Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hyzaar 50 mg + 12,5 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa połączenia losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem (lek Hyzaar) obejmowały ocenę farmakologiczną, genotoksyczną, rakotwórczą oraz toksyczność przewlekłą do 6 miesięcy u szczurów i psów. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów, choć obserwowano zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu), biochemiczne (wzrost stężenia azotu mocznikowego i sporadycznie kreatyniny w surowicy) oraz zmniejszenie masy serca bez zmian histologicznych. Dodatkowo stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego, w tym owrzodzenia i krwawienia, głównie związane z działaniem losartanu.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Hyzaar (50 mg losartanu potasowego + 12,5 mg hydrochlorotiazydu)

Kompleksowe badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania połączenia losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem dostarczają kluczowych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem leku Hyzaar u ludzi. Ocena bezpieczeństwa obejmowała badania farmakologiczne, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksyczności przewlekłej, które nie wykazały szczególnego ryzyka dla pacjentów.1

Badania toksyczności przewlekłej

Potencjał toksyczności połączenia losartanu z hydrochlorotiazydem został oceniony w badaniach toksyczności przewlekłej prowadzonych przez okres do sześciu miesięcy u szczurów i psów po podaniu doustnym. Zmiany obserwowane w tych badaniach były głównie wywołane przez składnik losartanowy.2

Podawanie kombinacji losartan/hydrochlorotiazyd powodowało następujące zmiany parametrów biologicznych u badanych zwierząt:

  • Parametry hematologiczne – zmniejszenie wartości parametrów dotyczących krwinek czerwonych, w tym liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz wartości hematokrytu3
  • Parametry biochemiczne – zwiększenie stężenia azotu mocznikowego w surowicy krwi oraz sporadycznie zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi4
  • Zmiany narządowe – zmniejszenie masy serca (bez towarzyszących zmian histologicznych)5
  • Zmiany w przewodzie pokarmowym – uszkodzenie błony śluzowej, owrzodzenia, nadżerki i krwawienia6

Badania teratogenności i toksyczności rozrodczej

W badaniach teratogenności przeprowadzonych na szczurach i królikach nie wykazano działania teratogennego połączenia losartanu z hydrochlorotiazydem.7 Jednakże zaobserwowano pewne efekty toksyczności płodowej u szczurów, które objawiały się nieznacznym zwiększeniem występowania nadliczbowych żeber w pokoleniu F1, gdy samice były leczone przed zajściem w ciążę.8

Podobnie jak w badaniach dotyczących stosowania wyłącznie losartanu, zaobserwowano działania niepożądane dotyczące płodu i noworodków, gdy ciężarne samice szczura otrzymywały kombinację losartan/hydrochlorotiazyd w późnym okresie ciąży i/lub podczas laktacji. Efekty te obejmowały:9

  • Toksyczność nerkową u płodów i noworodków
  • Śmierć płodową w niektórych przypadkach

Wnioski z badań przedklinicznych

Wyniki badań przedklinicznych wskazują, że połączenie losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem zawarte w leku Hyzaar charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa w testach farmakologicznych, genotoksycznych i rakotwórczych. Obserwowane zmiany parametrów hematologicznych, biochemicznych oraz narządowych wynikają głównie z działania składnika losartanowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem leku w okresie ciąży, zwłaszcza w jej późnym stadium, ze względu na wykazaną w badaniach przedklinicznych toksyczność nerkową u płodów oraz zwiększone ryzyko śmierci płodowej.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl