toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Disiarczek dipentametylenotiuramu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Disiarczek dipentametylenotiuramu jest jednym z czterech składników mieszaniny tiuramów stosowanej w plastrach do testów płatkowych TRUE Test 36, gdzie występuje w stężeniu 27 μg/cm², co odpowiada 22 μg na płatek. Przedkliniczne badania toksykologiczne, obejmujące ocenę toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego, nie wykazały istotnego ryzyka przy dawkach i czasie ekspozycji stosowanych w diagnostyce alergologicznej. Ekspozycja pacjenta jest krótkotrwała (standardowo 48 godzin) i obejmuje niewielką dawkę substancji, co znacząco różni się od warunków stosowanych w badaniach na modelach zwierzęcych, gdzie wykazano potencjalne właściwości rakotwórcze przy znacznie wyższych dawkach i dłuższej ekspozycji.
badanie przedkliniczne, diagnostyka alergologiczna, disiarczek dipentametylenotiuramu, disiarczek tetrametylotiuramu, disulfiram, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, mieszanina tiuramów, ocena toksyczności, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, siarczek tetrametylotiuramu, test płatkowy, test płatkowy TRUE Test, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Gelsemium sempervirens – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gelsemium sempervirens stosowane w preparacie Paragrippe w rozcieńczeniu homeopatycznym 4CH (0,6 mg na tabletkę) nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Rozcieńczenie 4CH odpowiada stosunkowi 1:10 000, co oznacza bardzo niską zawartość substancji aktywnej, co może tłumaczyć brak szczegółowych badań przedklinicznych. W Paragrippe Gelsemium sempervirens jest jedną z pięciu substancji czynnych, każda w dawce 0,6 mg na tabletkę, obok Arnica montana 4CH, Belladonna 4CH, Eupatorium perfoliatum 4CH oraz Sulfur 5CH, dla których również nie są dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa.
arnica montana, Belladonna, bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, działanie kancerogenne, działanie niepożądane, Eupatorium perfoliatum, Gelsemium sempervirens, genotoksyczność, interakcja lekowa, Paragrippe, produkt leczniczy, przeciwwskazanie, rozcieńczenie homeopatyczne, Sulfur, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Isoprinosine, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej przeprowadzone na myszy, szczurach, psach, kotach oraz małpach wykazały bardzo niski poziom toksyczności, z dawką LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotną wartość względem maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości karcinogennych, a kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, Isoprinosine, karcinogenność, LD50, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon substancji czynnych
Klorazepan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej klorazepanu dipotasu, substancji czynnej preparatu Cloranxen, wykazały wartości LD50 na poziomie 700 mg/kg masy ciała po podaniu dożołądkowym (p.o.) u myszy oraz 290 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym (i.p.) u tego samego gatunku. W badaniach na szczurach wartość LD50 po podaniu dożołądkowym przekraczała 1000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wyższy margines bezpieczeństwa w tym modelu. Różnice w toksyczności pomiędzy drogami podania odzwierciedlają wpływ efektu pierwszego przejścia wątrobowego, a międzygatunkowe różnice mogą wynikać z odmiennego metabolizmu klorazepanu, co jest istotne przy translacji danych do warunków klinicznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biodostępność, dawka śmiertelna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt pierwszego przejścia, klorazepan dipotasu, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, przedawkowanie, ryzyko toksyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polhumin MIX-2 100 j.m/ml
Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego leku Polhumin Mix-2, zawierającego biosyntetyczną insulinę ludzką dwufazową w stężeniu 100 j.m./ml, opiera się na badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na produkcie Polhumin R, który zawiera tę samą substancję czynną. Badania obejmowały toksyczność ostrą po podaniu podskórnym u szczurów i myszy oraz toksyczność przewlekłą na modelu szczurzym. Analizy kliniczne, biochemiczne, hematologiczne oraz patomorfologiczne nie wykazały typowych działań toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu. W trakcie badań obserwowano objawy takie jak osowiałość, zmniejszona ruchliwość, drżenia, drgawki i chwiejny chód, które były wynikiem działania hipoglikemicznego insuliny, a nie jej toksyczności.
badanie histopatologiczne, drgawki, drżenie, działanie hipoglikemiczne, efekt farmakologiczny, Escherichia coli, insulina ludzka, insulina ludzka biosyntetyczna, morfologia krwi, objawy kliniczne, osowiałość, parametry biochemiczne krwi, płyny ustrojowe, podanie podskórne, rekombinacja DNA, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Passminum MED LUNIS 183 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ekstraktu z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) w produkcie leczniczym Passminum MED LUNIS wskazują na relatywnie wysoki poziom bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i podprzewlekłej. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały brak objawów toksyczności przy dootrzewnowym podaniu ekstraktu w dawkach 500 mg/kg oraz 900 mg/kg masy ciała. W badaniach podprzewlekłych na samicach szczurów, którym podawano wodno-etanolowy ekstrakt w dawce 10 ml/kg masy ciała drogą podskórną i doustną przez 21 dni, nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych ani negatywnego wpływu na masę ciała, temperaturę ciała czy koordynację motoryczną, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu.
aberracje chromosomowe, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z passiflory, genotoksyczność, karcinogenność, męczennica cielista, parametry fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ekstraktu, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia motoryczne - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z koszyczka rumianku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z koszyczka rumianku (Matricaria recutita L.), będący jednym z głównych składników produktu leczniczego Dentosept A, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja produktu, w tym Charakterystyka Produktu Leczniczego Dentosept A (punkt 5.3), nie zawiera informacji o badaniach toksykologicznych, mutagennych, kancerogennych ani wpływie na płodność dla tego wyciągu. Wyciąg ten występuje w formie złożonego ekstraktu o stosunku 0,65:1, gdzie koszyczek rumianku jest jednym z trzech składników o najwyższej zawartości, a rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym jest etanol 70% (V/V). Proporcje składników w wyciągu złożonym wynoszą 2/2/2/1/1/1/1, z koszyczkiem rumianku jako istotnym komponentem.
badanie kancerogenne, badanie mutagenne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, Matricaria recutita, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, wyciąg płynny z koszyczka rumianku, wyciąg płynny złożony - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej obejmowały wieloaspektową ocenę toksyczności przewlekłej, mutagenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozrodczość. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach podawano dawkę 15 mg/kg/dobę s.c. przez 13 tygodni, a na szczurach i małpach dawkę 10 mg/kg/dobę s.c. i i.v. przez 26 tygodni, nie obserwując działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy) oraz badania klastogenności (aberracje chromosomalne limfocytów ludzkich in vitro i komórek szpiku kostnego szczura in vivo) nie wykazały aktywności mutagennej ani genotoksyczności enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, aktywność mutagenna, badanie mutagenności, badanie teratogenności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, genotoksyczność, limfocyt ludzki, płodność, potencjał mutagenny, substancja lecznicza, szpik kostny, test Amesa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poldanen 46 mg
Produkt leczniczy Poldanen zawiera 46 mg wyciągu gęstego z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana), ekstrahowanego chlorkiem metylenu w stosunku 200:1. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Taki brak danych wymaga, aby ocena bezpieczeństwa opierała się głównie na danych klinicznych i obserwacjach z praktyki medycznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo stosowania, chlorek metylenu, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, indukcja nowotworów, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, Prunus africana, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej - Leksykon substancji czynnych
Baptisia tinctoria – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne preparatu Esberitox N, zawierającego korzeń Baptisia tinctoria, wykazały brak toksyczności ostrej przy jednorazowym podaniu doustnym dawki do 5000 mg/kg masy ciała na modelu mysim. Długoterminowe badania podostre i przewlekłe na szczurach, z dawkami do 5000 mg/kg/dobę przez 3 i 6 miesięcy, nie ujawniły śmiertelności, zmian w zachowaniu, nieprawidłowości w badaniach klinicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo przy dawkach 250–5000 mg/kg, nie wykazały działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących karcynogenności, jednak na podstawie negatywnych wyników mutagenności i toksyczności przewlekłej oraz wieloletniego stosowania klinicznego nie stwierdzono przesłanek do podejrzeń o działanie karcynogenne.
Badania reprodukcyjne na szczurach, którym podawano Esberitox N w dawce 3800 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczności ani teratogenności, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania preparatu w kontekście funkcji rozrodczych. Należy podkreślić, że badania dotyczyły całego preparatu Esberitox N, który oprócz Baptisia tinctoria zawiera także korzeń jeżówki purpurowej i ziele żywotnika zachodniego, co może mieć wpływ na profil bezpieczeństwa. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają dobry profil bezpieczeństwa preparatu, bez istotnych działań niepożądanych przy stosowaniu nawet bardzo wysokich dawek.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, Baptisia tinctoria, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, Esberitox N, korzeń dzikiego indygo, korzeń jeżówki purpurowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, ziele żywotnika zachodniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ovulastan Forte 0,15 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Ovulastan Forte, zawierający 0,15 mg dezogestrelu oraz 0,03 mg etynyloestradiolu, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne i farmakologiczne nie wykazały żadnych nieoczekiwanych ani niepokojących efektów poza typowymi działaniami hormonalnymi tych substancji. W modelach zwierzęcych obserwowane efekty były zgodne z profilem działania hormonalnego, a toksyczność przewlekła nie ujawniła objawów wykraczających poza znane mechanizmy działania kombinacji dezogestrelu i etynyloestradiolu.
- Leksykon substancji czynnych
Memantyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące memantyny, antagonisty receptorów NMDA, wskazują na ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa. W krótkotrwałych badaniach na szczurach zaobserwowano wakuolizację i martwicę neuronów (uszkodzenia typu Olney’a) jedynie przy bardzo wysokich stężeniach leku w surowicy, poprzedzonych objawami neurologicznymi, takimi jak ataksja. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podawaniu u psów i gryzoni odnotowano nieregularne zmiany w narządzie wzroku, które nie występowały u małp ani w badaniach klinicznych u ludzi. U gryzoni stwierdzono również fosfolipidozę w makrofagach płucnych, związana z kumulacją memantyny w lizosomach, jednak efekt ten pojawiał się tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Brak działania genotoksycznego i rakotwórczego potwierdzono w badaniach długoterminowych na myszach i szczurach, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania memantyny w terapii przewlekłej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maxiseptic (1 mg + 20 mg)/ml
W badaniach toksyczności ostrej produktu zawierającego oktenidyny dichlorowodorek i fenoksyetanol ustalono LD50 dla podania doustnego na poziomie 45–50 ml/kg mc., a dla podania dootrzewnowego 10–12 ml/kg mc., przy czym dawka 0,45 ml/kg mc. i.p. była dobrze tolerowana. Dla samej oktenidyny dichlorowodorku LD50 wynosi 800 mg/kg mc. doustnie oraz 10 mg/kg mc. dożylnie, natomiast fenoksyetanol charakteryzuje się niską toksycznością z LD50 doustnym 1,3–3,4 g/kg mc. u szczurów i LD50 dermalnym 13 ml/kg mc. u szczurów oraz 5 g/kg mc. u królików. W badaniach przewlekłych zaobserwowano zwiększoną śmiertelność u myszy i szczurów przy dawkach oktenidyny ≥2 mg/kg mc./dobę, związane z zapaleniem i krwotokami płucnymi, przy czym przy miejscowym stosowaniu na błonę śluzową jamy ustnej u psów nie stwierdzono toksyczności. Wielokrotne stosowanie na rany nie wywoływało działań niepożądanych, a przy stosowaniu zgodnym z przeznaczeniem ilość pozostałości na skórze jest minimalna.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne i teratogenne, działanie fotouczulające, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie rakotwórcze, działanie uczulające, fenoksyetanol, nowotwór komórek wyspowych trzustki, oktenidyny dichlorowodorek, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, test aberracji chromosomowych, test Amesa, test Magnussona-Kligmana, test mikrojądrowy, test mysich komórek chłoniaka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, zmiana pneumotoksyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neurol 1,0 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz teście mikrojąder in vitro na szczurach przy dawce do 100 mg/kg m.c., co stanowi 500-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone przez 2 lata na szczurach (do 30 mg/kg m.c./dobę, 150× dawka ludzka) oraz myszach (do 10 mg/kg m.c./dobę, 50× dawka ludzka) nie wykazały działania kancerogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów przy dawce 5 mg/kg m.c./dobę (25× dawka ludzka). Wyniki te sugerują niski potencjał mutagenny i rakotwórczy oraz brak wpływu na funkcje rozrodcze w zakresie dawek terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, alprazolam, badanie biologiczne, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, długotrwała ekspozycja, działanie rakotwórcze, lek benzodiazepinowy, napad drgawkowy, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wrastanie naczyń w rogówkę, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Arthryl Fast (400 mg + 10 mg)/2 ml
Preparat Arthryl Fast, zawierający 400 mg glukozaminy siarczanu oraz 10 mg lidokainy chlorowodorku, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach toksykologicznych na zwierzętach. Toksyczność ostra badana na myszach i szczurach przy dawkach doustnych do 5000 mg/kg mc. (około 200-250-krotność dawki terapeutycznej 20-25 mg/kg mc.) nie wykazała istotnych objawów toksyczności. Badania podostre (4-13 tygodni) na królikach, szczurach i psach z dawkami do 300 mg/kg mc. (3-15-krotność dawki terapeutycznej) również nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, a ewentualne minimalne skutki były odwracalne i nie specyficzne dla narządów. Długoterminowe badania przewlekłej toksyczności (26-52 tygodnie) z dawkami doustnymi do 2700 mg/kg mc. (86-135-krotność dawki terapeutycznej) potwierdziły bardzo dobry profil bezpieczeństwa preparatu nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
Arthryl Fast, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt uboczny, embriotoksyczność, glukozamina siarczan, lidokaina chlorowodorek, margines bezpieczeństwa, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwość mutagenna, wpływ na materiał genetyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rubital Forte 1,73 g/5 ml
Syrop Rubital Forte zawiera wodny macerat z korzenia prawoślazu lekarskiego (Althaea officinalis L.) w stężeniu 1,73 g/5 ml oraz etanol <0,5% (V/V). Dokumentacja produktu nie obejmuje kompleksowych badań przedklinicznych, w tym toksyczności ostrej, przewlekłej i podprzewlekłej, co uniemożliwia pełną ocenę profilu bezpieczeństwa preparatu w kontekście różnych okresów dawkowania. Ponadto brak jest danych dotyczących genotoksyczności (np. test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro, test mikrojądrowy in vivo) oraz karcinogenności, co ogranicza możliwość oceny potencjalnego wpływu na DNA i ryzyko rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, Althaea officinalis, badanie genotoksyczności, badanie karcinogenności, badanie przedkliniczne, dane kliniczne, korzeń prawoślazu lekarskiego, macerat wodny, medycyna tradycyjna, pacjent pediatryczny, Rubital Forte, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Amara 7,5 g/15 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne laktulozy wykazały jej niski profil toksyczności, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania tej substancji. Analizy obejmowały toksyczność ostrą, podostrą oraz przewlekłą na różnych gatunkach zwierząt, bez istotnych negatywnych efektów toksycznych na tkanki i narządy. Obserwowane działania niepożądane były związane głównie z fizjologicznym efektem pęcznienia treści pokarmowej, a nie z bezpośrednim działaniem toksycznym laktulozy, co podkreśla jej korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście układu pokarmowego.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, laktuloza, laktuloza ciekła, pęcznienie treści pokarmowej, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość teratogenna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. Bisoprolol fumaran nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszeniem masy ciała, zmniejszoną ilością przyjmowanego pokarmu oraz działaniami toksycznymi na zarodek i płód, takimi jak zwiększona resorpcja płodu, zmniejszona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności po doustnym podaniu u gryzoni i psów, natomiast w badaniach przewlekłych dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. Zaobserwowano zmiany w stężeniach elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy dawkach dobowych do 250 mg/kg/d, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, elektrolity osocza, farmakodynamika, genotoksyczność, miedniczka nerkowa, morfologia krwi, potencjał mutagenny, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spedifen 400 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ibuprofenu, zawartego w produkcie leczniczym Spedifen 400, wykazały charakterystyczne zmiany toksyczne w przewodzie pokarmowym, takie jak nadżerki i owrzodzenia, potwierdzając ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała klinicznie istotnych uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego ibuprofenu, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych.
badanie in vitro, badanie in vivo, działanie niepożądane, ibuprofen, implantacja zarodka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna C 500 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Polopiryny C, zawierającej 500 mg kwasu acetylosalicylowego i 200 mg kwasu askorbowego, wykazały brak działania rakotwórczego w badaniach długoterminowych na szczurach (0,5% w karmie przez 68 tygodni) oraz brak mutagenności w teście Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co wskazuje na potencjalne ryzyko genotoksyczności w specyficznych warunkach. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz fetotoksyczne, powodując zaburzenia zagnieżdżenia, trudności w uczeniu się potomstwa oraz hamowanie owulacji u szczurów, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu leku w okresie ciąży.
aberracja chromosomalna, działanie antyagregacyjne, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, potencjał mutagenny, śpiączka, stężenie kwasu salicylowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, wrzód żołądka, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy gorzkiej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owocnia pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L. subspecies aurantium), stanowiąca 25% nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produktach leczniczych Krople Żołądkowe oraz Krople żołądkowe Amara, nie została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo stosowania. Brak jest danych dotyczących genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej tej substancji w modelach zwierzęcych. Nalewka gorzka, ekstrahowana 70% etanolem (V/V), zawiera również inne składniki roślinne, takie jak korzeń goryczki (Gentiana lutea) i liście bobrka (Menyathes trifoliata), co może wpływać na profil farmakologiczny i toksykologiczny preparatu.
badania toksykologiczne, Citrus aurantium, działanie kancerogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, Gentiana lutea, Hypericum perforatum, korzeń goryczki, krople żołądkowe, liść bobrka, Menyathes trifoliata, nalewka gorzka, owocnia pomarańczy gorzkiej, profil farmakologiczny, promieniowanie UVA, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wrażliwość skóry, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Systen Conti 3,2 mg + 11,2 mg
Estradiol oraz noretysteronu octan, składniki aktywne leku Systen Conti, posiadają szerokie zastosowanie kliniczne potwierdzone wieloletnimi badaniami. Estradiol, naturalny hormon estrogenowy, wykazuje niską toksyczność ostrą, co potwierdzają wartości LD50 dla etynyloestradiolu (EE) u szczurów: 5,3 g/kg u samców i 3,2 g/kg u samic, dawki te są 50 000–78 000 razy wyższe niż stosowane terapeutycznie u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach wykazały nasilenie efektów estrogenowych, jednak interpretacja wyników wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych w regulacji hormonalnej. Analizy genotoksyczności estradiolu wskazują na brak mutagenności i działania rakotwórczego, mimo obserwacji aneuploidii i mikrojąder w niektórych modelach in vitro i in vivo. Estron, metabolit estradiolu, wykazuje działanie embriotoksyczne i wpływa na płodność szczurów w sposób zależny od dawki.
aberracja chromosomowa, aneuploidia, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, estradiol, etynyloestradiol, genotoksyczność, mikrojądro, nieplanowa synteza DNA, noretysteronu octan, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wymiana chromatyd siostrzanych, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek, substancja czynna leku AuroBetina, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy, dawki 2,5–120 mg/kg mc.) oraz szczurów albinosów (18 miesięcy, dawki do 500 mg/kg mc.) wykazały dobrą tolerancję i brak klinicznie istotnych efektów toksycznych. Nie zaobserwowano mutagenności ani działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne na królikach ciężarnych nie wykazały teratogenności. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu bardzo wysokich dawek (≥120 mg/kg mc.) u psów i pawianów, co jest dawką znacznie przekraczającą stosowane klinicznie.
betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działania niepożądane, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, podanie doustne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, struktura chromosomów, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, układ nerwowy, wady rozwojowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atecortin (5 mg + 10 000 j.m. + 15 mg)/ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Atecortin, zawierającego hydrokortyzon octan (15 mg/ml), oksytetracyklinę (5 mg/ml) oraz polimyksynę B siarczan (10 000 j.m./ml), wskazują na potencjalne ryzyko teratogenności związane z glikokortykosteroidami. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że hydrokortyzon octan może indukować wady rozwojowe płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Mimo że lek jest stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu i uszu, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową, ryzyko teratogenne stanowi istotny czynnik do rozważenia w praktyce klinicznej, zwłaszcza u kobiet ciężarnych. Dane dotyczące bezpieczeństwa pozostałych składników, oksytetracykliny i polimyksyny B, są niewystarczające, gdyż brak jest szczegółowych informacji przedklinicznych dotyczących ich toksyczności w kontekście złożonego preparatu. Ponadto, nie dysponujemy danymi dotyczącymi toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego ani wpływu na płodność dla leku Atecortin w formie kropli do oczu i uszu. W związku z tym konieczne jest ostrożne podejście do stosowania tego preparatu, zwłaszcza u pacjentek w ciąży, oraz dalsze badania w celu pełnej oceny bezpieczeństwa.
ciąża, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja w ciąży, genotoksyczność, glikokortykosteroid, hydrokortyzon octan, krople do oczu i uszu, oksytetracyklina, podanie systemowe, polimyksyna B siarczan, preparat złożony, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphaston 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne dydrogesteronu (Duphaston, 10 mg) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowej terapii. Badania reprodukcyjne na szczurach ujawniły zwiększoną częstość powiększenia brodawek sutkowych oraz spodziectwa u potomstwa męskiego, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Ze względu na różnice metaboliczne między szczurami a ludźmi, bezpośrednia ekstrapolacja ryzyka spodziectwa u pacjentów jest niemożliwa.
badanie ekotoksykologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dydrogesteron, działanie progestagenne, ekotoksyczność, kurczliwość macicy, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, progestagen, spodziectwo, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada układu moczowo-płciowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 20 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno, zawierający prednizon, wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą z wartością LD50 wynoszącą 240 mg/kg masy ciała u szczurów po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej ujawniły specyficzne zmiany narządowe: u szczurów zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg m.c./dobę (7-14 dni), u królików uszkodzenie wątroby przy dawkach 2-3 mg/kg m.c./dobę (2-4 tygodnie), a u świnek morskich i psów martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg m.c. i 4 mg/kg m.c. odpowiednio, podawanych przez kilka tygodni. Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko genotoksyczne ani karcynogenne prednizonu, co potwierdza brak potencjału mutagennego i rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo.
działanie genotoksyczne, działanie histotoksyczne, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, LD50, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, potencjał mutagenny, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność podostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, uszkodzenie wątroby, wyspy trzustkowe Langerhansa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwiat Nagietka –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.) są ograniczone ze względu na regulacje prawne Dyrektywy 2001/83/EC, które zwalniają tradycyjne produkty lecznicze roślinne z obowiązku kompleksowych badań przedklinicznych. Przeprowadzone badania genotoksyczności z użyciem płynnego ekstraktu z kwiatu nagietka w 60% etanolu nie wykazały działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pod tym kątem. Ponadto, badania potencjału rakotwórczego niezdefiniowanego wyciągu z kwiatu nagietka nie wskazały na ryzyko kancerogenności, co dodatkowo wspiera bezpieczeństwo stosowania tego surowca roślinnego.
badanie farmakodynamiczne, badanie farmakologiczne, calendula officinalis, działanie kancerogenne, ekstrakt z kwiatu nagietka, genotoksyczność, koszyczek nagietka, kwiat nagietka, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 10 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Corectin 10, przeszedł kompleksowe badania toksykologiczne obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, które nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, w tym 10 mg. Testy mutagenności i genotoksyczności potwierdziły brak działania uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Ponadto, bisoprolol nie wpływał negatywnie na płodność ani na przebieg rozmnażania u zwierząt, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie funkcji reprodukcyjnych.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, Corectin, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, płodność, profil bezpieczeństwa, profil farmakodynamiczny, resorpcja płodu, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Produkt leczniczy Vivotif zawiera co najmniej 2×10 żywych komórek Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a w formie kapsułek dojelitowych twardych. Nie dysponuje on dostępnymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak standardowych badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych, takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, kancerogeneza oraz toksyczny wpływ na reprodukcję. Kapsułki zawierają również substancje pomocnicze, w tym laktozę i sacharozę, a ich obudowa jest dwukolorowa (biała i łososiowa). Brak tych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji bezpieczeństwa produktu na podstawie wyłącznie badań na zwierzętach. Ocena bezpieczeństwa szczepionki Vivotif opiera się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniach z jej stosowania u ludzi, które stanowią podstawę do określenia profilu bezpieczeństwa. W związku z brakiem badań przedklinicznych, kliniczne obserwacje i raporty dotyczące tolerancji oraz działań niepożądanych są kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa tej szczepionki zawierającej żywe, atenuowane bakterie S. Typhi Ty21a. W praktyce klinicznej należy uwzględniać te ograniczenia oraz stosować produkt zgodnie z aktualnymi wytycznymi i wskazaniami.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levosol 6 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewodropropizyny, substancji czynnej syropu Levosol (6 mg/ml), obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych. Toksyczność ostra po podaniu doustnym wykazała różnice międzygatunkowe: dawki wywołujące objawy toksyczności wynosiły 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich. Szczególnie istotny był indeks terapeutyczny (stosunek DL50 do DE50) w modelu świnek morskich, mieszczący się w zakresie 16–53, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa między dawką terapeutyczną a toksyczną, co jest kluczowe przy ocenie ryzyka przedawkowania.
dawka efektywna, dawka letalna, dawka NOAEL, dawka terapeutyczna, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, lewodropropizyna, margines bezpieczeństwa, ostre zatrucie, poziom dawkowania bez obserwowanego działania niepożądanego, przedawkowanie leku, syrop przeciwkaszlowy, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wielokrotne podawanie leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Latanoprost Horus Pharma 50 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa latanoprostu wykazały korzystny profil toksykologiczny z wysokim marginesem bezpieczeństwa, wynoszącym co najmniej 1000 między dawką terapeutyczną (~1,5 μg/oko/dobę) a dawką toksyczną ogólnoustrojowo. W badaniach na małpach podawano dożylnie dawki około 100-krotnie wyższe niż terapeutyczne, co skutkowało jedynie przejściowym zwiększeniem częstości oddechów, prawdopodobnie związanym ze skurczem oskrzeli. Nie stwierdzono działania alergizującego ani miejscowej toksyczności przy dawkach do 100 μg/oko/dobę u królików i małp. U małp obserwowano natomiast trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki, wynikające ze stymulacji melanogenezy w melanocytach zrębu tęczówki, bez zmian proliferacyjnych. Dawki 6 μg/oko/dobę powodowały przemijające poszerzenie szpary powiekowej, efekt niezaobserwowany u ludzi.
aberracja chromosomowa, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie letalne, działanie teratogenne, latanoprost, melanina, melanocyt zrębu tęczówki, mutacja genowa, mutacja powrotna, nieplanowana synteza DNA, pigmentacja tęczówki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, późna resorpcja, prostaglandyna F2α, skurcz oskrzeli, szpara powiekowa, test mikrojąderkowy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bobodent 0,5 g/100 g
Produkt leczniczy Bobodent w postaci żelu zawiera 0,5 g lidokainy chlorowodorku jednowodnego na 100 g preparatu, wraz z substancjami pomocniczymi takimi jak sorbitol ciekły, glikol propylenowy oraz metylu i propylu parahydroksybenzoesan. Nie przeprowadzono dedykowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego produktu, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej. Brak tych danych ogranicza bezpośrednią ocenę ryzyka na podstawie badań eksperymentalnych.
badania przedkliniczne, genotoksyczność, glikol propylenowy, kancerogenność, lidokainy chlorowodorek, lidokainy chlorowodorek jednowodny, metylu parahydroksybenzoesan, ocena bezpieczeństwa, propylu parahydroksybenzoesan, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, sorbitol ciekły niekrystalizujący, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapin Krka 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że lek ten wywołuje typowe dla neuroleptyków objawy toksyczności ostrej u gryzoni, takie jak sedacja, drżenia, drgawki i zahamowanie przyrostu masy ciała, z medianą dawki śmiertelnej (LD50) wynoszącą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów. U psów i małp tolerowano dawki do 100 mg/kg, przy czym obserwowano objawy neurologiczne i kardiopulmonarne. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działanie antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym zależne od dawki leukopenie u myszy i szczurów oraz przemijającą neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12–15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. Nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na szpik kostny.
ataksja, AUC, cykl płciowy, cytopenia, drgawka kloniczna, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, komórka progenitorowa, leukocyt, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, test mutacji, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Lycopodium clavatum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lycopodium clavatum, stosowany w homeopatycznych preparatach leczniczych takich jak Alvia Zaparcia czy Nux vomica-Homaccord, występuje w rozcieńczeniach D3, D4, D6, D10, D30, D200 oraz D1000. Analiza Charakterystyk Produktów Leczniczych (ChPL) wykazała całkowity brak danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Brak ten obejmuje standardowe badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród i rozwój oraz lokalnej tolerancji. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, charakteryzujące się niską lub zerową zawartością cząsteczek substancji czynnej, mogą tłumaczyć brak przeprowadzonych badań przedklinicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, decyzja terapeutyczna, genotoksyczność, homeopatyczny produkt leczniczy, lokalna tolerancja, Lycopodium clavatum, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, widłak goździsty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Toramide 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa torasemidu obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, teratogenności, wpływu na płodność oraz potencjału mutagennego i rakotwórczego. Toksyczność ostra wykazała bardzo niski poziom toksyczności, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W badaniach przewlekłych na psach i szczurach obserwowano zmniejszenie masy ciała, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika oraz zmiany nerkowe, takie jak rozszerzenie kanalików nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek, które były odwracalne po zaprzestaniu terapii. Zmiany te wiązały się z farmakodynamicznym działaniem torasemidu, głównie nasileniem diurezy.
badanie rakotwórczości, diuretyk pętlowy, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kreatynina i mocznik, nasilona diureza, potencjał kancerogenny, rozszerzenie kanalików nerkowych, ryzyko teratogenne, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia reprodukcji, torasemid, wada rozwojowa płodu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teseda 10 mg
Przedkliniczne badania temazepamu, substancji czynnej leku Teseda 10 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych efektów toksycznych przy ekspozycji terapeutycznej. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły niepokojących działań na kluczowe układy organizmu, a toksyczność przewlekła po wielokrotnym podaniu nie wykazała klinicznie istotnych skutków ubocznych. Efekty toksyczne obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję terapeutyczną u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania leku Teseda.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworu, rozwój zarodka, temazepam, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Anastrozol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące anastrozolu wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność ostra obserwowano jedynie przy wysokich dawkach: LD50 doustnie u gryzoni >100 mg/kg mc./dobę, dootrzewnowo >50 mg/kg mc./dobę, a u psów >45 mg/kg mc./dobę. Toksyczność przewlekła u szczurów i psów w dawkach 1-5 mg/kg mc./dobę wiązała się z farmakologicznym działaniem lub indukcją enzymów, bez istotnych zmian toksycznych. Anastrozol nie wykazuje działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u szczurów był odwracalny i związany z mechanizmem działania inhibitora aromatazy, przy czym dawki 0,02-1 mg/kg mc./dobę u samic powodowały niepłodność i zwiększone straty zarodków, a u samców dawki 50 i 400 mg/l w wodzie pitnej obniżały wskaźniki łączenia się w pary i płodność, z powrotem do normy po zaprzestaniu podawania.
anastrozol, badanie rakotwórczości, chłoniak, działanie klastogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, hamowanie aktywności aromatazy, implantacja zarodka, indukcja enzymów, inhibitor aromatazy, łagodny guz jajnika, mediana dawki śmiertelnej, mięsak histiocytarny, nowotwór tkanki limfatycznej, nowotwór wątroby, płodność, polip zrębowy macicy, poronienie, potencjał mutagenny, powiększenie łożyska, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Distem 380 mg + 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne paracetamolu, stosowanego w dawkach terapeutycznych (380 mg w produkcie Distem), wykazały brak działań toksycznych, jednak bardzo wysokie dawki indukują martwicę środkowej części zrazika wątroby, methemoglobinemię i hemolizę oksydacyjną u zwierząt. W modelach szczurów i myszy obserwowano zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, morfologii krwi, degenerację miąższu wątroby i nerek, co wiąże się z metabolizmem paracetamolu. Długotrwałe stosowanie, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do rzadkich przypadków odwracalnego przewlekłego czynnego zapalenia wątroby, a objawy zatrucia mogą pojawić się już po 3 tygodniach terapii. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały zagrożenia przy dawkach nietoksycznych, natomiast dawki hepatotoksyczne wiązały się z ryzykiem genotoksycznym i karcynogennym, co jednak nie ma znaczenia klinicznego. Dodatkowo, wysokie dawki paracetamolu mogą powodować atrofię jąder i hamować spermatogenezę, choć znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
ataksja, atrofia jąder, degeneracja nerek, degeneracja wątroby, działanie karcynogenne, genotoksyczność, guzy wątroby, hemoliza oksydacyjna, katalepsja, martwica zrazika wątroby, methemoglobinemia, morfologia krwi, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, przewlekłe zapalenie wątroby, skurcz mięśniowy, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 20 mg
Badania przedkliniczne lenalidomidu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z minimalną dawką letalną doustną przekraczającą 2000 mg/kg mc/dobę u gryzoni. W toksyczności przewlekłej u szczurów, przy dawkach 75-300 mg/kg mc/dobę przez 26 tygodni, zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg mc/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg mc/dobę przez rok powodowały łagodne, odwracalne zmiany w szpiku i grasicy, przy czym 1 mg/kg mc/dobę odpowiada dawce stosowanej u ludzi (AUC). Badania teratogenności u małp wykazały poważne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn i zmiany trzewi, przy dawkach 0,5-4 mg/kg mc/dobę. U królików dawki 10-20 mg/kg mc/dobę indukowały wady rozwojowe płuc, nerek i szkieletu płodów, co potwierdza silny potencjał teratogenny lenalidomidu.
aberracja chromosomowa, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, badanie karcynogenności, działanie teratogenne lenalidomidu, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, płat środkowy płuc, polidaktylia, potencjał karcynogenny, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, teratogenność lenalidomidu, test mikrojądrowy, toksyczność ostra lenalidomidu, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, utrata masy ciała, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cebion 0,1 g/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu askorbinowego zawartego w produkcie leczniczym Cebion (100 mg/ml, krople doustne) wykazały brak toksyczności przewlekłej w dawkach terapeutycznych na modelach zwierzęcych (szczury). Długoterminowe testy na myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne stosowania leku. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej, jednak kwestie przedawkowania omówiono w części klinicznej dokumentacji. Badania toksyczności reprodukcyjnej na dwóch gatunkach zwierząt nie wykazały negatywnego wpływu na płód nawet przy wysokich dawkach do 1000 mg/kg masy ciała. Kwas askorbinowy przenika przez łożysko oraz do mleka matki na drodze dyfuzji prostej, co wskazuje na ekspozycję płodu i noworodka, jednak z punktu widzenia danych przedklinicznych stosowanie w ciąży i laktacji jest bezpieczne. Podsumowując, wyniki badań potwierdzają bezpieczeństwo stosowania kwasu askorbinowego w dawkach terapeutycznych, zarówno pod kątem toksyczności, jak i wpływu na reprodukcję oraz potencjał genotoksyczny.
ciąża, dawka terapeutyczna, dyfuzja prosta, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hodowla komórkowa, in vitro, in vivo, karcynogeneza, kwas askorbowy, laktacja, mutagenność, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lortanda 2,5 mg
Badania przedkliniczne leku Lortanda (letrozol 2,5 mg) wykazały niski poziom toksyczności ostrej, z dawkami do 2000 mg/kg u gryzoni oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg. W badaniach przewlekłych (do 12 miesięcy) na szczurach i psach ustalono poziom NOAEL na 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wykazywał działania farmakologiczne typowe dla inhibitora aromatazy, wpływając negatywnie na rozrodczość samic szczurów, m.in. zmniejszając liczbę ciąż i zwiększając utratę zarodków przed implantacją. W toksyczności rozwojowej u szczurów stwierdzono wady rozwojowe płodów, takie jak kopulasta głowa oraz zrośnięcie kręgów szyjnych i trzonów kręgów, natomiast u królików nie zaobserwowano zwiększonej częstości wad rozwojowych.
badanie in vitro, badanie in vivo, biosynteza estrogenów, działanie karcynogenne, hamowanie syntezy estrogenu, hormon luteinizujący, inhibitor aromatazy, kopulasta głowa, letrozol, NOAEL, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, ziarniszczak jajnika, zrośnięcie kręgów szyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Supremin MAX 1,5 mg/ml
Butamiratu cytrynian, substancja czynna preparatu Supremin MAX (1,5 mg/ml, syrop), przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące toksykologię ostrą i przewlekłą, które nie wykazały istotnego ryzyka toksykologicznego. Testy na modelach zwierzęcych oraz in vitro potwierdziły brak zagrożeń bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Dodatkowo, badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, rozwój zarodka i płodu, przebieg ciąży, poród ani rozwój pourodzeniowy potomstwa, eliminując ryzyko teratogenne i inne zaburzenia rozrodcze o znaczeniu klinicznym.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, butamiratu cytrynian, działanie mutagenne, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, ocena toksykologiczna, potencjał mutagenny, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, ryzyko toksykologiczne, stosowanie kliniczne, Supremin MAX, test genotoksyczności, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, warunki in vitro - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Berinert 500 500 j.m./ml
Ludzki inhibitor C1-esterazy, będący substancją czynną leku Berinert, jest endogennym białkiem pozyskiwanym z ludzkiego osocza, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne obejmowały toksyczność ostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (szczury, myszy), które nie wykazały żadnych objawów toksyczności po podaniu pojedynczej ani wielokrotnej dawki. Testy immunogenności, w tym test in vitro Ouchterlony’ego oraz in vivo PCA u świnek morskich, potwierdziły brak powstawania nowych determinant antygenowych po procesie pasteryzacji. Dodatkowo, badania zakrzepowości in vivo na królikach wykazały brak ryzyka zakrzepicy nawet przy dawkach do 800 j.m./kg masy ciała. Ocena tolerancji miejscowej po podaniu dożylnym, podskórnym, dotętniczym i domięśniowym potwierdziła dobrą tolerancję kliniczną i histologiczną preparatu. Nie przeprowadzono badań przedklinicznych dotyczących wpływu wielokrotnych podań na proces rozmnażania oraz potencjalnego działania kancerogennego ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko ludzkim białkom u zwierząt, co mogłoby zaburzyć wyniki. Berinert dostępny jest w dwóch postaciach: Berinert 500 (500 j.m. inhibitora C1-esterazy w fiolce, 50 j.m./ml po rekonstytucji) oraz Berinert 1500 (1500 j.m. w fiolce, 500 j.m./ml po rekonstytucji). Fakt, że substancja czynna jest fizjologicznym składnikiem osocza, stanowi istotny element korzystnego profilu bezpieczeństwa leku, potwierdzonego w badaniach przedklinicznych.
badanie in vivo, badanie przedkliniczne, determinanta antygenowa, immunogenność, inhibitor C1-esterazy, kancerogenność, pasteryzacja, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, test Ouchterlony’ego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, zakrzepica, zakrzepowość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anosin 10 mg
Ocena bezpieczeństwa fenylefryny, substancji czynnej preparatu Anosin, opiera się na standardowych badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych klinicznie zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne potwierdziły brak istotnych działań niepożądanych związanych z mechanizmem działania leku. Analizy toksykologiczne, zarówno po podaniu pojedynczej dawki (toksyczność ostra), jak i wielokrotnej (toksyczność przewlekła), nie wskazały na ryzyko kumulacji ani innych negatywnych efektów przy stosowaniu fenylefryny. Ponadto, badania kancerogenne nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji czynnej.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekstrapolacja wyników badań, farmakodynamika, farmakokinetyka, fenylefryna, kancerogeneza, profil bezpieczeństwa leku, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa