toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotafemme Forte 80 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku drotaweryny, substancji czynnej leku Drotafemme Forte, wykazały brak istotnych zagrożeń dla funkcji życiowych organizmu. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały kumulacji toksycznego działania, nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Profil toksyczności przewlekłej wskazuje na dobry margines bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani rakotwórczego.
aberracja chromosomowa, chlorowodorek drotaweryny, drotaweryna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz reprodukcyjnych. Ocena farmakologii bezpieczeństwa nie wykazała istotnych zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego ani oddechowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, co potwierdza możliwość długoterminowej terapii chlorowodorkiem metforminy. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani klastogenności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badanie farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, metformina, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ fizjologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Volulyte 6% –
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej hydroksyetyloskrobi (HES) zawartej w produkcie Volulyte 6% wykazały, że dożylna infuzja w dawce 9 g/kg masy ciała/dobę przez 3 miesiące u szczurów i psów nie powodowała wyraźnych objawów zatrucia. Zaobserwowano jedynie zwiększone obciążenie nerek i wątroby oraz zmiany związane z metabolizmem HES w układzie siateczkowo-śródbłonkowym. Najniższa dawka toksyczna przekraczała 9 g/kg mc./dobę, co stanowi co najmniej 5-krotną wartość maksymalnej dawki terapeutycznej stosowanej u ludzi, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach reprodukcyjnych HES nie wykazała działania teratogennego u szczurów i królików, jednak przy dawkach toksycznych (5 g/kg mc./dobę, czyli 2,8x maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi) zaobserwowano letalny wpływ na zarodki królików oraz zmniejszenie masy ciała i opóźnienia rozwojowe potomstwa szczurów.
- Leksykon substancji czynnych
Serdecznik – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Leonurus cardiaca L. (serdecznik pospolity) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są bardzo ograniczone. W produktach takich jak Nerwobonisol (15 g nalewki na 100 g produktu), Stresolek (20 g nalewki na 100 g płynu), tabletki Labofarm (100 mg ziela na tabletkę) oraz zioła do zaparzania (1 g ziela na 1 g produktu) nie przeprowadzono dedykowanych badań toksykologicznych, w tym oceny genotoksyczności, mutagenności, toksyczności reprodukcyjnej czy karcynogenności. W przypadku preparatów złożonych zawierających serdecznik (50 mg sproszkowanego ziela na tabletkę) dane toksykologiczne odnoszą się głównie do innych składników, takich jak waleranon z korzenia kozłka, którego ostra toksyczność (LD50) wynosi 460-3160 mg/kg u myszy i 1000-3160 mg/kg u szczurów, natomiast brak jest danych dotyczących toksyczności walepotriatów i olejku z korzenia kozłka.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie endokrynologiczne, działanie estrogenne, frakcja wodna, gonadotropina, interakcja lekowa, karcynogenność, LD50, medycyna ziołowa, nalewka z ziela serdecznika, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, serdecznik pospolity, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, walepotriaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxybutynin Medice 1 mg/ml
Przeprowadzona ocena bezpieczeństwa przedklinicznego chlorowodorku oksybutyniny, substancji czynnej leku Oxybutynin Medice (1 mg/ml, roztwór do pęcherza moczowego), obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz karcynogenności. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, w tym brak potencjału genotoksycznego i rakotwórczego. Dodatkowo, badania toksyczności miejscowej po podaniu do pęcherza moczowego nie wskazały na miejscowe reakcje toksyczne, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w tej formie podania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie karcynogenności, chlorowodorek oksybutyniny, działanie rakotwórcze, farmakologia, genotoksyczność, mutacja genowa, Oxybutynin Medice, pęcherz moczowy, roztwór do pęcherza moczowego, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwości farmakodynamiczne, zaburzenie rozwoju płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feiba NF 500 j. (500 j. FEIBA), 50 j./ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku FEIBA NF, zawierającego zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, opierają się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach. Stosowano dawki przekraczające maksymalną zalecaną dawkę u ludzi (200 j./kg masy ciała). Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość, wynikająca z farmakologicznego działania leku, który zawiera czynniki II, IX i X głównie w formie nieaktywowanej oraz aktywowany czynnik VII. Ze względu na rozwój przeciwciał przeciwko ludzkim białkom osocza, badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach są niemożliwe do przeprowadzenia w sposób miarodajny.
antygen koagulacyjny, badanie toksyczności, białka heterologiczne, białko osocza, czynnik VII, czynniki krzepnięcia, dawka dobowa, genotoksyczność, mechanizm działania leku, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała, rakotwórczość, substancja rakotwórcza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ kalikreina-kinina, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne Saccharomyces boulardii CNCM I-745 wykazały wysoki profil bezpieczeństwa zarówno w kontekście toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. Testy na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy) nie ujawniły żadnych objawów toksyczności nawet przy podawaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Ponadto, test Amesa nie wykazał działania mutagennego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tego drobnoustroju.
- Leksykon substancji czynnych
Pyrantel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności pyrantelu, substancji czynnej preparatu PYRANTELUM OWIX, wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz przewlekłej. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych, dawki LD50 przy podaniu doustnym wynosiły powyżej 4000 mg/kg m.c. dla szczurów, powyżej 5000 mg/kg m.c. dla myszy oraz powyżej 2000 mg/kg m.c. dla psów, co wskazuje na znaczną różnicę w toksyczności w porównaniu z podaniem dootrzewnowym (LD50 182-236 mg/kg m.c.). Podawanie doustne, będące drogą stosowaną klinicznie, charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach, dawka 600 mg/kg m.c./dobę przez 13 tygodni spowodowała jedynie nieznaczne zahamowanie wzrostu i brak łaknienia, bez istotnych zmian patologicznych w narządach wewnętrznych.
brak łaknienia, dawka letalna 50, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, efekt toksyczny, efekt uboczny, margines bezpieczeństwa, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, pyrantel, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa acetylocysteiny, substancji czynnej produktu leczniczego ACC, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, prowadzone na szczurach i psach przez okres do 1 roku, nie ujawniły działań toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Testy mutagenności na bakteriach dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak genotoksyczności. Należy jednak podkreślić, że formalne badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
acetylocysteina, bezpieczeństwo stosowania, długoterminowe badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, przedawkowanie, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, teratogenność, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, współczynnik płodności, zaburzenie czynności gonad - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Meprelon 32 mg
Przedkliniczne badania toksyczności metyloprednizolonu sodu bursztynianu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi 650 mg/kg u szczurów oraz 770 mg/kg u myszy po podaniu dożylnym, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych. Przewlekłe podawanie leku w dawkach 3 i 10 mg/kg/dobę u zwierząt skutkowało zmianami farmakodynamicznymi, takimi jak policytemia, limfopenia, atrofia grasicy i kory nadnerczy oraz akumulacja glikogenu w wątrobie. Dodatkowo obserwowano osłabienie odporności, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni szkieletowych oraz zmiany w narządach rozrodczych (np. zmniejszenie masy jąder i gruczołu krokowego u psów, zmiany masy jąder i jajników u szczurów). Towarzyszyły temu objawy ogólnoustrojowe, takie jak polidypsja, biegunka i pogorszenie stanu ogólnego.
aktywność szpiku kostnego, atrofia grasicy, atrofia kory nadnerczy, dawka kliniczna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, glikogen wątrobowy, glikokortykosteroid, hematopoeza, LD50, limfopenia, metyloprednizolon, metyloprednizolon sodu bursztynian, odporność na zakażenia, podanie dożylne, policytemia, profil bezpieczeństwa leku, rozszczep podniebienia, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie wzrostu wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tisseel –
Produkt leczniczy TISSEEL, zawierający fibrynogen ludzki (91 mg/ml), trombinę ludzką (500 j.m./ml), aprotyninę syntetyczną (3000 KIU/ml), wapnia chlorek dwuwodny (40 μmol/ml) oraz czynnik XIII ludzki (0,6-5 j.m./ml), charakteryzuje się lokalnym mechanizmem działania i jest stosowany zwykle jednorazowo w niewielkich objętościach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie wykazały ostrej toksyczności po pojedynczym podaniu, a testy in vitro potwierdziły brak działania mutagennego oraz cytotoksycznego w hodowlach ludzkich fibroblastów. Ponadto, analiza literatury wyklucza negatywny wpływ resztkowych odczynników S/D stosowanych w procesie produkcyjnym na bezpieczeństwo preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kastel 20 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Kastel, zawierającego rozuwastatynę i ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Rozuwastatyna indukowała zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz u psów (w tym zmiany w pęcherzyku żółciowym), a także toksyczne działanie na jądra u małp i psów przy wysokich dawkach. W toksyczności reprodukcyjnej u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy i przeżywalności noworodków przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne. Ramipryl nie wykazał ostrej toksyczności doustnej u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych stwierdzono zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany hematologiczne u szczurów, psów i małp oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych 250 mg/kg. Tolerancja ramiprylu była dobra przy dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów i 8 mg/kg u małp.
aparat przykłębuszkowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, rozuwastatyna, toksyczność jąder, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne, zaburzenia elektrolitowe, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – OptiHepan 3 g/5 g
L-ornityny L-asparaginian, substancja czynna preparatu OptiHepan (3 g/5 g granulat do sporządzania roztworu doustnego), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Dodatkowo, badania toksyczności przewlekłej nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a dawką toksyczną. Testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego przy stosowaniu preparatu.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, mutagenność, ornityna asparaginian, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka normalna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina ludzka normalna, będąca naturalnym składnikiem osocza, pełni kluczową rolę w układzie odpornościowym. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tej substancji napotykają na istotne ograniczenia metodologiczne, wynikające z jej biologicznej natury oraz reakcji zwierząt doświadczalnych na heterologiczne białka ludzkie. Problemy te obejmują indukcję przeciwciał przeciwko białkom heterologicznym, co utrudnia interpretację wyników długoterminowych, niemożność przeprowadzenia standardowych badań toksyczności przewlekłej, ograniczenia w ocenie wpływu na rozrodczość oraz trudności w badaniu genotoksyczności i potencjału rakotwórczego. Pomimo tych ograniczeń, konwencjonalne badania farmakologiczne preparatów takich jak Cuvitru i Gamunex 10% wykazały dobrą tolerancję miejscową po podskórnym podaniu oraz brak istotnego ryzyka toksycznego w badaniach ostrej i podostrej toksyczności.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, białko heterologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, genotoksyczność, immunoglobulina ludzka normalna, immunoglobuliny dożylne, mutagenność in vitro, ostra toksyczność, potencjał rakotwórczy, reakcja immunologiczna, substancja biologiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ odpornościowy, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon substancji czynnych
Jaskółcze ziele – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna jaskółcze ziele (Ficaria verna) obecna w preparacie Avenoc w postaci nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 0,01 g/100 g maści, nie posiada dostępnych kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, genotoksyczność, mutagenność, karcynogenność oraz toksyczność reprodukcyjną i rozwojową. Preparat zawiera również inne składniki aktywne, takie jak Paeonia officinalis TM (0,01 g), Adrenalinum 3DH (0,05 g) oraz chlorowodorek amyleiny (0,50 g) na 100 g maści, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnych interakcji między tymi substancjami.
Adrenalinum, badanie toksykologiczne, chlorowodorek amyleiny, genotoksyczność, jaskółcze ziele, karcynogenność, mutagenność, nalewka macierzysta, Paeonia officinalis, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, ziarnopłon wiosenny - Leksykon substancji czynnych
Korzeń pierwiosnka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia pierwiosnka (Primula veris L./Primula elatior (L.) Hill, radix), stosowany w produkcie leczniczym Bronchitabs w dawce 60 mg na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 47,4% V/V), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie ujawniły istotnych działań toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie po wielokrotnym podawaniu substancji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych i test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności wyciągu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, efekt toksyczny, genotoksyczność, korzeń pierwiosnka, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wyciąg suchy, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Saccharomyces boulardii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej Saccharomyces boulardii, przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (szczury, myszy, króliki, psy), nie wykazały żadnych objawów toksyczności nawet przy stosowaniu wysokich dawek. Testy mutagenności, w tym test Amesa wykonany dla szczepów Saccharomyces boulardii CNCM I-745 (produkty Enterol, Enterol Forte) oraz Saccharomyces cerevisiae HANSEN CBS 5926 (Lakcid ENTERO), potwierdziły brak działania mutagennego i genotoksycznego. Dane te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji w warunkach przedklinicznych.
działanie mutagenne, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, Saccharomyces boulardii, Saccharomyces boulardii CNCM I-745, Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, co wskazuje na duży margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych. U psów i małp tolerowano dawki doustne do 100 mg/kg bez śmiertelności, choć obserwowano objawy neurologiczne typowe dla neuroleptyków, takie jak sedacja, ataksja, drżenia czy zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności wielokrotnej u myszy, szczurów i psów stwierdzono hamowanie ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwcholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, z rozwojem tolerancji na niektóre efekty. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane ze zwiększonym stężeniem prolaktyny, wpływające na narządy rozrodcze. W hematologii u psów przy ekspozycji 12-15 razy większej niż u ludzi przy dawce 12 mg/dobę zaobserwowano odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
cykl płciowy, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametry reprodukcyjne, prolaktyna, prostracja, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Procto-Glyvenol 400 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Procto-Glyvenol w postaci czopków zawiera 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy. Badania przedkliniczne wykazały, że tribenozyd cechuje się praktycznie brakiem toksyczności po podaniu doustnym, a podanie doodbytnicze zapewnia skuteczne stężenie miejscowe przy minimalnej ekspozycji ogólnoustrojowej, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa. Niemniej jednak, brak jest kompleksowych danych dotyczących toksycznego wpływu tribenozydu na reprodukcję, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alti-Sir 2,17 g/5 ml
Produkt leczniczy Alti-Sir w formie syropu zawiera 34,50 g maceratu z korzenia prawoślazu (Althaeae radicis maceratio 1:16) na bazie mieszaniny wody i etanolu (97:3). Pomimo szerokiego, tradycyjnego zastosowania korzenia prawoślazu w łagodzeniu podrażnień błon śluzowych jamy ustnej i gardła, brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego konkretnego preparatu. Nie przeprowadzono ani nie udokumentowano badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności ani wpływu na rozród, co ogranicza pełną ocenę profilu bezpieczeństwa produktu według współczesnych standardów farmakologicznych.
Wobec braku formalnych badań przedklinicznych, decyzja o zastosowaniu Alti-Sir powinna opierać się na istniejących danych klinicznych oraz doświadczeniu klinicznym z preparatami zawierającymi wyciągi z korzenia prawoślazu. Należy podkreślić, że brak danych przedklinicznych nie implikuje automatycznie ryzyka dla pacjenta, jednak wymaga ostrożności i indywidualnej oceny korzyści względem potencjalnych zagrożeń. W praktyce klinicznej wskazane jest monitorowanie pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych oraz uwzględnienie tradycyjnego zastosowania rośliny jako elementu wspomagającego terapię objawową.
Althaea officinalis, Althaeae radicis maceratio, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania produktu, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kancerogenność, korzeń prawoślazu, macerat z korzenia prawoślazu, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie błony śluzowej gardła, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, preparat ziołowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Akvir 500 mg
Inozyny pranobeks, substancja czynna leku Akvir (500 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przedklinicznych. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej u myszy, szczurów, psów, kotów i małp, z dawkami sięgającymi 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wyznaczona dawka LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach krwi obwodowej, potwierdziły brak właściwości mutagennych.
AKVIR, badanie mutagenności in vivo, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, mutagenność, niska toksyczność, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril Actavis 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów. Przewlekła toksyczność oceniana u szczurów, psów i małp ujawniła zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne, co jest zgodne z farmakodynamicznym profilem inhibitorów ACE. Charakterystycznym efektem przy wysokich dawkach (250 mg/kg mc./dobę) było powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp. NOAEL ustalono na poziomie 2,0 mg/kg mc./dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg mc./dobę dla psów oraz 8 mg/kg mc./dobę dla małp. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani upośledzenia płodności, jednak podawanie ramiprylu samicom szczurów w ciąży i laktacji przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę powodowało nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa (poszerzenie miedniczek nerkowych). Podobne nefrotoksyczne efekty obserwowano po pojedynczej dawce u młodych szczurów, wskazując na wysoką wrażliwość rozwijających się nerek na działanie leku.
aparat przykłębuszkowy, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, upośledzenie płodności, uszkodzenie materiału genetycznego, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, wpływ na rozrodczość, zaburzenie równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Delacet –
Produkt leczniczy Delacet, będący płynem na skórę, zawiera nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w stężeniu 96 g/100 g oraz kwas octowy 80% w ilości 4 g/100 g, a także etanol w stężeniu 59,0-65,0% v/v. W dokumentacji brak jest danych dotyczących badań przedklinicznych, w tym toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Brak jest również informacji o badaniach farmakologicznych i farmakokinetycznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu.
badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, etanol, genotoksyczność, kwas octowy, nalewka z ziela ostróżeczki, potencjał kancerogenny, rozwój płodu, tinctura Delphini consolidae, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolicyn 150 mg
Roksytromycyna, substancja czynna leku Rolicyn, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej z wartościami LD50 wynoszącymi około 750 mg/kg u myszy, 1-1,7 g/kg u szczurów oraz powyżej 2 g/kg u psów po podaniu doustnym. W badaniach toksyczności przewlekłej głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźniejszymi efektami hepatotoksycznymi u psów przy dawkach 180 mg/kg m.c./dobę (1 miesiąc) oraz 100 mg/kg m.c./dobę (6 miesięcy), podczas gdy u szczurów podobne zmiany obserwowano przy dawkach 400 i 125 mg/kg m.c./dobę. Wpływ na trzustkę wykazywał różnice gatunkowe – u szczurów dotyczył gruczołów wewnątrzwydzielniczych, a u psów zewnątrzwydzielniczych. Nie stwierdzono działania teratogennego ani mutagennego, a wydłużenie czasu potencjału czynnościowego serca obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co minimalizuje ryzyko kliniczne.
antybiotyk makrolidowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczoły wewnątrzwydzielnicze, gruczoły zewnątrzwydzielnicze, hepatotoksyczność, LD50, margines bezpieczeństwa, narząd docelowy, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, roksytromycyna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydłużenie potencjału czynnościowego - Leksykon substancji czynnych
Nalewka miętowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji produktów leczniczych zawierających nalewkę miętową (Menthae piperitae tinctura) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono badań toksyczności ostrej, podostrej ani przewlekłej, a także testów toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności (w tym testu Amesa, aberracji chromosomowych i mikrojądrowego) oraz kancerogenezy. Nalewka miętowa w Kroplach miętowych zawiera olejek miętowy w stężeniu ≥5,0%, z DER 1:19,7-21 i ekstrahentem etanol 90% (V/V), natomiast w Kroplach żołądkowych z papaweryną stężenie nalewki wynosi 24,9 g/100 g produktu, DER 1:20, z tym samym ekstrahentem.
aberracja chromosomowa, badanie niekliniczne, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, Fortestomachicae, karmienie piersią, krople miętowe, krople żołądkowe z papaweryną, nalewka miętowa, olejek miętowy, predyspozycja genetyczna, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, stosunek surowca do ekstrahenta, test Amesa, test genotoksyczności, test kancerogenezy, test mikrojądrowy, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PoltechMIBI 1 mg MIBI
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tetra(2-metoksy-2-metylopropylo-1-izonitrylo)-tetrafluoroboranu miedzi (I) (Cu(MIBI)₄BF₄), stosowanego w radiofarmaceutycznym produkcie PoltechMIBI znakowanym technetem-99m, obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczności. W badaniach toksyczności ostrej dożylnej na myszach, szczurach i psach najniższa dawka letalna wyniosła 7 mg/kg masy ciała u samic szczurów, co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki stosowanej u ludzi (MHD = 0,014 mg/kg dla osoby dorosłej o masie 70 kg). W badaniach przewlekłych (28 dni) nie zaobserwowano efektów toksycznych przy dawkach 0,42 mg/kg u szczurów (30-krotność MHD) oraz 0,07 mg/kg u psów (5-krotność MHD).
99mTc-MIBI, aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, limfocyt ludzki, produkt radiofarmaceutyczny, stężenie cytotoksyczne, test Amesa, test CHO/HPRT, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość genotoksyczna, wymiana chromatyd siostrzanych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystatyna VP 100 000 j.m.
Produkt leczniczy Nystatyna VP w postaci tabletek dopochwowych o dawce 100 000 j.m. charakteryzuje się brakiem istotnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji nie przedstawiono wyników badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, toksycznego wpływu na reprodukcję ani szczegółowych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa. Taki stan wskazuje, że producent nie dostarczył wymaganych danych lub badania te nie zostały przeprowadzone w zakresie obowiązującym dla tego preparatu.
Mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych, nystatyna jest substancją leczniczą o długotrwałym i szerokim zastosowaniu klinicznym, co pozwala na ocenę jej profilu bezpieczeństwa głównie na podstawie doświadczenia klinicznego. Decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Nystatyny VP powinny opierać się na aktualnych wytycznych klinicznych, wskazaniach rejestracyjnych oraz indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka dla pacjenta. Brak danych przedklinicznych nie wyklucza stosowania preparatu, jednak wymaga ostrożności i monitorowania efektów terapii.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, nystatyna, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, tabletka dopochwowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wskazanie rejestracyjne, zalecenie kliniczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Hioscyna butylobromek (butylobromek skopolaminy) została poddana badaniom przedklinicznym, które wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików. W badaniach tych nie zaobserwowano efektów teratogennych przy dawkach do 200 mg/kg podawanych doustnie u szczurów oraz do 200 mg/kg doustnie i 50 mg/kg podskórnie u królików. Ponadto, w badaniach na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności przy dawkach do 200 mg/kg podawanych w diecie, co wskazuje na brak negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne tego gatunku.
badanie przedkliniczne, butylobromek skopolaminy, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, hioscyna butylobromek, podanie doustne, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie płodności, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Winkrystyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Winkrystyna, alkaloid barwinka, wykazuje istotne działanie teratogenne oraz toksyczne na układ rozrodczy, co potwierdzono w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Substancja czynna preparatu Vincristine Teva wykazuje toksyczność dla płodu oraz negatywny wpływ na płodność, w tym zahamowanie spermatogenezy. Ponadto, przewlekłe stosowanie winkrystyny wiąże się z neurotoksycznością, mielosupresją wynikającą z zahamowania czynności szpiku kostnego oraz toksycznym działaniem na układ pokarmowy. Roztwór do wstrzykiwań winkrystyny siarczanu o stężeniu 1 mg/ml charakteryzuje się pH 3,5-5,5 oraz osmolalnością około 600 mOsm/l, co może mieć znaczenie dla jego bezpieczeństwa stosowania.
aberracje chromosomowe, alkaloid roślinny, aneuploidia, badanie genotoksyczności, działanie teratogenne, mielosupresja, neurotoksyczność, osmolalność roztworu, pH kwasowe, poliploidia, roztwór do iniekcji, siarczan winkrystyny, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zahamowanie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 60 Retard 60 mg
Dane niekliniczne dotyczące izosorbidu monoazotanu wskazują na niski profil toksyczności ostrej, z wartością LD50 po podaniu doustnym wynoszącą około 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej, trwających do 78 tygodni u szczurów i 52 tygodni u psów, pierwsze objawy toksyczności pojawiły się dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne (90 mg/kg u psów i 405 mg/kg u szczurów), co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa i wysokim indeksie terapeutycznym izosorbidu monoazotanu. Badania reprodukcyjne, obejmujące płodność, teratogenność oraz rozwój perinatalny i postnatalny u szczurów i królików, nie wykazały działania teratogennego, nawet przy dużych dawkach powodujących toksyczność u samic, co potwierdza brak negatywnego wpływu na rozwój płodu.
Analizy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności izosorbidu monoazotanu do indukowania zmian mutagennych, co wskazuje na niskie ryzyko mutagenne u pacjentów. Ponadto, długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez okres do 138 tygodni oraz badania toksyczności przewlekłej u psów i szczurów nie potwierdziły działania rakotwórczego substancji. Całość danych przedklinicznych potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu, charakteryzujący się niską toksycznością ostrą i przewlekłą oraz brakiem działania teratogennego, mutagennego i rakotwórczego, co uzasadnia jego bezpieczne stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, badanie płodności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności przewlekłej, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, margines bezpieczeństwa, okres perinatalny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, zmiana mutagenna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja czynna preparatu Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalna podawana dawka wynosiła 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była aż 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, Inuprin Forte, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Chlorheksydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorheksydyna, szeroko stosowana substancja antyseptyczna, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawką LD50 doustną przekraczającą 2 g/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz LD50 naskórną wynoszącą około 630-637 mg/kg u myszy i ponad 1 g/kg u szczurów. W badaniach przewlekłej toksyczności, dawka NOEL ustalona została na poziomie 0,5 mg/kg masy ciała na dobę, przy czym wyższe dawki (40 mg/kg) indukowały zmiany w wątrobie, takie jak włóknienia, martwica ogniskowa, rozrost przewodów żółciowych oraz podwyższenie poziomu ALT. Nie zaobserwowano jednoznacznej korelacji pomiędzy podawaniem chlorheksydyny a zaostrzeniem bronchopneumonii u psów, jednak dane te wymagają dalszej weryfikacji. Badania reprodukcyjne i embriotoksyczność nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach do 450 mg/kg u szczurów i 175 mg/kg u królików, a toksyczność matczyna nie występowała poniżej 10 mg/kg masy ciała u szczurów.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, bronchopneumonia, chlorheksydyna, dawka LD50, dekspantenol, działanie przeciwdrobnoustrojowe, embriotoksyczność, hemosyderoza, karcynogenność, NOEL, obszar martwicy, odczyn zapalny, odkażanie błon śluzowych, odkażanie skóry, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie naskórne, podwyższony poziom ALT, rozrost przewodów żółciowych, substancja antyseptyczna, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna, włóknienie, zmiany wątrobowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Chlorprothixen Zentiva 50 mg
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa chloroprotyksenu chlorowodorku, substancji czynnej Chlorprothixen Zentiva (dostępnego w dawkach 15 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych), są niewystarczające do pełnej oceny profilu bezpieczeństwa tego leku. Brak kompleksowych badań na modelach zwierzęcych oraz in vitro uniemożliwia rzetelną ocenę potencjalnej toksyczności, działania mutagennego, kancerogennego oraz wpływu na rozrodczość. W związku z tym, dostępne dane przedkliniczne nie pozwalają na kompleksową analizę ryzyka związanego ze stosowaniem chloroprotyksenu chlorowodorku.
badanie in vitro, chloroprotyksenu chlorowodorek, Chlorprothixen Zentiva, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actisept MED (0,10 g + 2,00 g)/100 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu ACTISEPT MED, zawierającego oktenidynę dichlorowodorku (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g), wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu doustnym u szczurów wynosi 45-50 mL/kg, a dootrzewnowo 10-12 mL/kg. Dla samej oktenidyny LD50 wynosiła 800 mg/kg (doustnie) oraz 10 mg/kg (dożylnie). Wielokrotne stosowanie miejscowe na błony śluzowe jamy ustnej psów przez 4 tygodnie nie wywołało reakcji toksycznych, natomiast podawanie doustne oktenidyny w dawce 650 mg/kg przez 2-6 tygodni u szczurów i psów skutkowało jedynie poszerzeniem jelita z powodu tworzenia gazów. Zaobserwowano podwyższoną śmiertelność przy dawkach od 2 mg/kg u myszy i psów oraz 8 mg/kg u szczurów, związane z zapalnymi i krwotocznymi uszkodzeniami płuc. Badania teratogenności i embriotoksyczności na królikach i szczurach nie wykazały negatywnego wpływu preparatu na rozwój płodów ani rozrodczość zwierząt.
aberracja chromosomowa, aktywność rakotwórcza, badanie teratogenności, działanie fotoalergizujące, efekt drażniący, embriotoksyczność, fenoksyetanol, komórki nowotworowe trzustki, mutagenność, mutagenność bakteryjna, oktenidyna dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, resorpcja zwrotna, substancja antybakteryjna, teratogenność, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość rakotwórcza, właściwość uczulająca, worek spojówkowy, zaburzenie genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexmedetomidine Altan 4 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa deksmedetomidyny wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego i toksykologicznego przy dawkach klinicznych. Analizy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie ujawniając istotnych zagrożeń. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagenności i klastogenności. W badaniach reprodukcyjnych na królikach (do 96 μg/kg/dobę i.v.) nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozwój zarodków i płodów, a u szczurów (do 200 μg/kg/dobę s.c.) obserwowano zwiększoną śmiertelność embrionalno-płodową, zmniejszenie masy ciała płodów oraz toksyczność u samic ciężarnych, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie płodności, badanie toksyczności, deksmedetomidyna, Dexmedetomidine Altan, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakodynamika, farmakokinetyka, narażenie kliniczne, opóźnienie kostnienia, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, śmiertelność embrionalno-płodowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, właściwość klastogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Blocard 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Blocard, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, a analizy toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły brak istotnych efektów niepożądanych przy krótkotrwałym i długotrwałym stosowaniu. Badania genotoksyczności i mutagenności nie wykazały uszkodzeń DNA ani ryzyka mutacji, a testy kancerogenności nie potwierdziły działania rakotwórczego nawet przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, bisoprolol nie wpływa negatywnie na płodność zwierząt doświadczalnych, co wskazuje na brak zaburzeń reprodukcyjnych.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, płodność, resorpcja płodu, toksyczność ciążowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę, manifestujące się wadami wrodzonymi kończyn (m.in. zgięcie, skrócenie, oligodaktylia, polidaktylia) oraz atrezją odbytu. Dodatkowo obserwowano zmiany w narządach wewnętrznych, takie jak odbarwienie narządów, czerwone ogniska, czy wadliwie rozwinięta przepona. U królików podawanie dawek 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało brakiem płata środkowego płuc (10 i 20 mg/kg/dobę) oraz przemieszczeniem nerek (20 mg/kg/dobę). W badaniach toksyczności ostrej minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę. W badaniach przewlekłych u szczurów (75, 150, 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, dawka letalna minimalna, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuc, polidaktylia, przepona, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimestra 10 mg
Olmesartan medoksomil, substancja czynna leku Olimestra, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1 i inhibitorów ACE. W toksyczności przewlekłej u szczurów i psów zaobserwowano podwyższone stężenia azotu mocznika (BUN) i kreatyniny, zmniejszenie masy mięśnia sercowego oraz obniżenie wskaźników czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). Histopatologicznie stwierdzono zmiany regeneracyjne nabłonka nerkowego, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można było ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Charakterystyczne dla tej klasy leków były również neurohormonalne zmiany, takie jak wzrost aktywności reninowej osocza oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reninowa osocza, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy, azot mocznika, badanie genotoksyczności, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie teratogenne, erytrocyty, inhibitor ACE, miedniczka nerkowa, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametr hematologiczny, pęknięcie chromosomu, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, przerost komórek, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, wskaźnik czerwonokrwinkowy, zmiany nerkowe, zmiany sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Produkt leczniczy Alantan Plus w formie kremu o stężeniu 20 mg alantoiny i 50 mg deksopantenolu na gram nie posiada w swojej dokumentacji danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, takich jak ocena toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, mutagenności czy karcinogenności. Deksopantenol występuje w postaci 50% roztworu pantenolu w glikolu propylenowym. Pomimo braku tych danych, preparat jest dopuszczony do obrotu, co wskazuje na spełnienie wymagań bezpieczeństwa przez organy regulacyjne. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak lanolina, alkohol cetostearylowy oraz parabeny (E 214, E 216, E 218), które mogą mieć znaczenie w kontekście potencjalnych reakcji alergicznych.
alantoina, alkohol cetostearylowy, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, deksopantenol, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, lanolina, metylu parahydroksybenzoesan, pantenol, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna