toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Propofol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Propofol, szeroko stosowany środek anestetyczny, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych, gdzie LD50 wynosi odpowiednio 53 mg/kg u myszy i 42 mg/kg u szczurów. Dawkowanie do 10-30 mg/kg codziennie lub 2-3 razy w tygodniu przez okres do miesiąca nie wywoływało toksyczności ani zmian patologicznych. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa i badania in vivo na myszach i chomikach, nie wykazały działania mutagennego. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjalnej kancerogenności. Propofol nie wykazuje działania teratogennego u zarodków szczurów i królików, choć przenika przez łożysko i do mleka kobiet karmiących, a dane kliniczne dotyczące stosowania w ciąży i laktacji są ograniczone.
badanie farmakologiczne, deficyt poznawczy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, naciek zapalny, obumieranie komórek nerwowych, przenikanie przez łożysko, środek anestetyczny, synaptogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, trzeci trymestr ciąży, układ nerwowy, wlew dożylny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospen 750 750 000 j.m./5 ml
Badania przedkliniczne fenoksymetylopenicyliny benzatynowej lecytynowanej, substancji czynnej preparatu Ospen 750, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa. Ostra toksyczność po podaniu doustnym charakteryzuje się LD50 wynoszącą 2 g/kg u myszy albinosów oraz 3,2 g/kg u szczurów albinosów. Objawy toksyczności obejmowały zaburzenia neurologiczne i oddechowe, takie jak osowiałość, drżenia, niepokój, ciężki oddech i drgawki, a w ciężkich przypadkach dochodziło do zatrzymania akcji oddechowej i nagłych zgonów, co wskazuje na neurotoksyczne działanie wysokich dawek. Jednakże dawki do 1 g/kg masy ciała były dobrze tolerowane, co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie u ludzi.
aplazja szpiku, autopsja, badanie hematologiczne, dawka śmiertelna, drgawki, drżenia, działanie neurotoksyczne, fenoksymetylopenicylina benzatynowa lecytynowana, hematopoeza, krew obwodowa, LD50, linia erytroidalna, linia mieloidalna, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, mielotoksyczność, narząd miąższowy, objawy neurologiczne, objawy toksyczności, osowiałość, parametr hematologiczny, profil bezpieczeństwa, reakcja zapalna, szpik kostny, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zatrzymanie akcji oddechowej, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Sennozydy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne nad sennozydami, głównymi składnikami aktywnymi produktów zawierających senę, wykazały niski profil toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności. W badaniach na psach podawano dawkę 500 mg/kg przez 4 tygodnie, a na szczurach 100 mg/kg przez 6 miesięcy, nie obserwując niespecyficznej toksyczności. Zaobserwowano odwracalne zmiany hiperplastyczne w błonie śluzowej przewodu pokarmowego oraz zmiany w nabłonku kanalików nerkowych, bez uszkodzenia splotów nerwowych jelita grubego, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Badania genotoksyczności wykazały mutagenność wyciągu z senny, emodyny i eloeemodyny w teście Amesa, natomiast sennozydy A i B oraz reina nie wykazywały działania mutagennego. Kompleksowe badania na zwierzętach nie potwierdziły działania mutagennego ani karcinogennego sennozydów.
badania toksykologiczne, błona śluzowa przewodu pokarmowego, embriotoksyczność, genotoksyczność, hiperplazja, karcynogenność, mutagenność, nabłonek kanalików nerkowych, pochodne antrachinonu, profil toksykologiczny, rak jelita grubego, sennozydy, teratogenność, test Amesa, toksyczność długoterminowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zaparcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Produkt leczniczy Hydrocortisonum Oceanic w postaci kremu zawiera 5 mg/g hydrokortyzonu octanu, substancji z grupy kortykosteroidów o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa klinicznego. Dostępne dane przedkliniczne nie wykazały istotnych efektów toksycznych w badaniach ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności, ani nie wskazują na potencjał genotoksyczny czy karcinogenny. Brak szczegółowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, teratogenności oraz wpływu na płodność, jednak ryzyko to jest uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego, zwłaszcza w kontekście stosowania w ciąży i laktacji.
alkohol cetostearylowy, dokumentacja przedkliniczna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, hydrokortyzon octan, karmienie piersią, kortykosteroid, metylu parahydroksybenzoesan, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, propylu parahydroksybenzoesan, stosowanie w ciąży, substancja pomocnicza, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arprenessa 5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne peryndoprylu z argininą, substancji czynnej Arprenessa, wykazały, że głównym narządem narażonym na działanie leku są nerki, przy czym obserwowane uszkodzenia miały charakter odwracalny po zaprzestaniu terapii. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a badania długoterminowe na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. Ponadto, peryndopryl nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, in vitro, in vivo, inhibitor ACE, peryndopryl z argininą, płodność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, śmiertelność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pączki Sosny –
Produkt leczniczy Pączki Sosny (Pini gemmae) nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co jest wyraźnie zaznaczone w sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego. Brak tych danych oznacza, że nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, subchronicznej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród i rozwój ani badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Produkt jest dostępny w formie ziół do zaparzania, zawierających 100% pączków sosny (Pini gemmae).
- Leksykon substancji czynnych
Naratryptan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naratryptanu, substancji czynnej leku Naramig, wykazały, że toksyczność ostra i przewlekła pojawia się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę dobową (MRDD) 5 mg stosowaną u ludzi. Testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania rakotwórczości na myszach i szczurach nie potwierdziły potencjału kancerogennego. W badaniach teratogenności na ciężarnych szczurach i królikach nie stwierdzono bezpośredniego działania teratogennego, jednak obserwowano toksyczność rozwojową potomstwa, związana z toksycznością matczyną, objawiającą się m.in. poronieniami poimplantacyjnymi, zmianami szkieletowymi i trzewiowymi oraz zahamowaniem wzrostu potomstwa.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, maksymalna ekspozycja, maksymalna zalecana dawka, naratryptan, poronienie poimplantacyjne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom narażenia, test genotoksyczności, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daktarin 20 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu mikonazolu, substancji czynnej preparatu Daktarin (20 mg/g, puder leczniczy), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak niepokojących sygnałów dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ludzi, a badania farmakodynamiczne i farmakokinetyczne potwierdziły dobrą tolerancję substancji. Ocena miejscowego działania wykazała brak istotnego potencjału drażniącego na skórę i błony śluzowe, co potwierdza bezpieczeństwo aplikacji pudru na powierzchnię skóry.
aberracja chromosomowa, azotan mikonazolu, badanie farmakologiczne, Daktarin, genotoksyczność, parametr reprodukcyjny, podrażnienie miejscowe, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, puder leczniczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tolerancja tkankowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość farmakodynamiczna, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stediril 30 150 mcg + 30 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Stediril 30, zawierającego 30 mikrogramów etynyloestradiolu i 150 mikrogramów lewonorgestrelu, nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności ostrej potwierdziły brak ryzyka ciężkich działań niepożądanych nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecaną dzienną dawkę. Ponadto, badania toksyczności przewlekłej nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego obu substancji czynnych. Kompleksowa ocena obejmowała również wpływ na reprodukcję, rozwój płodu, laktację oraz funkcje rozrodcze potomstwa, nie wskazując na ryzyko działań niepożądanych przy prawidłowym stosowaniu leku.
antykoncepcja hormonalna doustna, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, etynyloestradiol, hormon płciowy, lewonorgestrel, mutagenność, przedawkowanie leku, Stediril, teratogenność, tkanka hormonozależna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność układowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avamina 1000 mg
Przedkliniczne badania chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Avamina, potwierdziły jej akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Ocena farmakologiczna wykazała brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, nerwowego oraz nerek. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, prowadzone w różnych okresach czasowych, nie ujawniły efektów toksycznych zagrażających pacjentom. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, funkcja nerek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, laktacja, model zwierzęcy, mutacja genowa, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ i narząd, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pokrzyku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzeń pokrzyku (Atropa belladonna L., radix), będący składnikiem leku Hemorol w postaci czopków, występuje w formie wyciągu gęstego 4:1 w ilości 11,12–20 mg na czopek, co odpowiada 0,20 mg atropiny. Mimo obecności atropiny, alkaloidu tropanowego o działaniu przeciwcholinergicznym, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności tego wyciągu oraz całego preparatu Hemorol. Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczność ostrą, podostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczność reprodukcyjną ani teratogenność, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego leku.
alkaloid tropanowy, atropa belladonna, atropina, badanie toksyczności, działanie przeciwcholinergiczne, etanol, genotoksyczność, korzeń pokrzyku, potencjał rakotwórczy, receptor muskarynowy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, standaryzacja leku, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg gęsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N, zawierający tiaminę chlorowodorek (50 mg/ml), pirydoksynę chlorowodorek (50 mg/ml) oraz cyjanokobalaminę (0,5 mg/ml), charakteryzuje się niską toksycznością i dobrym profilem tolerancji. Badania toksykologiczne wykazały, że doustne podawanie pirydoksyny w dawkach 150-200 mg/kg mc./dobę przez 100-107 dni u psów powodowało neurotoksyczne objawy, takie jak ataksja, osłabienie mięśniowe, zaburzenia równowagi oraz zmiany degeneracyjne aksonów i osłonek mielinowych. Tiamina nie wykazywała działania mutagennego w teście Amesa, a także nie stwierdzono jej potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego. Cyjanokobalamina nie posiada jednoznacznych danych dotyczących mutagenności, choć istnieją niepewne dowody na jej możliwe właściwości promujące rozwój nowotworów u ludzi. Lidokaina, substancja pomocnicza, może metabolizować się do 2,6-ksylidyny, która w badaniach in vitro wykazywała efekt mutagenny w wysokich stężeniach, a w badaniach na szczurach indukowała nowotwory jamy nosowej przy długotrwałej ekspozycji wysokimi dawkami.
6-ksylidyna, ataksja, badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, chlorowodorek pirydoksyny, chlorowodorek tiaminy, cyjanokobalamina, działanie mutagenne, efekt mutagenny, hamowanie wytwarzania mleka, lidokaina, nowotwór łagodny, nowotwór złośliwy, osłabienie mięśniowe, osłonka mielinowa, pirydoksyna chlorowodorek, płodność męska, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, Salmonella typhimurium, test Amesa, tiamina chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, transport przez łożysko, upośledzenie spermatogenezy, witamina B1, witamina B12, witamina B6, występowanie nowotworów, zaburzenie równowagi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Ranbaxy 20 mg
Lenalidomid wykazuje wyraźne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach rozwoju zarodkowo-płodowego u naczelnych, gdzie dawki 0,5-4 mg/kg/dobę indukowały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz deformacje kończyn (zgięte, skrócone, oligodaktylia, polidaktylia). Dodatkowo obserwowano zmiany w narządach wewnętrznych, w tym odbarwienia i nieprawidłowości anatomiczne. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, stwierdzono brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, co wskazuje na toksyczność rozwojową zależną od dawki. Badania toksyczności ostrej wykazały stosunkowo niską toksyczność, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach wielokrotnego podawania u szczurów (75-300 mg/kg/dobę, do 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, a u małp (1-6 mg/kg/dobę, do 1 roku) wystąpiły poważne objawy toksyczności, w tym śmiertelność, utrata masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe oraz atrofia układu chłonnego i szpiku kostnego.
agenezja płata płuca, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie teratogenne, ektopia nerki, karcynogenność, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, mutagenność, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, polidaktylia, stosunek mieloidalno-erytroidalny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada przepony, wady wrodzone kończyn, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg
Produkt leczniczy Gaviscon duo tab o smaku owoców leśnych zawiera substancje czynne: sodu alginian (250 mg), sodu wodorowęglan (106,5 mg) oraz wapnia węglan (187,5 mg), które są powszechnie stosowane w leczeniu objawów refluksu żołądkowo-przełykowego. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu są ograniczone i nie obejmują szczegółowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, podprzewlekła, przewlekła, mutagenność, karcynogenność czy wpływ na reprodukcję i rozwój. Brak tych danych wynika z wieloletniej historii bezpiecznego stosowania składników produktu w praktyce klinicznej oraz z faktu, że wszystkie istotne informacje o bezpieczeństwie zostały już zawarte w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL).
alginian sodu, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, profil bezpieczeństwa leku, refluks żołądkowo-przełykowy, sodu alginian, sodu wodorowęglan, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wapnia węglan, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 500 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak działania mutagennego w teście Amesa oraz braku aberracji chromosomowych in vitro przy dawkach do 100 mg/kg mc. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę). Dwuletnie badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały działania karcynogennego. Wpływ na płodność oceniano u szczurów przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25x dawka ludzka) bez negatywnych efektów. Jednakże długotrwałe podawanie wysokich dawek (3-30 mg/kg mc./dobę, 15-150x dawka ludzka) wiązało się z występowaniem zaćmy u samic oraz wrastaniem naczyń w rogówkę u samców, co wskazuje na potencjalne ryzyko okulistyczne przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie niepożądane układu nerwowego, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, maksymalna dawka zalecana, napad drgawkowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 75 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Levothyroxine Accord (dawki od 12,5 do 200 µg), wykazały bardzo niski potencjał toksyczności ostrej, co potwierdza dobry profil bezpieczeństwa przy pojedynczych dawkach. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patofizjologiczne przy wysokich dawkach, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak dedykowanych badań oceniających wpływ lewotyroksyny na funkcje rozrodcze oraz potencjał karcynogenny, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
- Leksykon substancji czynnych
Białko S – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Białko S, będące naturalnym składnikiem osocza o właściwościach przeciwkrzepliwych, jest obecne w preparatach zawierających kompleks protrombiny, takich jak Beriplex P/N i Octaplex. W Beriplex P/N zawartość białka S po rekonstytucji wynosi 12-38 j.m./ml, co odpowiada 120-1520 j.m. w zależności od wielkości fiolki (250, 500, 1000 j.m.). W Octaplex zawartość białka S wynosi 12-32 j.m./ml, co przekłada się na 240-1280 j.m. w fiolkach 500 i 1000 j.m. Badania toksyczności ostrej wykazały umiarkowaną toksyczność w dawce 200 j.m./kg w starszej wersji Beriplex P/N, natomiast nowsza wersja, pasteryzowana i nanofiltrowana, była dobrze tolerowana u szczurów przy dawce do 100 j.m./kg. Dokumentacja przedkliniczna Octaplex jest ograniczona, a badania wielokrotnego podawania są utrudnione ze względu na immunogenność ludzkich białek u zwierząt laboratoryjnych.
antygenowość, Beriplex P/N, bezpieczeństwo immunologiczne, białko S, czynnik krzepnięcia, determinanta antygenowa, działanie toksyczne, infuzja dożylna, kompleks protrombiny, ludzkie osocze, octaplex, pasteryzacja, potencjał kancerogenny, powstawanie przeciwciał, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kleder 5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu, substancji czynnej leku Kleder, wykazały istotny potencjał teratogenny, zwłaszcza u małp, którym podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę. U potomstwa obserwowano wady wrodzone kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, deformacje), atrezję odbytu oraz zmiany w narządach wewnętrznych, takie jak przebarwienia, czerwone ogniska, wady przepony i obecność masy tkankowej nad zastawką przedsionkowo-komorową. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, stwierdzono brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmiany w tkankach miękkich i szkielecie płodów, co wskazuje na bezpośredni wpływ lenalidomidu na rozwój zarodkowo-płodowy. Minimalna dawka letalna po podaniu doustnym u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg/dobę, znacznie przewyższając dawki kliniczne u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, karcynogenność, krwinka, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, leukocyt, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Absenor 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu walproinianu wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) po podaniu doustnym wynoszą 1200-1600 mg/kg mc., a po dożylnym 750-950 mg/kg mc., co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy ostrej ekspozycji. Przewlekłe podawanie dawek ≥250 mg/kg u szczurów i ≥90 mg/kg u psów powodowało atrofie jąder, zmiany w płucach i prostacie, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego. U dorosłych zwierząt dawki 1250 mg/kg/dobę (szczury) i 150 mg/kg/dobę (psy) indukowały zwyrodnienia jąder i zaburzenia spermatogenezy. U młodych szczurów zmniejszenie masy jąder obserwowano przy dawkach ≥240 mg/kg/dobę (i.p., i.v.), bez zmian histopatologicznych, natomiast dawki do 90 mg/kg/dobę nie wpływały na narządy rozrodcze. Badania płodności u szczurów przy dawkach do 350 mg/kg/dobę nie wykazały wpływu na płodność samców, choć klinicznie odnotowano niepłodność męską jako działanie niepożądane u ludzi.
Ocena mutagenności sodu walproinianu przyniosła wyniki zależne od modelu i drogi podania: brak mutagenności w teście Amesa i na komórkach chłoniaka myszy, negatywne wyniki w hepatocytach szczura, natomiast in vivo po podaniu dootrzewnowym obserwowano uszkodzenia DNA i aberracje chromosomowe u gryzoni. Po podaniu doustnym, głównej drodze u ludzi, nie stwierdzono aberracji chromosomowych ani dominujących cech letalnych. W badaniach klinicznych odnotowano zwiększoną wymianę chromatyd siostrzanych u pacjentów z padaczką leczonych walproinianem, jednak znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieustalone. Walproinian wykazuje działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików, powodując wady rozwojowe i zaburzenia behawioralne u potomstwa, z efektami obserwowanymi nawet w drugim i trzecim pokoleniu. Ponadto, walproinian może stymulować replikację wirusa HIV in vitro, co wymaga uwagi klinicznej u pacjentów zakażonych HIV.
aberracje chromosomowe, atrofia jąder, dawka śmiertelna 50, działanie teratogenne, maksymalna tolerowana dawka, miano wirusa, mikrojądro, nasieniowód, niepłodność męska, pęknięcie nici DNA, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, replikacja wirusa HIV, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ słuchowy, wada rozwojowa, walproinian sodu, wymiana chromatyd siostrzanych, zaburzenia spermatogenezy, zwyrodnienie jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 1000 250 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu (Gliatilin 1000, 250 mg/ml) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała po podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała po podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów i 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano istotnych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy w badaniach moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie moczu, badanie przedkliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dysfagia, działanie teratogenne, Gliatilin, krew obwodowa, mutacja genetyczna, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zomiren 0,25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne alprazolamu, substancji czynnej preparatu Zomiren, nie wykazały potencjału mutagennego ani rakotwórczego. Test Amesa in vitro oraz test mikrojąder in vivo na szczurach przy dawce do 100 mg/kg mc. (500-krotność maksymalnej dawki u ludzi) nie ujawniły aberracji chromosomowych. Dwuletnie badania na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150-krotność dawki ludzkiej) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50-krotność dawki ludzkiej) nie potwierdziły działania kancerogennego. Wpływ na płodność oceniano na szczurach przy dawce do 5 mg/kg mc./dobę (25-krotność dawki ludzkiej), gdzie nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, napad drgawkowy, narząd wzroku, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon substancji czynnych
Stokrotka pospolita – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stokrotka pospolita (Bellis perennis) jest składnikiem homeopatycznego produktu leczniczego Traumeel S, występującym w formie nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 0,1 g na 100 g produktu, zarówno w maści, jak i żelu. Pomimo jej obecności w preparacie, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, co zostało wyraźnie zaznaczone w Charakterystyce Produktu Leczniczego (sekcja 5.3). Stokrotka pospolita jest jednym z 14 składników, a jej forma TM wskazuje na niższy stopień rozcieńczenia w porównaniu do innych komponentów o wyższych potencjach homeopatycznych (np. D3, D4, D6). Brak wyników badań toksykologicznych, genotoksycznych oraz wpływu na rozrodczość i rozwój potomstwa stanowi istotną lukę w dokumentacji naukowej tego produktu.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, bellis perennis, charakterystyka produktu leczniczego, działanie genotoksyczne, formulacja homeopatyczna, nalewka macierzysta, potencja homeopatyczna, produkt homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, stokrotka pospolita, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, Traumeel S, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valerin max 360 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu wodno-alkoholowego z Valeriana officinalis L., radix wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 dla myszy po podaniu dootrzewnowym wynoszącą 3,3 g/kg masy ciała. Długoterminowe badania na szczurach, obejmujące podawanie ekstraktu w dawkach 300-600 mg/kg masy ciała przez 30-45 dni, nie wykazały istotnych zmian w masie ciała, parametrach biochemicznych krwi i moczu, ciśnieniu tętniczym, masie narządów wewnętrznych ani w parametrach hematologicznych w porównaniu do grup kontrolnych. W produkcie leczniczym Valerin max, zawierającym 360 mg wyciągu, obecność potencjalnie alkilujących, mutagennych i cytotoksycznych walepotriatów jest minimalna, co znacząco ogranicza ryzyko ich niekorzystnego działania.
ciśnienie tętnicze krwi, dawka śmiertelna LD50, działanie alkilujące, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, korzeń kozłka lekarskiego, kozłek lekarski, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon substancji czynnych
Sambucus nigra – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza dokumentacji produktu leczniczego Santaherba wskazuje na brak specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Sambucus nigra, który występuje w stężeniu 3,33 ml/100 ml roztworu jako jedna z jedenastu substancji czynnych. Producent nie przeprowadził standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój oraz badania farmakologiczne bezpieczeństwa. Produkt zawiera również 39,5% (v/v) etanolu, co stanowi istotny czynnik ryzyka, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnionych od alkoholu, z padaczką oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak danych przedklinicznych ogranicza możliwość kompleksowej oceny profilu bezpieczeństwa Sambucus nigra w tym preparacie.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, choroba wątroby, genotoksyczność, interakcja lekowa, krople doustne, medycyna tradycyjna, nalewka macierzysta, padaczka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, Sambucus nigra, substancja pochodzenia roślinnego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urokinase medac 250 000 j.m.
Produkt leczniczy Urokinase medac 250 000 j.m., zawierający ludzką urokinazę ekstrahowaną z moczu, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości ani wpływu na reprodukcję. Brak tych danych wynika z faktu, że enzym ten jest substancją pochodzenia ludzkiego, a jego profil bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz nadzorze farmakoterapeutycznym po wprowadzeniu leku do obrotu. Standardowe badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych mają ograniczoną wartość predykcyjną dla zastosowania klinicznego u ludzi, co uzasadnia ich brak w dokumentacji rejestracyjnej.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, ekstrakcja z moczu, model zwierzęcy, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania roztworu, przeciwwskazanie, specjalne ostrzeżenie, środek ostrożności, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, urokinaza, urokinaza ludzka, właściwości farmakologiczne, właściwości toksykologiczne, wpływ na reprodukcję, wskazanie do stosowania, wstrzyknięcie lub infuzja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pevaryl 10 mg/g
Przedkliniczne badania azotanu ekonazolu, substancji czynnej kremu Pevaryl (10 mg/g), wykazały szeroki margines bezpieczeństwa. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzowała się LD50 w zakresie 160-430 mg/kg masy ciała, natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę ujawniła jedynie minimalne, odwracalne uszkodzenia wątroby. Nie stwierdzono istotnej toksyczności miejscowej, fototoksyczności, podrażnienia skóry ani działania uczulającego, a jedynym efektem niepożądanym było nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Badania genotoksyczności wykazały brak lub ograniczone działanie, co w połączeniu z miejscowym podaniem i minimalną ekspozycją ogólnoustrojową wskazuje na niskie ryzyko kliniczne. Kancerogenność nie była badana ze względu na krótki czas terapii i brak istotnej genotoksyczności.
aberracje chromosomowe, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna LD50, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nowotwór, Pevaryl, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xevoben XR 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa skojarzenia lewodopy z benserazydem (Xevoben XR) wykazały dawkozależne zmiany szkieletowe u szczurów, głównie niezarośnięte chrząstki nasadowe, obserwowane wyłącznie u osobników w fazie wzrostu. U psów podawanie dużych dawek skutkowało wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, stłuszczeniem wątroby, wydłużeniem czasu protrombinowego oraz zmniejszeniem ilości tkanek krwiotwórczych w szpiku kostnym, co wskazuje na potencjalny wpływ na funkcję wątroby i układ hematopoetyczny. Test Amesa nie wykazał działania mutagennego lewodopy ani benserazydu, jednak brak jest dodatkowych badań genotoksyczności oraz danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku.
badanie długoterminowe, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, czas protrombinowy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, lewodopa z benserazydem, stłuszczenie wątroby, test Amesa, tkanka krwiotwórcza, toksyczność dla samic, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zgon wewnątrzmaciczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroxol Dr.Max 30 mg/5 ml
Ambroksolu chlorowodorek, substancja czynna preparatu Ambroxol Dr. Max, wykazuje bardzo niski wskaźnik toksyczności ostrej oraz przewlekłej, co potwierdzają liczne badania przedkliniczne na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym ustalono wartości NOAEL na poziomie 150 mg/kg mc./dobę u myszy (4 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę u szczurów (52-78 tygodni), 40 mg/kg mc./dobę u królików (26 tygodni) oraz 10 mg/kg mc./dobę u psów (52 tygodnie). Badania toksyczności po dożylnym podaniu ambroksolu również nie wykazały ciężkich działań toksycznych, a obserwowane efekty niepożądane miały charakter przemijający. Ponadto, ambroksol nie wykazuje toksycznego wpływu na narządy docelowe, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa.
aberracja chromosomowa, ambroksol chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, narząd docelowy, podanie dożylne, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ambroksolu, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar Intense 120 mg
Dane przedkliniczne dotyczące leku Ginkofar Intense, zawierającego kwantyfikowany suchy wyciąg z liści Ginkgo biloba, wskazują na stosunkowo dobry profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej. Badania na szczurach i psach wykazały tolerancję dawek do 500 mg/kg masy ciała u szczurów oraz 400 mg/kg u psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 16,8 i 40,6, przy minimalnej toksyczności jedynie u psów przy najwyższych dawkach. Testy mutagenności i kancerogenności dały wyniki niejednoznaczne – pozytywny wynik mutagenności w teście bakteryjnym, negatywny lub niejednoznaczny w teście mikrojądrowym, a obserwowane nowotwory u gryzoni (gruczoł tarczowy, rak wątrobowokomórkowy) uznano za specyficzne gatunkowo i nieprzekładające się na ryzyko dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg myszy nie wywołało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, badanie kancerogenności, bilobalid, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, flawonoidy, ginkgo biloba, ginkgolidy, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, kwantyfikowany suchy wyciąg, nowotwór gruczołu tarczowego, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ embriotoksyczny, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny, wyciąg z miłorzębu japońskiego - Leksykon substancji czynnych
All-rac-α-tokoferyl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
All-rac-α-tokoferyl (witamina E) jest składnikiem preparatu Juvit Multi w stężeniu 4,0 mg/ml. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego produktu, dostępne dane literaturowe wskazują na niski potencjał toksyczny all-rac-α-tokoferylu. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały dobrą tolerancję witaminy E nawet przy wysokich dawkach, a standardowe testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani kancerogenności tej substancji. Również badania reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego all-rac-α-tokoferylu, jednak brak specyficznych badań dla Juvit Multi ogranicza możliwość pełnej oceny bezpieczeństwa tego preparatu.
all-rac-α-tokoferyl, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, efekt teratogenny, interakcja farmakodynamiczna, octan all-rac-α-tokoferylu, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, witamina E - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorista HD 100 mg + 25 mg
Bezpieczeństwo stosowania Lorista HD, zawierającego 100 mg losartanu potasowego oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, zostało szczegółowo ocenione w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne i genotoksyczne nie wykazały istotnego ryzyka genetycznego dla ludzi. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 6 miesięcy, wykazały, że obserwowane zmiany laboratoryjne i narządowe były głównie związane z losartanem. Zaobserwowano m.in. zmniejszenie parametrów hematologicznych (liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny, hematokryt), wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy, zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych oraz uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego (owrzodzenia, nadżerki, krwawienia).
azot mocznikowy, działanie teratogenne, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, kreatynina, krwinki czerwone, losartan hydrochlorotiazyd, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametry hematologiczne, śmierć płodowa, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluimucil Muko Junior 100 mg
Dane przedkliniczne acetylocysteiny, substancji czynnej Fluimucil Muko Junior, wskazują na niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 wynoszącą 8 g/kg m.c. u myszy oraz >10 g/kg m.c. u szczurów po podaniu doustnym. Badania toksyczności przewlekłej wykazały dobrą tolerancję u szczurów przy dawce 1 g/kg m.c./dobę przez 12 tygodni oraz u psów przy dawce 300 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok, bez istotnych objawów toksyczności. Ocena genotoksyczności potwierdziła brak działania uszkadzającego materiał genetyczny zarówno in vitro, jak i in vivo. Badania reprodukcyjne przeprowadzone na samicach szczurów (do 2000 mg/kg m.c./dobę) i królików (do 1000 mg/kg m.c./dobę) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani rozwój płodów. Podawanie acetylocysteiny samcom szczurów w dawce 250 mg/kg m.c./dobę przez 15 tygodni nie wpłynęło na ich zdolność rozrodczą. Podsumowując, acetylocysteina charakteryzuje się brakiem specyficznego ryzyka toksycznego i reprodukcyjnego przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania w terapii.
acetylocysteina, badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka letalna, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie toksyczne, Fluimucil Muko Junior, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Winpocetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne winpocetyny przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, króliki) wykazały relatywnie niski profil toksyczności w dawkach terapeutycznych. Dawka LD50 po podaniu doustnym u szczurów wyniosła 503 mg/kg mc., natomiast psy nie tolerowały dawek doustnych powyżej 400 mg/kg mc. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej (do 6 miesięcy i ponad roku) nie stwierdzono istotnych zmian klinicznych ani laboratoryjnych przy dawkach do 25 mg/kg mc. (doustnie) u szczurów oraz do 5 mg/kg mc. (dożylnie) u psów. Objawy niepożądane, takie jak wzmożone ślinienie, tachykardia, tachypnoe czy drgawki, pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Wyniki badań histologicznych i laboratoryjnych sugerują odwracalność tych efektów bez trwałych uszkodzeń tkanek.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, krwawienie łożyskowe, podanie dożylne, poronienie, przepływ łożyskowy, przyspieszony oddech, rozwój płodowy, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, winpocetyna, wzmożone ślinienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imazol 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klotrymazolu, substancji czynnej preparatu Imazol, wykazały dobrą tolerancję miejscową po naskórnym i dopochwowym podaniu u zwierząt laboratoryjnych (króliki, psy). Dawka dopochwowa wynosiła 500 mg przez 3 tygodnie, bez pierwotnego działania drażniącego na skórę i błony śluzowe oraz bez uszkodzeń oczu. Długoterminowa toksyczność przewlekła po podaniu doustnym u szczurów, psów i małp wskazuje, że niska ekspozycja układowa, typowa dla stosowania miejscowego, nie powoduje klinicznie istotnej toksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego działania klotrymazolu, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polhumin N 100 j.m./ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa insuliny ludzkiej izofanowej (Polhumin N) opiera się na badaniach toksykologicznych preparatu Polhumin R, zawierającego identyczną biosyntetyczną insulinę ludzką uzyskaną metodą rekombinacji DNA z Escherichia coli. Badania obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą po podaniu podskórnym u szczurów i myszy, z analizą parametrów klinicznych, biochemicznych, hematologicznych oraz patomorfologicznych. Nie stwierdzono działania toksycznego preparatu, a obserwowane objawy kliniczne, takie jak osowiałość, drżenia, drgawki czy chwiejny chód, przypisano farmakologicznemu efektowi hipoglikemicznemu insuliny, a nie toksyczności. Przypadki śmiertelne również wiązano z hipoglikemią, nie z bezpośrednim działaniem toksycznym.
badanie patomorfologiczne, chwiejny chód, drgawki, drżenie, działanie hipoglikemiczne, hipoglikemia, insulina ludzka biosyntetyczna, insulina ludzka izofanowa, metoda rekombinacji DNA, osowiałość, parametry hematologiczne, podanie podskórne, Polhumin N, poziom glukozy, rekombinacja DNA, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Powidon jodowany – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Powidon jodowany wykazuje niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy stosowaniu miejscowym, co potwierdzają badania na zwierzętach (myszy, szczury, króliki, psy) z dawkami systemowymi znacznie przekraczającymi kliniczne (do 750 mg/kg mc./dobę przez 12 tygodni). Zaobserwowano odwracalne, dawko-zależne zmiany w funkcji tarczycy (wzrost PBI) oraz niespecyficzne zmiany histopatologiczne, podobne do tych wywołanych przez jodek potasu. Dane kliniczne potwierdzają bezpieczeństwo stosowania preparatów zawierających powidon jodowany w stężeniach 100 mg/g lub mg/ml (Betadine), 75 mg/ml (Braunol 7,5%) oraz 200 mg (Betadine VAG). Wyniki badań genotoksyczności są niejednoznaczne, jednak dostępne dowody wskazują na brak działania mutagennego in vivo, a ryzyko rakotwórczości przy prawidłowym stosowaniu jest minimalne, choć brak jest długoterminowych badań rakotwórczych na zwierzętach.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, jod związany z białkiem, jodek potasu, kompleks jodopowidonowy, mutagenność, potencjał rakotwórczy, powidon jodowany, preparat antyseptyczny, stężenie jodków, stężenie jodu, stężenie TSH, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 25 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej leku Eferox, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy jednorazowym przedawkowaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak uszkodzenia wątroby, zwiększona częstość obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje różnice międzygatunkowe w tolerancji. Dane dotyczące mutagenności są ograniczone, jednak testy mikrojądrowe na szczurach nie wykazały działania mutagennego. Brak jest również długoterminowych badań oceniających potencjał karcynogenny lewotyroksyny.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Eferox, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, przenikanie przez łożysko, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ziele Bukwicy –
Produkt leczniczy Ziele Bukwicy (Betonicae herba) w formie ziół do zaparzania nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest aktualnych badań toksykologicznych, farmakologicznych oraz innych badań laboratoryjnych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, wpływ na rozrodczość, potencjał genotoksyczny czy rakotwórczy. W związku z tym, profil bezpieczeństwa preparatu nie jest potwierdzony badaniami przedklinicznymi, a wszelkie wnioski opierają się wyłącznie na danych klinicznych oraz tradycyjnym doświadczeniu stosowania ziela bukwicy.
Produkt zawiera 100% ziela bukwicy (Betonicae herba) w ilości 100 g na 100 g produktu, co oznacza, że jest to preparat jednoskładnikowy w formie ziół do zaparzania. Brak szczegółowych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w ocenie bezpieczeństwa, a decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać ograniczenia wynikające z braku badań toksykologicznych i farmakologicznych. W praktyce klinicznej należy bazować na dotychczasowym doświadczeniu oraz obserwacjach dotyczących tolerancji i skuteczności preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicuno 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku potasowego wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza przy przewlekłym stosowaniu, obejmujące zmiany patologiczne i owrzodzenia w przewodzie pokarmowym oraz zależny od dawki wzrost częstości zakrzepicy serca u szczurów w badaniu 2-letnim. Badania farmakologiczne nie ujawniły innych istotnych zagrożeń dla układów fizjologicznych, a testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazały na ryzyko mutagenne czy nowotworowe. W kontekście reprodukcji, diklofenak wykazuje negatywny wpływ na owulację, implantację zarodka, wczesny rozwój embrionalny, a także wydłuża okres ciąży i czas porodu, co wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym i w ciąży.
badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, diklofenak potasowy, genotoksyczność, hamowanie owulacji, obumarcie płodu, opóźnienie rozwoju, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rakotwórczość, rozwój embrionalny, ryzyko sercowo-naczyniowe, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie błony śluzowej, zaburzenie implantacji zarodka, zaburzenie rozwoju embrionalnego, zakrzepica serca - Leksykon substancji czynnych
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, będący składnikiem inozyny pranobeksu w stosunku molarnym 1:3, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych na myszach, szczurach, psach, kotach oraz małpach. Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotnie wyższą wartość niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych działań niepożądanych, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak właściwości karcynogennych. Ponadto, kompleksowe badania mutagenności in vivo i in vitro, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, nie wykazały potencjału mutagennego substancji.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, teratogenność, testy mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości karcynogenne, zaburzenia czynności reprodukcyjnych