toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin Combi 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl tozylan i amlodypinę bezylan, wykazały, że peryndopryl indukuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, bez wykazania potencjału mutagennego in vitro i in vivo. Wpływ na reprodukcję nie wskazuje na bezpośrednią embriotoksyczność ani teratogenność, jednak jako inhibitor konwertazy angiotensyny może powodować nefrotoksyczne efekty u płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową u gryzoni i królików. Nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność szczurów, a długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
amlodypiny bezylan, badanie mutagenności in vitro, badanie mutagenności in vivo, badanie rozrodczości, badanie toksyczności, efekt nefrotoksyczny, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl tozylan, potencjał embriotoksyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, stężenie testosteronu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na toksyczność przewlekłą są nerki, u których zaobserwowano odwracalne uszkodzenia struktur nerkowych u szczurów i małp po doustnym podaniu. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału do wywoływania mutacji genetycznych. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, myszach, królikach i małpach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE, do których należy peryndopryl, mogą powodować niepożądane efekty rozwojowe płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, zwiększona śmiertelność płodów, wady wrodzone oraz uszkodzenia nerek.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, parametr płodności, peryndopryl z argininą, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy peryndoprylu, rozwój płodu, śmiertelność płodu, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC optima Hot 600 mg/3 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu ACC optima Hot (600 mg/3 g proszek do sporządzania roztworu doustnego), obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Toksyczność ostra po jednorazowym podaniu została szczegółowo opisana w charakterystyce produktu (punkt 4.9), natomiast badania przewlekłe trwające do 1 roku na szczurach i psach nie wykazały działania toksycznego. Testy genotoksyczności na modelach bakteryjnych były ujemne, co wskazuje na brak mutagennego potencjału acetylocysteiny, choć nie przeprowadzono kompleksowych badań dotyczących rakotwórczości.
acetylocysteina, badanie teratogenności, bezpieczeństwo reprodukcyjne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja gonad, organogeneza, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, roztwór doustny, rozwój noworodka, test genotoksyczności, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taclar 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa klarytromycyny (substancji czynnej leku Taclar) wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg masy ciała u myszy i szczurów po jednorazowym podaniu doustnym. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej tolerancja leku różniła się w zależności od gatunku: naczelne tolerowały dawki do 100 mg/kg mc./dobę przez 14 dni i 35 mg/kg mc./dobę przez miesiąc bez działań niepożądanych; szczury nie wykazywały toksyczności przy dawkach 75 mg/kg mc./dobę przez miesiąc, 35 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące oraz 8 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy; psy były bardziej wrażliwe, tolerując odpowiednio 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni, 10 mg/kg mc./dobę przez 1-3 miesiące i 4 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy. Toksyczne dawki powodowały objawy takie jak wymioty, osłabienie, ślinotok, odwodnienie oraz uszkodzenia wątroby manifestujące się wzrostem enzymów wątrobowych (fosfatazy alkalicznej, aminotransferaz ALT i AST, γ-glutamylotransferazy, dehydrogenazy mleczanowej), które ulegały normalizacji po odstawieniu leku. Dodatkowo, przy bardzo wysokich dawkach (400 mg/kg mc./dobę) obserwowano śmiertelność u małp oraz zmętnienie rogówki u psów i małp.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, cytotoksyczność, dawka śmiertelna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, klarytromycyna, obrzęk rogówki, płodność męska, poronienie wczesne, przekrwienie spojówek, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, wrodzona wada układu krążenia, zmętnienie rogówki, γ-glutamylotransferaza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Reumogel –
Produkt leczniczy Reumogel w postaci żelu zawiera jako substancję czynną wodny wyciąg borowinowy w stężeniu 48 g/100 g. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań na modelach zwierzęcych oraz in vitro oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój. Substancja pomocnicza etylu parahydroksybenzoesan, mimo znanego działania, nie została szczegółowo oceniona pod kątem bezpieczeństwa w dostępnych danych przedklinicznych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, doświadczenie kliniczne, etylu parahydroksybenzoesan, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, reprodukcja i rozwój, Reumogel, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wodny wyciąg borowinowy, żel leczniczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na modelach przedklinicznych, w tym u małp (dawki 0,5–4 mg/kg mc./dobę) oraz królików (3–20 mg/kg mc./dobę), gdzie obserwowano liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, brak płata środkowego płuc oraz zmiany w narządach wewnętrznych. W badaniach toksyczności ostrej minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg mc./dobę, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych u ludzi. W toksyczności przewlekłej u małp dawki 4–6 mg/kg mc./dobę indukowały ciężkie objawy, w tym śmiertelność i krwotoki wielonarządowe, natomiast dawki 1–2 mg/kg mc./dobę powodowały łagodne, odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie układu chłonnego, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mikrojąderko komórkowe, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny, przepona, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ hematopoetyczny, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny - Leksykon substancji czynnych
Siarka wapienna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarka wapienna (Hepar sulfuris calcareum, Hepar suIfuris) jest składnikiem aktywnym preparatów homeopatycznych, takich jak Homeovox (Hepar sulfuris calcareum 6CH, 0,091 mg/tabletkę) oraz Traumeel S (Hepar suIfuris D6, 0,025 g/100 g maści). W obu produktach substancja występuje w bardzo niskich stężeniach, odpowiadających rozcieńczeniom homeopatycznym 6CH i D6, co oznacza odpowiednio sześciokrotne rozcieńczenie 1:100 i 1:10. Pomimo szerokiego stosowania, oficjalne charakterystyki tych leków nie zawierają danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, mutagenność czy kancerogenność siarki wapiennej.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, hepar sulfuris, Hepar sulfuris calcareum, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, pharmacovigilance, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie 6CH, rozcieńczenie D6, rozcieńczenie homeopatyczne, siarka wapienna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Paracetamol Hasco 500 mg
Analiza dostępnej literatury naukowej oraz badań przedklinicznych dotyczących paracetamolu wskazuje, że nie stwierdzono istotnych zagrożeń toksykologicznych mających wpływ na zalecane dawkowanie czopków Paracetamol Hasco. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję, przy czym dawki terapeutyczne wynosiły 80 mg, 125 mg, 250 mg oraz 500 mg. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych efektów niepożądanych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu w zalecanych zakresach dawkowania.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prolastin 1000 mg
Produkt leczniczy Prolastin zawiera ludzki inhibitor alfa-1-proteinazy pozyskiwany z osocza, wykazujący właściwości analogiczne do naturalnych składników osocza. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą po pojedynczym podaniu oraz krótkoterminowe podawanie przez 5 dni u królików, nie wykazały żadnych objawów toksyczności. Preparat dostarczany jest w fiolkach zawierających 1000 mg substancji aktywnej, co po rozpuszczeniu daje stężenie 25 mg/ml. Ze względu na biologiczne pochodzenie i endogenny charakter białka, interpretacja wyników badań wymaga uwzględnienia specyfiki produktu oraz jego fizjologicznej aktywności w organizmie ludzkim.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestarium 2,5 mg 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące peryndoprylu z argininą, substancji czynnej leku Prestarium 2,5 mg, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach wykazały odwracalne uszkodzenia nerek po podaniu doustnym, bez trwałych zmian funkcji nerkowej. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co eliminuje ryzyko mutacji genetycznych. Ponadto, badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności peryndoprylu, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samców i samic szczurów. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, obumarcie płodu, peryndopryl z argininą, Prestarium, profil bezpieczeństwa, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie struktur nerkowych, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sapoven T 200 mg + 20 mg
Produkt leczniczy Sapoven T zawiera 200 mg trokserutyny oraz 20 mg glikozydów trójterpenowych (w przeliczeniu na bezwodną escynę) i nie był poddawany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako gotowa formulacja. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wykazały niską toksyczność i dobrą tolerancję. LD50 dla wyciągu z nasion kasztanowca podawanego doustnie mieści się w zakresie 990-1530 mg/kg masy ciała, a maksymalna bezpieczna dawka u psów wynosi 30 mg/kg. W badaniach przewlekłych nie obserwowano toksyczności przy dawkach 8- do 40-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Działanie teratogenne wyciągu stwierdzono dopiero przy dawce 300 mg/kg, czyli 30-krotnie przekraczającej dawkę terapeutyczną, a testy mutagenne i genotoksyczne escyny były negatywne. Trokserutyna wykazała LD50 po podaniu dootrzewnowym u szczurów na poziomie 27160 mg/kg, co wskazuje na bardzo niską toksyczność ostrą, choć w dawkach toksycznych obserwowano zaburzenia sercowo-naczyniowe i kardiomegalię.
Aesculus hippocastanum, aminopeptydaza leucynowa, arytmia serca, dawka letalna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, escyna, escyna bezwodna, glikozydy trójterpenowe, hepatomegalia, karbamylotransferaza ornitynowa, kardiomegalia, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, trokserutyna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, wyciąg z nasion kasztanowca, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsulosin Aurovitas 400 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamsulosin Aurovitas, wykazały, że profil toksyczności jest ściśle powiązany z jej działaniem jako antagonisty receptorów α-adrenergicznych. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozród, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach na psach podawanie bardzo dużych dawek tamsulosyny wywołało zmiany w zapisie EKG, które jednak nie mają klinicznego znaczenia przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Testy genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały właściwości genotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne substancji. Długoterminowe badania na myszy i szczurach ujawniły proliferację w gruczołach mlecznych samic, związane z hiperprolaktynemią, jednak efekt ten występował tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne i jest uznany za nieistotny klinicznie.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tamsulosyny, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, margines bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, zaburzenie elektrokardiograficzne, zapis EKG, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Koper włoski fix –
Zgodnie z dyrektywą 2001/83/WE oraz jej późniejszymi zmianami, szczegółowe badania przedkliniczne dla produktu leczniczego Koper włoski fix nie są obligatoryjne, o ile nie są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa stosowania. W ramach oceny bezpieczeństwa przeprowadzono test Amesa na wodnym wyciągu z owocu kopru włoskiego, wykorzystując szczepy Salmonella typhimurium TA98 i TA100, który wykazał brak potencjału mutagennego. Badania na zwierzętach wskazały na słabe działanie mutagenne anetolu, jednego z głównych składników, jednak należy to interpretować w kontekście niskich stężeń stosowanych w produkcie. Estragol, inny składnik, obecny w bardzo niewielkich ilościach w naparach z Koper włoski fix, nie stanowi istotnego klinicznie ryzyka genotoksycznego.
anetol, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie mutagenne, estragol, genotoksyczność, karcynogenność, koper włoski fix, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na rozrodczość, wyciąg z owocu kopru - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxicortan 10 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące hydrokortyzonu octanu, substancji czynnej kremu Maxicortan 10 mg/g, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak wpływu na mutacje genetyczne i uszkodzenia chromosomów. Jednakże, badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko teratogenności przy stosowaniu glikokortykosteroidów, w tym hydrokortyzonu, zwłaszcza przy wysokich dawkach, długotrwałej ekspozycji oraz stosowaniu pod opatrunkami okluzyjnymi, które zwiększają wchłanianie i działanie ogólnoustrojowe. Hydrokortyzon, jako kortykosteroid o relatywnie słabszej aktywności, może wiązać się z mniejszym ryzykiem teratogennym w porównaniu do silniejszych glikokortykosteroidów, jednak wymaga to zachowania szczególnej ostrożności w okresie ciąży.
deformacja płodu, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid o słabej aktywności, hydrokortyzon octan, krem 10 mg/g, Maxicortan, mutacja genetyczna, opatrunek okluzyjny, potencjał karcynogenny, test genotoksyczności, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Primacor 10 mg
Przedkliniczne badania lerkanidypiny chlorowodorku wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa, bez istotnych działań niepożądanych na autonomiczny, ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy przy dawkach terapeutycznych. Testy farmakologiczne, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniły zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. W badaniach długoterminowych na szczurach i psach obserwowano działania związane z mechanizmem antagonistów wapnia, głównie przy dużych dawkach, odzwierciedlające nasiloną aktywność farmakodynamiczną. W standardowych testach genotoksyczności nie stwierdzono mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, genotoksyczność, lerkanidypiny chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, teratogenność, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen Dompé 50 mg
Przedkliniczne badania soli lizynowej ketoprofenu, substancji czynnej leku Ketoprofen Dompé, wykazały, że toksyczność ostra po podaniu doustnym wynosi LD50 102 mg/kg u szczurów oraz 444 mg/kg u myszy, natomiast po podaniu dootrzewnowym odpowiednio 104 mg/kg i 610 mg/kg masy ciała. Te wartości stanowią 30-120-krotność dawki terapeutycznej wykazującej działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach terapeutycznych u szczurów, psów i małp nie wywoływało objawów toksyczności, a zmiany patologiczne pojawiały się jedynie przy znacznie wyższych dawkach, dotyczących głównie przewodu pokarmowego i nerek, co jest zgodne z profilem NLPZ. Tolerancja miejscowa po podaniu doodbytniczym i domięśniowym u królików była dobra, z lepszą tolerancją dla drogi doodbytniczej w porównaniu do doustnej.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga doodbytnicza, działanie przeciwzapalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, sól lizynowa ketoprofenu, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe z papaweryną (Fortestomachicae) –
Produkt leczniczy Krople Żołądkowe z Papaweryną (Fortestomachicae) nie posiada danych z badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, zarówno samego preparatu, jak i jego składników. Preparat zawiera nalewki roślinne: kozłkową, miętową, gorzką (z korzenia goryczki, liścia bobrka i oplodnia pomarańczy gorzkiej) oraz z dziurawca, każda w ilości 24,9 g/100 g, oraz chlorowodorek papaweryny w stężeniu 0,4 g/100 g. Produkt charakteryzuje się wysoką zawartością etanolu (67-74% obj.), co odpowiada 1460 mg etanolu w 2,5 ml preparatu, co może mieć istotne znaczenie kliniczne w kontekście bezpieczeństwa u wybranych grup pacjentów.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chlorowodorek papaweryny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, interakcja farmakodynamiczna, korzeń goryczki, krople żołądkowe z papaweryną, liść bobrka, model zwierzęcy, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, nalewka roślinna, nalewka z dziurawca, ośrodkowy układ nerwowy, papaweryna, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość, wysokie stężenie etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prenessa 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa peryndoprylu z tert-butyloaminą obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagenności, wpływu na reprodukcję oraz kancerogenności. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i małpach nerki były głównym narządem docelowym, jednak uszkodzenia nerkowe miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. Testy mutagenne in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, co wskazuje na niskie ryzyko uszkodzeń genetycznych. Badania reprodukcyjne na szczurach, myszach, królikach i małpach nie potwierdziły embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE, w tym peryndopryl, mogą powodować działania niepożądane w późnej fazie rozwoju płodu, takie jak śmierć płodu, wady wrodzone (zwłaszcza uszkodzenia nerek), oraz zwiększoną śmiertelność przed- i pourodzeniową.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, inhibitor ACE, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, regeneracja tkanki nerkowej, śmiertelność pourodzeniowa, śmiertelność przedurodzeniowa, tert-butyloamina, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerki, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Amantadyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amantadyna wykazuje istotne działanie na elektrofizjologię serca, powodując wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego poprzez hamowanie napływu repolaryzujących jonów potasu, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do arytmii typu torsade de pointes. Badania przewlekłej toksyczności wskazują na stymulujący wpływ na ośrodkowy układ nerwowy oraz specyficzne efekty kardiologiczne u zwierząt, takie jak skurcze dodatkowe serca i niewielkie stłuszczenie mięśnia sercowego u psów. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały genotoksyczności, jednak brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego amantadyny, co pozostawia lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.
amantadyna, arytmia, chlorowodorek amantadyny, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, embriotoksyczność, genotoksyczność, letalny wpływ na płód, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, skurcz dodatkowy serca, stłuszczenie mięśnia sercowego, test in vitro, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, torsade de pointes, wada rozwojowa, zaburzenie płodności, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rabipur nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Rabipur, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Flury LEP, wykazały brak toksyczności ostrej i przewlekłej po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu. Nie zaobserwowano nieoczekiwanych reakcji ani toksycznego wpływu na narządy wewnętrzne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. Testy miejscowej tolerancji nie wykazały nasilonych reakcji w miejscu podania, takich jak zaczerwienienie, obrzęk czy ból, co wskazuje na dobrą tolerancję szczepionki. W badaniach nie oceniano genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję, co jest zgodne z obowiązującymi wytycznymi regulacyjnymi dla inaktywowanych szczepionek wirusowych, ze względu na niskie ryzyko takich efektów biologicznych.
albumina jaja kurzego, albumina osoczowa, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, inaktywowana szczepionka wirusowa, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki zarodków kurzych, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcje miejscowe, szczepionka Rabipur, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wielokrotne podanie, wścieklizna - Leksykon substancji czynnych
Amsakryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Amsakryna, wykazując silne właściwości cytotoksyczne i genotoksyczne, przede wszystkim indukuje mielosupresję poprzez hamowanie syntezy DNA, co potwierdzono w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Wielokrotne podawanie substancji prowadzi do istotnego zahamowania czynności szpiku kostnego oraz działań niepożądanych w obrębie przewodu pokarmowego i błon śluzowych. Ze względu na mechanizm działania i potwierdzony potencjał mutagenny, WHO i IARC sklasyfikowały amsakrynę jako substancję rakotwórczą klasy 2B, co potwierdzają badania wykazujące genotoksyczność na komórkach ssaków, w tym ludzkich. Długoterminowe badania na szczurach wykazały zwiększoną częstość występowania gruczolakoraka jelita cienkiego oraz guzów gruczołu mlekowego u samic.
amsakryna, aneuploidia, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolakorak jelita cienkiego, guz gruczołu mlekowego, lek przeciwnowotworowy, Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem, mielosupresja, poradnictwo genetyczne, potencjał mutagenny, przewód pokarmowy, roztwór do infuzji, substancja rakotwórcza, Światowa Organizacja Zdrowia, synteza DNA, szpik kostny, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, właściwości cytotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Przedkliniczne badania deksketoprofenu wykazały brak istotnych zagrożeń w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii, co wskazuje na niski potencjał toksyczny w tych obszarach. W badaniach toksyczności przewlekłej na myszach i małpach ustalono poziom NOAEL na poziomie dwukrotności maksymalnych dawek zalecanych u ludzi, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, pojawiały się dopiero przy dawkach 14-18-krotnie przekraczających dawki terapeutyczne, co potwierdza relatywnie niskie ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu.
deksketoprofen, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, immunofarmakologia, krew w kale, maksymalna dawka zalecana, nadżerka błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, toksyczne działanie na przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Insulina ludzka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Insulina ludzka produkowana metodą rekombinacji DNA, uzyskana z genetycznie modyfikowanych bakterii Escherichia coli, wykazuje identyczny skład aminokwasowy jak insulina endogenna człowieka. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, nie wykazały istotnych działań toksycznych ani mutagennych zarówno in vitro, jak i in vivo. Testy przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) po podskórnym podaniu preparatów takich jak Gensulin (R, N, M30), Humulin (R, N, M3) oraz Polhumin R potwierdziły brak toksyczności, a obserwowane działania niepożądane (osowiałość, drżenia, drgawki, chwiejny chód) były konsekwencją farmakologicznego działania hipoglikemicznego insuliny, a nie jej toksyczności. Monitorowane parametry kliniczne, biochemiczne, hematologiczne oraz analizy patomorfologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na organizm zwierząt, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania insuliny ludzkiej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, chwiejny chód, drgawki, dysfagia, działanie farmakologiczne, działanie hipoglikemiczne, działanie mutagenne, Escherichia coli, insulina ludzka, osowiałość, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, parametr kliniczny, postać farmaceutyczna, rekombinacja DNA, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zdarzenie niepożądane - Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Magnezu wodorotlenek (Magnesii hydroxidum), stosowany w dawkach 200-400 mg w preparatach zobojętniających kwas żołądkowy takich jak Alumag, Gastal czy Maalox, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały działań o znaczeniu klinicznym, a badania toksyczności rozrodczej potwierdziły brak toksycznego wpływu na zarodek i płód. W szczególności, preparaty Alumag (200 mg) i Gastal (300 mg) nie wykazały istotnych działań toksycznych po podaniu doustnym, co potwierdza ich bezpieczeństwo stosowania w praktyce klinicznej. Dane dotyczące preparatu Maalox (400 mg) są ograniczone, jednak długotrwałe stosowanie magnezu wodorotlenku oraz wyniki innych badań wskazują na jego uznany profil bezpieczeństwa.
Alumag, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Gastal, glinu tlenek uwodniony, Maalox, magnezu wodorotlenek, podanie doustne, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, środek zobojętniający, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozrodcza, toksyczność zarodkowo-płodowa, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nefrol –
Produkt leczniczy NEFROL (płyn doustny 4,5 g/5 ml) jest złożonym preparatem roślinnym zawierającym nalewkę w proporcji 1:7 z czterech surowców: Ziele nawłoci (6,9 g/100 g), korzeń mniszka z zielem (3,7 g/100 g), owoc aminka (2,47 g/100 g) oraz owocnia fasoli (0,71 g/100 g). W procesie produkcji zastosowano etanol 70% jako ekstrahent, a gotowy produkt zawiera znaczną ilość etanolu w zakresie 61-69% (v/v). Nie przeprowadzono badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania NEFROL, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozrodczość i rozwój oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, dane przedkliniczne, etanol 70%, genotoksyczność, korzeń mniszka z zielem, nalewka złożona, owoc aminka, owocnia fasoli, płyn doustny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, ziele nawłoci - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oramorph 20 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa morfiny siarczanu (Oramorph) wykazały, że dawka śmiertelna 50% (LD50) wynosi około 500 mg/kg masy ciała, co wskazuje na stosunkowo wąski indeks terapeutyczny. W badaniach toksyczności przewlekłej nie zaobserwowano istotnych klinicznie reakcji toksycznych, jednak po odstawieniu leku u zwierząt pojawił się zespół objawów odstawiennych obejmujący reakcje autonomiczne, somatyczno-motoryczne oraz zmiany behawioralne, potwierdzając potencjał morfiny do wywoływania uzależnienia fizycznego. Dodatkowo, morfina wykazuje potencjał genotoksyczny, powodując uszkodzenia chromosomalne w komórkach somatycznych i zarodkowych, co u samców szczurów skutkowało zmniejszeniem płodności. Brak jest jednak pełnych badań kancerogennych, choć niektóre dane sugerują możliwy wpływ morfiny na wzrost guza, co wymaga dalszej weryfikacji.
dawka śmiertelna LD50, fetotoksyczność, immunosupresja, indeks terapeutyczny, morfina siarczan, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametr immunologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, terapia immunosupresyjna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, uszkodzenie chromosomalne, uzależnienie fizyczne, wada rozwojowa, wzrost guza, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klarmin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny, substancji czynnej leku Klarmin, wykazały wysoką tolerancję u różnych gatunków zwierząt. Dawka śmiertelna (LD50) przekracza 5 g/kg mc. po jednorazowym podaniu doustnym u myszy i szczurów. W badaniach podłużonych i przewlekłych nie stwierdzono działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych (14 dni) oraz do 75 mg/kg mc./dobę u szczurów (1 miesiąc). Psy wykazały większą wrażliwość, tolerując do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów toksyczności. Przy dawkach toksycznych (np. 400 mg/kg mc./dobę u małp przez 28 dni) obserwowano śmierć zwierząt oraz objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie i zmiany wątrobowe, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (ALP, ALT, AST, GGT, LDH). Zmiany te były odwracalne po zaprzestaniu podawania leku. Dodatkowo, przy bardzo wysokich dawkach odnotowano zmętnienie i obrzęk rogówki u psów i małp oraz zaczerwienienie spojówek u psów przy dawkach zbliżonych do terapeutycznych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, dehydrogenaza mleczanowa, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, obrzęk rogówki, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, substancja czynna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, wada układu krążenia, wczesne poronienie, wpływ na rozrodczość, zmętnienie rogówki, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 5 mg
Lenalidomid wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną u gryzoni przekraczającą 2 000 mg/kg mc./dobę. W badaniach przewlekłych na szczurach (dawki 75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zmiany w nerkach, w tym zwiększoną mineralizację miedniczek nerkowych, bardziej wyrażoną u samic, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp podawanie wysokich dawek (4 i 6 mg/kg mc./dobę) przez 20 tygodni powodowało poważne objawy toksyczności, takie jak utrata masy ciała, pancytopenia, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofia układu chłonnego i szpiku. Dawki niższe (1 i 2 mg/kg mc./dobę) przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku, atrofię grasicy i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki mieloidalne, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyty ludzkie, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, płytki krwi, polidaktylia, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada przepony, wady wrodzone kończyn, wartość AUC, zapobieganie ciąży, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polhumin MIX-5 100 j.m./ml
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Polhumin Mix-5, zawierającego biosyntetyczną, wysokooczyszczoną insulinę ludzką dwufazową (5 części insuliny rozpuszczalnej i 5 części insuliny izofanowej), opierają się na wynikach badań toksykologicznych jednofazowego preparatu Polhumin R, zawierającego identyczną substancję czynną. Przeprowadzono badania toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) z podskórnym podaniem insuliny, obejmujące ocenę kliniczną, biochemiczną, hematologiczną oraz patomorfologiczną. We wszystkich testach nie wykazano działań toksycznych preparatu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa Polhumin Mix-5.
badania przedkliniczne, badanie biochemiczne, badanie hematologiczne, badanie kliniczne, badanie patomorfologiczne, chwiejny chód, drgawki, drżenie, działanie hipoglikemiczne, hipoglikemia, insulina izofanowa, insulina ludzka, insulina rozpuszczalna, osowiałość, Polhumin Mix-5, Polhumin R, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Parafina ciekła – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa parafiny ciekłej (Paraffinum liquidum) wskazują na potencjalne ryzyko związane z długotrwałą ekspozycją na tę substancję, głównie na podstawie badań przewlekłych na szczurach. W badaniach tych zaobserwowano zmiany w parametrach hematologicznych, co sugeruje wpływ na układ krwiotwórczy, choć charakter tych zmian nie został szczegółowo opisany. Ponadto, stwierdzono akumulację ciekłych węglowodorów w narządach takich jak wątroba, śledziona oraz węzły chłonne, co może mieć implikacje dla funkcji detoksykacyjnych, immunologicznych oraz limfatycznych organizmu. Warto podkreślić, że dla niektórych preparatów zawierających parafinę ciekłą, np. Parafina ciekła – Avena oraz Parafina ciekła LGO, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych lub nie przeprowadzono odpowiednich badań.
badanie przedkliniczne, ciekła parafina, detoksykacja wątrobowa, efekt długoterminowy, filtracja krwi, model zwierzęcy, narząd wewnętrzny, parafina ciekła, parametry hematologiczne, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, węzeł chłonny, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betadrin (1 mg + 0,33 mg)/ml
Produkt leczniczy BETADRIN, zawierający difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml) w formie kropli do oczu, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest wyników badań na modelach zwierzęcych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, mutagenność, karcynogenność oraz teratogenność połączenia tych substancji czynnych. Produkt zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) jako substancję pomocniczą o znanym działaniu. W związku z tym ocena bezpieczeństwa powinna opierać się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu związanym ze stosowaniem poszczególnych składników preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azzalure 125 jednostek Speywood
Przedkliniczne badania toksyny botulinowej typu A (Azzalure, 125 jednostek Speywood) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcji na szczurach i królikach nie stwierdzono działań teratogennych nawet przy dawkach 60-100-krotnie przekraczających zalecaną u ludzi (50 jednostek Speywood). Wysokie dawki powodowały toksyczność u matek oraz straty po implantacji, jednak nie obserwowano toksycznego wpływu na zarodek i płód. Obniżenie płodności u szczurów było wtórne do farmakodynamicznego paraliżu mięśni, a nie bezpośrednim działaniem na układ rozrodczy. W badaniach toksyczności przewlekłej przy dawkach odpowiadających 75-krotności dawki ludzkiej nie wykazano toksyczności układowej ani istotnych nieprawidłowości.
Azzalure, działanie farmakodynamiczne, działanie teratogenne, implantacja jaja, jednostka Speywood, kompleks toksyny Clostridium botulinum, obniżona płodność, ostra toksyczność, paraliż mięśni, toksyczność przewlekła, toksyczność u matek, toksyczność układowa, toksyczność zarodka i płodu, toksyna botulinowa typu A, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lecrolyn 40 mg/ml
Preparat Lecrolyn, zawierający 40 mg/ml sodu kromoglikanu w formie kropli do oczu, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na danych przedklinicznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję zostały szczegółowo uwzględnione w Charakterystyce Produktu Leczniczego, bez wskazań na dodatkowe ryzyko związane z jego stosowaniem. Brak nowych istotnych danych przedklinicznych potwierdza stabilność i przewidywalność bezpieczeństwa tego leku w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine wykazały, że peryndopryl indukuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po podaniu doustnym, co wskazuje na potencjał regeneracji tkanki nerkowej po zakończeniu terapii. Substancja ta nie wykazuje potencjału mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo, a także nie wykazuje specyficznego działania embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej jednak, jako przedstawiciel inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), peryndopryl może powodować charakterystyczne zmiany w nerkach płodu oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową, obserwowane w badaniach na zwierzętach. Wysokie dawki (około 50-krotnie przekraczające kliniczne) powodowały opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka kliniczna, gęstość spermy, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, peryndopryl, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, test in vitro, test in vivo, testosteron, tkanka nerkowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maść borna Aflofarm 10%
Maść borna Aflofarm zawiera 10% kwasu borowego (10 g/100 g maści) jako substancję czynną, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są niewystarczające. Brak jest kompleksowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. W związku z tym ocena bezpieczeństwa produktu opiera się głównie na danych klinicznych oraz ogólnej wiedzy o kwasie borowym, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa przedklinicznego tego preparatu stosowanego miejscowo.
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, kwas borowy, maść borna, ocena bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy stosowany miejscowo, profil bezpieczeństwa przedkliniczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Sód hydroksymaślan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące sodu hydroksymaślanu (GHB) wskazują na brak istotnej toksyczności przewlekłej przy podawaniu wielokrotnym u szczurów (90 dni i 26 tygodni) oraz psów (52 tygodnie), bez znaczących zmian w parametrach chemii klinicznej i obrazie mikroskopowym. Stężenie niewywołujące efektów (NOEL) było około 50% niższe niż narażenie u ludzi stosujących dawki terapeutyczne. Badania mutagenności i klastogenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego. Potencjał rakotwórczy hydroksymaślanu sodu oraz jego prekursora gamma-butyrolaktonu (GBL) został oceniony w badaniach NTP, które nie potwierdziły istotnego ryzyka nowotworowego u szczurów, a u myszy stwierdzono jedynie wątpliwe działanie rakotwórcze związane z guzami chromochłonnymi nadnerczy, jednak interpretacja była utrudniona przez wysoką śmiertelność w grupach wysokodawkowych. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na łączenie się w pary, płodność oraz parametry nasienia, a toksyczność rozwojowa była minimalna nawet przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, przekraczających 1,64-krotnie narażenie kliniczne u ludzi. Wysokie dawki w pokoleniu F1 wiązały się z niejednoznacznym wzrostem śmiertelności okołoporodowej i zmniejszoną masą noworodków, natomiast badania na królikach potwierdziły niskie ryzyko teratogenne.
Analizy farmakologiczne wykazały, że GHB stanowi unikalny bodziec wyróżniający, z działaniem częściowo zbliżonym do alkoholu, morfiny oraz agonistów układu GABA-ergicznego. Badania samostosowania leku u szczurów, myszy i małp przyniosły niejednoznaczne wyniki, jednak jednoznacznie potwierdzono rozwój tolerancji na GHB oraz tolerancji krzyżowej z alkoholem i baklofenem u gryzoni. W kontekście klinicznym oznacza to konieczność ostrożności ze względu na potencjał uzależniający tej substancji. Podsumowując, przedkliniczne dane bezpieczeństwa sodu hydroksymaślanu potwierdzają jego niski profil toksyczności, brak mutagenności i rakotwórczości oraz minimalny wpływ na reprodukcję, jednak wskazują na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia, co wymaga uwzględnienia w praktyce klinicznej.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie klastogenne, działanie sedacyjne, działanie teratogenne, gamma-butyrolakton, hydroksymaślan sodu, kwas gamma-hydroksymasłowy, NOEL, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał uzależniający, śmiertelność okołoporodowa, sodu hydroksymaślan, toksyczność przewlekła, tolerancja krzyżowa, układ GABA-ergiczny, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 3,86 w/v 38,6 mg/ml –
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40, dostępny w stężeniach glukozy 1,36% (13,6 mg/ml), 2,27% (22,7 mg/ml) oraz 3,86% (38,6 mg/ml), nie posiada danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, wpływu na rozrodczość, farmakologicznych badań bezpieczeństwa ani badań tolerancji miejscowej. Roztwór zawiera znane substancje czynne stosowane w dializie otrzewnowej, w tym elektrolity (Na, Ca, Mg) oraz bufory (wodorowęglan i mleczan) o łącznym stężeniu 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu). Po zmieszaniu dwóch komór roztworu uzyskuje się fizjologiczne pH 7,4 oraz osmolarność zależną od stężenia glukozy: 344 mOsmol/l (1,36%), 395 mOsmol/l (2,27%) i 483 mOsmol/l (3,86%).
badania farmakologiczne, bufor, dializa otrzewnowa, dializoterapia otrzewnowa, elektrolity, genotoksyczność, glukoza jednowodna, karcynogenność, mleczan, osmolarność, pH, produkt leczniczy, rozrodczość, substancja czynna, system dwukomorowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wodorowęglan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lithium Carbonicum GSK 250 mg
Badania przedkliniczne wykazały, że toksyczność litu węglanu ujawnia się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na stosunkowo niskie ryzyko toksyczności przy prawidłowym dawkowaniu i monitorowaniu stężenia litu w surowicy. W modelach zwierzęcych LD50 dla chlorku litu wynosił 17 mmol/kg masy ciała (myszy, podanie dootrzewnowe). Istotna jest zależność między zawartością sodu w diecie a toksycznością litu – dieta niskosodowa zwiększała śmiertelność zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej (dawka 12,5 mmol/kg masy ciała, 21 dni ekspozycji). Wyniki te podkreślają kluczową rolę gospodarki sodowej w bezpieczeństwie terapii litem oraz konieczność monitorowania elektrolitów u pacjentów, zwłaszcza przy dietach niskosodowych lub stanach zaburzających równowagę wodno-elektrolitową.
badanie karcynogenności, chlorek litu, cytrynian litu, dawka letalna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gospodarka sodowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, potencjał mutagenny, resorpcja płodu, równowaga elektrolitowa, rozszczep podniebienia, stężenie litu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, węglan litu, zaburzenie kostnienia czaszki, zaburzenie rozwojowe płodu, zniekształcenie żebra - Leksykon substancji czynnych
Lizat bakterii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności lizatu bakterii zawartego w preparatach Ismigen i Luivac wykazały brak istotnej toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej. W badaniach jednorazowego podania na myszach i szczurach nie odnotowano przypadków śmiertelnych ani objawów toksyczności przy dawkach do 1500 mg/kg m.c. W badaniach wielokrotnego podawania trwających od 28 do 150 dni na szczurach, psach i małpach, stosując dawki przekraczające nawet 972-krotnie dawkę leczniczą, nie stwierdzono patologicznych zmian hematologicznych, biochemicznych ani morfologicznych. Długoterminowe badania (>6 miesięcy) preparatu Luivac potwierdziły brak objawów toksyczności przy dawkach 900-krotnie wyższych od terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mikroskopowe, funkcja rozrodcza, lizat bakterii, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność embrionalna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, właściwość mutagenna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, zmiana anatomopatologiczna, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthryl 1500 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne siarczanu glukozaminy, substancji czynnej leku Arthryl, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności u myszy i szczurów, podanie doustne dawek do 5000 mg/kg mc. (około 200-krotność dawki terapeutycznej 20-25 mg/kg mc.) nie wywołało istotnych objawów toksyczności. Podostre badania u królików (dożylnie, 80 mg/kg mc.), szczurów (doustnie, 240 mg/kg mc.) oraz psów (dożylnie, 300 mg/kg mc.) również nie wykazały znaczących efektów toksycznych. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności u szczurów (52 tygodnie, doustnie, do 2700 mg/kg mc.) i psów (26 tygodni, doustnie, do 2149 mg/kg mc.) potwierdziły brak toksyczności przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną.
badania in vitro, badania in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, mutagenność, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny, siarczan glukozaminy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naklofen 25 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne diklofenaku sodowego, substancji czynnej produktu Naklofen (25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazały zróżnicowaną toksyczność w zależności od gatunku i płci zwierząt. Wartości LD50 wynosiły od 50 mg/kg u psów do 3200 mg/kg u małp. Przewlekła toksyczność w dawkach powyżej 0,5-2,0 mg/kg masy ciała indukowała owrzodzenia przewodu pokarmowego oraz zmiany hematologiczne, takie jak istotne zmiany liczby erytrocytów i leukocytów. Badania rakotwórczości, prowadzone na myszach i szczurach przy dawkach do 2 mg/kg/dobę, nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego diklofenaku.
badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inhibitor COX, owrzodzenie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, roztwór do wstrzykiwań, śmierć płodu, synteza prostaglandyn, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzaran 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na parametry hematologiczne, a także potencjału teratogennego, mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów LD50 wynosiła odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały zahamowanie OUN, drżenia, drgawki i ślinotok. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano zahamowanie OUN, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, z AUC 12-15-krotnie wyższym niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany hormonalne i morfologiczne związane ze wzrostem prolaktyny.
AUC, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórki progenitorowe, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, sedacja polekowa, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, zmniejszenie leukocytów, związek neuroleptyczny