Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Treprostinil Zentiva 10 mg/ml

Dane przedkliniczne dotyczące treprostynilu sodowego, uzyskane w badaniach na szczurach i psach, wskazują na występowanie reakcji miejscowych (obrzęk, rumień, ból) przy ciągłej infuzji podskórnej trwającej 13 i 26 tygodni. U psów poddanych dawkom ≥300 ng/kg/min zaobserwowano cięższe działania ogólnoustrojowe, takie jak zmniejszona aktywność, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki w miejscu infuzji, a także przypadki śmiertelne związane z powikłaniami jelitowymi. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/mL, co odpowiada stężeniom obserwowanym u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi 50 ng/kg mc./min, co ma istotne znaczenie przy ustalaniu dawkowania klinicznego. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu na funkcje rozrodcze, jednak zakres tych badań jest ograniczony i nie pozwala na pełną ocenę ryzyka dla rozwoju płodu i potomstwa.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Treprostinil Zentiva

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania treprostynilu sodowego pochodzą z różnych badań przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, obejmujących ocenę toksyczności przy podawaniu ciągłym, potencjału genotoksycznego oraz wpływu na funkcje reprodukcyjne. Szczegółowa analiza tych danych dostarcza istotnych informacji dla właściwej oceny profilu bezpieczeństwa preparatu Treprostinil Zentiva w kontekście jego klinicznego zastosowania.1

Badania toksyczności przy ciągłej infuzji

W przeprowadzonych 13- i 26-tygodniowych badaniach z zastosowaniem ciągłych infuzji podskórnych treprostynilu sodowego zaobserwowano specyficzne reakcje miejscowe u badanych zwierząt laboratoryjnych. U szczurów i psów wystąpiły objawy niepożądane w miejscu infuzji, które obejmowały: obrzęk, rumień, opuchnięcia oraz ból i wrażliwość na dotyk.2

W przypadku badań na psach zaobserwowano poważniejsze działania niepożądane przy wyższych dawkach. U zwierząt otrzymujących treprostynil w dawkach ≥ 300 ng/kg/min odnotowano:

  • Zmniejszoną aktywność
  • Wymioty
  • Luźne stolce
  • Obrzęki w miejscu infuzji

W tej grupie zwierząt wystąpiły również przypadki śmiertelne, które były związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. U tych psów oznaczono średnie stężenie treprostynilu sodowego w osoczu wynoszące 7,85 ng/mL w stanie spoczynku.3

Warto zaznaczyć, że porównywalne stężenie treprostynilu w osoczu może występować u pacjentów leczonych infuzjami treprostynilu w dawkach przekraczających 50 ng/kg mc./min, co stanowi istotną informację kliniczną przy ustalaniu dawkowania. 50 ng/kg mc./min.”>4

Badania toksyczności reprodukcyjnej

W odniesieniu do potencjalnego wpływu treprostynilu na funkcje rozrodcze przeprowadzono badania na szczurach. Nie wykazały one szkodliwego działania zastosowanych dawek treprostynilu na reprodukcję. Należy jednak podkreślić, że zakres tych badań może być niewystarczający do pełnej oceny potencjalnego zagrożenia dla procesów rozrodczych, rozwoju płodu oraz jego dalszego prawidłowego funkcjonowania.5

Potencjał rakotwórczy i genotoksyczny

W dostępnych danych przedklinicznych brakuje długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjalne działanie rakotwórcze treprostynilu.6 Natomiast przeprowadzone zostały kompleksowe badania mutagenności zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo, które nie wykazały potencjału mutagennego lub klastogennego treprostynilu. Wyniki te sugerują brak genotoksyczności związanej ze stosowaniem tego związku.7

Bezpieczeństwo farmakologiczne

Całościowa analiza dostępnych danych przedklinicznych dla treprostynilu, obejmująca standardowe badania bezpieczeństwa farmakologicznego, ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, badania genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję, nie wykazała szczególnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu terapeutycznym. Jest to istotna konkluzja przy ocenie bilansu korzyści i ryzyka związanego z zastosowaniem klinicznym preparatu Treprostinil Zentiva.8

Rodzaj badania przedklinicznego Gatunek Czas trwania Główne obserwacje Implikacje kliniczne
Toksyczność przy ciągłej infuzji podskórnej Szczury i psy 13 i 26 tygodni Reakcje miejscowe (obrzęk, rumień, ból); u psów przy dawkach ≥300 ng/kg/min: ciężkie działania ogólnoustrojowe Możliwe reakcje miejscowe przy podaniu podskórnym; stężenia w osoczu przy dawce >50 ng/kg/min u ludzi mogą być porównywalne do tych u psów z ciężkimi działaniami niepożądanymi
Toksyczność reprodukcyjna Szczury Nie określono Brak szkodliwego działania na reprodukcję Ograniczone dane do pełnej oceny ryzyka dla płodu i rozwoju potomstwa
Genotoksyczność Modele in vitro i in vivo Standardowe testy Brak działania mutagennego i klastogennego Brak ryzyka genotoksycznego dla pacjentów
Potencjał rakotwórczy Nie przeprowadzono Brak pełnych danych do oceny ryzyka rakotwórczego
  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl