toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nidrazid 100 mg
W badaniach toksyczności ostrej izoniazydu określono wartości LD50 dla różnych modeli zwierzęcych: u szczurów po podaniu doustnym LD50 wynosi 650 mg/kg masy ciała, natomiast u myszy po podaniu dootrzewnowym i dożylnym odpowiednio 151 mg/kg i 149 mg/kg masy ciała. Te dane wskazują na różnice w toksyczności zależne od drogi podania oraz gatunku zwierzęcia. W kontekście bezpieczeństwa stosowania, istotne jest również stwierdzenie potencjalnego działania rakotwórczego izoniazydu, które zaobserwowano w postaci rozwoju guzów płuca u myszy w badaniach przedklinicznych.
dawka letalna, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guz płuca, izoniazyd, lek przeciwgruźliczy, model zwierzęcy, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, profil bezpieczeństwa, terapia przeciwgruźlicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipertrofan 40 40 mg
Mepartrycyna, substancja czynna leku Ipertrofan 40, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Dawka śmiertelna (LD) po podaniu doustnym u myszy i szczurów przekracza 4000 mg/kg masy ciała, co świadczy o niskiej toksyczności ostrej. Badania toksyczności podostrej i przewlekłej (do 6 miesięcy) na szczurach i psach nie wykazały zmian patologicznych związanych ze stosowaniem substancji. Ponadto, mepartrycyna nie wykazuje działania teratogennego, nie wpływa negatywnie na płodność ani nie zwiększa śmiertelności okołoporodowej u zwierząt doświadczalnych (szczury, króliki).
dawka śmiertelna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, Ipertrofan 40, mepartrycyna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał rakotwórczy, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnego podania, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remifentanil B. Braun 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa remifentanylu wykazały, że lek wpływa na elektrofizjologię serca, powodując wydłużenie czasu trwania potencjału czynnościowego (APD) w wyizolowanych włóknach Purkiniego psów przy stężeniach ≥1 µmol (377 ng/ml), co jest odpowiednio 12- i 119-krotnie wyższym stężeniem niż maksymalne stężenie wolnego związku po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. W badaniach toksyczności ostrej u myszy, szczurów i psów obserwowano typowe objawy intoksykacji opioidowej, z najniższą dawką śmiertelną u samców szczurów wynoszącą 5 mg/kg. U psów stwierdzono odwracalne krwawienia śródczaszkowe spowodowane hipoksją, które ustępowały po 14 dniach od zaprzestania podawania leku. W toksyczności przewlekłej remifentanyl podawany dożylnie w szybkich wstrzyknięciach powodował zahamowanie ośrodka oddechowego, co było przyczyną mikrokrwotoków mózgowych u psów, natomiast podawanie we wlewie nie wywoływało tych zmian.
analog fentanylu, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcynogenności, depresja oddechowa, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, intoksykacja opioidem, krwawienie śródczaszkowe, mikrokrwotok mózgowy, mutacja TK, ośrodek oddechowy, podanie podpajęczynówkowe, potencjał czynnościowy, potencjał genotoksyczny, przenikanie przez łożysko, remifentanyl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, włókna Purkiniego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 25 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Althyxin, wykazały niską toksyczność ostrą, co oznacza, że jednorazowe podanie wysokich dawek nie powoduje poważnych działań niepożądanych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano objawy hepatopatii, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie stwierdzono działania mutagennego lewotyroksyny, co potwierdza brak zdolności do wywoływania mutacji genetycznych oraz brak uszkodzeń genomu potomstwa, co jest istotne w kontekście stosowania leku w ciąży.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Apoauronarami 5 mg
Badania przedkliniczne ramiprylu wykazały brak ostrej toksyczności po podaniu doustnym u gryzoni i psów, co wskazuje na bezpieczny profil przy pojedynczych dawkach. Przewlekłe podawanie u szczurów, psów i małp ujawniło zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz zmiany hematologiczne typowe dla inhibitorów ACE. Znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego obserwowano u psów i małp przy wysokich dawkach 250 mg/kg/dobę. Dawki dobrze tolerowane bez istotnych działań niepożądanych wynosiły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę, małpy 8,0 mg/kg/dobę. U bardzo młodych szczurów pojedyncza dawka spowodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek, co sugeruje ostrożność w stosowaniu u dzieci i młodzieży.
aparat przykłębuszkowy, działanie mutagenne, działanie teratogenne, inhibitor konwertazy angiotensyny, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, upośledzenie płodności, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 500 mg/5 ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne amoksycyliny, substancji czynnej preparatu Ospamox (250 mg/5 ml oraz 500 mg/5 ml, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej), wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na zwierzętach nie ujawniły znaczących objawów toksyczności narządowej ani układowej, co potwierdza względne bezpieczeństwo długotrwałej terapii. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego amoksycyliny, a badania reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na płodność, rozwój prenatalny i postnatalny potomstwa w dawkach klinicznie istotnych.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, karcynogenność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil farmakologiczny, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zawiesina doustna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 160 mg + 12,5 mg
Badania przedkliniczne produktu Valtap HCT, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności przewlekłej jest nerka, z nefropatią i zaburzeniami biochemicznymi (wzrost mocznika, kreatyniny, potasu w surowicy oraz zmiany w moczu) obserwowanymi u szczurów przy dawce 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (odpowiednio 0,9- i 3,5-krotność maksymalnej dawki u ludzi) oraz u marmozet przy dawce 10 mg/kg mc./dobę walsartanu i 3 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu (0,3- i 1,2-krotność dawki u ludzi). Wysokie dawki powodowały także niedokrwistość (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) od 100 mg/kg mc./dobę walsartanu u szczurów i 30 mg/kg mc./dobę u marmozet. U marmozet stwierdzono uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz rozrost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem blokowania angiotensyny II i wzrostem aktywności reninowej. Efekty te występowały przy dawkach wielokrotnie przekraczających zalecane u ludzi (np. 18-krotność dawki walsartanu u szczurów). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników, a dane dotyczące kombinacji nie wskazują na interakcje zwiększające takie ryzyko.
angiotensyna II, błona śluzowa żołądka, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, hematokryt, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, nefropatia z naciekami bazofilowymi, nerka, parametr czerwonokrwinkowy, rozrost tętniczek doprowadzających, stężenie hemoglobiny, stężenie mocznika i kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerki, uwalnianie reniny, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valtap HCT 320 mg + 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne oceniły bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Valtap HCT, zawierającego walsartan i hydrochlorotiazyd, ze szczególnym uwzględnieniem toksyczności przewlekłej u szczurów i marmozet. Głównym narządem docelowym toksyczności były nerki, gdzie obserwowano neuropatię z naciekami bazofilowymi, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu, pojawiające się od dawki 30 mg/kg mc./dobę walsartanu i 9 mg/kg mc./dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9- i 3,5-krotność MRHD) oraz 10 + 3 mg/kg mc./dobę u marmozet (0,3- i 1,2-krotność MRHD). Dodatkowo, duże dawki skojarzenia powodowały obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych, uszkodzenia błony śluzowej żołądka oraz przerost tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym mechanizmem działania walsartanu i jego wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Nie stwierdzono działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego obu substancji, a toksyczność rozwojowa była obserwowana jedynie przy dawkach znacznie przekraczających MRHD.
angiotensyna II, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, maksymalna zalecana dawka dla człowieka, naciek bazofilowy, neuropatia, parametry czerwonokrwinkowe, przerost tętniczek doprowadzających, renina, stężenie elektrolitów, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerek, walsartan z hydrochlorotiazydem, zmiana hemodynamiczna - Leksykon substancji czynnych
Liście bobrka – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nalewka gorzka (Amara tinctura), będąca składnikiem produktu leczniczego Krople żołądkowe Amara, zawiera liście bobrka (Menyathes trifoliata L.) w stosunku DER 1:3,5, ekstrahowane etanolem 70% (V/V) wraz z korzeniami goryczki (Gentiana lutea L.) oraz owocnią pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L.). Pomimo tradycyjnego zastosowania, dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa liści bobrka są ograniczone. Nie przeprowadzono kompleksowych badań genotoksyczności, rakotwórczości ani szczegółowych badań toksykologicznych dla nalewki gorzkiej oraz innych składników preparatu, takich jak nalewka z liści mięty pieprzowej i korzenia kozłka. Wyciąg ze świeżego ziela dziurawca, również obecny w Kroplach żołądkowych Amara, wykazuje brak toksyczności w badaniach ostrej i wielokrotnej toksyczności, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na reprodukcję.
badania toksykologiczne, ekstrahent, fototoksyczność, fotowrażliwość, genotoksyczność, korzeń goryczki, korzeń kozłka, krople żołądkowe, mięta pieprzowa, nalewka gorzka, pomarańcza gorzka, produkt leczniczy, promieniowanie UVA, rakotwórczość, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrozole Accord 2,5 mg
Letrozol wykazuje niski stopień toksyczności ostra u gryzoni przy dawkach do 2000 mg/kg mc. oraz umiarkowaną toksyczność u psów przy 100 mg/kg mc. Toksyczność przewlekła, oceniana do 12 miesięcy na szczurach i psach, ujawnia efekty związane z farmakologicznym hamowaniem aromatazy, z NOAEL ustalonym na poziomie 0,3 mg/kg mc. U samic szczurów obserwowano istotne zaburzenia reprodukcyjne, w tym zmniejszenie wskaźników łączenia się w pary i ciąż oraz wzrost strat przedimplantacyjnych, co jest konsekwencją obniżenia syntezy estrogenów. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego letrozolu, co potwierdza brak potencjału do indukcji mutacji genetycznych lub uszkodzeń chromosomalnych.
badania przedkliniczne, biosynteza estrogenów, działanie mutagenne, genotoksyczność, guz ziarnisty jajnika, inhibitor aromatazy, lutropina, NOAEL, nowotwór gruczołu sutkowego, potencjał rakotwórczy, strata przedimplantacyjna, synteza estrogenów, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, wada rozwojowa płodu, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Althyxin 200 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Althyxin, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko poważnych działań niepożądanych po jednorazowym podaniu, nawet w dawkach przekraczających terapeutyczne. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak występowały one przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane klinicznie, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa. Nie stwierdzono działania mutagennego, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, natomiast brak jest danych dotyczących wpływu na rozrodczość oraz potencjalnej karcynogenności, gdyż nie przeprowadzono odpowiednich badań długoterminowych.
białkomocz, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, funkcja wątroby, genotoksyczność, hepatopatia, hormon endogenny, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, materiał genetyczny, pierwotny zespół nerczycowy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Rozmaryn – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis L., folium) jest jednym z trzech składników preparatu Canephron, stosowanego w dawce 18 mg na tabletkę drażowaną. Przeprowadzone badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność ostrą i przewlekłą, potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa rozmarynu w kontekście stosowania leczniczego. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a badania dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój nie wskazały na ryzyko dla płodności, rozwoju płodu ani rozwoju pourodzeniowego.
badania farmakologiczne, badania toksykologiczne, Canephron, genotoksyczność, korzeń lubczyka, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozmaryn lekarski, tabletki drażowane, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, ziele centurii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lucetam 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu wykazały niski potencjał toksyczny substancji czynnej, nawet przy bardzo wysokich dawkach. W badaniach toksyczności ostrej nie zaobserwowano istotnych działań toksycznych przy dawkach do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów. W badaniach przewlekłych, przy dawkach do 4,8 g/kg/dobę u myszy, 2,4 g/kg/dobę u szczurów oraz do 10 g/kg/dobę u psów, nie stwierdzono toksycznego wpływu na narządy, a jedynie łagodne objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiany konsystencji kału i zwiększone spożycie wody. Podawanie dożylne piracetamu w dawkach do 1 g/kg/dobę przez 4-5 tygodni nie wywołało działań niepożądanych u szczurów i psów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania postaci parenteralnych.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, efekt toksyczny, lucetam, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, podanie wielokrotne, postać parenteralna leku, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie, stosowanie terapeutyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azecort (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Azecort, zawierającego flutykazon propionian oraz azelastynę chlorowodorek, wykazały, że toksyczność flutykazonu jest typowa dla glikokortykosteroidów i związana z nadmierną aktywnością farmakologiczną, jednak przy donosowym stosowaniu w zalecanych dawkach ekspozycja ogólnoustrojowa jest minimalna, co ogranicza znaczenie kliniczne tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów u myszy i szczurów. Wpływ na rozwój płodu, w tym wady takie jak rozszczep podniebienia i zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, obserwowano jedynie przy wysokich dawkach u zwierząt, co prawdopodobnie nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących lek donosowo. Azelastyna chlorowodorek nie wykazała właściwości uczulających ani genotoksycznych, jednak doustne dawki powyżej 3 mg/kg/dobę u szczurów powodowały zmniejszenie płodności, a teratogenność i embriotoksyczność pojawiały się wyłącznie przy dawkach toksycznych dla matki (np. 68,6 mg/kg/dobę u myszy i szczurów).
azelastyny chlorowodorek, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, ocena ryzyka środowiskowego, podanie donosowe, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa układu kostnego, właściwość uczulająca, wskaźnik płodności, zahamowanie rozwoju wewnątrzmacicznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gemiderma 5 mg/g
Produkt leczniczy GEMIDERMA 5 mg/g, maść zawierająca kwas borowy jako substancję czynną, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera wyników badań toksykologicznych, farmakologicznych ani innych badań przedklinicznych oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny, rakotwórczy, wpływ na rozród i rozwój, działanie miejscowo drażniące oraz potencjał uczulający. Brak tych danych nie oznacza jednak braku bezpieczeństwa, lecz wskazuje, że decyzja o dopuszczeniu leku do obrotu opierała się na innych kryteriach, takich jak doświadczenie kliniczne i literatura naukowa dotycząca kwasu borowego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie drażniące, Gemiderma, kwas borowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał uczulający, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klabax 125 mg/5 ml 125 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne klarytromycyny w formie zawiesiny (Klabax 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml) wykazały, że wartość LD50 u młodych myszy i szczurów wynosiła odpowiednio około 1230-1330 mg/kg mc., co jest istotnie niższe niż u dorosłych osobników (2700-3000 mg/kg mc.). W badaniach wielokrotnego podawania u młodych szczurów stwierdzono, że dawka niepowodująca działania toksycznego (NOAEL) wynosiła 55 mg/kg mc./dobę, natomiast u niedojrzałych szczurów NOAEL wynosiła 50 mg/kg mc./dobę. Objawy toksyczności obejmowały zmniejszenie przyrostu masy ciała, obniżenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu, zmiany zapalne w nerkach oraz minimalne zwyrodnienie wodniczkowe nabłonka przewodów żółciowych. U młodych psów rasy beagle NOAEL ustalono na poziomie 100 mg/kg mc./dobę, przy dawce toksycznej powyżej 300 mg/kg mc./dobę, gdzie obserwowano złogi tłuszczu w hepatocytach i nacieki komórkowe w obszarze wrotnym wątroby.
albumina w surowicy, antybiotyki makrolidowe, antybiotyki penicylinowe, badania toksykologiczne, badanie histologiczne, badanie teratogenności, cefalosporyny, dawka NOAEL, działanie teratogenne, hematokryt, hemoglobina, hepatocyt, klarytromycyna, LD50, stłuszczenie wątroby, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zawiesina doustna, zmniejszenie masy ciała, zwyrodnienie wodniczkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospen 1500 1 500 000 j.m.
Badania przedkliniczne fenoksymetylopenicyliny potasowej, substancji czynnej leku Ospen 1500, wykazały określony profil bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych. W testach toksyczności ostrej, LD50 dla myszy albinosów wyniosła 2 g/kg masy ciała, a dla szczurów albinosów 3,2 g/kg masy ciała po podaniu doustnym. Objawy zatrucia obejmowały osowiałość, drżenia, niepokój, pobudzenie ruchowe, ciężki oddech oraz drgawki, a w skrajnych przypadkach dochodziło do zatrzymania akcji oddechowej i nagłych zgonów. W badaniach toksyczności przewlekłej u psów i królików nie stwierdzono istotnych zaburzeń fizjologicznych, w tym zmian w zachowaniu, masie ciała, obecności krwi w moczu, funkcji wątroby ani klirensu nerkowego.
aplazja, badanie hematologiczne, dawka śmiertelna, dawka subtoksyczna, fenoksymetylopenicylina potasowa, hematopoeza, klirens nerkowy, krew obwodowa, LD50, linia erytroidalna, linia mieloidalna, narząd miąższowy, reakcja zapalna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, zatrzymanie akcji oddechowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe Aflofarm –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe Aflofarm, będący złożonym preparatem zawierającym nalewki z korzenia kozłka lekarskiego, liści mięty pieprzowej, ziela dziurawca oraz nalewkę gorzką, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest formalnych badań toksykologicznych, genotoksyczności, toksyczności ostrej i przewlekłej, toksyczności reprodukcyjnej, karcynogenności oraz farmakologicznego bezpieczeństwa, które są standardowo wymagane do oceny ryzyka stosowania leków. Składniki preparatu są jednak tradycyjnie stosowanymi ekstraktami roślinnymi, co może stanowić podstawę do oceny ich bezpieczeństwa na podstawie doświadczenia klinicznego, a nie formalnych badań przedklinicznych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania, choroba wątroby, intraktum z dziurawca, krople doustne, nalewka gorzka, nalewka z kozłka lekarskiego, nalewka z mięty pieprzowej, olejek miętowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od alkoholu, wyciąg roślinny, zawartość etanolu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Galpent 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne pentaerytrytylu tetraazotanu, substancji czynnej leku Galpent, wykazały bardzo niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 dla szczurów przekraczającą 6 g/kg masy ciała. Badania podostre, obejmujące podawanie dawki 400 mg/kg (około 200-krotność dawki terapeutycznej u ludzi), nie wykazały istotnych różnic w przeżyciu ani objawów toksyczności, a parametry biochemiczne i hematologiczne pozostawały w normie. W badaniach przewlekłych, trwających 2 lata, podawano dawki od 1250 do 3000 mg/kg masy ciała, nie obserwując negatywnego wpływu na przeżycie, masę ciała ani występowanie zmian nowotworowych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo płodu, dawka śmiertelna 50, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, gruczolak gruczołu Zymbala, komórki jajnika chińskiego chomika, mutagenność, pentaerytrytylu tetraazotan, płodność, Salmonella typhimurium, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, wskaźnik biochemiczny, wskaźnik hematologiczny - Leksykon substancji czynnych
Poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej poli(O-2-hydroksyetylo)skrobi (HES 130/0,4) w dawce 9 g/kg mc./dobę (odpowiadającej 90 ml/kg mc./dobę dla Voluven 10%) u szczurów i psów wykazały brak ogólnych objawów zatrucia, jednak ujawniły specyficzne efekty toksyczne związane z obciążeniem nerek i wątroby oraz gromadzeniem substancji w miąższu wątroby. Najniższa dawka toksyczna przekracza 9 g/kg mc./dobę, co stanowi co najmniej 5-krotny margines bezpieczeństwa względem maksymalnych dawek stosowanych klinicznie u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, choć dawki toksyczne (5 g/kg mc.) indukowały letalność zarodków królików oraz opóźnienia rozwojowe i zmniejszenie masy ciała potomstwa u szczurów, przy jednoczesnym przeciążeniu płynami u samic.
4%, badania przedkliniczne, badanie teratogenności, ciałko żółte, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie teratogenne, fetotoksyczność, hydroksyetyloskrobia 130/0, implantacja zarodka, letalne działanie na zarodki, margines bezpieczeństwa, miąższ wątroby, obciążenie nerek, obciążenie wątroby, poli(O-2-hydroksyetylo)skrobia, przeciążenie płynami, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ siateczkowo-śródbłonkowy - Leksykon substancji czynnych
Digoksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa digoksyny, zawarte w dokumentacji produktów Digoxin Teva oraz Digoxin WZF, wskazują na brak potencjału genotoksycznego w standardowych testach in vitro, takich jak test Amesa oraz test na komórkach chłoniaka myszy. Wyniki tych badań sugerują, że digoksyna nie indukuje mutacji w materiale genetycznym, co jest istotne w kontekście długoterminowego bezpieczeństwa stosowania. Niemniej jednak, brak jest danych z badań genotoksyczności in vivo, co ogranicza pełną ocenę ryzyka uszkodzeń DNA. Ponadto, dokumentacja nie zawiera informacji o potencjale kancerogennym digoksyny, gdyż nie przeprowadzono standardowych, długoterminowych badań kancerogenności na modelach zwierzęcych, co stanowi istotne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa tej substancji.
badanie kancerogenności, digoksyna, Digoxin Teva, Digoxin WZF, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakodynamika bezpieczeństwa, model zwierzęcy, mutacja materiału genetycznego, potencjał genotoksyczny, test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test mutacji powrotnych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Kłącze pluskwicy groniastej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kłącza pluskwicy groniastej (Cimicifugae racemosae rhizoma), stosowanego m.in. w preparacie Remifemin, obejmują toksykologię przewlekłą, genotoksyczność oraz wpływ na nowotwory. W 6-miesięcznym badaniu toksyczności przewlekłej u samic szczurów ustalono NOEL dla izopropanolowego wyciągu na poziomie 21,06 mg/kg masy ciała. Test Amesa z etanolowym wyciągiem (1 mg/płytkę) nie spełniał aktualnych standardów metodologicznych, co ogranicza jego wartość w ocenie genotoksyczności. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na układ rozrodczy, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Cimicifuga racemosa, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kłącze pluskwicy groniastej, mysz transgeniczna, NOEL, nowotwór hormonozależny, nowotwór piersi, pluskwica groniasta, poziom dawkowania bez obserwowanego efektu, przerzutowy nowotwór płuc, test Amesa, toksyczność, toksyczność przewlekła, wyciąg etanolowy, wyciąg izopropanolowy, wyciąg z pluskwicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Essentiale Max 600 mg
Produkt leczniczy Essentiale MAX zawiera fosfolipidy z nasion sojowych w dawce 600 mg na kapsułkę twardą. Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania tego preparatu jest ograniczona i nie zawiera szczegółowych danych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego ani wpływu na rozrodczość i rozwój. Brak tych danych niekoniecznie wskazuje na ryzyko, co może wynikać z długotrwałego doświadczenia klinicznego oraz faktu, że fosfolipidy są naturalnym składnikiem organizmu ludzkiego i powszechnie występują w produktach spożywczych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotebal 5 mg
Badania przedkliniczne dotyczące biotyny, substancji czynnej leku Biotebal, wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena toksyczności ostrej i przewlekłej na zwierzętach laboratoryjnych wykazała, że dawki toksyczne były wielokrotnie wyższe (kilka tysięcy razy) niż stosowane dawki terapeutyczne u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego działania biotyny, a badania kancerogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy długotrwałej ekspozycji. Wyniki te potwierdzają brak potencjału mutagennego i rakotwórczego tej substancji.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biotyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie mutagenne, działanie teratogenne, poronienie, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa, właściwość rakotwórcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic o smaku malinowym 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej syropu Flegamina Classic (4 mg/5 ml), wykazały brak istotnych działań niepożądanych w konwencjonalnych testach farmakologicznych oraz brak negatywnego wpływu na funkcje życiowe organizmu. Wielokrotne podawanie substancji nie ujawniło efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a badania kancerogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, bromoheksyna, bromoheksyny chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Flegamina Classic, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mucofortin 600 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne acetylocysteiny, substancji czynnej Mucofortin, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Toksydność ostra została szczegółowo opisana w kontekście przedawkowania, z określonymi objawami i zaleceniami postępowania. Badania przewlekłej toksyczności na szczurach i psach, trwające do 1 roku, nie wykazały efektów toksycznych nawet przy długotrwałej ekspozycji. Testy mutagenności na modelach bakteryjnych były ujemne, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego, jednak brak jest danych dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego acetylocysteiny.
acetylocysteina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, model zwierzęcy, Mucofortin, organogeneza, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asamax 500 500 mg
Produkt leczniczy Asamax 500 zawiera 500 mg mesalazyny w formie tabletek dojelitowych. W dokumentacji rejestracyjnej tego preparatu brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Oznacza to, że nie przeprowadzono lub nie udostępniono wyników badań na modelach zwierzęcych lub in vitro, które mogłyby ocenić ryzyko związane z podawaniem mesalazyny przed rozpoczęciem badań klinicznych u ludzi.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kasztanowca – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Savarix zawiera wyciąg z kasztanowca (Intractum Hippocastani) w stężeniu 5 g/100 g żelu (proporcja 1:1, ekstrakcja etanolem 96%), heparynę sodową (50 000 IU/100 g) oraz benzokainę (1 g/100 g). W dostępnej dokumentacji brak jest dedykowanych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania wyciągu z kasztanowca w tej konkretnej formulacji. Nie przeprowadzono oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, teratogenności ani potencjalnych interakcji między składnikami aktywnymi. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na danych historycznych i doświadczeniu klinicznym z podobnymi preparatami, co ogranicza pełną charakterystykę profilu bezpieczeństwa produktu Savarix.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allefin (20 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Allefin w postaci żelu o stężeniu 20 mg difenhydraminy chlorowodorku i 10 mg lidokainy chlorowodorku na gram nie posiada specyficznych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest danych oceniających toksyczność ostrą, przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój dla tej kombinacji substancji czynnych. Ze względu na miejscowe zastosowanie preparatu, ekspozycja ogólnoustrojowa jest ograniczona, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Difenhydramina, jako przeciwhistaminowy lek pierwszej generacji, oraz lidokaina, miejscowy środek znieczulający, mają dobrze udokumentowane profile bezpieczeństwa i są szeroko stosowane w praktyce klinicznej.
difenhydramina, difenhydraminy chlorowodorek, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, glikol propylenowy, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, podanie miejscowe, potencjał rakotwórczy, środek znieczulający miejscowy, substancja pomocnicza, substancja przeciwhistaminowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine Lekam 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) u myszy i szczurów wynoszą odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, a u psów tolerancja sięgała 100 mg/kg bez przypadków śmiertelnych. Objawy toksyczności ostrej obejmowały zahamowanie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), drżenia, drgawki, ślinotok, a także objawy przeciwcholinergiczne i hematologiczne przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano zahamowanie OUN, zmniejszenie wskaźników wzrostu oraz odwracalne zmiany związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy u szczurów. U psów dawki 8-10 mg/kg/dobę (AUC 12-15 razy większe niż u ludzi przy dawce 12 mg) powodowały odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość, bez uszkodzenia szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, drżenie, działanie cytotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, leukocyt, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, ślinotok, szpik kostny, tachykardia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenie hematologiczne, związek neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Koralowiec czerwony – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W preparacie Drosetux, zawierającym koralowiec czerwony (Corallium rubrum) w rozcieńczeniu homeopatycznym 3CH (trzecie rozcieńczenie centezymalne według skali Hahnemanna), nie są dostępne szczegółowe dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) nie zawiera informacji o badaniach toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjale mutagennym, kancerogennym, wpływie na reprodukcję ani badaniach farmakologicznych bezpieczeństwa dla koralowca czerwonego. Preparat zawiera koralowiec jako jeden z dziesięciu składników aktywnych, a brak systematycznych badań przedklinicznych wymusza ostrożność w ocenie profilu bezpieczeństwa tej kompozycji homeopatycznej.
arnica montana, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, Belladonna, benzoesan sodu, charakterystyka produktu leczniczego, Cina, Coccus cacti, Cuprum gluconicum, Drosera, Ferrum phosphoricum, Ipeca, koralowiec czerwony, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozcieńczenie centezymalne, rozcieńczenie homeopatyczne, sacharoza, skala Hahnemanna, Solidago virga aurea, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Biperyden – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biperyden, substancja czynna w lekach Akineton (tabletki 2 mg, roztwór do wstrzykiwań 5 mg/ml) oraz Akineton SR 4 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Oceny toksyczności ostrej i przewlekłej na modelach zwierzęcych (szczury, psy) nie wykazały specyficznej toksyczności narządowej przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani klastogennego działania biperydenu. Badania embriotoksyczności i wpływu na reprodukcję nie wskazały na ryzyko wad rozwojowych ani toksyczności dla zarodka/płodu w zakresie stosowanych dawek.
Pomimo braku dowodów na genotoksyczność i toksyczność reprodukcyjną, nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego biperydenu na modelach zwierzęcych, co pozostawia lukę w pełnej ocenie bezpieczeństwa. Ponadto, brak jest specyficznych danych klinicznych dotyczących stosowania biperydenu u kobiet w ciąży i karmiących piersią, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza. Informacje te są kluczowe przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych dotyczących stosowania Akinetonu i Akinetonu SR 4 mg w tych grupach pacjentek.
aberracje chromosomalne, Akineton, Akineton SR, badanie in vitro, badanie in vivo, biperyden, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, genotoksyczność, karmienie piersią, model zwierzęcy, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eferox 200 mcg
Badania przedkliniczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Eferox, wykazały niski profil toksyczności ostrej po podaniu pojedynczej dawki. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano objawy uszkodzenia wątroby, wzrost częstości obumierania kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych przy dużych dawkach, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Lewotyroksyna nie wykazała działania mutagennego w testach mikrojądrowych na szczurach, a także brak jest dowodów na genotoksyczność u potomstwa podczas ciąży. Nie przeprowadzono jednak długotrwałych badań karcynogenności, co stanowi ograniczenie w ocenie ryzyka rakotwórczego.
dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Eferox, hormon tarczycy, karcynogeneza, laktacja, lewotyrokosyna sodowa, obumieranie kłębuszków nerkowych, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, przenikanie przez łożysko, rozwój kończyn, rozwój ośrodkowego układu nerwowego, śmierć płodu, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Holoxan 1 g
Przedkliniczne badania toksyczności ifosfamidu, substancji czynnej leku Holoxan, wykazały istotne różnice międzygatunkowe w wartościach LD50 po podaniu dootrzewnowym: u myszy 520-760 mg/kg masy ciała, a u szczurów 150-300 mg/kg. Powtarzane dawki dożylne ≥100 mg/kg u szczurów indukowały objawy toksyczności. Badania przewlekłe ujawniły uszkodzenia układu krwiotwórczego (supresja szpiku), pokarmowego (zmiany morfologiczne i czynnościowe), pęcherza moczowego (zmiany zapalne), nerek (nefrotoksyczność), wątroby (hepatotoksyczność) oraz gonad (uszkodzenia i zaburzenia płodności). Profil toksyczności przedklinicznej koreluje z obserwowanymi działaniami niepożądanymi w praktyce klinicznej.
alkilacja DNA, dawka śmiertelna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hepatotoksyczność, ifosfamid, LD50, lek alkilujący, lek cytotoksyczny, nefrotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil toksyczności, supresja szpiku kostnego, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia płodności, zapalenie pęcherza - Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ranolazyny, substancji czynnej leków Ralik i Ranozek, wykazały, że toksyczność ostra objawia się drgawkami i wzrostem śmiertelności u szczurów i psów przy stężeniach około 3-krotnie wyższych niż maksymalne kliniczne u ludzi. Toksyczność przewlekła u szczurów ujawniła zmiany w nadnerczach związane ze wzrostem cholesterolu, jednak nie potwierdzono ich u ludzi ani wpływu na oś korowo-nadnerczową. Badania rakotwórczości przy dawkach do 50 mg/kg/dobę u myszy (0,1× dawki ludzkiej) i 150 mg/kg/dobę u szczurów (0,8× dawki ludzkiej) nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. W zakresie reprodukcji, ranolazyna nie wpływała negatywnie na płodność samców i samic szczurów przy ekspozycjach odpowiednio 3,6- i 6,6-krotnie wyższych niż u ludzi.
badania przedkliniczne, cholesterol w osoczu, drgawki, ekspozycja AUC, laktacja, margines bezpieczeństwa, opóźnione kostnienie, oś korowo-nadnerczowa, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, ranolazyna, rozwój pourodzeniowy, śmiertelność pourodzeniowa, stężenie cholesterolu, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, zmiany w nadnerczach - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sanosvit Calcium 114 mg Ca2+/5 ml
Produkt leczniczy Sanosvit Calcium, zawierający 114 mg jonów wapnia (Ca) na 5 ml syropu, w postaci wapnia glukonolaktobionianu (1442,5 mg/5 ml) oraz wapnia laktobionianu (313,6 mg/5 ml), nie posiada w dokumentacji szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak jest standardowo wymaganych badań, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, subchroniczna, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój oraz farmakologiczne badania bezpieczeństwa. Mimo to, jony wapnia są naturalnym składnikiem organizmu i preparaty wapniowe są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej od wielu lat, co stanowi podstawę do oceny bezpieczeństwa tego leku.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, farmakodynamika, farmakokinetyka, genotoksyczność, glikol propylenowy, jon wapnia, potencjał rakotwórczy, sacharoza, sodu benzoesan, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wapnia glukonolaktobionian, wapnia laktobionian - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitamina C Synteza 500 mg
W odniesieniu do kwasu askorbowego, substancji czynnej preparatu Vitamina C Synteza, nie przeprowadzono kompleksowych, standardowych badań toksykologicznych na modelach zwierzęcych zgodnych z aktualnymi wymogami regulacyjnymi. Brak jest danych dotyczących toksyczności ostrej (LD50), toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej. Mimo to, dostępne dane literaturowe oraz wieloletnie doświadczenie kliniczne wskazują na wysoki profil bezpieczeństwa kwasu askorbowego stosowanego w dawkach terapeutycznych, typowo 500 mg na kapsułkę w przypadku preparatu Vitamina C Synteza.
dane przedkliniczne, dawka LD50, dawka letalna, dawka terapeutyczna, dawkowanie terapeutyczne, genotoksyczność, kancerogenność, kapsułka twarda, kwas askorbowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, test mutagenności, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, Vitamina C Synteza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfilin 20 mg/ml
Przedkliniczne badania toksyczności pentoksyfiliny wykazały, że ostra toksyczność jest zależna od drogi podania, z wartościami LD50 u gryzoni wynoszącymi 0,17-0,23 g/kg (dożylna), 0,24-0,37 g/kg (dootrzewnowa) oraz ponad 1,2-2,1 g/kg (doustna). U ludzi dawki doustne rzędu 80 mg/kg masy ciała wywołują objawy ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych (12 miesięcy) nie stwierdzono uszkodzeń narządów u szczurów przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę oraz u psów do 100 mg/kg/dobę, jednak dawki ≥320 mg/kg/dobę u psów powodowały zaburzenia koordynacji, niewydolność krążenia, krwotoki, obrzęk płuc oraz obecność komórek olbrzymich. Badania rakotwórczości na myszach i szczurach (dawki do 570 mg/kg/dobę przez 18 miesięcy) nie wykazały działania kancerogennego u myszy, natomiast u samic szczurów zaobserwowano niewielkie zwiększenie liczby łagodnych gruczolakowłókniaków sutka, co może być związane z wiekiem zwierząt.
działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, gruczolakowłókniak sutka, hemostaza, komórki olbrzymie, krwotok, nieplanowana synteza DNA, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, obumarcie płodu, pentoksyfilina, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, zaburzenia koordynacji