Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Betaserc ODT 24 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dichlorowodorku betahistyny, substancji czynnej preparatu Betaserc ODT, wykazały korzystny profil toksykologiczny. W badaniach toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym, szczury tolerowały dawkę 500 mg/kg przez 18 miesięcy bez objawów toksyczności, a psy przy dawce 25 mg/kg przez 6 miesięcy również nie wykazały działań niepożądanych. Natomiast podanie dożylne w dawkach ≥120 mg/kg u psów i pawianów wywołało działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Badania mutagenności i karcynogenności nie wykazały ryzyka mutacji genetycznych ani działania karcynogennego przy dawkach do 500 mg/kg przez 18 miesięcy u szczurów. W zakresie wpływu na reprodukcję, niekorzystne efekty obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co ma ograniczone znaczenie kliniczne.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania dichlorowodorku betahistyny

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania dichlorowodorku betahistyny (substancji czynnej preparatu Betaserc ODT) dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed jego zastosowaniem u ludzi. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań przedklinicznych obejmujących toksyczność przewlekłą, potencjał mutagenny i karcynogenny oraz wpływ na reprodukcję. 1

Toksyczność przewlekła

W badaniach przedklinicznych toksyczności przewlekłej oceniano wpływ dichlorowodorku betahistyny na organizm zwierząt przy różnych drogach podania i w różnych okresach obserwacji. U psów i pawianów, którym podawano dożylnie betahistynę w dawkach 120 mg/kg i większych, zaobserwowano działania niepożądane dotyczące ośrodkowego układu nerwowego. 2

Przeprowadzono również długoterminowe badania toksyczności po podaniu doustnym:

  • U szczurów – badanie trwające 18 miesięcy z zastosowaniem dawki 500 mg/kg – wykazało dobrą tolerancję bez działania toksycznego 3
  • U psów – badanie trwające 6 miesięcy z zastosowaniem dawki 25 mg/kg – również wykazało dobrą tolerancję bez działania toksycznego 4

Potencjał mutagenny i karcynogenny

Badania przedkliniczne nie wykazały potencjału mutagennego dichlorowodorku betahistyny, co wskazuje na brak ryzyka powodowania mutacji genetycznych. 5

W odniesieniu do potencjału karcynogennego, 18-miesięczne badanie toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach nie dostarczyło żadnych dowodów na karcynogenne działanie betahistyny stosowanej w dawce do 500 mg/kg. 6

Toksyczny wpływ na reprodukcję

W badaniach oceniających toksyczny wpływ betahistyny na reprodukcję, zaobserwowano wpływ jedynie przy stosowaniu dawek znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Zjawisko to ma niewielkie znaczenie kliniczne przy standardowym stosowaniu leku u pacjentów. 7

Tolerancja miejscowa

Przeprowadzono również badania mające na celu ocenę miejscowej tolerancji tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. W 14-dniowym badaniu na chomikach, którym podawano tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, nie zaobserwowano:

  • działania podrażniającego w jamie ustnej
  • nieprawidłowego miejscowego wpływu na tkanki jamy ustnej

Wyniki te potwierdzają dobrą miejscową tolerancję postaci farmaceutycznej preparatu Betaserc ODT. 8

Zestawienie badań przedklinicznych

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Dawka Czas trwania Wyniki
Toksyczność – podanie dożylne Psy i pawiany ≥120 mg/kg Działania niepożądane ze strony OUN
Toksyczność przewlekła – podanie doustne Szczury 500 mg/kg 18 miesięcy Dobra tolerancja, brak działania toksycznego
Toksyczność przewlekła – podanie doustne Psy 25 mg/kg 6 miesięcy Dobra tolerancja, brak działania toksycznego
Potencjał karcynogenny Szczury do 500 mg/kg 18 miesięcy Brak potencjału karcynogennego
Tolerancja miejscowa Chomiki 14 dni Brak działania podrażniającego i nieprawidłowego wpływu miejscowego
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl