działanie toksyczne
Działanie toksyczne to efekt szkodliwy wywierany przez substancje chemiczne, leki, czynniki fizyczne lub biologiczne na organizm, prowadzący do zaburzenia homeostazy, uszkodzenia tkanek lub narządów. W medycynie klinicznej ocena działania toksycznego jest kluczowa w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii, toksykologii klinicznej oraz medycyny środowiskowej.
Toksyczność może manifestować się jako ostra (po jednorazowej ekspozycji) lub przewlekła (po długotrwałym narażeniu). Mechanizmy działania toksycznego obejmują m.in. bezpośrednie uszkodzenie komórek, zaburzenia metaboliczne, reakcje immunologiczne, stres oksydacyjny czy indukcję apoptozy. Szczególnie istotna jest hepatotoksyczność i nefrotoksyczność ze względu na kluczową rolę wątroby i nerek w metabolizmie i eliminacji ksenobiotyków.
W praktyce klinicznej ocena działania toksycznego substancji opiera się na monitorowaniu parametrów biochemicznych, obserwacji objawów klinicznych oraz badaniach obrazowych. Współczynnik terapeutyczny, wyrażający stosunek dawki toksycznej do dawki terapeutycznej, stanowi ważny wskaźnik bezpieczeństwa stosowania leków. Znajomość potencjalnych działań toksycznych substancji pozwala na wczesną interwencję i zapobieganie poważnym powikłaniom zdrowotnym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Ginkgolidy – Przedawkowanie
Ginkgolidy, będące bioaktywnymi terpenami zawartymi w wyciągu z liści Ginkgo biloba L., występują w preparacie Ginkoflav Med w dawce 80 mg suchego wyciągu na kapsułkę, co odpowiada 2,2-2,7 mg ginkgolidów A, B i C oraz 2,1-2,6 mg bilobalidu. W literaturze medycznej oraz dokumentacji produktu brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania tych substancji, co wskazuje na ich względne bezpieczeństwo przy standardowym stosowaniu. Niemniej jednak, ze względu na ich aktywność biologiczną, zaleca się ostrożność podczas terapii preparatami zawierającymi ginkgolidy.
aktywność biologiczna, antidotum, bilobalid, charakterystyka produktu leczniczego, działanie toksyczne, funkcje życiowe pacjenta, ginkgolidy, Ginkoflav Med, leczenie objawowe, miłorzęb japoński, ośrodek toksykologiczny, substancja terpenowa, suchy wyciąg kwantyfikowany, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amikacin Kabi 5 mg/ml
Badania przedkliniczne amikacyny, substancji czynnej leku Amikacin Kabi, wykazały istotne ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności po podaniu wielokrotnym, co jest charakterystyczne dla antybiotyków aminoglikozydowych. Nefrotoksyczność dotyczy zarówno organizmu matki, jak i rozwijającego się płodu, a ototoksyczność manifestuje się uszkodzeniem struktur ucha wewnętrznego. Brak jest natomiast kompleksowych danych dotyczących potencjalnego działania mutagennego i rakotwórczego amikacyny, co ogranicza pełną ocenę jej długoterminowego bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) zaobserwowano zwiększone wskaźniki zgonów płodów, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w okresie ciąży.
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność zależna od dawki, ototoksyczność, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, ucho wewnętrzne, uszkodzenie nerek, uszkodzenie ucha wewnętrznego, zaburzenie słuchu, zgon płodu - Leksykon substancji czynnych
Kalafonia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kalafonia, obecna w plastrze do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w dawce 1200 mikrogramów/cm² (972 mikrogramy/płatek), została poddana szczegółowej ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego związanego z jej zastosowaniem diagnostycznym w testach płatkowych. Analizy toksykologiczne potwierdziły, że kalafonia posiada dopuszczalny profil bezpieczeństwa przy ekspozycji stosowanej w diagnostyce alergologicznej, a potencjalne zagrożenia obserwowane w badaniach na zwierzętach nie przekładają się na klinicznie istotne ryzyko dla pacjentów.
alergen testowy, analiza toksykologiczna, badanie przedkliniczne, diagnostyka alergologiczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja diagnostyczna, kalafonia, plaster do prób prowokacyjnych, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, test płatkowy, TRUE Test, zastosowanie diagnostyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol Vitabalans 50 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tramadolu chlorowodorku, obejmujące okres od 6 do 26 tygodni u szczurów i psów oraz 12-miesięczne badanie u psów, nie wykazały istotnych zmian hematologicznych, biochemicznych ani histologicznych przy dawkach terapeutycznych. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak pobudzenie psychoruchowe, nasilone ślinienie, drgawki oraz ograniczenie przyrostu masy ciała, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Psy tolerowały dawki doustne i doodbytnicze do 20 mg/kg masy ciała, a koty dawki doustne do 10 mg/kg bez działań niepożądanych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawki ≥50 mg/kg/dobę powodowały toksyczność u samic, zwiększoną śmiertelność noworodków oraz zahamowanie rozwoju potomstwa, objawiające się zaburzeniami kostnienia i opóźnieniami rozwojowymi, natomiast płodność samic i samców nie ulegała zmianie. U królików toksyczność samic występowała od dawki 125 mg/kg, z zaburzeniami rozwoju kostnego u młodych.
badanie in vitro, badanie in vivo, drgawki, działanie niepożądane, działanie toksyczne, gruczolak wątroby, guz płuc, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, pobudzenie psychoruchowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność, tramadolu chlorowodorek, wpływ na rozród, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flarex 1 mg/ml
Przedawkowanie miejscowe leku Flarex, zawierającego fluorometolonu octan w stężeniu 1 mg/ml w postaci zawiesiny do oczu, wiąże się z niskim ryzykiem toksyczności ze względu na ograniczone wchłanianie miejscowe i minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Nadmierna aplikacja może powodować przejściowe podrażnienie oka, niewyraźne widzenie oraz dyskomfort, jednak nie prowadzi do poważnych działań niepożądanych. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się przepłukanie oka letnią wodą w celu usunięcia nadmiaru leku i zmniejszenia ryzyka podrażnienia.
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w oku, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, działanie toksyczne, fluorometolonu octan, gałka oczna, kortykosteroid, krople do oczu, miejscowe przedawkowanie, niewyraźne widzenie, podrażnienie oka, przypadkowe połknięcie, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zawiesina do oczu - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina ludzka anty-D, stosowana w profilaktyce konfliktu serologicznego Rh między matką a płodem, wykazuje brak toksyczności w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, takich jak świnki morskie i białe myszy. W przypadku preparatu GAMMA anty-D 50, zawierającego 50 mikrogramów/ml (250 j.m.) immunoglobuliny anty-D, przeprowadzone testy toksykologiczne nie wykazały działania toksycznego. Jednakże dla innych produktów, np. Rhesonativ w dawkach 625 j.m./ml i 750 j.m./ml, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, co wynika z ograniczonej wartości badań na zwierzętach ze względu na specyfikę działania immunoglobuliny anty-D ukierunkowanej na ludzkie antygeny.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czynnik Rh, działanie toksyczne, GAMMA anty-D, immunoglobulina ludzka anty-D, konflikt serologiczny, mikrogram, model zwierzęcy, preparat immunoglobuliny, preparat immunologiczny, produkt biologiczny, profilaktyka konfliktu serologicznego, Rhesonativ, świnka morska - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoBetina 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku wykazały korzystny profil tolerancji przy długotrwałym podawaniu doustnym. W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (18 miesięcy, dawka 500 mg/kg m.c.) oraz u psów (6 miesięcy, dawka 25 mg/kg m.c.) nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu bardzo wysokich dawek (≥120 mg/kg m.c.) u psów i pawianów, co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie u ludzi. Badania mutagenności i karcynogenności nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego betahistyny, nawet przy wysokich dawkach do 500 mg/kg m.c. w długoterminowym badaniu u szczurów.
betahistyny dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie toksyczne, mutacja komórkowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, właściwości rakotwórcze, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lenalidomide Medical Valley 20 mg
Przedawkowanie lenalidomidu stanowi istotne zagrożenie zdrowotne, głównie ze względu na toksyczność hematologiczną, obejmującą neutropenię, trombocytopenię, leukopenię oraz anemię. Objawy te obserwowano przy dawkach do 150 mg w badaniach wielodawkowych oraz do 400 mg w badaniach z pojedynczą dawką. Dodatkowo mogą wystąpić nasilone działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, a także inne objawy, w tym zmęczenie, wysypka skórna i zaburzenia czynności wątroby, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących ich dawkowrażliwości.
anemia, biegunka, czynnik wzrostu G-CSF, dysfagia, działanie toksyczne, hemoglobina, leczenie wspomagające, lenalidomid, leukopenia, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, nudność, parametr hematologiczny, płytka krwi, preparat krwiopochodny, przewód pokarmowy, toksyczność hematologiczna, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia morfologii krwi, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aprokam 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa cefuroksymu wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi obserwowanymi jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki stosowane u ludzi. Farmakokinetyka po podaniu 1 mg cefuroksymu do ciała szklistego u królików albinosów wykazała wysokie stężenia leku w oku: 19-35 mg/l w cieczy wodnistej i 600-780 mg/l w ciele szklistym po 30 minutach, które spadły do 1,9-7,3 mg/l oraz 190-260 mg/l odpowiednio po 6 godzinach. Nie zaobserwowano wzrostu ciśnienia śródgałkowego ani zmian zwyrodnieniowych w badaniach histopatologicznych w porównaniu z grupą kontrolną stosującą sól fizjologiczną.
Elektrofizjologiczne badania za pomocą elektroretinogramu (ERG) wykazały przejściowe zmniejszenie amplitudy fal a, b i c przez 14 dni po podaniu cefuroksymu, z powolnym powrotem do wartości wyjściowych, jednak bez jednoznacznych oznak toksyczności siatkówki do 55 dni obserwacji. Wyniki te sugerują, że podanie 1 mg cefuroksymu do ciała szklistego nie powoduje długotrwałych uszkodzeń funkcji siatkówki w modelu zwierzęcym, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego antybiotyku w okulistyce.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas octowy, obecny w różnych preparatach leczniczych, wykazuje głównie działanie miejscowe z minimalnym wchłanianiem systemowym, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowej toksyczności. Dane przedkliniczne są jednak ograniczone i różnią się w zależności od formy farmaceutycznej oraz drogi podania. Najbardziej szczegółowe badania dotyczą produktu Solcogyn, zawierającego 99% kwasu octowego w stężeniu 20,4 mg/ml, który w badaniach na królikach wykazał brak ogólnoustrojowych efektów toksycznych przy jednorazowym i wielokrotnym stosowaniu, choć obserwowano miejscowe podrażnienia i reakcje zapalne, w tym owrzodzenia i bliznowacenie błony śluzowej pochwy. Produkty takie jak Aminomix 1 Novum (4,50 g kwasu octowego w roztworze do infuzji), Artemisol (2-3,2% kwasu octowego) oraz Delacet (80% kwasu octowego, 4 g/100 g) nie posiadają szczegółowych danych przedklinicznych, co ogranicza pełną ocenę ich bezpieczeństwa.
absorpcja systemowa, badanie na zwierzętach, badanie niekliniczne, badanie toksyczności, bliznowacenie, błona śluzowa pochwy, działanie drażniące, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, działanie żrące, krwiobieg, kwas octowy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, owrzodzenie, pharmacovigilance, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, preparat do stosowania zewnętrznego, profil bezpieczeństwa, reakcja zapalna, roztwór do infuzji, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu, wchłanianie do krwiobiegu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) to roztwór do wstrzykiwań zawierający lidokainę chlorowodorek jednowodny, będący amidowym środkiem miejscowo znieczulającym. Stosowanie tego preparatu jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, inne amidowe anestetyki miejscowe oraz substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania do znieczulenia podpajęczynówkowego i zewnątrzoponowego, które obejmują ostre choroby OUN (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guzy OUN, zapalenie istoty szarej rdzenia, krwawienie śródczaszkowe), zwężenie kanału rdzenia, aktywne choroby kręgosłupa (procesy zapalne, gruźlica, guzy), niedawne urazy kręgosłupa oraz posocznicę, zakażenia skóry w miejscu iniekcji, wstrząs kardiogenny lub hipowolemiczny, zaburzenia krzepnięcia i leczenie przeciwzakrzepowe. Podanie leku w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i hemodynamicznych.
Infuzja dożylna lidokainy w leczeniu bólu okołooperacyjnego jest przeciwwskazana przy jednoczesnym stosowaniu znieczulenia regionalnego, zwłaszcza gdy podaje się duże dawki miejscowego środka znieczulającego w bolusie (np. znieczulenie zewnątrzoponowe, pni i splotów nerwowych), ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych efektów lidokainy. Przed zastosowaniem preparatu należy dokładnie przeanalizować wywiad alergologiczny i medyczny pacjenta, uwzględniając także zawartość sodu (2,75 mg/ml), co może mieć znaczenie u osób na diecie niskosodowej. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań konieczne jest rozważenie alternatywnych metod leczenia, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta.
dysfagia, działanie toksyczne, gruźlica kręgosłupa, guz kręgosłupa, guz ośrodkowego układu nerwowego, infuzja dożylna lidokainy, krwawienie śródczaszkowe, lek miejscowo znieczulający, lek przeciwzakrzepowy, lidokainy chlorowodorek, nadwrażliwość na lidokainę, niedokrwistość złośliwa, posocznica, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie istoty szarej rdzenia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe, zwężenie kanału rdzenia kręgowego, zwyrodnienie rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Iburapid 200 mg
Ibuprofen (Iburapid) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz zwiększać ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym (hamowanie przeciwpłytkowego działania ASA), innymi NLPZ, kortykosteroidami oraz lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol), ze względu na wysokie ryzyko krwawień. Ibuprofen może również osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i funkcji nerek. W przypadku leków moczopędnych oszczędzających potas istnieje ryzyko hiperkaliemii, dlatego zalecana jest kontrola stężenia potasu w surowicy. Ponadto, ibuprofen może zwiększać stężenia fenytoiny, litu, metotreksatu oraz glikozydów nasercowych (np. digoksyny), co wymaga monitorowania ich poziomów w osoczu.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, dna moczanowa, dysfagia, działanie hipoglikemiczne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, działanie przeciwpłytkowe, działanie toksyczne, działanie urykozuryczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, mifepryston, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obciążenie wątroby, perforacja przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, retencja płynów, sulfinpirazon, synteza prostaglandyn, takrolimus, zaburzenie krzepnięcia, zydowudyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lekoklar mite 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały zależność działań niepożądanych od dawki i czasu ekspozycji, z wątrobą jako pierwszym narządem dotkniętym toksycznością, obserwowaną już po 14 dniach u psów i małp. Dawki toksyczne wynosiły około 300 mg/kg mc./dobę, znacznie przekraczając zalecane dawki terapeutyczne u ludzi. Oprócz wątroby, toksyczność dotyczyła także żołądka, grasicy, tkanek limfoidalnych oraz nerek. U psów dawki zbliżone do terapeutycznych wywoływały zapalenie spojówek i łzawienie, a dawki 400 mg/kg mc./dobę powodowały zmętnienie i obrzęk rogówki. Badania in vitro i in vivo nie potwierdziły działania genotoksycznego ani mutagennego klarytromycyny. W badaniach reprodukcyjnych u królików i małp zaobserwowano zwiększoną częstość samoistnych poronień przy dawkach odpowiednio dwukrotnie i dziesięciokrotnie wyższych niż kliniczne, związanych z toksycznością matczyną. U szczurów nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć przy dawce 150 mg/kg mc./dobę odnotowano wady sercowo-naczyniowe, a u myszy przy dawkach 70-krotnie wyższych rozszczep podniebienia (3–30%). Klarytromycyna przenika do mleka samic w okresie laktacji.
antybiotyk makrolidowy, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, klarytromycyna, LD50, leukopenia, łzawienie, małopłytkowość, niedobór erytrocytów, obrzęk rogówki, rozszczep podniebienia, samoistne poronienie, toksyczność leku, uszkodzenie tkanki wątrobowej, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levofloxacin Genoptim 5 mg/ml
Lewofloksacyna w postaci kropli do oczu (Levofloxacin Genoptim, 5 mg/ml) zawiera substancję czynną w ilości 0,250 mg na kroplę (0,05 ml), co sprawia, że ryzyko poważnych działań toksycznych w przypadku przedawkowania jest minimalne. W przypadku doustnego przypadkowego spożycia całkowita ilość lewofloksacyny w butelce jest zbyt mała, aby wywołać istotne klinicznie objawy zatrucia. W przypadku miejscowego przedawkowania, czyli nadmiernej aplikacji kropli do oczu, może wystąpić miejscowe podrażnienie i zaczerwienienie, które można złagodzić poprzez przemycie oczu czystą wodą o temperaturze pokojowej. Preparat jest roztworem izotonicznym o pH zbliżonym do fizjologicznego, co dodatkowo ogranicza ryzyko podrażnień nawet przy zwiększonej ekspozycji.
działanie toksyczne, krople do oczu, leczenie podtrzymujące, lewofloksacyna, lewofloksacyna półwodna, objaw niepożądany, pH fizjologiczne, podrażnienie miejscowe, podrażnienie oka, populacja pediatryczna, przedawkowanie miejscowe, przemywanie oczu, roztwór izotoniczny, substancja czynna, wchłanianie, zaczerwienienie, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax SR Combi 100 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Metformax SR Combi łączy sytagliptynę i metforminę chlorowodorku w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu. W badaniach przedklinicznych, obejmujących 16-tygodniowe testy na psach, nie wykazano dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. Poziom NOEL dla sytagliptyny przekraczał około 6-krotnie ekspozycję u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotnie. Sytagliptyna wykazywała hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycji 58-krotnie wyższej niż u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksycznych efektów. U szczurów przy 67-krotnym narażeniu obserwowano nieprawidłowości rozwojowe siekaczy, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje nieustalone. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy uszkodzenia nerwów oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja u ludzi, genotoksyczność, metformina chlorowodorek, narażenie ustrojowe, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Bisoratio ASA, zawierającego bisoprolol fumaran oraz kwas acetylosalicylowy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol charakteryzuje się profilem bezpieczeństwa typowym dla beta-adrenolityków, bez działania teratogennego i genotoksycznego. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u ciężarnych samic zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano zmniejszenie przyjmowania pokarmu, masy ciała, zwiększoną resorpcję, zmniejszoną urodzeniową masę ciała oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, jednak bez wad rozwojowych płodów. Badania nad potencjałem rakotwórczym bisoprololu nie wykazały ryzyka kancerogennego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profilaktyka sercowo-naczyniowa, resorpcja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wskazania sercowo-naczyniowe, zarodek i płód - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lacipil 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny wykazały, że działania toksyczne leku są odwracalne i zgodne z profilem farmakologicznym antagonistów wapnia stosowanych w dużych dawkach. Zaobserwowano zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia u szczurów), działanie kardiodepresyjne (zmniejszona kurczliwość mięśnia serca u szczurów i psów) oraz rozrost dziąseł u tych samych gatunków. W badaniach nad wpływem na rozrodczość nie stwierdzono toksyczności ciążowej u ciężarnych szczurów i królików, natomiast embriotoksyczność pojawiła się jedynie przy dawkach toksycznych dla samicy. Wysokie dawki lacydypiny wydłużały okres ciąży i zaburzały poród, co jest zgodne z mechanizmem tokolitycznym antagonistów wapnia, polegającym na zmniejszeniu kurczliwości mięśni gładkich macicy.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, działanie kardiodepresyjne, działanie tokolityczne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, gruczolak, guz łagodny, kurczliwość mięśnia serca, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, mięśniówka macicy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, toksyczność ciążowa, wydłużenie ciąży, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reparil Gel N (10 mg + 50 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu REPARIL GEL N, zawierającego beta-escynę (10 mg/g) oraz salicylan dietyloaminy (50 mg/g), wykazały dobrą tolerancję miejscową na skórze u szczurów, królików i świń. W badaniach aplikowano dawki od 200 mg do 500 mg na skórę grzbietową szczurów i królików przez 4 tygodnie oraz dawki 300, 1500 i 4000 mg/kg u świń przez 12 tygodni, nie obserwując makroskopowych ani histologicznych uszkodzeń skóry. Natomiast aplikacja 100 mg żelu do worka spojówkowego królików wywołała odwracalne stany zapalne spojówki, które uległy znacznemu złagodzeniu po 2-minutowym przepłukaniu oczu, co wskazuje na konieczność unikania kontaktu preparatu z błonami śluzowymi i ranami u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dysport 300 jednostek kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A/fiolkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kompleksu neurotoksyny Clostridium botulinum typu A wykazały brak toksyczności ogólnoustrojowej przy domięśniowym podaniu dawek do 12 jednostek na szczura w badaniach przewlekłych. W badaniach reprodukcyjnych u ciężarnych szczurów i królików nie stwierdzono toksycznego wpływu na zarodek i płód przy dawkach do 79 jednostek/kg masy ciała u szczurów oraz 42 jednostek/kg u królików. Wyższe dawki powodowały poronienia, jednak nie zaobserwowano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy potomstwa F1 szczurów. Obniżona płodność u szczurów po dużych dawkach wynikała z porażenia mięśni utrudniającego łączenie się w pary, a nie z bezpośredniego uszkodzenia układu rozrodczego.
Clostridium botulinum, działanie teratogenne, działanie toksyczne, iniekcja domięśniowa, mięsień prążkowany, mięsień wypieracz pęcherza moczowego, neurotoksyna Clostridium botulinum typu A, niewydolność oddechowa, pęcherz moczowy, podanie domięśniowe, porażenie mięśni, poziom dawkowania bez obserwowanych działań niepożądanych, rozwój neurobehawioralny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, worek spojówkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Calciumfolinat-Ebewe 15 mg
Calciumfolinat-Ebewe, zawierający 15 mg kwasu folinowego w postaci pięciowodnego folinianu wapnia, jest stosowany głównie jako środek ochronny przed toksycznym działaniem metotreksatu oraz w terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem w leczeniu przeciwnowotworowym. Dawkowanie powinno być dostosowane do schematu terapeutycznego i stanu klinicznego pacjenta. Doustne podawanie jest ograniczone do dawek ≤25 mg, natomiast dawki powyżej 25 mg, a zwłaszcza >50 mg, wymagają podania parenteralnego ze względu na wysycanie mechanizmu wchłaniania jelitowego. W terapii ochronnej folinian wapnia podaje się zwykle w dawce 15 mg (6-12 mg/m² pc.) w ciągu 12-24 godzin po rozpoczęciu wlewu metotreksatu, powtarzając co 6 godzin przez 72 godziny. Konieczne jest monitorowanie stężenia metotreksatu w surowicy po 48 godzinach i dostosowanie dawki folinianu wapnia do wartości resztkowych (≥0,5 μmol/l – 15 mg/m², ≥1,0 μmol/l – 100 mg/m², ≥2,0 μmol/l – 200 mg/m²). Integralną częścią terapii jest alkalizacja moczu, utrzymanie wysokiego diurezy oraz monitorowanie funkcji nerek.
alkalizacja moczu, Calciumfolinat-Ebewe, działanie toksyczne, folinian wapnia, infuzja dożylna, kwas folinowy, leczenie cytotoksyczne, leczenie przeciwnowotworowe, metotreksat, podanie doustne, podawanie parenteralne, rak jelita grubego z przerzutami, stężenie kreatyniny, terapia ochronna, terapia skojarzona z 5-fluorouracylem, wchłanianie jelitowe, wstrzyknięcie dożylne, zespół złego wchłaniania - Leksykon substancji czynnych
Metylodibromoglutaronitryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metylodibromoglutaronitryl jest składnikiem preparatu TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, obecnym w płatku testowym nr 19 w stężeniu 5 μg/cm² (4,1 μg/płatek). Dane przedkliniczne nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego przy zastosowaniu diagnostycznym, mimo że w badaniach na zwierzętach zaobserwowano potencjalne działanie rakotwórcze dla niektórych alergenów, w tym metylodibromoglutaronitrilu. Jednak niskie stężenie substancji, krótki czas ekspozycji oraz ograniczona powierzchnia kontaktu podczas testu płatkowego minimalizują to ryzyko w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Capecitabinum Glenmark 500 mg
Kapecytabina (Capecitabinum Glenmark) w dawkach 150 mg i 500 mg jest fluoropirymidyną stosowaną w terapii przeciwnowotworowej, której podanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują: wcześniejsze ciężkie reakcje na fluoropirymidyny, nadwrażliwość na substancję czynną lub pomocnicze (w tym laktozę 7 mg/tabletka 150 mg i 25 mg/tabletka 500 mg oraz sód), całkowity niedobór dehydrogenazy dihydropirymidynowej (DPD), ciążę i karmienie piersią. Ponadto, kapecytabina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką leukopenią, neutropenią, trombocytopenią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), ze względu na ryzyko nasilonej toksyczności i powikłań hematologicznych.
brywudyna, dehydrogenaza dihydropirymidynowa, działanie toksyczne, fluoropirymidyna, kapecytabina, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, leukopenia, mielosupresja, neutropenia, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, powikłanie infekcyjne, powikłanie krwotoczne, tabletka powlekana, terapia skojarzona, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambrosan 30 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej w Ambrosan 30 mg, wskazują na niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono NOAEL dla myszy na poziomie 150 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), szczurów 50 mg/kg mc./dobę (52 i 78 tygodni), królików 40 mg/kg mc./dobę (26 tygodni) oraz psów 10 mg/kg mc./dobę (52 tygodnie). Nie zaobserwowano toksyczności narządowej ani ciężkich działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, badania dożylne u szczurów (4-64 mg/kg mc./dobę) i psów (45-120 mg/kg mc./dobę) nie wykazały ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a działania niepożądane miały charakter przemijający.
Badania reprodukcyjne wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 3000 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 200 mg/kg mc./dobę u królików. Ambroksol nie wpływał na płodność przy dawkach do 500 mg/kg mc./dobę, a NOAEL dla rozwoju okołoporodowego i pourodzeniowego potomstwa wynosił 50 mg/kg mc./dobę. W dawce 500 mg/kg mc./dobę odnotowano jedynie niewielką toksyczność u samic i potomstwa, manifestującą się wolniejszym przyrostem masy ciała i mniejszą liczebnością miotu. Testy genotoksyczności in vitro (test Amesa, aberracje chromosomowe) i in vivo (test mikrojądrowy) były negatywne, podobnie jak długoterminowe badania rakotwórczości u myszy (50-800 mg/kg mc./dobę, 105 tygodni) i szczurów (65-1000 mg/kg mc./dobę, 116 tygodni), które nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo ambroksolu chlorowodorku w terapii krótkoterminowej i długotrwałej.
aberracja chromosomowa, ambroksolu chlorowodorek, badanie histopatologiczne, dawka NOAEL, działanie teratogenne, działanie toksyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozród i rozwój, rozwój okołoporodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczne działanie w narządach docelowych, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Darunawir – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Darunawir, stosowany w terapii zakażenia HIV, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i laktacji. Brak jest wystarczających, dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących wpływu darunawiru na przebieg ciąży, jednak dane przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego działania teratogennego ani toksycznego na rozwój płodu. Terapia darunawirem w skojarzeniu z rytonawirem może być stosowana w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Należy unikać stosowania darunawiru z kobicystatem (800 mg + 150 mg), gdyż u kobiet ciężarnych obserwuje się zmniejszoną ekspozycję na lek, co zwiększa ryzyko niepowodzenia terapii i wertykalnej transmisji HIV. W przypadku zajścia w ciążę podczas takiej terapii wskazana jest zmiana schematu leczenia na bezpieczniejszy dla ciężarnych.
alternatywna opcja terapeutyczna, badanie przedkliniczne, darunawir w ciąży, darunawir z kobicystatem, darunawir z rytonawirem, działanie niepożądane, działanie toksyczne, ekspozycja na darunawir, farmakoterapia, lek przeciwretrowirusowy, model zwierzęcy, niepowodzenie terapii, przenikanie leku do mleka, schemat leczenia, terapia darunawirem, wertykalna transmisja HIV, wytyczna kliniczna, zakażenie HIV - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rytmonorm 150 150 mg
Chlorowodorek propafenonu, substancja czynna leku Rytmonorm 150, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych poza przewidywanym profilem leku antyarytmicznego klasy IC, z oceną wpływu na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt wykazały brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, a obserwowane działania były zgodne z mechanizmem farmakologicznym. Margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych jest akceptowalny, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u ludzi.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek propafenonu, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, lek antyarytmiczny klasy IC, lek przeciwarytmiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny, Rytmonorm, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon (40 mg) i nalokson (20 mg), wykazały brak istotnego wpływu na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy przy stosowaniu odpowiednich dawek. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 125 mg/kg mc. u królików nie indukował wad rozwojowych, choć przy najwyższej dawce (125 mg/kg mc.) zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, powiązane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo dużych dawkach (800 mg/kg mc./dobę) nie wykazywał działania teratogennego, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczura, bez wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, NOAEL, oksykodon z naloksonem, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Pro Mucus 250 mg + 100 mg + 5 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące leku Gripex Pro Mucus, zawierającego paracetamol (250 mg), gwajafenezynę (100 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (5 mg), wskazują na niski profil toksyczności przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach toksyczności ostrej wartości LD50 dla paracetamolu wynoszą od 310 mg/kg masy ciała, a dla fenylefryny od 120 mg/kg, co jest wielokrotnie wyższe niż dawki terapeutyczne u ludzi. Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej nie wykazały zwiększonego ryzyka toksyczności wynikającego z połączenia substancji czynnych w porównaniu do ich indywidualnego stosowania. Pomimo wykazania pewnej aktywności mutagennej dla poszczególnych składników, nie stwierdzono istotnego znaczenia klinicznego tych obserwacji. W odniesieniu do rakotwórczości, paracetamol wykazał działanie rakotwórcze u myszy jedynie przy bardzo dużych dawkach, a fenylefryna, mimo wpływu na prostatę w dużych dawkach, nie zwiększa częstości nowotworów tego narządu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l
Preparaty Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% oraz Potassium Chloride 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun, zawierające odpowiednio 1,5 g/l i 3,0 g/l chlorku potasu oraz 9,0 g/l chlorku sodu, zostały poddane kompleksowej ocenie bezpieczeństwa przedklinicznego. Badania wykazały brak toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek, brak działania mutagennego, rakotwórczego oraz negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój. Stężenia jonów potasu wynoszą 20 mmol/l i 40 mmol/l, sodu 154 mmol/l, a chlorków odpowiednio 174 mmol/l i 194 mmol/l, przy osmolarności około 340 mOsm/l i 380 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5-7,0. Naturalne występowanie tych elektrolitów w organizmie oraz ich dobrze poznane właściwości biochemiczne potwierdzają dobrą tolerancję i bezpieczeństwo stosowania preparatów w zalecanych dawkach.
bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorek potasu, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, elektrolit, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, homeostaza elektrolitowa, jony elektrolitowe, osmolarność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, ryzyko kancerogenne, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindalin 10 mg/g
Przedkliniczne badania klindamycyny, substancji czynnej w produkcie Clindalin 10 mg/g żel, wykazały brak potencjału genotoksycznego w testach mikrojądrowych na szczurach oraz w teście rewersji mutacji Amesa. Badania reprodukcyjne na szczurach, przy dawkach do 300 mg/kg mc./dobę (około 1,1-krotność maksymalnej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów w przeliczeniu na mg/m²), nie wykazały negatywnego wpływu na zdolność do rozrodu i kopulacji. Testy teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach, z różnymi drogami podania (doustną i podskórną), nie potwierdziły działania teratogennego przy dawkach nietoksycznych dla samic, a negatywne efekty obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matek.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, Clindalin, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, klindamycyna, mutagenność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój prenatalny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gabapentin Teva 400 mg
Przedawkowanie gabapentyny, mimo potencjalnie wysokich dawek sięgających nawet 49 g, charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością, co jest częściowo związane z mechanizmem zmniejszonego wchłaniania leku przy dużych dawkach. Klinicznie dominują objawy neurologiczne i gastroenterologiczne, takie jak zawroty głowy, diplopia, dyzartria, senność, ospałość, utrata przytomności oraz łagodna biegunka. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śpiączki w przypadku jednoczesnego stosowania gabapentyny z innymi lekami depresyjnymi na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Leczenie opiera się na terapii wspomagającej, a hemodializa jest zarezerwowana głównie dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
ataksja, dawka letalna, depresant OUN, depresja OUN, diplopia, dyzartria, działanie toksyczne, gabapentyna, hemodializa, mechanizm ochronny, niewydolność nerek, niewyraźna mowa, objaw przedawkowania, ośrodkowy układ nerwowy, podwójne widzenie, śpiączka, terapia wspomagająca, utrata przytomności, wchłanianie leku, zawrót głowy, zespół objawów klinicznych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Softasept N niezabarwiony (78,83 g + 10 g)/100 g
Softasept N niezabarwiony to roztwór na skórę zawierający 78,83 g etanolu 96% oraz 10 g alkoholu izopropylowego w 100 g produktu, stosowany jako środek antyseptyczny do dezynfekcji skóry. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na składniki aktywne lub substancje pomocnicze. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę, w tym rany otwarte, otarcia, uszkodzenia pourazowe, oparzenia oraz zmiany zapalne, ze względu na ryzyko podrażnienia, bólu i nasilenia stanu zapalnego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany do stosowania na błony śluzowe (jamy ustnej, nosa, oczu, narządów płciowych, przewodu pokarmowego), gdzie może wywołać silne podrażnienie i uszkodzenie tkanek. Doustne stosowanie jest kategorycznie zabronione z powodu ryzyka zatrucia alkoholowego i toksycznego działania na narządy wewnętrzne.
atopowe zapalenie skóry, błona śluzowa, błona śluzowa jamy ustnej, błona śluzowa nosa, błona śluzowa oka, błona śluzowa przewodu pokarmowego, dermatoza, dezynfekcja skóry, działanie drażniące, działanie toksyczne, elektrochirurgia, nadmierna suchość skóry, nadwrażliwość, oparzenie, otarcie, podanie doustne, rana otwarta, reakcja alergiczna, reakcja skórna, środek antyseptyczny, stan zapalny, uszkodzona skóra, wchłanianie alkoholu, zatrucie alkoholowe, zmiana zapalna