Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Lorista HD

Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Lorista HD (100 mg losartanu potasowego + 25 mg hydrochlorotiazydu) zostało kompleksowo ocenione w szeregu badań przedklinicznych. Zebrane dane umożliwiają dokładną analizę profilu bezpieczeństwa tego skojarzenia leków pod kątem potencjalnego ryzyka dla pacjentów.¹

Badania farmakologiczne i genotoksyczność

Przeprowadzone ogólne badania farmakologiczne oraz testy oceniające potencjał genotoksyczny skojarzenia losartanu z hydrochlorotiazydem nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi. Jest to istotna informacja potwierdzająca bezpieczeństwo genetyczne stosowania tego produktu leczniczego.²

Badania toksyczności przewlekłej

Potencjał toksyczności skojarzenia losartan/hydrochlorotiazyd został szczegółowo oceniony w badaniach toksyczności przewlekłej. Przeprowadzono je na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych – szczurach i psach – przez okres do sześciu miesięcy przy zastosowaniu podania doustnego. Badania te pozwoliły na dokładną ocenę skutków długotrwałego stosowania leku.³

Warto zaznaczyć, że obserwowane zmiany w badaniach toksyczności przewlekłej były głównie wywoływane przez składnik losartanowy, a nie przez hydrochlorotiazyd. Jest to istotna informacja dla zrozumienia profilu bezpieczeństwa tego skojarzenia.⁴

Objawy toksyczności przewlekłej

W badaniach toksyczności przewlekłej stosowanie skojarzenia losartan/hydrochlorotiazyd prowadziło do następujących zmian w parametrach laboratoryjnych i narządach:⁵

• Parametry hematologiczne: zmniejszenie wartości parametrów dotyczących krwinek czerwonych, w tym liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu
• Parametry nerkowe: zwiększenie stężenia azotu mocznikowego w surowicy krwi oraz sporadycznie zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi
• Układ sercowo-naczyniowy: zmniejszenie masy serca, jednakże bez towarzyszących zmian histologicznych
• Przewód pokarmowy: uszkodzenie błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki oraz krwawienia

Badania teratogenności

W przeprowadzonych badaniach na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego skojarzenia losartan/hydrochlorotiazyd. Oznacza to, że lek nie wykazywał potencjału do powodowania wad rozwojowych u płodów tych gatunków zwierząt laboratoryjnych.⁶

Toksyczność płodowa

Zaobserwowano pewne przejawy toksyczności płodowej u szczurów. Dotyczyły one nieznacznego zwiększenia występowania nadliczbowych żeber w pokoleniu F1. Efekt ten wystąpił, gdy samice były leczone przed zajściem w ciążę.⁷

Podobnie jak w badaniach dotyczących stosowania wyłącznie losartanu, zaobserwowano działania niepożądane dotyczące płodu i nowonarodzonych osobników, gdy ciężarne samice szczura były leczone skojarzeniem losartan/hydrochlorotiazyd w późnym okresie ciąży i/lub podczas laktacji. Do objawów tych należały:⁸

• Toksyczność nerkowa u płodów i noworodków
• Śmierć płodowa w niektórych przypadkach

Te działania niepożądane były obserwowane wyłącznie przy podawaniu leku w późnym okresie ciąży lub podczas laktacji, co sugeruje szczególne ryzyko w tych okresach rozwojowych.⁹