Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Produkt leczniczy Lorista HD (losartan potasowy 100 mg + hydrochlorotiazyd 25 mg) może wchodzić w interakcje z wieloma grupami leków ze względu na zawarte w nim substancje czynne. Interakcje te mogą mieć istotne znaczenie kliniczne i wymagają szczególnej uwagi lekarza przepisującego lek.¹

Interakcje związane z losartanem

Wpływ na farmakokinetykę losartanu: Ryfampicyna i flukonazol mogą powodować zmniejszenie stężenia aktywnego metabolitu losartanu we krwi. Chociaż kliniczne znaczenie tych interakcji nie zostało w pełni ocenione, mogą one prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapeutycznej losartanu.²

Sok grejpfrutowy zawiera składniki hamujące enzymy CYP450, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia aktywnego metabolitu losartanu i osłabienia jego działania terapeutycznego. Zaleca się unikanie spożywania soku grejpfrutowego w trakcie leczenia preparatem Lorista HD.³

Interakcje wpływające na równowagę elektrolitową: Jednoczesne stosowanie losartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd), suplementami potasu, zamiennikami soli zawierającymi potas lub innymi produktami leczniczymi zwiększającymi stężenie potasu w surowicy krwi (np. produkty zawierające trimetoprim) może prowadzić do hiperkaliemii. Tego typu leczenie skojarzone nie jest zalecane.⁴

Interakcje z litem: Losartan, podobnie jak inne leki wpływające na wydalanie sodu, może zmniejszać klirens nerkowy litu. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania losartanu z solami litu, należy ściśle monitorować stężenie litu w surowicy krwi.⁵

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ): Jednoczesne stosowanie losartanu z NLPZ (w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawkach przeciwzapalnych i nieselektywnymi NLPZ) może prowadzić do osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego losartanu. Dodatkowo, takie połączenie zwiększa ryzyko pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej ciężkiej niewydolności nerek, oraz może podwyższać stężenie potasu w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów z wcześniej istniejącymi zaburzeniami czynności nerek. Kombinacja tych leków wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni, a czynność nerek należy regularnie monitorować zarówno po rozpoczęciu terapii skojarzonej, jak i w trakcie leczenia.⁶

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA): Dane kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie losartanu z inhibitorami ACE, innymi antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa częstość występowania takich zdarzeń niepożądanych jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z monoterapią.⁷

Interakcje z lekami powodującymi niedociśnienie: Jednoczesne stosowanie losartanu z lekami, które jako działanie główne lub niepożądane powodują zmniejszenie ciśnienia krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna), może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia.⁸

Interakcje związane z hydrochlorotiazydem

Alkohol, barbiturany, leki narkotyczne i przeciwdepresyjne: Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu z tymi substancjami może nasilać niedociśnienie ortostatyczne.⁹

Leki przeciwcukrzycowe: Hydrochlorotiazyd może wpływać na tolerancję glukozy, co może wymagać dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych (doustnych i insuliny). Metforminę należy stosować szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej związanej z możliwą czynnościową niewydolnością nerek wywoływaną przez hydrochlorotiazyd.¹⁰

Inne leki przeciwnadciśnieniowe: Przy jednoczesnym stosowaniu z hydrochlorotiazydem może wystąpić działanie addycyjne, prowadzące do większego obniżenia ciśnienia tętniczego.¹¹

Żywice jonowymienne: Cholestyramina i kolestypol utrudniają wchłanianie hydrochlorotiazydu. Żywice anionowymienne mogą wiązać hydrochlorotiazyd, zmniejszając jego wchłanianie w przewodzie pokarmowym nawet o 85% w przypadku cholestyraminy i o 43% w przypadku kolestypolu.¹²

Kortykosteroidy, ACTH: Jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem może nasilać niedobory elektrolitów, szczególnie hipokaliemię.¹³

Aminy presyjne: Hydrochlorotiazyd może osłabiać odpowiedź na aminy presyjne (np. adrenalinę), jednak nie w stopniu uniemożliwiającym ich stosowanie.¹⁴

Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe: Hydrochlorotiazyd może nasilać działanie niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie (np. tubokuraryny).¹⁵

Lit: Hydrochlorotiazyd zmniejsza klirens nerkowy litu, znacząco zwiększając ryzyko działań toksycznych litu. Jednoczesne stosowanie tych leków nie jest zalecane.¹⁶

Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej: Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi, co może wymagać dostosowania dawki leków urykozurycznych (probenecyd, sulfinpirazon). Może być konieczne zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydów może zwiększać częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁷

Leki przeciwcholinergiczne: Atropina, biperyden i inne leki o działaniu przeciwcholinergicznym mogą zwiększać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych poprzez zmniejszenie motoryki przewodu pokarmowego i spowolnienie opróżniania żołądka.¹⁸

Leki cytotoksyczne: Hydrochlorotiazyd może zmniejszać wydalanie nerkowe leków cytotoksycznych (np. cyklofosfamidu, metotreksatu) i nasilać ich działanie mielosupresyjne.¹⁹

Salicylany: Hydrochlorotiazyd może nasilać toksyczne działanie dużych dawek salicylanów na ośrodkowy układ nerwowy.²⁰

Metyldopa: Podczas jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i metyldopy zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej.²¹

Cyklosporyna: Jednoczesne stosowanie cyklosporyny z hydrochlorotiazydem może zwiększać ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny moczanowej.²²

Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia i hipomagnezemia indukowane przez tiazydy mogą sprzyjać powstawaniu arytmii wywołanych przez glikozydy naparstnicy.²³

Leki, na które wpływają zaburzenia równowagi potasu: W przypadku jednoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu z lekami wrażliwymi na zaburzenia stężenia potasu (np. glikozydy naparstnicy, leki przeciwarytmiczne) oraz lekami mogącymi wywołać arytmię typu torsades de pointes, zaleca się regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy oraz badanie EKG.²⁴

Do leków mogących powodować arytmię typu torsades de pointes należą:²⁵

• leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
• leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid)
• niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol)
• inne leki (np. beprydyl, cyzapryd, difemanyl, erytromycyna iv, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, winkamina iv.)

Sole wapnia: Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać stężenie wapnia w surowicy krwi poprzez zmniejszenie jego wydalania. W przypadku konieczności stosowania suplementów wapnia, należy monitorować jego stężenie w surowicy i odpowiednio dostosowywać dawkowanie.²⁶

Wpływ na badania laboratoryjne: Tiazydowe leki moczopędne mogą wpływać na wyniki badań czynności przytarczyc ze względu na ich wpływ na metabolizm wapnia.²⁷

Karbamazepina: Jednoczesne stosowanie z hydrochlorotiazydem wiąże się z ryzykiem objawowej hiponatremii. Konieczna jest kontrola kliniczna i monitorowanie parametrów biochemicznych.²⁸

Środki kontrastujące zawierające jod: W przypadku odwodnienia spowodowanego stosowaniem hydrochlorotiazydu istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek środków zawierających jod. Przed podaniem związku zawierającego jod pacjenta należy odpowiednio nawodnić.²⁹

Amfoterycyna B, kortykosteroidy, ACTH, leki przeczyszczające i glicyryzyna: Hydrochlorotiazyd może nasilać zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hipokaliemię, gdy jest stosowany jednocześnie z amfoterycyną B (pozajelitowo), kortykosteroidami, ACTH, lekami przeczyszczającymi zwiększającymi perystaltykę lub glicyryzyną zawartą w lukrecji.³⁰

Interakcje leku z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii produktem Lorista HD może prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku oraz zwiększać ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Jest to spowodowane rozszerzającym naczynia działaniem alkoholu, które w połączeniu z efektem przeciwnadciśnieniowym losartanu i hydrochlorotiazydu może wywoływać nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.³¹

Objawy tego typu interakcji mogą obejmować zawroty głowy, uczucie oszołomienia, omdlenia lub zasłabnięcia, szczególnie po zmianie pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na stojącą. Efekt ten może być bardziej nasilony:

• na początku leczenia preparatem Lorista HD
• przy zwiększaniu dawki leku
• u osób odwodnionych
• u osób w podeszłym wieku
• u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Pacjentom leczonym produktem Lorista HD zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję alkoholową, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz po zmianie dawkowania. Jeśli pacjent decyduje się na spożycie alkoholu, powinien być świadomy zwiększonego ryzyka działań niepożądanych i zachować szczególną ostrożność.

Tabela interakcji leku Lorista HD