toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 137 mcg
Lewotyroksyna, substancja czynna preparatu Levothyroxine Accord, wykazuje bardzo niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, co wskazuje na minimalne ryzyko działań toksycznych po jednorazowym podaniu. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach i psach ujawniły, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, zwiększonej częstości pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Warto podkreślić, że te efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających stosowane terapeutycznie u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
- Leksykon substancji czynnych
Siarczan chondroityny – Przedawkowanie
Siarczan chondroityny, stosowany w leczeniu chorób zwyrodnieniowych stawów, często podawany jest w preparatach złożonych z glukozaminą, np. w produkcie Chronada (200 mg siarczanu chondroityny i 250 mg chlorowodorku glukozaminy). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania samego siarczanu chondroityny, natomiast przedawkowanie glukozaminy jest udokumentowane i wiąże się z objawami takimi jak ból głowy (obserwowany u 20% pacjentów po dożylnym podaniu 30 g glukozaminy), zawroty głowy, dezorientacja, bóle stawowe, nudności, wymioty oraz biegunka. Przykładowo, u 12-letniej pacjentki po doustnym przyjęciu 28 g chlorowodorku glukozaminy wystąpiły bóle stawowe, wymioty i dezorientacja, z pełnym powrotem do zdrowia.
biegunka, ból głowy, ból stawowy, chlorowodorek glukozaminy, choroba zwyrodnieniowa stawów, dezorientacja, glukozamina, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, postępowanie medyczne, przedawkowanie glukozaminy, siarczan chondroityny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acerin (195 mg + 98 mg)/g
Produkt leczniczy ACERIN w postaci płynu na skórę zawiera kwas salicylowy w stężeniu 195 mg/g oraz kwas mlekowy w stężeniu 98 mg/g. Nie są dostępne szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym brak informacji o toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym oraz wpływie na reprodukcję. Pomimo braku dedykowanych badań przedklinicznych dla tej konkretnej kombinacji i stężeń substancji czynnych, kwas salicylowy i kwas mlekowy są od dawna stosowane w dermatologii, co stanowi podstawę do oceny ich bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapina Aurobindo 7,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny obejmowały oceny ostrej i przewlekłej toksyczności u różnych gatunków zwierząt, w tym myszy, szczurów, psów i małp. Dawki śmiertelne (LD50) wynosiły około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, podczas gdy psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Objawy toksyczności obejmowały sedację, drżenia, drgawki, ataksję oraz zmniejszenie masy ciała. W badaniach przewlekłych (do 1 roku) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany w układzie rozrodczym związane ze wzrostem prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne nabłonka pochwy i gruczołu sutkowego.
anoreksja, ataksja, cytopenia, dawka śmiertelna, drgawki kloniczne, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, leukocyty, małopłytkowość, mioza, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, prolaktyna, prostracja, ślinotok, szpik kostny, tachykardia, toksyczność przewlekła, tolerancja farmakologiczna, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazując działania mutagennego, embriotoksycznego ani teratogennego. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, nie wykazując jednocześnie działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, ze szczególnym nasileniem objawów żołądkowo-jelitowych u psów oraz toksyczności u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. Amlodypina nie wykazuje istotnej toksyczności przewlekłej, jednak w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, bez wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
amlodypina, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, objawy żołądkowo-jelitowe, peryndopryl z argininą, rozkurcz naczyń, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mononit 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa izosorbidu monoazotanu wykazały niską toksyczność ostrą z LD50 doustną na poziomie 2000-2500 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów. Toksyczność przewlekła ujawniała się przy dawkach 90 mg/kg u psów (52 tygodnie) oraz 405 mg/kg u szczurów (78 tygodni), co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny w stosunku do dawek klinicznych. Badania reprodukcyjne i teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym. Ponadto, testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, minimalizując ryzyko genotoksyczności u pacjentów. Długoterminowe badania rakotwórczości prowadzone na szczurach przez 125 tygodni u samców i 138 tygodni u samic nie wykazały działania rakotwórczego izosorbidu monoazotanu. Wyniki te, wraz z brakiem mutagenności i teratogenności, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa leku. W świetle tych danych ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z toksycznością, mutagennością czy karcinogennością u ludzi jest minimalne, co uzasadnia bezpieczne stosowanie Mononitu w praktyce klinicznej.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, okres perinatalny, okres postnatalny, organogeneza, potencjał mutagenny, reakcja toksyczna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Glukonian wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukonian wapnia, będący składnikiem preparatu Calcium Gluconicum Farmapol, dostarcza 45 mg jonów wapnia w dawce 500 mg glukonianu wapnia na tabletkę. Mimo braku szczegółowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, substancja ta posiada status farmakopealny, co potwierdza jej jakość, czystość i identyfikację zgodnie z oficjalnymi normami. Glukonian wapnia jest szeroko stosowany w terapii uzupełniającej niedobory wapnia, a jego bezpieczeństwo opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych z praktyki medycznej.
dawka terapeutyczna, genotoksyczność, glukonian wapnia, homeostaza organizmu, jon wapnia, niedobór wapnia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, standard farmakopealny, substancja farmakopealna, suplement wapnia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, związek fizjologiczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nonpres Duo 50 mg + 40 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Eplexemid, zawierającego eplerenon i furosemid, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka. Eplerenon w badaniach toksyczności wielokrotnych dawek powodował zanik gruczołu krokowego u szczurów i psów przy ekspozycji nieznacznie przekraczającej kliniczne poziomy, jednak bez wpływu na funkcje narządu. Furosemid charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, natomiast przewlekłe podawanie wiązało się ze zmianami w nerkach (zwłóknienie i zwapnienie), zgodnymi z jego mechanizmem działania. Oba składniki nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa długotrwałej terapii.
badania toksyczności, działanie rakotwórcze, eplerenon i furosemid, hipokaliemia, kłębuszki nerkowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ kielichowo-miedniczkowy, wodonercze, zaburzenia kostnienia, zanik gruczołu krokowego, zwapnienie nerek, zwłóknienie tkanki nerkowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eupirin 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego (ASA) nie wykazały działania kancerogennego, co potwierdzono m.in. długoterminowym podawaniem 0,5% ASA w karmie szczurom przez 68 tygodni oraz negatywnym wynikiem testu Amesa. Niemniej jednak, ASA wykazuje potencjał genotoksyczny in vitro, powodując aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach. W zakresie wpływu na reprodukcję, ASA wykazuje działanie teratogenne, embriotoksyczne oraz fetotoksyczne, a także zaburza implantację i może prowadzić do defektów neurobehawioralnych u potomstwa. U szczurów zaobserwowano hamowanie owulacji, co wskazuje na ryzyko zaburzeń płodności.
aberracja chromosomalna, działanie kancerogenne, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kanaliki nerkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, nefropatia analgetyczna, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, ostre zatrucie, śpiączka, teratogenność, test Amesa, toksyczność embrionalna, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie implantacji, zaburzenie neurobehawioralne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stygmistanon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirydostygminy bromku, stosowanej w dawce 60 mg w formie tabletek powlekanych, wykazały istotne efekty toksyczne przy dawkach toksycznych, w tym ostrą niewydolność oddechową u szczurów, spowodowaną uszkodzeniem synaps nerwowo-mięśniowych przepony, co potwierdza mechanizm działania leku jako inhibitora cholinesterazy. Długotrwałe podawanie doustne prowadziło do istotnego zahamowania aktywności cholinesterazy osoczowej oraz acetylocholinesterazy erytrocytów, wskazując na kumulacyjny wpływ na układy enzymatyczne. Badania genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego, co stanowi ograniczenie w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
acetylocholinesteraza erytrocytów, badanie in vitro, badanie in vivo, cholinesteraza osoczowa, dawka toksyczna, inhibitor cholinesterazy, opóźnione kostnienie, ostra niewydolność oddechowa, pirydostygmina bromek, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, resorpcja zarodka, rozwój perinatalny, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venescin 25 mg + 15 mg + 0,5 mg
Dane toksykologiczne dotyczące wyciągu z nasion kasztanowca (Aesculus hippocastanum L. semen), głównego składnika aktywnego leku Venescin, wykazały zróżnicowaną toksyczność ostrej dawki w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 przy podaniu doustnym wyniosły: 990 mg/kg m.c. u myszy, 2150 mg/kg u szczurów, 1530 mg/kg u królików oraz 130 mg/kg u psów, co wskazuje na największą wrażliwość psów i najwyższą tolerancję szczurów. W badaniach toksyczności podostrej, po dożylnym podaniu wyciągu szczurom przez ponad 8 tygodni, ustalono dawkę NOEL w zakresie 9-30 mg/kg m.c. Badania toksyczności przewlekłej wykazały, że długotrwałe podawanie dawki 80 mg/kg m.c. u psów przez 34 tygodnie powodowało podrażnienie żołądka, natomiast u szczurów dawka 400 mg/kg m.c. przez ten sam okres nie wywołała zmian toksycznych, co świadczy o dobrej tolerancji u tego gatunku.
Aesculus hippocastanum, badanie toksykologiczne, dawka NOEL, dawka śmiertelna LD50, eskulina, genotoksyczność, podrażnienie żołądka, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, rutozyd trójwodny, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, wyciąg z nasion kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medithyrox 100 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Medithyrox, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano różnice gatunkowe: u szczurów wysokie dawki powodowały objawy hepatopatii, zwiększoną częstość zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych, co sugeruje lepszą tolerancję leku u tego gatunku.
badanie przedkliniczne, dysfagia, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, Medithyrox, narządy wewnętrzne, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loperamide Grindeks 2 mg
Badania przedkliniczne loperamidu chlorowodorku wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznych dawek. W badaniach toksykologicznych, obejmujących toksyczność ostrą i przewlekłą, nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych. Testy in vitro i in vivo potwierdziły brak działania elektrofizjologicznego na serce w zakresie dawek terapeutycznych oraz do 47-krotnie wyższych dawek, co wskazuje na bezpieczeństwo kardiologiczne. Jednakże, przy bardzo wysokich stężeniach, mogących wystąpić przy przedawkowaniu, loperamid hamuje kanały jonowe hERG i sodowe, co może prowadzić do arytmii. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagenności ani potencjału karcynogennego, potwierdzając bezpieczeństwo genetyczne i onkologiczne leku.
arytmia, badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie elektrofizjologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hamowanie przepływu jonów potasowych, jon sodowy, kanał hERG, karcynogeneza, loperamid chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, rozwój zarodkowy, tlenek loperamidu chlorowodorku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virumed 1000 mg
Inozyna pranobeks, substancja aktywna produktu Virumed, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań toksykologicznych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Badania obejmowały toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą przy dawkach sięgających 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Ustalona wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, wskazując na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro (w tym na ludzkich limfocytach) potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna 50, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, indukcja nowotworu, inozyna pranobeks, limfocyt krwi obwodowej, mutagenność, niska toksyczność, potencjał teratogenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, Virumed, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eloprine 250 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej syropu Eloprine (250 mg/5 ml), wykazały bardzo niski poziom toksyczności. Badania ostrej, podostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzono na myszach, szczurach, psach, kotach i małpach, podając dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Dawka LD50 była również 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania rakotwórczego, a standardowe testy mutagenności in vivo i in vitro na myszach, szczurach oraz ludzkich limfocytach potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeksu.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, kancerogeneza, limfocyt krwi obwodowej, podanie parenteralne, podanie pozajelitowe, teratogenność, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pankreatyna, enzym trzustkowy pochodzenia wieprzowego, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą, bez istotnych oznak toksyczności. Badania na zwierzętach dotyczące preparatów takich jak Kreon 35 000, Kreon Travix Max, Pangrol 10 000 i 25 000 potwierdzają brak wchłaniania enzymów z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym, co ogranicza ryzyko układowych działań toksycznych. Warto podkreślić, że brak wchłaniania systemowego stanowi kluczowy argument przemawiający za bezpieczeństwem stosowania pankreatyny w terapii enzymatycznej zaburzeń trawienia.
badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, enzym trzustkowy, enzymy trzustkowe, karcynogenność, mutagenność, pankreatyna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, trzustka wieprzowa, wchłanialność z przewodu pokarmowego, wchłanianie systemowe, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenie trawienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Aramlessa, zawierającego peryndopryl i amlodypinę, wykazały specyficzny profil toksyczności dla obu substancji. Peryndopryl, podawany doustnie szczurzym i małpom, wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek jako główny narząd docelowy. Nie stwierdzono działania mutagennego ani kancerogennego w badaniach in vitro i in vivo. Wpływ na rozrodczość był ograniczony – brak embriotoksyczności i teratogenności, a także brak zaburzeń płodności u szczurów. Jednakże, jako inhibitor ACE, peryndopryl może wykazywać potencjalne działania niepożądane na rozwój płodu, takie jak opóźnienie rozwoju, uszkodzenia nerek i zwiększona śmiertelność okołoporodowa, co jest zgodne z profilem klasy farmakologicznej. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały działania rakotwórczego.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, kancerogeneza, komórka Sertoliego, mutagenność, narząd docelowy, peryndopryl z argininą i amlodypiną, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rakotwórczość, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Owocnia pomarańczy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania owocni pomarańczy (Citrus aurantium L. ssp. aurantium) jako składnika preparatu leczniczego Melisana Klosterfrau Original są niewystarczające. Produkt zawiera 714 mg owocni pomarańczy oraz 65 mg olejków lotnych w 66,8% (V/V) etanolu, jednak dokumentacja nie obejmuje standardowych badań toksykologicznych, takich jak genotoksyczność, kancerogenność, toksyczność reprodukcyjna czy toksyczność po podaniu wielokrotnym. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych historycznych i tradycyjnym zastosowaniu, bez szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących tego składnika w kontekście preparatu.
badanie toksykologiczne, choroba nerek, choroba wątroby, Citrus aurantium, etanol, genotoksyczność, kancerogenność, medycyna tradycyjna, olejek eteryczny, olejek lotny, owocnia pomarańczy, potencjał kancerogenny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna Max Hot (500 mg + 300 mg + 50 mg)/sasz.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Polopiryna Max Hot, zawierającego kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbowy (300 mg) i kofeinę (50 mg), koncentrują się głównie na toksykologii kwasu acetylosalicylowego. Długoterminowa ekspozycja szczurów na 0,5% kwasu acetylosalicylowego w karmie przez 68 tygodni nie wykazała działania rakotwórczego, a test Amesa potwierdził brak mutagenności. Jednakże, w hodowlach fibroblastów ludzkich zaobserwowano aberracje chromosomalne, wskazujące na potencjał genotoksyczny w specyficznych warunkach. Kwas acetylosalicylowy wykazuje istotne działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne, zaburza implantację zarodka oraz funkcje poznawcze potomstwa, a także hamuje owulację u szczurów, co podkreśla ryzyko stosowania tego leku w okresie ciąży i planowania potomstwa.
aberracja chromosomalna, działanie drażniące na błonę śluzową, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, hamowanie owulacji, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, ostre przedawkowanie, potencjał genotoksyczny, ryzyko krwawienia, stan śpiączkowy, test Amesa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwości mutagenne, zaburzenie funkcji poznawczej, zaburzenie implantacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibenese GITS 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne glipizydu wykazały jego niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 4 g/kg masy ciała w modelach zwierzęcych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach nie ujawniły objawów toksyczności przy dawkach do 8 mg/kg masy ciała. Ponadto, badania kancerogenności przeprowadzone na szczurach i myszach przez 18-20 miesięcy, przy dawkach do 75-krotnie wyższych niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, nie wykazały działania rakotwórczego. Testy mutagenności, zarówno in vitro, jak i in vivo, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego glipizydu.
badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, glipizyd, LD50, margines bezpieczeństwa, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Provingo 40 mg/5 ml
Przedkliniczne badania indygotyny (Provingo 40 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazały, że mediana śmiertelnej dawki pojedynczej (LD50) wynosi 93 mg/kg masy ciała przy dożylnym podaniu u szczurów oraz 405 mg/kg przy podaniu podskórnym u myszy. Długoterminowe badania na szczurach (podanie doustne) i myszach (podanie podskórne) nie wykazały potencjału rakotwórczego. W modelach teratogenności, przy dawkach do 250 mg/kg/dobę podawanych doustnie, nie stwierdzono efektów teratogennych u szczurów i królików. Należy jednak uwzględnić, że biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 3%, co ogranicza możliwość ekstrapolacji tych wyników na dożylne stosowanie leku.
- Leksykon substancji czynnych
Azotan ekonazolu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Azotan ekonazolu wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych. Toksyczność ostra u gryzoni charakteryzuje się wysoką wartością LD50 powyżej 160-430 mg/kg mc., co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. Przy przewlekłym podawaniu dawek 50 mg/kg mc./dobę zaobserwowano minimalne uszkodzenia wątroby, które były odwracalne po zakończeniu terapii. Badania miejscowej toksyczności nie wykazały istotnych działań niepożądanych, z wyjątkiem nieznacznego podrażnienia oczu po bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak klinicznie istotnej fototoksyczności, podrażnienia skóry oraz potencjału uczulającego potwierdza bezpieczeństwo stosowania miejscowego.
azotan ekonazolu, działanie teratogenne, fototoksyczność, Gyno-Pevaryl, kancerogenność, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, potencjał genotoksyczny, potencjał uczulający, profil bezpieczeństwa, toksyczność ekonazolu, toksyczność matczyna, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność wątrobowa, zaburzenia chromosomalne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 2,5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy oraz potencjał mutagenny. W badaniach na małpach, podawanie lenalidomidu w dawkach 0,5-4 mg/kg/dobę wykazało teratogenność, manifestującą się wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji), a także zmiany w narządach wewnętrznych (np. niedorozwój pęcherzyka żółciowego, wady przepony). U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, co wskazuje na działanie toksyczne na rozwijające się płody, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Minimalne dawki letalne po podaniu doustnym u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, co świadczy o relatywnie niskiej toksyczności ostrej.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, działanie mutagenne, ekspozycja dobowa, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczki nerkowej, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał karcynogenny, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml
Produkt leczniczy Onko BCG 50, zawierający żywe, atenuowane prątki BCG podszczep brazylijski Moreau w dawce 50 mg (zawierający od 1,5 x 10⁸ do 6,0 x 10⁸ żywych prątków), przeszedł standardowe badania farmakologiczne i toksykologiczne. Ocena bezpieczeństwa wykazała brak istotnych niekorzystnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, nie wskazały na zagrożenia przy dawkach terapeutycznych oraz wyższych, symulujących przedawkowanie, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa produktu w przewidywanych dawkach klinicznych.
Bacillus Calmette-Guérin, dawka terapeutyczna, funkcje rozrodcze, indukcja nowotworu, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podszczep Moreau, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, prątki BCG, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, przedawkowanie leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vertix 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Vertix, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej u szczurów (18 miesięcy) i psów (6 miesięcy) potwierdziły dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg i 25 mg/kg odpowiednio, bez istotnych zmian klinicznych. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego pojawiały się dopiero przy dożylnych dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a testy karcynogenności u szczurów nie potwierdziły działania nowotworotwórczego betahistyny.
Analiza toksyczności reprodukcyjnej wskazała na wpływ betahistyny jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (8 mg i 16 mg). W związku z tym obserwowane efekty nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Całościowo, dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa leku Vertix, gdyż dawki wywołujące działania niepożądane są wielokrotnie wyższe niż stosowane w terapii. Brak mutagenności, karcynogenności oraz dobra tolerancja dawek przewlekłych podkreślają bezpieczeństwo stosowania betahistyny dichlorowodorku w zalecanych dawkach klinicznych.
badanie przedkliniczne, betahistyna dichlorowodorek, betahistyny dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zastosowanie kliniczne - Leksykon substancji czynnych
Thuja occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania Thuja occidentalis, wykorzystano dane z preparatu Esberitox N zawierającego 2 mg ziela żywotnika zachodniego na tabletkę w postaci alkoholowo-wodnego wyciągu (1:11) z 30% etanolem. Badania toksyczności ostrej na myszach wykazały brak objawów toksyczności przy jednorazowym podaniu dawek do 5000 mg/kg masy ciała. W badaniach toksyczności podostrej i przewlekłej na szczurach, podawano doustnie dawki 5000 mg/kg dziennie przez 3 i 6 miesięcy, nie obserwując śmiertelności ani nieprawidłowości w masie ciała, zachowaniu, badaniach laboratoryjnych i histologicznych. Test Amesa oraz test aberracji chromosomowej in vivo (dawki 250–5000 mg/kg) nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Brak danych dotyczących karcynogenności, jednak wyniki badań i wieloletnie stosowanie kliniczne nie wskazują na ryzyko działania karcynogennego.
aberracja chromosomowa, badanie histologiczne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Esberitox, mutacja powrotna, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości genotoksyczne, właściwości karcynogenne, właściwości mutagenne, żywotnik zachodni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Melisana Klosterfrau Original –
Melisana Klosterfrau Original to płyn doustny i na skórę zawierający 65 mg olejków lotnych z 13 surowców roślinnych na 100 ml produktu, rozpuszczonych w 66,8% (V/V) etanolu. W składzie znajdują się m.in. liście melisy (536 mg), kłącze omanu (714 mg), korzeń arcydzięgla (714 mg), kłącze imbiru (714 mg), kwiaty goździków (285 mg) oraz inne ekstrakty roślinne. Brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję. W związku z tym decyzje terapeutyczne powinny opierać się na doświadczeniu klinicznym oraz znanych właściwościach poszczególnych składników roślinnych.
choroba wątroby, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, etanol, kłącze galangi, kłącze imbiru, kłącze omanu, kora cynamonowca, korzeń arcydzięgla, korzeń goryczki, kwiat cynamonowca, kwiat goździka, liść melisy, nasiono kardamonu, nasiono muszkatołowca, olejek eteryczny, olejek lotny, owoc pieprzu czarnego, owocnia pomarańczy, płyn doustny, płyn na skórę, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, wykazały, że peryndopryl wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, bez potencjału mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą powodować działania niepożądane w późnym okresie rozwoju płodowego. Indapamid wykazywał nasilenie działania diuretycznego przy dawkach 40-8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, bez mutagenności i rakotwórczości. Skojarzenie peryndoprylu z indapamidem cechowało się nieco większą toksycznością, głównie żołądkowo-jelitową u psów i toksycznością matczyną u szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, bez nasilenia nefrotoksyczności.
amlodypina, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, płodność, potencjał embriotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszerzenie naczyń obwodowych, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność peryndoprylu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wada wrodzona, właściwość diuretyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corectin 5 5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corectin, przeszedł szerokie badania toksykologiczne, które potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy standardowym stosowaniu. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, które nie wykazały niekorzystnych efektów, a profil bezpieczeństwa był zgodny z charakterystyką beta-adrenolityków. Dodatkowo, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne ani rakotwórcze, co jest kluczowe dla długotrwałej terapii. Ocena wpływu na funkcje rozrodcze potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność i parametry reprodukcyjne u zwierząt doświadczalnych.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Corectin, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, masa urodzeniowa, parametr reprodukcyjny, rakotwórczość, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etopiryna Kontrol 300 mg + 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Etopiryna Kontrol (kwas acetylosalicylowy 300 mg + kofeina 50 mg) wskazują na brak działania rakotwórczego kwasu acetylosalicylowego w długoterminowych badaniach na szczurach oraz negatywny wynik testu Amesa. Niemniej jednak, obserwowano aberracje chromosomalne w hodowli fibroblastów ludzkich, co sugeruje potencjalny genotoksyczny efekt in vitro. Kwas acetylosalicylowy wykazuje działanie hamujące owulację u szczurów oraz teratogenne, embrio- i fetotoksyczne, w tym zaburzenia zagnieżdżania jaja i negatywny wpływ na rozwój układu nerwowego potomstwa. W badaniach toksyczności ostrej dawki śmiertelne kwasu acetylosalicylowego wynoszą >10 g u dorosłych i >4 g u dzieci, a stężenia kwasu salicylowego w osoczu 300-350 μg/ml wywołują objawy zatrucia, natomiast 400-500 μg/ml mogą prowadzić do śpiączki i zgonu.
aberracja chromosomalna, błona śluzowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, genotoksyczność, hamowanie owulacji, kofeina, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, mutagenność, rozwój układu nerwowego, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wrzód przewodu pokarmowego, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie jaja, zatrucie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sterofundin ISO –
Produkt leczniczy Sterofundin ISO to przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,1-5,9 i osmolarności 309 mOsm/l, co odpowiada fizjologicznym parametrom osocza. Zawiera elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: sód 145 mmol/l, potas 4 mmol/l, magnez 1 mmol/l, wapń 2,5 mmol/l, chlorki 127 mmol/l oraz aniony organiczne octan 24 mmol/l i jabłczan 5 mmol/l. Skład ten minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych podczas infuzji, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa i tolerancji klinicznej preparatu.
anion organiczny, charakterystyka produktu leczniczego, elektrolity fizjologiczne, jabłczan, octan, osmolarność, osocze, parametr fizjologiczny, pH, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, stężenie elektrolitów, stężenie fizjologiczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Kaempferia galanga – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kaempferia galanga, obecna w preparacie Padma 28 Formuła w dawce 10 mg na kapsułkę, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie badań przedklinicznych. Analizy toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, co potwierdza brak toksyczności po jednorazowym oraz wielokrotnym podaniu preparatu. Dodatkowo, badania genotoksyczności nie wskazały na potencjał uszkodzeń materiału genetycznego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania substancji.
- Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt gęsty z liścia szałwii (Salviae folium) jest składnikiem preparatu Mucosit, gdzie stanowi 2,0 części w mieszaninie ekstraktów roślinnych o stosunku ekstrakcji 6-12:1, uzyskiwanym przy użyciu 90% metanolu i wody. Pomimo braku standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, kancerogenność czy wpływ na rozród, bezpieczeństwo ekstraktu opiera się na wieloletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym stosowaniu w leczeniu schorzeń jamy ustnej. Preparat zawiera również ekstrakty z rumianku, nagietka, podbiału, kory dębu i tymianku, co wymaga uwzględnienia potencjalnych interakcji między składnikami w ocenie profilu bezpieczeństwa.
alantoina, badania toksykologiczne, Calendulae anthodium, choroby jamy ustnej, ekstrakt gęsty z liścia szałwii, Farfarae folium, genotoksyczność, kora dębu, koszyczek nagietka, koszyczek rumianku, lek tradycyjny, liść podbiału, Matricariae anthodium, Mucosit, olejek miętowy, olejek rumiankowy, potencjał kancerogenny, Quercus cortex, Salviae folium, schorzenia jamy ustnej, Thymi herba, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, ziele tymianku, złożony wyciąg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivaroxaban Bluefish 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban Bluefish, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym. Toksyczność ostra po pojedynczej dawce nie ujawniła nieoczekiwanych efektów, a działania obserwowane przy wielokrotnym podawaniu były zgodne z mechanizmem inhibitora czynnika Xa, w tym zwiększone stężenia immunoglobulin IgG i IgA u szczurów. Badania genotoksyczności, kancerogenności oraz fototoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, rakotwórczego ani fototoksycznego. Ponadto, rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, a profil bezpieczeństwa u młodych osobników był porównywalny z dorosłymi.
aberracja chromosomowa, działanie przeciwkrzepliwe, fototoksyczność, immunoglobulina klasy A, immunoglobulina klasy G, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, powikłanie krwotoczne, promieniowanie UV, rywaroksaban, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, zaburzenie hemostazy, zaburzenie kostnienia, zmiana łożyskowa, zmiana wątrobowa - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trimebutyna (maleinian) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność przewlekłą, teratogenność, mutagenność oraz wpływ na rozrodczość. W badaniach 6-miesięcznych stosowano dawki wielokrotnie przekraczające maksymalną dawkę dopuszczalną dla ludzi, co ujawniło specyficzne dla gatunku efekty toksyczne: zmiany w błonie śluzowej żołądka u szczurów oraz zaburzenia czynności nerek u psów. Brak działania teratogennego, mutagennego i genotoksycznego, a także brak negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne, podkreślają bezpieczeństwo stosowania trimebutyny, zwłaszcza u pacjentów w wieku rozrodczym oraz potencjalnie u kobiet w ciąży, choć dane kliniczne w tym zakresie są ograniczone.
badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa żołądka, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maleinian, mutacja genetyczna, rozwój embrionalny, toksyczność przewlekła, trimebutyna, wada wrodzona, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Nalbufina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku nalbufiny, prowadzone głównie na szczurach i królikach, koncentrowały się na ocenie wpływu na reprodukcję, rozwój płodu oraz potencjalne działanie teratogenne. Podawanie substancji drogą pozajelitową w wysokich dawkach wykazało zwiększoną śmiertelność przed- i poporodową oraz zmniejszenie masy ciała potomstwa, jednak efekty te występowały jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Badania wykazały brak negatywnego wpływu na płodność samic i samców szczurów oraz brak działania teratogennego w modelach szczurzych i króliczych, co sugeruje niskie ryzyko wad rozwojowych u ludzi i potwierdza bezpieczeństwo stosowania Nalpain 10 mg/ml u kobiet w wieku rozrodczym.
chlorowodorek nalbufiny, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, działanie teratogenne, malformacja płodu, nalbufina, Nalpain, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, rozwój prenatalny i postnatalny, śmiertelność poporodowa, śmiertelność przedporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Roksytromycyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Roksytromycyna, makrolidowy antybiotyk stosowany m.in. w preparatach Rolicyn i Rulid, wykazuje niską toksyczność ostrą z LD50 wynoszącą około 750 mg/kg u myszy, 1000-1700 mg/kg u szczurów oraz powyżej 2000 mg/kg u psów. W badaniach toksyczności przewlekłej głównymi narządami docelowymi były wątroba i trzustka, z wyraźnymi różnicami gatunkowymi. U psów zmiany hepatotoksyczne pojawiały się już przy dawkach 180 mg/kg/dobę (1 miesiąc) oraz 100 mg/kg/dobę (6 miesięcy), podczas gdy u szczurów odpowiednio przy 400 mg/kg/dobę i 125 mg/kg/dobę. Działanie na trzustkę różniło się między gatunkami: u szczurów dotyczyło głównie gruczołów wewnątrzwydzielniczych, a u psów – zewnątrzwydzielniczych. Ponadto, u szczurów odnotowano wpływ na zęby, choć bez szczegółowej charakterystyki zmian. Roksytromycyna nie wykazała działania teratogennego ani mutagennego w badaniach na myszach, szczurach i królikach.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, gruczoły wewnątrzwydzielnicze, gruczoły zewnątrzwydzielnicze, hepatotoksyczność, lek niezwiązany, makrolidowy antybiotyk, narządy docelowe, płytka wzrostowa, potencjał czynnościowy serca, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, przewodnictwo sercowe, roksytromycyna, Rolicyn, rozwój kośćca, Rulid, stężenie kliniczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Taninal 500 mg
Charakterystyka produktu leczniczego Taninal, zawierającego białczan taniny w dawce 500 mg w formie tabletek, nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje kluczowe aspekty takie jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał genotoksyczny, działanie rakotwórcze, wpływ na rozród i rozwój płodu, a także badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa oraz interakcje na poziomie przedklinicznym. Taki stan dokumentacji może wynikać z długotrwałego stosowania białczanu taniny w praktyce klinicznej, co mogło wpłynąć na zakres wymaganych badań przedklinicznych podczas rejestracji leku.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, białczan taniny, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, interakcja lekowa, potencjał genotoksyczny, pozwolenie na dopuszczenie do obrotu, praktyka kliniczna, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vinpoton 5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące winpocetyny wskazują na niski poziom toksyczności ostrej u zwierząt laboratoryjnych, z dawką LD50 doustną u psów nieokreśloną z powodu wymiotów przy dawce >400 mg/kg mc. Toksyczność podostra i przewlekła była obserwowana dopiero przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, np. u szczurów tolerancja doustna do 25 mg/kg mc przez 28 dni oraz brak patologii przy 100 mg/kg mc przez 6 miesięcy. U psów dawki do 5 mg/kg mc dożylnie przez 28 dni były dobrze tolerowane, natomiast wyższe dawki wywoływały objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego i nerwowego (wzmożone ślinienie, tachykardia, przyspieszony oddech, drgawki). Wyniki badań laboratoryjnych i histologicznych pozostawały prawidłowe mimo wystąpienia objawów klinicznych.
Winpocetyna nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach długoterminowych (do 2 lat). W zakresie bezpieczeństwa reprodukcyjnego, substancja nie wpływa negatywnie na płodność samców i samic, jednak doustne podawanie w okresie ciąży u szczurów powodowało wady rozwojowe płodów przy dawkach klinicznie istotnych (np. 20 mg/kg mc/dobę), podczas gdy u królików, gatunku metabolicznie bliższego człowiekowi, toksyczność zarodkowo-płodowa pojawiała się dopiero przy dawce 300 mg/kg mc/dobę. Podawanie wysokich dawek ciężarnym zwierzętom wiązało się z krwawieniami z łożyska i poronieniami, szczególnie przy podaniu dożylnym. Brak toksycznego wpływu na potomstwo potwierdzono w badaniach okołoporodowych i poporodowych. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa stosowania winpocetyny w dawkach terapeutycznych, z koniecznością ostrożności w okresie ciąży.
badanie histologiczne, badanie toksykologiczne, dawka LD50, działanie mutagenne, krwawienie łożyskowe, płodność, poronienie, przepływ łożyskowy, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność poporodowa, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa płodu, winpocetyna, właściwości rakotwórcze - Leksykon substancji czynnych
Sodu dokuzynian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące sodu dokuzynianu (Natrii docusas) ograniczają się głównie do badań toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych. W badaniach na myszach wartość LD50 dla podania dożołądkowego wynosiła 2400 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność przy podaniu doustnym. Natomiast po podaniu dootrzewnowym LD50 była znacznie niższa i wyniosła 72 mg/kg mc., co sugeruje wyższą toksyczność tej drogi podania. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej, co podkreślają charakterystyki produktów leczniczych Laxol (czopki 100 mg) i Ulgix Laxi (kapsułki miękkie 50 mg).
badanie długoterminowe, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, dane toksykologiczne, dokuzynian sodu, kancerogenność, mechanizm działania toksycznego, mutagenność, Natrii docusas, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, produkt leczniczy, sodu dokuzynian, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość