Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Novothyral 75 75 mcg + 15 mcg

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa Novothyral 75, zawierającego 75 µg lewotyroksyny i 15 µg liotyroniny, wskazują na bardzo niski poziom toksyczności ostrej obu substancji. Dawki lewotyroksyny do 10 mg były tolerowane klinicznie bez istotnych powikłań, choć u pacjentów z chorobą wieńcową przedawkowanie może prowadzić do poważnych komplikacji. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach wykazały zmiany w parametrach biochemicznych i histopatologicznych wątroby, zwiększoną częstość zespołów nerczycowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co sugeruje wpływ hormonów tarczycy na metabolizm i rozwój tkanek. W badaniach na psach nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych, co może wynikać z różnic gatunkowych w metabolizmie i ekspresji receptorów hormonów tarczycy.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Novothyral 75

Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Novothyral 75, zawierającego sole sodowe lewotyroksyny (75 µg) i liotyroniny (15 µg), obejmują informacje na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozrodczość oraz potencjału mutagennego i karcynogennego obu substancji czynnych.1

Toksyczność ostra

Przeprowadzone badania wykazały, że zarówno lewotyroksyna, jak i liotyronina charakteryzują się bardzo niskim poziomem toksyczności ostrej.2 Doświadczenia kliniczne z przypadków zatruć, w tym prób samobójczych, wskazują, że dawki lewotyroksyny sięgające 10 mg były tolerowane przez pacjentów bez istotnych powikłań. Należy jednak zaznaczyć, że u osób z chorobą wieńcową mogą wystąpić poważne powikłania po przedawkowaniu leku.3

Toksyczność przewlekła

Ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu substancji czynnych została przeprowadzona na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych.4 W badaniach na szczurach, którym podawano duże dawki substancji czynnych, zaobserwowano następujące objawy:5

  • Objawy uszkodzenia wątroby – manifestujące się zmianami w parametrach biochemicznych oraz w obrazie histopatologicznym tkanki wątrobowej
  • Zwiększenie częstości występowania samoistnych zespołów nerczycowych – wskazujące na potencjalny niekorzystny wpływ na funkcję nerek
  • Zmiany masy narządów wewnętrznych – świadczące o wpływie hormonów tarczycy na metabolizm i rozwój tkanek

Co istotne, w analogicznych badaniach przeprowadzonych na psach nie stwierdzono żadnych znaczących działań niepożądanych związanych z podawaniem badanych substancji.6 Ta różnica w reakcji na lek pomiędzy gatunkami zwierząt może wynikać z odmienności w metabolizmie hormonów tarczycy oraz z różnic w ekspresji receptorów dla tych hormonów.

Toksyczny wpływ na rozród

Dane przedkliniczne dotyczące potencjalnego toksycznego wpływu substancji czynnych zawartych w produkcie Novothyral 75 na rozrodczość wskazują na niskie ryzyko. Hormony tarczycy przechodzą przez barierę łożyskową jedynie w niewielkich ilościach, co ogranicza ekspozycję płodu na ich działanie.7

Istnieje bogata dokumentacja kliniczna dotycząca stosowania lewotyroksyny u kobiet w ciąży, obejmująca wszystkie trymestry.8 Dostępne dane nie wskazują na toksyczne działanie tych substancji na płód ani na ich potencjał teratogenny. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka wystąpienia wad rozwojowych u płodów narażonych na działanie lewotyroksyny w okresie prenatalnym.9

Dodatkowo, nie ma danych wskazujących na negatywny wpływ substancji czynnych zawartych w produkcie Novothyral 75 na płodność zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.10 Oznacza to, że terapia tym produktem leczniczym najprawdopodobniej nie wpływa negatywnie na zdolność do posiadania potomstwa.

Mutagenność i karcynogenność

W odniesieniu do potencjału mutagennego i karcynogennego substancji czynnych zawartych w produkcie Novothyral 75, dostępne dane są ograniczone. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach ukierunkowanych na ocenę tych właściwości.11

Co istotne, wieloletnie doświadczenie kliniczne ze stosowaniem lewotyroksyny i liotyroniny u ludzi nie dostarczyło żadnych danych sugerujących, że substancje te mogą wywoływać zmiany w materiale genetycznym prowadzące do wad u potomstwa.12 Brak jest również przesłanek wskazujących na potencjał karcynogenny tych substancji. Ta obserwacja ma szczególne znaczenie, biorąc pod uwagę długotrwałe stosowanie hormonów tarczycy w praktyce klinicznej.

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl