toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zolmiles 2,5 mg
Przedkliniczne badania zolmitryptanu, substancji czynnej leku Zolmiles, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły, że działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u pacjentów z migreną (2,5 mg i 5 mg). Stosunek dawki toksycznej do terapeutycznej wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa, co jest istotne w kontekście potencjalnej toksyczności ogólnoustrojowej. Ponadto, kompleksowa ocena genotoksyczności przeprowadzona in vitro i in vivo nie wykazała zdolności zolmitryptanu do uszkadzania materiału genetycznego, eliminując ryzyko genotoksyczne przy stosowaniu w zalecanych dawkach.
agonista receptora 5HT 1B/1D, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, farmakoterapia migreny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, tryptan, wiązanie z melaniną, Zolmiles, zolmitryptan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Genoptim 7,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny, przeprowadzone zgodnie z wymogami oceny nowych substancji leczniczych, nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego przy stosowaniu leku Ivabradine Genoptim. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność u szczurów obu płci. Jednakże, podczas ekspozycji ciężarnych szczurów i królików na dawki porównywalne z terapeutycznymi u ludzi, zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurów oraz sporadyczne przypadki agenezji palców u królików, co wskazuje na potencjalne działanie teratogenne iwabradyny. W badaniach długoterminowych na psach (dawki 2, 7 i 24 mg/kg m.c./dobę przez 1 rok) odnotowano przemijające zmiany w siatkówce, korelujące z farmakodynamicznym mechanizmem działania leku na prądy Ih, bez trwałego uszkodzenia struktur oka.
bezpieczeństwo farmakologiczne, choroby układu sercowo-naczyniowego, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, iwabradyna, kancerogenność, organogeneza, prądy Ih, rozrodczość, rozwój płodu, ryzyko środowiskowe, teratogenność, toksyczność, toksyczność iwabradyny, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wady serca płodu, wiek reprodukcyjny, wrodzony brak palców, zdolności reprodukcyjne, zmiany siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Alprazolam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alprazolam nie wykazuje potencjału mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdzają testy in vitro (test Amesa) oraz in vivo (test mikrojąderkowy u szczurów) przy dawkach sięgających 100 mg/kg mc./dobę, czyli 500-krotności maksymalnej dawki u ludzi (10 mg/dobę). Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach (do 30 mg/kg mc./dobę, 150x dawka ludzka) i myszach (do 10 mg/kg mc./dobę, 50x dawka ludzka) nie wykazały działania onkogennego. Ponadto, alprazolam nie wpływał negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawce 5 mg/kg mc./dobę (25x dawka ludzka), jednak prenatalna ekspozycja wiązała się z opóźnieniami rozwojowymi i zwiększoną śmiertelnością płodów oraz potencjalnymi zmianami behawioralnymi u potomstwa gryzoni.
aberracje chromosomowe, alprazolam, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, benzodiazepiny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja prenatalna, mutageneza bakteryjna, mutagenność bakteryjna, napady drgawek, neowaskularyzacja rogówki, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność płodowa, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, wady wrodzone, wpływ na narząd wzroku, wpływ na płodność, zaćma - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Persen Noc 445 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne leku Persen Noc, zawierającego 445 mg suchego wyciągu z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L. s.l., radix) o współczynniku DER 3-6:1, wykazały niską toksyczność zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu (4-8 tygodni) u gryzoni. Test Amesa przeprowadzony na suchym wyciągu uzyskanym 70% etanolem nie wykazał potencjału mutagennego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne substancji aktywnej. Wyniki te wskazują na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa leku w kontekście toksyczności ostrej, przewlekłej oraz mutagenności.
badanie toksykologiczne, Drug Extract Ratio, działanie rakotwórcze, korzeń kozłka lekarskiego, mutacja genetyczna, olejek eteryczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Valeriana officinalis, właściwość mutagenna, wyciąg z kozłka lekarskiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum PPH 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Hydroxizine Genoptim, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, ośrodkowego układu nerwowego ani innych kluczowych funkcji fizjologicznych. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, nie wykazały znaczących efektów niepożądanych w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku u ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane farmakologiczne, dane toksykologiczne, dawka terapeutyczna, efekt niepożądany, funkcja fizjologiczna, hydroksyzyna chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu DexaPico, wykazały wartości LD50 wynoszące odpowiednio 165 mg/kg (myszy), 350 mg/kg (szczury) oraz 336 mg/kg (świnki morskie) przy podaniu doustnym. Podanie dawek rzędu 1,5 g/dobę, co stanowi około 100-krotność dawki terapeutycznej, wywoływało odwracalne objawy neurologiczne i oddechowe, takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, zaburzenia mowy i upośledzenie oddychania, bez skutkowania zgonami. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 0,1; 1; 10 i 100 mg/kg przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów, jedynym istotnym efektem był spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce 100 mg/kg przez 13 tygodni, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, upośledzenie oddychania, wyciąg z kwiatu lipy - Leksykon substancji czynnych
Wapń glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wapń glubionian, obecny w preparatach Calcium Polfarmex oraz Calcium Polfarmex o smaku truskawkowym, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy obejmowały wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując istotnych działań niepożądanych przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach, obejmujące parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologię narządów, nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Ponadto, testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, aberracje chromosomowe, test mikrojądrowy) oraz badania karcinogenności nie potwierdziły działania mutagennego ani rakotwórczego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, aktywność genotoksyczna, badanie histopatologiczne, badanie karcinogenności, dawka terapeutyczna, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, mutagenność, niedobór wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, wapń glubionian, wapń laktobionian - Leksykon substancji czynnych
Solidago virga aurea – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat leczniczy Santaherba zawiera Solidago virga aurea D3 w stężeniu 3,33 ml na 100 ml produktu, jednakże nie dysponuje danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tej substancji. W skład produktu wchodzi łącznie jedenaście substancji czynnych, w tym rozcieńczenia homeopatyczne takie jak D3 i D4, a także ekstrakty roślinne (TM). Produkt dostępny jest w formie kropli doustnych zawierających 39,5% (v/v) etanolu jako substancję pomocniczą. Brak badań toksykologicznych obejmujących toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania Santaherba.
Adrenalinum, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, Belladonna, crataegus oxyacantha, ephedra vulgaris, galeopsis ochroleuca, genotoksyczność, Ipeca, krople doustne, Lobelia inflata, rakotwórczość, rozcieńczenie homeopatyczne, Sambucus nigra, Solidago virga aurea, Stramonium, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Yerba santa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Human Albumin Grifols 20% 200 mg/ml
Albumina ludzka, będąca naturalnym składnikiem osocza, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno danymi przedklinicznymi, jak i wieloletnim doświadczeniem klinicznym. Badania toksyczności po jednokrotnym podaniu u zwierząt nie wykazały dawek toksycznych ani letalnych, a objawy ostrej toksyczności nie zostały zaobserwowane. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko albuminie ludzkiej u zwierząt, standardowe badania toksyczności po wielokrotnym podaniu są metodologicznie niewykonalne. Ponadto, brak jest dowodów na toksyczne działanie na zarodek i płód oraz na mutagenność i onkogenność preparatu Human Albumin Grifols 20%, który zawiera 200 g/l białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka.
albumina fizjologiczna, albumina ludzka, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, białko całkowite, białko heterologiczne, dawka letalna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, kancerogeneza, kancerogenność, model zwierzęcy, mutacja genetyczna, mutagenność, osocze ludzkie, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidon Vipharm 1 mg
Przedkliniczne badania toksyczności rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na gruczoły piersiowe i układ rozrodczy u szczurów i psów, związane z hiperprolaktynemią wynikającą z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywny wpływ na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową oraz przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych u dorosłych osobników po ekspozycji prenatalnej. U młodych zwierząt odnotowano zwiększoną śmiertelność, opóźnienie rozwoju fizycznego i dojrzewania płciowego, przy czym dawka 3,6-krotnie wyższa od maksymalnej ludzkiej ekspozycji (1,5 mg/dobę) nie wpływała na wzrost kości długich u psów, natomiast dawka 15-krotna wywoływała negatywne efekty rozwojowe.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie in vivo, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, elektrokardiogram, funkcja poznawcza, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, prolaktyna, przewodnictwo sercowe, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ hormonalny, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glurenorm 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glikwidonu wykazały bardzo niski potencjał toksyczny substancji. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 przekraczała 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów, królików i psów, natomiast dożylna LD50 u szczurów wynosiła 144-180 mg/kg. Długoterminowe podawanie doustne w dawkach do 200 mg/kg/dobę (18 miesięcy) oraz do 1000 mg/kg/dobę (6 miesięcy) u szczurów, a także do 20 mg/kg/dobę u psów przez 18 miesięcy, nie wykazało istotnych działań niepożądanych. Testy genotoksyczności (m.in. test Amesa, test mikrojądrowy, test aberracji chromosomowych) nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności glikwidonu. Dodatkowo, badania karcynogenności na myszach i szczurach nie wykazały potencjału nowotworotwórczego substancji.
aberracja chromosomowa, chomik chiński, dawka letalna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, glikwidon, hipoglikemia, karcynogenność, LD50, obrót kostny, sonda żołądkowa, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotylek Max 10 mg
Przeprowadzone badania toksykologiczne biotyny, substancji czynnej preparatu Biotylek Max, wykazały wyjątkowo niski profil toksyczności. Dawki toksyczne w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności były wielokrotnie wyższe – rzędu kilku tysięcy razy – niż terapeutyczna dawka stosowana u ludzi, wynosząca 10 mg. Tak wysoki margines bezpieczeństwa wskazuje na bezpieczne stosowanie biotyny w dawce terapeutycznej. Ponadto, badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania kancerogenności nie potwierdziły właściwości rakotwórczych biotyny, co potwierdza jej korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście długoterminowego stosowania.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo terapeutyczne, biotyna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genetyczna, nowotwór, poronienie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, właściwość rakotwórcza - Leksykon substancji czynnych
Bromek potasu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W analizowanych preparatach homeopatycznych zawierających bromek potasu (Kalium bromatum) jako składnik aktywny, tj. Nervoheel N (30 mg bromku potasu w rozcieńczeniu D4 na tabletkę) oraz syrop Sedalia (1,5 g bromku potasu w rozcieńczeniu 9 CH na 100 g syropu), dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone. Producent Nervoheel N podkreśla, że wysokie rozcieńczenia substancji czynnych nie stanowią zagrożenia toksykologicznego, co wskazuje na minimalne ryzyko działań niepożądanych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W obu preparatach bromek potasu występuje w bardzo niskich stężeniach, zgodnie z zasadami homeopatii, co dodatkowo ogranicza potencjalne ryzyko toksyczności.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bieluń dziędzierzawa, bromek potasu, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, działanie uspokajające, genotoksyczność, izowalerianian cynku, jaśmin karoliński, kulczyba ignacjańska, kwas fosforowy, lulek czarny, mątwa lekarska, męczennica cielista, rumianek pospolity, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agapurin SR 600 600 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pentoksyfiliny, substancji czynnej leku Agapurin SR 600, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 1385 mg/kg m.c. (myszy, doustnie), 1770 mg/kg m.c. (szczury, doustnie) oraz 230 mg/kg m.c. (szczury, dożylnie). W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny w dawkach do 1000 mg/kg m.c./dobę u szczurów oraz do 100 mg/kg m.c./dobę u psów przez okres roku nie wywołało toksycznego uszkodzenia narządów. Natomiast dawki przekraczające 320 mg/kg m.c./dobę u psów przez 12 miesięcy indukowały objawy toksyczne, takie jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwawienia, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich w jądrach. Badania reprodukcyjne na czterech gatunkach zwierząt nie wykazały działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój okołoporodowy, choć bardzo wysokie dawki zwiększały śmiertelność wewnątrzmaciczną płodów u szczurów.
Agapurin SR, dawka śmiertelna 50, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, proces reprodukcyjny, test Amesa, toksyczne uszkodzenie narządów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, zgon wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lavistina 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Lavistina, obejmowały długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów (6 miesięcy) i szczurów albinosów (18 miesięcy) w dawkach od 2,5 do 120 mg/kg masy ciała. W trakcie tych badań nie zaobserwowano klinicznie istotnych uszkodzeń tkanek ani narządów, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Dodatkowo, badania genotoksyczności wykazały brak właściwości mutagennych, a testy rakotwórczości u szczurów nie potwierdziły potencjału karcynogennego betahistyny dichlorowodorku.
badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksyczności, betahistyna dichlorowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja mutacji genetycznych, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Moklar 150 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku Moklar, zawierającego 150 mg moklobemidu, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej potwierdziły brak toksycznych efektów zarówno po jednorazowym, jak i wielokrotnym podaniu leku. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukcji aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, moklobemid, mutacja genowa, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus (250 mg + 1,5625 mg Zn2+)/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego inozynę pranobeks oraz cynku glukonian, wskazują na niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała szeroki margines bezpieczeństwa, z LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co jest 50-krotnie wyższe od maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) nie wykazały właściwości karcynogennych ani mutagennych, potwierdzając brak genotoksyczności inozyny pranobeksu. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotności zalecanej u ludzi, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń czynności reprodukcyjnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, cynk glukonian, dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność inozyny pranobeksu, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unituss Junior 60 mg/10 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewodropropizyny, substancji czynnej produktu leczniczego Unituss Junior, wykazały wysoki margines bezpieczeństwa stosowania klinicznego. Toksyczność ostra ujawniała się dopiero przy bardzo wysokich dawkach: 886,5 mg/kg u szczurów, 1287 mg/kg u myszy oraz 2492 mg/kg u świnek morskich, podczas gdy terapeutyczna dawka syropu wynosi 60 mg/10 ml. Indeks terapeutyczny, określony w modelu kaszlu indukowanego u świnek morskich, mieścił się w zakresie 16–53, co wskazuje na wielokrotnie niższą dawkę efektywną w porównaniu do dawki toksycznej, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa leku.
dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, efekt leczniczy, efekt toksyczny, indeks terapeutyczny, kaszel indukowany, lewodropropizyna, margines bezpieczeństwa, NOAEL, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, profil toksykologiczny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 88 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej w preparacie Tirosint Sol wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co potwierdza brak istotnych działań toksycznych po podaniu pojedynczych, nawet wysokich dawek. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany kliniczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały głównie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Brak jest specyficznych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na procesy reprodukcyjne, co stanowi lukę w ocenie bezpieczeństwa w tym zakresie.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Tirosint Sol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie wątroby, zespół nerczycowy, zmiana masy narządów - Leksykon substancji czynnych
Nifuratel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nifuratel, stosowany w preparatach takich jak Macmiror (tabletki powlekane 200 mg) oraz w połączeniu z nystatyną w formach dopochwowych (Macmiror Complex maść i Macmiror Complex 500 globulki), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksykologicznymi na zwierzętach. W badaniach toksyczności ostrej nie odnotowano śmiertelności ani działań toksycznych przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała (doustnie) i 200 mg/kg (dootrzewnowo) u myszy i szczurów. W przypadku preparatów złożonych, dawki do 2000 mg nifuratelu/kg masy ciała oraz 172,8 mg nystatyny/kg masy ciała (odpowiadające 480 STDH) nie wywołały ostrych ani opóźnionych reakcji toksycznych, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dopochwowej). Ze względu na objętość preparatu nie określono DL50 dla drogi doustnej w przypadku Macmiror Complex i Macmiror Complex 500.
badanie toksykologiczne, dawka lecznicza, dawka wielokrotna, Macmiror, Macmiror Complex, Macmiror Complex 500, margines bezpieczeństwa, monoterapia, nifuratel, nystatyna, parametr DL50, podanie dootrzewnowe, podanie dopochwowe, podanie doustne, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40 jest roztworem do dializy otrzewnowej zawierającym glukozę w stężeniach 1,36% w/v (13,6 mg/ml), 2,27% w/v (22,7 mg/ml) oraz 3,86% w/v (38,6 mg/ml), elektrolity (Na, Ca, Mg, Cl) oraz system buforowy z wodorowęglanem sodu (25 mmol/l) i mleczanem sodu (15 mmol/l), co łącznie daje stężenie buforu 40 mmol/l. Po zmieszaniu dwóch komór roztworu uzyskuje się pH 7,4, odpowiadające fizjologicznemu pH osocza. Osmolarność roztworu wynosi odpowiednio 344 mOsmol/l (glukoza 1,36%), 395 mOsmol/l (glukoza 2,27%) oraz 483 mOsmol/l (glukoza 3,86%), co jest istotne przy doborze stężenia roztworu w zależności od indywidualnych właściwości transportowych błony otrzewnowej i potrzeb ultrafiltracyjnych pacjenta. Skład elektrolitowy roztworu (na przykładzie stężenia glukozy 1,36%) odzwierciedla fizjologiczne stężenia jonów w surowicy krwi, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i tolerancji terapii nerkozastępczej.
błona otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dolegliwości bólowe, elektrolity, genotoksyczność, jama otrzewnowa, leczenie nerkozastępcze, mleczan sodu, osmolarność roztworu, pH osocza, potencjał rakotwórczy, skład elektrolitowy, system buforowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ultrafiltracja, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betaserc ODT 24 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny, substancji czynnej preparatu Betaserc ODT, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym, szczury tolerowały dawkę 500 mg/kg przez 18 miesięcy bez objawów toksyczności, a psy przy dawce 25 mg/kg przez 6 miesięcy również nie wykazały działań niepożądanych. Natomiast podanie dożylne w dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania mutagenności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutacji genetycznych ani działania karcynogennego przy dawkach do 500 mg/kg przez 18 miesięcy u szczurów. W zakresie wpływu na reprodukcję, niekorzystne efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ma ograniczone znaczenie kliniczne.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie podrażniające, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinupret extract 160 mg
Preparat Sinupret extract, zawierający suchy wyciąg (DER 3-6:1) z korzenia goryczki, kwiatu pierwiosnka, ziela szczawiu, kwiatu bzu czarnego i ziela werbeny, przeszedł kompleksowe badania toksyczności przewlekłej na psach i szczurach, wykazując NOAEL na poziomie 320 mg/kg masy ciała, co odpowiada odpowiednio 22- i 7-krotnemu marginesowi bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej u ludzi. Badania genotoksyczności in vitro (test Amesa, test na komórkach chłoniaka) oraz in vivo (test mikrojąderkowy na szczurach) nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach, w tym segmencie II oceniającym rozwój zarodkowo-płodowy, nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, nawet przy dawce maksymalnej 800 mg/kg m.c., co stanowi 32-krotny margines bezpieczeństwa względem dawki klinicznej.
działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fototoksyczność, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, margines bezpieczeństwa, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozwój zarodkowo-płodowy, suchy wyciąg, test Amesa, test komórek chłoniaka, test mikrojąderkowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroGo 13,7 g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego AuroGo, zawierającego makrogol 3350, wykazała korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnego toksycznego działania ogólnoustrojowego. Badania obejmowały farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 66-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi z przewlekłymi zaparciami oraz 25-krotnie wyższych niż w przypadku zaklinowania stolca. W badaniach na królikach zaobserwowano pośrednie efekty na zarodek i płód, takie jak zmniejszenie masy płodu i łożyska, obniżenie przeżycia płodu, nadmierne zgięcie kończyn oraz poronienia, jednak przy dawkach toksycznych dla matki, przekraczających 3,3-krotnie i 1,3-krotnie odpowiednio maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi. Króliki, jako gatunek szczególnie wrażliwy na działanie w przewodzie pokarmowym, wykazały te efekty prawdopodobnie w wyniku pogorszenia stanu ogólnego matki, bez bezpośredniego działania teratogennego makrogolu.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, makrogol 3350, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, przewlekłe zaparcie, przeżycie płodu, teratogenność, toksyczność dla matki, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaklinowanie stolca, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 2% Wodny roztwór fioletu gencjanowego gemi 20 mg/g
Fiolet gencjanowy (metylorozanilinowy chlorek) stosowany jest w postaci 2% wodnego roztworu (20 mg/g) jako preparat do stosowania na skórę. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego leku są ograniczone, gdyż nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, potencjału kancerogennego oraz badań farmakodynamicznych i interakcji farmakodynamicznych. Najistotniejszym znanym zagrożeniem jest mutagenność fioletu gencjanowego, potwierdzona w badaniach in vitro na komórkach bakteryjnych i eukariotycznych, gdzie wykazano zdolność do indukowania punktowych mutacji w DNA.
badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, fiolet gencjanowy, interakcja farmakodynamiczna, komórka bakteryjna, komórka eukariotyczna, metylorozanilinowy chlorek, mutagenność, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, punktowa zmiana DNA, rozwój nowotworu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Owix 250 mg
Embionian pyrantelu, substancja czynna produktu leczniczego PYRANTELUM OWIX, wykazuje niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Wartości LD50 przy podaniu doustnym wynoszą >5000 mg/kg masy ciała u myszy, >4000 mg/kg u szczurów oraz >2000 mg/kg u psów, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa przy stosowaniu doustnym, zgodnym z zalecaną drogą podania u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach, podawano dawki do 500 mg/kg m.c. przez 30 dni bez istotnych klinicznych działań niepożądanych ani zmian morfologicznych w narządach wewnętrznych.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg płynny z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolatae L. folium) stanowi substancję aktywną w preparacie Lancetan w dawce 648 mg/5 ml syropu, zawierającym 10 g wyciągu na 100 g produktu, ekstraktowanym w stosunku 1:1-2 z użyciem 30% etanolu. Pomimo szerokiego zastosowania klinicznego, brak jest standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność, mutagenność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość i rozwój, które są wymagane dla nowoczesnych substancji leczniczych. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na długotrwałej praktyce klinicznej, co stanowi podstawę do stosowania tego preparatu, jednakże brak formalnych danych przedklinicznych wymaga ostrożności w interpretacji ryzyka.
babka lancetowata, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, etanol, genotoksyczność, mutagenność, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, syrop leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność subchroniczna, wyciąg z babki lancetowatej - Leksykon substancji czynnych
Diazepam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące diazepamu wskazują na dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra wykazuje LD50 wynoszącą 720 mg/kg mc. u myszy oraz 1240 mg/kg mc. u szczurów. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych zmian patologicznych. Tolerancja miejscowa po podaniu do worka spojówkowego i doodbytniczo była dobra, z minimalnym podrażnieniem tkanek i brakiem zmian ogólnoustrojowych. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów dawka 100 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zmniejszeniem płodności samic oraz zwiększoną śmiertelnością potomstwa, podczas gdy niższe dawki nie wykazywały takich efektów. Efekty teratogenne były gatunkowo zróżnicowane – u szczurów dawki do 80 mg/kg mc./dobę nie wywoływały wad rozwojowych, natomiast dawka 100 mg/kg mc. indukowała wady szkieletowe. U myszy obserwowano zwiększone ryzyko rozszczepu wargi i podniebienia oraz nieprawidłowości OUN, a u chomików działanie teratogenne w dawce 280 mg/kg mc./dobę. Ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy dawkach terapeutycznych jest prawdopodobnie niskie, choć epidemiologiczne dane sugerują możliwe zwiększenie ryzyka rozszczepu podniebienia.
badanie farmakologiczne, dawka LD50, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogeneza, mutageneza, nieprawidłowość rozwojowa, nieprawidłowości OUN, nowotwór wątroby, okres laktacji, płodność samic, podanie doodbytnicze, podrażnienie tkanek, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozszczep wargi i podniebienia, śmiertelność potomstwa, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, twarzoczaszka, wady układu szkieletowego, worek spojówkowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gyno-Pevaryl 50 50 mg
Azotan ekonazolu wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa oraz minimalny potencjał toksyczny w warunkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności ostrej u gryzoni wartości LD50 przekraczały 160-430 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Przy przewlekłym stosowaniu dawek 50 mg/kg/dobę zaobserwowano minimalne efekty hepatotoksyczne, które ustępowały po zaprzestaniu podawania. Ocena tolerancji miejscowej nie wykazała istotnej toksyczności, fototoksyczności ani reakcji uczuleniowych, jedynie nieznaczne podrażnienie oczu przy bezpośrednim kontakcie z kremem. Brak jest danych dotyczących kancerogenności, jednak ze względu na krótki czas terapii i brak właściwości genotoksycznych, ryzyko to jest uznawane za niskie.
aberracja chromosomowa, azotan ekonazolu, dawka śmiertelna, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, płodność, podrażnienie skóry, reakcja uczuleniowa, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zastosowanie terapeutyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fanipos Plus (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Fanipos Plus, zawierającego flutykazon propionian i azelastynę chlorowodorku, wykazały, że flutykazon, typowy glikokortykosteroid, wywołuje efekty toksykologiczne związane z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i kancerogenności flutykazonu nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a długoterminowe testy na myszach i szczurach potwierdziły brak zwiększonego ryzyka nowotworów. Wpływ na rozwój płodu, w tym ryzyko rozszczepu podniebienia i opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, obserwowany u zwierząt, jest prawdopodobnie nieistotny klinicznie przy donosowym stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
aerozol donosowy, badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie kancerogenne, badanie toksyczności, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortykosteroid, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefepime Kabi 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne cefepimu, obejmujące standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym oraz oceny genotoksyczności i karcynogenności, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. W badaniach tych nie stwierdzono działania mutagennego ani genotoksycznego, a także nie zaobserwowano efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji w dawkach terapeutycznych. Brak jest również dowodów na potencjał rakotwórczy, choć nie przeprowadzono długoterminowych badań karcynogenności, co jest zgodne z praktyką dla antybiotyków stosowanych krótkoterminowo.
antybiotyk, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cefepim, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, praktyka kliniczna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, ryzyko karcynogenne, test mutagenności, test toksykologiczny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego dawkowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Revival 20 mg
Olmesartan medoksomil, aktywny składnik leku Revival, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla antagonistów receptora AT1 oraz inhibitorów ACE. W badaniach przewlekłej toksyczności na szczurach i psach zaobserwowano zmiany biochemiczne, takie jak wzrost stężenia mocznika (BUN) i kreatyniny, co wskazuje na czynnościowe zaburzenia nerek związane z blokadą receptorów AT1. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie masy mięśnia sercowego, obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (liczba erytrocytów, hemoglobina, hematokryt) oraz histologiczne uszkodzenia nerek, w tym regenerację nabłonka, pogrubienie błony podstawnej i poszerzenie cewek nerkowych. Zmiany te można częściowo ograniczyć przez jednoczesne podawanie chlorku sodu. Ponadto, obserwowano wzrost aktywności reniny w osoczu oraz przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, co jest charakterystyczne dla tej grupy leków i nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
aktywność reniny, antagonista angiotensyny II, antagonista receptora AT1, aparat przykłębuszkowy, błona podstawna, cewka nerkowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, genotoksyczność, hematokryt, hemoglobina, inhibitor ACE, kreatynina we krwi, nabłonek nerkowy, olmesartan medoksomil, parametry czerwonokrwinkowe, pęknięcia chromosomów, płodność, poszerzenie miedniczek nerkowych, przeżywalność potomstwa, stężenie mocznika, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Otrex 600 600 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diosminy, substancji czynnej leku Otrex 600, wskazują na jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 po jednorazowym podaniu doustnym wyniosła >10 g/kg u myszy oraz >5 g/kg u szczurów, co świadczy o niskiej toksyczności. Przewlekłe podawanie diosminy w dawkach 50-620 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy u myszy i świnek morskich nie wywołało istotnych zmian w parametrach biologicznych, hematologicznych ani funkcji nerek. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych i nowotworów przy stosowaniu terapeutycznym diosminy.
dawka śmiertelna, diosmina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, elektrokardiografia, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja nerek, genotoksyczność, LD50, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biologiczne, parametry hematologiczne, rakotwórczość, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiany genetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Sandoz + Vitamin C 260 mg Ca2+ + 1000 mg
Produkt leczniczy Calcium Sandoz + Vitamin C w postaci tabletek musujących zawiera 260 mg jonów wapnia (6,5 mmola) oraz 1000 mg witaminy C (kwasu askorbowego) na tabletkę, pochodzących z wapnia laktoglukonianu (1,0 g) i węglanu wapnia (0,327 g). Zarówno wapń, jak i witamina C są naturalnymi składnikami organizmu, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Przedkliniczne badania toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność czy potencjał rakotwórczy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Substancje pomocnicze, w tym 1,978 g sacharozy oraz 0,275 g sodu na tabletkę, również nie stanowią istotnego ryzyka przy zalecanym stosowaniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Korzeń Łopianu –
W dostępnej dokumentacji dotyczącej produktu leczniczego zawierającego korzeń łopianu (Arctium lappa L., Arctium minus Hill., Arctium tomentosum Mill. lub ich mieszaniny) brak jest przedklinicznych danych bezpieczeństwa. Nie przeprowadzono standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, subchroniczna, genotoksyczność, karcynogenność, wpływ na rozród i rozwój oraz farmakologiczne badania bezpieczeństwa. Produkt występuje w postaci ziół do zaparzania w stężeniu 1 g/g, jednak brak jest danych laboratoryjnych pozwalających na pełną ocenę profilu bezpieczeństwa w warunkach przedklinicznych.
Arctium lappa, Arctium minus, Arctium tomentosum, badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń łopianu, medycyna tradycyjna, monitorowanie bezpieczeństwa, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności klarytromycyny obejmowały różne gatunki zwierząt (myszy, szczury, psy, małpy) i wykazały, że dawka letalna (LD50) jest większa niż 5 g/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę u naczelnych, 75 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz 50 mg/kg mc./dobę u psów. Psy były bardziej wrażliwe, tolerując dawki do 50 mg/kg mc./dobę przez 14 dni bez objawów niepożądanych. Toksyczne dawki wywoływały objawy takie jak wymioty, osłabienie, odwodnienie oraz uszkodzenia wątroby, manifestujące się podwyższonymi enzymami wątrobowymi (fosfataza alkaliczna, ALT, AST, γ-GT, dehydrogenaza mleczanowa). Wysokie dawki (400 mg/kg mc./dobę) u małp prowadziły do śmiertelności (2/10 osobników) oraz żółtego zabarwienia kału.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cykl rujowy, dehydrogenaza mleczanowa, działanie mutagenne, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, klarytromycyna, LD50, mutagenność, obrzęk rogówki, odwodnienie, płodność, poronienie, rozszczep podniebienia, teratogenność, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wrodzona wada układu krążenia, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium dobesilate Hasco 500 mg
Produkt leczniczy Calcium Dobesilate Hasco zawiera 500 mg wapnia dobezylanu jednowodnego w formie tabletek niepowlekanych. W dokumentacji brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym informacji o toksyczności ostrej, przewlekłej, subchronicznej, potencjale genotoksycznym, rakotwórczym oraz wpływie na rozrodczość i rozwój. Brak jest również danych z badań na modelach zwierzęcych specyficznych dla tego produktu. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bezpieczeństwo stosowania, calcii dobesilas monohydricum, Calcium Dobesilate Hasco, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, doświadczenie porejestracyjne, laktoza jednowodna, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja o znanym działaniu, tabletka niepowlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, wapń dobezylan, wapń dobezylan jednowodny, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne lewofloksacyny, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał kancerogenny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jedynie opóźnienie dojrzewania płodów związane z toksycznością dla matki. Testy genotoksyczności in vitro wykazały aberracje chromosomalne w komórkach płucnych chomika chińskiego, prawdopodobnie przez hamowanie topoizomerazy II, jednak badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiany siostrzanych chromatyd, syntezy nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej) nie potwierdziły działania genotoksycznego, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi.
aberracja chromosomalna, chrząstka stawowa, fluorochinolon, fotokancerogeneza, fotomutagenność, fototoksyczność, genotoksyczność, lewofloksacyna, mutacja genowa, płodność, potencjał kancerogenny, synteza nieprogramowanego DNA, test dominacji letalnej, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, topoizomeraza II, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nimotop S 0,2 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne nimodypiny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach ostrej i przewlekłej toksyczności, bez istotnego ryzyka genotoksycznego czy rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano dawkozależne efekty embriotoksyczne u szczurów, przy dawkach 30 mg/kg m.c./dobę (hamowanie rozwoju płodu, zmniejszenie masy ciała płodu) oraz 100 mg/kg m.c./dobę (śmiertelność zarodków), jednak bez działania teratogennego. U królików nie stwierdzono efektów embriotoksycznych ani teratogennych przy dawkach do 10 mg/kg m.c./dobę, co wskazuje na różnice międzygatunkowe w odpowiedzi na lek.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, hamowanie rozwoju płodu, nimodypina, Nimotop S, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowy, śmiertelność zarodków, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Utrogestan 200 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne dotyczące stosowania mikronizowanego progesteronu w postaci kapsułek dopochwowych miękkich (Utrogestan 200 mg) nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia człowieka przy zalecanych dawkach terapeutycznych. Analizy obejmowały ocenę wpływu substancji czynnej na różne układy organizmu oraz badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, które potwierdziły brak niepożądanych efektów farmakologicznych i toksycznych mogących stanowić ryzyko dla pacjentów. Profil bezpieczeństwa progesteronu w tych badaniach był zgodny z oczekiwaniami dla hormonów z tej grupy.
Produkt zawiera również substancję pomocniczą – lecytynę sojową, która w badaniach przedklinicznych nie wykazała szczególnych zagrożeń, jednak należy uwzględnić możliwość reakcji alergicznych u pacjentów z nadwrażliwością na soję. Podsumowując, dostępne dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa stosowania dopochwowego mikronizowanego progesteronu w dawce 200 mg, co wspiera jego stosowanie w praktyce klinicznej zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, kapsułki dopochwowe miękkie, lecytyna sojowa, nadwrażliwość na soję, profil bezpieczeństwa, progesteron, progesteron mikronizowany, reakcja alergiczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, układ organizmu, związek hormonalny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klacid 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (125 mg/5 ml) wykazały zróżnicowaną toksyczność zależną od wieku i gatunku zwierząt. W badaniach ostrej toksyczności LD50 dla młodych myszy i szczurów wynosiła około 1230-1330 mg/kg mc., podczas gdy u dorosłych osobników wartości te były wyższe (2700-3000 mg/kg mc.), co wskazuje na większą wrażliwość młodych zwierząt. Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie masy ciała, osłabienie odruchu ssania i ruchów samoistnych, a także zmiany sekcyjne w płucach i jelitach, w tym krwawienia. W badaniach podostrych i przewlekłych na szczurach oraz psach rasy beagle ustalono dawki nietoksyczne odpowiednio na poziomie 55 mg/kg mc./dobę (2 tygodnie), 50 mg/kg mc./dobę (6 tygodni) oraz 100 mg/kg mc./dobę (4 tygodnie), natomiast dawki wywołujące objawy toksyczności to 200 mg/kg mc./dobę, 150 mg/kg mc./dobę i 300 mg/kg mc./dobę. Objawy toksyczności przewlekłej obejmowały zmniejszenie masy ciała, obniżenie hemoglobiny i hematokrytu, zmiany w nerkach i wątrobie, a u psów stłuszczenie hepatocytów i nacieki zapalne.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk makrolidowy, antybiotyk penicylinowy, badanie histopatologiczne, badanie sekcyjne, cykl rujowy, dawka śmiertelna 50, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, klarytromycyna, poronienie wczesne, profil toksykologiczny, przewód żółciowy, rozszczep podniebienia, stłuszczenie hepatocytów, test Amesa, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wada układu krążenia, zmiana histopatologiczna - Leksykon substancji czynnych
Butylohydroksyanizol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Butylohydroksyanizol (E 320) występuje w produkcie leczniczym Voltaren Forte 140 mg w ilości 2,90 mg na plaster. Przedkliniczne badania diklofenaku sodowego, substancji czynnej, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka poza znanymi działaniami niepożądanymi. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt obserwowano głównie zmiany i owrzodzenia układu pokarmowego oraz dawkozależne zwiększenie częstości zakrzepów w naczyniach wieńcowych. Badania reprodukcyjne wykazały zahamowanie owulacji u królików, nieprawidłowości implantacji i rozwoju zarodka u szczurów oraz wydłużenie ciąży i porodu. Diklofenak nie wykazał działania teratogennego przy dawkach poniżej progu toksyczności dla matki. Tolerancja miejscowa diklofenaku była dobra, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania plastra leczniczego.
bezpieczeństwo farmakologiczne, butylohydroksyanizol, diklofenak sodowy, dysfagia, genotoksyczność, hamowanie owulacji, plastry lecznicze, przeciwutleniacz syntetyczny, przenikanie przezskórne, rakotwórczość, ryzyko środowiskowe, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, Voltaren Forte, zakrzepica naczyń wieńcowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Express Forte 25 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku potasowego, substancji czynnej produktu leczniczego Voltaren Express Forte (25 mg diklofenaku potasowego w kapsułkach miękkich), obejmowała badania toksykologiczne, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazały specyficznych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak negatywnego wpływu na materiał genetyczny, a badania rakotwórczości nie wskazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na myszy, szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na procesy rozrodcze, z wyjątkiem minimalnych efektów przy dawkach toksycznych dla samic. Dodatkowo, obecność 19 mg sorbitolu jako substancji pomocniczej nie wpłynęła na profil bezpieczeństwa leku.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diklofenak potasowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, materiał genetyczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksykologia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Septolete Junior 1,2 mg
Cetylopirydyniowy chlorek, substancja czynna preparatu Septolete Junior (1,2 mg na pastylkę), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności ostrej doustnej LD50 wynosiła 192-538 mg/kg u szczurów oraz 108-195 mg/kg u myszy, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawki terapeutycznej. Długotrwałe podawanie u królików nie wywołało zmian makropatologicznych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały toksyczności rozwojowej, zaburzeń okołoporodowych ani wpływu na płodność, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u populacji reprodukcyjnej.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, chlorek cetylopirydyniowy, czwartorzędowy związek amoniowy, dawka śmiertelna LD50, dawka terapeutyczna, działanie odkażające, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa leku, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa