worykonazol

Worykonazol to lek przeciwgrzybiczy z grupy azoli, który wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko różnym patogenom grzybiczym, w tym Aspergillus spp., Candida spp., Cryptococcus neoformans i innym rzadkim grzybom. Mechanizm działania polega na hamowaniu zależnej od cytochromu P450 14-alfa-demetylazy lanosterolu, kluczowego enzymu w biosyntezie ergosterolu w błonie komórkowej grzybów.

Lek stosowany jest w leczeniu inwazyjnej aspergilozy, kandydemii u pacjentów bez neutropenii, ciężkich zakażeń Candida spp. opornych na flukonazol oraz w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych wywołanych przez Scedosporium spp. i Fusarium spp. Worykonazol dostępny jest w formie dożylnej oraz doustnej, co umożliwia sekwencyjną terapię.

Podczas leczenia worykonazolem należy monitorować parametry wątrobowe ze względu na potencjalną hepatotoksyczność. Lek wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z innymi preparatami. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia widzenia, wysypkę, fotosensytyzację oraz zaburzenia czynności wątroby.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban Intas 15 mg

Rywaroksaban jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 oraz jest substratem glikoproteiny P (P-gp), co powoduje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami modulującymi te szlaki. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę) i rytonawir (600 mg 2x/dobę), powodują 2,5-2,6-krotne zwiększenie AUC oraz 1,6-1,7-krotne zwiększenie Cmax rywaroksabanu, co znacząco podnosi ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę), erytromycyna (500 mg 3x/dobę) czy flukonazol (400 mg/dobę), zwiększają AUC i Cmax o 1,3-1,5 raza, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wysokim ryzykiem krwawienia. Dronedaron należy unikać ze względu na brak wystarczających danych klinicznych. Jednoczesne stosowanie rywaroksabanu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. enoksaparyna 40 mg) oraz NLPZ lub inhibitorami agregacji płytek (np. klopidogrel, ASA 500 mg) zwiększa ryzyko krwawienia, co wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania.
alkohol etylowy, antagonista witaminy K, atorwastatyna, CYP2E1, cytochrom P450 3A4, czas krzepnięcia, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, diklofenak, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, endogenny potencjał trombiny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, fondaparynuks, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, ibuprofen, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor P2Y12, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, paroksetyna, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SNRI, SSRI, warfaryna, wenlafaksyna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Levomine midi 30 mcg + 125 mcg

Levomine midi, zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami oraz substancjami. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do krwawień śródcyklicznych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. Indukcja enzymatyczna pojawia się w ciągu kilku dni i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu terapii indukującej. Zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji mechanicznej podczas i przez 28 dni po terapii indukującej. Ponadto, preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej. Leki zwiększające motorykę przewodu pokarmowego, takie jak metoklopramid, mogą obniżać wchłanianie hormonów, co również wymaga rozważenia dodatkowej ochrony antykoncepcyjnej.
alkohol etylowy, aminotransferaza alaninowa, barbiturany, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, dasabuwir, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, enzymy mikrosomalne, erytromycyna, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP1A1, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP2J2, inhibitor CYP3A4/5, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, melatonina, metabolizm węglowodanów, metoklopramid, midazolam, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, prymidon, rybawiryna, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, teofilina, tizanidyna, topiramat, troleandomycyna, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ralik 375 mg

Ranolazyna, substancja czynna leku Ralik dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg, posiada istotne przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na ranolazynę lub substancje pomocnicze, w tym tartrazynę (E 102) obecną w dawce 750 mg (0,045 mg), mogącą wywoływać reakcje alergiczne. Leku nie należy stosować u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji leku i toksyczności wynikające z zaburzonego metabolizmu i eliminacji ranolazyny. Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (m.in. itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon, inhibitory proteazy HIV), które mogą znacząco zwiększać stężenie ranolazyny w osoczu i ryzyko działań niepożądanych.
antybiotyk makrolidowy, arytmia serca, cytochrom P450, farmakokinetyka, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm leku, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, pozakonazol, przedłużone uwalnianie, ranolazyna, reakcja alergiczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tartrazyna, telitromycyna, torsade de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Omeprazole Genoptim 20 mg

Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej i izoenzymu CYP2C19, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Zmniejsza kwaśność żołądka, co obniża wchłanianie leków takich jak pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol oraz erlotynib, prowadząc do spadku ich skuteczności. Ponadto, omeprazol hamuje metabolizm leków zależnych od CYP2C19, co skutkuje zwiększoną ekspozycją na fenytoinę, warfarynę, cylostazol (wzrost Cmax o 18% i AUC o 26%) oraz diazepam. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi: omeprazol zmniejsza ekspozycję na nelfinawir o około 40% i jego metabolit M8 o 75-90%, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania, oraz obniża stężenie atazanawiru o 30-75%, co czyni ich koadministrację niezalecaną. Z kolei stężenie sakwinawiru wzrasta o około 70% przy jednoczesnym podawaniu z rytonawirem, co jest dobrze tolerowane klinicznie.
agregacja płytek, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa żołądka, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, diazepam, digoksyna, erlotynib, fenytoina, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, izoenzym cytochromu P450, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, kwas solny, kwaśność wewnątrzżołądkowa, lek przeciwgrzybiczny, metabolit klopidogrelu, metotreksat, nelfinawir, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Olfen 75 SR 75 mg

Diklofenak, w tym preparat Olfen 75 SR, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i funkcji nerek podczas jednoczesnego stosowania z lekami moczopędnymi i przeciwnadciśnieniowymi (beta-blokery, inhibitory ACE), ze względu na ryzyko osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego oraz nefrotoksyczności. Diklofenak może zwiększać stężenia digoksyny i litu w osoczu, co wymaga monitorowania ich poziomów. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna) i SSRI (fluoksetyna, sertralina) zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. Ponadto, diklofenak może nasilać toksyczność metotreksatu (zalecany odstęp minimum 24 godziny) oraz nefrotoksyczność cyklosporyny, co wymaga odpowiedniej kontroli i ewentualnej redukcji dawki. Współstosowanie z innymi NLPZ lub kortykosteroidami zwiększa częstość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć gastroprotekcję.
acenokumarol, beta-bloker, chinolon, cholestyramina, choroba wrzodowa, ciprofloksacyna, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak, fenytoina, fluoksetyna, gastroprotekcja, glikozyd nasercowy, heparyna, hepatotoksyczność, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, lit farmakologia, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, NLPZ, paroksetyna, prostaglandyna nerkowa, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, SSRI, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Prefaxine 37,5 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna Prefaxine, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zwłaszcza nieodwracalnymi, nieselektywnymi (przeciwwskazane, wymagane odstępy 14 dni po IMAO i 7 dni po wenlafaksynie) oraz odwracalnymi selektywnymi MAO-A (np. moklobemid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Również linezolid, jako odwracalny, nieselektywny IMAO, jest przeciwwskazany. Inne leki zwiększające ryzyko zespołu serotoninowego to SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy (fentanyl, tramadol, metadon i inne), preparaty z dziurawca oraz leki przeciwpsychotyczne. W przypadku terapii skojarzonej z tymi lekami zaleca się ścisłą obserwację pacjenta, zwłaszcza na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki. Ponadto, wenlafaksyna może nasilać ryzyko arytmii poprzez interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, enzym cytochromu P450, erytromycyna, etanol, fentanyl, haloperydol, Hypericum perforatum, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny klasy Ia i III, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, neuroprzekaźnik serotoninergiczny, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odstęp QT, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, pentazocyna, petydyna, posakonazol, prekursor serotoniny, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, sotalol, SSRI, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, tryptofan, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mycosyst 50 mg

Stosowanie leku Mycosyst (flukonazol) jest przeciwwskazane u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na flukonazol, inne azole (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol) oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy bezwodnej w dawkach 49,5 mg (kapsułka 50 mg) i 99 mg (kapsułka 100 mg), co stanowi ryzyko u pacjentów z nietolerancją laktozy, w tym z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie terfenadyny przy dawkach flukonazolu ≥400 mg/dobę ze względu na potwierdzone klinicznie interakcje lekowe.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, chinidyna, cytochrom P450 3A4, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, laktoza bezwodna, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość, neuroleptyk, niedobór laktazy, nietolerancja, nietolerancja galaktozy, pimozyd, prokinetyk, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, terfenadyna, torsade de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związki azolowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Doxazosin Aurovitas 2 mg

Doksazosyna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne są interakcje z innymi lekami hipotensyjnymi, inhibitorami PDE-5 (np. syldenafil, tadalafil, wardenafil) oraz silnymi inhibitorami CYP3A4 (takimi jak klarytromycyna, ketokonazol, rytonawir), które mogą prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego i objawowego niedociśnienia. Doksazosyna wykazuje 98% wiązania z białkami osocza i jest metabolizowana przez CYP3A4, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na ten enzym. W badaniu klinicznym wykazano, że cymetydyna w dawce 400 mg dwa razy na dobę zwiększa AUC doksazosyny o 10%, co mieści się w granicach zmienności międzyosobniczej i nie wymaga modyfikacji dawkowania.
aktywność reninowa osocza, antybiotyk makrolidowy, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, diuretyk, doksazosyna, dopamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipotensyjne, efedryna, epinefryna, fenylefryna, furosemid, guz chromochłonny nadnerczy, hipotonia ortostatyczna, indynawir, inhibitor enzymu, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kwas wanilinomigdałowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptory alfa, lek presyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwzakrzepowy, maksymalne stężenie w osoczu, metaraminol, metoksamina, nadciśnienie tętnicze, nelfinawir, niedociśnienie objawowe, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okres półtrwania leku, pole pod krzywą stężenia, rytonawir, sakwinawir, syldenafil, synteza prostaglandyn, tadalafil, telitromycyna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wardenafil, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Orlifique 0,1 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Orlifique, zawierający 0,10 mg lewonorgestrelu i 0,02 mg etynyloestradiolu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcji i ryzyka krwawień śródcyklicznych. Indukcja enzymów pojawia się już po kilku dniach terapii, osiągając maksimum po kilku tygodniach i utrzymując się do 4 tygodni po zakończeniu leczenia. W przypadku krótkotrwałego stosowania leków indukujących zaleca się dodatkową metodę antykoncepcji przez cały czas terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast przy długotrwałym stosowaniu wskazane jest stosowanie niehormonalnych metod antykoncepcji lub pomijanie tabletek placebo w celu zachowania ciągłości działania.
antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturat, bloker kanałów wapniowych, bozentan, cyklosporyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, efekt indukcyjny, erytromycyna, felbamat, fenytoina, flukonazol, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, hormon płciowy, indukcja enzymów, indukcja enzymów mikrosomalnych, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymów, inhibitor HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klirens hormonu płciowego, lamotrygina, lek indukujący enzymy mikrosomalne, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm węglowodanów, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, profil lipidowy, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sok grejpfrutowy, steroid antykoncepcyjny, topiramat, werapamil, worykonazol, wskaźnik krzepnięcia i fibrynolizy
Leksykon leków
Interakcje leku – Micafungin Sandoz 100 mg

Mykafungina wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez enzymy CYP3A, co potwierdzają badania na zdrowych ochotnikach. Nie zaobserwowano konieczności modyfikacji dawkowania mykafunginy podczas jednoczesnego stosowania z mykofenolanem mofetylu, cyklosporyną, takrolimusem, prednizolonem, flukonazolem, rytonawirem, ryfampicyną czy worykonazolem. Jednakże mykafungina zwiększa biodostępność niektórych leków: itrakonazolu o 22%, syrolimusu o 21% oraz nifedypiny o 18%, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem toksyczności i ewentualnej redukcji dawek tych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z dezoksycholanem amfoterycyny B, gdzie stwierdzono 30% wzrost ekspozycji na ten lek, co może zwiększać ryzyko działań toksycznych i wymaga ścisłego monitorowania oraz ograniczenia stosowania tej kombinacji do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
biodostępność, cyklosporyna, dezoksycholan amfoterycyny B, enzym CYP3A, flukonazol, infekcja grzybicza, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, mykofenolan mofetylu, nifedypina, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, prednizolon, ryfampicyna, rytonawir, syrolimus, takrolimus, worykonazol
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml

Flukonazol w postaci syropu 5 mg/ml (Fluconazolum Aflofarm) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol lub inne azole oraz na składniki pomocnicze, takie jak sacharoza (134,4 mg/ml), glicerol (829,9 mg/ml), sodu benzoesan (0,74 mg/ml), sód (0,2 mg/ml) i glikol propylenowy (5,72 mg/ml). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy, cukrzycą oraz u osób z niewydolnością nerek i wątroby. Wysoka zawartość sacharozy wymaga monitorowania glikemii, a glikol propylenowy może wywoływać objawy toksyczne przy dużych dawkach, zwłaszcza u dzieci i pacjentów z niewydolnością nerek.
antybiotyk makrolidowy, astemizol, azole, benzoesan sodu, chinidyna, CYP3A4, cytochrom P450, cyzapryd, erytromycyna, flukonazol, glikol propylenowy, interakcja lekowa, itrakonazol, lek hepatotoksyczny, lek przeciwgrzybiczny, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr glikemiczny, pimozyd, sacharoza, terfenadyna, torsade de pointes, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związek azolowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Efectin ER 75 75 mg

Wenlafaksyna, substancja czynna leku Efectin ER 75, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Stosowanie wenlafaksyny z nieodwracalnymi, nieselektywnymi IMAO jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając co najmniej 14-dniowego okresu wymywania po IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7-dniowej przerwy po zakończeniu terapii wenlafaksyną przed włączeniem IMAO. Podobne przeciwwskazania dotyczą odwracalnych, selektywnych inhibitorów MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnych, nieselektywnych IMAO (np. linezolid). Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, opioidy takie jak buprenorfina, fentanyl, tramadol), co zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i wymaga ścisłego monitorowania pacjenta. Spożywanie alkoholu podczas terapii jest zdecydowanie niezalecane z powodu nasilenia depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy oraz ryzyka pogorszenia zaburzeń psychicznych. Również jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna) zwiększa ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, co wymaga unikania takiego połączenia.
arytmia komorowa, diazepam, dziurawiec zwyczajny, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek serotoninergiczny, linezolid, metabolizm CYP2D6, metoprolol, nadciśnienie tętnicze, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pozakonazol, rysperydon, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, suplement tryptofanu, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg

Preparat Voriconazole Fosun Pharma (worykonazol) w dawce 200 mg może wywoływać przejściowe i odwracalne zaburzenia funkcji wzrokowych, takie jak niewyraźne widzenie, zmieniona percepcja wzrokowa oraz światłowstręt (fotofobia). Objawy te istotnie upośledzają zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn wymagających precyzyjnej koordynacji wzrokowo-ruchowej. W związku z tym pacjenci powinni być poinformowani o konieczności powstrzymania się od wykonywania tych czynności w trakcie występowania zaburzeń widzenia, aby zminimalizować ryzyko wypadków i urazów. Lekarz ma obowiązek szczegółowo omówić z pacjentem charakter możliwych działań niepożądanych oraz odnotować w dokumentacji medycznej przekazanie tych informacji i zrozumienie ich przez pacjenta.
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane leku, edukacja pacjenta, fotofobia, konsultacja okulistyczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwgrzybiczny, niewyraźne widzenie, roztwór do infuzji, worykonazol, zaburzenie funkcji wzrokowej, zaburzenie percepcji wzrokowej, zaburzenie widzenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Midazolam Accord 5 mg/ml

Midazolam Accord jest metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP3A5, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne wpływające na jego stężenie w osoczu oraz okres półtrwania. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i worykonazol, zwiększają stężenie midazolamu odpowiednio 5- i 3-4-krotnie, wydłużając okres półtrwania około trzykrotnie, co wymaga podawania leku w warunkach intensywnej opieki medycznej z koniecznością zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania. Podobne efekty obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów proteazy HIV (np. lopinawir/rytonawir) oraz inhibitorów proteazy HCV (boceprewir, telaprewir), które zwiększają stężenie midazolamu do 3,4-5,4-krotnie i wydłużają jego okres półtrwania do 4-krotnie. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, karbamazepina czy fenytoina, znacząco obniżają stężenie midazolamu (do 90%) i skracają okres półtrwania o około 50-60%, co może wymagać zwiększenia dawki midazolamu. Interakcje farmakodynamiczne z lekami uspokajająco-nasennymi, opiatami, barbituranami oraz alkoholem prowadzą do nasilonej sedacji, depresji oddechowej i innych poważnych działań niepożądanych, dlatego jednoczesne stosowanie alkoholu jest kategorycznie przeciwwskazane.
amnezja anterogradowa, antagonista receptora histaminowego H2, antagonista receptora NK1, antybiotyk makrolidowy, atorwastatyna, barbiturat, benzodiazepina, bezdech, bloker kanału wapniowego, cymetydyna, CYP3A4, depresja oddechowa, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, erytromycyna, etomidat, fentanyl, fenytoina, flukonazol, hipotensja, hipoventylacja, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketamina, ketokonazol, klarytromycyna, klobazam, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, minimalne stężenie pęcherzykowe, nefazodon, pozakonazol, propofol, roksytromycyna, ryfampicyna, telitromycyna, tikagrelor, wemurafenib, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Etoricoxib Teva 30 mg

Etorykoksyb, selektywny inhibitor COX-2, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. W terapii z warfaryną (120 mg/dobę etorykoksybu) obserwuje się wzrost INR o około 13%, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego. NLPZ, w tym etorykoksyb, mogą osłabiać działanie leków moczopędnych, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, zwiększając ryzyko pogorszenia funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, odwodnionych i osób starszych. Etorykoksyb w dawce 120 mg/dobę nie wpływa na działanie małych dawek ASA (81 mg/dobę), jednak jednoczesne stosowanie zwiększa ryzyko owrzodzeń przewodu pokarmowego. W przypadku cyklosporyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie nefrotoksyczności, a przy litu – kontrola stężenia w osoczu z powodu zmniejszonego wydalania. Metotreksat w dawce 7,5-20 mg/tydzień może wykazywać zwiększone stężenie o 28% i zmniejszony klirens nerkowy o 13% przy 120 mg etorykoksybu, co wymaga monitorowania toksyczności.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, czas protrombinowy, digoksyna, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie antyagregacyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, etynyloestradiol, hepatotoksyczność, hormonalna terapia zastępcza, incydent zakrzepowo-zatorowy, induktor enzymów, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym cytochromu P, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klirens nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek zobojętniający, lit, metotreksat, międzynarodowy wskaźnik znormalizowany, mikonazol, minoksydyl, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja, prednizolon, prednizon, reumatoidalne zapalenie stawów, ryfampicyna, salbutamol, sedacja, skoniugowany estrogen, sulfotransferaza, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zaburzenie koordynacji ruchowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Esogno 3 mg

Eszopiklon jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 oraz częściowo przez CYP2E1, co predysponuje do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę przez 5 dni), itrakonazol, klarytromycyna czy sok grejpfrutowy, mogą dwukrotnie zwiększyć ekspozycję na eszopiklon, nasilając jego działanie nasenne i ryzyko działań niepożądanych, co wymaga często redukcji dawki. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca) mogą obniżyć stężenie eszopiklonu nawet o 80%, prowadząc do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej. U osób starszych stosowanie eszopiklonu z silnymi inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane. Ponadto, eszopiklon wykazuje addytywne działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwlękowymi, zwiotczającymi mięśnie, przeciwpadaczkowymi oraz uspokajającymi lekami przeciwhistaminowymi, co może wymagać zmniejszenia dawki eszopiklonu.
amnezja następcza, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, benzodiazepina, CYP2E1, CYP3A4, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, digoksyna, dziurawiec, erytromycyna, escitalopram, eszopiklon, fenytoina, fluoksetyna, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, lorazepam, opioid, paroksetyna, ryfampicyna, sedacja ośrodkowa, uspokajający lek przeciwhistaminowy, uzależnienie fizyczne, warfaryna, worykonazol, zaburzenie nastroju
Leksykon leków
Interakcje leku – Faxolet ER 150 mg

Wenlafaksyna (Faxolet ER) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO): nieodwracalne, nieselektywne IMAO są przeciwwskazane, wymagając 14-dniowego odstępu po ich odstawieniu przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz 7-dniowego odstępu po zakończeniu terapii wenlafaksyną przed włączeniem IMAO. Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A (np. moklobemid) oraz nieselektywne (np. linezolid) również są przeciwwskazane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, który może objawiać się m.in. drżeniem mięśni, hipertermią, drgawkami, a nawet zgonem. Ponadto, wenlafaksyna w połączeniu z lekami serotoninergicznymi (tryptany, SSRI, SNRI, opioidy takie jak fentanyl, tramadol, metadon, a także preparaty dziurawca) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki.
2-hydroksydezypramina, 2-hydroksyimipramina, 9-hydroksyrysperydon, amiodaron, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, atazanawir, błękit metylenowy, buprenorfina, chinidyna, dekstrometorfan, demetylodiazepam, diazepam, dofetylid, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fentanyl, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP2D6, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metadon, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, nelfinawir, nieodwracalny nieselektywny inhibitor MAO, O-demetylowenlafaksyna, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, pentazocyna, petydyna, posakonazol, rysperydon, rytonawir, sakwinawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sotalol, suplement tryptofanu, tapentadol, telitromycyna, tiorydazyna, torsade de pointes, tramadol, tryptan, wenlafaksyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, α-hydroksymetoprolol
Leksykon leków
Interakcje leku – Goprazol Max 20 mg

Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie izoenzymu CYP2C19. Interakcje te prowadzą do zmniejszenia wchłaniania i ekspozycji leków takich jak nelfinawir (spadek stężenia o ok. 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o 75% przy dawce omeprazolu 40 mg), co czyni ich jednoczesne stosowanie przeciwwskazanym lub niezalecanym. Omeprazol obniża również aktywność klopidogrelu, redukując ekspozycję na jego aktywny metabolit o 42-46% i hamowanie agregacji płytek o 30-47%, co wymaga rozważenia alternatywnych terapii. Ponadto, omeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o około 10%, co wymaga monitorowania stężeń u osób starszych. Istotne jest także zmniejszenie wchłaniania leków takich jak pozakonazol i erlotynib, co może obniżać ich skuteczność kliniczną.
antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, cytochrom P450, diazepam, digoksyna, erlotynib, fenytoina, GERD, hamowanie agregacji płytek, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Interakcje leku – Omeprazole Sandoz 40 mg

Omeprazol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, wynikające zarówno z podwyższenia pH soku żołądkowego, jak i hamowania izoenzymu CYP2C19. Szczególnie istotne klinicznie są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV, takimi jak nelfinawir (zmniejszenie ekspozycji o 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o 30-75%), co skutkuje przeciwwskazaniem lub odradzaniem jednoczesnego stosowania. Omeprazol obniża biodostępność leków przeciwgrzybiczych (pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotynibu, co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności. Ponadto, omeprazol może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez CYP2C19, takich jak R-warfaryna, cylostazol (wzrost Cmax o 18% i AUC o 26%), diazepam i fenytoina, wymagając monitorowania stężeń i ewentualnej korekty dawek. Interakcja z klopidogrelem prowadzi do zmniejszenia ekspozycji na aktywny metabolit o 46% i osłabienia działania przeciwpłytkowego, dlatego jednoczesne stosowanie jest odradzane.
agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, cytochrom P450, diazepam, digoksyna, erlotynib, farmakokinetyka substancji, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwirusowy, metabolit M8, metotreksat, nelfinawir, pH soku żołądkowego, pozakonazol, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, toksyczność digoksyny, worykonazol, wydzielanie kwasu solnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Cataflam 50 50 mg

Diklofenak potasowy, substancja czynna Cataflam 50, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP2C9 (np. worykonazol), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu stężenia diklofenaku w osoczu. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także leków takich jak lit, digoksyna, leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe (beta-adrenolityki, inhibitory ACE), cyklosporyna oraz metotreksat, gdzie konieczne jest monitorowanie stężeń leków i funkcji nerek. W przypadku leków moczopędnych i inhibitorów ACE obserwuje się osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego oraz zwiększone ryzyko nefrotoksyczności, co wymaga regularnej kontroli ciśnienia tętniczego i czynności nerek, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, diklofenak może zwiększać ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, cyklosporyny, takrolimusu lub trimetoprimu, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
beta-adrenolityk, chinolon przeciwbakteryjny, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak potasowy, doustny lek przeciwcukrzycowy, dysfagia, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, funkcja nerek, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens nerkowy, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, lek antyagregacyjny, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie glukozy, stężenie litu, stężenie potasu, takrolimus, trimetoprym, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Dicloreum 25 mg/ml

Diklofenak sodowy, substancja czynna produktu Dicloreum 25 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z antykoagulantami (np. warfaryną), lekami przeciwpłytkowymi oraz SSRI, które zwiększają ryzyko krwawień, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia i objawów krwawienia. Diklofenak może osłabiać działanie leków moczopędnych i hipotensyjnych, takich jak beta-adrenolityki czy inhibitory ACE, co wiąże się z koniecznością regularnej kontroli ciśnienia tętniczego, czynności nerek oraz nawodnienia pacjenta. Ponadto, u pacjentów stosujących glikozydy nasercowe (np. digoksynę) zaleca się monitorowanie stężenia leku w surowicy ze względu na ryzyko jego wzrostu i zaostrzenia choroby wieńcowej. Wysokie ryzyko nefrotoksyczności występuje także przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku z cyklosporyną lub takrolimusem, co wymaga zmniejszenia dawki diklofenaku i kontroli funkcji nerek.
antykoagulant, beta-adrenolityk, chinolon przeciwbakteryjny, cholestramina, cyklosporyna, digoksyna, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kolestypol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, prostaglandyna nerkowa, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, terapia skojarzona, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.

Symbicort Turbuhaler zawiera budezonid (320 μg) i formoterol (9 μg) na dawkę inhalacyjną, które wykazują liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Budezonid jest metabolizowany przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę) i itrakonazol (200 mg/dobę), mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu odpowiednio do 6- i 4-krotności, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Formoterol, jako beta2-agonista, wchodzi w interakcje z beta-adrenolitykami (np. propranolol, metoprolol), które antagonizują jego działanie rozszerzające oskrzela, oraz z lekami wydłużającymi odstęp QTc (chinidyna, dyzopiramid, fenotiazyny), co zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Dodatkowo, inhibitory MAO i substancje takie jak lewodopa, lewotyroksyna, oksytocyna oraz alkohol mogą nasilać działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnienie i arytmie.
arytmia serca, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, budezonid i formoterol, chinidyna, CYP3A4, dyzopiramid, glikozyd naparstnicy, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, nefazodon, pochodna fenotiazyny, pozakonazol, prokainamid, tachykardia, telitromycyna, worykonazol, wydłużenie odstępu QTc, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noctis 12,5 mg

Lek Noctis zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksylaminę lub substancje pomocnicze, w tym czerwień koszenilową (E124), oraz u osób uczulonych na inne leki przeciwhistaminowe H1 z powodu ryzyka reakcji krzyżowej. Przeciwwskazania obejmują schorzenia układu oddechowego takie jak astma, przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc, a także jaskrę ze względu na ryzyko wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem szyi pęcherza moczowego, bliznowaciejącym wrzodem trawiennym, zwężeniem odźwiernikowo-dwunastniczym, ciężką niewydolnością nerek lub wątroby. Stosowanie Noctis jest także przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na potencjalne działanie teratogenne i przenikanie do mleka matki.
amiodaron, antagonista receptora H1, antybiotyk makrolidowy, astma, bliznowaciejący wrzód trawienny, bupropion, chinidyna, choroba Parkinsona, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwień koszenilowa, demencja, doksylaminy wodorobursztynian, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, erytromycyna, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, gemfibrozyl, IMAO, indynawir, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, klarytromycyna, krzyżowa reakcja nadwrażliwości, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nefazodon, paroksetyna, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozedma płuc, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, SSRI, tabletka powlekana, telaprewir, telitromycyna, terbinafina, worykonazol, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze, zwężenie szyi pęcherza moczowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Medreg 20 mg

Atorwastatyna ulega istotnym interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, głównie poprzez metabolizm w układzie CYP3A4 oraz transportery OATP1B1, OATP1B3, MDR1 i BCRP. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, klarytromycyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco podwyższają stężenie atorwastatyny w osoczu, zwiększając ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, werapamil, flukonazol) również podnoszą stężenie leku, wskazując na konieczność rozważenia niższej dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie atorwastatyny, potencjalnie zmniejszając jej skuteczność. Inhibitory transporterów białkowych (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję na atorwastatynę, co wymaga zmniejszenia dawki i monitorowania, a stosowanie letermowiru z cyklosporyną jest przeciwwskazane. Dodatkowo, połączenie atorwastatyny z fibratami lub ezetymibem zwiększa ryzyko miopatii, dlatego zaleca się stosowanie najniższych skutecznych dawek i ścisłe monitorowanie pacjenta.
amiodaron, azolowy lek przeciwgrzybiczny, BCRP, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, flukonazol, gemfibrozyl, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450 3A, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, letermowir, MDR1, miopatia, noretysteron, OATP1B1, OATP1B3, pochodna kwasu fibrynowego, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A4, styrypentol, telitromycyna, transaminaza, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Goprazol 20 mg 20 mg

Omeprazol, składnik aktywny Goprazolu 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądkowego oraz hamowanie izoenzymu CYP2C19. Zmiana pH wpływa na wchłanianie leków takich jak pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol czy erlotynib, prowadząc do istotnego obniżenia ich biodostępności i skuteczności klinicznej. Hamowanie CYP2C19 przez omeprazol zmniejsza metabolizm leków takich jak klopidogrel (redukcja aktywnego metabolitu o 42-46% i hamowania agregacji płytek o 30-47%), a także zwiększa stężenia fenytoiny, warfaryny, takrolimusa i cylostazolu (wzrost Cmax i AUC odpowiednio o 18% i 26%). Szczególnie istotne są przeciwwskazane interakcje z nelfinawirem (spadek stężenia o 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz niezalecane z atazanawirem (redukcja ekspozycji o 30-75%). Omeprazol zwiększa także biodostępność digoksyny o około 10%, co wymaga monitorowania stężenia u osób starszych.
agregacja płytek, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, cytochrom P450, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, erlotynib, fenytoina, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, ketokonazol, klirens kreatyniny, klopidogrel, krzepnięcie krwi, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy HIV, metotreksat, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nelfinawir, omeprazol, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen TZF 400 mg

Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie ważne są interakcje z pochodnymi dikumarolu (np. warfaryną), gdzie konkurencja o metabolizm przez CYP2C9 prowadzi do nasilenia działania przeciwzakrzepowego i zwiększonego ryzyka krwawień. Podobnie, jednoczesne stosowanie ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi (np. tyklopidyną) oraz kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko krwawień, przy czym ibuprofen może kompetycyjnie hamować kardioprotekcyjne działanie ASA. Hamowanie wydalania metotreksatu przez NLPZ skutkuje wzrostem jego stężenia w osoczu i nasileniem toksyczności, co wymaga unikania ibuprofenu u pacjentów leczonych dużymi dawkami metotreksatu oraz ostrożności i monitorowania czynności nerek przy małych dawkach. Interakcje z glikozydami nasercowymi, inhibitorami ACE, antagonistami angiotensyny II, lekami moczopędnymi oraz beta-adrenolitykami mogą prowadzić do nasilenia niewydolności serca, ostrej niewydolności nerek oraz zmniejszenia skuteczności hipotensyjnej, co wymaga monitorowania i odpowiedniego nawodnienia pacjenta.
aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, bumetanid, cholestyramina, cyklosporyna, CYP2C9, digoksyna, ekspozycja na lek, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, furosemid, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, klirens nerkowy, klirens nerkowy litu, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie i krwawienie, pochodna sulfonylomocznika, prostaglandyna, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, takrolimus, tiazyd, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Arthrotec Forte 75 mg + 0,2 mg

Arthrotec Forte, zawierający diklofenak sodowy (75 mg) i mizoprostol (0,2 mg), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, szczególnie ze względu na właściwości diklofenaku jako NLPZ. Preparat może zmniejszać skuteczność leków moczopędnych oraz przeciwnadciśnieniowych (ACE, AIIA, β-adrenolityki), a jednoczesne stosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas wymaga monitorowania poziomu potasu w surowicy. Istotne jest także ryzyko nefrotoksyczności przy kojarzeniu z cyklosporyną (dwukrotne zwiększenie ekspozycji na diklofenak) i takrolimusem. Arthrotec Forte może podwyższać stężenia litu i digoksyny, co zwiększa ryzyko toksyczności tych leków. W przypadku terapii insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi obserwowano zarówno hipo-, jak i hiperglikemie, dlatego konieczne jest monitorowanie glikemii. Preparat nasila ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny), SSRI oraz kwasu acetylosalicylowego, którego stosowanie z Arthrotec Forte jest przeciwwskazane ze względu na wyparcie diklofenaku z miejsc wiązania i zmniejszenie jego stężenia w osoczu.
agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, biegunka, chinolon, diklofenak, doustny lek przeciwcukrzycowy, drgawki, hepatotoksyczność, hiperglikemia, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, ketokonazol, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek neutralizujący kwas solny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm glukozy, metotreksat, mifepriston, mizoprostol, nefrotoksyczność, nefrotoksyczność cyklosporyny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie trawienne, stężenie digoksyny, stężenie potasu, sulfinpirazon, synteza prostaglandyn, takrolimus, warfaryna, worykonazol
Leksykon substancji czynnych
Takrolimus – Interakcje

Takrolimus jest intensywnie metabolizowany przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie oraz w ścianie jelita, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami i substancjami wpływającymi na ten enzym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, flukonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV i HCV, znacząco zwiększają stężenie takrolimusu we krwi, głównie poprzez hamowanie metabolizmu jelitowego, co wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania stężenia leku, czynności nerek oraz EKG (odstęp QT). Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina i ziele dziurawca, powodują znaczne obniżenie stężenia takrolimusu, co może wymagać zwiększenia dawki. Dodatkowo, takrolimus wykazuje interakcje z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, NLPZ, amfoterycyna B), nasilając ich toksyczność, oraz z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, zwiększając ryzyko hiperkaliemii. Spożycie alkoholu może zmieniać metabolizm takrolimusu poprzez indukcję lub hamowanie CYP3A4, co wpływa na jego stężenie i toksyczność, dlatego zaleca się unikanie alkoholu podczas terapii.
acyklowir, amfoterycyna B, amiloryd, aminoglikozyd, amiodaron, antybiotyk makrolidowy, biodostępność, bromokryptyna, chinidyna, cyklosporyna, cymetydyna, CYP3A4, cytryniec chiński, danazol, dapson, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, ergotamina, erytrodermia, erytromycyna, etynyloestradiol, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, gancyklowir, gestoden, glikoproteina p, hiperkaliemia, ibuprofen, imatynib, inhibitor gyrazy, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izawukonazol, izoniazyd, josamycyna, kannabidiol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens wątrobowy, klotrimazol, kobicystat, kortykosteroid, kortyzon, kwas mykofenolowy, lanzoprazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, letermowir, lidokaina, mefenytoina, metamizol, metoklopramid, metyloprednizolon, midazolam, mikonazol, nefazodon, nelfinawir, nifedypina, nikardypina, nilotynib, NLPZ, noretysteron, odstęp QT, omeprazol, prednizolon, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, sok grejpfrutowy, spironolakton, sulfametoksazol z trimetoprymem, szczepionka zawierająca żywe drobnoustroje, takrolimus, tamoksyfen, triamteren, troleandomycyna, wankomycyna, werapamil, wirus cytomegalii, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Epistatus 2,5 mg

Midazolam jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co powoduje, że inhibitory i induktory tego enzymu znacząco wpływają na jego farmakokinetykę. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (zwiększający stężenie midazolamu 5-krotnie i wydłużający okres półtrwania 3-krotnie), worykonazol, makrolidy (erytromycyna, klarytromycyna), inhibitory proteazy HIV (rytonawir/lopinawir, zwiększające stężenie midazolamu do 5,4-krotnie) oraz blokery kanału wapniowego (diltiazem, werapamil) powodują istotne zwiększenie stężenia midazolamu w osoczu i wydłużenie jego działania. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (zmniejszająca stężenie midazolamu o około 60%) i dziurawiec zwyczajny, obniżają jego stężenie i osłabiają efekt terapeutyczny. Interakcje farmakokinetyczne są szczególnie istotne przy podaniu doustnym, natomiast podanie na śluzówkę jamy ustnej (np. preparat Epistatus) powoduje mniejsze nasilenie tych interakcji, choć czas działania leku może się wydłużyć.
anestetyk, anestetyk wziewny, antybiotyk makrolidowy, azole przeciwgrzybicze, barbituran, benzodiazepina, bloker kanału wapniowego, CYP3A4, depresja oddechowa, diltiazem, disulfiram, dysfagia, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, flukonazol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek dopaminergiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek zwiotczający mięśnie, metabolizm CYP3A4, midazolam, minimalne stężenie pęcherzykowe, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, posakonazol, ryfampicyna, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Voriconazole Fosun Pharma

Worykonazol wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności, wydłużenia odstępu QTc oraz reakcji fototoksycznych i ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS). Maksymalny czas terapii dożylnej nie powinien przekraczać 6 miesięcy z uwagi na ryzyko długotrwałych powikłań, takich jak rak kolczystokomórkowy skóry. Monitorowanie czynności wątroby (AspAT, AlAT) jest konieczne na początku leczenia, co najmniej raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, a następnie co miesiąc, a także kontrola elektrolitów (K+, Mg2+, Ca2+) w celu zapobiegania zaburzeniom rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem QTc, kardiomiopatią, bradykardią, arytmiami, a także u osób stosujących inne leki wydłużające QTc. W trakcie dożylnego podawania obserwowano reakcje infuzyjne, takie jak uderzenia gorąca i nudności, które mogą wymagać przerwania terapii.
aktywność amylazy, biodostępność doustna, bradykardia zatokowa, enzymy wątrobowe, fotostarzenie skóry, lek przeciwgrzybiczny, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niewydolność nadnerczy, nowotwór układu krwiotwórczego, piorunująca niewydolność wątroby, podwyższona fosfataza zasadowa, przeszczep komórek macierzystych, rak kolczystokomórkowy skóry, reakcja fototoksyczna, tarcza zastoinowa, torsade de pointes, worykonazol, wydłużenie QTc, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wchłaniania, zapalenie naczyniówki, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okostnej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuxal Forte Dla Dzieci 40 mg/ml

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie podczas stosowania u dzieci w preparacie Ibuxal Forte Dla Dzieci (40 mg/ml). Równoczesne podawanie ibuprofenu z innymi NLPZ lub kwasem acetylosalicylowym zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, a ibuprofen może hamować kardioprotekcyjne działanie niskich dawek ASA. Ibuprofen osłabia działanie leków hipotensyjnych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) i moczopędnych, co u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Ponadto, ibuprofen zwiększa stężenia digoksyny, fenytoiny, metotreksatu, litu oraz glikozydów nasercowych, co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwpłytkowych, SSRI, przeciwzakrzepowych (np. warfaryna) oraz zioła Ginkgo biloba.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, baklofen, beta-adrenolityk, chinolon, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, fenytoina, flukonazol, ginkgo biloba, glikozyd nasercowy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, INR, kaptopryl, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hipoglikemizujący, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, rytonawir, SSRI, sulfinpirazon, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibumax Forte 600 mg 600 mg

Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest hamowanie przez ibuprofen działania przeciwpłytkowego kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać efekt kardioprotekcyjny ASA przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne podawanie ibuprofenu z lekami przeciwpłytkowymi i przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, pochodne tienopirydyny) zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Ibuprofen w połączeniu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, potęguje ryzyko owrzodzeń i krwawień. Ponadto NLPZ mogą obniżać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych (diuretyki, inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści angiotensyny II), a u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, co wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Współistniejące stosowanie diuretyków oszczędzających potas może prowadzić do hiperkaliemii, a ibuprofen może zwiększać stężenia glikozydów nasercowych (np. digoksyny) oraz leków takich jak lit i fenytoina, co wymaga monitorowania ich poziomów w surowicy. Metotreksat podany w ciągu 24 godzin przed lub po ibuprofenie może wykazywać zwiększoną toksyczność.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antagonista kanału wapniowego, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, diuretyk oszczędzający potas, działanie antyagregacyjne, działanie kardioprotekcyjne, działanie nefrotoksyczne, działanie synergistyczne, farmakokinetyka ibuprofenu, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, kortykosteroid, krzepliwość krwi, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Bevimlar 20 mg

Rywaroksaban, metabolizowany głównie przez CYP3A4 i będący substratem glikoproteiny P (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol oraz rytonawir, zwiększają stężenie rywaroksabanu w osoczu 2,5-2,6-krotnie (AUC) i 1,6-1,7-krotnie (Cmax), co znacząco podnosi ryzyko krwawień i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2×/dobę), erytromycyna (500 mg 3×/dobę) i flukonazol (400 mg 1×/dobę), powodują wzrost AUC rywaroksabanu o 1,3-1,5 raza, co wymaga ostrożności zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi (enoksaparyna 40 mg, warfaryna z INR 2,0-3,0) wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. NLPZ (np. naproksen 500 mg, kwas acetylosalicylowy 500 mg) oraz inhibitory agregacji płytek (klopidogrel 300 mg dawka nasycająca, następnie 75 mg) mogą nasilać ryzyko krwawień, mimo braku istotnych interakcji farmakokinetycznych.
atorwastatyna, cytochrom P450 3A4, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, dronedaron, duloksetyna, działanie przeciwzakrzepowe, dziurawiec zwyczajny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, fluoksetyna, glikoproteina p, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, paroksetyna, powikłanie krwotoczne, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, układ krzepnięcia, warfaryna, wenlafaksyna, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Forte (o smaku bananowym) 200 mg/5 ml

Ibuprofen w preparacie Ibum Forte wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym, innymi NLPZ oraz glikokortykosteroidami ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego oraz potencjalne hamowanie działania przeciwpłytkowego małych dawek ASA. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub odwodnionych. Wskazane jest monitorowanie funkcji nerek i odpowiednie nawodnienie pacjentów. Ponadto, ibuprofen może zwiększać stężenia w surowicy glikozydów naparstnicy, fenytoiny, litu oraz metotreksatu, co wymaga ostrożności i monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub dużych dawkach metotreksatu.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-adrenolityk, cholestyramina, cyklosporyna, drgawki, działanie niepożądane, fenytoina, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, interakcja lekowa, kaptopryl, klirens, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, nefrotoksyczność, NLPZ, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Micafungin Zentiva 50 mg

Mykafungina wykazuje niski potencjał interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez CYP3A, co potwierdzają badania u osób zdrowych obejmujące immunosupresanty (mykofenolan mofetylu, cyklosporyna, takrolimus, prednizolon, syrolimus), przeciwgrzybicze (flukonazol, itrakonazol, worykonazol, amfoterycyna B) oraz inne leki (nifedypina, rytonawir, ryfampicyna). Nie stwierdzono konieczności dostosowania dawki mykafunginy podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Niemniej jednak, obserwowano umiarkowany wzrost biodostępności (AUC) itrakonazolu o 22%, syrolimusu o 21% oraz nifedypiny o 18%, co wymaga monitorowania pacjentów pod kątem toksyczności i ewentualnej korekty dawek tych leków. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z dezoksycholanem amfoterycyny B, gdzie jednoczesne stosowanie powoduje 30% wzrost ekspozycji na amfoterycynę B, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, co wymaga ścisłego monitorowania i stosowania tej kombinacji tylko w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
amfoterycyna B, azole, biodostępność leku, cyklosporyna, cytochrom P450, cytochrom P450 3A, dezoksycholan amfoterycyny B, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, farmakokinetyka mykafunginy, flukonazol, hepatotoksyczność, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, mykofenolan mofetylu, nifedypina, prednizolon, profil interakcji, ryfampicyna, rytonawir, syrolimus, takrolimus, toksyczność leku, worykonazol, zakażenie grzybicze
Leksykon leków
Przeciwwskazania – VIXARGIO 10 mg

Rywaroksaban w dawce 10 mg (lek VIXARGIO) jest doustnym antykoagulantem o szerokim spektrum przeciwwskazań, głównie ze względu na ryzyko krwawień. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban lub substancje pomocnicze (w tym 19,24 mg laktozy jednowodnej na tabletkę), czynne istotne klinicznie krwawienia, patologie przewodu pokarmowego (czynne lub niedawne owrzodzenia), nowotwory złośliwe z ryzykiem krwawienia, niedawne urazy mózgu lub kręgosłupa, niedawne zabiegi chirurgiczne w obrębie OUN i okulistyki, krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz poważne patologie naczyniowe (żylaki przełyku, tętniaki, wady naczyniowe). Ponadto, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane u pacjentów z marskością wątroby stopnia B i C wg Child-Pugh oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko krwawień i przenikanie leku przez łożysko i do mleka matki.
apiksaban, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, dalteparyna, enoksaparyna, eteksylan dabigatranu, fenobarbital, fenytoina, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, koagulopatia wątrobowa, krwawienie klinicznie istotne, krwawienie śródczaszkowe, krwotok wewnątrzczaszkowy, laktoza jednowodna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwzakrzepowy, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, nowotwór złośliwy, owrzodzenie przewodu pokarmowego, powikłanie krwotoczne, pozakonazol, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, tętniak naczyniowy, VIXARGIO, warfaryna, worykonazol, zaburzenie krzepnięcia, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku
Leksykon leków
Interakcje leku – Irinotecan Eugia 20 mg/ml

Irynotekan, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i UGT1A1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z zielem dziurawca, które obniża stężenie aktywnego metabolitu SN-38 o 42% przy dawce irynotekanu 350 mg/m², oraz z żywymi atenuowanymi szczepionkami, ze względu na ryzyko uogólnionej reakcji poszczepiennej. Silne induktory CYP3A4/UGT1A1 (np. ryfampicyna, karbamazepina) mogą zmniejszać ekspozycję na irynotekan i SN-38 o ≥50%, natomiast silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) zwiększają AUC SN-38 o 109% i zmniejszają AUC metabolitu APC o 87%. Inhibitory UGT1A1 (atazanawir, regorafenib) również podnoszą ogólnoustrojową ekspozycję na SN-38, co wymaga ostrożności i rozważenia ryzyka toksyczności.
5-fluorouracyl, alkohol etylowy, antagonista witaminy K, antycholinoesteraza, apalutamid, atazanawir, bewacyzumab, blokada nerwowo-mięśniowa, cetuksymab, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flucytozyna, hepatotoksyczność, Hypericum perforatum, idelalizyb, induktor CYP3A4, induktor UGT1A1, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor UGT1A1, INR, irynotekan, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kryzotynib, kwas folinowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrgawkowy, limfoproliferacja, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, mielosupresja, niedepolaryzujący lek zwiotczający, posakonazol, regorafenib, ryfampicyna, SN-38, suksametonium, takrolimus, telitromycyna, UGT1A1, worykonazol, zaburzenie elektrolitowe, ziele dziurawca, żółta febra, żywa atenuowana szczepionka
Leksykon leków
Interakcje leku – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml

Fentanyl, będący silnym opioidem, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakologiczne. Leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak opioidy, barbiturany, benzodiazepiny, neuroleptyki, gazy halogenowe oraz gabapentynoidy (gabapentyna, pregabalina), mogą nasilać i wydłużać depresję oddechową wywoływaną przez fentanyl, co wymaga zwykle zmniejszenia dawki fentanylu i ścisłego monitoringu. Silne inhibitory CYP3A4, zwłaszcza rytonawir, obniżają klirens fentanylu o około 66%, co zwiększa ryzyko kumulacji i przedłużonej depresji oddechowej, dlatego konieczna jest szczególna ostrożność i dostosowanie dawki. Inhibitory takie jak flukonazol i worykonazol również zwiększają ekspozycję na fentanyl, natomiast itrakonazol nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę dożylnie podawanego fentanylu. Ponadto, jednoczesne stosowanie fentanylu z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, IMAO) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga ścisłego monitorowania pacjenta.
barbiturany, benzodiazepiny, cytochrom P450, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, etomidat, farmakolog kliniczny, fentanyl, flukonazol, gabapentyna, gabapentynoidy, hipotensja, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, klirens, lek serotoninergiczny, metabolizm fentanylu, midazolam, neuroleptyki, objętość dystrybucji, okres półtrwania, opioid, pregabalina, rytonawir, sedacja, silny opioid, SNRI, SSRI, worykonazol, zaburzenie poznawcze, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voriconazol Adamed 200 mg

Voriconazol Adamed (200 mg proszku do sporządzania roztworu do infuzji) zawiera worykonazol, który wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczność reprodukcyjną, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii, a w przypadku podejrzenia ciąży leczenie należy natychmiast zweryfikować. Worykonazol przenika do mleka kobiecego, dlatego karmienie piersią należy przerwać na czas terapii i odpowiedni okres po jej zakończeniu, uwzględniając farmakokinetykę leku. Substancja pomocnicza hydroksypropylobetadeks (2600 mg na 200 mg worykonazolu) może dodatkowo wpływać na bezpieczeństwo stosowania u tych pacjentek.
działanie niepożądane, działanie toksyczne, farmakokinetyka worykonazolu, hormonalny środek antykoncepcyjny, hydroksypropylobetadeks, metoda antykoncepcji, model zwierzęcy, roztwór do infuzji, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia przeciwgrzybicza, wiek rozrodczy, worykonazol, zakażenie grzybicze
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Voriconazole Sandoz 200 mg

Worykonazol wymaga monitorowania zaburzeń elektrolitowych (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia) przed i w trakcie terapii oraz ich korekty w razie potrzeby. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych 200 mg oraz proszku do infuzji 200 mg. Leczenie rozpoczyna się dawką nasycającą dożylnie lub doustnie, aby w pierwszym dniu osiągnąć stężenia terapeutyczne. Biodostępność doustna wynosi 96%, co umożliwia zmianę drogi podania. Dawkowanie u dorosłych zależy od masy ciała: dawka nasycająca wynosi 6 mg/kg mc. co 12 godzin doustnie lub 400 mg co 12 godzin dożylnie (200 mg co 12 godzin u pacjentów <40 kg), a dawka podtrzymująca to 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę doustnie lub 200 mg dwa razy na dobę dożylnie (100 mg dwa razy na dobę u pacjentów <40 kg). W przypadku niewystarczającej odpowiedzi dawkę podtrzymującą można zwiększyć do 300 mg (lub 150 mg u pacjentów <40 kg) dwa razy na dobę. U dzieci 2–<12 lat i młodzieży o masie <50 kg dawka nasycająca dożylna wynosi 9 mg/kg mc. co 12 godzin, a podtrzymująca 8 mg/kg mc. dożylnie lub 9 mg/kg mc. doustnie (maksymalnie 350 mg dwa razy na dobę). Leczenie doustne u dzieci zaleca się rozpoczynać po poprawie klinicznej po podaniu dożylnym.
biodostępność leku, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, dawka nasycająca, działanie niepożądane, hemodializa, immunosupresja, inwazyjne zakażenie grzybicze, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens nerkowy, marskość wątroby, neutropenia, podanie dożylne, próby wątrobowe, profilaktyka przeciwgrzybicza, tabletka powlekana, toksyczność leku, worykonazol, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voriconazol Adamed 200 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa worykonazolu wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności po wielokrotnym podaniu jest wątroba, z hepatotoksycznością obserwowaną przy ekspozycjach w osoczu porównywalnych do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Dodatkowo, minimalne zmiany w nadnerczach stwierdzono u szczurów, myszy i psów przy podobnych poziomach ekspozycji. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani rakotwórczego worykonazolu.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, estradiol, genotoksyczność, hepatotoksyczność, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, nadnercze, narząd docelowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność, worykonazol, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję
Leksykon leków
Interakcje leku – Rivaroxaban Medreg 10 mg

Rywaroksaban, aktywny składnik leku Rivaroxaban Medreg, podlega licznym interakcjom farmakokinetycznym i farmakodynamicznym, głównie poprzez wpływ na metabolizm CYP3A4 oraz transport przez glikoproteinę P (P-gp). Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę, AUC rywaroksabanu ↑ 2,6x, Cmax ↑ 1,7x) oraz rytonawir (600 mg 2x/dobę, AUC ↑ 2,5x, Cmax ↑ 1,6x), znacząco zwiększają stężenie rywaroksabanu, co podnosi ryzyko krwawienia i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory, np. klarytromycyna (500 mg 2x/dobę, AUC ↑ 1,5x, Cmax ↑ 1,4x), erytromycyna (500 mg 3x/dobę, AUC ↑ 1,3x, Cmax ↑ 1,3x) i flukonazol (400 mg/dobę, AUC ↑ 1,4x, Cmax ↑ 1,3x), również podnoszą stężenie rywaroksabanu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie erytromycyna może zwiększyć AUC do 2,0-krotności. Należy unikać stosowania dronedaronu z rywaroksabanem ze względu na brak danych klinicznych. Jednoczesne podawanie innych leków przeciwzakrzepowych (np. enoksaparyny 40 mg) wykazuje addytywne działanie przeciwzakrzepowe, zwiększając ryzyko krwawienia, podobnie jak NLPZ (np. naproksen 500 mg) i inhibitory agregacji płytek (np. klopidogrel), które wymagają ostrożności klinicznej.
alkohol etylowy, atorwastatyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, azolowy lek przeciwgrzybiczny, badanie układu krzepnięcia, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, czynnik Xa, digoksyna, dronedaron, dziurawiec zwyczajny, efekt antyagregacyjny, endogenny potencjał trombiny, enoksaparyna, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, hamowanie czynnika Xa, induktor CYP3A4, inhibitor agregacji płytek, inhibitor CYP3A4 i glikoproteiny P, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, interakcja z alkoholem, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, naproksen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, omeprazol, pozakonazol, Rivaroxaban Medreg, ryfampicyna, rytonawir, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, SNRI, SSRI, układ krzepnięcia, uszkodzenie błony śluzowej, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Interakcje leku – Atorvastatin Bluefish AB 60 mg

Atorwastatyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i transportowana przez OATP1B1/1B3, MDR1 oraz BCRP, co determinuje jej farmakokinetykę i potencjalne interakcje lekowe. Silne inhibitory CYP3A4 (np. cyklosporyna, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV) znacząco zwiększają stężenie atorwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, diltiazem, amiodaron) również podwyższają stężenia leku, co wskazuje na konieczność dostosowania dawki i obserwacji klinicznej. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, efawirenz, ziele dziurawca) obniżają stężenie atorwastatyny, co może osłabiać jej skuteczność, zwłaszcza przy ryfampicynie, gdzie zaleca się jednoczesne podawanie. Inhibitory transporterów białkowych (cyklosporyna, letermowir) zwiększają ekspozycję ogólnoustrojową atorwastatyny, a ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących oba leki.
amiodaron, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, cyklosporyna, cytochrom P450 3A4, czas protrombinowy, delawirdyna, digoksyna, diltiazem, doustny środek antykoncepcyjny, efawirenz, elbaswir z grazoprewirem, enzym wątrobowy, erytromycyna, etynyloestradiol, ezetymib, fibrat, flukonazol, hepatotoksyczność, induktor cytochromu P450, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor transportera białkowego, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kolchicyna, kolestypol, kumaryna, kwas fusydowy, lek przeciwzakrzepowy, letermowir, miopatia, noretysteron, polipeptydy 1B1, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, rytonawir, styrypentol, telitromycyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, ziele dziurawca
Leksykon leków
Interakcje leku – Logest 0,075 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Logest, zawierający 0,075 mg gestodenu i 0,02 mg etynyloestradiolu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. fenytoina, barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, gryzeofulwina, preparaty z dziurawca), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do krwawień międzymiesiączkowych i obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu. Z kolei inhibitory enzymów CYP3A4 (np. itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, erytromycyna, werapamil, diltiazem, sok grejpfrutowy) mogą zwiększać stężenia hormonów, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować znaczne podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT >5x GGN), co wymusza zmianę metody antykoncepcji na niehormonalną lub zawierającą wyłącznie progestagen.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, barbiturany, cyklosporyna, dazabuwir, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymów mikrosomalnych, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klirens hormonów płciowych, krwawienie międzymiesiączkowe, lamotrygina, makrolid, melatonina, midazolam, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, prymidon, ryfampicyna, sofosbuwir, teofilina, topiramat, tyzanidyna, werapamil, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Cinacalcet Reddy 60 mg

Cynakalcet, metabolizowany głównie przez enzymy CYP3A4 i CYP1A2, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne implikacje kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg 2 razy/dobę), powodują około 2-krotne zwiększenie stężenia cynakalcetu, co może wymagać redukcji dawki. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, obniżają stężenie leku, co może wymagać zwiększenia dawki. Palenie tytoniu, indukujące CYP1A2, zwiększa klirens cynakalcetu o 36-38%, co również może wymagać korekty dawkowania. Ponadto, cynakalcet silnie hamuje CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak dezypramina (3,6-krotny wzrost ekspozycji) i dekstrometorfan (11-krotny wzrost AUC), wskazując na konieczność dostosowania ich dawek. Jednoczesne stosowanie cynakalcetu z innymi lekami obniżającymi wapń, zwłaszcza etelkalcetydem, jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko hipokalcemii.
beta-bloker, cyklosporyna, cynakalcet, cyprofloksacyna, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia VII, dekstrometorfan, dezypramina, enzym CYP1A2, enzym CYP2D6, enzym CYP3A4, etelkalcetyd, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka cynakalcetu, flekainid, fluwoksamina, hipokalcemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP1A2, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, itrakonazol, ketokonazol, klomipramina, lek trójpierścieniowy, metoprolol, midazolam, nortryptylina, pantoprazol, propafenon, ryfampicyna, rytonawir, sewelamer, takrolimus, telitromycyna, warfaryna, węglan wapnia, worykonazol
Leksykon leków
Interakcje leku – Ibum Forte Pure 200 mg/5 ml

Ibuprofen (IBUM FORTE PURE) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania ibuprofenu z kwasem acetylosalicylowym ze względu na hamowanie kardioprotekcyjnego działania ASA oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych (interakcja o wysokim poziomie ważności). Równoczesne stosowanie innych NLPZ zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. Ibuprofen może osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych, w tym diuretyków, inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II, co u pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek wymaga monitorowania funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia. Ponadto, ibuprofen zwiększa stężenie metotreksatu, takrolimusu i cyklosporyny, co podnosi ryzyko nefrotoksyczności i toksyczności, a także nasila ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, przeciwpłytkowych i SSRI.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, biodostępność, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, dezipramina, działanie nefrotoksyczne, działanie przeciwagregacyjne, fenytoina, flukonazol, glikozyd naparstnicy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor enzymu CYP2C9, kaptopryl, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lewofloksacyna, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ofloksacyna, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, pochodna tienopirydyny, probenecyd, przęśl chińska, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, stężenie glukozy we krwi, sulfinpirazon, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wiązówka błotna, worykonazol, zydowudyna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dormicum 7,5 mg

Midazolam w postaci tabletek powlekanych Dormicum 7,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na midazolam, inne benzodiazepiny lub substancje pomocnicze, a także u osób z ciężką niewydolnością oddechową, zespołem bezdechu sennego, ciężką niewydolnością wątroby oraz myasthenią gravis. Ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego i potencjalne powikłania, stosowanie leku jest również zabronione u dzieci w wieku ≤12 lat oraz podczas jednoczesnej terapii silnymi induktorami lub inhibitorami CYP3A, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, inhibitory proteazy HIV (w tym z rytonawirem) oraz inhibitory proteazy HCV (boceprewir, telaprewir), które mogą znacząco zmieniać metabolizm midazolamu i prowadzić do kumulacji leku lub zmniejszenia jego skuteczności.
astma, azole przeciwgrzybicze, benzodiazepina, boceprewir, ciężka niewydolność oddechowa, ciężka niewydolność wątroby, depresja ośrodka oddechowego, Dormicum, encefalopatia wątrobowa, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP3A, ketokonazol, midazolam, nadwrażliwość na substancję czynną, nużliwość mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rytonawir, telaprewir, uzależnienie od alkoholu, worykonazol, zespół bezdechu sennego
Leksykon substancji czynnych
Atazanawir – Interakcje

Atazanawir jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie i jednocześnie działa jako jego inhibitor, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne są interakcje z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak kwetiapina, lurazydon, alfuzosyna, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl, triazolam i doustny midazolam, których stosowanie łączne jest przeciwwskazane. Atazanawir w terapii wzmocnionej rytonawirem wykazuje silniejsze działanie inhibicyjne, co znacząco zwiększa stężenia leków przeciwwirusowych stosowanych w leczeniu HCV, np. grazoprewiru (AUC ↑958%, Cmax ↑524%, Cmin ↑1064%) i elbaswiru (AUC ↑376%, Cmax ↑315%, Cmin ↑545%), co stanowi przeciwwskazanie do ich jednoczesnego stosowania. Ponadto, pozajelitowe podanie midazolamu w połączeniu z atazanawirem wymaga ścisłej kontroli klinicznej ze względu na 3-4-krotne zwiększenie stężenia leku i ryzyko depresji oddechowej.
aktywność AlAT, alkaloid ergotaminowy, antagonista H2, apiksaban, atazanawir, biodostępność, buprenorfina, dabigatran, depresja oddechowa, dihydroergotamina, elbaswir, ergotamina, famotydyna, fenobarbital, fenytoina, flutykazon, glekaprewir, glikoproteina p, grazoprewir, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, interakcja farmakologiczna, interakcja metaboliczna, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwwirusowy, lurazydon, midazolam doustny, pibrentaswir, reakcja disulfiramowa, rytonawir, rywaroksaban, sofosbuwir, terapia przeciwwirusowa, triazolam, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aboxoma

Apiksaban, jako doustny inhibitor czynnika Xa, wymaga uważnej obserwacji pacjentów pod kątem objawów krwawienia, zwłaszcza w stanach zwiększonego ryzyka krwotocznego. W przypadku ciężkiego krwawienia konieczne jest przerwanie terapii. Rutynowa kontrola stężenia leku nie jest standardowo wymagana, jednak w sytuacjach klinicznych takich jak przedawkowanie czy nagły zabieg chirurgiczny, pomocny może być kalibrowany test anty-Xa. Dostępny jest także specyficzny lek odwracający działanie apiksabanu. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie apiksabanu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia, a także należy zachować ostrożność przy łączeniu z lekami przeciwpłytkowymi, SSRI, SNRI oraz NLPZ, w tym ASA. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z migotaniem przedsionków, u których skojarzone leczenie apiksabanem i ASA zwiększa ryzyko poważnych krwawień z 1,8% do 3,4% rocznie, a w przypadku OZW i/lub PCI ryzyko dużego krwawienia według kryteriów ISTH lub krwawienia istotnego klinicznie innego niż duże (CRNM) wzrasta z 16,4% do 33,1% w skali roku.
ablacja cewnikowa, AlAT AspAT, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, apiksaban, aPTT, azole, bilirubina całkowita, brak laktazy, choroba nowotworowa, czas protrombinowy, doustny antykoagulant, embolektomia płucna, enzymy wątrobowe, fenobarbital, fenytoina, heparyna niefrakcjonowana, induktor CYP3A4, induktor P-gp, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor P-gp, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klirens kreatyniny, koagulopatia, kryteria ISTH, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nietolerancja galaktozy, niezastawkowe migotanie przedsionków, NLPZ, ostry zespół wieńcowy, pozakonazol, produkt trombolityczny, proteza zastawki serca, przeciwciało antykardiolipinowe, przeciwciało przeciwko β2 glikoproteinie-I, przezskórna interwencja wieńcowa, ryfampicyna, rytonawir, ryzyko krwawienia, skala Child-Pugh, SNRI, SSRI, stężenie kreatyniny w surowicy, test anty-Xa, udar niedokrwienny, worykonazol, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ziele dziurawca, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Rupurix 10 mg

Rupurix (rupatadyna) w dawce 10 mg wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z metabolizmem przez izoenzym CYP3A4. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol, inhibitory proteazy HIV, klarytromycyna oraz nefazodon, powodują nawet 10-krotne zwiększenie ekspozycji na rupatadynę, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, flukonazol, diltiazem) zwiększają ekspozycję 2-3-krotnie, wymagając ostrożności. Ponadto, sok grejpfrutowy zwiększa ekspozycję na lek 3,5-krotnie i nie powinien być stosowany równocześnie z Rupurix. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnego wpływu na odstęp QT ani wzrostu działań niepożądanych pomimo tych zmian farmakokinetycznych.
antybiotyk makrolidowy, badanie kliniczne, diltiazem, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, flukonazol, fosfokinaza kreatynowa, indeks terapeutyczny, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwhistaminowy, metabolizm leku, midazolam, nefazodon, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, pozakonazol, rupatadyna, sok grejpfrutowy, terapia rupatadyną, worykonazol, zaburzenie psychomotoryczne