toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dializat – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezbiałkowy dializat z krwi cieląt, będący substancją czynną produktu leczniczego Solcoseryl, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Testy toksyczności obejmowały podanie jednorazowe i długotrwałe różnymi drogami (doustnie, miejscowo, podskórnie, dożylnie) z dawkami sięgającymi 30-40-krotności standardowych dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Pomimo tak wysokich dawek nie zaobserwowano toksyczności miejscowej ani układowej, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa dializatu. Dodatkowo, w trzech modelach badawczych (dwa in vitro, jeden in vivo) nie wykazano działania mutagennego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania substancji.
dializat bezbiałkowy, działanie mutagenne, działanie uczulające, immunotoksyczność, in vitro, in vivo, mutagenność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, Solcoseryl, toksyczność, toksyczność miejscowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność układowa, uczulenie kontaktowe, uczulenie skórne - Leksykon substancji czynnych
Denotywir – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Denotywir, substancja czynna kremu Vratizolin w stężeniu 30 mg/g, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak informacji obejmuje toksyczność ostrą, przewlekłą, subchroniczną, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, wpływ na reprodukcję i rozwój, miejscową tolerancję oraz inne specyficzne badania toksykologiczne. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak alkohol cetylowy (58,5 mg/g), alkohol stearylowy (58,5 mg/g), glikol propylenowy (175 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/g), propylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg/g) oraz sodu laurylosiarczan (10 mg/g).
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, badania in vitro, badania na zwierzętach, badania toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, denotywir, działanie niepożądane, genotoksyczność, glikol propylenowy, krem, metylu parahydroksybenzoesan, miejscowa tolerancja, potencjał rakotwórczy, propylu parahydroksybenzoesan, sodu laurylosiarczan, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, Vratizolin - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lorabex 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lorazepamu wykazały brak istotnej toksyczności ostrej i przewlekłej po podaniu doustnym, nawet przy wysokich dawkach, sięgających 6 mg/kg masy ciała na dobę u szczurów przez ponad rok. Badania toksyczności przewlekłej obejmowały okres 80 tygodni u szczurów oraz 12 miesięcy u psów, nie ujawniając znaczących zmian histopatologicznych, hematologicznych ani funkcjonalnych narządów. Jedynym istotnym efektem morfologicznym było rozszerzenie przełyku u szczurów przy dawkach wielokrotnie przekraczających te stosowane klinicznie. Testy mutagenności dały wyniki negatywne, a badania karcynogenności na gryzoniach nie potwierdziły jednoznacznego działania rakotwórczego, co wskazuje na niski potencjał mutagenny i rakotwórczy lorazepamu.
badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, badanie okulistyczne, benzodiazepina, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, ekspozycja na benzodiazepiny, lorazepam, potencjał mutagenny, potencjał mutagenny i rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie przełyku, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie zachowania - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele werbeny (Verbena officinalis L., herba) jest składnikiem preparatów Sinupret oraz Sinupret extract, występując w dawce 18 mg na tabletkę w Sinupret oraz jako część wyciągu suchego (DER 3-6:1) w proporcji 1:3:3:3:3 w Sinupret extract. Przedkliniczne badania bezpieczeństwa obejmowały testy ostrej i przewlekłej toksyczności, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u psów i szczurów określono wartość NOAEL na poziomie 320 mg suchego wyciągu/kg masy ciała, co odpowiada odpowiednio 22- i 7-krotnej dawce terapeutycznej stosowanej u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego dla wyciągu zawierającego ziele werbeny.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie fototoksyczności, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, margines bezpieczeństwa, NOAEL, ostra toksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, wyciąg suchy, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 1,25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Conaret, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności ostrej i przewlekłej, obejmujące pojedyncze i wielokrotne dawki, nie ujawniły nieoczekiwanych efektów toksycznych ani zmian narządowych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Ponadto, bisoprolol nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co zostało potwierdzone badaniami in vitro i in vivo na różnych gatunkach zwierząt. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, ani na ogólny wynik rozmnażania.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, receptor beta-adrenergiczny, resorpcja płodu, ryzyko kancerogenne, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Izotretynoina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Izotretynoina wykazuje stosunkowo niską toksyczność ostrą, z wartościami LD50 wynoszącymi około 2000 mg/kg u królików, 3000 mg/kg u myszy oraz ponad 4000 mg/kg u szczurów. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach (dawki 2, 8 i 32 mg/kg/dobę) zaobserwowano objawy zespołu hiperwitaminozy A, takie jak częściowa utrata sierści oraz wzrost stężenia triglicerydów w osoczu, które ustępowały po odstawieniu leku. W przeciwieństwie do witaminy A, izotretynoina nie indukowała masywnych zwapnień tkanek ani zmian w komórkach wątrobowych. Kluczowym aspektem jest potwierdzone działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wymaga rygorystycznego monitorowania i ograniczeń w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym. Badania przedkliniczne wykazały również brak wpływu izotretynoiny na parametry nasienia i płodność u mężczyzn przy dawkach terapeutycznych, mimo że u psów stosujących dawki 20-60 mg/kg/dobę odnotowano atrofię jąder i upośledzenie spermatogenezy, co jest efektem specyficznym gatunkowo i nieprzekładalnym na ludzi.
atrofia jąder, badanie in vitro, badanie in vivo, czynność gonad, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperwitaminoza A, izotretynoina, kanaliki nasienne, komórki wątrobowe, osocze krwi, płodność, pochodne witaminy A, ruchliwość plemników, spermatogeneza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, trądzik, triglicerydy, zwapnienie tkanek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetix 100 mg/5 ml
Cefiksym, substancja czynna leku Cetix (100 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz dotyczące wpływu na rozrodczość nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Kompleksowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego cefiksymu. Mimo braku długoterminowych badań dotyczących karcynogenności, brak działania mutagennego sugeruje niskie ryzyko działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych na myszach, szczurach i królikach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, embriotoksyczność ani teratogenność, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (do 400-krotności dawki u myszy i szczurów oraz do 4-krotności u królików).
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefiksym, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, poronienie, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, potencjał teratogenny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoBetina 16 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa betahistyny dichlorowodorku wykazały, że lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawki ≥120 mg/kg m.c. u psów i pawianów, co znacznie przekracza standardowe dawki stosowane u ludzi. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej po podaniu doustnym wykazały dobrą tolerancję betahistyny u szczurów (500 mg/kg m.c. przez 18 miesięcy) oraz u psów (25 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy) bez objawów toksyczności. Badania genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności u szczurów nie wykazały potencjału onkogennego przy dawkach do 500 mg/kg m.c. podawanych przez 18 miesięcy.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, betahistyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ przedsionkowy, zaburzenie układu przedsionkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanax 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa alprazolamu wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, potwierdzone testem Amesa oraz badaniami na szczurach i myszach przy dawkach odpowiednio do 100 mg/kg m.c. (500-krotność dawki ludzkiej 10 mg/dobę) oraz do 30 mg/kg m.c. u szczurów i 10 mg/kg m.c. u myszy (odpowiednio 150- i 50-krotność dawki ludzkiej). Badania na szczurach wykazały brak negatywnego wpływu na płodność przy dawce do 5 mg/kg m.c. (25-krotność dawki ludzkiej). W zakresie toksyczności przewlekłej, obserwowano istotne zmiany w narządzie wzroku u szczurów po 11 miesiącach leczenia dawkami 3-30 mg/kg m.c. (15-150-krotność dawki ludzkiej), manifestujące się zaćmą u samic oraz wrastaniem naczyń w rogówkę u samców.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkgoherb 120 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa preparatu Ginkgoherb, zawierającego wyciąg z liści Ginkgo biloba, obejmowała badania toksyczności przewlekłej na szczurach i psach z dawkami od 20 do 500 mg/kg masy ciała przez ponad 6 miesięcy. Wyniki wskazują na minimalną toksyczność, ograniczoną do najwyższych dawek u psów, natomiast u szczurów nie zaobserwowano istotnych objawów toksycznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa. Dane dotyczące wpływu na rozrodczość są niejednoznaczne – niektóre badania nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, podczas gdy inne wskazywały na negatywny wpływ na płodność i rozwój płodu, w tym krwawienia i anomalie rozwojowe, jednak brak jest kompleksowych i jednoznacznych badań w tym zakresie.
anoftalmia, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, genotoksyczność, ginkgo biloba, guz tarczycy, hipopigmentacja, indukcja enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, miłorzęb dwuklapowy, miłorzęb japoński, mutacja genów, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dla samicy, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zarodek kurzy - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadobenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas gadobenowy, substancja czynna MultiHance, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny oraz kancerogenny. Badania nie wykazały istotnego ryzyka przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu na rozwój embrionalny, płodowy ani na rozwój potomstwa, natomiast u królików odnotowano sporadyczne zmiany kostne i wady trzewi po wielokrotnym podawaniu, co wskazuje na potrzebę ostrożności w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.
aberracja chromosomowa, gadobenian dimegluminy, kwas gadobenowy, martwica tkanki, MultiHance, mutacja genowa, pierwszy trymestr ciąży, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, środek kontrastowy, strup, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa trzewi, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ibuprofen TZF 200 mg
Dokumentacja przedkliniczna dotycząca bezpieczeństwa stosowania ibuprofenu w preparacie Ibuprofen TZF, 200 mg, tabletki powlekane, jest ograniczona i nie zawiera nowych danych wykraczających poza te już uwzględnione w innych częściach Charakterystyki Produktu Leczniczego (ChPL). Profil bezpieczeństwa ibuprofenu, jako niesteroidowego leku przeciwzapalnego (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego, jest dobrze poznany i udokumentowany w literaturze naukowej oraz dokumentacji rejestracyjnej. W szczególności, aspekty dotyczące toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość zostały już kompleksowo ocenione i opisane.
bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ibuprofen, interakcja lekowa, laktoza jednowodna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kwasu propionowego, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, substancja czynna, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Tiadyd technetu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzono kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo tiadydu technetu (99mTc), powstającego po znakowaniu betiatydu nadtechnecjanem sodu (99mTc). Badania obejmowały toksyczność ostrą (jednorazowe podanie), podostrą (8 dni) oraz przewlekłą (13 tygodni) z zastosowaniem dawek do 1000-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dopuszczoną u ludzi. We wszystkich modelach nie zaobserwowano istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa tej substancji w kontekście stosowania w diagnostyce radioizotopowej.
- Leksykon substancji czynnych
Betiatyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Betiatyd, substancja czynna preparatu Renoscint MAG3, został poddany wszechstronnym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę toksyczności ostrej, podostrej (8 dni), przewlekłej (13 tygodni) oraz mutagenności. W badaniach toksyczności ostrej i podostrej nie zaobserwowano żadnych istotnych objawów toksycznych nawet przy dawkach przekraczających 1000-krotnie maksymalną dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi. Podobnie, w badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach do 1000 razy wyższych niż dawka terapeutyczna, nie stwierdzono klinicznie istotnych efektów toksycznych. Wyniki te wskazują na szeroki margines bezpieczeństwa betiatydu, co jest kluczowe dla jego zastosowania w praktyce klinicznej.
badania mutagenności, badania przedkliniczne, betiatyd, dawka terapeutyczna, diagnostyka medyczna, działania niepożądane, margines bezpieczeństwa, mutacje genetyczne, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, reakcje toksyczne, Renoscint MAG3, ryzyko genotoksyczne, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 75 75 mcg
Lewotyroksyna sodowa, będąca syntetycznym odpowiednikiem naturalnego hormonu tarczycy, wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą w badaniach przedklinicznych na zwierzętach laboratoryjnych. Jednorazowe podanie wysokich dawek nie powodowało istotnych efektów toksycznych. Jednakże długotrwała ekspozycja na duże dawki lewotyroksyny u szczurów i psów prowadziła do klinicznie istotnych zmian, takich jak hepatopatia, zwiększona częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co wskazuje na potencjalne uszkodzenia narządowe związane z przewlekłym stosowaniem hormonu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, białkomocz, działanie toksyczne, hepatopatia, hormon tarczycy, kłębuszek nerkowy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, rozwój nowotworu, syntetyczny odpowiednik, tkanka wątrobowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zmiana masy narządów, zmiana patologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lignox Spray 100 mg/g
Lidokaina, będąca substancją czynną produktu leczniczego Lignox Spray (100 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Dane wskazują na niską toksyczność ostrą po jednorazowym podaniu doustnym oraz brak niepokojących efektów po podaniu wielokrotnym. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności lidokainy, a także brak jest dowodów na jej działanie rakotwórcze. Ponadto, nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, co jest istotne w kontekście stosowania miejscowego u pacjentów w wieku rozrodczym.
Ważnym aspektem jest potencjalne działanie ototoksyczne lidokainy, szczególnie przy aplikacji w okolicach ucha lub ryzyku przedostania się preparatu do przewodu słuchowego. Dodatkowo, obecność zanieczyszczenia 2,6-dimetyloaniliny, wykazującego słabe działanie mutagenne oraz potwierdzone działanie rakotwórcze, wymaga uwagi przy ocenie jakości produktu i monitorowaniu długoterminowych skutków terapii. Kompleksowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że lidokaina w Lignox Spray nie stwarza istotnych zagrożeń toksykologicznych, jednak należy brać pod uwagę wymienione ryzyka w praktyce klinicznej.
6-dimetyloanilina, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, lidokaina, Lignox Spray, ototoksyczność, podanie miejscowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zanieczyszczenie leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urostad 0,4 mg kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Urostad 0,4 mg, obejmowały modele zwierzęce (myszy, szczury, psy) i wykazały, że profil toksyczności ostrej i przewlekłej jest zgodny z farmakologicznym działaniem antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na psach odnotowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, jednak nie mają one znaczenia klinicznego przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Potencjał genotoksyczny tamsulosyny został wykluczony na podstawie badań in vivo i in vitro, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, receptor alfa-adrenergiczny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna - Leksykon substancji czynnych
Wapnia glubionian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wapnia glubionianu, głównego składnika aktywnego preparatu Calcium Polfarmex (o smaku bananowym), nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, takich jak układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy dawkach terapeutycznych. Testy toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej nie ujawniły znaczących efektów toksycznych ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych, aberracji chromosomowych oraz uszkodzeń DNA, potwierdziły brak potencjału mutagennego wapnia glubionianu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, karcynogenność, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Krople żołądkowe –
Produkt leczniczy Krople żołądkowe to preparat złożony zawierający nalewki z kozłka (Valerianae tinctura), mięty pieprzowej z olejkiem eterycznym (Menthae piperitae tinctura cum menthae piperitae aetheroleo), intraktum z dziurawca (Hyperici intractum) oraz nalewkę gorzką (Amara tinctura) sporządzoną z korzenia goryczki, liścia bobrka i owocni pomarańczy gorzkiej. Preparat dostępny jest w formie kropli doustnych i zawiera wysoką zawartość etanolu w zakresie 65,0% ÷ 75,0% (v/v), co stanowi istotny czynnik do rozważenia przy ocenie bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu.
etanol, intraktum z dziurawca, korzeń goryczki, krople doustne, lek ziołowy, liść bobrka, nalewka gorzka, nalewka z kozłka, nalewka z mięty pieprzowej, owocnia pomarańczy gorzkiej, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum VP 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne hydroksyzyny chlorowodorku, obejmujące szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, nie wykazały istotnych zagrożeń związanych z jej stosowaniem. Specjalistyczne badania farmakologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji czynnej w dawkach 10 mg i 25 mg, nie wskazując na szczególne ryzyko dla pacjentów. Wyniki badań toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, a także ocena genotoksyczności, nie ujawniły klinicznie istotnych nieprawidłowości.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane przedkliniczne, dokumentacja przedkliniczna, genotoksyczność, hydroksyzyna, hydroksyzyna chlorowodorek, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisoprolol VP 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu fumaranu wykazały korzystny profil toksyczności przewlekłej, bez istotnych efektów toksycznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły działania mutagennego ani klastogennego, a badania karcinogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów. Warto podkreślić, że bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, mimo obserwowanych efektów toksycznych na rozwój zarodków i płodów, takich jak zwiększona resorpcja zarodków, zmniejszona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, które pojawiały się przy podawaniu dużych dawek ciężarnym samicom zwierząt doświadczalnych.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcinogenność, potencjał genotoksyczny, resorpcja zarodków, rozwój płodowy, ryzyko onkogenne, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ adrenergiczny, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Loreblok HCT, zawierającego 50 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, nie wykazały istotnego ryzyka genotoksycznego ani rakotwórczego. Badania toksyczności przewlekłej, prowadzone do 6 miesięcy na szczurach i psach, wskazały na zmiany głównie związane z losartanem, w tym obniżenie parametrów hematologicznych: liczby erytrocytów, stężenia hemoglobiny oraz hematokrytu. Zaobserwowano także podwyższone stężenie azotu mocznikowego w surowicy, sugerujące potencjalny wpływ na funkcję nerek. Dodatkowo, zmniejszenie masy serca nie wiązało się z odchyleniami histologicznymi w tkance mięśnia sercowego.
azot mocznikowy, badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie teratogenności, błona śluzowa przewodu pokarmowego, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyt, funkcja nerek, hematokryt, hemoglobina, hydrochlorotiazyd, krwawienie z przewodu pokarmowego, losartan potasowy, nadliczbowe żebra, nadżerka, owrzodzenie, parametr hematologiczny, śmierć płodu, toksyczność nerkowa płodu, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flamexin 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piroksykamu w kompleksie z β-cyklodekstryną (produkt Flamexin) wykazały brak istotnego ryzyka toksycznego przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne, toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego nie ujawniły zagrożeń klinicznych. Wysokie dawki, przekraczające 60-krotność dawki terapeutycznej, indukowały uszkodzenia żołądka i jelit oraz martwicę brodawek nerkowych, jednak takie ekspozycje są nieosiągalne w standardowej terapii. Kompleksowanie piroksykamu z β-cyklodekstryną nie zmienia profilu bezpieczeństwa w porównaniu do samej substancji czynnej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, biodostępność substancji czynnej, dystocja, farmakokinetyka, genotoksyczność, inhibitor syntezy prostaglandyn, kompleks z β-cyklodekstryną, martwica brodawek nerkowych, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, piroksykam, piroksykam z β-cyklodekstryną, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, toksyczność narządowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tertensif Bi-Kombi, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazały nieznacznie większą toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii, jednak działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach na zwierzętach odnotowano nefrotoksyczność u szczurów, toksyczność żołądkowo-jelitową u psów oraz toksyczność dla matek u ciężarnych szczurów, bez teratogennego wpływu na płody. Długotrwałe podawanie peryndoprylu wskazało na przemijające uszkodzenia nerek, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą wpływać niekorzystnie na późny rozwój płodu u gryzoni i królików.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, inhibitory ACE, karcynogenność, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl, peryndopryl z argininą, rozszerzenie naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valsartan HCT Fair-Med 80 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu, prowadzone na szczurach i małpach szerokonosych przez okres do 6 miesięcy, nie wykazały przeciwwskazań do stosowania w dawkach terapeutycznych u ludzi. Głównym narządem docelowym toksyczności były nerki, gdzie obserwowano nefropatię z bazofilią, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w wydalaniu elektrolitów i objętości moczu. Efekty te pojawiały się przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiadających 0,9-krotności MRHD walsartanu i 3,5-krotności MRHD hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3-krotność MRHD walsartanu i 1,2-krotność MRHD hydrochlorotiazydu). Dodatkowo, duże dawki powodowały zmiany hematologiczne (spadek erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz u małp uszkodzenie błony śluzowej żołądka i hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach. Zmiany te wiązano z farmakologicznym efektem blokady angiotensyny II i pobudzenia układu reninowo-angiotensynowego, jednak nie mają one znaczenia klinicznego przy stosowaniu terapeutycznym.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, blokada angiotensyny II, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerkowa, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kreatynina w osoczu, mocznik w osoczu, morfologia krwi, nefropatia z bazofilią, potas w surowicy, renina, rozwój embrionalny i płodowy, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomów, walsartan, wydalanie elektrolitów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Betahistine dihydrochloride Accord 16 mg
Dane przedkliniczne dotyczące dichlorowodorku betahistyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa substancji. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach (18 miesięcy, dawka 500 mg/kg doustnie) oraz psach (6 miesięcy, dawka 25 mg/kg doustnie) nie wykazały objawów toksyczności. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego obserwowano jedynie po dożylnym podaniu dawek ≥120 mg/kg u psów i pawianów, co znacznie przekracza dawki kliniczne. Ponadto, badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, a badania karcynogenności (18-miesięczne na szczurach, dawki do 500 mg/kg) nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
betahistyna, dawka terapeutyczna, dichlorowodorek betahistyny, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, funkcja rozrodcza, mutacja genetyczna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spitaderm (70 g + 0,5 g + 1,5 g)/100 g
Produkt leczniczy Spitaderm, będący roztworem na skórę zawierającym w 100 g: 70 g izopropanolu, 0,5 g chloroheksydyny diglukonianu oraz 1,5 g 30% wodoru nadtlenku, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brak tych danych oznacza, że nie przeprowadzono lub nie udokumentowano badań oceniających toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, rakotwórczość, wpływ na rozrodczość (w tym teratogenność i płodność) oraz tolerancję miejscową dla tego konkretnego połączenia substancji czynnych w podanych stężeniach.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cipronex 500 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cyprofloksacyny wskazują na akceptowalny profil toksykologiczny przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka rakotwórczości czy toksyczności reprodukcyjnej. Badania obejmowały zarówno toksyczność ostrą, jak i przewlekłą, potwierdzając bezpieczeństwo leku u dorosłych pacjentów. Istotnym aspektem jest fototoksyczność, typowa dla chinolonów, która może prowadzić do nasilonych reakcji skórnych przy jednoczesnej ekspozycji na promieniowanie UV, co wymaga uwzględnienia w praktyce klinicznej. Działania fotomutagenne i fotorakotwórcze cyprofloksacyny są minimalne i porównywalne z innymi inhibitorami gyrazy, co wskazuje na efekt klasowy tej grupy leków.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, chinolon, chrząstka stawowa, cyprofloksacyna, dane przedkliniczne, działanie fotomutagenne, działanie fotorakotwórcze, działanie fototoksyczne, działanie rakotwórcze, fotomutagenność, fotorakotwórczość, fototoksyczność, inhibitor gyrazy, pacjent pediatryczny, potencjał rakotwórczy, proces reprodukcyjny, promieniowanie UV, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ kostno-stawowy, uszkodzenie chrząstki stawowej, uszkodzenie stawów, zmiana stawowa - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z liści babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Plantagis zawiera ekstrakt z liści babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum) w stężeniu 4,34 g/10 ml syropu (ekstrakt 1:7, rozpuszczalnik ekstrakcyjny – mieszanina wody i etanolu 95:5). W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej, w tym badań toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Zawartość etanolu w produkcie nie przekracza 1,54%, a w 10 ml syropu znajduje się także 65,5 mg benzoesanu sodu oraz 7,99 g sacharozy, co może mieć wpływ na profil bezpieczeństwa preparatu.
benzoesan sodu, działanie rakotwórcze, ekstrakt z liści babki lancetowatej, genotoksyczność, Plantagis, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baclofen Polpharma 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa baklofenu wykazały istotne różnice w toksyczności ostrej pomiędzy gatunkami gryzoni. W badaniach na samicach szczurów i myszy, LD50 po podaniu doustnym wyniosła odpowiednio 251 mg/kg i 130 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wyższą wrażliwość myszy na toksyczne działanie leku. Objawy toksyczności obejmowały zwiotczenie mięśni, zanik reaktywności na bodźce oraz śmierć zwierząt w ciągu 2-3 godzin od podania. Te dane są kluczowe dla oceny marginesu bezpieczeństwa baklofenu przed rozpoczęciem badań klinicznych.
badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, baklofen, dawka letalna, dawka letalna 50, działanie miorelaksacyjne, efekt fizjologiczny, profil bezpieczeństwa, toksyczność baklofenu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia koordynacji ruchowej, zmiana patomorfologiczna, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nalewka gorzka –
Produkt leczniczy Nalewka gorzka (Amara tinctura) w postaci płynu doustnego zawiera nalewkę z korzenia goryczki (Gentiana lutea L., radix), liścia bobrka (Menyanthes trifoliata L., folium) oraz owocni pomarańczy gorzkiej (Citrus aurantium L., ssp. aurantium, epicarpium et mesocarpium) w proporcjach 60/60/50, ekstrahowaną etanolem 70% (V/V). Gotowy preparat zawiera 63-70% (V/V) etanolu, co ma istotne znaczenie w kontekście potencjalnych interakcji farmakologicznych oraz wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W dostępnej dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, mutagenności, kancerogenności, teratogenności oraz wpływu na płodność i rozwój pourodzeniowy.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azel-Drop Alergia 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku azelastyny, substancji czynnej kropli do oczu Azel-Drop Alergia (0,5 mg/ml), wykazały brak reakcji nadwrażliwości u świnek morskich oraz brak działania genotoksycznego i rakotwórczego w testach in vitro i in vivo na szczurach i myszach. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności przy dawkach systemowych przekraczających 30 mg/kg/dobę, co jest dawką wielokrotnie wyższą niż stosowana miejscowo u ludzi. Nie stwierdzono zmian morfologicznych narządów rozrodczych, co sugeruje, że wpływ na płodność ma charakter funkcjonalny, a nie strukturalny. Wpływ teratogenny chlorowodorku azelastyny ujawniał się jedynie przy toksycznych dawkach systemowych (około 50 mg/kg/dobę) u szczurów, myszy i królików, manifestując się zniekształceniami kostnymi płodu. W kontekście stosowania miejscowego w dawce 0,5 mg/ml ryzyko toksyczności jest zatem minimalne, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku Azel-Drop Alergia. Wyniki te wskazują, że przy prawidłowym stosowaniu miejscowym chlorowodorek azelastyny nie powinien wywoływać istotnych działań niepożądanych związanych z nadwrażliwością, genotoksycznością, rakotwórczością ani toksycznością rozrodczą.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie teratogenne, genotoksyczność, krople do oczu, mutacja genetyczna, płodność, podanie miejscowe, rakotwórczość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, teratogenność, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, zniekształcenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euthyrox N 112 mcg 112 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co sugeruje minimalne ryzyko wystąpienia ostrych objawów toksycznych po jednorazowym podaniu nawet dużych dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak efekty te pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Brak jest precyzyjnych danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje rozrodcze, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście potencjalnego wpływu na płodność, rozwój płodu i przebieg ciąży.
badania przedkliniczne, białkomocz, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zmiany narządów wewnętrznych, zmiany patologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nagietek fix –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Nagietek fix, zawierającego kwiat nagietka (Calendula officinalis L.), wykazały brak potencjału genotoksycznego oraz kancerogennego. Testy genotoksyczności przeprowadzono z użyciem płynnego wyciągu z kwiatu nagietka rozpuszczonego w 60% etanolu, co potwierdziło bezpieczeństwo stosowania pod kątem wpływu na materiał genetyczny. Również badania kancerogenności, choć oparte na niezidentyfikowanym wyciągu, nie wykazały ryzyka rozwoju nowotworów przy długotrwałym stosowaniu. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa w kontekście płodności, rozwoju zarodka i płodu oraz ciąży.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, calendula officinalis, kwiat nagietka, nagietek fix, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, produkt roślinny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność organowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tirosint Sol 100 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Tirosint Sol, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co oznacza minimalne ryzyko toksycznych efektów po jednorazowym podaniu nawet wysokich dawek. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach stwierdzono, że długotrwałe podawanie wysokich dawek lewotyroksyny może prowadzić do hepatopatii, pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmian masy narządów wewnętrznych. Brak jest jednak formalnych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego, co stanowi istotne ograniczenie w pełnej ocenie bezpieczeństwa farmakologicznego tej substancji.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, hepatopatia, hormon tarczycy, kłębuszek nerkowy, lewotyroksyna sodowa, pierwotny zespół nerczycowy, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, Tirosint Sol, toksyczność lewotyroksyny, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octaplex 1000 j.m.
Octaplex jest preparatem zawierającym czynniki zespołu protrombiny pochodzenia ludzkiego (czynniki II, VII, IX, X) oraz białka C i S, stosowanym jako substytut fizjologicznych czynników krzepnięcia. W jednej fiolce 1000 j.m. po rekonstytucji zawiera: czynnik II (14-38 j.m./ml), czynnik VII (9-24 j.m./ml), czynnik IX (25 j.m./ml), czynnik X (18-30 j.m./ml), białko C (13-31 j.m./ml) i białko S (12-32 j.m./ml). Preparat zawiera także sód (150-250 mg/fiolka) oraz heparynę (200-500 j.m./fiolka, co odpowiada 0,2-0,5 j.m. heparyny na j.m. czynnika IX). Dane przedkliniczne dotyczące toksyczności, mutagenności, rakotwórczości czy wpływu na rozrodczość są ograniczone lub nieistotne, co wynika z charakteru produktu pochodzenia ludzkiego i braku standardowych badań przedklinicznych typowych dla substancji syntetycznych.
białko C, białko C i S, białko S, czynnik II, czynnik IX, czynnik krzepnięcia, czynnik VII, czynnik X, czynnik zespołu protrombiny, czynniki krzepnięcia II VII IX X, działanie mutagenne, heparyna, koncentrat czynników zespołu protrombiny, potencjał rakotwórczy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość, zespół protrombiny ludzkiej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipromal 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa magnezu walproinianu, substancji czynnej preparatu Dipromal, wykazały istotne zmiany w układzie rozrodczym zwierząt doświadczalnych. U dorosłych szczurów i psów podawano dawki odpowiednio 1250 mg/kg mc./dobę i 150 mg/kg mc./dobę, co skutkowało zwyrodnieniami jąder, zanikiem tkanki jądrowej, nieprawidłowościami w spermatogenezie oraz zmniejszeniem masy jąder. U młodych szczurów zmniejszenie masy jąder obserwowano jedynie przy dawkach przekraczających 240 mg/kg mc./dobę (dootrzewnowo lub dożylnie), bez zmian histopatologicznych. Przy dawkach do 90 mg/kg mc./dobę nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze samców. W badaniach płodności u szczurów dawki do 350 mg/kg mc./dobę nie wpływały istotnie na płodność, choć u ludzi męska niepłodność jest znanym działaniem niepożądanym walproinianu.
badanie płodności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, magnez walproinianu, maksymalna tolerowana dawka, potencjał mutagenny, spermatogeneza, toksyczność przewlekła, toksyczność wielokrotnych dawek, włókniakomięsak, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder, zanik tkanki jądrowej, zmiana histopatologiczna, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie nasieniowodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esotkaleno 1 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa prednizonu (Esotkaleno) obejmowała badania farmakologiczne dotyczące toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej, genotoksyczności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Toksyczność podostra ujawniła zmiany patologiczne w różnych narządach: u szczurów zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa przy dawce 33 mg/kg/dobę (7-14 dni), u królików uszkodzenie wątroby przy dawce 2-3 mg/kg/dobę (2-4 tygodnie), a u świnek morskich i psów martwicę mięśni przy dawkach 0,5-5 mg/kg i 4 mg/kg odpowiednio, podawanych przez kilka tygodni. Badania genotoksyczności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych ani rakotwórczych prednizonu w dawkach terapeutycznych.
anomalie czaszki, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroidy, LD50, martwica mięśni, mutagenność, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep podniebienia, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozwój płodu, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy Langerhansa, zaburzenia spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biostrepta 1250 j.m. + 15000 j.m.
Preparat Biostrepta, zawierający 15 000 IU streptokinazy oraz 1 250 IU streptodornazy w jednym czopku, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwałe podawanie preparatu w badaniach na zwierzętach nie ujawniło toksyczności przewlekłej, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego. Ponadto, badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu preparatu w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, indukcja procesu nowotworowego, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, streptokinaza i streptodornaza, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ sercowo-naczyniowy