świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Conaret 2,5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować szczególnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym oraz dławicą piersiową. Najczęściej obserwuje się bradykardię (bardzo często u pacjentów z niewydolnością serca), nasilenie niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze. W zakresie układu nerwowego często występują zawroty i bóle głowy, które zwykle ustępują w ciągu 1-2 tygodni. Niezbyt często pojawiają się zaburzenia snu, depresja, osłabienie mięśni, kurcze oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Rzadko notuje się omdlenia, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia potencji oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i triglicerydów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, enzym wątrobowy, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, uczucie ziębnięcia, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon substancji czynnych
Goździk – Przeciwwskazania stosowania
Preparaty zawierające kwiat goździka (Syzygium aromaticum), takie jak Padma 28 Formuła, zawierają 12 mg tej substancji czynnej w każdej kapsułce i mogą wywoływać reakcje alergiczne u pacjentów z nadwrażliwością na goździk lub inne składniki preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae), gdyż Padma 28 zawiera m.in. kwiat nagietka (Calendula officinalis), co może prowadzić do reakcji krzyżowych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować świąd, wysypkę, a w ciężkich przypadkach obrzęk naczynioruchowy lub anafilaksję. Ponadto, preparat zawiera 20 różnych substancji czynnych, w tym korzeń auklandii, plechę porostu islandzkiego i owoc miodli indyjskiej, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed jego zastosowaniem.
anafilaksja, D-kamfora, korzeń auklandii, kwiat goździka, kwiat nagietka, miodla indyjska, nadwrażliwość na rośliny astrowate, obrzęk naczynioruchowy, olejek eteryczny, Padma 28 Formuła, porost islandzki, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, siarczan wapnia półwodny, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascofungin 1 g/100 g
Produkt leczniczy HASCOFUNGIN zawiera cyklopiroks z olaminą w stężeniu 1 g/100 g kremu i jest stosowany miejscowo w terapii przeciwgrzybiczej. Profil bezpieczeństwa wskazuje na rzadkie występowanie działań niepożądanych, które dotyczą od 1 do 10 na 10 000 pacjentów. Najczęściej obserwowane reakcje to miejscowe nadwrażliwości, podrażnienie, pieczenie, zaczerwienienie, obrzęk oraz świąd. Kontaktowe zapalenie skóry manifestuje się nasilonym rumieniem, obrzękiem i świądem, co może wymagać przerwania terapii i zastosowania miejscowych glikokortykosteroidów. Objawy podrażnienia i pieczenia mają zwykle charakter przejściowy i ustępują podczas kontynuacji leczenia, jednak ich nasilenie lub utrzymywanie się wskazuje na konieczność przerwania terapii.
ciclopirox olaminum, cyklopiroks z olaminą, dyskomfort miejscowy, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwzapalne, naczynie skórne, nadwrażliwość na lek, nietolerancja miejscowa, obrzęk, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, preparat przeciwgrzybiczny, przepływ krwi, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości miejscowa, rumień, świąd, terapia przeciwgrzybicza, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bilastyna Hitaxa 20 mg
Bilastyna, będąca selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, wykazuje skuteczność w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. Dawka 20 mg podawana raz na dobę przez 14-28 dni u dorosłych i młodzieży skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, wydzielina z nosa, świąd i zaczerwienienie spojówek oraz zmniejsza intensywność świądu i liczbę bąbli w pokrzywce. Bilastyna zapewnia kontrolę objawów przez 24 godziny, nie wykazuje działania sedatywnego ani wpływu na sprawność psychomotoryczną, co potwierdzają badania kliniczne, w tym testy na zdolność prowadzenia pojazdów. Bezpieczeństwo kardiologiczne leku zostało potwierdzone nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, bez istotnego wydłużenia odstępu QTc, także w połączeniu z inhibitorami P-glikoproteiny (ketokonazol, erytromycyna).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, antagonista receptorów H1, bąbel, bąble pokrzywkowe, bezpieczeństwo kardiologiczne, dyskomfort, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, inhibitor P-glikoproteiny, jakość snu, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, ośrodkowy układ nerwowy, patofizjologia alergii, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, sprawność psychomotoryczna, świąd, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, zaczerwienienie oczu, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zolpidem Genoptim 10 mg
Winian zolpidemu, stosowany w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych (Zolpidem Genoptim), wykazuje działania niepożądane głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, których nasilenie jest zależne od dawki i częstości podawania. Do najczęstszych objawów należą senność, ból głowy, zawroty głowy, nasilenie bezsenności oraz niepamięć następcza, która może prowadzić do nieodpowiednich zachowań. U pacjentów w podeszłym wieku działania te są szczególnie nasilone. Wśród zaburzeń psychicznych często obserwuje się omamy, pobudzenie psychoruchowe i koszmary senne, a rzadziej stany splątania i drażliwość. Zgłaszano również objawy takie jak agresja, urojenia, psychoza, chodzenie we śnie, uzależnienie oraz depresję, które mogą mieć charakter reakcji paradoksalnych. Ponadto, istnieje ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja oddechowa, diplopia, drażliwość, hiperhidroza, klasyfikacja MedDRA, koszmary senne, niepamięć następcza, niepokój ruchowy, nudności, obniżenie świadomości, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, psychoza, reakcja paradoksalna, senność, somnambulizm, stan splątania, świąd, tolerancja lekowa, urojenia, uzależnienie lekowe, winian zolpidemu, wymioty, wysypka, zaburzenie chodu, zaburzenie libido, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy układowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liść Ortosyfonu –
Liść ortosyfonu (Orthosiphonis folium) stosowany w formie ziół do zaparzania jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na ten surowiec roślinny. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych objawów skórnych, takich jak świąd, wysypka i zaczerwienienie, po ciężkie reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli oraz wstrząs anafilaktyczny. Przed zaleceniem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na produkty zawierające liść ortosyfonu. W przypadku wątpliwości co do nadwrażliwości, stosowanie produktu należy bezwzględnie odradzić.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gabapentin Aurovitas 300 mg
Lek Gabapentin Aurovitas, dostępny w dawkach 100 mg, 300 mg oraz 400 mg w formie kapsułek twardych, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną gabapentynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed przepisaniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki przeciwpadaczkowe, gdyż reakcje nadwrażliwości mogą obejmować zarówno łagodne objawy skórne, jak i ciężkie reakcje anafilaktyczne. Nadwrażliwość na składniki kapsułki lub inne substancje pomocnicze wyklucza stosowanie leku niezależnie od dawki, a w przypadku podejrzenia reakcji alergicznej pacjent powinien natychmiast przerwać terapię i skontaktować się z lekarzem.
charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, dokumentacja medyczna, gabapentin aurovitas, gabapentyna, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, objaw alergiczny, objaw skórny, obrzęk, reakcja alergiczna na gabapentynę, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, trudność w oddychaniu, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Działania niepożądane
Tlenek bizmutu, obecny w preparacie Ulcamed w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu (120 mg/tabletka), może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, takie jak czarny stolec (≥1/1 000 do <1/100), nudności, wymioty, zaparcia oraz biegunkę, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać modyfikacji terapii. Charakterystyczny czarny stolec wynika z tworzenia siarczku bizmutu i powinien być różnicowany z krwawieniem z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Ponadto, mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak świąd i pokrzywka (≥1/1 000 do <1/100), wskazujące na możliwą nadwrażliwość na składniki preparatu. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą pojawić się reakcje anafilaktyczne, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, cytrynian bizmutu potasu amonowego, czarny stolec, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lek przeciwhistaminowy, lek przeczyszczający, niedrożność jelit, nudności, odwodnienie, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, siarczek bizmutu, świąd, tlenek bizmutu, Ulcamed, wymioty, wzdęcie, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotin Polpharma 5 mg
Biotin Polpharma 5 mg, zawierający biotynę (witaminę B7), charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa. Na podstawie danych klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu leku na rynek, jedynym zidentyfikowanym działaniem niepożądanym jest bardzo rzadko występująca reakcja alergiczna w postaci pokrzywki, pojawiająca się u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów (≤1/10 000). Pokrzywka objawia się bąblami skórnymi i świądem, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i konsultacji lekarskiej. Lek zawiera również 53,9 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce, co może być istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy, potencjalnie powodując objawy dyspeptyczne.
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pierwotna dróg żółciowych (dawniej nazywana pierwotną marskością dróg żółciowych) – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba pierwotna dróg żółciowych (PBC) to przewlekła, postępująca choroba autoimmunologiczna prowadząca do zapalenia i destrukcji wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych, skutkująca cholestazą, marskością i niewydolnością wątroby. Podstawowym leczeniem jest kwas ursodeoksycholowy (UDCA) w dawce 13-15 mg/kg/dobę, który poprawia transport żółci i spowalnia progresję choroby. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi (aktywność ALP > 200 IU/L po 12 miesiącach terapii) stosuje się leki drugiego rzutu, takie jak kwas obetycholowy lub bezafibrat (z wykluczeniem pacjentów ze zdekompensowaną marskością). Po przeszczepie wątroby profilaktyczne podawanie UDCA oraz immunosupresja z cyklosporyną zmniejszają ryzyko nawrotu PBC. Monitorowanie biochemiczne, ocena gęstości kości oraz badania przesiewowe w kierunku powikłań są niezbędne w długoterminowej opiece.
antagonista opioidów, bezafibrat, bisfosfonian, cholestaza, choroba autoimmunologiczna, choroba pierwotna dróg żółciowych, cyklosporyna, infekcja pneumokokowa, kwas obetycholowy, kwas ursodeoksycholowy, marskość wątroby, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność wątroby, osteoporoza, pierwotna marskość dróg żółciowych, przeszczep wątroby, rak wątroby, rifampicyna, stłuszczenie wątroby, świąd, transplantacja wątroby, wewnątrzwątrobowe drogi żółciowe, wirusowe zapalenie wątroby, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach, wodobrzusze, zatrzymanie płynów, żylaki przełyku, żywice wiążące kwasy żółciowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amikacin B.Braun 5 mg/ml
Amikacyna, aminoglikozydowy antybiotyk, wykazuje działania niepożądane głównie ototoksyczne i nefrotoksyczne, a także może powodować blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Ryzyko tych działań wzrasta u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, stosujących inne leki o podobnej toksyczności lub przyjmujących amikacynę w dawkach przekraczających zalecenia. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najważniejszych objawów należą: nadkażenia bakteryjne i drożdżakowe (niezbyt często), niedokrwistość i eozynofilia (rzadko), reakcje anafilaktyczne (częstość nieznana), hipomagnezemia (rzadko), zawroty głowy, parestezje, drżenia i zaburzenia równowagi (rzadko), a także poważne powikłania okulistyczne po nieprawidłowym podaniu do ciała szklistego (rzadko). Ototoksyczność manifestuje się szumami usznymi, niedosłuchem i głuchotą neurosensoryczną, z uszkodzeniem nerwu ślimakowego rozpoczynającym się od wysokich częstotliwości.
albuminuria, amikacyna, aminoglikozyd, audiometria, azotemia, bezdech, blokada nerwowo-mięśniowa, ból głowy, ból stawów, drżenie, eozynofilia, erytrocyturia, głuchota, głuchota neurosensoryczna, gorączka, hiperkreatynemia, hipomagnezemia, hipotensja, kolonizacja bakteryjna, leukocyturia, nadkażenie, nefropatia toksyczna, nefrotoksyczność, nerw ślimakowy, niedokrwistość, niedosłuch, niewydolność oddechowa, nudności, ostra niewydolność nerek, ototoksyczność, parestezja, pokrzywka, porażenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skąpomocz, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślepota, świąd, szumy uszne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie równowagi, zawał siatkówki, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal 25 mg/g (2,5%)
Ketonal w postaci żelu 2,5% zawiera 25 mg ketoprofenu na gram i jest stosowany miejscowo jako lek przeciwzapalny. Działania niepożądane związane z jego stosowaniem obejmują głównie reakcje skórne, które występują z różną częstością: niezbyt często (≥1/1000, <1/100) obserwuje się rumień, wyprysk, świąd, pieczenie oraz łagodne, przemijające zapalenie skóry; rzadko (≥1/10 000, <1/1000) mogą pojawić się nadwrażliwość na światło, wysypka, pokrzywka oraz wyprysk pęcherzowy i pryszczykowaty, które mogą się rozprzestrzeniać; bardzo rzadko (<1/10 000) notuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak ciężkie kontaktowe zapalenie skóry, rozległa reakcja fotoalergiczna oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia poważnych reakcji immunologicznych o częstości nieznanej, w tym wstrząsu anafilaktycznego i obrzęku naczynioruchowego, a także na ryzyko długotrwałej nadwrażliwości na światło nawet po jednorazowym zastosowaniu preparatu.
działanie niepożądane, ketoprofen, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, pokrzywka, preparat przeciwzapalny, przewlekła niewydolność nerek, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, reakcja fotouczuleniowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczykowaty, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Bluefish Pharma 10 mg
Montelukast Bluefish Pharma w dawce 10 mg, stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat z astmą oraz u dzieci w wieku 6-14 lat (w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących około 6150 pacjentów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. W badaniach długoterminowych (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie zaobserwowano istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z ustalonymi kategoriami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, dezorientacja, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, osłabienie, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegtac ORO 4 mg
Bromoheksyny chlorowodorek, substancja czynna Flegtac ORO 4 mg w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Reakcje nadwrażliwości immunologicznych występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), natomiast poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i świąd, mają częstość nieokreśloną i stanowią zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji. Objawy neurologiczne takie jak ból głowy, zawroty głowy i senność również występują z częstością nieokreśloną i mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów. Zgłaszano także obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, co jest istotne u pacjentów z nadciśnieniem, astmą lub POChP. W obrębie układu pokarmowego najczęstsze działania niepożądane to ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty i biegunka (≥1/1000 do <1/100), a niestrawność występuje z częstością nieokreśloną.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bromoheksyna, ciężkie reakcje skórne, hipotonia, nadciśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deslodyna fast 5 mg
Deslodyna fast, zawierająca 5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi, z działaniami niepożądanymi występującymi u 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było niższe niż w grupie placebo (6,9%). Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz o częstości nieznanej. Objawy dotyczą różnych układów, m.in. zaburzeń psychicznych (omamy, agresja), nerwowego (ból głowy, zawroty, drgawki), sercowego (tachykardia, wydłużenie QT), żołądkowo-jelitowego (suchość w jamie ustnej, nudności), wątroby (podwyższone enzymy, żółtaczka) oraz reakcji alergicznych (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie masy ciała, zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększone łaknienie - Leksykon substancji czynnych
Tokoferol – Działania niepożądane
Tokoferol (witamina E), występujący w formach all-rac-α-Tokoferylu octanu oraz RRR-o-Tokoferolu, jest generalnie dobrze tolerowany w dawkach terapeutycznych, jednak długotrwałe stosowanie dawek przekraczających 800 mg/dobę wiąże się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), objawy neurologiczne (zmęczenie, osłabienie mięśniowe, bóle głowy) oraz reakcje skórne, w tym wysypka. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktoidalne, zwłaszcza po pozajelitowym podaniu preparatów wielowitaminowych zawierających tokoferol. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek preparatów złożonych, np. Vitaminum A + E Medana (powyżej 4 kapsułek/dobę, tj. >800 mg tokoferolu), może dodatkowo powodować nieostre widzenie. W trakcie terapii obserwuje się również zmiany parametrów laboratoryjnych, takich jak wzrost aktywności transaminaz, aminotransferazy alaninowej, gamma-glutamylotransferazy, dehydrogenazy glutaminianowej oraz fosfatazy zasadowej, które zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia.
aktywność transaminaz, all-rac-α-tokoferylu octan, aminotransferaza alaninowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dehydrogenaza glutaminianowa, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hiperwitaminoza E, kwasy żółciowe, nieostre widzenie, nudności, objawy neurologiczne, osłabienie mięśniowe, pirydoksyny chlorowodorek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, retynolu palmitynian, RRR-o-tokoferol, świąd, tokoferol, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – OMI-TAM 0,4 mg
Produkt leczniczy OMI-TAM zawiera 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Profil bezpieczeństwa wskazuje, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy (1,3% pacjentów) oraz zaburzenia wytrysku, w tym wytrysk wsteczny i brak wytrysku. Inne często występujące objawy to bóle głowy, omdlenia, kołatanie serca oraz niedociśnienie ortostatyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki (IFIS) u pacjentów poddawanych zabiegom okulistycznym, co może komplikować operacje usunięcia zaćmy i leczenia jaskry. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również przypadki migotania przedsionków, arytmii, tachykardii oraz duszności, jednak ich częstość i związek przyczynowy z tamsulosyną pozostają nieokreślone.
arytmia, biegunka, ból głowy, chirurgiczne leczenie jaskry, duszność, dysfagia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabienie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tamsulosyna chlorowodorek, usunięcie zaćmy, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Heviran 800 mg
Lek Heviran, zawierający acyklowir w dawkach 200 mg, 400 mg lub 800 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), skóry (świąd, wysypka, w tym fotouczuleniowa) oraz objawy ogólne, takie jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują reakcje anafilaktyczne, duszność, przemijające zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie bilirubiny i enzymów wątrobowych) oraz zaburzenia nerek (zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny). Bardzo rzadko odnotowuje się poważne powikłania hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), ciężkie zaburzenia neurologiczne (pobudzenie, dezorientacja, drgawki, encefalopatia, śpiączka) oraz ostra niewydolność nerek. Monitorowanie parametrów hematologicznych, wątrobowych i nerkowych jest wskazane zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka lub przy długotrwałej terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból nerki, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dyzartria, encefalopatia, enzym wątrobowy, fotowrażliwość, gorączka, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, monitoring działań niepożądanych, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niedokrwistość, nudność, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra niewydolność nerek, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, śpiączka, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Impetigo – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Impetigo to wysoce zakaźna infekcja bakteryjna skóry, najczęściej wywoływana przez Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes, dotykająca głównie dzieci w wieku 2-5 lat. Klinicznie manifestuje się czerwonymi zmianami, pęcherzykami i miodowo-żółtymi strupami, lokalizującymi się głównie na twarzy, dłoniach i nogach. Diagnostyka pielęgniarska powinna uwzględniać ocenę charakterystyki zmian, objawów ogólnoustrojowych (np. gorączka, leukocytoza) oraz historii chorób skóry i urazów. Leczenie opiera się na miejscowej antybiotykoterapii (mupirocyna lub retapamulina stosowane 2-3 razy dziennie przez 5-10 dni) oraz doustnych antybiotykach (cefalosporyny, klindamycyna, trimetoprim/sulfametoksazol) w przypadku rozległych lub powikłanych infekcji. Czas trwania terapii doustnej wynosi zwykle 7 dni. Kluczowe jest usunięcie strupów przed aplikacją maści, stosowanie izolacji kontaktowej oraz edukacja pacjenta i opiekunów w zakresie higieny i zapobiegania rozprzestrzenianiu zakażenia.
antybiotyk doustny, antybiotykoterapia miejscowa, antybiotykoterapia systemowa, atopowe zapalenie skóry, cefalosporyna, cellulitis, chlorheksydyna, egzema, gorączka reumatyczna, gronkowiec złocisty, hipertermia, impetigo, izolacja kontaktowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, klindamycyna, liszajec zakaźny, maść antybiotykowa, miodowo-żółte strupy, MRSA, mupirocyna, oporność bakterii, paciorkowiec grupy A, postreptokokowe kłębuszkowe zapalenie nerek, retapamulina, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, sulfametoksazol, świąd, zakażenie ogólnoustrojowe, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon substancji czynnych
Matricaria – Działania niepożądane
Ekstrakt z kwiatu rumianku (Matricaria flos extractum) stanowi 20,0 ml w 100 ml płynu doustnego preparatu Iberogast, gdzie ekstrahentem jest 30% etanol. Rumianek wykazuje działanie przeciwzapalne, osłaniające i rozkurczowe, jednak może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza reakcje nadwrażliwości u osób uczulonych na rośliny z rodziny Asteraceae. Reakcje te, o częstości bardzo rzadkiej (<1/10 000), obejmują wysypkę, pokrzywkę, świąd oraz duszność. W kontekście całego preparatu, działania niepożądane mogą wynikać z interakcji między dziewięcioma ekstraktami roślinnymi zawartymi w Iberogast.
alergia, bilirubina, duszność, działanie przeciwzapalne, ekstrakt z kwiatu rumianku, enzymy wątrobowe, etanol, hepatotoksyczność, lek hepatotoksyczny, niepożądane działania produktów leczniczych, niewydolność wątroby, parametry wątrobowe, personel medyczny, pokrzywka, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rodzina Asteraceae, świąd, zaburzenia wątroby, żółtaczka polekowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron B. Braun 0,08 mg/ml
Ondansetron B. Braun w stężeniach 0,08 mg/ml oraz 0,16 mg/ml, podawany dożylnie, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze to ból głowy, uczucie uderzenia krwi i zaparcia wynikające z wydłużenia pasażu jelitowego. Najpoważniejszym powikłaniem jest wydłużenie odstępu QT, które może prowadzić do zagrażających życiu arytmii, w tym torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka zaburzeń przewodzenia. Ponadto, lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości typu wczesnego, w tym anafilaksję, oraz zaburzenia neurologiczne, takie jak reakcje pozapiramidowe i napady drgawkowe. U pacjentów poddawanych chemioterapii, zwłaszcza cisplatyną, obserwuje się zwiększone ryzyko przejściowych zaburzeń widzenia, w tym ślepoty, oraz bezobjawowego wzrostu parametrów czynności wątroby.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chemioterapia, cisplatyna, czkawka, depresja, dyskineza, elektrokardiogram, mimowolne zaburzenia ruchowe, napad drgawkowy, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, parametr hemodynamiczny, pasaż jelitowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości typu wczesnego, reakcja pozapiramidowa, ślepota przejściowa, świąd, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia widzenia, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amotaks 500 mg/5 ml
Amotaks (amoksycylina) w dawce 500 mg/5 ml, stosowany doustnie w postaci granulatu do zawiesiny, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla antybiotyków beta-laktamowych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (biegunka, nudności – częstość ≥1/100 do <1/10) oraz skóry (wysypka – częstość ≥1/100 do <1/10). Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne reakcje hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna oraz zaburzenia krzepnięcia (wydłużony czas krwawienia i protrombinowy). Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i zespół choroby posurowiczej, również należą do bardzo rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu powikłań. Ponadto, rzadko mogą pojawić się objawy neurologiczne (hiperkinezja, zawroty głowy, drgawki) oraz aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (częstość nieznana). Wśród powikłań gastroenterologicznych, oprócz biegunki i nudności, odnotowano bardzo rzadkie przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, hiperkinezja, język włochaty, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, osutka krostkowa uogólniona ostra, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wymioty, wysypka, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie hematologiczne, zakażenie Clostridioides difficile, zakażenie oportunistyczne, zapalenie naczyń alergiczne, zapalenie nerek śródmiąższowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych aseptyczne, zapalenie skóry pęcherzowe, zapalenie skóry złuszczające, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥ 15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z przewlekłą astmą. Tabletki powlekane 10 mg stosowano u starszych pacjentów, a tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast u dzieci dominowały bóle brzucha. Długotrwałe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano poważne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, częstość ≥ 1/1000 do < 1/100), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz bardzo rzadkie przypadki nacieków eozynofilowych wątroby (< 1/10 000), mogące prowadzić do zaburzeń funkcji wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia obwodowa, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, miąższowe uszkodzenie wątroby, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, przewlekła astma, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, układowe zapalenie naczyń, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Durogesic 100 mcg/h
Durogesic to transdermalny system dostarczający fentanyl w dawkach 12 μg/h, 25 μg/h, 50 μg/h, 75 μg/h i 100 μg/h, stosowany w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego. Badania kliniczne obejmujące 1565 dorosłych i 289 dzieci wykazały, że najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) i ból głowy (11,8%). Profil bezpieczeństwa u dzieci jest podobny do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Wśród poważnych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na depresję oddechową, reakcje anafilaktyczne, napady drgawkowe, zaburzenia świadomości oraz niedrożność jelit. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa terapii.
alergiczne zapalenie skóry, bezdech, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drganie mięśni, duszność, hipowentylacja, jadłowstręt, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, lek opioidowy, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelit, niepamięć, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, omamy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, rumień, senność, sinica, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, świąd, system transdermalny fentanylu, tachykardia, tolerancja lekowa, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, zaburzenie erekcji, zaburzenie funkcji seksualnych, zapalenie skóry, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół odstawienia noworodkowego, zespół serotoninowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pregabalin Vivanta 300 mg
Pregabalin Vivanta, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, posiada jedno kluczowe przeciwwskazanie – nadwrażliwość na pregabalinę lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji alergicznych takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy duszność. W przypadku potwierdzenia nadwrażliwości na pregabalinę lub składniki pomocnicze, terapia powinna zostać przerwana, a pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności unikania leków zawierających tę substancję w przyszłości. Zaleca się również dokumentowanie tej informacji w dokumentacji medycznej oraz wydanie pacjentowi pisemnej informacji o alergii.
alergen, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, duszność, kapsułka twarda, konsultacja alergologiczna, leczenie objawowe, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, test diagnostyczny, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fumaran Dimetylu Adamed 120 mg
Fumaran dimetylu (produkt Adamed) nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdzają dane z badań klinicznych substancji czynnej. Niemniej jednak, lekarz powinien uwzględnić profil działań niepożądanych, które mogą pośrednio ograniczać sprawność pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry (ok. 34% pacjentów vs 4% placebo) oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka (14% vs 10%), nudności (12% vs 9%), bóle w nadbrzuszu (10% vs 6%) i ból brzucha (9% vs 4%). Objawy te pojawiają się głównie w pierwszym miesiącu leczenia i mogą mieć łagodne lub umiarkowane nasilenie, choć u mniej niż 1% pacjentów odnotowano ciężkie reakcje skórne i żołądkowo-jelitowe.
badania kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból nadbrzusza, działania niepożądane, fumaran dimetylu, nudności, profil działań niepożądanych, rumień, sprawność psychomotoryczna, stwardnienie rozsiane, świąd, układ pokarmowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Bez czarny – Działania niepożądane
Preparaty zawierające bez czarny (Sambucus nigra L.), takie jak Normosan (10,1-23,7% owoców bzu czarnego) oraz Normosan fix (0,142-0,332 g owoców w saszetce), mogą wywoływać działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym reakcje nadwrażliwości immunologicznej manifestujące się świądem, pokrzywką oraz wysypką skórną. W połączeniu z innymi składnikami (kora kruszyny, listek senesu) obserwuje się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle i skurcze brzucha oraz wodnisty stolec, szczególnie u pacjentów z zespołem jelita drażliwego lub nadpobudliwego. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do pseudomelanosis coli – odwracalnych zmian pigmentacyjnych błony śluzowej jelita grubego – oraz zaostrzenia refluksu żołądkowo-przełykowego. W przypadku objawów żołądkowo-jelitowych związanych z przedawkowaniem zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie preparatu.
arytmia, bez czarny, białkomocz, ból brzucha, choroba zapalna jelit, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, farmakovigilance, krwiomocz, nowotwór jelita grubego, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, pseudomelanosis coli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, Sambucus nigra, skurcz jamy brzusznej, skurcz mięśni, świąd, uszkodzenie nerek, wodnisty stolec, wysypka skórna, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie świadomości, zaostrzenie refluksu żołądkowo-przełykowego, zespół jelita drażliwego, zespół nadpobudliwego jelita - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stomezul 40 mg
Stomezul 40 mg, zawierający ezomeprazol magnezowy dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów pompy protonowej, z najczęstszymi objawami takimi jak ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%), bardzo rzadko (<0,01%) oraz o częstości nieznanej. Niezbyt często obserwuje się leukopenię i małopłytkowość, które wymagają monitorowania morfologii krwi ze względu na ryzyko infekcji i krwawień. Reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, również należą do niezbyt często występujących, stanowiąc potencjalne zagrożenie życia. Metabolicznie istotne są obrzęki obwodowe, hiponatremia oraz hipomagnezemia, która może współistnieć z hipokalcemią i hipokaliemią, niosąc ryzyko powikłań kardiologicznych i neurologicznych.
astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, enzym wątrobowy, ezomeprazol magnezowy, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie siły mięśniowej, parestezja, pobudzenie psychoruchowe, POChP, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie biodra - Leksykon leków
Działania niepożądane – Donecept 5 mg
Donepezyl, substancja czynna leku Donecept, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i nudności (bardzo często, ≥1/10), skurcze mięśni (bardzo często), zmęczenie (bardzo często), wymioty (często, ≥1/100 do <1/10) oraz bezsenność (często). Istotne są również zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak omamy, pobudzenie, agresja, nietypowe sny i koszmary (często), które mogą wymagać modyfikacji dawki lub odstawienia leku. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy zwrócić uwagę na zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię i bloki przewodzenia (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także rzadkie, ale groźne torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT. Rabdomioliza, choć rzadka, stanowi poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji.
bezsenność, biegunka, blok przewodzenia, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, ból głowy, bradykardia, choroba wrzodowa żołądka, częstoskurcz komorowy, donepezyl, jadłowstręt, kamptokormia, kinaza kreatynowa, koszmary senne, krwawienie z przewodu pokarmowego, napad padaczkowy, nietrzymanie moczu, nietypowe sny, nudności, objaw pozapiramidowy, omamy, omdlenie, pobudzenie, przeziębienie, rabdomioliza, skurcz mięśni, świąd, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie żołądkowe, zachowanie agresywne, zahamowanie zatokowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Skrzyp – Działania niepożądane
Skrzyp polny (Equisetum arvense L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, których działania niepożądane występują rzadko, z częstością od ≥1/10 000 do <1/1 000. Najczęściej obserwowane są reakcje alergiczne ze strony układu immunologicznego, takie jak wysypka, pokrzywka oraz alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i świąd, szczególnie u osób uczulonych na rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae). Ze strony przewodu pokarmowego zgłaszane są nudności, wymioty, ból brzucha, zgaga oraz biegunka, również o rzadkiej lub nieznanej częstości występowania. Preparaty takie jak Imupret N, Nefrobonisol i Urosan fix wykazują te działania niepożądane, przy czym dolegliwości żołądkowe związane z nadkwaśnością mogą wystąpić u osób nadwrażliwych na związki goryczowe zawarte w preparatach.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, biegunka, ból brzucha, dolegliwości żołądkowe, farmakowigilancja, nadkwaśność, nadwrażliwość skórna, nudności, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, rośliny astrowate, skrzyp polny, świąd, wymioty, wysypka, wywiad alergologiczny, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu immunologicznego, zgaga, związek goryczowy - Leksykon substancji czynnych
Calcarea fluorica – Przeciwwskazania stosowania
Calcarea fluorica 5 CH, obecna w produkcie leczniczym Homeoptic w stężeniu 0,25 g/100 g kropli do oczu, posiada ograniczone przeciwwskazania, głównie związane z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne składniki preparatu. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na calcarea fluorica, jak również na substancje pomocnicze oraz pozostałe składniki aktywne Homeoptic, takie jak Cineraria maritima 5 CH (1,50 g/100 g), Euphrasia officinalis 3 DH (1,00 g/100 g), Calendula officinalis 3 DH (0,25 g/100 g), Kalium muriaticum 5 CH (0,25 g/100 g), Magnesia carbonica 5 CH (0,25 g/100 g) oraz Silicea 5 CH (0,25 g/100 g). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych lub innych niepożądanych objawów po zastosowaniu preparatów homeopatycznych zawierających fluorek wapnia lub inne składniki Homeoptic.
Calcarea fluorica, calendula officinalis, Cineraria maritima, Euphrasia officinalis, Kalium muriaticum, krople do oczu, Magnesia carbonica, nadwrażliwość, nietolerancja substancji, obrzęk oka, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, schorzenie okulistyczne, Silicea, substancja homeopatyczna, substancja pomocnicza, świąd, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Roztwory do testów punktowych –
Podczas wykonywania testów punktowych z użyciem roztworów alergennych mogą wystąpić działania niepożądane o charakterze miejscowym oraz ogólnoustrojowym. Nasilone reakcje miejscowe, takie jak obrzęk, zaczerwienienie i świąd, pojawiają się u pacjentów o dużej wrażliwości i wymagają miejscowego leczenia steroidem lub podania doustnych leków przeciwhistaminowych. Reakcje uogólnione, choć rzadkie, mogą manifestować się pokrzywką, obrzękiem, nieżytem nosa czy łzawieniem i również wymagają podania leków przeciwhistaminowych oraz obserwacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy zwiastunowe anafilaksji, takie jak pieczenie, swędzenie i uczucie gorąca w obrębie języka, gardła, dłoni lub podeszw stóp, które mogą pojawić się już kilka sekund lub minut po ekspozycji na alergen i poprzedzać pełnoobjawowy wstrząs anafilaktyczny.
adrenalina, anafilaksja, dyspnea, hipotensja, krem steroidowy, leczenie przeciwwstrząsowe, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, nieżyt nosa, objaw zwiastunowy, obrzęk, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja późna, reakcja systemowa, reakcja uogólniona, roztwór do testów punktowych, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, tachykardia, test punktowy, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenta MX 75 75 mcg/h
Bezpieczeństwo stosowania systemów transdermalnych z fentanylem (Fenta MX 75) w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego oceniono na podstawie danych klinicznych od 1565 dorosłych i 289 pacjentów pediatrycznych. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (częstość ≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcie (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz bóle głowy (11,8%). U dzieci i młodzieży najczęściej występowały wymioty (33,9%), nudności (23,5%), bóle głowy (16,3%), zaparcie (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Profil działań niepożądanych u pacjentów pediatrycznych był zbliżony do obserwowanego u dorosłych, bez wykrycia niestandardowych reakcji. Klasyfikacja działań niepożądanych uwzględnia częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co pozwala na precyzyjną ocenę ryzyka terapii.
alergiczne zapalenie skóry, bezdech, bezsenność, ból głowy, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, bradykardia, drgawki, drżenie mięśni, hiperrefleksja, hipertermia, hipowentylacja, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jadłowstręt, majaczenie, niedobór androgenów, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedrożność jelita, niewydolność oddechowa, nudności, opioidowy lek przeciwbólowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, sinica, spowolnienie oddechu, stan splątania, świąd, system transdermalny fentanylu, tolerancja na lek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia wzwodu, zależność fizyczna, zależność psychiczna, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Caspofungin Adamed
Kaspofungina, lek z grupy echinokandyn, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak anafilaksja, reakcje histaminopodobne (wysypka, obrzęk twarzy, skurcz oskrzeli) oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwicę toksyczno-rozpływną naskórka. Skuteczność kaspofunginy wobec drożdżaków innych niż Candida oraz pleśni innych niż Aspergillus jest ograniczona i niepotwierdzona klinicznie. W trakcie terapii należy monitorować enzymy wątrobowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu cyklosporyny, gdyż obserwowano przejściowy wzrost ALT i AST do trzykrotności górnej granicy normy, ustępujący po przerwaniu leczenia. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby wzrost AUC kaspofunginy wynosi około 20%, bez konieczności modyfikacji dawki, natomiast przy umiarkowanych zaburzeniach AUC wzrasta o około 75%, co wymaga zmniejszenia dawki dobowej do 35 mg u dorosłych.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, cyklosporyna, drożdżaki Candida, działanie niepożądane, echinokandyna, histamina, kaspofungina, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pleśń Aspergillus, reakcja alergiczna skórna, skurcz oskrzeli, świąd, terapia przeciwgrzybicza, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gastrografin (660 mg + 100 mg)/ml
Gastrografin, jodowy środek kontrastowy, wywołuje głównie łagodne do umiarkowanych, przejściowych działań niepożądanych, takich jak wymioty, nudności i biegunka. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według MedDRA SOCs, obejmując m.in. rzadkie reakcje anafilaktoidalne, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), kardiologiczne (tachykardia, zatrzymanie serca), naczyniowe (wstrząs, niedociśnienie), oddechowe (skurcz oskrzeli, obrzęk płuc), żołądkowo-jelitowe (perforacja jelita, ból brzucha) oraz skórne (pokrzywka, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Szczególnie niebezpieczne są wstrząs anafilaktoidalny, zatrzymanie serca, martwica naskórka, perforacja jelita i obrzęk płuc, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
aspiracja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, Gastrografin, hipertoniczny roztwór, martwica jelita, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, MedDRA, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, nudności, obrzęk płuc, obrzęk twarzy, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rumień, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy zawierający jod, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktoidalny, wymioty, wysypka, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenia świadomości, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie okrężnicy, zatrzymanie serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele męczennicy – Działania niepożądane
Ziele męczennicy (Passiflora incarnata L.) jest składnikiem produktu leczniczego Neurapas, zawierającym 32 mg wyciągu suchego na tabletkę (DER 6-7:1, ekstrakcja etanolem 68% V/V). Stosowanie preparatów z tym składnikiem może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu, sklasyfikowane według MedDRA, choć ich dokładna częstość występowania pozostaje nieznana. Do najważniejszych należą reakcje alergiczne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk, rzadko anafilaksja), zaburzenia ze strony układu nerwowego (zmęczenie, senność, niepokój, trudności w koncentracji), dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha, biegunka) oraz fotosensytyzacja u osób o jasnej karnacji, objawiająca się mrowieniem, pieczeniem i nasileniem objawów przypominających oparzenia słoneczne przy ekspozycji na światło. Zaleca się unikanie intensywnego nasłonecznienia podczas terapii.
biegunka, ból brzucha, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, dolegliwość układu pokarmowego, działanie niepożądane, ekspozycja na słońce, etanol, fotosensytyzacja, klasyfikacja MedDRA, nasilona reakcja alergiczna, Neurapas, niepokój, nudność, obrzęk, oparzenie słoneczne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, senność, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg suchy, wysypka skórna, zaburzenie czucia, ziele męczennicy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Cetylopirydyna, występująca w preparacie Halset jako chlorek cetylopirydyniowy jednowodny w dawce 1,5 mg na tabletkę do ssania, wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń dawkowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów pediatrycznych oraz osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy, gdyż jedna tabletka zawiera 742,35 mg sorbitolu, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania. Sorbitol ma wartość kaloryczną 2,6 kcal/g, co może mieć znaczenie w planowaniu terapii u pacjentów z określonymi wymaganiami dietetycznymi. Preparat nie zawiera cukru, co umożliwia jego bezpieczne stosowanie u chorych na cukrzycę.
biegunka, cetylopirydyna, chlorek cetylopirydyniowy jednowodny, ciężkie zakażenie, cukrzyca, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, nudność, obrzęk tkanek miękkich, pacjent pediatryczny, podrażnienie błony śluzowej, reakcja uczuleniowa, sorbitol, świąd, tabletka do ssania, wymioty, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lipancrea 16 000 16 000 j. Ph. Eur. lipazy
Lipancrea 16 000 zawiera pankreatynę wieprzową o aktywności enzymatycznej: lipazy 16 000 j. Ph. Eur., amylazy 11 500 j. Ph. Eur. oraz proteaz 900 j. Ph. Eur. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w badaniach klinicznych na ponad 900 pacjentach, gdzie najczęściej obserwowano łagodne lub umiarkowane zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia i biegunka. Częstość występowania tych objawów była porównywalna lub niższa niż w grupie placebo, a wiele z nich wiązało się z chorobą podstawową. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne powikłanie w postaci kolonopatii włókniejącej, prowadzącej do zwężenia odcinka krętniczo-kątniczego i jelita grubego, zwłaszcza u pacjentów z mukowiscydozą stosujących wysokie dawki pankreatyny.
Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą stanowić zagrożenie życia i manifestują się głównie objawami skórnymi (wysypka, świąd, pokrzywka), ale mogą również obejmować układ oddechowy i krążenia. W przypadku ich wystąpienia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. U pacjentów pediatrycznych nie zaobserwowano specyficznych działań niepożądanych, a profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych. W celu optymalizacji bezpieczeństwa terapii zaleca się monitorowanie i zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego. Modyfikacje dawkowania i leczenie objawowe mogą być konieczne w przypadku utrzymujących się zaburzeń żołądkowo-jelitowych.
amylaza, biegunka, ból brzucha, jakość życia, kolonopatia włókniejąca, lipaza, mukowiscydoza, niedrożność jelit, nudności, pankreatyna, pokrzywka, proteaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zwężenie krętniczo-kątnicze, zwłóknienie torbielowate trzustki - Leksykon substancji czynnych
Jeżówka – Działania niepożądane
Jeżówka (Echinacea) jest składnikiem wielu preparatów wspomagających odporność, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, głównie reakcji alergicznych. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne, takie jak świąd, pokrzywka oraz zapalenie skóry, szczególnie u pacjentów z atopią, u których reakcje te mogą być nasilone. Miejscowe stosowanie preparatów (np. maści, żele) może wywoływać zaczerwienienie, obrzęk i świąd. Rzadziej występują objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i ból brzucha. W przypadku preparatów homeopatycznych możliwe jest wystąpienie pogorszenia pierwotnego, czyli przejściowego nasilenia objawów choroby po rozpoczęciu terapii. Zaleca się wówczas odstawienie leku i konsultację lekarską.
atopia, ból brzucha, działanie niepożądane, jeżówka, leczenie objawowe, lek homeopatyczny, monitorowanie bezpieczeństwa, nudności, obrzęk, personel medyczny, pogorszenie pierwotne, pokrzywka, preparat homeopatyczny, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, układ pokarmowy, wywiad atopowy, zaczerwienienie, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucosolvan 30 mg/5 ml
Lek Mucosolvan, zawierający chlorowodorek ambroksolu, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, klasyfikowane według MedDRA. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony układu nerwowego (np. dysgeuzja, częstość ≥ 1/100 do < 1/10), układu oddechowego (niedoczulica gardła, częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz przewodu pokarmowego (nudności, częstość ≥ 1/100 do < 1/10; biegunka, niestrawność, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wymioty z częstością niezbyt częstą, tj. ≥ 1/1000 do < 1/100). Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka i pokrzywka (częstość ≥ 1/10 000 do < 1/1000), natomiast częstość występowania ciężkich reakcji anafilaktycznych oraz poważnych działań skórnych (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, ostra uogólniona krostkowica) jest nieznana, jednak stanowią one potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
biegunka, ból brzucha, chlorowodorek ambroksolu, dysgeuzja, niedoczulica gardła, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość gardła, świąd, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zapaść krążeniowa, zespół Stevensa-Johnsona