Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ospen 1500 1 500 000 j.m.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Ospen 1500

Badania przedkliniczne dotyczące fenoksymetylopenicyliny potasowej zawartej w leku Ospen 1500 wykazują określony profil bezpieczeństwa w testach na zwierzętach. Dane te stanowią istotną podstawę do oceny bezpieczeństwa tego antybiotyku w praktyce klinicznej. ¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym

W badaniach toksyczności ostrej oceniano wpływ pojedynczych, wysokich dawek fenoksymetylopenicyliny na organizmy zwierząt laboratoryjnych. Po podaniu doustnym wyznaczono wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji), która dla myszy albinosów o masie ciała od 16 do 25 g wynosiła 2 g/kg masy ciała. U szczurów albinosów o masie ciała od 140 do 200 g, wartość LD50 była wyższa i wynosiła 3,2 g/kg masy ciała. ²

Obserwacje kliniczne zwierząt, którym podano toksyczne dawki benzatynowej pochodnej fenoksymetylopenicyliny, wykazały charakterystyczne objawy zatrucia, takie jak:

• osowiałość
• drżenia
• niepokój i pobudzenie ruchowe
• ciężki oddech
• drgawki

W skrajnych przypadkach dochodziło do nagłych zgonów zwierząt, których bezpośrednią przyczyną było zatrzymanie akcji oddechowej. ³

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym miały na celu określenie wpływu długotrwałej ekspozycji na lek przy podawaniu dawek subtoksycznych. U szczurów albinosów, którym podawano w diecie 0,1% lub 0,2% fenoksymetylopenicyliny benzatynowej, zaobserwowano w niektórych grupach zwierząt istotny wpływ na ich wzrost. ⁴

Przeprowadzone badania toksyczności przewlekłej na psach i królikach nie wykazały natomiast istotnych zaburzeń fizjologicznych. Nie stwierdzono zmian w zachowaniu zwierząt, istotnego zmniejszenia masy ciała, krwi w moczu, zaburzenia czynności wątroby ani nieprawidłowego klirensu nerkowego. ⁵

Badania hematologiczne i wpływ na szpik kostny

Szczególnie istotnym aspektem badań przedklinicznych było określenie potencjalnego wpływu fenoksymetylopenicyliny na układ krwiotwórczy. W przeprowadzonych badaniach hematologicznych u szczurów i psów nie wykazano zmian w obrazie krwi obwodowej. ⁶

Kompleksowe badania toksycznego wpływu na szpik kostny również nie wykazały działań niepożądanych:

• nie stwierdzono aplazji (zahamowania czynności) w szpiku żeber u psów
• nie stwierdzono aplazji w szpiku kości udowej u szczurów
• proporcja komórek linii mieloidalnej do komórek linii erytroidalnej w szpiku żeber u królików mieściła się w zakresie normy

Powyższe dane wskazują na brak toksycznego wpływu fenoksymetylopenicyliny na proces hematopoezy. ⁷

Badania autopsyjne

W badaniach przedklinicznych przeprowadzono również autopsje narządów zwierząt, którym długotrwale podawano fenoksymetylopenicylinę benzatynową. Wyniki tych badań nie wykazały toksycznego działania na narządy miąższowe lub szpik kostny. Jedynym zaobserwowanym efektem były reakcje zapalne w miejscu podania leku. ⁸

Tolerancja dużych dawek

Dodatkowo przeprowadzono badania tolerancji wysokich dawek fenoksymetylopenicyliny. Doustne podawanie fenoksymetylopenicyliny benzatynowej w dawkach do 1 g/kg masy ciała było dobrze tolerowane przez zwierzęta doświadczalne i nie powodowało działania toksycznego. Ten wynik wskazuje na stosunkowo wysoki margines bezpieczeństwa substancji czynnej. ⁹