toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Renoscint MAG3 1 mg
Betiatyd, substancja czynna leku Renoscint MAG3 (1 mg), wykazał korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą. W testach jednorazowego podania nie zaobserwowano efektów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających 1000-krotnie maksymalną dawkę dopuszczoną do stosowania u ludzi. Podobnie, w 8-dniowych badaniach wielokrotnego podawania oraz w 13-tygodniowych badaniach długoterminowych nie stwierdzono działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo betiatydu przy długotrwałej ekspozycji.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, betiatyd, dawka terapeutyczna, diagnostyka radiofarmaceutyczna, efekt toksyczny, jednorazowe podanie leku, margines bezpieczeństwa dawkowania, potencjał mutagenny, preparat radiofarmaceutyczny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wielokrotne podawanie leku, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie był badany przedklinicznie jako połączenie substancji czynnych, jednak dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Indapamid wykazuje toksyczność ostrą i przewlekłą jedynie przy dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne, z objawami takimi jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, które są zgodne z jego farmakologicznym działaniem. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego, a także brakuje dowodów na toksyczny wpływ na zarodki, teratogenność oraz zaburzenia płodności u zwierząt doświadczalnych. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna (10 mg), powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg mc./dobę nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
amlodypina, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, komórki Sertoliego, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozkurcz naczyń obwodowych, spermatydy, Tertens-AM, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alpicort (2 mg + 4 mg)/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Alpicort, zawierającego prednizolon (2 mg/ml) oraz kwas salicylowy (4 mg/ml), nie wykazały istotnego ryzyka toksyczności ostrej przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Stężenia kwasu salicylowego w osoczu podczas terapii miejscowej zwykle nie przekraczają 5 mg/dl, co jest znacznie poniżej progu toksyczności wynoszącego 30 mg/dl. Długotrwałe badania toksyczności prednizolonu na zwierzętach ujawniły zmiany histopatologiczne, takie jak uszkodzenia wysepek Langerhansa u szczurów (dawki 33 mg/kg i.v.), uszkodzenia wątroby u królików (2-3 mg/kg/d), oraz martwicę mięśni u świnek morskich i psów (0,5-5 mg/kg/d). Brak jest danych dotyczących długotrwałej toksyczności miejscowej kwasu salicylowego. Obie substancje nie wykazały właściwości genotoksycznych w badaniach in vitro i in vivo.
działanie histotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja prenatalna, intoksykacja, kwas salicylowy, martwica mięśni, podrażnienie skóry, prednizolon, rozszczepienie podniebienia, stężenie w osoczu, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wysepki Langerhansa, zaburzenia implantacji, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Hesperydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hesperydyna w formie metylochalkonu, będąca substancją czynną produktu leczniczego Cyclo 3 Fort (150 mg), została poddana szerokiemu spektrum badań przedklinicznych oceniających jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału uszkadzania materiału genetycznego. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała toksyczności, co wskazuje na brak ryzyka reprodukcyjnego. W badaniu długoterminowym na myszach, przy dawce 20 g/kg masy ciała przez 96 tygodni, nie stwierdzono działania rakotwórczego hesperydyny metylochalkonu.
badanie przedkliniczne, Cyclo 3 Fort, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hesperydyna metylochalkon, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plasmalyte –
Produkt leczniczy Plasmalyte to roztwór do infuzji o składzie elektrolitowym zbliżonym do fizjologicznego osocza ludzkiego, zawierający jony: Na+ 140 mmol/l, K+ 5,0 mmol/l, Mg++ 1,5 mmol/l, Cl- 98 mmol/l, octan (CH3COO-) 27 mmol/l oraz glukonian (C6H11O7-) 23 mmol/l. Roztwór cechuje się osmolarnością około 295 mOsm/l oraz pH około 7,4 (zakres 6,5–8,0), co odpowiada warunkom fizjologicznym i minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych oraz kwasowo-zasadowych podczas infuzji. Ze względu na naturalne występowanie składników w płynach ustrojowych, nie przeprowadzano standardowych badań toksykologicznych, a stosowanie Plasmalyte zgodnie z zaleceniami klinicznymi nie wiąże się z ryzykiem działań toksycznych.
badanie toksykologiczne, dane toksykologiczne, interakcje lekowe, kancerogenność, mutagenność, osmolarność, osmolarność osocza, pH krwi, płyny ustrojowe, reakcja na infuzję, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do infuzji, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fibrovein 0,5% (5 mg/ml)
Produkt leczniczy Fibrovein zawiera substancję czynną sodu tetradecylu siarczan w stężeniach 0,2%, 0,5%, 1% oraz 3%, co odpowiada odpowiednio 2 mg/ml, 5 mg/ml, 10 mg/ml i 30 mg/ml. Preparat jest dostępny w formie jałowego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań o pH 7,5-7,9 oraz osmolalności 247-273 mOsm/kg. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak alkohol benzylowy (20 mg/ml), sód (1,1-3,1 mg/ml) oraz potas (0,3 mg/ml). Produkt nie zawiera widocznych cząstek stałych, co potwierdza jego odpowiednią jakość fizykochemiczną do zastosowań iniekcyjnych.
alkohol benzylowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, roztwór do wstrzykiwań, sodu tetradecylu siarczan, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg sosnowy płynny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg sosnowy płynny (Pini extractum fluidum), będący składnikiem preparatu Sirupus Pini compositus, nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dostępne dane toksykologiczne wskazują na niską toksyczność ostrą ekstraktu oraz pozostałych składników, z akceptowalnym profilem bezpieczeństwa potwierdzonym parametrami LD50 i LDL0 po jednorazowym podaniu. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności przewlekłej oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu dla samego wyciągu sosnowego. W preparacie obecny jest fosforan kodeiny półwodny, sklasyfikowany w kategorii C FDA, co oznacza potencjalne ryzyko dla płodu i konieczność stosowania jedynie przy przewidywanych korzyściach przewyższających ryzyko.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka śmiertelna, fosforan kodeiny, genotoksyczność, kancerogenność, kategoria C FDA, LD50, LDL0, najniższa dawka śmiertelna, Pini extractum fluidum, rozwój płodu, Sirupus Pini compositus, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wyciąg sosnowy płynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRami 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne ramiprylu wykazały brak działań toksycznych po jednorazowym podaniu doustnym u gryzoni i psów, co potwierdza bezpieczeństwo przy wysokich dawkach. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, psach i małpach zaobserwowano zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany w morfologii krwi, zgodne z farmakodynamicznym mechanizmem działania ACE inhibitorów. Znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego stwierdzono u psów i małp przy dawkach 250 mg/kg/dobę. Maksymalne dobrze tolerowane dawki wyniosły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8,0 mg/kg/dobę.
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, mutagenność, ocena toksykologiczna, profil bezpieczeństwa leku, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotropil 800 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niską toksyczność tego związku zarówno po podaniu pojedynczych, jak i wielokrotnych dawek. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, takich jak myszy, szczury i psy, stosowano dawki do 10 g/kg masy ciała (pojedyncze podanie) oraz do 4,8 g/kg masy ciała na dobę (długotrwałe podanie u myszy) i 2,4 g/kg masy ciała na dobę u szczurów, nie obserwując toksycznych efektów na narządy. Długoterminowe podawanie piracetamu psom przez rok, w dawkach od 1 do 10 g/kg masy ciała na dobę, wywołało jedynie łagodne, odwracalne objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak sporadyczne wymioty, zmiany konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg masy ciała na dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów również nie wykazało działań toksycznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa piracetamu przy podaniu parenteralnym.
badanie in vitro, badanie in vivo, Biotropil, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, genotoksyczność, piracetam dożylny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa piracetamu, składnik aktywny, toksyczność, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, wymioty, zaburzenia układu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Orifarm 2,5 g/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania laktulozy obejmują badania toksyczności ostrej, podostrej oraz przewlekłej u różnych gatunków zwierząt. W badaniach toksyczności ostrej podawano 50% roztwór laktulozy, przy czym LD50 wynosiło 48,8 ml/kg u myszy (doustnie), 43 ml/kg u dorosłych szczurów (doustnie), 30 ml/kg u noworodków szczurów (dootrzewnowo) oraz powyżej 15 ml/kg u świnek morskich. U naczelnych (pawianów) dawka 37 ml/kg była przeżywalna, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, dawki dobowo do 40 ml/kg u szczurów i do 20 ml/kg u pawianów przez okres 3-6 miesięcy powodowały jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu, prawdopodobnie związane ze skróceniem pasażu jelitowego. W badaniach podostrych (21 tygodni) nie stwierdzono działań toksycznych przy stężeniach laktulozy w paszy do 5%. U prosiąt podawanie 5-15% roztworów laktulozy przez okres do 114 dni nie wpływało negatywnie na przyjmowanie pokarmu ani tempo wzrostu, choć obserwowano przemijającą biegunkę w pierwszych tygodniach terapii.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dawka śmiertelna medialna, działanie toksyczne leku, genotoksyczność i mutagenność, pasaż jelitowy, potencjał mutagenny, roztwór laktulozy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie wzrostu - Leksykon substancji czynnych
Ziele szczawiu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele szczawiu (herba Rumex) jest składnikiem preparatów Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych. W preparacie Sinupret krople doustne ziele stanowi 3/15 części mieszaniny ziołowej (1:38,5), natomiast w tabletkach drażowanych zawiera 18 mg ziela na tabletkę. W Sinupret extract ziele szczawiu (Rumex crispus L.) jest składnikiem wyciągu suchego o DER 3-6:1, ekstraktowanym 51% etanolem, stanowiąc 3/10 części mieszaniny ziołowej. Badania toksyczności wielokrotnej dawki na psach i szczurach wykazały poziom NOAEL na 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała, co odpowiada 22- i 7-krotności dawki równoważnej u ludzi, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa stosowania. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka oraz test mikrojąderkowy, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego wyciągu zawierającego ziele szczawiu.
badania genotoksyczności, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, schorzenia górnych dróg oddechowych, Sinupret, tabletka drażowana, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny, wyciąg suchy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok przynosowych, ziele szczawiu - Leksykon substancji czynnych
Rdest ptasi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rdest ptasi (Polygonum aviculare L. s.l.) jest składnikiem preparatu Padma 28 Formuła, występującym w dawce 15 mg ziela na kapsułkę. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pochodzą głównie z badań całego preparatu, a nie wyizolowanego rdestu ptasiego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, konwencjonalne testy genotoksyczności preparatu nie ujawniły ryzyka genotoksycznego związanego z obecnością rdestu ptasiego.
badania toksykologiczne, genotoksyczność, Padma 28 Formuła, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, rdest ptasi, rozwój potomstwa, sproszkowane ziele, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gyno-Pevaryl 150 150 mg
Dane przedkliniczne dotyczące azotanu ekonazolu, substancji czynnej produktu Gyno-Pevaryl 150, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni wartości LD50 wynosiły powyżej 160-430 mg/kg, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. W toksyczności przewlekłej wątroba była narządem docelowym przy dawkach 50 mg/kg mc./dobę, jednak obserwowano jedynie minimalne zmiany, które ustępowały po zaprzestaniu podawania. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności ani reakcji uczuleniowych; jedynie nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak jest pełnych badań kancerogennych, jednak ze względu na krótki czas leczenia i brak istotnej genotoksyczności ryzyko to jest minimalne. Testy genotoksyczności wykazały brak lub ograniczony wpływ na struktury chromosomów, a niska ekspozycja układowa przy dopochwowym podaniu dodatkowo ogranicza potencjalne ryzyko kliniczne.
azotan ekonazolu, dawka śmiertelna, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, genotoksyczność, globulka dopochwowa, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, substancja czynna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, właściwość kancerogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spasmolina 60 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytrynianu alweryny, substancji czynnej leku Spasmolina, wskazują na niski profil toksyczności. Substancja została zaklasyfikowana do IV stopnia toksyczności według klasyfikacji Hodge’a i Sterna, co oznacza toksyczność słabą, z dawką LD50 w modelu szczura wynoszącą 500-5000 mg/kg masy ciała. Badania toksykologiczne nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego, co potwierdza brak genotoksyczności i zdolności indukowania procesów nowotworowych. Ponadto, cytrynian alweryny nie wpływa negatywnie na płodność u zwierząt doświadczalnych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cytrynian alweryny, dawka letalna LD50, działanie genotoksyczne, klasyfikacja Hodge’a i Sterna, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, profil toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenie funkcji rozrodczej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hirudoid 0,3 g/100 g
Dane przedkliniczne dotyczące mukopolisacharydowego polisiarczanu, substancji czynnej Hirudoid 0,3 g/100 g maść, wskazują na niskie ryzyko toksyczności przy miejscowym stosowaniu. Ostra toksyczność występuje jedynie po podaniu układowym bardzo dużych dawek (doustnie, podskórnie, dootrzewnowo, dożylnie) i nie ma praktycznego znaczenia klinicznego dla aplikacji miejscowej. W badaniach podostrych (13 tygodni) na psach i szczurach zaobserwowano zmiany zależne od dawki, takie jak podrażnienie w miejscu iniekcji, wzrost masy wątroby i nerek od dawki 10 mg/kg m.c. oraz powiększenie węzłów chłonnych od 15 mg/kg m.c. Nie stwierdzono natomiast zmian nowotworowych po długotrwałym stosowaniu. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego mukopolisacharydowego polisiarczanu, choć brak jest systematycznych danych dotyczących potencjalnej rakotwórczości.
badania in vitro, badania in vivo, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, mukopolisacharydowy polisiarczan, resorpcja płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, szczególnie u małp, gdzie dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały wady wrodzone takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie 10-20 mg/kg/dobę skutkowało brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek. Toksyczność ostra u szczurów była niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych u szczurów (75-300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) obserwowano odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). U małp wielokrotne podawanie 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowało poważną toksyczność wielonarządową i śmiertelność, natomiast dawki 1-2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku kostnym, atrofię grasicy i łagodne zmniejszenie liczby leukocytów, co odpowiada dawce stosowanej u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutacja bakterii, narząd wewnętrzny, NOAEL, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał genotoksyczny i karcynogenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojąderek komórkowych, tkanka miękka i szkielet, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, utrata masy ciała, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rywanol 0,1% 0,1%
Produkt leczniczy Rywanol 0,1% to przezroczysty, żółty płyn do stosowania na skórę, zawierający 1 mg etakrydyny mleczanu jednowodnego w 1 g płynu (0,1%). W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych z badań przedklinicznych, w tym dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. Brak tych informacji wskazuje na brak formalnych badań toksykologicznych dla tej substancji czynnej w tym preparacie.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie terapeutyczne, etakrydyny mleczan jednowodny, płyn na skórę, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rywanol, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketoprofen-SF 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące ketoprofenu wskazują, że jego toksyczność subchroniczna i przewlekła koncentruje się głównie na uszkodzeniach przewodu pokarmowego, takich jak rany i owrzodzenia, oraz na istotnych uszkodzeniach nerek, co potwierdza, że te narządy są głównymi celami toksycznego działania leku. Badania mutagenności przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ketoprofenu, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych. Długoterminowe testy kancerogenności na szczurach i myszach również nie potwierdziły potencjału nowotworowego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa jego długotrwałego stosowania.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, uszkodzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie reprodukcyjne, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Curacne 10 mg 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izotretynoiny wykazały, że toksyczność ostra tego leku jest stosunkowo niska, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Długoterminowa toksyczność przewlekła u szczurów (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę przez ponad 2 lata) ujawniła odwracalne objawy hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści i wzrost stężenia trójglicerydów w osoczu, bez uszkodzeń hepatocytów czy masywnych zwapnień tkanek. Izotretynoina wykazuje silne działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga rygorystycznych ograniczeń w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu leczniczego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pram 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cytalopramu, substancji czynnej produktu PRAM 20 mg, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 w zakresie 700-1400 mg/kg (doustnie) oraz 30-60 mg/kg (dożylnie) u szczurów i myszy, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej u myszy nie ujawniły istotnych klinicznie efektów niepożądanych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, cytalopram nie wykazał właściwości mutagennych ani rakotwórczych w modelach zwierzęcych, co jest kluczowe dla oceny długoterminowego ryzyka stosowania leku.
badanie przedkliniczne, cytalopram, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, implantacja, LD50, mutagenność, parametry spermy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, przedawkowanie, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tizanor 4 mg
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku tyzanidyny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z objawami przedawkowania zgodnymi z farmakologicznym mechanizmem działania leku, takimi jak pobudzenie ruchowe, agresja, drżenie mięśniowe i drgawki, szczególnie przy najwyższych dawkach (do 40 mg/kg mc./dobę u szczurów). W badaniach toksyczności wielokrotnej u psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG oraz wpływ na ośrodkowy układ nerwowy przy dawkach ≥1 mg/kg mc./dobę, a także przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co sugeruje potencjalne ryzyko hepatotoksyczności. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania na szczurach i myszach (do 9 mg/kg i 16 mg/kg mc./dobę odpowiednio) nie potwierdziły działania rakotwórczego tyzanidyny.
aminotransferaza alaninowa, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek tyzanidyny, drgawki, drżenie mięśniowe, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie uspokajające, elektrokardiografia, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozluźnienie mięśni, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tyzanidyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny wykazały, że dawki LD50 u młodych myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 1230-1330 mg/kg mc., co jest niższe niż u dorosłych zwierząt (2700-3000 mg/kg mc.). Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchu ssania oraz zmiany w płucach i jelitach, prowadzące do wyniszczenia i krwawień. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach dawki nietoksyczne ustalono na poziomie 50-55 mg/kg mc./dobę, natomiast dawki wywołujące pierwsze objawy toksyczności to 150 mg/kg mc./dobę. U psów rasy beagle dawka toksyczna wynosiła powyżej 300 mg/kg mc./dobę, z obserwowanymi zmianami histopatologicznymi w wątrobie. Badania nad płodnością i rozrodczością nie wykazały negatywnego wpływu klarytromycyny w dawce 150-160 mg/kg mc./dobę na cykl rujowy, płodność ani przebieg porodu.
antybiotyki penicylinowe, badanie histopatologiczne, badanie sekcyjne, cefalosporyny, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, hepatocyty, klarytromycyna, LD50, makrolidy, mikroskop elektronowy, mikroskop świetlny, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wady układu krążenia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Polpharma 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadalafil Polpharma przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W testach na szczurach i myszach, podawanie tadalafilu w dawkach do 1000 mg/kg/dobę nie wykazało działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co stanowi dawkę znacznie przekraczającą stosowane u ludzi (20 mg). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę została określona jako NOAEL, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, NOAEL, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, tadalafil, Tadalafil Polpharma, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmiana histopatologiczna, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Inozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inozyna pranobeks, będąca kompleksem inozyny i 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molowym 1:3, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały do 1500 mg/kg masy ciała na dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg m.c./dobę). LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału genotoksycznego substancji.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badania mutagenności, badania toksykologiczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przebieg ciąży, rozwój płodu, rozwój zarodka, teratogenność, testy in vitro, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wada wrodzona, właściwość mutagenna, właściwości karcynogenne, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Spongia tosta – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej substancji Spongia tosta, obecnej w preparatach homeopatycznych Homeogene 9 oraz Stodal, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono ani nie udokumentowano standardowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności, toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój, a także badań farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Spongia tosta występuje w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH, co odpowiada trzeciemu rozcieńczeniu stukrotnemu, w ilości 0,667 mg na tabletkę w Homeogene 9 oraz 0,0044 ml na 4 g granulek w Stodal.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, farmakodynamika bezpieczeństwa, genotoksyczność, Homeogene 9, homeopatia, karcynogenność, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie 3CH, rozcieńczenie homeopatyczne, Spongia tosta, Stodal, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Phytolacca decandra – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Phytolacca decandra, będąca składnikiem preparatu homeopatycznego Homeogene 9, występuje w dawce 0,667 mg na tabletkę w rozcieńczeniu 3CH. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Taki brak danych może wynikać z niskiego stężenia substancji w preparacie oraz specyfiki produktów homeopatycznych, które często nie podlegają standardowym badaniom przedklinicznym charakterystycznym dla leków konwencjonalnych.
arnica montana, Arum triphyllum, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, mercurius solubilis, Phytolacca decandra, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Spongia tosta, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Jelfa 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne kaptoprylu, przeprowadzone na szczurach, myszach, królikach i małpach, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, przy czym uszkodzenia nerkowe miały charakter odwracalny po zaprzestaniu podawania leku. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły właściwości rakotwórczych kaptoprylu. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak jako przedstawiciel inhibitorów ACE, kaptopryl wiąże się z ryzykiem opóźnienia rozwoju płodu, zmian nerkowych u płodu oraz zwiększonej śmiertelności prenatalnej i postnatalnej.
badanie karcynogenności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie nefrototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaptopryl, mutacja genetyczna, opóźnienie rozwoju płodu, potencjał mutagenny, śmiertelność przedurodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wrodzona wada rozwojowa, zmiany w nerkach płodu - Leksykon substancji czynnych
Olejek mirtu zwyczajnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania destylatu z mieszaniny rektyfikowanych olejków eterycznych zawierającego olejek mirtu zwyczajnego (Myrtus communis L. aetheroleum), stosowanego m.in. w produkcie leczniczym Respero Myrtol, wykazały brak toksyczności przewlekłej po 26-tygodniowym podawaniu szczurom i psom. Nie stwierdzono istotnych histopatologicznych zmian ani wpływu na funkcje układu sercowo-naczyniowego i oddechowego. Ponadto, nie zaobserwowano upośledzenia płodności ani działania teratogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji u kobiet w wieku rozrodczym. W badaniach wykazano, że 1,8-cyneol, składnik olejku, przenika przez łożysko, jednak dawki terapeutyczne nie wywołują szkodliwego wpływu na rozwój płodu i noworodka.
8-cyneol, dawka terapeutyczna, destylat olejków eterycznych, działanie moczopędne, działanie teratogenne, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, Myrtus communis L. aetheroleum, olejek mirtu zwyczajnego, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka układu pokarmowego, przenikanie przez łożysko, przepływ krwi nerkowy, przesączanie kłębuszkowe, sok żołądkowy, toksyczność histopatologiczna, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ ruchu, układ sercowo-naczyniowy, upośledzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wodorotlenek glinu (Al(OH)₃) jest szeroko stosowany jako adiuwant w szczepionkach oraz jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksykologiczne i farmakologiczne, nie wykazują istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu w stężeniach typowych dla preparatów parenteralnych, takich jak NeisVac-C (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml) czy Infanrix-IPV (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml). Badania pirogenności, toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wskazały na działania niepożądane. Długoterminowe doświadczenie kliniczne, zwłaszcza w przypadku szczepionki tężcowej adsorbowanej (do 1,25 mg Al³⁺/0,5 ml), potwierdza bezpieczeństwo stosowania wodorotlenku glinu jako adiuwanta w szczepionkach.
adiuwant szczepionkowy, antygen błonicy, antygen krztuśca, antygen poliomyelitis, antygen tężca, charakterystyka produktu leczniczego, lek zobojętniający, lek zobojętniający kwas żołądkowy, pirogenność, preparat farmaceutyczny, szczepionka błonicza adsorbowana, szczepionka meningokokowa, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwtężcowa, szczepionka skojarzona, szczepionka tężcowa adsorbowana, toksyczność, toksyczność ostrej dawki, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zawiesina doustna, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Ramizek Plus, zawierającego bisoprolol (fumaranu) oraz ramipryl, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych przy stosowaniu terapeutycznych dawek. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała, zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, a dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zmiany elektrolitowe, hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/dobę u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczną aktywność ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran, genotoksyczność, obraz krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, stężenie elektrolitów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BiotinoZin 10 mg + 25 mg Zn2+
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego BiotinoZin, zawierającego biotynę (10 mg) oraz jony cynku (25 mg) w postaci cynku glukonianu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach toksykologicznych na modelach zwierzęcych dawki biotyny wywołujące efekty toksyczne były kilka tysięcy razy wyższe niż stosowane dawki terapeutyczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego biotyny, a badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu.
badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, BiotinoZin, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt mutagenny, efekt rakotwórczy, efekt teratogenny, efekt toksyczny, ekspozycja terapeutyczna, glukonian cynku, jony cynku, komórka germinalna, komórka somatyczna, maksymalne stężenie, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, poronienie, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Tiamazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne wskazują, że tiamazol charakteryzuje się niską ostrą toksycznością, co przekłada się na wysoki margines bezpieczeństwa przy podawaniu pojedynczych dawek. W badaniach wielokrotnego podawania zaobserwowano supresję szpiku kostnego, jednak jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, co sugeruje potencjalne ryzyko mielosupresji przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne – brak mutagenności i klastogenności potwierdzono w ocenie Thyrozolu, natomiast badania Metizolu wskazują na możliwe działanie mutagenne. W dwuletnich badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów nie stwierdzono istotnych zmian poza farmakologicznym efektem na tarczycę, natomiast u myszy podawano tiamazol w stężeniu 500 mg/l, gdzie zaobserwowano częstsze występowanie raka wątroby, jednak bez istotności statystycznej.
choroba tarczycy, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, genotoksyczność, hormon tarczycy, karcynogen, margines bezpieczeństwa, mielosupresja, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, supresja szpiku kostnego, tiamazol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venescin (118 mg + 20 mg)/g
Produkt leczniczy Venescin w postaci żelu o stężeniu 118 mg wyciągu gęstego z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) oraz 20 mg trokserutyny na gram preparatu nie posiada w swojej dokumentacji rejestracyjnej szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa przedklinicznego. Brak informacji obejmuje badania toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość dla kombinacji substancji czynnych zawartych w preparacie. Taki stan dokumentacji jest charakterystyczny dla produktów zawierających substancje o ugruntowanym profilu bezpieczeństwa i długotrwałym zastosowaniu klinicznym.
Aesculus hippocastanum, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dokumentacja rejestracyjna leku, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trokserutyna, wpływ na rozrodczość, wyciąg z nasion kasztanowca, zastosowanie medyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imazol plus (10 mg + 2,5 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Imazol plus, zawierającego klotrymazol (10 mg/g) oraz diizotionian heksamidyny (2,5 mg/g), wykazały dobrą tolerancję miejscową obu substancji czynnych. Klotrymazol stosowany naskórnie u królików oraz dopochwowo u psów w dawce 500 mg przez 3 tygodnie nie wywoływał działania drażniącego na skórę, błony śluzowe ani oczy. Diizotionian heksamidyny również nie wykazywał pierwotnego działania drażniącego na błonę śluzową spojówki u królików. Długotrwałe badania toksyczności doustnej klotrymazolu na szczurach, psach i małpach potwierdziły brak klinicznie istotnej toksyczności przy małej ekspozycji układowej po zastosowaniu miejscowym. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności wielokrotnego podawania diizotionianu heksamidyny.
diizotionian heksamidyny, działanie drażniące, działanie drażniące skóry, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja układowa, klotrymazol, potencjał genotoksyczny, toksyczność doustna, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja skórna, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorabex 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu, substancji czynnej leku Lorabex, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania ostrej toksyczności po podaniu doustnym nie ujawniły istotnej wrażliwości u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach przewlekłej toksyczności, prowadzonych na szczurach (80 tygodni) i psach (12 miesięcy), nie stwierdzono istotnych zmian histopatologicznych, hematologicznych ani funkcjonalnych narządów, z wyjątkiem rozszerzenia przełyku u szczurów przy dawce 6 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności dały wyniki negatywne, a badania na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego lorazepamu. Wpływ na reprodukcję i rozwój płodu oceniano na królikach, szczurach i myszach, nie stwierdzając efektów teratogennych ani zaburzeń reprodukcji, jednak odnotowano zaburzenia zachowania u potomstwa po długotrwałej ekspozycji prenatalnej na benzodiazepiny.
badanie histopatologiczne, benzodiazepina, biodostępność leku, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakokinetyka lorazepamu, faza eliminacji leku, okres półtrwania leku, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozszerzenie przełyku, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wchłanianie doustne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vessel due F 300 LSU/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulodeksydu wykazały bardzo wysoki margines bezpieczeństwa, potwierdzony przez toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą. Doustne podawanie sulodeksydu myszom i szczurom w dawkach do 240 mg/kg masy ciała nie wywoływało objawów toksycznych, a wartości LD50 wynosiły powyżej 9000 mg/kg (doustnie) oraz 1980–2385 mg/kg (dootrzewnowo). W badaniach podostrych i przewlekłych na psach i szczurach, przy dawkach odpowiednio 10 mg/kg przez 21 dni oraz 20 mg/kg przez 180 dni, nie zaobserwowano istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani patologii narządów, co świadczy o dobrej tolerancji sulodeksydu przy krótkotrwałym i długotrwałym stosowaniu.
dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, mutagenność, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, sulodeksyd, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, Vessel Due F, zaburzenia hematologiczne, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diphereline SR 3,75 3,75 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tryptoreliny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, a także potencjału teratogennego, mutagennego i onkogennego. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i myszach stwierdzono znaczne różnice w wartościach LD50 w zależności od drogi podania: dootrzewnowo LD50 wynosiła około 100 mg/kg u szczurów i 160-200 mg/kg u myszy, natomiast podskórnie, co jest typową drogą kliniczną, LD50 była niemierzalna nawet przy dawkach 150 000-krotnie (szczury) i 250 000-krotnie (myszy) wyższych od dawki terapeutycznej. Badania przewlekłe nie wykazały istotnych zmian narządowych poza przewidywanym wpływem na układ rozrodczy, zgodnym z mechanizmem działania agonisty GnRH. Ponadto, tryptorelina nie wykazywała działania teratogennego ani mutagennego w badaniach in vitro i in vivo.
agonista GnRH, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, Diphereline SR, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, łagodny guz przysadki, mutacja genetyczna, oś podwzgórze-przysadka-gonady, podanie dootrzewnowe, podanie podskórne, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, przedwczesna śmierć, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tryptorelina, układ rozrodczy, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
Preparat ENEMA zawiera disodu fosforan dwunastowodny (32,2 mg/ml) oraz sodu diwodorofosforan jednowodny (139 mg/ml) w roztworze doodbytniczym. Dane przedkliniczne są ograniczone, jednak dostępne badania nie wykazały toksyczności na procesy rozrodcze u zwierząt przy dawkach terapeutycznych odpowiadających stosowanym u ludzi. Substancje czynne nie wykazują działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność, co potwierdza ich bezpieczeństwo w kontekście reprodukcyjnym.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 13 mcg
Przedkliniczne badania toksyczności lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej w Tirosint Sol, wykazały niską toksyczność ostrą, co sugeruje, że pojedyncze wysokie dawki leku nie powodują poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, wskazujące na potencjalne uszkodzenia i adaptacje narządowe przy długotrwałej ekspozycji na wysokie dawki lewotyroksyny. Brak jest jednak specyficznych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, rozwój zarodka i płodu oraz przebieg ciąży.
białkomocz, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, uszkodzenie narządu, zmiany narządów wewnętrznych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Recodium max 1200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności piracetamu, substancji czynnej produktu leczniczego Recodium, wykazały niski potencjał toksyczny zarówno po podaniu pojedynczym, jak i wielokrotnym. W badaniach ostrej toksyczności dawka 10 g/kg m.c. podana myszom, szczurzym i psom nie wywołała nieodwracalnych efektów toksycznych. W toksyczności przewlekłej myszy otrzymywały do 4,8 g/kg m.c./dobę, szczury do 2,4 g/kg m.c./dobę, a psy dawki od 1 do 10 g/kg m.c./dobę przez rok, przy czym u psów zaobserwowano jedynie łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, zmiany konsystencji kału, polidypsja) bez poważnych uszkodzeń narządowych. Dożylne podawanie piracetamu w dawkach do 1 g/kg m.c./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania parenteralnego.
badania in vitro, badania in vivo, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, piracetam, podanie dożylne, podanie parenteralne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany nowotworowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Produkt leczniczy Pimafucort, zawierający natamycynę (10 mg/g), hydrokortyzon (10 mg/g) oraz siarczan neomycyny (3500 I.U./g), został poddany kompleksowej ocenie bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Analizy toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, nie wykazały istotnych zagrożeń klinicznych przy stosowaniu preparatu zgodnie z zaleceniami. Profil bezpieczeństwa poszczególnych składników jest dobrze poznany, a ich połączenie w maści nie generuje dodatkowych ryzyk toksykologicznych ani nie powoduje negatywnych interakcji między substancjami czynnymi.
- Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan głogu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji medycznej dotyczącej preparatów zawierających kwiatostan głogu (Crataegi folium cum flore), takich jak Kelicardina (0,40 g wyciągu płynnego 1:1 na 1 ml) oraz KWIAT GŁOGU FIX (2 g kwiatostanu w saszetce), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję i rozwój płodu dla tych produktów jako kompozycji. Dokumentacja nie zawiera również informacji o badaniach przedklinicznych samego kwiatostanu głogu, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka farmakologicznego tych preparatów.
Wobec braku danych przedklinicznych lekarz powinien opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz dostępnej literaturze naukowej dotyczącej bezpieczeństwa stosowania kwiatostanu głogu, a nie na wynikach badań toksykologicznych dotyczących omawianych produktów. Podsumowując, Charakterystyki Produktów Leczniczych Kelicardina i KWIAT GŁOGU FIX jednoznacznie wskazują na brak przeprowadzonych badań przedklinicznych bezpieczeństwa, co wymaga ostrożności i świadomego podejścia przy przepisywaniu tych preparatów.
badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, Crataegi folium cum flore, Crataegus leavigata, Crataegus monogyna, Crataegus oxycantha, doświadczenie kliniczne, kwiatostan głogu, literatura naukowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Debretin 100 mg
Trimebutyny maleinian, substancja czynna leku Debretin w dawce 100 mg w formie tabletek powlekanych, charakteryzuje się istotnym deficytem danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest kompleksowych badań oceniających toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem. Ponadto, nie dysponujemy wynikami badań dotyczących potencjału rakotwórczego, mutagennego ani embriotoksycznego trimebutyny maleinianu, w tym standardowych testów genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy in vivo). Brak danych o wpływie na płodność, rozwój embrionalno-płodowy oraz przebieg ciąży stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo genetyczne, długotrwałe stosowanie, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, model zwierzęcy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, rozwój embrionalno-płodowy, rozwój pourodzeniowy, ryzyko karcinogenne, tabletka powlekana, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojądrowy, test mutacji genowych, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, trimebutyna maleinian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Eloprine Forte, wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawka LD50 była 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), sięgając 1500 mg/kg mc./dobę. Długoterminowe badania toksykologiczne nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości genotoksycznych substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, karcynogeneza, limfocyty krwi obwodowej, mutagenność, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – V-PET 1 GBq/ml na dzień i godzinę odniesienia
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego V-PET, zawierającego fludeoksyglukozę (¹⁸F), wykazały bardzo dobry profil bezpieczeństwa przy podaniu dożylnym dawki 0,0002 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, bez obserwacji przypadków śmiertelnych, co wskazuje na niski potencjał toksyczności ostrej. Nie przeprowadzono badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności ani długoterminowych badań karcinogenności, co jest uzasadnione jednorazowym zastosowaniem diagnostycznym radiofarmaceutyku. Fludeoksyglukoza (¹⁸F) charakteryzuje się okresem półtrwania 110 minut oraz emituje promieniowanie pozytonowe o maksymalnej energii 0,960 MeV, a także promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV, co ma istotne znaczenie dla oceny dawki promieniowania otrzymywanej przez pacjenta.
badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, dawka promieniowania, działanie rakotwórcze, fludeoksyglukoza, model zwierzęcy, okres półtrwania, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, pozytonowa tomografia emisyjna, proces anihilacji, profil bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tracrium 10 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa atrakuriowego bezylanu (Tracrium) wykazały brak istotnego działania teratogennego na rozwój płodu w modelach zwierzęcych, co sugeruje brak negatywnego wpływu na embriogenezę i organogenezę. Jednakże, nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co oznacza brak danych na temat długoterminowego ryzyka nowotworowego u zwierząt doświadczalnych. W dokumentacji brak jest również informacji dotyczących wpływu leku na płodność, gdyż nie wykonano dedykowanych testów oceniających funkcje rozrodcze i zdolności prokreacyjne.