Wskazania do stosowania leku Hyzaar

Produkt leczniczy Hyzaar (50 mg losartanu potasowego + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) jest wskazany do stosowania w terapii pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia nie przyniosła zadowalających efektów. Lek należy zalecać pacjentom, u których ciśnienie tętnicze krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas stosowania wyłącznie losartanu lub wyłącznie hydrochlorotiazydu jako monoterapii. ¹

Charakterystyka leku

Hyzaar to lek złożony, występujący w postaci żółtych, owalnych tabletek powlekanych z oznaczeniem 717 po jednej stronie. Tabletki mogą być gładkie lub posiadać rowek dzielący po drugiej stronie, jednak należy pamiętać, że linia podziału nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki. ²

Każda tabletka zawiera jako substancje czynne 50 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu (HCTZ). W składzie pomocniczym znajduje się 63,13 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. ³

Kiedy zalecić terapię lekiem Hyzaar

Lek Hyzaar powinien być polecany pacjentom w następujących sytuacjach klinicznych:

• Pacjenci z rozpoznanym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie uzyskali docelowych wartości ciśnienia tętniczego mimo stosowania monoterapii losartanem ⁴
• Pacjenci z rozpoznanym pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, którzy nie uzyskali docelowych wartości ciśnienia tętniczego mimo stosowania monoterapii hydrochlorotiazydem ⁵

Podstawy racjonalnej farmakoterapii

Skojarzenie losartanu (antagonisty receptora angiotensyny II) z hydrochlorotiazydem (diuretykiem tiazydowym) zapewnia kompleksowe działanie hipotensyjne poprzez oddziaływanie na różne mechanizmy regulacji ciśnienia tętniczego. Takie połączenie zwiększa skuteczność terapii w porównaniu do monoterapii którąkolwiek z tych substancji, co jest szczególnie istotne u pacjentów z niedostateczną kontrolą ciśnienia tętniczego przy stosowaniu pojedynczego leku. ⁶

Preparat Hyzaar (50 mg + 12,5 mg) powinien być rekomendowany pacjentom, którzy wymagają intensyfikacji leczenia hipotensyjnego po niepowodzeniu monoterapii, przy czym dawkowanie stałe w formie pojedynczej tabletki może przyczynić się do lepszego przestrzegania zaleceń terapeutycznych przez pacjenta. ⁷