toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicom 600 600 mg/5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa N-acetylo-L-cysteiny (acetylocysteiny) w dawkach 200 mg, 400 mg i 600 mg, stosowanej w produktach Tussicom, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy oraz inne kluczowe układy organizmu. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na różnych modelach zwierzęcych, nie wskazały na ryzyko toksyczne o znaczeniu klinicznym. Ponadto, testy genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały mutagennego ani rakotwórczego działania substancji, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania.
acetylocysteina, działanie drażniące, działanie uczulające, genotoksyczność, kancerogeneza, kancerogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Podtlenek azotu Messer nie mniej niż 98%
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania podtlenku azotu (N₂O) wskazują, że nie wykazuje on działania mutagennego ani rakotwórczego. Badania laboratoryjne nie potwierdziły, aby podtlenek azotu, stosowany w stężeniu nie mniejszym niż 98,0% (V/V), powodował mutacje genetyczne ani zwiększał ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Wyniki te sugerują brak kancerogennego potencjału tej substancji w organizmie, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania tego gazu medycznego.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Glenmark 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5-4 mg/kg mc./dobę, manifestujące się wadami wrodzonymi kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, atrezja odbytu) oraz zmianami w narządach wewnętrznych. U królików podawanie doustne w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę skutkowało wadami rozwojowymi, takimi jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek, z efektami zależnymi od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg mc. u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75-300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalną mineralizację miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC.
aberracja chromosomowa, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, komórkowość szpiku kostnego, lenalidomid, mineralizacja miedniczki nerkowej, minimalna dawka letalna, mutacja komórek chłoniaka, NOAEL, oligodaktylia, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketolek 50 mg
Badania przedkliniczne ketoprofenu wykazały istotne objawy toksyczności przy subchronicznej i przewlekłej ekspozycji, w tym uszkodzenia przewodu pokarmowego (rany, owrzodzenia) oraz nefrotoksyczność. Testy mutagenności in vitro i in vivo były negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny leku. Długoterminowe badania kancerogenności na szczurach i myszach nie wykazały działania kancerogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania ketoprofenu w kontekście ryzyka nowotworowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, embriotoksyczność, implantacja zarodka, kancerogenność, ketoprofen, mutagenność, nefrotoksyczność, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, uszkodzenie nerek, uszkodzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie porodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klimicin 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa klindamycyny w postaci fosforanu (Klimicin 300 mg/2 ml, 150 mg/ml) wykazały niską toksyczność ostrą po podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi 745 mg/kg u szczurów oraz 997 mg/kg u myszy. Toksyczność po podaniu dootrzewnowym była nieznacznie wyższa. W badaniach przewlekłych, trwających do 1 roku, stosowano dawki do 300 mg/kg/dobę (1,6–5,4-krotność maksymalnej dawki u ludzi) bez obserwacji działań niepożądanych. W 6-miesięcznych badaniach z dawką 600 mg/kg/dobę (3,2-krotność u szczurów i 10,8-krotność u psów względem dawki ludzkiej) u psów zaobserwowano działania niepożądane obejmujące wymioty, utratę apetytu oraz zmniejszenie masy ciała, co wskazuje na zaburzenia żołądkowo-jelitowe przy wysokich dawkach.
dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, klindamycyna, LD50, model zwierzęcy, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, utrata apetytu, wymioty, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramlolan, zawierający ramipryl i amlodypinę, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych. W badaniach toksyczności ostrej ramipryl nie wywoływał objawów toksyczności u zwierząt (gryzonie, psy). Przewlekła ekspozycja na ramipryl w dawkach do 250 mg/kg/dobę u szczurów, psów i małp skutkowała zaburzeniami elektrolitowymi, zmianami hematologicznymi oraz powiększeniem aparatu przykłębuszkowego (farmakodynamiczny efekt ACEI). Ustalono dawki NOAEL odpowiednio: szczury 2 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8 mg/kg/dobę. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę u samic szczura w ciąży i laktacji powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazał działania mutagennego ani genotoksycznego w licznych testach.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksykologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, NOAEL, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość mutagenna, zaburzenie elektrolitowe, zmiana hematologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40 z glukozą 2,27% w/v (22,7 mg/ml) jest sterylnym roztworem do dializy otrzewnowej o pH 7,4 i osmolarności 395 mOsmol/l, co czyni go roztworem hipertonicznym względem osocza. Po zmieszaniu dwóch komór zawiera glukozę jednowodną (25,0 g/l), NaCl (5,38 g/l), CaCl2·2H2O (0,184 g/l), MgCl2·6H2O (0,051 g/l), NaHCO3 (2,1 g/l) oraz Na-laktat (1,68 g/l). Stężenia elektrolitów w mmol/l to: Na 132, Ca 1,25, Mg 0,25, Cl 95, HCO3 25, mleczany 15 oraz glukoza bezwodna 75,5, co odpowiada wartościom fizjologicznym i sprzyja minimalizacji zaburzeń elektrolitowych podczas dializy. Charakterystyczny podwójny system buforujący (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu) zapewnia stabilne, fizjologiczne pH roztworu, co może poprawiać tolerancję zabiegu i zmniejszać ryzyko podrażnienia otrzewnej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dializa otrzewnowa, fizjologiczne pH, genotoksyczność, glukoza jednowodna, magnezu chlorek sześciowodny, osmolarność roztworu, podrażnienie otrzewnej, potencjał rakotwórczy, roztwór do dializy otrzewnowej, skład elektrolitowy, sodu mleczan, sodu wodorowęglan, stężenie buforu, system buforujący, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wapnia chlorek dwuwodny, właściwości buforowe, właściwości elektrolitowe, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vincetan Forte 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności winpocetyny, substancji czynnej leku Vincetan Forte, wykazały relatywnie niską toksyczność systemową przy podaniu doustnym, tolerowanym do 25 mg/kg masy ciała u szczurów przez 28 dni oraz do 100 mg/kg przez 6 miesięcy bez istotnych zmian klinicznych. Toksyczność ostra i podostra ujawniała się głównie przy wyższych dawkach, zwłaszcza dożylnych, gdzie u psów dawki powyżej 5 mg/kg masy ciała indukowały objawy takie jak wzmożone ślinienie, tachykardia i przyspieszony oddech. Długoterminowe podawanie nie powodowało trwałych uszkodzeń narządów, co potwierdzono brakiem zmian histopatologicznych i laboratoryjnych. Wyniki wskazują na zależność toksyczności od drogi podania oraz gatunku zwierzęcia, z wyraźniejszymi efektami toksycznymi przy dożylnym podaniu u psów.
anoreksja, dawka LD50, drgawki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie toksyczne układowe, krwawienie łożyskowe, obraz histologiczny, parametry laboratoryjne, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, przepływ krwi łożyskowy, ślinotok, śmiertelność zarodkowo-płodowa, tachykardia, tachypnoe, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność systemowa, Vincetan Forte, wady rozwojowe, winpocetyna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – MINGAST –
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej parafiny ciekłej, głównego składnika produktu leczniczego MINGAST (99,87 g/100 g płynu doustnego), wykazały istotne zmiany hematologiczne u szczurów poddanych długotrwałej ekspozycji. Zaobserwowano modyfikacje parametrów morfologii krwi, co wskazuje na potencjalne ryzyko hematotoksyczności. Ponadto, badania ujawniły akumulację ciekłych węglowodorów w tkankach narządów wewnętrznych, w tym w wątrobie, śledzionie oraz węzłach chłonnych, co może prowadzić do zaburzeń funkcji hepatocytów oraz osłabienia funkcji immunologicznych tych narządów.
akumulacja parafiny, funkcja immunologiczna, morfologia krwi, narząd miąższowy, parafina ciekła, terapia przewlekła, tkanka śledzionowa, tkanka wątrobowa, toksyczność przewlekła, układ immunologiczny, układ limfatyczny, węzeł chłonny, zaburzenie funkcji hepatocytów, zaburzenie funkcji wątroby, zmiana hematologiczna, zmiana patofizjologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dolcontral 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące petydyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Dolcontral, wskazują na umiarkowaną toksyczność ostrą z wartościami LD50 wynoszącymi 165-193 mg/kg u myszy, 167-240 mg/kg u szczurów oraz 380-660 mg/kg u królików, co świadczy o różnej wrażliwości gatunkowej. Brak jest szczegółowych danych dotyczących toksyczności przewlekłej. Pomimo braku formalnych badań mutagenności, istnieją dowody na genotoksyczność petydyny, potwierdzone uszkodzeniami chromosomów in vivo, co sugeruje potencjalne ryzyko mutagenne u ludzi. Nie przeprowadzono natomiast badań oceniających kancerogenność tej substancji, co pozostawia lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania.
- Leksykon substancji czynnych
Heksamidyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Heksamidyna, stosowana m.in. w preparatach Imazol plus (diizetionian heksamidyny) oraz Zamidine (krople do oczu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono pierwotnego działania drażniącego błonę śluzową spojówki u królików ani biologicznie istotnego działania mutagennego po aplikacji na skórę. W badaniach nieklinicznych preparatu Zamidine działania niepożądane pojawiały się jedynie przy ekspozycji przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania w zalecanych dawkach. W przypadku klotrymazolu, substancji współwystępującej w Imazol plus, badania toksyczności i wpływu na reprodukcję wykazały tolerancję skórną i dopochwową oraz brak działania embriotoksycznego i teratogennego przy dawkach do 200 mg/kg masy ciała, z wyjątkiem wysokich dawek (≥ 100 mg/kg), które powodowały toksyczność i zgony ciężarnych samic.
błona śluzowa spojówki, diizotionian heksamidyny, działanie drażniące skórę, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, Imazol plus, krople do oczu, potencjał rakotwórczy, preparat skojarzony, stosowanie dopochwowe, substancja przeciwdrobnoustrojowa, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, wpływ na reprodukcję, Zamidine - Leksykon substancji czynnych
Laktoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza jednowodna jest istotnym składnikiem pomocniczym w preparacie Althyxin, zawierającym lewotyroksynę sodową jako substancję czynną. Zawartość laktozy jednowodnej w tabletkach Althyxin waha się od 62,46 mg do 62,63 mg w zależności od dawki lewotyroksyny (25–200 µg). Zarówno lewotyroksyna, jak i laktoza jednowodna wykazują niski profil toksyczności ostrej w badaniach przedklinicznych. W badaniach przewlekłych na zwierzętach obserwowano działania toksyczne związane wyłącznie z substancją czynną (lewotyroksyną), takie jak hepatopatia i zmiany masy narządów, natomiast laktoza jednowodna nie wykazała takich efektów. Brak jest specyficznych danych dotyczących toksyczności rozrodczej obu substancji, jednak długotrwałe doświadczenie kliniczne potwierdza bezpieczeństwo stosowania laktozy jako substancji pomocniczej.
Althyxin, badanie karcynogenności, cukier mleczny, dwucukier, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, laktoza jednowodna, lewotyroksyna sodowa, postać farmaceutyczna, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Liść bluszczu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekstrakt z liścia bluszczu (Hedera helix L.) stosowany w preparacie Bronchipret TE wykazuje niski profil toksyczności ostrej, co potwierdzają badania na szczurach, gdzie podawano 15-krotnie skoncentrowany roztwór w dawce do 10 g/kg masy ciała bez obserwacji śmiertelności, objawów intoksykacji czy zmian patologicznych. W testach mutagenności, w tym teście Amesa, badaniu na komórkach chłoniaka myszy oraz mikrojąderkowym teście in vivo, nie wykazano potencjału mutagennego ekstraktu, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Brak jest jednak danych dotyczących toksyczności po powtarzanym podawaniu, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym zakresie.
Bronchipret TE, efekt teratogenny, intoksykacja, komórki chłoniaka myszy, LD50, liść bluszczu, mutacja powrotna, płynny wyciąg, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, syrop Bronchipret, test Amesa, test in vitro, test in vivo, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Kruszyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kora kruszyny (Rhamnus frangula L.) zawiera związki antranoidowe, takie jak emodyna, frangulina, chryzofanol i fiscjon, które wykazują potencjalne działanie genotoksyczne i mutagenne w badaniach in vitro (np. test mutacji V79-HGPRT, test UDS na hepatocytach szczura). Jednak większość badań in vivo nie potwierdza tych właściwości. Emodyna wykazuje wpływ na długość cyklu rujowego u myszy, a jej toksyczność reprodukcyjna jest związana głównie z toksycznością u matek spowodowaną działaniem przeczyszczającym. Dwuletnie badania karcynogenności na szczurach i myszach dały niejednoznaczne wyniki, z potencjalnym ryzykiem karcynogenezy w nerkach oraz okrężnicy/jelicie ślepym. W badaniach klinicznych wyniki dotyczące związku między stosowaniem preparatów z kory kruszyny a rakiem okrężnicy są sprzeczne, a czynniki takie jak przewlekłe zaparcia i dieta mogą wpływać na ocenę ryzyka.
aberracja chromosomowa, aloe-emodyna, badanie karcynogenności, chryzofanol, cykl rujowy, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie przeczyszczające, działanie teratogenne, emodyna, fiscjon, frangulina, genotoksyczność, hepatocyt pierwotny, hiperplazja nabłonka, kora kruszyny, naciek bazofilowy, nefropatia, nieplanowa synteza DNA, rak okrężnicy, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność dawki pojedynczej, toksyczność matczyna, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaparcie, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hypnogen 10 mg
Produkt leczniczy Hypnogen zawiera 10 mg zolpidemu winianu w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na równe dawki. Zolpidem jest substancją czynną o działaniu nasennym, a tabletki zawierają również laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Charakterystyka produktu leczniczego nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co oznacza brak dostępnych wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 137 mcg 137 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Euthyrox N, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, nawet przy jednorazowym podaniu wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na adaptacyjne lub uszkadzające efekty długotrwałego stosowania wysokich dawek lewotyroksyny. Niestety, brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu leku na funkcje rozrodcze, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa.
Euthyrox N, funkcja rozrodcza, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, masa narządów wewnętrznych, mutacja genetyczna, pierwotny zespół nerczycowy, płodność, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wydalanie białka z moczem, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon substancji czynnych
Ginkgolidy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkgolidy, będące aktywnymi składnikami wyciągu z liści Ginkgo biloba, występują w produkcie Ginkoflav Med w dawce 80 mg wyciągu na kapsułkę, zawierając 2,2-2,7 mg ginkgolidów A, B i C, 17,6-21,6 mg flawonoidów oraz 2,1-2,6 mg bilobalidu. Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach wykazały, że doustne podawanie wyciągu w dawkach do 100 mg/kg masy ciała (współczynnik bezpieczeństwa do 11,6) nie powodowało istotnych efektów toksycznych, a jedynie najwyższe dawki (300-500 mg/kg) wywołały nieznaczną toksyczność u psów. Profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności przewlekłej jest zatem korzystny, jednak dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej są ograniczone i niejednoznaczne, z obserwacjami potencjalnych zaburzeń płodności i rozwoju płodu w niektórych modelach zwierzęcych, co wskazuje na potrzebę dalszych badań w tym obszarze.
bezocze, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, flawonoidy, genotoksyczność, ginkgo biloba, ginkgolidy, glikozyd flawonowy, guz tarczycy, induktor enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, suchy wyciąg z miłorzębu japońskiego, test mikrojądrowy, test mutacji, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Olej z wątroby rekina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W dostępnej dokumentacji dotyczącej oleju z wątroby rekinów pochodzących z rodzin Somniosidae, Squalidae, Centrophoridae, Etmopteridae oraz Cetorhinidae, będącego głównym składnikiem produktu leczniczego Ecomer (Selachiorum hepatis oleum), brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Produkt zawiera 250 mg oleju w postaci kapsułek miękkich, jednak nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podprzewlekłą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój potomstwa. Brak tych danych wymaga ostrożności w ocenie bezpieczeństwa i skuteczności preparatu na etapie decyzji klinicznych.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dopuszczenie do obrotu, działanie niepożądane, Ecomer, kapsułka miękka, olej z wątroby rekina, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozwój potomstwa, Selachiorum hepatis oleum, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa zespołu czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII (FEIBA NF) opierają się głównie na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z defektem genu czynnika VIII oraz zdrowych myszach i szczurach. Podawano dawki przekraczające maksymalną dawkę dobową stosowaną u ludzi (>200 j./kg masy ciała). Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość wynikająca z farmakologicznego działania preparatu, co może prowadzić do powikłań zakrzepowo-zatorowych. Skład preparatu obejmuje czynniki II, IX, X (głównie nieaktywowane) oraz aktywowany czynnik VII, a także antygen koagulacyjny czynnika VIII (do 0,1 j. na 1 j. FEIBA), bez istotnego wpływu na profil bezpieczeństwa przy zalecanych dawkach.
aktywowany czynnik VII, antygen koagulacyjny czynnika VIII, czynnik krzepnięcia, czynnik krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, czynniki krzepnięcia II IX X, działanie karcinogenne, działanie prokoagulacyjne, działanie rakotwórcze, FEIBA NF, genotoksyczność, hemofilia, model zwierzęcy, nadkrzepliwość, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ kalikreina-kinina - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Methofill 10 mg
Przedkliniczne badania metotreksatu na myszy, szczurach i psach wykazały toksyczność przewlekłą obejmującą uszkodzenia przewodu pokarmowego, zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz hepatotoksyczność. Ocena genotoksyczności potwierdziła indukcję mutacji genowych i chromosomowych zarówno in vitro, jak i in vivo, co sugeruje potencjalne działanie mutagenne u ludzi. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach, myszach i chomikach nie wykazały działania kancerogennego metotreksatu.
działanie mutagenne, funkcja wątroby, hepatotoksyczność, in vitro, in vivo, metotreksat, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, szpik kostny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ pokarmowy, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fibrynogen ludzki, stosowany jako kluczowy składnik preparatów do zamykania ran i uszczelniania tkanek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, króliki) dla produktów takich jak Fibryga, Artiss (z trombiną 500 j.m./ml) oraz Tisseel (z trombiną 4 j.m./ml) nie wykazały toksyczności ani działań niepożądanych. Badania biokompatybilności in vitro na ludzkich fibroblastach potwierdziły brak cytotoksyczności i dobrą zgodność komórkową. Ponadto, testy trombogenności, w tym test Wesslera dla Fibryga przy dawkach do 400 mg/kg masy ciała, nie wykazały ryzyka powstawania zakrzepów, a ocena mutagenności dla Tisseel nie potwierdziła działania mutagennego. Procesy inaktywacji wirusów, takie jak metoda rozpuszczalnik/detergent (S/D), nie wpływają negatywnie na bezpieczeństwo produktu.
badanie przedkliniczne, biokompatybilność, dystrybucja do narządów, działanie mutagenne, działanie trombogenne, efekt cytotoksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, fibrynogen ludzki, hodowla ludzkich fibroblastów, klej fibrynowy, klej tkankowy, koncentrat fibrynogenu, model gojenia ran, model zwierzęcy, ocena toksyczności, osocze ludzkie, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powstawanie zakrzepów, stężenie trombiny, test Wesslera, test zastoju żylnego, toksyczność ostra, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, układ krążenia, uszczelnianie tkanek, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exacyl 100 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu traneksamowego, substancji czynnej produktu Exacyl (100 mg/ml, roztwór doustny), pochodzą z badań na modelach zwierzęcych i dostarczają kluczowych informacji o profilu bezpieczeństwa leku przed zastosowaniem klinicznym. Szczególną uwagę zwrócono na potencjalne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), gdzie domózgowe podanie kwasu traneksamowego wywoływało drgawki, co wskazuje na ryzyko działań niepożądanych neurotoksycznych w przypadku penetracji substancji do OUN. Ta obserwacja ma istotne implikacje kliniczne, zwłaszcza w kontekście pacjentów z chorobami lub urazami OUN oraz osób z historią drgawek.
- Leksykon substancji czynnych
Olej wątłuszowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Tran Hasco w kapsułkach miękkich zawiera 500 mg oleju wątłuszowego typu B, będącego głównym składnikiem aktywnym. Każda kapsułka dostarcza witaminę A w zakresie 300-1250 j.m., cholekalcyferol (witaminę D) 30-125 j.m., kwas eikozapentaenowy (EPA) 35-80 mg oraz kwas dokozaheksaenowy (DHA) 30-90 mg. Pomimo obecności tych biologicznie istotnych składników, nie przeprowadzono dedykowanych badań nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego konkretnego preparatu, w tym oceny toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Postać farmaceutyczna – kapsułki miękkie owalne, jasnożółte, wypełnione olejem – może wpływać na farmakokinetykę, jednak brak jest szczegółowych danych w tym zakresie.
badanie niekliniczne, cholekalcyferol, dane przedkliniczne, kapsułka miękka, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, olej wątłuszowy, parametr farmakokinetyczny, postać farmaceutyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, witamina A, witamina D - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Groprinosin 500 mg
Produkt leczniczy Groprinosin, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny oraz 4-acetamidobenzoesanu 2-hydroksypropylodimetyloamoniowego w stosunku molarnym 1:3), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony w szeroko zakrojonych badaniach toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Dawki stosowane w badaniach sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak działania mutagennego.
4-acetamidobenzoesan 2-hydroksypropylodimetyloamoniowy, embriotoksyczność, Groprinosin, inozyna, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, test mutagenności in vitro, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon substancji czynnych
Bryonia cretica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bryonia cretica, stosowana w preparacie homeopatycznym Nux vomica-Homaccord w rozcieńczeniach D4, D6, D10, D15, D30, D200 oraz D1000 (każde po 0,2 g na 100 g roztworu), nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest wyników standardowych badań toksykologicznych i farmakologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej, subchronicznej, przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności czy teratogenności. Wysokie rozcieńczenia homeopatyczne, charakterystyczne dla tego preparatu, teoretycznie zawierają minimalne lub niewykrywalne ilości substancji czynnej, co wpływa na specyfikę oceny ryzyka i bezpieczeństwa stosowania w praktyce klinicznej.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bryonia cretica, interakcja lekowa, krople doustne, Lycopodium clavatum, model zwierzęcy, monitorowanie bezpieczeństwa, Nux vomica-Homaccord, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał teratogenny, rozcieńczenie homeopatyczne, stosunek korzyści do ryzyka, Strychnos nux vomica, substancja wyjściowa, system in vitro, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isotretinoin Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności izotretynoiny wykazały zróżnicowaną ostrość działania w zależności od gatunku zwierząt, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz powyżej 4000 mg/kg u szczurów. Długoterminowe podawanie leku szczurzym modelom (2, 8 i 32 mg/kg/dobę) skutkowało częściowym wypadaniem włosów oraz podwyższeniem stężenia trójglicerydów w osoczu, przy czym profil działań niepożądanych różnił się od witaminy A brakiem masywnych zwapnień tkanek i zmian w komórkach wątrobowych. Wszystkie objawy hiperwitaminozy A ustępowały samoistnie po zakończeniu terapii, a stan zwierząt poprawiał się w ciągu 1–2 tygodni. Izotretynoina wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego (punkty 4.3, 4.4, 4.6).
charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperwitaminoza A, izotretynoina, karcinogenność, morfologia plemników, pochodna witaminy A, potencjał mutagenny i rakotwórczy, potencjał rakotwórczy, ruchliwość plemników, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trójglicerydy, wiek rozrodczy, zmiany wątrobowe, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Enterol 250 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne liofilizowanych drożdżaków Saccharomyces boulardii CNCM I-745 wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy ostrej i przewlekłej toksyczności przeprowadzone na szczurach, myszach, królikach i psach, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, nie ujawniły istotnych objawów toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Dodatkowo, test Amesa potwierdził brak działania mutagennego preparatu, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa Saccharomyces boulardii CNCM I-745 przed wprowadzeniem do praktyki klinicznej.
badanie toksykologiczne, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, ekspozycja długoterminowa, funkcja rozrodcza, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutagenność, płodność, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, Saccharomyces boulardii, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie biochemiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Capsigel N –
Capsigel N to emulsja do stosowania miejscowego zawierająca noniwamidum (0,05 g/100 g), kwas salicylowy (1,9 g/100 g), kamforę (5,0 g/100 g), olejek terpentynowy z sosny nadmorskiej (5,0 g/100 g) oraz olejek eukaliptusowy (2,0 g/100 g). Produkt charakteryzuje się działaniem rozgrzewającym, przeciwbólowym, keratolitycznym i przeciwzapalnym, wynikającym z farmakologii poszczególnych składników. Mimo to, w dokumentacji brakuje kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej i przewlekłej, działania drażniącego, mutagenności, kancerogenności oraz wpływu na reprodukcję, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu.
działanie drażniące, działanie drażniące miejscowe, działanie keratolityczne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, emulsja do stosowania miejscowego, kamfora, kancerogeneza, kapsaicyna, kwas salicylowy, mutagenność, noniwamidum, olejek eukaliptusowy, olejek terpentynowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości rozgrzewające, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sulodeksydu wykazały niski potencjał toksyczny przy podaniu doustnym, z wartością LD50 przekraczającą 9000 mg/kg masy ciała u myszy i szczurów, oraz odpowiednio 1980 mg/kg i 2385 mg/kg przy podaniu dootrzewnowym. W badaniach podostrych na psach (10 mg/kg przez 21 dni) oraz przewlekłych na psach i szczurach (20 mg/kg przez 180 dni) nie zaobserwowano istotnych zaburzeń hematologicznych, zmian w moczu, kale ani patologii narządowej, co potwierdza dobrą tolerancję leku przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania fetotoksyczności na szczurach i królikach przy dawce 25 mg/kg nie wykazały działania embriotoksycznego ani fetotoksycznego, co jest istotne w kontekście potencjalnego stosowania u kobiet w ciąży.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka śmiertelna LD50, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie mutagenne, kapsułka miękka, mutacja genetyczna, parametry hematologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, roztwór do wstrzykiwań, sulodeksyd, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiany anatomopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestilol 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Prestilol, zawierającego bisoprolol fumaran (5 mg) oraz peryndopryl z argininą (5 mg), wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u samic ciężarnych (zmniejszenie przyjmowania pokarmu, redukcja masy ciała), zwiększoną resorpcję płodów oraz opóźnienie rozwoju potomstwa. Badania toksyczności przewlekłej peryndoprylu wskazały na odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, brak mutagenności oraz brak działania embriotoksycznego i teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może powodować opóźnienie rozwoju płodu, prowadzące do śmierci płodu, wad rozwojowych (w tym uszkodzeń nerek) oraz zwiększonej śmiertelności przed- i pourodzeniowej u zwierząt doświadczalnych.
badania toksykologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, bisoprolol fumaran, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor ACE, lek beta-adrenolityczny, peryndopryl z argininą, Prestilol, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin 100 mg
Dane przedkliniczne pentoksyfiliny wskazują na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. Dawka toksyczna u ludzi wynosi około 80 mg/kg masy ciała przy podaniu doustnym, natomiast u gryzoni wartości te różnią się w zależności od drogi podania: dożylna 0,17-0,23 g/kg, dootrzewnowa 0,24-0,37 g/kg oraz doustna 1,2-2,1 g/kg. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie pentoksyfiliny przez rok w dawkach do 1000 mg/kg u szczurów i do 100 mg/kg u psów nie wywołało uszkodzeń narządów wewnętrznych. Jednakże bardzo wysokie dawki (≥320 mg/kg u psów) wiązały się z poważnymi działaniami niepożądanymi, takimi jak zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz zmiany histopatologiczne, co sugeruje potencjalny wpływ neurotoksyczny i kardiotoksyczny przy przedawkowaniu.
działanie teratogenne, efekt embriotoksyczny, gruczolakowłókniak sutka, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, płodność, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zaburzenia koordynacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agnis 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wildagliptyny obejmowały różne gatunki zwierząt, w tym psy, szczury, myszy oraz małpy cynomolgus, i wykazały ogólnie akceptowalny profil toksyczności. W badaniach na psach zaobserwowano opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOAEL 15 mg/kg mc., co odpowiada 7-krotnej ekspozycji względem Cmax u ludzi. U szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych w płucach przy dawkach NOAEL odpowiednio 25 mg/kg mc. (5× AUC) i 750 mg/kg mc. (142× AUC). Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły negatywnego wpływu na płodność czy wczesny rozwój zarodka. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików występowała przy dawkach ≥50 mg/kg mc., znacznie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, Cmax, dawka NOAEL, działanie mutagenne, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, faliste żebra, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, martwica, materiał genetyczny, naczyniakomięsak krwionośny, opóźnienie rozwojowe, potencjał genotoksyczny, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozwój pourodzeniowy, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliatilin 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa choliny alfosceranu wykazały niską toksyczność ostrą, z wartością LD50 przekraczającą 1 g/kg masy ciała przy podaniu pozajelitowym oraz ponad 10 g/kg masy ciała przy podaniu doustnym u gryzoni. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 300 mg/kg u szczurów oraz 150 mg/kg u psów, nie zaobserwowano żadnych klinicznych objawów toksyczności ani zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych czy moczu, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
Ocena potencjału mutagennego, teratogennego oraz wpływu na rozrodczość przeprowadzona na modelach zwierzęcych (szczury i króliki) nie wykazała żadnych negatywnych efektów genotoksycznych, rozwojowych ani reprodukcyjnych. Kompleksowe dane toksykologiczne potwierdzają, że cholina alfosceranu, substancja czynna preparatu Gliatilin, charakteryzuje się niskim ryzykiem toksykologicznym w dawkach terapeutycznych, co stanowiło podstawę do rozpoczęcia badań klinicznych i rejestracji leku do stosowania u ludzi.
badanie kliniczne, cholina alfosceranu, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Gliatilin, krew obwodowa, LD50, model zwierzęcy, mutagenność, parametr hematologiczny, podanie doustne, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, ryzyko toksykologiczne, teratogenność, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Heparinum GSK 300 j.m./g
W badaniach przedklinicznych heparyny sodowej, substancji czynnej preparatu Heparinum GSK (300 j.m./g, krem), określono toksyczność ostrą oraz długoterminową. LD50 u szczurów wyniosła 720 mg/kg (dożylne), 271 mg/kg (domięśniowe) oraz 423 mg/kg (podskórne), co wskazuje na różnice w toksyczności w zależności od drogi podania, z najniższą toksycznością przy podaniu dożylnym. W testach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) stosowano dawki 5, 10 i 20 mg/kg/dobę podskórnie. Tylko najwyższa dawka 20 mg/kg/dobę wywołała istotne zmiany hematologiczne, takie jak obniżenie liczby erytrocytów i stężenia hemoglobiny, bez wykrycia zmian histopatologicznych w narządach.
badanie reprodukcyjne, erytrocyt, funkcja rozrodcza, heparyna sodowa, LD50, parametr czerwonokrwinkowy, parametry hematologiczne, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał mutagenny, stężenie hemoglobiny, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aramlessa 10 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Aramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl wywołuje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp po przewlekłym podaniu doustnym. Nie stwierdzono potencjału mutagennego ani rakotwórczego peryndoprylu w badaniach in vitro i in vivo, a także nie zaobserwowano działania embriotoksycznego czy teratogennego u różnych gatunków zwierząt. Niemniej, inhibitory ACE mogą powodować opóźnienie rozwoju płodu, wady wrodzone, uszkodzenia nerek płodów oraz zwiększoną śmiertelność okołoporodową i poporodową. Nie odnotowano natomiast zaburzeń płodności u szczurów. Długoterminowa farmakoterapia peryndoprylem wydaje się bezpieczna pod względem ryzyka nowotworowego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, bezylan amlodypiny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, farmakoterapia długoterminowa, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, peryndopryl z argininą, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, testosteron w osoczu, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon substancji czynnych
Cyjanokobalamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cyjanokobalamina (witamina B12) wykazuje bardzo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych, zarówno w toksyczności ostrej, jak i przewlekłej. W badaniach na szczurach, podawanie dożylne dawek do 100 mg/kg mc. trzy razy w tygodniu przez 26 tygodni nie wywołało klinicznych objawów toksyczności, choć nie przeprowadzono oceny makroskopowej i histopatologicznej narządów. Dane toksykologiczne wskazują na brak działania genotoksycznego, mutagennego oraz rakotwórczego w warunkach klinicznych, a także brak wpływu teratogennego i negatywnego oddziaływania na reprodukcję i rozwój przed- i pourodzeniowy. W badaniach przedklinicznych cyjanokobalamina była często stosowana w preparatach wielowitaminowych, nie wykazując istotnego ryzyka toksycznego nawet w połączeniu z witaminami B1 i B6.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cyjanokobalamina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, objawy toksyczności, ocena histopatologiczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, preparat wielowitaminowy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, witamina B12, właściwości rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indix SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji czynnej. W badaniach toksyczności ostrej obserwowano objawy charakterystyczne dla farmakologicznego działania indapamidu, takie jak spowolnienie oddechu oraz obwodowy rozkurcz naczyń, występujące po podaniu dożylnym lub dootrzewnowym. Dawkowanie doustne w zakresie od 40 do 8000-krotności dawek terapeutycznych potwierdziło nasilenie efektu moczopędnego bez dodatkowych toksycznych działań, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa.
działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, kancerogenność, obwodowy rozkurcz naczyń, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, przedawkowanie, spowolnienie oddechu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 2,5 2,5 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, a ocena toksyczności ostrej i przewlekłej nie wykazała patologii przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności i mutagenności dały wyniki negatywne, co potwierdza brak uszkodzeń materiału genetycznego. Długoterminowe badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów związanych z bisoprololem.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt farmakologiczny, genotoksyczność, płodność, potencjał rakotwórczy, resorpcja płodu, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Woda do wstrzykiwań CSL Behring –
Produkt leczniczy Woda do wstrzykiwań CSL Behring, stosowany jako rozpuszczalnik do sporządzania leków parenteralnych, nie zawiera substancji aktywnych farmakologicznie, co wyklucza konieczność przeprowadzania standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, toksyczny wpływ na reprodukcję oraz immunotoksyczność. Produkt jest dostępny w fiolkach o objętościach od 2 ml do 50 ml i charakteryzuje się przezroczystą, bezbarwną postacią płynną, co potwierdza jego przeznaczenie wyłącznie jako rozpuszczalnik do leków podawanych pozajelitowo.
badanie przedkliniczne, droga pozajelitowa, genotoksyczność, immunotoksyczność, jałowość, lek parenteralny, potencjał rakotwórczy, rozpuszczalnik do leków parenteralnych, substancja aktywna farmakologicznie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Thyrozol 10 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tiamazolu, substancji czynnej leku Thyrozol, wskazują na niski poziom toksyczności ostrej oraz brak działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania pojedynczych dawek. W badaniach wielokrotnego podawania zaobserwowano supresję szpiku kostnego, jednak efekt ten występował jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane klinicznie, co sugeruje niski potencjał hematotoksyczny w terapii. Dwuletnie badania przewlekłej toksyczności na szczurach nie wykazały istotnych zmian patologicznych poza farmakologicznym wpływem na tarczycę, natomiast u myszy zaobserwowano nieistotne statystycznie zwiększenie częstości raka wątroby przy stężeniu 500 mg/l w wodzie pitnej.
badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, gruczoł tarczowy, Międzynarodowa Agencja ds. Badań nad Nowotworami, Narodowy Program Toksykologiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rak wątroby, supresja szpiku kostnego, Thyrozol, tiamazol, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy ACEBIS, zawierający bisoprolol (fumaran) oraz ramipryl, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Bisoprolol nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak przy wysokich dawkach obserwowano toksyczne efekty u ciężarnych samic zwierząt, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl, podawany doustnie w dawkach do 2 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8 mg/kg/dobę u małp, nie wykazywał toksyczności przewlekłej, choć w wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę) obserwowano powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek, co jest zgodne z mechanizmem działania ACEI. Szczególną uwagę zwraca nieodwracalne uszkodzenie nerek u młodych szczurów po pojedynczej dawce ramiprylu oraz nefrotoksyczność u potomstwa samic szczurów leczonych dawkami ≥50 mg/kg/dobę w okresie ciąży i laktacji.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie mutagenności, bisoprolol, dysfagia, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fumaran, genotoksyczność, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, narażenie środowiskowe, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, właściwości teratogenne - Leksykon substancji czynnych
Bilobalid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bilobalid, aktywny składnik wyciągów z liści Ginkgo biloba, występuje w preparatach leczniczych w stężeniach od 1,0 do 7,68 mg na tabletkę (w zależności od produktu). Badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach, przy dawkach do 500 mg/kg mc. u szczurów i 400 mg/kg mc. u psów, wykazały niski profil toksyczności, z jedynie niewielkimi objawami toksyczności u psów przy najwyższych dawkach. Dane dotyczące wpływu bilobalidu na rozrodczość są ograniczone i niejednoznaczne – nie stwierdzono jednoznacznych efektów teratogennych czy embriotoksycznych, jednak niektóre badania wskazywały na zaburzenia płodności i krwawienia z pochwy u myszy oraz zmiany rozwojowe u zarodków kurzych, co wymaga dalszej weryfikacji.
bezocze, bilobalid, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzym wątrobowy, genotoksyczność, ginkgo biloba, guz tarczycy, hipopigmentacja, krwawienie podskórne, miłorzęb japoński, mutagenność, objaw toksyczności, parametr rozrodczy, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA