toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydrocort CHEMA 5 mg/g
Hydrokortyzonu octan, substancja czynna maści Hydrocort CHEMA (5 mg/g), przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy czy ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych potwierdziły zgodność profilu bezpieczeństwa z charakterystyką glikokortykosteroidów, bez nieoczekiwanych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro oraz aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzającego materiał genetyczny.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, glikokortykosteroid, guz nowotworowy, hydrokortyzon octan, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Liść ortosyfonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji produktu leczniczego Liść Ortosyfonu (Orthosiphonis folium) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji roślinnej. Charakterystyka produktu nie zawiera informacji o toksyczności ostrej, podprzewlekłej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjale rakotwórczym ani wpływie na reprodukcję. Produkt dostępny jest w postaci ziół do zaparzania, zawierających 100 g liścia ortosyfonu na 100 g produktu, co wskazuje na tradycyjne zastosowanie, jednak brak badań przedklinicznych wymaga ostrożności klinicznej przy jego stosowaniu.
dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, liść ortosyfonu, nadzór farmakologiczny, Orthosiphonis folium, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodu, substancja czynna, substancja roślinna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apo-Pentox 400 SR 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentoksyfiliny, składnika aktywnego preparatu Apo-Pentox 400 SR, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 195 mg/kg mc. (dożylnie) i 1385 mg/kg mc. (doustnie) u myszy oraz 230 mg/kg mc. (dożylnie) i 1770 mg/kg mc. (doustnie) u szczurów. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej (1 rok) na szczurach i psach potwierdziły brak toksycznego uszkodzenia narządów przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę u szczurów i 100 mg/kg mc./dobę u psów. Przy dawkach powyżej 320 mg/kg mc./dobę u psów obserwowano działania niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia i obrzęk płuc, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosowaniu klinicznym. Badania mutagenności (test Amesa) oraz rakotwórczości (>18 miesięcy) nie wykazały działania genotoksycznego ani karcynogennego u myszy, choć u samic szczurów zaobserwowano wzrost liczby łagodnych gruczolakołykniaków piersi, co może być zjawiskiem spontanicznym.
Ocena wpływu pentoksyfiliny na reprodukcję i teratogenność przeprowadzona na szczurach, myszach i królikach wykazała brak negatywnego wpływu na płodność oraz brak wad rozwojowych przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi (do 7-krotnych). W badaniach teratogenności u szczurów i królików, przy dawkach 25x i 10x większych niż kliniczne, nie stwierdzono wad rozwojowych, choć u szczurów przy najwyższych dawkach odnotowano zwiększoną resorpcję płodów. Wyniki te wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa pentoksyfiliny w kontekście stosowania u kobiet w wieku rozrodczym oraz w długotrwałej terapii, podkreślając jednocześnie konieczność monitorowania przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających zalecane.
badanie mikroskopowe, dawka śmiertelna 50, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, Salmonella, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fulvestrant Eugia 250 mg
Badania przedkliniczne fulwestrantu wykazały niski poziom toksyczności ostrej oraz dobrą tolerancję po wielokrotnym podaniu domięśniowym u różnych gatunków zwierząt. Zaobserwowano miejscowe reakcje zapalne, w tym zapalenie mięśni i ziarniniaki, głównie związane z substancjami pomocniczymi, choć u królików zapalenie mięśni było bardziej nasilone niż po podaniu soli fizjologicznej. Długotrwałe podawanie fulwestrantu u psów (12 miesięcy) wiązało się z zapaleniem tętnic. Wpływ na układ sercowo-naczyniowy obejmował niewielkie uniesienie odcinka ST po podaniu doustnym oraz pojedynczy przypadek zahamowania zatokowego po podaniu dożylnym, jednak przy stężeniach przekraczających 15-krotnie dawki stosowane u ludzi. Fulwestrant nie wykazywał działania genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo genetyczne. W zakresie reprodukcji i rozwoju płodu, lek wywoływał odwracalne zmniejszenie płodności, zmniejszone przeżycie zarodków, dystocję oraz liczne anomalie rozwojowe u szczurów i królików, zgodnie z jego mechanizmem jako antagonisty receptorów estrogenowych.
antyestrogen, badanie EKG, badanie przedkliniczne, błoniak ziarnisty, dystocja, działanie antyestrogenowe, ekspozycja systemowa, fulwestrant, genotoksyczność, gonadotropina, guz z komórek Leydiga, hormonalne sprzężenie zwrotne, nowotwór sznura płciowego, obumieranie zarodków, patologiczne zgięcie śródstopia, poronienie, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak piersi, receptor estrogenowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uniesienie odcinka ST, zahamowanie zatokowe, zapalenie mięśni, zapalenie tętnic, ziarniniak, zmniejszenie płodności, zrąb jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Coryzalia –
Produkt leczniczy Coryzalia zawiera substancje czynne Allium cepa 3 CH, Belladonna 3 CH, Sabadilla 3 CH, Kalium bichromicum 3 CH, Gelsemium 3 CH oraz Pulsatilla 3 CH, wszystkie w wysokim rozcieńczeniu homeopatycznym 3 CH. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na funkcje rozrodcze. Brak tych informacji wynika z charakteru preparatu homeopatycznego i niskiego stężenia substancji czynnych, co jest typowe dla tego typu leków.
Allium cepa, badanie przedkliniczne, Belladonna, dane przedkliniczne, funkcje rozrodcze, Gelsemium, genotoksyczność, Kalium bichromicum, lek homeopatyczny, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, preparat homeopatyczny, Pulsatilla, rozcieńczenie homeopatyczne, Sabadilla, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Izosorbid monoazotan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izosorbid monoazotan wykazuje niski potencjał toksyczny, co potwierdzają badania ostrej toksyczności na modelach zwierzęcych, gdzie LD50 po podaniu doustnym wynosi około 2000-2500 mg/kg masy ciała. Badania przewlekłej toksyczności na psach (52 tygodnie) i szczurach (78 tygodni) wykazały pierwsze reakcje toksyczne przy dawkach odpowiednio 90 mg/kg i 405 mg/kg masy ciała, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Dodatkowo, podanie dawki 191 mg/kg u psów spowodowało wzrost methemoglobiny do 2,6%, bez istotnych zmian w stężeniu azotynów (<0,02 mg/l) oraz aktywności enzymów wątrobowych (ALAT, alkaliczna fosfataza). Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a długoterminowe badania rakotwórczości (125 tygodni u samców i 138 tygodni u samic szczurów) nie potwierdziły działania rakotwórczego izosorbidu monoazotanu.
AlAT, azotyn, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie płodności, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fosfataza alkaliczna, indeks terapeutyczny, izosorbid monoazotan, LD50, methemoglobina, mutagenność, okres perinatalny, okres postnatalny, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Berodual N (50 mcg + 21 mcg)/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Berodual N, zawierającego bromek ipratropiowy (21 µg) i bromowodorek fenoterolu (50 µg) w dawce inhalacyjnej, wskazują na niską toksyczność ostrą i przewlekłą. W badaniach toksyczności ostrej na myszach i szczurach wartości LD50 były determinowane głównie przez bromek ipratropiowy, bez synergizmu toksycznego obu składników. W badaniach wielokrotnego podawania (do 13 tygodni) na szczurach i psach, nawet przy stężeniach kilkaset razy wyższych niż zalecane u ludzi, zaobserwowano jedynie niewielkie działania toksyczne, a zmiany histopatologiczne były sporadyczne i typowe dla poszczególnych substancji. Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego ani zwiększonego ryzyka dla ludzi na podstawie badań teratogenności, płodności, genotoksyczności i rakotwórczości.
aktywność mitotyczna, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, beta-agonista, dawka inhalacyjna, działanie beta-adrenergiczne, działanie guzotwórcze, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, LD50, mięsień gładki macicy, mięśniak gładkokomórkowy, synergistyczne działanie toksyczne, synergizm toksyczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostavasin 60 60 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne alprostadylu, substancji czynnej preparatu Prostavasin 60, wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po jednorazowym podaniu dożylnym lub dotętniczym wynosi około 20 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów oraz 15 mg/kg u psów. Objawy ostrej toksyczności obejmowały zwolnienie oddechu, zaczerwienienie skóry i biegunkę. W badaniach przewlekłych, przy dożylnym podawaniu szczurów dawką 60 μg/kg mc./dobę przez 3 miesiące pojawiły się pierwsze objawy toksyczności, natomiast podawanie dootrzewnowe w dawkach 50-100 μg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy nie wywołało toksyczności. U psów nie stwierdzono objawów toksyczności przy dawkach 3,6-36 μg/kg mc./dobę (wlewy dotętnicze 6-godzinne, 30 dni) oraz 15-45 μg/kg mc./dobę (wlewy dożylne 2-godzinne, 6 miesięcy). Narządami najbardziej wrażliwymi na toksyczność były jądra i nerki przy bardzo wysokich dawkach (np. 6 mg/kg mc.).
alfa-cyklodekstryna, alprostadyl, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, droga podania, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, objaw toksyczności, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, Prostavasin, skurcz macicy, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, trymestr ciąży, wlew dotętniczy, wlew dożylny, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Pentoksyfilina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pentoksyfilina wykazuje relatywnie niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 u myszy i szczurów wynoszącymi odpowiednio 170-195 mg/kg mc. i 170-230 mg/kg mc. (dożylna), 240-370 mg/kg mc. (dootrzewnowa) oraz 1385 mg/kg mc. i 1770 mg/kg mc. (doustna). U ludzi dawki doustne rzędu 80 mg/kg mc. mogą wywoływać objawy ostrego zatrucia. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach (do 1000 mg/kg mc./dobę) i psach (do 100 mg/kg mc./dobę) nie wykazały toksycznego uszkodzenia narządów, jednak dawki powyżej 320 mg/kg mc./dobę u psów indukowały objawy niepożądane, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na różnych gatunkach nie wykazały teratogenności, embriotoksyczności ani negatywnego wpływu na płodność, choć bardzo wysokie dawki u szczurów zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną i resorpcję płodów. Pentoksyfilina i jej metabolity przenikają do mleka samic w okresie laktacji.
badania reprodukcyjne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolakowłókniak sutka, LD50, niewydolność krążenia, niezaplanowana synteza DNA, obrzęk płuc, ostre zatrucie, pentoksyfilina, potencjał teratogenny, rakotwórczość, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hyzaar 50 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa połączenia losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem (lek Hyzaar) obejmowały ocenę farmakologiczną, genotoksyczną, rakotwórczą oraz toksyczność przewlekłą do 6 miesięcy u szczurów i psów. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów, choć obserwowano zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), biochemiczne (wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy) oraz zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. Dodatkowo stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia i krwawienia, głównie związane z działaniem losartanu.
azot mocznikowy, badania genotoksyczne, badania rakotwórcze, badanie teratogenności, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, Hyzaar, kreatynina w surowicy, krwinki czerwone, losartan potasowy z hydrochlorotiazydem, nadliczbowe żebra, owrzodzenia przewodu pokarmowego, parametry hematologiczne, śmierć płodowa, testy farmakologiczne, toksyczność nerkowa, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z owoców kardamonu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Olejek eteryczny z owoców kardamonu (Elettaria cardamomum Maton) stanowi 0,2% mieszanki surowców roślinnych w produkcie leczniczym Melisana Klosterfrau, gdzie w 100 ml preparatu znajduje się łącznie 62 mg olejków lotnych rozpuszczonych w 66,8% etanolu (V/V). Olejek ten jest jednym z dwunastu składników mieszanki roślinnej o łącznej masie 4,04 g na 100 ml produktu, przy czym owoce kardamonu odpowiadają proporcji 10:5114 względem całej mieszanki. Nie przeprowadzono specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania olejku z kardamonu w tym preparacie, co ogranicza ocenę jego potencjalnego ryzyka toksykologicznego, w tym toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na rozrodczość.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka toksykologiczna, działanie niepożądane, Elettaria cardamomum, etanol, Melisana Klosterfrau, olejek eteryczny z kardamonu, olejek lotny, płyn doustny, płyn na skórę, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Fiolet gencjanowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fiolet gencjanowy (chlorek metylorozanilinowy) jest stosowany miejscowo w różnych stężeniach (1% i 2%) oraz formulacjach (spirytusowe i wodne roztwory) na skórę. Dostępne dane przedkliniczne wskazują na potwierdzoną mutagenność tej substancji w komórkach bakteryjnych i eukariotycznych, manifestującą się punktowymi zmianami w DNA. Brak jest jednak kompleksowych badań przedklinicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału kancerogennego in vivo, farmakokinetyki oraz genotoksyczności in vivo. Nie stwierdzono różnic w profilu bezpieczeństwa pomiędzy różnymi stężeniami i formulacjami preparatów (1% i 2%, roztwory spirytusowe i wodne), które wykazują podobne właściwości mutagenne.
aktywność mutagenna, chlorek metylorozanilinowy, farmakodynamika, farmakokinetyka, fiolet gencjanowy, genotoksyczność, Methylrosanilinii chloridum, potencjał kancerogenny, punktowa zmiana DNA, spirytusowy roztwór fioletu gencjanowego, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, transformacja nowotworowa, wchłanianie systemowe, wodny roztwór fioletu gencjanowego - Leksykon substancji czynnych
Latanoprost – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczność latanoprostu była szeroko badana na różnych gatunkach zwierząt, wykazując dobrą tolerancję zarówno miejscową, jak i ogólnoustrojową. Dawka lecznicza stosowana miejscowo do oka wynosi około 1,5 mikrograma/oko/dobę, a margines bezpieczeństwa względem dawki toksycznej układowej jest co najmniej 1000-krotny. W badaniach na małpach podanie dożylne dawek około 100-krotnie większych niż terapeutyczne wywoływało krótkotrwały skurcz oskrzeli. Nie stwierdzono alergizującego działania latanoprostu, a miejscowa toksyczność nie występowała nawet przy dawkach do 100 mikrogramów/oko/dobę. Długotrwałe stosowanie dawek 6 mikrogramów/oko/dobę powodowało przemijające poszerzenie szpary powiekowej, nieobserwowane u ludzi. U małp zaobserwowano trwałe zwiększenie pigmentacji tęczówki, prawdopodobnie na skutek stymulacji melanogenezy, bez zmian proliferacyjnych.
aberracja chromosomowa, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie alergizujące, działanie letalne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, konserwant, margines bezpieczeństwa, melanocyt, mutacja genowa, mutacja powrotna, pigmentacja tęczówki, późna resorpcja, rakotwórczość, rogówka, rozwój prenatalny, skurcz oskrzeli, synteza DNA, szpara powiekowa, teratogenność, test mikrojąderkowy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, zmiana proliferacyjna, zrąb tęczówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium chloratum WZF 67 mg/ml
Produkt leczniczy CALCIUM CHLORATUM WZF, 67 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, zawiera wapnia chlorek dwuwodny w stężeniu 67 mg/ml, co odpowiada 0,46 mmol (18,3 mg) jonów wapnia na mililitr roztworu. W pojedynczej ampułce o objętości 10 ml znajduje się 670 mg substancji czynnej, dostarczającej 4,6 mmol (183 mg) jonów wapnia. Osmolalność preparatu wynosi około 1249 mosmol/kg, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa podania parenteralnego. Pomimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, preparat opiera się na szeroko znanym i dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa wapnia w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Egistrozol 1 mg
Dane przedkliniczne dotyczące anastrozolu, obejmujące badania farmakologiczne, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne przy stosowaniu terapeutycznym. Toksyczność ostra ujawniała się jedynie przy bardzo wysokich dawkach: mediana dawki śmiertelnej u gryzoni wynosiła >100 mg/kg mc./dobę doustnie oraz 50 mg/kg mc./dobę dootrzewnowo, a u psów >45 mg/kg mc./dobę doustnie. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach dawki 1–5 mg/kg mc./dobę nie wywoływały istotnej toksyczności, a obserwowane efekty były związane z farmakologicznym działaniem leku. Anastrozol nie wykazywał działania mutagennego ani klastogennego. Wpływ na płodność u samców szczurów był odwracalny, natomiast u samic dawki ≥0,02 mg/kg mc./dobę powodowały zwiększoną utratę zarodków i znaczącą niepłodność, co wiązało się z farmakologicznym mechanizmem działania i ustępowało po 5 tygodniach od odstawienia leku.
anastrozol, dawka śmiertelna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak tarczycy, indukcja enzymów, mięsak histiocytarny, nowotwór jajnika, nowotwór tkanki limfatycznej, nowotwór wątroby, podanie dootrzewnowe, polip śluzówki macicy, potencjał rakotwórczy, stężenie w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, utrata zarodków, wpływ na płodność, zahamowanie aromatazy, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lactulosum Espefa 2,5 g/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa laktulozy obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozwój płodu. Wyniki badań toksyczności ostrej po pojedynczej dawce oraz toksyczności przewlekłej po wielokrotnych dawkach nie wykazały istotnego ryzyka dla organizmu. Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania kancerogennego, a badania teratogenności na myszach, szczurach i królikach nie wykazały negatywnego wpływu na rozwój płodu. Farmakokinetyka laktulozy charakteryzuje się minimalną absorpcją z przewodu pokarmowego, co ogranicza ekspozycję ogólnoustrojową i ryzyko toksyczności systemowej.
absorpcja z przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kancerogeneza, laktuloza, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, właściwości farmakokinetyczne, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Succus Urticae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Produkt leczniczy Succus Urticae Phytopharm, płyn doustny o stężeniu 2,425 g/2,5 ml, zawiera jako substancję czynną sok ze świeżego ziela pokrzywy stabilizowany etanolem w stosunku 1:1 (Urticae herbae succus). W dokumentacji rejestracyjnej brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Produkt zawiera etanol w stężeniu 20-25% V/V, pełniący funkcję rozpuszczalnika ekstrakcyjnego wraz z wodą.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Skudexa 75 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Skudexa, zawierającego tramadol chlorowodorek (75 mg) i deksketoprofen (25 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych. Testy in vitro i in vivo nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, a skojarzenie wykazało mniejszy wpływ na przewód pokarmowy w porównaniu do monoterapii tramadolem. Poziomy NOAEL ustalone w badaniach toksyczności przewlekłej na myszach wyniosły odpowiednio 6 mg/kg/dobę dla deksketoprofenu i 36 mg/kg/dobę dla tramadolu, co odpowiada narażeniu większemu 25,10-krotnie i 1,38-krotnie w stosunku do pojedynczych dawek klinicznych (25 mg deksketoprofenu i 75 mg tramadolu). Nie stwierdzono nowej toksyczności wynikającej ze skojarzonego stosowania obu substancji.
badanie biochemiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie hematologiczne, badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, choroba wrzodowa, dawka kliniczna, deksketoprofen, drgawka, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, guz płuc, immunofarmakologia, monoterapia, nadżerka błony śluzowej żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom NOAEL, przewód pokarmowy, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tramadolu chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie kostnienia szkieletu - Leksykon substancji czynnych
Kwas borowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas borowy, stosowany miejscowo w różnych stężeniach i postaciach farmaceutycznych, wykazuje potencjał toksyczności ogólnoustrojowej, zwłaszcza przy aplikacji na uszkodzoną lub zapalnie zmienioną skórę, co może prowadzić do jego wchłaniania i kumulacji w organizmie. W badaniach przedklinicznych odnotowano ostre zatrucia objawiające się wymiotami, nudnościami, uszkodzeniem nerek, a także poważnymi objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak biegunka, uszkodzenie wątroby, niewydolność krążenia obwodowego, drgawki, a nawet zgon. Długotrwałe stosowanie może skutkować przewlekłymi objawami toksyczności, w tym zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, zapaleniem skóry, niedokrwistością, zaburzeniami miesiączkowania oraz wyłysieniem. Szczególnie istotne jest działanie teratogenne kwasu borowego, potwierdzone w badaniach przedklinicznych, co stanowi istotne ograniczenie jego stosowania u kobiet w ciąży i w wieku rozrodczym.
białkomocz, czynność tarczycy, działanie hepatotoksyczne, interakcja z substancją czynną, kwas borowy, kwas salicylowy, lewomentol, methemoglobina, niedokrwistość, niewydolność krążenia obwodowego, ostre zatrucie, profil bezpieczeństwa, przewlekłe zatrucie, rezorcynol, rozwój płodu, skóra zmieniona zapalnie, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tymol, uszkodzenie nerki, uszkodzenie wątroby, uszkodzona skóra, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketesse 25 25 mg
Dekskeptoprofen, substancja czynna Ketesse 25, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, genotoksyczność oraz immunofarmakologię, które nie wykazały specyficznych zagrożeń dla człowieka poza typowymi dla NLPZ. Badania toksyczności przewlekłej na myszach i małpach ustaliły poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane u ludzi. Przy dawkach 14-18-krotnie przekraczających maksymalne zalecenia obserwowano działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, co jest zgodne z klasycznym profilem NLPZ.
badanie przedkliniczne, deksketoprofen, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hamowanie syntezy prostaglandyn, immunofarmakologia, Ketesse, krew w kale, nadżerka błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, profil bezpieczeństwa, przeżywalność zarodka, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Ziele rzepiku – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dokumentacji leku Ziele Rzepiku (Agrimoniae herba) brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenezy oraz wpływu na reprodukcję. Produkt leczniczy zawiera 100% surowca roślinnego w postaci ziół do zaparzania. W związku z brakiem tych danych, decyzje kliniczne powinny opierać się na dostępnych danych klinicznych oraz doświadczeniu praktycznym w stosowaniu ziela rzepiku.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, kancerogeneza, produkt leczniczy, środki ostrożności, surowiec roślinny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tradycja stosowania, ziele rzepiku, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azulan –
Produkt leczniczy Azulan, zawierający płynny wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku (Matricaria recutita L. lub Chamomilla recutita (L.) Rauschert) w stosunku 0,5:1, z rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym etanol 70% (V/V), nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na płodność i rozwój zarodka/płodu. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na długoletnim doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym stosowaniu preparatów z rumianku, a nie na standardowych badaniach przedklinicznych wymaganych dla nowych substancji leczniczych. Rumianek pospolity jest jednym z najdłużej stosowanych ziół leczniczych, co wskazuje na stosunkowo niskie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy stosowaniu Azulan zgodnie z zaleceniami. Pomimo braku formalnych badań przedklinicznych, bezpieczeństwo stosowania produktu jest monitorowane w ramach standardowego nadzoru farmakoterapii po wprowadzeniu leku do obrotu, co stanowi dodatkowe zabezpieczenie dla pacjentów. W praktyce klinicznej wyciągi z rumianku wykazują korzystny profil bezpieczeństwa, jednak brak szczegółowych danych toksykologicznych wymaga ostrożności i dalszego monitorowania.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, medycyna tradycyjna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, ocena bezpieczeństwa, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, roztwór doustny, roztwór na skórę, rozwój zarodkowo-płodowy, rumianek pospolity, stosowanie w jamie ustnej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wyciąg etanolowy z rumianku, zioło lecznicze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych u ludzi, w tym brak działania teratogennego nawet przy wysokich dawkach. Jednakże, podawanie dużych dawek bisoprololu ciężarnym samicom skutkowało toksycznością objawiającą się zmniejszeniem spożycia pokarmu, redukcją masy ciała oraz działaniem embriotoksycznym, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego potomstwa. Ramipryl wykazał brak ostrej toksyczności u gryzoni i psów oraz toksyczność przewlekłą manifestującą się zmianami elektrolitów i morfologii krwi przy dawkach dobowych do 250 mg/kg u psów i małp. Dawki bezobjawowe wynosiły 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu powodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie teratogenności, beta-adrenolityk, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Zentiva 10 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące treprostynilu sodowego, uzyskane w badaniach na szczurach i psach, wskazują na występowanie reakcji miejscowych (obrzęk, rumień, ból) przy ciągłej infuzji podskórnej trwającej 13 i 26 tygodni. U psów poddanych dawkom ≥300 ng/kg/min zaobserwowano cięższe działania ogólnoustrojowe, takie jak zmniejszona aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki w miejscu infuzji, a także przypadki śmiertelne związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/mL, co odpowiada stężeniom obserwowanym u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi 50 ng/kg mc./min, co ma istotne znaczenie przy ustalaniu dawkowania klinicznego. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu na funkcje rozrodcze, jednak zakres tych badań jest ograniczony i nie pozwala na pełną ocenę ryzyka dla rozwoju płodu i potomstwa.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ralik 375 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranolazyny wykazały, że neurotoksyczność (drgawki, zwiększona śmiertelność) pojawia się u szczurów i psów przy stężeniach w osoczu około 3-krotnie wyższych niż maksymalne stężenia kliniczne u ludzi. Przewlekła toksyczność u szczurów ujawniła zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, które nie występowały u ludzi. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach przy dawkach do 50 mg/kg/dobę (150 mg/m²/dobę) i 150 mg/kg/dobę (900 mg/m²/dobę) nie wykazały istotnego wzrostu ryzyka nowotworów. Wpływ na płodność był nieistotny przy ekspozycji 3,6- i 6,6-krotnie wyższej niż u ludzi, a toksyczność rozwojowa u królików i szczurów ujawniła niekorzystne efekty jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających poziomy terapeutyczne (7,5-krotne u szczurów).
badanie przedkliniczne, cholesterol, dawka kliniczna, dawka terapeutyczna, dławica piersiowa, ekspozycja AUC, nadnercza, neurotoksyczność, oś korowo-nadnerczowa, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rakotwórczość, ranolazyna, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie osoczowe, toksyczność, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność przewlekła, zaburzenie kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulnozin Junior o smaku malinowym 250 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa karbocysteiny, substancji czynnej leku Pulnozin Junior 250 mg o smaku malinowym, obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania te nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono efektów toksycznych ani kumulacji toksyczności, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długim okresie. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani uszkodzeń DNA, a testy kancerogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, guz nowotworowy, karbocysteina, kumulacja toksyczności, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 100 mcg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Althyxin, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza minimalne działania toksyczne po jednorazowym podaniu wysokich dawek u zwierząt laboratoryjnych. Długoterminowe badania na szczurach i psach ujawniły jednak toksyczność przewlekłą, obejmującą hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na metaboliczne skutki nadmiernej ekspozycji na hormon tarczycy. Warto podkreślić, że w dokumentacji brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, a także brak specyficznych badań oceniających płodność, rozwój płodu i przebieg ciąży u zwierząt laboratoryjnych.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie kancerogenne, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, mutacja genetyczna, mutagenność, narząd wewnętrzny, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał kancerogenny, proces nowotworowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze, uszkodzenie genomu, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 50 mcg
Dane przedkliniczne dotyczące lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej leku Althyxin, wskazują na bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje niskie ryzyko zatrucia po jednorazowym podaniu dużej dawki. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały, że dawki znacznie przekraczające terapeutyczne mogą powodować hepatopatię, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na reprodukcję, gdyż nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności rozrodczej u zwierząt. Przedkliniczne badania mutagenności nie wykazały działania genotoksycznego lewotyroksyny sodowej, co potwierdza bezpieczeństwo genomowe przy długotrwałym stosowaniu. W zakresie karcynogenności dane są ograniczone – nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, co pozostawia lukę w ocenie potencjalnego ryzyka nowotworowego. Należy jednak podkreślić, że te wyniki należy interpretować w kontekście szerokiego doświadczenia klinicznego, które dostarcza bardziej kompleksowych informacji o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania lewotyroksyny u pacjentów.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alantan 20 mg/g
Produkt leczniczy Alantan w postaci maści zawierającej alantoinę w stężeniu 20 mg/g nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W sekcji 5.3 charakterystyki produktu leczniczego brak jest informacji o badaniach toksykologicznych, mutagenności, karcynogenności oraz wpływie na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera danych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego, miejscowego działania drażniącego, potencjału uczulającego ani fototoksyczności dla tego preparatu.
alantoina, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, fototoksyczność, karcynogenność, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, produkt leczniczy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Elin 250 mcg + 35 mcg
Ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Elin, zawierającego 250 mikrogramów norgestymatu oraz 35 mikrogramów etynyloestradiolu, opiera się na szerokim spektrum badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych. Przeprowadzono badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań potwierdziły brak nieoczekiwanych efektów toksycznych, mutagennych czy rakotwórczych przy stosowaniu terapeutycznych dawek substancji czynnych. Profil bezpieczeństwa jest zgodny z oczekiwaniami dla złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen i progestagen.
doustny środek antykoncepcyjny, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, estrogen i progestagen, etynyloestradiol, genotoksyczność, hormonalny środek antykoncepcyjny, norgestymat, norgestymat i etynyloestradiol, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój prenatalny i postnatalny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotropil 1200 1200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny tej substancji. Po podaniu pojedynczych dawek do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów nie zaobserwowano nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach wielokrotnych dawek do 4,8 g/kg u myszy oraz do 2,4 g/kg u szczurów nie stwierdzono toksyczności narządowej. Przewlekłe podawanie piracetamu psom w dawkach od 1 do 10 g/kg/dobę przez rok wywołało jedynie łagodne objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty i zmiany konsystencji kału, co potwierdza dobrą tolerancję substancji nawet przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie parenteralne, potencjał rakotwórczy, potencjał toksyczny, profil toksykologiczny, substancja czynna, terapia długoterminowa, toksyczność dawek wielokrotnych, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Chronada 200 mg + 250 mg
Lek Chronada zawiera 200 mg soli sodowej siarczanu chondroityny oraz 250 mg chlorowodorku glukozaminy w kapsułkach żelatynowych. Przedawkowanie, choć rzadko odnotowane klinicznie, może prowadzić do objawów neurologicznych (ból głowy u około 20% po dożylnym podaniu do 30 g glukozaminy, zawroty głowy, dezorientacja) oraz mięśniowo-szkieletowych (bóle stawowe) i pokarmowych (nudności, wymioty, biegunka). Przykładowo, u 12-letniej pacjentki po spożyciu 28 g chlorowodorku glukozaminy zaobserwowano bóle stawowe, wymioty i dezorientację, z pełnym wyzdrowieniem. Dane wskazują na relatywnie niski profil toksyczności nawet przy znacznych dawkach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dulcobis 5 mg
Bisakodyl, substancja czynna Dulcobis, wykazuje niski poziom toksyczności ostrej, z dawkami toksycznymi przekraczającymi 2 g/kg masy ciała u gryzoni oraz aż do 15 g/kg u psów, bez poważnych skutków zdrowotnych. Objawy kliniczne obejmowały biegunkę, zmniejszoną aktywność ruchową i nastroszenie sierści, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem leku i możliwymi zaburzeniami wodno-elektrolitowymi. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 26 tygodni) na szczurach, świnkach miniaturowych i małpach Rhesus obserwowano dawkozależną biegunkę, jednak bez istotnych zmian histopatologicznych, w tym nefrotoksyczności. Zmiany proliferacyjne w pęcherzu moczowym u szczurów były wtórne do mikrokamieni i nie mają klinicznego znaczenia dla ludzi.
biegunka, bisakodyl, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, mikrokamienie, nefrotoksyczność, nowotwór, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, ryzyko ciążowe, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zmiany histopatologiczne, zmiany proliferacyjne - Leksykon substancji czynnych
Mebendazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności mebendazolu wykazały istotne zmiany narządowe u szczurów przy dawkach ≥40 mg/kg mc., obejmujące obrzęk i wakuolizację hepatocytów oraz degenerację kanalików nasiennych z zahamowaniem spermatogenezy. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani karcynogenności substancji, jednak w testach mikrojądrowych zaobserwowano aneugenne działanie mebendazolu w komórkach somatycznych ssaków powyżej stężenia progowego 115 ng/ml w osoczu. Wyniki te wskazują na potencjalne ryzyko uszkodzeń chromosomalnych przy wysokich stężeniach leku.
degeneracja kanalików nasiennych, działanie aneugeniczne, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, komórka somatyczna, mebendazol, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, spermatogeneza, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, układ wątrobowy, uszkodzenie chromosomu, Vermox, wakuolizacja komórek wątrobowych, zahamowanie spermatogenezy, zmiana narządowa, zrazik wątrobowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Puder płynny wysuszający 250 mg/g
Produkt leczniczy PUDER PŁYNNY WYSUSZAJĄCY zawiera tlenek cynku (Zinci oxidum) w stężeniu 250 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania na skórę. W dokumentacji rejestracyjnej brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z faktu, że tlenek cynku jest substancją od dawna stosowaną w dermatologii, co pozwala na opieranie się na szerokim doświadczeniu klinicznym zamiast na szczegółowych badaniach przedklinicznych dla tego konkretnego preparatu.
dermatologia, dokumentacja rejestracyjna, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, preparat dermatologiczny, produkt leczniczy, puder płynny wysuszający, stosowanie miejscowe, substancja czynna, tlenek cynku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zawiesina na skórę - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miconal 3,29 mg/g
Profil bezpieczeństwa mikonazolu azotanu, substancji czynnej produktu leczniczego Miconal w stężeniu 3,29 mg/g (aerozol na skórę, zawiesina), został kompleksowo oceniony w badaniach przedklinicznych. Badania farmakologiczne nie wykazały działania drażniącego na skórę, a toksykologiczne analizy ostrej i przewlekłej toksyczności nie ujawniły istotnych zagrożeń dla pacjentów. Ponadto, testy genotoksyczności potwierdziły brak zdolności mikonazolu do uszkadzania materiału genetycznego, co jest kluczowym elementem bezpieczeństwa stosowania miejscowego tego leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sedatif PC –
Produkt leczniczy SEDATIF PC w formie tabletek zawiera sześć substancji czynnych w rozcieńczeniu homeopatycznym 6CH (0,05 mg każdej na tabletkę): Aconitum napellus, Belladonna, Calendula officinalis, Chelidonium majus, Abrus precatorius oraz Viburnum opulus. W dokumentacji produktu (punkt 5.3) brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co oznacza, że nie przeprowadzono standardowych badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenezy ani toksycznego wpływu na reprodukcję. Rozcieńczenie 6CH (około 10^-12) sugeruje minimalne stężenie substancji wyjściowych, co w praktyce homeopatycznej wiąże się z niskim ryzykiem działań niepożądanych charakterystycznych dla tych substancji.
Abrus precatorius, aconitum napellus, Belladonna, bezpieczeństwo stosowania leku, calendula officinalis, Chelidonium majus, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, kancerogeneza, nietolerancja laktozy, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, rozwój płodu, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Viburnum opulus - Leksykon substancji czynnych
Stibium sulfuratum nigrum – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv zawiera Stibium sulfuratum nigrum (siarczek antymonu) w rozcieńczeniu homeopatycznym D2 (1:100²), w ilości 0,1 g na 100 g kremu, stosowany miejscowo. W dokumentacji produktu, w punkcie 5.3 „Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie”, brak jest szczegółowych danych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji, co może wynikać z niskiego stężenia składnika, jego rozcieńczenia oraz ograniczonej ekspozycji ogólnoustrojowej przy aplikacji miejscowej. W składzie produktu obecne są także inne składniki aktywne, takie jak Conium maculatum D2 (4,0 g) i Calendula officinalis TM (2,0 g).
absorpcja przezskórna, calendula officinalis, Conium maculatum, doświadczenie kliniczne, dystrybucja tkankowa, działanie drażniące, działanie uczulające, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, kancerogenność, Limfodrenaż, rozcieńczenie homeopatyczne, siarczek antymonu, składnik homeopatyczny, stosowanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące Ramizek Plus, zawierającego bisoprolol fumaran oraz ramipryl, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani genotoksycznego, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt zaobserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała, zwiększoną resorpcją płodu, zmniejszoną masą urodzeniową potomstwa oraz opóźnionym rozwojem fizycznym. Ramipryl wykazywał dobrą tolerancję u szczurów (2 mg/kg/dobę), psów (2,5 mg/kg/dobę) i małp (8 mg/kg/dobę), bez szkodliwego działania przy tych dawkach. Wysokie dawki ramiprylu (≥50 mg/kg/dobę) podawane ciężarnym samicom szczurów powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa, a pojedyncza dawka u młodych szczurów wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek. Badania mutagenności ramiprylu nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych.
aparat przykłębuszkowy, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutagenność, nieodwracalne uszkodzenie nerek, obraz krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, resorpcja płodu, ryzyko środowiskowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leflunomide Aurovitas 15 mg
Przedkliniczne badania leflunomidu wykazały istotne działania toksyczne, zwłaszcza w obrębie układu krwiotwórczego, gdzie obserwowano zahamowanie funkcji szpiku kostnego, niedokrwistość, leukopenię oraz panmielopatię, co jest konsekwencją hamowania syntezy DNA. Działania toksyczne dotyczyły również układu pokarmowego, skóry oraz narządów limfatycznych, a także serca, wątroby, rogówki i dróg oddechowych, prawdopodobnie wtórnie do immunosupresji. Toksyczność występowała przy dawkach odpowiadających terapeutycznym u ludzi. Genotoksyczność leflunomidu nie została potwierdzona, jednak jego metabolit TFMA wykazywał in vitro potencjał uszkodzenia chromosomów i mutacji punktowych, choć brak jest danych potwierdzających te efekty in vivo. W badaniach rakotwórczości u myszy zaobserwowano wzrost częstości chłoniaka u samców oraz gruczolaka oskrzelikowo-pęcherzykowego i raka płuca u samic, natomiast u szczurów nie stwierdzono działania kancerogennego.
chłoniak złośliwy, ciałko Heinza, ciałko Howell-Jolly’ego, działanie embriotoksyczne, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, erytrocyt, genotoksyczność, gruczolak oskrzelikowo-pęcherzykowy, hamowanie syntezy DNA, leflunomid, leukopenia, małopłytkowość, mutacja punktowa, niedokrwistość, panmielopatia, parametr morfologiczny, potencjał antygenowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rak płuca, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ limfatyczny, układ pokarmowy, uszkodzenie chromosomów, węzeł chłonny