Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Distem 380 mg + 300 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne paracetamolu, stosowanego w dawkach terapeutycznych (380 mg w produkcie Distem), wykazały brak działań toksycznych, jednak bardzo wysokie dawki indukują martwicę środkowej części zrazika wątroby, methemoglobinemię i hemolizę oksydacyjną u zwierząt. W modelach szczurów i myszy obserwowano zmiany patologiczne w przewodzie pokarmowym, morfologii krwi, degenerację miąższu wątroby i nerek, co wiąże się z metabolizmem paracetamolu. Długotrwałe stosowanie, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do rzadkich przypadków odwracalnego przewlekłego czynnego zapalenia wątroby, a objawy zatrucia mogą pojawić się już po 3 tygodniach terapii. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały zagrożenia przy dawkach nietoksycznych, natomiast dawki hepatotoksyczne wiązały się z ryzykiem genotoksycznym i karcynogennym, co jednak nie ma znaczenia klinicznego. Dodatkowo, wysokie dawki paracetamolu mogą powodować atrofię jąder i hamować spermatogenezę, choć znaczenie kliniczne tych obserwacji pozostaje niejasne.
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
- Paracetamol – profil toksykologiczny
- Paracetamol – toksyczność ostra, podostra i przewlekła
- Paracetamol – potencjał genotoksyczny i karcynogenny
- Paracetamol – wpływ na układ rozrodczy
- Metokarbamol – profil toksykologiczny
- Metokarbamol – dane dotyczące genotoksyczności, karcynogenności i toksycznego wpływu na reprodukcję
- Kolejne rozdziały
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Przedstawione poniżej dane przedkliniczne dotyczą dwóch substancji aktywnych zawartych w produkcie Distem (380 mg + 300 mg) – paracetamolu oraz metokarbamolu. Informacje te opierają się na badaniach toksykologicznych, genotoksycznych i karcynogennych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych.
Paracetamol – profil toksykologiczny
Dawki terapeutyczne paracetamolu nie wykazują działań toksycznych w badaniach przedklinicznych. Dopiero bardzo wysokie dawki powodują charakterystyczną dla paracetamolu martwicę środkowej części zrazika wątroby, obserwowaną zarówno u zwierząt laboratoryjnych, jak i u ludzi.1
W badaniach na psach i kotach zaobserwowano, że bardzo duże dawki paracetamolu mogą powodować methemoglobinemię i hemolizę oksydacyjną, jednak zjawiska te występują niezwykle rzadko u ludzi.2
Paracetamol – toksyczność ostra, podostra i przewlekła
W badaniach toksykologicznych na szczurach i myszach, oceniających ostrą, podostrą i przewlekłą toksyczność paracetamolu, zaobserwowano następujące zmiany patologiczne:
- Zmiany w przewodzie pokarmowym (żołądek i jelita)
- Zmiany w morfologii krwi
- Degeneracja miąższu wątroby
- Degeneracja miąższu nerek, w tym martwica
Powyższe zmiany przypisuje się zarówno mechanizmowi działania paracetamolu, jak i specyfice jego metabolizmu. Metabolity paracetamolu również u ludzi wykazują właściwości toksyczne i mogą powodować analogiczne zmiany w narządach docelowych.3
Podczas długotrwałego stosowania paracetamolu (np. przez okres 1 roku) w dawkach terapeutycznych, opisywano bardzo rzadkie przypadki odwracalnego przewlekłego czynnego zapalenia wątroby. Co istotne, objawy zatrucia mogą pojawić się już po 3 tygodniach leczenia, nawet przy stosowaniu dawek subtoksycznych. Z tego powodu nie zaleca się długotrwałego stosowania paracetamolu lub podawania go w dużych dawkach.4
Paracetamol – potencjał genotoksyczny i karcynogenny
Badania genotoksyczności nie wykazały istotnego zagrożenia genotoksycznego paracetamolu stosowanego w zakresie dawek terapeutycznych (dawek nietoksycznych). Długoterminowe badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie dostarczyły dowodów na działanie karcynogenne niehepatotoksycznych dawek paracetamolu.5
Natomiast paracetamol podawany w dawkach hepatotoksycznych wykazywał potencjalne działanie genotoksyczne oraz karcynogenne, manifestujące się występowaniem guzów wątroby i pęcherza moczowego u szczurów i myszy. Aktywność genotoksyczna i karcynogenna jest jednak związana ze zmianami w metabolizmie paracetamolu obserwowanymi przy stosowaniu wysokich dawek i nie stanowi zagrożenia w odniesieniu do praktyki klinicznej.6
Paracetamol – wpływ na układ rozrodczy
Badania toksyczności przewlekłej u zwierząt wykazały, że paracetamol w dużych dawkach może powodować atrofię jąder i hamować spermatogenezę. Znaczenie kliniczne tych obserwacji dla populacji ludzkiej pozostaje nieustalone.7
Metokarbamol – profil toksykologiczny
Badania przedkliniczne wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą metokarbamolu. W badaniach na modelach zwierzęcych obserwowano następujące objawy zatrucia metkarbamolem:
- Ataksja – zaburzenia koordynacji ruchowej
- Katalepsja – sztywność mięśniowa, znieruchomienie
- Skurcze mięśniowe
- Śpiączka
Powyższe objawy wskazują głównie na wpływ metokarbamolu na ośrodkowy układ nerwowy i układ mięśniowy.8
W badaniach toksyczności przewlekłej na zwierzętach, działania toksyczne metokarbamolu obserwowano jedynie przy narażeniu znacznie przekraczającym maksymalną ekspozycję u człowieka. Sugeruje to niewielkie znaczenie tych obserwacji dla praktyki klinicznej i korzystny profil bezpieczeństwa metokarbamolu w dawkach terapeutycznych.9
Metokarbamol – dane dotyczące genotoksyczności, karcynogenności i toksycznego wpływu na reprodukcję
Należy podkreślić, że dostępne dane przedkliniczne dotyczące metokarbamolu są ograniczone. Według dostępnych informacji:
- Nie przeprowadzono badań oceniających toksyczny wpływ metokarbamolu na reprodukcję zwierząt
- Brak długoterminowych badań oceniających potencjał mutagenny metokarbamolu
- Nie przeprowadzono długoterminowych badań oceniających działanie karcynogenne metokarbamolu
Powyższe ograniczenia w danych przedklinicznych należy uwzględnić przy ocenie pełnego profilu bezpieczeństwa metokarbamolu.10
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania