toksyczność przewlekła
Toksyczność przewlekła to stan szkodliwego działania substancji chemicznej na organizm, który rozwija się stopniowo w wyniku długotrwałej ekspozycji na małe dawki danej substancji. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, skutki toksyczności przewlekłej mogą ujawnić się dopiero po miesiącach lub latach narażenia.
Mechanizmy toksyczności przewlekłej obejmują kumulację substancji w tkankach, powolne uszkodzenia komórkowe, zaburzenia procesów naprawczych oraz przewlekły stan zapalny. Substancje wywołujące toksyczność przewlekłą mogą prowadzić do nieodwracalnych zmian w narządach, rozwoju chorób przewlekłych, nowotworów lub zaburzeń endokrynologicznych.
W diagnostyce toksyczności przewlekłej kluczowe znaczenie ma dokładny wywiad środowiskowy i zawodowy, monitorowanie biomarkerów ekspozycji oraz specjalistyczne badania obrazowe oceniające stopień uszkodzenia narządów. Leczenie polega głównie na eliminacji ekspozycji na czynnik toksyczny oraz wdrożeniu terapii ukierunkowanej na powstałe uszkodzenia narządowe.
Badania toksyczności przewlekłej stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leków, dodatków do żywności, pestycydów i innych substancji chemicznych przed ich dopuszczeniem do stosowania. Obejmują długoterminowe obserwacje na modelach zwierzęcych z analizą parametrów biochemicznych, histopatologicznych i funkcjonalnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Euvax B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml szczepionka 1-dawkowa dla dzieci; 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania szczepionki EUVAX B, zawierającej 10 µg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) na dawkę 0,5 ml, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Antygen produkowany metodą rekombinacji DNA w komórkach Saccharomyces cerevisiae jest adsorbowany na 0,25 mg Al³⁺ w dawce. Badania toksyczności ostrej po pojedynczym podaniu nie ujawniły istotnych klinicznie objawów toksyczności ani reakcji niepożądanych, co potwierdza brak zagrożeń dla pacjentów wynikających z zastosowania szczepionki.
antygen HBsAg, badania przedkliniczne, dawka pojedyncza, dawka wielokrotna, dokumentacja rejestracyjna, model zwierzęcy, profil bezpieczeństwa leku, reakcja niepożądana, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octagam 5% 50 mg/ml
Immunoglobulina ludzka normalna, będąca substancją czynną Octagam 5%, jest naturalnym białkiem endogennym, co ogranicza zakres standardowych badań przedklinicznych. Ze względu na powstawanie przeciwciał przeciwko białkom heterologicznym u zwierząt laboratoryjnych, nie przeprowadzono badań toksyczności przewlekłej, genotoksyczności, karcynogenności ani wpływu na rozrodczość. Brak tych badań jest uzasadniony zarówno ograniczeniami metodologicznymi, jak i brakiem klinicznych dowodów na mutagenność, karcynogenność czy negatywny wpływ na funkcje rozrodcze. Octagam 5% zawiera co najmniej 95% IgG z określonym rozkładem podklas (IgG1 ~60%, IgG2 ~32%, IgG3 ~7%, IgG4 ~1%) oraz maksymalną zawartość IgA 200 µg/ml, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa u pacjentów z przeciwciałami przeciwko IgA.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie farmakodynamiczne, genotoksyczność, immunoglobulina ludzka normalna, inaktywacja wirusów, karcynogenność, obserwacja kliniczna, podklasy IgG, przeciwciała przeciwko białkom heterologicznym, przeciwciała przeciwko IgA, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność przewlekła, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ginkofar 40 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej preparatu Ginkofar, zawierającego suchy ekstrakt z liści Ginkgo biloba, wykazały niską toksyczność przy dawkach do 100 mg/kg masy ciała podawanych doustnie przez 6 miesięcy u szczurów i psów, z marginesem bezpieczeństwa odpowiednio do 3,3 i 11,6. Wyższe dawki (300-500 mg/kg u szczurów i 300-400 mg/kg u psów) również nie wywołały istotnych efektów toksycznych, poza nieznaczną toksycznością u psów przy najwyższej dawce. Testy mutagenności i kancerogenności przeprowadzone na podobnych ekstraktach wskazały na pozytywny wynik w teście mutagenności u bakterii oraz występowanie nowotworów gruczołu tarczowego u szczurów i raka wątrobowokomórkowego u myszy, jednak zmiany te są specyficzne dla gryzoni i związane z wysokimi dawkami induktorów enzymów wątrobowych, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Podawanie dawek do 2000 mg/kg u myszy nie wykazało efektu genotoksycznego.
anoftalmia, efekt genotoksyczny, erytrocyt obwodowy, ginkgo biloba, hipopigmentacja, induktor enzymów wątrobowych, kancerogenność, krwawienie pochwowe, krwotok podskórny, miłorząb, miłorząb japoński, mutagenność, nowotwór gruczołu tarczowego, rak wątrobowokomórkowy, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allergodil SPRINT 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa azelastyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Allergodil SPRINT, wykazały brak działania alergizującego u świnek morskich oraz brak genotoksyczności i rakotwórczości w testach in vitro i in vivo. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału rakotwórczego. W zakresie wpływu na płodność, zaobserwowano zmniejszenie indeksu płodności u szczurów przy dawkach doustnych powyżej 3,0 mg/kg mc./dobę, jednak bez toksycznego wpływu na narządy rozrodcze w badaniach przewlekłych, co sugeruje mechanizmy niezwiązane z bezpośrednim uszkodzeniem anatomicznym układu rozrodczego.
Allergodil SPRINT, azelastyna chlorowodorek, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie alergizujące, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, indeks płodności, obumarcie płodu, opóźnienie wzrostu płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik płodności, zaburzenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Raphacholin C –
Produkt leczniczy Raphacholin C zawiera wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej z węglem aktywnym (150 mg, DER 30-42:1, ekstrakcja etanolem 85% V/V), wyciąg gęsty z ziela karczocha (47 mg, DER 2-4:1, ekstrakcja etanolem 50% V/V), kwas dehydrocholowy (40 mg) oraz olejek eteryczny miętowy (15 mg). Charakterystyka produktu wskazuje na brak przeprowadzonych badań toksyczności, co oznacza brak dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu. Standardowo, ocena bezpieczeństwa przedklinicznego obejmuje badania toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, wpływu na rozrodczość oraz farmakokinetyki, które w przypadku Raphacholin C nie zostały wykonane.
badanie farmakokinetyczne, badanie toksyczności, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo stosowania, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kwas dehydrocholowy, olejek miętowy, potencjał mutagenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa przedklinicznego, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczność ostra, toksyczność preparatu, toksyczność przewlekła, wchłanianie leku, wpływ na rozrodczość, wyciąg z karczocha, wyciąg z rzodkwi czarnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citabax 20 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytalopramu, substancji czynnej w produktach Citabax (10 mg, 20 mg, 40 mg), wykazały niski profil toksyczności ostrej oraz brak istotnych działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Nie zidentyfikowano narządów docelowych toksyczności przewlekłej, co potwierdza bezpieczeństwo leku w terapii. Badania reprodukcyjne (segmenty I, II, III) nie wskazują na konieczność szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, mimo że przy dawkach wielokrotnie przekraczających kliniczne obserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności, ciąży, liczby implantacji oraz zaburzenia spermatogenezy, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa w zakresie funkcji rozrodczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, depresja, działanie mutagenne, implantacja zarodka, karcynogenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leku, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności, zaburzenia spermy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ircolon 100 mg
Produkt leczniczy Ircolon zawierający 100 mg trimebutyny maleinianu w formie tabletek nie posiada dostępnych szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Brakuje informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału rakotwórczego, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W związku z tym ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych z nadzoru farmakoterapii, co wskazuje na konieczność ostrożności przy interpretacji ryzyka związanego z tym lekiem.
Ważnym aspektem jest obecność laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej w dawce 116,5 mg na tabletkę, co może stanowić przeciwwskazanie lub wymagać szczególnej uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Brak szczegółowych danych przedklinicznych podkreśla potrzebę monitorowania działań niepożądanych oraz indywidualnego podejścia do terapii, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do nietolerancji składników pomocniczych.
- Leksykon substancji czynnych
Trimetoprim – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trimetoprim, stosowany samodzielnie lub w połączeniu z sulfametoksazolem (ko-trimoksazol), wykazuje niską toksyczność ostrą, z dawką LD50 u myszy wynoszącą 2000 mg/kg mc., co znacznie przekracza dawki terapeutyczne u ludzi. Badania toksyczności przewlekłej nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego. Brak jest danych dotyczących długoterminowej rakotwórczości, jednak dostępne dane nie wskazują na podwyższone ryzyko nowotworowe u pacjentów stosujących trimetoprim w dawkach terapeutycznych.
antagonista kwasu foliowego, badanie rakotwórczości, dawka LD50, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, infekcja bakteryjna, ko-trimoksazol, niedobór kwasu foliowego, rozszczep podniebienia, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, trimetoprim, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość rakotwórcza, właściwość toksyczna - Leksykon substancji czynnych
Megestrol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dotyczące megestrolu octanu, substancji czynnej leku Megace, wykazały niejednoznaczne wyniki w zakresie potencjału rakotwórczego. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów sutka u samic psów poddanych długotrwałemu leczeniu, podczas gdy badania na szczurach i małpach nie potwierdziły takiego efektu. Brak jest jednoznacznych danych pozwalających na ekstrapolację tych wyników na populację ludzką, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przez lekarza. Dodatkowo, badania na szczurach wykazały odwracalne feminizujące działanie megestrolu octanu na płody męskie, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w czasie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, gdy zachodzi kluczowe różnicowanie płciowe płodu.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, działanie feminizujące, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, immunotoksyczność, karcynogeneza, megestrol octan, nowotwór sutka, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, różnicowanie płciowe, skutki uboczne, toksyczność przewlekła, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Betahistyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania betahistyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony w badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów (500 mg/kg m.c. przez 18 miesięcy) oraz psów (25 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy), gdzie nie zaobserwowano objawów toksycznych ani zmian biochemicznych i hematologicznych. Działania niepożądane ze strony OUN pojawiały się jedynie po dożylnym podaniu dawek ≥120 mg/kg m.c., a wymioty u psów występowały przy dawce 300 mg/kg m.c. Badania mutagenności i karcynogenności nie wykazały działania mutagennego ani potencjału rakotwórczego, co potwierdzono w 18-miesięcznym badaniu u szczurów do dawki 500 mg/kg m.c. Ponadto, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej nie wykazały działania drażniącego w badaniach miejscowych u chomików.
badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie podrażniające, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fetotoksyczność, genotoksyczność, implantacja zarodka, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał karcynogenny, tabletki ulegające rozpadowi, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, utrata embrionów, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vermox 100 mg
Badania przedkliniczne mebendazolu wykazały toksyczność przewlekłą przy dawkach ≥40 mg/kg mc. u szczurów, z istotnymi zmianami wątroby (obrzęk środkowej części zrazika, wakuolizacja hepatocytów) oraz jąder (degeneracja kanalików nasiennych, zahamowanie spermatogenezy). Testy kancerogenności na myszach i szczurach nie potwierdziły działania rakotwórczego. Ocena mutagenności wykazała brak mutagennego działania in vitro i in vivo, jednak testy mikrojądrowe ujawniły efekt aneugeniczny w komórkach somatycznych ssaków przy stężeniach osoczowych >115 ng/ml.
dawka wielokrotna, degeneracja kanalików nasiennych, działanie aneugeniczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, komórka somatyczna, mebendazol, mutacja genowa, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność przewlekła, uszkodzenie chromosomu, Vermox, wakuolizacja komórek wątrobowych, właściwość kancerogenna, zahamowanie spermatogenezy, złuszczanie nabłonka, zmiana narządowa - Leksykon substancji czynnych
Imikwimod – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Imikwimod, substancja czynna leku Imikeraderm (50 mg/g krem), wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach stosowanie dawek 0,5 i 2,5 mg/kg masy ciała przez 4 miesiące powodowało zmniejszenie masy ciała oraz zwiększenie masy śledziony, natomiast u myszy takie zmiany nie wystąpiły. Obserwowano miejscowe podrażnienie skóry u obu gatunków, nasilające się przy wyższych dawkach. Dwuletnie badania rakotwórczości na myszach, z aplikacją imikwimodu 3 dni w tygodniu, nie wykazały indukcji nowotworów w miejscu aplikacji, choć zaobserwowano wzrost zapadalności na guzy wątrobowe, którego mechanizm pozostaje niejasny. U ludzi imikwimod charakteryzuje się słabą absorpcją przez skórę i brakiem działania mutagennego, co sugeruje niskie ryzyko ogólnoustrojowe.
absorpcja przez skórę, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, Imikeraderm, imikwimod, indukcja nowotworów, komórki wątrobowe, podrażnienie skóry, potencjał rakotwórczy, promieniowanie słoneczne, promieniowanie ultrafioletowe, rakotwórczość, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, występowanie nowotworów - Leksykon substancji czynnych
Mepiwakaina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne mepiwakainy wykazały, że substancja ta charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, z toksycznością obserwowaną jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi. Wartości LD50 dla różnych gatunków zwierząt i dróg podania wynoszą: u myszy 32 mg/kg s.c. i 260 mg/kg i.v., u świnki morskiej 20 mg/kg s.c. i 94 mg/kg i.v., a u królika 22 mg/kg s.c. i 110 mg/kg i.v. Dodatek adrenaliny zmienia profil toksyczności, zwiększając LD50 do 288 mg/kg s.c. i obniżając ją do 20 mg/kg i.v. Badania wielokrotnego podawania na szczurach i małpach potwierdziły dobrą tolerancję mepiwakainy zarówno solo, jak i w połączeniu z adrenaliną, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, badania reprodukcyjne i teratogenne nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze ani rozwój płodu.
adrenalina, chlorowodorek mepiwakainy, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, LD50, margines bezpieczeństwa, mepiwakaina, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał genotoksyczny, środek obkurczający naczynia krwionośne, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – uroFuraginum 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa furazydyny, substancji czynnej preparatu uroFuraginum, wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz oddechowego przy stosowaniu terapeutycznym. Badania toksyczności przewlekłej nie ujawniły niepokojących efektów toksycznych w dawkach terapeutycznych, a obserwowane działania były dawkozależne i odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały ryzyka uszkodzeń DNA, a badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów związanych z furazydyną.
badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, furazydyna, genotoksyczność, potencjał kancerogenny, rozwój embrionalny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, test mutagenności, toksyczność przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, uroFuraginum, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Syrop prawoślazowy Alte Forte 6 cz. korzenia prawoślazu –
Syrop prawoślazowy Alte Forte zawiera 2,36 g maceratu z korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L., radix) na 5 ml, co odpowiada stosunkowi surowca do produktu końcowego 6:36. Produkt zawiera także sacharozę (64 g/100 g syropu), kwas benzoesowy (100 mg/100 g syropu) oraz etanol w stężeniu nieprzekraczającym 1,0% (v/v). Nie przeprowadzono typowych badań przedklinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania tego syropu, w tym badań toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z długiej historii stosowania korzenia prawoślazu w medycynie tradycyjnej oraz naturalnego pochodzenia składnika aktywnego i znanego profilu bezpieczeństwa substancji pomocniczych.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, etanol, genotoksyczność, korzeń prawoślazu, kwas benzoesowy, macerat prawoślazu, medycyna tradycyjna, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy, sacharoza, substancja pomocnicza, toksyczność genetyczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PULNOZIN MUCO o smaku czarnej porzeczki 750 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO o smaku czarnej porzeczki zawiera karbocysteinę w dawce 750 mg na tabletkę do ssania. Dokumentacja rejestracyjna nie dostarcza szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu, w tym brak jest wyników badań toksyczności ostrej, przewlekłej, mutagenności, rakotwórczości oraz wpływu na rozrodczość. Ocena bezpieczeństwa opiera się zatem na wieloletnim doświadczeniu klinicznym z karbocysteiną oraz danych z monitoringu stosowania u pacjentów, co stanowi podstawę do wnioskowania o profilu bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym 250 mg
Produkt leczniczy PULNOZIN MUCO Junior o smaku malinowym zawiera 250 mg karbocysteiny w jednej tabletce do ssania. Dokumentacja rejestracyjna tego preparatu nie zawiera danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, takich jak badania toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na rozród, mutagenności czy karcynogenności substancji czynnej. Brak wyników badań na zwierzętach w charakterystyce produktu oznacza, że nie dysponujemy standardowymi danymi przedklinicznymi dla karbocysteiny w tej formie farmaceutycznej.
badania na zwierzętach, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dokumentacja rejestracyjna, działanie niepożądane, karbocysteina, ostrzeżenie specjalne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, przeciwwskazanie, środek ostrożności, substancja czynna, tabletka do ssania, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na rozród, wskazanie rejestracyjne, zastosowanie medyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Penicillinum procainicum L TZF 2 400 000 j.m.
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące benzylopenicyliny prokainowej lecytynowanej są niewystarczające, szczególnie w zakresie długoterminowych badań toksyczności przewlekłej, mutagenności oraz kancerogenności. Dokumentacja produktu leczniczego Penicillinum Procainicum L TZF, w dawkach 1 200 000 j.m. oraz 2 400 000 j.m., nie zawiera wyników badań oceniających potencjał mutagenny ani karcynogenny, ani też danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej, w tym wpływu na płodność, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pre- i postnatalny. Ponadto brak jest informacji o badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego dotyczących układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Pomimo ograniczeń w danych przedklinicznych, benzylopenicylina prokainowa jest od wielu lat stosowana w praktyce klinicznej, co dostarcza cennych informacji na temat jej profilu bezpieczeństwa. Produkt leczniczy dostępny jest w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, a wieloletnie doświadczenie kliniczne potwierdza jego akceptowalny profil bezpieczeństwa w populacji pacjentów. Niemniej jednak, brak kompleksowych badań przedklinicznych wskazuje na potrzebę dalszej oceny bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście długoterminowego stosowania i potencjalnych efektów mutagennych oraz reprodukcyjnych.
antybiotyk, benzylopenicylina prokainowa, benzylopenicylina prokainowa lecytynowana, bezpieczeństwo farmakologiczne, kancerogenność benzylopenicyliny, karcynogenność, mutagenność, mutagenność in vitro, mutagenność in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, profil bezpieczeństwa, proszek do sporządzania zawiesiny, rozwój prenatalny i postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neosine Plus 500 mg + 3,125 mg Zn 2+
Przedkliniczne badania toksykologiczne produktu leczniczego Neosine Plus, zawierającego 500 mg inozyny pranobeksu oraz 3,125 mg jonów cynku w postaci cynku glukonianu, wykazały bardzo niski profil toksyczności obu składników. Inozyna pranobeks wykazała brak istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), a dawka LD50 była 50-krotnie wyższa niż dawka terapeutyczna. Cynk glukonian wykazywał toksyczność jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej poziomy stosowane klinicznie. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały właściwości karcynogennych inozyny pranobeksu, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak działania mutagennego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, cynku glukonian, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, embriotoksyczność, funkcja reprodukcyjna, inozyna pranobeks, jon cynku, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, test mutagenności, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Smecta 3 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diosmektytu, substancji czynnej leku Smecta, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz potencjału genotoksycznego. Wyniki badań toksyczności ostrej nie wykazały istotnych objawów toksyczności, co wskazuje na wysoki profil bezpieczeństwa przy jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie diosmektytu w warunkach laboratoryjnych nie spowodowało klinicznie istotnych działań niepożądanych, potwierdzając dobrą tolerancję substancji przy przewlekłym stosowaniu, co jest istotne w terapii schorzeń przewodu pokarmowego.
badania toksykologiczne, dane przedkliniczne, diosmektyt, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, glinokrzemian, materiał genetyczny, objawy toksyczności, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, schorzenia przewodu pokarmowego, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Sepia officinalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sepia officinalis, stosowana jako substancja czynna w preparatach homeopatycznych, takich jak Nervoheel N (rozcieńczenie D4, 60 mg/tabletka) oraz Alvia Zaparcia (rozcieńczenie D6), charakteryzuje się ograniczonymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa. W dokumentacji tych produktów brak jest klasycznych badań toksykologicznych, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, rakotwórczości, wpływu na reprodukcję oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa. Mimo to, wysokie rozcieńczenia homeopatyczne (D4, D6) oraz wieloletnie doświadczenie kliniczne sugerują minimalne ryzyko toksyczne przy stosowaniu tych preparatów w standardowych dawkach.
Alvia Zaparcia, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, ciąża, działanie toksyczne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, genotoksyczność, karmienie piersią, Nervoheel N, potencjał rakotwórczy, praktyka homeopatyczna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie D4, rozcieńczenie D6, rozcieńczenie homeopatyczne, Sepia officinalis, stosowanie kliniczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, zagrożenie toksykologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ayupil 100 mg
Ocena bezpieczeństwa stosowania klozapiny, substancji czynnej w produktach Ayupil, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Badania farmakologii bezpieczeństwa potwierdziły brak klinicznie istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy wielokrotnym podawaniu klozapiny w dawkach terapeutycznych, nie stwierdzono efektów toksycznych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przy długotrwałym stosowaniu.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, klozapina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczne działanie na reprodukcję, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ organizmu, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nasiona lnu –
W przypadku nasion lnu (Linum usitatissimum L., semen) nie przeprowadzono standardowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, podostrej, przewlekłej, reprodukcyjnej, genotoksyczności ani kancerogenności. Dokumentacja produktu leczniczego zawierającego nasiona lnu w postaci ziół do zaparzania (1g/g) nie zawiera danych potwierdzających przeprowadzenie tych badań. Brak badań wynika z długiej historii stosowania nasion lnu w medycynie tradycyjnej oraz braku sygnałów bezpieczeństwa wskazujących na potencjalne ryzyko, co jest zgodne z wytycznymi dotyczącymi produktów leczniczych pochodzenia roślinnego, gdzie badania przedkliniczne nie są obligatoryjne, jeśli nie ma szczególnych przesłanek.
aberracja chromosomowa, ciąża, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kancerogenność, Linum usitatissimum, nasiona lnu, płodność, produkt leczniczy pochodzenia roślinnego, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, zioła do zaparzania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daroxomb 75 mg
Dabigatran eteksylat, substancja czynna leku Daroxomb, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, wpływ na rozród i rozwój oraz potencjał rakotwórczy. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, a obserwowane efekty toksyczne były związane z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym, typowym dla mechanizmu inhibitora trombiny. W toksyczności po wielokrotnym podaniu efekty te pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u pacjentów. Badania genotoksyczności nie wykazały uszkodzeń DNA, a długoterminowe testy na szczurach i myszach (do 200 mg/kg mc.) nie potwierdziły działania rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych dawka 70 mg/kg mc. (około 5-krotna ekspozycja w osoczu względem dawek klinicznych) powodowała zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratę zapłodnionych jaj, a dawki toksyczne dla matek (5-10-krotna ekspozycja) wiązały się z obniżeniem masy ciała płodów, zmniejszoną żywotnością zarodków oraz wzrostem wad rozwojowych.
badania przedkliniczne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, kancerogenność, mutacja genowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – RABADA 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera bisoprolol (w postaci fumaranu) oraz ramipryl, których badania przedkliniczne potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszone przyjmowanie pokarmu, redukcja masy ciała, zwiększona resorpcja płodu, obniżona masa urodzeniowa potomstwa oraz opóźniony rozwój fizyczny. Ramipryl cechuje się niską toksycznością ostrą, a dawki tolerowane u zwierząt to: szczury 2,0 mg/kg/dobę, psy 2,5 mg/kg/dobę oraz małpy 8,0 mg/kg/dobę. Wysokie dawki ramiprylu (250 mg/kg/dobę) u psów i małp powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym leku jako inhibitora konwertazy angiotensyny.
aparat przykłębuszkowy, badanie mutagenności, badanie toksycznego wpływu, beta-adrenolityk, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fumaran, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwertaza angiotensyny, obraz krwi, płodność, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał genotoksyczny, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa płodu, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexapini (426 mg + 65 mg + 6,5 mg)/5 ml
Badania przedkliniczne wykazały, że bromowodorek dekstrometorfanu charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością ostrą, z dawkami LD50 wynoszącymi odpowiednio 165 mg/kg m.c. u myszy, 350 mg/kg m.c. u szczurów oraz 336 mg/kg m.c. u świnek morskich przy podaniu doustnym. Eksperymentalne podanie dawki 100-krotnie przekraczającej zwykle stosowaną nie powodowało zgonów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach do 100 mg/kg m.c. podawanych przez okres do 27 tygodni, zaobserwowano jedynie spadek masy ciała o 10-20% u zwierząt otrzymujących najwyższą dawkę przez 13 tygodni, bez istotnych zmian patologicznych, hematologicznych czy biochemicznych.
ataksja, bromowodorek dekstrometorfanu, dawka śmiertelna LD50, fitoterapia, indeks terapeutyczny, koper włoski, medycyna tradycyjna, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie dekstrometorfanu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, upośledzenie funkcji oddechowych, wyciąg z pędów sosny, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calperos 1000 400 mg Ca2+
Węglan wapnia, będący głównym składnikiem aktywnym preparatu Calperos, dostarczającym 200 mg (Calperos 500) lub 400 mg (Calperos 1000) jonów wapnia, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym. Analizy toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Węglan wapnia, jako naturalnie występujący w organizmie jon wapnia, jest powszechnie stosowany w farmakoterapii, a dostępne dane literaturowe potwierdzają jego bezpieczeństwo przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami producenta.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polopiryna S 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej Polopiryny S, wykazały brak działania kancerogennego u szczurów przy dawce 0,5% w karmie przez 68 tygodni oraz negatywny wynik testu Amesa w kierunku mutagenności. Niemniej jednak, in vitro zaobserwowano aberracje chromosomalne w ludzkich fibroblastach, co sugeruje potencjał genotoksyczny. W zakresie wpływu na reprodukcję, kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, embriotoksyczne i fetotoksyczne, powodując zaburzenia implantacji, uszkodzenia embrionu i płodu oraz trudności w uczeniu się potomstwa po ekspozycji prenatalnej. Ponadto, u szczurów odnotowano hamowanie owulacji, co może wskazywać na negatywny wpływ na płodność.
aberracja chromosomalna, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fibroblast ludzki, genotoksyczność, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, objawy toksyczne, owulacja, śpiączka, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wrzód przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Padma 28 Formuła –
Padma 28 Formuła, wieloskładnikowy preparat ziołowy, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych, obejmujących standardowe testy toksykologiczne. Badania toksyczności po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnym stosowaniu nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych, co sugeruje bezpieczeństwo zarówno przy krótkotrwałej, jak i przewlekłej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania preparatu. Skład preparatu obejmuje m.in. korzeń auklandii (40 mg), plechę porostu islandzkiego (40 mg), owoc miodli indyjskiej (35 mg), owoc kardamonu (30 mg) oraz owoc migdałecznika (30 mg), a badania nie wykazały negatywnych interakcji między tymi składnikami.
badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, ciąża, działanie genotoksyczne, interakcja między składnikami, kardamon, karmienie piersią, korzeń auklandii, migdałecznik, miodla indyjska, porost islandzki, potencjał mutagenny, preparat ziołowy, profil bezpieczeństwa, rozród i rozwój, stosowanie przewlekłe, test toksykologiczny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ toksyczny - Leksykon substancji czynnych
Dobezylan wapnia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Calcium Dobesilate Hasco zawiera 250 mg dobezylanu wapnia jednowodnego w jednej tabletce, jednak nie dysponuje dedykowanymi, kompleksowymi danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania tej substancji czynnej. Brak jest informacji na temat toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, karcynogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój płodu. W skład preparatu wchodzi również laktoza jednowodna jako substancja pomocnicza, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy, choć nie wpływa bezpośrednio na profil bezpieczeństwa dobezylanu wapnia.
badanie przedkliniczne, calcii dobesilas monohydricum, dobezylan wapnia jednowodny, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Ibuprofen – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ibuprofen, szeroko stosowany NLPZ, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony zarówno badaniami przedklinicznymi, jak i doświadczeniem klinicznym. W badaniach na zwierzętach subchroniczna i przewlekła toksyczność objawiała się głównie zmianami i owrzodzeniami przewodu pokarmowego, co stanowi główny obszar uwagi przy długotrwałym stosowaniu. LD50 ibuprofenu jest ponad 60-krotnie wyższa niż maksymalna pojedyncza dawka u ludzi (<12 mg/kg), co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Nie wykazano działania mutagennego ani rakotwórczego w badaniach in vitro i in vivo. Ibuprofen przenika przez łożysko i może zaburzać funkcje układu rozrodczego u zwierząt, m.in. hamując owulację u królików i powodując zaburzenia implantacji zarodków, jednak nie stwierdzono znamiennego wzrostu wad rozwojowych przy dawkach kilkakrotnie przekraczających ludzkie. Działania teratogenne pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych dla ciężarnych samic, ze szczególnym uwzględnieniem wad serca.
ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, EKG, elektrokardiografia, hepatotoksyczność, ibuprofen, implantacja zarodka, interakcja farmakodynamiczna, kancerogeneza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, owulacja, przenikanie przez łożysko, situs inversus, toksyczność przewlekła, toksyczność subchroniczna, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ rozrodczy, układ sercowo-naczyniowy, wada przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, zaburzenie wzrostu płodowego - Leksykon substancji czynnych
Czerwiec kaktusowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Substancja czynna czerwiec kaktusowy (Dactylopius coccus) występuje w homeopatycznym produkcie leczniczym Malia Kaszel w potencji D6, co odpowiada rozcieńczeniu 1:1 000 000. Produkt zawiera 0,5 g każdej z dziesięciu substancji homeopatycznych na 100 g syropu, a pojedyncza dawka 10 ml dostarcza 8,64 g sorbitolu jako substancji pomocniczej. Malia Kaszel jest zarejestrowanym produktem homeopatycznym ze wskazaniami leczniczymi, jednak brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania czerwca kaktusowego oraz pozostałych składników, co wynika z charakterystyki homeopatycznych rozcieńczeń i niskiego stężenia substancji czynnych.
atropa bella-donna, badanie toksykologiczne, Bryonia, Cephaelis ipecacuanha, czerwiec kaktusowy, Drosera, etanol, Euspongia officinalis, genotoksyczność, Kalium stibyltartaricum, Malia Kaszel, potencja D6, potencjał kancerogenny, produkt homeopatyczny, rozcieńczenie dziesiętne, rozcieńczenie homeopatyczne, sorbitol, substancja pomocnicza, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine APC 20 mg
Badania przedkliniczne olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy i małpy tolerowały dawki doustne do 100 mg/kg z objawami neuroleptycznymi takimi jak sedacja, ataksja, drżenia oraz zaburzenia świadomości. W badaniach toksyczności przewlekłej (do 3 miesięcy u myszy, do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy przeciwcholinergiczne oraz zmiany hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, odpowiadających AUC 12-15-krotnie wyższemu niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów stwierdzono odwracalne zmiany w narządach rozrodczych związane ze wzrostem prolaktyny, a także zaburzenia cykli płciowych i opóźnienie rozwoju płodu przy dawkach przekraczających 3 mg/kg, co stanowi wielokrotność dawki maksymalnej u człowieka.
ataksja, badania toksyczności, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jadłowstręt, małopłytkowość, model zwierzęcy, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, potwierdzoną zarówno w modelach zwierzęcych, jak i obserwacjach klinicznych, gdzie dawki nawet do 10 mg były tolerowane bez poważnych powikłań, z wyjątkiem pacjentów z chorobą wieńcową. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano działania niepożądane, takie jak hepatopatia, pierwotny zespół nerczycowy oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, jednak u psów nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych. Działania te pojawiały się wyłącznie po podaniu dawek znacznie przekraczających kliniczne zalecenia. W zakresie wpływu na rozrodczość, hormony tarczycy, w tym lewotyroksyna, przenikają przez łożysko w niewielkiej ilości, a toksyczne efekty na płód i noworodki obserwowano jedynie przy bardzo wysokich dawkach w badaniach na zwierzętach. Nie stwierdzono zwiększonej teratogenności u świnek morskich i królików, a dane kliniczne nie wskazują na toksyczność płodową ani upośledzenie płodności u ludzi.
choroba wieńcowa, działanie karcynogenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, hepatopatia, hormon tarczycy, lewotyroksyna, mutagenność, obumieranie kłębuszków nerkowych, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotny zespół nerczycowy, przenikanie przez łożysko, teratogenność, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada wrodzona, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Gedeon Richter 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotne działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach i królikach, gdzie dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę u małp indukowały wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz liczne deformacje kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji kończyn). U królików dawki 3, 10 i 20 mg/kg/dobę powodowały brak płata środkowego płuc oraz przemieszczenie nerek, a także zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów. Minimalne dawki letalne u gryzoni przekraczały 2000 mg/kg/dobę, natomiast długotrwałe podawanie szczurzym dawkom 75-300 mg/kg/dobę skutkowało odwracalnym zwiększeniem mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotnej ekspozycji względem ludzi (AUC). W badaniach na małpach dawki 4-6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywołały śmiertelność i ciężką toksyczność obejmującą utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki wielonarządowe, zapalenie przewodu pokarmowego oraz atrofię układu chłonnego i szpiku kostnego.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, działanie mutagenne, komórki mieloidalne i erytroidalne, krwinki czerwone i białe, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytki krwi, polidaktylia, przemieszczenie nerki, przepona, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ krwiotwórczy, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kreon 25 000 25 000 j.Ph.Eur. lipazy
Dane przedkliniczne dotyczące pankreatyny zawartej w preparacie Kreon 25 000 (25 000 j. Ph.Eur. lipazy, kapsułki dojelitowe) wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji pochodzenia naturalnego. Badania toksykologiczne wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po podaniu pojedynczych wysokich dawek (toksyczność ostra), jak również po wielokrotnym podawaniu w krótkim okresie (toksyczność podostra) oraz w badaniach długoterminowych (toksyczność przewlekła). Wyniki te sugerują wysoki margines bezpieczeństwa stosowania preparatu w dawkach terapeutycznych, bez kumulacji toksycznych efektów. Niemniej jednak, w dokumentacji przedklinicznej Kreon 25 000 brak jest danych dotyczących potencjalnego działania genotoksycznego oraz kancerogennego pankreatyny pochodzenia wieprzowego. Ponadto nie przeprowadzono specyficznych badań oceniających wpływ na reprodukcję, w tym na płodność samców i samic, przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu oraz rozwój pre- i postnatalny, co stanowi istotne ograniczenie dostępnej dokumentacji. Pomimo tych braków, dostępne dane wskazują na dobrą tolerancję i bezpieczeństwo preparatu, jednak pełna ocena bezpieczeństwa powinna uwzględniać również wyniki badań klinicznych oraz doświadczenia z praktyki medycznej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, kapsułka dojelitowa, pankreatyna, płodność, potencjał kancerogenny, preparat enzymatyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność kliniczna, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kleder 15 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lenalidomidu wykazały jego działanie teratogenne u małp przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, manifestujące się wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia) oraz zmiany w narządach wewnętrznych i przeponie. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało m.in. brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, z wyraźną zależnością od dawki. Toksyczność ostra lenalidomidu jest niska, z dawkami letalnymi powyżej 2000 mg/kg/dobę u gryzoni. W badaniach przewlekłych na szczurach (75, 150, 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co stanowi około 25-krotną wartość ekspozycji u ludzi ocenianą na podstawie AUC.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórka erytroidalna, komórka mieloidalna, komórkowość szpiku kostnego, krwinka biała, krwinka czerwona, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuc, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny, potencjał nowotworowy, przemieszczenie nerki, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa przepony, wada wrodzona, wada wrodzona kończyn, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Werapamil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Werapamil wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych na szczurach i psach rasy Beagle, gdzie dawki od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. były dobrze tolerowane. Przy dawkach toksycznych powyżej 60 mg/kg mc. obserwowano charakterystyczne efekty farmakologiczne, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, a także odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenności na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, choć dawki toksyczne powyżej 60 mg/kg mc. indukowały embriotoksyczność, objawiającą się zwiększoną resorpcją płodów. Wpływ na rozród oceniano przy dawkach do 360 mg/m²/dobę (Isoptin) i do 60 mg/kg mc./dobę (Staveran), gdzie dawki zbliżone lub przekraczające maksymalną zalecaną u ludzi (300 mg/m²) były letalne dla zarodków i powodowały opóźnienie wzrostu oraz rozwój płodu, prawdopodobnie w wyniku niedociśnienia tętniczego i toksyczności u matek.
aberracja chromosomalna, antagonista kanałów wapniowych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indukcja siostrzanych chromatyd, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, potencjał karcynogenny, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodów, test Amesa, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, werapamil - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspar Espefa Premium 250 mg + 250 mg
Produkt leczniczy ASPAR ESPEFA PREMIUM zawiera 250 mg magnezu wodoroasparaginianu oraz 250 mg potasu wodoroasparaginianu w jednej tabletce, co odpowiada 17 mg jonów magnezu i 54 mg jonów potasu. Dokumentacja wskazuje na brak wystarczających danych nieklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej kombinacji, w tym brak standardowych badań przedklinicznych takich jak toksyczność ostra i przewlekła, potencjał mutagenny, rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój, a także farmakodynamika bezpieczeństwa. W związku z tym, profil bezpieczeństwa leku nie został w pełni oceniony na modelach zwierzęcych i laboratoryjnych.
Mimo niedostatku danych nieklinicznych, substancje czynne – magnez i potas w formie wodoroasparaginianów – są dobrze poznane i szeroko stosowane w praktyce klinicznej, co pozwala na oparcie bezpieczeństwa stosowania ASPAR ESPEFA PREMIUM głównie na danych klinicznych oraz doświadczeniu terapeutycznym. W praktyce medycznej ich profil bezpieczeństwa jest ustalony, co rekompensuje brak pełnych badań przedklinicznych, jednak konieczne jest zachowanie ostrożności i monitorowanie pacjentów podczas terapii tym preparatem.
badanie na zwierzętach, badanie przedkliniczne, dane niekliniczne, doświadczenie terapeutyczne, farmakodynamika bezpieczeństwa, jon magnezu, jon potasu, magnez wodoroasparaginian, model laboratoryjny, potas wodoroasparaginian, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wodoroasparaginian