Dawkowanie i sposób podawania
Treprostinil Zentiva 10 mg/ml

Treprostinil Zentiva jest podawany w formie ciągłej infuzji, preferencyjnie podskórnej, z dawką początkową 1,25 ng/kg mc./min, którą można zmniejszyć do 0,625 ng/kg mc./min w przypadku nietolerancji. Dawkę zwiększa się stopniowo: o 1,25 ng/kg mc./min tygodniowo przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie o 2,5 ng/kg mc./min tygodniowo, dostosowując indywidualnie do tolerancji i efektu klinicznego. Średnie dawki podtrzymujące wynoszą 26 ng/kg mc./min po 12 miesiącach, 36 ng/kg mc./min po 24 miesiącach i 42 ng/kg mc./min po 48 miesiącach terapii. U pacjentów z nadwagą dawkę należy ustalać na podstawie idealnej masy ciała. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać efekt „z odbicia” nadciśnienia płucnego, dlatego zaleca się unikanie przerw i szybkie wznowienie infuzji. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) stężenie leku w osoczu wzrasta do 260-510%, co wymaga zmniejszenia dawki początkowej do 0,625 ng/kg mc./min i ostrożnego zwiększania dawki. U osób powyżej 65 roku życia klirens osoczowy jest zmniejszony o 20%, co wymaga ostrożności w dawkowaniu.

Dawkowanie i sposób podawania leku Treprostinil Zentiva

Treprostinil Zentiva jest podawany w formie ciągłej infuzji, która może być realizowana drogą podskórną lub dożylną. Ze względów bezpieczeństwa preferowana jest droga podskórna, natomiast infuzja dożylna powinna być stosowana wyłącznie u pacjentów ze stabilizacją infuzji podskórnej, którzy wykazują nietolerancję tej drogi podania i akceptują ryzyko związane z długotrwałym założeniem centralnych cewników żylnych (m.in. ciężkie zakażenia krwi).1

Terapia powinna być inicjowana i monitorowana wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu nadciśnienia płucnego. Rozpoczęcie leczenia wymaga ścisłego nadzoru medycznego w warunkach umożliwiających zapewnienie intensywnej opieki medycznej.2

Dawkowanie u dorosłych pacjentów

Dawka początkowa

Zalecana początkowa dawka wynosi 1,25 ng/kg mc./min. Jeśli ta dawka nie jest dobrze tolerowana, należy ją zmniejszyć do 0,625 ng/kg mc./min.3

Dostosowanie dawkowania

Dawkę infuzji należy dostosowywać pod nadzorem lekarza według następującego schematu:

  • Przez pierwsze cztery tygodnie leczenia – zwiększanie w przyrostach 1,25 ng/kg mc./min na tydzień
  • W kolejnych tygodniach – zwiększanie w przyrostach 2,5 ng/kg mc./min na tydzień

4

Dawka powinna być ustalana indywidualnie w celu osiągnięcia dawki podtrzymującej, która zmniejsza objawy choroby i jest dobrze tolerowana przez pacjenta. Należy pamiętać, że w badaniach klinicznych skuteczność terapii utrzymywano jedynie przy zwiększaniu dawki średnio 3-4 razy w miesiącu.5

Celem dostosowywania dawki jest uzyskanie poprawy objawów nadciśnienia płucnego (PAH) przy jednoczesnym zminimalizowaniu działań niepożądanych treprostynilu, które są zwykle zależne od dawki i obejmują: zaczerwienienie twarzy, ból głowy, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty i biegunkę. Działania niepożądane mogą ustępować w miarę kontynuowania leczenia, ale jeśli utrzymują się lub nie są tolerowane przez pacjenta, szybkość infuzji może zostać zmniejszona.6

Z badań klinicznych wynika, że średnia dawka podawana pacjentom po 12 miesiącach terapii wynosiła 26 ng/kg mc./min, po 24 miesiącach 36 ng/kg mc./min, a po 48 miesiącach 42 ng/kg mc./min.7

Uwagi specjalne dotyczące dawkowania

Pacjenci z nadwagą: U pacjentów z nadwagą (ważących o 30% ponad normę masy ciała) zarówno dawkę początkową, jak i kolejne zwiększenia dawki należy ustalać w oparciu o idealną masę ciała.8

Przerwanie leczenia: Nagłe odstawienie lub znaczne zmniejszenie dawki treprostynilu może prowadzić do nasilenia „z odbicia” tętniczego nadciśnienia płucnego. Zaleca się unikanie przerywania leczenia oraz jak najszybsze wznowienie infuzji po przypadkowym zmniejszeniu dawki lub przerwie. Decyzja o optymalnej strategii wznowienia infuzji powinna być podejmowana indywidualnie przez personel medyczny. W większości przypadków, po kilkugodzinnej przerwie, infuzję można wznowić stosując tę samą dawkę, natomiast po dłuższych przerwach może być konieczne ponowne dostosowanie dawkowania.9

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostępne badania kliniczne treprostynilu nie obejmują wystarczającej liczby pacjentów powyżej 65 roku życia, aby określić różnice w reakcji na lek w porównaniu z młodszymi pacjentami. Należy jednak odnotować, że analizy farmakokinetyczne wykazały zmniejszenie klirensu osoczowego treprostynilu o 20% u tej grupy wiekowej.10

Zalecana jest ostrożność przy ustalaniu dawkowania dla pacjentów w podeszłym wieku, uwzględniając częstsze występowanie zaburzeń czynności wątroby, nerek, układu sercowo-naczyniowego oraz możliwość współwystępowania innych chorób i jednoczesnego stosowania innych leków.11

Dzieci i młodzież

Dane dotyczące stosowania leku u pacjentów poniżej 18 roku życia są ograniczone. Dostępne badania kliniczne nie pozwalają jednoznacznie określić, czy schemat dawkowania rekomendowany dla pacjentów dorosłych można ekstrapolować na populację pediatryczną i młodzież, zarówno pod względem skuteczności, jak i bezpieczeństwa.12

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby (odpowiednio stopień A i B wg skali Child-Pugh) stężenie treprostynilu w osoczu (AUC) zwiększa się od 260% do 510%. Osoczowy klirens leku jest u tych pacjentów zmniejszony o 80%.13

W związku z tym zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko zwiększonego ogólnoustrojowego narażenia na lek, co może zmniejszyć tolerancję i zwiększyć występowanie działań niepożądanych zależnych od dawki. U tych pacjentów zaleca się zmniejszenie początkowej dawki treprostynilu do 0,625 ng/kg mc./min oraz znacznie ostrożniejsze zwiększanie dawki.14

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Należy pamiętać, że treprostynil nie jest usuwany podczas dializy.15

Metoda przejścia do leczenia dożylnego epoprostenolem

W przypadku konieczności przejścia do dożylnego podawania epoprostenolu, proces ten powinien odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską. Zalecany schemat postępowania w okresie przejściowym obejmuje:16

  1. Początkowo powolne zmniejszanie infuzji treprostynilu o 2,5 ng/kg mc./min
  2. Po co najmniej 1 godzinie podawania nowej dawki treprostynilu, wprowadzenie epoprostenolu w maksymalnej dawce 2 ng/kg mc./min
  3. Następnie zmniejszanie dawki treprostynilu w kolejnych odstępach wynoszących przynajmniej 2 godziny, z jednoczesnym zwiększaniem dawki epoprostenolu po utrzymaniu dawki początkowej przez przynajmniej 1 godzinę

17

Sposób podawania

Podawanie w ciągłej infuzji podskórnej

Treprostinil Zentiva jest podawany w ciągłej infuzji podskórnej za pomocą podskórnego cewnika z użyciem ambulatoryjnej pompy infuzyjnej. W celu uniknięcia ewentualnych przerw w podawaniu leku, pacjent musi mieć zapewniony dostęp do rezerwowej pompy infuzyjnej i zestawów do podskórnej infuzji.18

Wymagania dla przenośnej pompy infuzyjnej

Przenośna pompa infuzyjna stosowana do podawania podskórnie produktu Treprostinil Zentiva powinna spełniać następujące kryteria:19

  • niewielkie rozmiary i waga
  • możliwość dostosowania szybkości infuzji w przyrostach około 0,02 mL/h
  • sygnały alarmowe w przypadku zatkania, słabej baterii, błędu oprogramowania i niesprawności silnika
  • dokładność w granicach +/- 6% w ciągu godziny programowanej szybkości podawania
  • napęd (ciągły lub pulsujący) zapewniający nadciśnienie

20

Zbiornik musi być sporządzony z polichlorku winylu, polipropylenu lub szkła. Pacjentów należy dokładnie poinstruować o obsłudze pompy, programowaniu, podłączaniu i konserwacji zestawu do infuzji. Nagłe zalanie przewodu podłączonego do pacjenta może spowodować przypadkowe podanie dawki większej niż zalecana.21

Obliczanie szybkości infuzji

Szybkość infuzji (mL/h) oblicza się na podstawie następującego wzoru:22

∇ (mL/h) = D (ng/kg mc./min) x W (kg) x [0,00006/treprostynil stężenie (mg/mL)]23

gdzie:
D = przepisana dawka w ng/kg mc./min
W = masa ciała pacjenta w kg

Treprostinil Zentiva jest dostępny w stężeniach 1 mg/mL, 2,5 mg/mL, 5 mg/mL, 10 mg/mL.24

Produkt stosowany w ciągłej infuzji podskórnej podawany jest bez rozcieńczenia z szybkością ustaloną na podstawie dawki (ng/kg mc./min), masy ciała (kg) i rodzaju zastosowanego stężenia fiolki produktu. Podczas infuzji podskórnej jedna strzykawka wypełniona nierozcieńczonym produktem leczniczym Treprostinil Zentiva nie może być używana dłużej niż 72 godziny w temperaturze 37°C.25

Współczynnik przeliczeniowy 0,00006 = 60 min/h x 0,000001 mg/ng26

Przykłady obliczania szybkości ciągłej infuzji podskórnej

Przykład 1:
Dla pacjenta o masie ciała 60 kg, przy zalecanej dawce początkowej 1,25 ng/kg/min, z użyciem fiolki treprostynilu o stężeniu 1 mg/mL, szybkość ciągłej infuzji podskórnej oblicza się następująco:27

Szybkość ciągłej infuzji podskórnej (mL/h) = 1,25 ng/kg mc./min x 60 kg x 0,00006 / 1 mg/mL = 0,00450 mL/h

Przykład 2:
Dla pacjenta o masie ciała 65 kg, przy dawce 40 ng/kg mc./min, z użyciem fiolki treprostynilu o stężeniu 5 mg/mL, szybkość ciągłej infuzji podskórnej oblicza się następująco:28

Szybkość ciągłej infuzji (mL/h) = 40 ng/kg mc./min x 65 kg x 0,00006 / 5 mg/mL = 0,031 mL/h

Tabela dawkowania dla infuzji podskórnej

Poniższa tabela zawiera wskazówki dotyczące szybkości podskórnej infuzji produktu Treprostinil Zentiva 10 mg/mL dla pacjentów o różnej masie ciała, odpowiadającej dawkom do 155 ng/kg mc./min.29

Tabela 1. Ustawienia szybkości infuzji podskórnej w pompie (mL/h) dla produktu leczniczego Treprostinil Zentiva o stężeniu treprostynilu 10 mg/mL
Dawka (ng/kg mc./min) Masa ciała pacjenta (kg)
25 40 60 80 100
1,25 0,002 0,003 0,005 0,006 0,008
2,5 0,004 0,006 0,009 0,012 0,015
3,75 0,006 0,009 0,014 0,018 0,023
5 0,008 0,012 0,018 0,024 0,030
10 0,015 0,024 0,036 0,048 0,060
15 0,023 0,036 0,054 0,072 0,090
20 0,030 0,048 0,072 0,096 0,120
30 0,045 0,072 0,108 0,144 0,180
40 0,060 0,096 0,144 0,192 0,240
50 0,075 0,120 0,180 0,240 0,300
80 0,120 0,192 0,288 0,384 0,480
100 0,150 0,240 0,360 0,480 0,600
155 0,233 0,372 0,558 0,744 0,930

Zalecenia dotyczące stosowania w infuzji dożylnej

Przy podawaniu dożylnym treprostynilu należy przestrzegać następujących zasad:30

  • Maksymalny czas stosowania rozcieńczonego roztworu treprostynilu nie powinien być dłuższy niż 24 godziny.
  • Należy stosować wbudowany filtr 0,2 mikronowy pomiędzy drenem infuzji i złączką cewnika, wymienianym co 24 godziny podczas wymiany zbiornika zestawu infuzyjnego.
  • Należy stosować zamknięty system złączki z przegrodą rozdzielającą (preferowana jest przegroda rozdzielająca zamiast mechanicznego kranika), zapewniający zamknięcie kanału cewnika zawsze, gdy system do podawania infuzji jest odłączony. Zamknięty system złączki należy wymieniać co 7 dni.
  • Należy przestrzegać zasad dotyczących wewnętrznych połączeń typu luer lock – pacjent powinien unikać pływania i zanurzania systemu infuzyjnego w miejscu połączenia ze złączką cewnika, a podczas wymiany zamkniętej złączki nie powinna być widoczna woda w odprowadzeniach połączeń typu luer lock.
  • Linię infuzyjną można odłączać od zamkniętej złączki tylko co 24 godziny, podczas wymiany.

31

Te zalecenia są szczególnie istotne w zapobieganiu zakażeniom krwi bakteriami Gram-ujemnymi przenoszonymi z wodą.32

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl