świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultra-Technekow FM generator radionuklidu (99Mo/99mTc) o aktywności macierzystego radionuklidu (99Mo): 2,15; 4,30; 6,45; 8,60; 10,75; 12,90; 17,20; 21,50; 25,80; 30,10; 34,40; 43,00 GBq
Ultra-Technekow FM to generator radionuklidu 99Mo/99mTc, dostarczający sodu nadtechnecjan (99mTc) w postaci jałowego roztworu do wstrzykiwań, stosowany w diagnostyce obrazowej. Profil bezpieczeństwa tego radiofarmaceutyku opiera się głównie na spontanicznych zgłoszeniach działań niepożądanych, które są rzadkie i często związane z wyznakowanymi związkami, a nie samym technetem-99m. Działania niepożądane można podzielić na trzy kategorie: reakcje anafilaktoidalne (np. duszność, pokrzywka, obrzęk twarzy), reakcje wegetatywne (omdlenie, zaburzenia rytmu serca, nudności, wymioty, biegunka) oraz reakcje miejscowe (zapalenie tkanki łącznej, ból, rumień, obrzęk, wynaczynienie). Częstość występowania tych zdarzeń jest nieznana. Dawka skuteczna przy maksymalnej zalecanej aktywności 400 MBq wynosi 5,2 mSv, co wiąże się z bardzo niskim ryzykiem indukcji nowotworów lub wad wrodzonych.
częstoskurcz, dawka skuteczna, duszność, generator radionuklidu, obrzęk twarzy, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, reakcja wazowagalna, reakcja wegetatywna, rumień, rzadkoskurcz, sodu nadtechnecjan, świąd, Ultra-Technekow FM, wynaczynienie radiofarmaceutyku, zaburzenia rytmu serca, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dermitopic 0,1%
Lek Dermitopic w postaci maści 0,1% zawiera 1 mg takrolimusu jednowodnego na 1 g maści i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na takrolimus, inne makrolidy lub substancje pomocnicze preparatu. Takrolimus, jako makrolid, może wywoływać reakcje alergiczne krzyżowe u osób uczulonych na tę grupę leków. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko wystąpienia poważnych reakcji nadwrażliwości, w tym miejscowych i uogólnionych objawów skórnych, obrzęku, świądu oraz potencjalnie zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych.
alternatywna metoda leczenia, cecha organoleptyczna, historia alergologiczna, makrolid, maść Dermitopic, nadwrażliwość, obrzęk, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, substancja czynna, świąd, takrolimus, takrolimus jednowodny, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asolfena 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Asolfena, wykazuje działania niepożądane o charakterze antycholinergicznym, których nasilenie i częstość są zależne od dawki. Najczęstszym objawem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Objawy te mają zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie i rzadko prowadzą do przerwania terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu moczowego (zakażenia dróg moczowych, zapalenie pęcherza), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz oczu (niewyraźne widzenie, suchość oczu). Rzadkie, ale poważne działania obejmują niedrożność jelit, zaburzenia rytmu serca (torsades de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), reakcje anafilaktyczne oraz zatrzymanie moczu.
ból brzucha, ból głowy, choroba refluksowa żołądkowo-przełykowa, dysfonia, działanie antycholinergiczne, halucynacje, hiperkaliemia, jaskra, kamienie kałowe, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, stan splątania, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość nosa, suchość oczu, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsades de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie dróg moczowych, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Zentiva 30 mg
Profil bezpieczeństwa ikatybantu (Icatibant Zentiva) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 236 pacjentów z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym (HAE) oraz 129 zdrowych ochotników, którym podawano podskórnie dawkę 30 mg. Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje w miejscu wstrzyknięcia, występujące u niemal wszystkich pacjentów, obejmujące podrażnienie skóry, obrzęk, ból, świąd, rumień i uczucie pieczenia, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu i przemijające samoistnie. Inne często obserwowane działania to zawroty głowy, ból głowy, nudności, wysypka, rumień, świąd, gorączka oraz przejściowe zwiększenie stężenia transaminaz. Częstość działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), a działania po wprowadzeniu do obrotu mogą mieć nieokreśloną częstość ze względu na ograniczoną liczbę raportów.
ból głowy, drętwienie, dysfagia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gorączka, ikatybant, immunogenność, krwiak, nadwrażliwość, niedoczulica, nudności, obrzęk, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, podanie podskórne, podrażnienie skóry, podwyższone transaminazy, pokrzywka, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, świąd, uczucie ucisku, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Ichtyoza – Objawy
Ichtyoza to grupa genetycznie uwarunkowanych lub nabytych zaburzeń skóry charakteryzujących się suchą, łuszczącą się i zgrubiałą skórą, której nasilenie zależy od typu choroby i czynników środowiskowych. Najczęstszą formą jest ichtyoza vulgaris, stanowiąca ponad 95% przypadków, objawiająca się łuskami o barwie białej, szarej lub brązowej, głównie na kończynach i tułowiu, nasilającymi się zimą. Cięższe postaci, takie jak harlequin ichthyosis, manifestują się u noworodków twardymi, pękającymi płytami skóry, deformacjami twarzy, ograniczeniem ruchomości i ryzykiem powikłań takich jak sepsa czy niewydolność oddechowa. Inne formy, jak lamellar ichthyosis, charakteryzują się obecnością błony kolodionowej u noworodków oraz rozległym łuszczeniem skóry i problemami z termoregulacją. Objawy często pojawiają się w dzieciństwie (między 3 miesiącem a 5 rokiem życia) i mogą ulegać sezonowym wahaniom, nasilając się w zimnych, suchych warunkach i poprawiając latem. Ichtyoza nabyta występuje u dorosłych i jest związana z chorobami układowymi lub lekami, a jej objawy ustępują po leczeniu przyczyny.
błona kolodionowa, depresja, hiperpigmentacja, ichtyoza, ichtyoza lamelarna, ichtyoza nabyta, ichtyoza typu Harlekina, keratosis pilaris, lęk, łuski skórne, napięcie skóry, niewydolność oddechowa, pęcherze skórne, pękanie skóry, retinoidy, sepsa, suche oczy, świąd, utrata włosów, uwarunkowanie genetyczne, zaburzenia elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zgrubienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Lukrecja – Działania niepożądane
Lukrecja (Glycyrrhiza glabra L.) jest składnikiem wielu preparatów farmaceutycznych, takich jak Korzeń Lukrecji, Iberogast, Padma 28 Formuła, Pectobonisol oraz Tussipect, występujących w różnych formach i stężeniach (np. Iberogast zawiera ekstrakt w proporcji 1:2,5-3,5, 10 ml/100 ml; Padma 28 Formuła – 15 mg na kapsułkę; Pectobonisol – 15 g nalewki na 100 g; Tussipect – 60 mg wyciągu suchego i 72 mg sproszkowanego korzenia na tabletkę). Profil bezpieczeństwa lukrecji jest zróżnicowany w zależności od preparatu. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (niestrawność, nudności, zgaga, biegunka) o częstości ≥1/1000 do <1/100 (Padma 28 Formuła, Tussipect, Pectobonisol), reakcje skórne (wysypka, świąd) oraz bardzo rzadkie reakcje nadwrażliwości (<1/10 000) w Iberogast, które mogą obejmować duszność. Szczególnie istotne jest ryzyko polekowego uszkodzenia wątroby w preparacie Iberogast, manifestujące się podwyższeniem enzymów wątrobowych, wzrostem bilirubiny, żółtaczką, a nawet niewydolnością wątroby, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
biegunka, bilirubina w surowicy, ból brzucha, drżenie rąk, duszność, enzymy wątrobowe, kołatanie serca, korzeń lukrecji, lukrecja, nadciśnienie, nalewka, niepokój, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, pobudzenie, podrażnienie błony śluzowej żołądka, polekowe uszkodzenie wątroby, preparat farmaceutyczny, proszek leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rozdrażnienie, saponiny, stężenie bilirubiny, świąd, transaminazy, układ krążenia, układ nerwowy, wyciąg płynny, wymioty, wysypka i świąd, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia snu, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zgaga, żółtaczka polekowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Micafungin Sandoz 50 mg
Micafungin Sandoz, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, jest echinokandyną stosowaną w terapii przeciwgrzybiczej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mykafunginę (substancję czynną), inne echinokandyny (np. kaspofunginę, anidulafunginę) oraz składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii pacjenta, zwłaszcza występowanie wysypki, świądu, obrzęku naczynioruchowego lub reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu leków z grupy echinokandyn, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do podania Micafungin Sandoz.
anidulafungina, echinokandyna, kaspofungina, leczenie objawowe, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, mykafungina, mykafungina sodowa, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, rekonstytucja, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Tymotka łąkowa – Działania niepożądane
Tymotka łąkowa (Phleum pratense) jest kluczowym alergenem stosowanym w immunoterapii alergenowej pyłku traw, obecnym w preparatach takich jak Catalet T, Perosall T13 oraz Pollinex+Rye. Działania niepożądane mogą wystąpić zarówno podczas terapii iniekcyjnej, jak i podjęzykowej, obejmując reakcje miejscowe (rumień o średnicy 5-10 cm, obrzęk, świąd, podskórne ziarniniaki utrzymujące się do 6 tygodni) oraz ogólnoustrojowe, w tym reakcje alergiczne od łagodnych (wyprysk atopowy) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny, pokrzywka, obrzęk Quincke’go). Objawy ze strony układu oddechowego (kichanie, kaszel, świszczący oddech, duszność), oczu (pieczenie, świąd, nasilenie nieżytu spojówek) oraz przewodu pokarmowego (bóle brzucha, biegunka) również zostały opisane. Częstość występowania działań niepożądanych jest trudna do precyzyjnego określenia ze względu na dominujące monitorowanie spontaniczne, jednak klasyfikacja częstości obejmuje kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000).
biegunka, ból brzucha, choroba posurowicza, egzema atopowa, immunoterapia alergenowa, nieżyt nosa, nieżyt spojówek, obrzęk, obrzęk Quinckego, obrzęk warg, obrzęk węzłów chłonnych, pokrzywka, preparat biologiczny, pyłek traw, rumień, świąd, świszczący oddech, terapia iniekcyjna, terapia podjęzykowa, tymotka łąkowa, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk atopowy, zaostrzenie astmy, ziarniniak podskórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 5 mg
Montelukast Aurovitas w dawkach 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane) był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy, natomiast u dzieci – bóle brzucha. Długotrwałe badania bezpieczeństwa (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Często obserwowano zaburzenia żołądka i jelit (biegunka, nudności, wymioty), zwiększoną aktywność aminotransferaz (AlAT, AspAT) w surowicy oraz pokrzywkę. Rzadziej występowały reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, oraz zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak zaburzenia snu, niepokój, depresja, a bardzo rzadko omamy i myśli samobójcze.
aminotransferazy, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, drgawki, eozynofilia płucna, hipoestezja, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, trombocytopenia, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Accord 5 mg/ml
Midazolam Accord (5 mg/ml) jest benzodiazepiną stosowaną do sedacji, której profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Substancja czynna, midazolam chlorowodorek, podawana jest w dawkach 5 mg, 15 mg lub 50 mg w zależności od objętości ampułki (1 ml, 3 ml, 10 ml). Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Midazolam może wywoływać depresję oddechową, bezdech oraz zatrzymanie oddychania, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niewydolnością oddechową oraz osób powyżej 60. roku życia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwowano zatrzymanie akcji serca, bradykardię oraz zespół Kounisa. Ponadto, lek może powodować niedociśnienie, wazodilatację, zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepicę. Występują także zaburzenia neurologiczne, takie jak drgawki toniczno-kloniczne, ruchy mimowolne, sedacja, obniżony poziom czuwania, niepamięć następcza oraz reakcje paradoksalne (np. pobudzenie, agresja), szczególnie u dzieci i osób starszych.
bezdech, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek midazolamu, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki odstawienne, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, duszność, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niepokój psychoruchowy, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, senność, skurcz krtani, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności mięśnia sercowego, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Wskazania do stosowania
Epinastyna, dostępna w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,5 mg/ml chlorowodorku epinastyny (0,436 mg czystej substancji czynnej), jest stosowana w leczeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia spojówek. Preparat Relestat, będący przezroczystym, bezbarwnym i jałowym roztworem, wykazuje działanie przeciwalergiczne, łagodząc takie symptomy jak przekrwienie spojówek, świąd, łzawienie oraz obrzęk powiek. W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, w tym chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) jako konserwant oraz fosforany (4,75 mg/ml) pełniące funkcję buforu, co należy uwzględnić przy doborze terapii u pacjentów z nadwrażliwościami lub innymi przeciwwskazaniami.
alergen sezonowy, alergia sezonowa, bufor, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek epinastyny, epinastyna, fosforany, konserwant, łzawienie, obrzęk powiek, przekrwienie spojówek, pyłki roślin, schorzenie immunologiczne, sezonowe alergiczne zapalenie spojówek, substancja czynna, świąd, właściwości przeciwalergiczne - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Liść Melisy –
Produkt leczniczy zawierający liść melisy (Melissa officinalis L., folium) w postaci saszetek do zaparzania (2 g liścia melisy na saszetkę) ma ograniczone przeciwwskazania, z których najistotniejszym jest bezwzględna nadwrażliwość na substancję czynną. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kierunku wcześniejszych reakcji na rośliny z rodziny Lamiaceae, do której należy melisa. Pacjenci z historią alergii na melisę lub inne rośliny z tej rodziny powinni unikać stosowania tego produktu. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk, duszność czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe, należy natychmiast przerwać terapię i skonsultować się z lekarzem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Voluven (60 mg + 9 mg)/ml
Voluven, zawierający poli(O-2-hydroksyetylo)skrobię (HES) o średniej masie cząsteczkowej 130 000 Da i stopniu podstawienia 0,38-0,45, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależne od dawki. Do najważniejszych należą rzadkie zaburzenia krzepnięcia manifestujące się wydłużeniem czasu krzepnięcia i obniżeniem poziomu czynników krzepnięcia, częstość rozcieńczenia składników krwi (w tym czynników krzepnięcia i hematokrytu) po podaniu dużych objętości, a także rzadkie reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne z objawami takimi jak bradykardia, tachykardia, skurcz oskrzeli i obrzęk płuc. Często obserwowanym działaniem jest świąd skóry, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Wzrost aktywności amylazy w surowicy, zależny od dawki, wynika z tworzenia kompleksów enzym-substrat i nie powinien być mylnie interpretowany jako zapalenie trzustki.
amylaza w surowicy, bradykardia, czas krzepnięcia, czynniki krzepnięcia, efekt rozcieńczenia, hematokryt, hydroksyetyloskrobia, kompleks enzym-substrat, leczenie przeciwwstrząsowe, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, rozcieńczenie składników krwi, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, uszkodzenie nerek, uszkodzenie wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zapalenie trzustki - Leksykon substancji czynnych
Parahydroksybenzoesan etylu – Przedawkowanie
Parahydroksybenzoesan etylu, będący składnikiem mieszaniny parabenów (substancja nr 8) w produkcie TRUE Test 36, stosowanym do diagnostycznych testów płatkowych, występuje w dawce 1000 μg/cm² (810 μg/płatek) w równych proporcjach z innymi parabenami. Dokumentacja produktu wskazuje, że przedawkowanie tej substancji „nie dotyczy”, co wynika z niskiej dawki aplikowanej miejscowo, ograniczonej absorpcji ogólnoustrojowej, kontrolowanego stosowania przez personel medyczny oraz krótkotrwałej ekspozycji. Dawka parahydroksybenzoesanu etylu wynosi około 162 μg na płatek, co minimalizuje ryzyko toksyczności, a produkt służy głównie do wykrywania nadwrażliwości kontaktowych na parabeny.
alergen, alergia kontaktowa, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, mieszanina parabenów, nadwrażliwość, obrzęk, paraben, parahydroksybenzoesan benzylu, parahydroksybenzoesan butylu, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, reakcja fałszywie dodatnia, reakcja krzyżowa, reakcja późna, rumień, świąd, test płatkowy diagnostyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibum Sport (50 mg + 30 mg)/g
Ibum Sport w formie żelu o stężeniu 50 mg ibuprofenu i 30 mg lewomentolu na gram jest stosowany miejscowo i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z konwencją MedDRA. Do najważniejszych reakcji należą bardzo rzadkie przypadki nadwrażliwości, w tym anafilaksji, wymagającej natychmiastowej interwencji. Miejscowe działania niepożądane obejmują rzadkie obrzęki, dermatozy takie jak martwica naskórka i rumień wielopostaciowy, a także bardzo rzadkie wysypki, świąd, pokrzywkę i zaczerwienienie. Częstość występowania reakcji nadwrażliwości na światło pozostaje nieznana. Ze strony układu oddechowego odnotowano bardzo rzadkie przypadki astmy, skurczu oskrzeli i duszności, natomiast działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha i niestrawność, również występują bardzo rzadko.
anafilaksja, astma, ból brzucha, dermatoza, duszność, duszność wysiłkowa, dyspepsja, ibuprofen i lewomentol, lek miejscowy, martwica naskórka, MedDRA, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niestrawność, obrzęk, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, rumień, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Liście orzecha włoskiego – Działania niepożądane
Liście orzecha włoskiego (Juglans regia L., folium) stanowią składnik leczniczy preparatów takich jak Imupret, wykazując działanie terapeutyczne, jednak mogą wywoływać działania niepożądane. Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia przewodu pokarmowego, występujące z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100), manifestujące się nudnościami, dyskomfortem jamy brzusznej, bólami brzucha oraz biegunką. Reakcje alergiczne, w tym wysypka, świąd i obrzęk, mają częstość nieznaną z powodu ograniczonych danych, jednak stanowią istotne ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością na rośliny z rodziny Asteraceae, co jest związane z alergią krzyżową wywołaną przez składniki towarzyszące liściom orzecha włoskiego w preparatach wieloskładnikowych.
alergia krzyżowa, biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, farmakoterapia, kwiat rumianku, liść orzecha włoskiego, nudność, obrzęk, preparat leczniczy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, świąd, właściwość lecznicza, wysypka skórna, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie układu immunologicznego - Leksykon chorób i schorzeń
Wysypka po kontakcie z bluszczem trującym – Objawy
Wysypka po kontakcie z bluszczem trującym jest reakcją alergiczną na urushiol, oleistą żywicę obecna w bluszczu trującym, dębie jadowitym i sumaku jadowitym. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 12-48 godzin u osób z wcześniejszą ekspozycją, a u osób bez wcześniejszego kontaktu nawet po 2-3 tygodniach. Charakterystyczne symptomy to intensywne swędzenie, zaczerwienienie, obrzęk oraz pęcherzyki wypełnione płynem, które pękając, nie rozprzestrzeniają urushiolu. Wysypka rozwija się etapami, osiągając szczyt w ciągu 1-14 dni, a jej czas trwania wynosi od 1 do 14 dni u osób z wcześniejszą wrażliwością i do 21 dni lub dłużej u osób bez wcześniejszej ekspozycji. Nasilenie reakcji zależy od wrażliwości skóry, ilości urushiolu oraz lokalizacji zmian, z cięższymi objawami na cienkiej skórze twarzy i narządów płciowych.
bluszcz trujący, ciężka reakcja alergiczna, dąb jadowity, dysfagia, infekcja bakteryjna skóry, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid doustny, obrzęk, obrzęk twarzy, pęcherzyki skórne, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja systemowa, sumak jadowity, świąd, urushiol, uszkodzenie skóry, wtórna infekcja bakteryjna, wydzielina ropna, wysypka po kontakcie z bluszczem trującym, wysypka skórna, zaburzenia oddychania, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Permetryna Scabinol Forte w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g jest skutecznym lekiem pierwszego wyboru w leczeniu świerzbu wywołanego przez Sarcoptes scabiei. Preparat charakteryzuje się wysoką skutecznością terapeutyczną dzięki odpowiedniej penetracji substancji czynnej w warstwy naskórka, gdzie bytują pasożyty. Żelowa forma ułatwia precyzyjną aplikację na całe ciało (z wyjątkiem twarzy i owłosionej skóry głowy bez zmian) i jest bezpieczna do stosowania u niemowląt już od 2. miesiąca życia, co jest istotne w leczeniu ognisk rodzinnych. W składzie znajduje się również 100 mg etanolu (96%) na gram produktu, co należy uwzględnić u pacjentów z uszkodzeniami skóry lub wypryskiem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Diosminum Aflofarm 500 mg
Lek Diosminum Aflofarm w dawce 500 mg w formie tabletek może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, głównie rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000). W obrębie układu pokarmowego obserwowano biegunkę, niestrawność, nudności oraz wymioty, które zwykle nie wymagają przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego rzadko występują zawroty głowy, ból głowy oraz złe samopoczucie, które mają charakter przemijający. Reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd i pokrzywka, mogą pojawić się o różnym nasileniu i lokalizacji, jednak nie stanowią przeciwwskazania do kontynuacji leczenia.
biegunka, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, diosminum, dyskomfort, działanie niepożądane, klasyfikacja układów i narządów, niestrawność, nudności, personel medyczny, podmiot odpowiedzialny, pokrzywka, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv –
Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv to krem o miejscowym zastosowaniu, zawierający substancje czynne: Conium maculatum D2 (4,0 g/100 g), Calendula officinalis TM (2,0 g/100 g), Hydrargyrum biiodatum D5 (0,1 g/100 g) oraz Stibium sulfuratum nigrum D2 (0,1 g/100 g). Ze względu na brak istotnego wchłaniania systemowego, preparat nie wywiera wpływu na ośrodkowy układ nerwowy ani na zdolności psychofizyczne pacjenta, co potwierdza brak ograniczeń w zakresie prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Charakterystyka Produktu Leczniczego w punkcie 4.7 jednoznacznie wskazuje, że kwestia wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów „nie dotyczy” tego preparatu.
alkohol cetylostearylowy, aplikacja miejscowa, calendula officinalis, charakterystyka produktu leczniczego, Conium maculatum, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, Hydrargyrum biiodatum, koordynacja ruchowa, Limfodrenaż-Pascoe Sensitiv, obrzęk, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, preparat miejscowy, reakcja alergiczna, składnik homeopatyczny, Stibium sulfuratum nigrum, stosowanie miejscowe, świąd - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clatra 2,5 mg/ml
Bilastyna, składnik aktywny leku Clatra (2,5 mg/ml, roztwór doustny), jest długo działającym, selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, bez powinowactwa do receptorów muskarynowych i bez działania uspokajającego. W dawce 20 mg raz na dobę wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek (kichanie, wodnisty katar, świąd, zatkanie nosa, świąd i zaczerwienienie oczu, łzawienie) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej (świąd, liczba i rozmiar bąbli) u dorosłych i młodzieży. Efekt działania utrzymuje się przez 24 godziny, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Ekstrapolacja skuteczności na dzieci w wieku 6-11 lat (dawka 10 mg) jest uzasadniona równoważną ekspozycją farmakokinetyczną i podobną patofizjologią chorób alergicznych w różnych grupach wiekowych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczny nieżyt nosa sezonowy i całoroczny, antagonista receptorów H1, bąble pokrzywkowe, bilastyna, erytromycyna, Europejska Agencja Leków, inhibitor glikoproteiny p, intensywność świądu, ketokonazol, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, niedrożność nosa, ośrodkowy układ nerwowy, Paediatric Sleep Questionnaire, pokrzywka, przekrwienie spojówek, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, senność, sprawność psychomotoryczna, świąd, świąd oczu, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QTc, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tobrex
Produkt leczniczy Tobrex w postaci maści do oczu zawiera tobramycynę w stężeniu 3 mg/g i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Należy monitorować pacjentów pod kątem reakcji nadwrażliwości, które mogą obejmować objawy miejscowe oraz uogólnione, takie jak rumień, świąd, pokrzywka, wysypka, reakcje anafilaktyczne i pęcherzowe. W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Istotne jest również uwzględnienie ryzyka nadwrażliwości krzyżowej z innymi aminoglikozydami oraz potencjalnych działań niepożądanych typowych dla aminoglikozydów ogólnoustrojowych, takich jak neurotoksyczność, ototoksyczność i nefrotoksyczność, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów z tej grupy.
choroba Parkinsona, drobnoustrój oporny, gojenie rogówki, maść do oczu, miastenia, nadkażenie, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na aminoglikozydy, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pęcherzowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, świąd, tobramycyna, uszkodzenie rogówki, wysypka skórna, zaburzenie nerwowo-mięśniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoBetina 8 mg
Betahistyna dichlorowodorek (ApoBetina, 24 mg) wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonymi zarówno w kontrolowanych badaniach klinicznych, jak i w zgłoszeniach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (często, >1/100 do <1/10) dotyczą układu nerwowego (bóle głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, zaburzenia trawienia manifestujące się dyskomfortem w nadbrzuszu, uczuciem pełności i odbijaniem). Nie odnotowano działań niepożądanych o częstości bardzo często lub rzadziej niż często w badaniach klinicznych. W przypadku łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych zaleca się podawanie leku podczas posiłku lub zmniejszenie dawki, co zwykle przynosi ulgę.
anafilaksja, badanie kontrolowane placebo, betahistyna dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, farmakoterapia, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie żołądkowo-jelitowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, świąd, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ospamox 750 mg 750 mg
Ospamox 750 mg, zawierający 750 mg amoksycyliny (w postaci amoksycyliny trójwodnej 861 mg), jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na amoksycylinę, inne penicyliny oraz u osób z historią ciężkich reakcji anafilaktycznych na antybiotyki beta-laktamowe, w tym cefalosporyny, karbapenemy i monobaktamy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości takich jak wysypka rumieniowa lub pokrzywkowa, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność, świszczący oddech czy spadek ciśnienia tętniczego, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Reakcje krzyżowe między antybiotykami beta-laktamowymi mogą prowadzić do zagrażających życiu powikłań, dlatego szczególna ostrożność jest wymagana u pacjentów z astmą oskrzelową, chorobami atopowymi oraz dodatnim wynikiem testów alergicznych na beta-laktamy.
amoksycylina trójwodna, anafilaksja, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, astma oskrzelowa, cefalosporyna, choroba atopowa, duszność, karbapenem, monobaktam, nadwrażliwość na amoksycylinę, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, penicylina, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, spadek ciśnienia tętniczego, świąd, świszczący oddech, test alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mydocalm forte
Mydocalm Forte zawiera 150 mg tolperyzonu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane obejmują szerokie spektrum objawów, od łagodnych zmian skórnych (zaczerwienienie, wysypka, pokrzywka, świąd) po poważne reakcje ogólnoustrojowe, takie jak obrzęk naczynioruchowy, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, duszność oraz wstrząs anafilaktyczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki oraz osoby z historią nadwrażliwości na inne leki lub dodatnim wywiadem alergicznym. U pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę istnieje ryzyko reakcji krzyżowych, co wymaga intensywnego monitoringu zwłaszcza na początku terapii.
duszność, laktoza jednowodna, Mydocalm Forte, nadwrażliwość na lidokainę, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, tolperyzon chlorowodorek, wstrząs anafilaktyczny, zaczerwienienie skóry, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dasatinib Krka 100 mg
Stosowanie preparatu Dasatinib Krka jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na dazatynib lub jakąkolwiek substancję pomocniczą, w tym laktozę, której zawartość w tabletkach wynosi od 26 mg (20 mg dawka) do 184 mg (140 mg dawka). Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum objawów od łagodnych zmian skórnych po ciężkie stany anafilaktyczne, wymagające natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia leczenia objawowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią alergii na inhibitory kinazy tyrozynowej, do których należy dazatynib.
dazatynib, inhibitor kinazy tyrozynowej, laktoza, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, obrzęk krtani, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, spadek ciśnienia tętniczego, stan anafilaktyczny, świąd, tachykardia, wywiad alergologiczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Menopur 1200 IU
Produkt leczniczy Menopur, zawierający wysoce oczyszczoną menotropinę (hMG), wiąże się z ryzykiem wystąpienia szeregu działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii i monitorowania pacjentek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), ból brzucha, rozdęcie brzucha, ból głowy oraz reakcje w miejscu podania, występujące z częstością do 5% (≥ 1/100 do < 1/10). OHSS charakteryzuje się powiększeniem jajników, akumulacją płynu w jamie brzusznej i może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, które stanowią zagrożenie życia. Inne działania niepożądane obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka), układu nerwowego (ból i zawroty głowy), naczyniowego (uderzenia gorąca) oraz reakcje alergiczne o nieznanej częstości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból mięśniowo-kostny, ból w miejscu podania, dolegliwości brzuszne, dolegliwości piersi, gonadotropina menopauzalna, menotropina, nudności, pokrzywka, powiększony brzuch, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje w miejscu podania, retencja płynów, rozdęcie brzucha, skręt jajnika, świąd, torbiel jajnika, trądzik, udar mózgu, uderzenia gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia widzenia, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zawał serca, zawroty głowy, zespół hiperstymulacji jajników, złe samopoczucie, zmęczenie, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticagrelor Reddy 60 mg
Profil bezpieczeństwa tikagreloru został oceniony w badaniach fazy 3 PLATO i PEGASUS, obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 7,4% w grupie tikagreloru vs 5,4% w grupie klopidogrelu, natomiast w PEGASUS 16,1% pacjentów leczonych tikagrelorem 60 mg z ASA przerwało terapię, wobec 8,5% w grupie ASA. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były krwawienia (z przewodu pokarmowego, układu oddechowego, podskórne, moczowego oraz śródczaszkowe) oraz duszność, która zwykle ma charakter łagodny, samoograniczający się i nie wymaga przerwania leczenia. Dodatkowo obserwowano hiperurykemię, bradyarytmie, blok przedsionkowo-komorowy, zawroty głowy, omdlenia, parestezje oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę i świąd.
badanie PEGASUS, badanie PLATO, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, duszność, dyspepsja, hiperurykemia, klopidogrel, krwawienie, krwawienie patologiczne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z układu oddechowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok podskórny, kwas acetylosalicylowy, MedDRA, mialgia, morfologia krwi, niedociśnienie, nudności, omdlenie, parestezja, reakcja nadwrażliwości, świąd, tikagrelor, wysypka, zaburzenie hemostazy, zawroty głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Leczenie
Świerzb, wywołany przez roztocza Sarcoptes scabiei, wymaga szybkiej i skutecznej terapii przeciwpasożytniczej, aby wyeliminować roztocza i ich jaja oraz zapobiec rozprzestrzenianiu się zakażenia. Leczenie pierwszego wyboru stanowi miejscowa aplikacja 5% kremu permetryny, charakteryzującego się skutecznością >90% i dobrym profilem bezpieczeństwa, stosowanego u dorosłych, dzieci powyżej 2 miesiąca życia oraz kobiet w ciąży i karmiących. Alternatywnie stosuje się maść siarkową (5-10%) u niemowląt i kobiet w ciąży, krem lub płyn z 10% krotamitonem (skuteczność 50-70%), emulsję z 25% benzylem benzoesowym, płyn ze spinosadem (0,9%) oraz płyn z malationem (0,5%). W przypadku świerzbu nawarstwionego lub niepowodzenia terapii miejscowej wskazane jest leczenie doustne iwermektyną w dawce 200 μg/kg masy ciała, podawaną zwykle dwukrotnie w odstępie 1-2 tygodni. Protokoły leczenia obejmują aplikację preparatów na całe ciało (u niemowląt także na głowę i twarz), pozostawienie ich na 8-14 godzin oraz powtórzenie po 7-10 dniach w celu eliminacji świeżo wyklutych roztoczy.
antybiotyk, benzyl benzoesowy, cetyryzyna, difenhydramina, emolient, iwermektyna, kalamina, kortykosteroid, krotamiton, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpasożytniczy, lindan, loratadyna, malation, maść siarkowa, masowe podawanie leków, oporność na leki, permetryna, roztocze, Sarcoptes scabiei, spinosad, świąd, świerzb norweski, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fungotac 10 mg/ml
Fungotac 10 mg/ml, zawierający klotrymazol w postaci kropli do uszu, może wywoływać działania niepożądane o nieznanej częstości występowania, w tym reakcje alergiczne takie jak omdlenia, niedociśnienie, duszności oraz pokrzywka, które mogą wskazywać na anafilaksję wymagającą natychmiastowej interwencji medycznej. Miejscowe reakcje skórne obejmują pęcherze, ból, obrzęk, rumień, podrażnienie, złuszczanie, świąd, wysypkę oraz uczucie kłucia lub pieczenia w miejscu aplikacji. Objawy te mogą świadczyć o nadwrażliwości na składniki preparatu i wymagają uważnego monitorowania podczas terapii.
duszność, interwencja medyczna, klotrymazol, krople do uszu, nadwrażliwość, niedociśnienie, obrzęk, omdlenie, pęcherz skórny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, tkanka podskórna, układ immunologiczny, wysypka skórna, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Minovivax 2% 20 mg/ml
Minoksydyl w postaci roztworu na skórę (Minovivax 2%, 20 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć różnych układów organizmu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥1/10), a także duszność, obrzęk obwodowy i zwiększenie masy ciała (≥1/100 do <1/10). Niezbyt często występują zawroty głowy i nudności (≥1/1 000 do <1/100), natomiast częstość innych objawów, takich jak tachykardia, kołatanie serca, niedociśnienie, wymioty, reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy i nadwrażliwość), poważne reakcje skórne (łuszczenie, pęcherze, owrzodzenia) oraz podrażnienie oczu, pozostaje nieznana. Minoksydyl, pierwotnie stosowany jako lek przeciwnadciśnieniowy, może wywoływać działania ogólnoustrojowe nawet przy miejscowym stosowaniu, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, etanol bezwodny, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, nastrój depresyjny, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, podrażnienie oczu, podrażnienie skóry, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień, rumień wielopostaciowy, suchość skóry, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka trądzikopodobna, zapalenie skóry, zawroty głowy, zmiana koloru włosów, zmiana struktury włosów, zwiększenie masy ciała - Leksykon substancji czynnych
Miłorząb dwuklapowy – Działania niepożądane
Miłorząb dwuklapowy (Ginkgo biloba), stosowany m.in. w preparacie Bilobil Intense, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych o różnym nasileniu, klasyfikowanych według systemu MedDRA. Najpoważniejsze z nich to krwawienia z oczu, nosa, przewodu pokarmowego oraz naczyń mózgowych, związane z hamowaniem agregacji płytek krwi, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Działania niepożądane dotyczą również układu nerwowego (bóle i zawroty głowy), przewodu pokarmowego (biegunka, bóle brzucha, nudności, wymioty) oraz skóry (rumień, obrzęk, świąd, wysypka). Częstość występowania tych zdarzeń jest określana jako nieznana, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe lub z historią alergii.
agregacja płytek krwi, biegunka, bilobalid, Bilobil Intense, ból brzucha, ból głowy, ginkgolid, glikozyd flawonowy, konwencja MedDRA, krwawienie z nosa, krwawienie z oczu, krwotok wewnątrzczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, miłorząb dwuklapowy, naczynie mózgowe, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, układ chłonny, układ immunologiczny, układ krwionośny, układ nerwowy, właściwości antyagregacyjne, wstrząs alergiczny, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Febuxostat Aurovitas 80 mg
Febuksostat, stosowany w leczeniu dny moczanowej w dawkach od 10 mg do 300 mg, wykazuje dobrze scharakteryzowany profil bezpieczeństwa na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 4000 pacjentów oraz badania FAST z udziałem 3001 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to objawy dny moczanowej, zaburzenia czynności wątroby, biegunka, nudności, bóle głowy i zawroty, duszność, wysypka, świąd, bóle stawów i mięśni, obrzęki oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), reakcje anafilaktyczne oraz rzadkie przypadki nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Profilaktyka zaostrzeń dny moczanowej jest zalecana, zwłaszcza na początku terapii, a współistniejące leczenie kolchicyną zwiększa ryzyko biegunek i nieprawidłowości w testach czynnościowych wątroby.
agranulocytoza, białkomocz, biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból stawów, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ciężka reakcja nadwrażliwości, dna moczanowa, duszność, eozynofilia, febuksostat, hiperlipidemia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolchicyna, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niedowład połowiczy, niedrożność tętnicy siatkówki, nieprawidłowa czynność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pancytopenia, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wybroczyny, wysypka, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Siofor 850 850 mg
Terapia metforminą chlorowodorkiem w dawce 850 mg (Siofor 850) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha oraz utrata apetytu, które występują bardzo często (≥1/10) i zwykle ustępują samoistnie. Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się zaburzenia smaku oraz zmniejszenie/niedobór witaminy B12, co wymaga monitorowania stężenia witaminy w surowicy, zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak kwasica mleczanowa, zaburzenia funkcji wątroby (nieprawidłowe próby wątrobowe, zapalenie wątroby) oraz reakcje skórne (rumień, świąd, pokrzywka), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i odpowiedniego leczenia.
biegunka, ból brzucha, dysfagia, działanie niepożądane, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, neuropatia obwodowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, niedożywienie, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, nudności, odwodnienie, pokrzywka, próby wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, równowaga kwasowo-zasadowa, rumień, Siofor, substancja czynna, świąd, utrata apetytu, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia smaku, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piloxidil 20 mg/ml
Lek Piloxidil zawiera 20 mg/ml minoksydylu w postaci płynu do stosowania miejscowego i może wywoływać działania niepożądane zarówno związane z substancją czynną, jak i składnikami pomocniczymi, w szczególności glikolem propylenowym (0,15 ml/1 ml) oraz etanolem (0,7 ml/1 ml). Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne, takie jak podrażnienie i świąd, które mogą być spowodowane glikolem propylenowym. Minoksydyl, ze względu na swoje właściwości wazodylatacyjne, może powodować działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie tętnicze (niedociśnienie – częstość niezbyt często), tachykardia, kołatanie serca (rzadko) oraz obrzęki obwodowe (niedociś często). Dodatkowo, mogą wystąpić bóle głowy (często), duszność (niedociś często) oraz nadmierne owłosienie (często), także poza miejscem aplikacji, zwłaszcza u kobiet.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, duszność, działanie wazodylatacyjne, glikol propylenowy, hirsutyzm, kołatanie serca, krążenie ogólnoustrojowe, lek przeciwnadciśnieniowy, łuszczenie skóry, minoksydyl, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, płyn na skórę, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, retencja płynów, rumień, świąd, system MedDRA, tachykardia, wypadanie włosów, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Reumatol (15 g + 10 g)/100 g
Maść Reumatol zawiera metylu salicylan (150 mg/g) oraz lewomentol (100 mg/g) i charakteryzuje się stosunkowo wąskim profilem działań niepożądanych. Najczęściej odnotowywanym działaniem niepożądanym jest rzadkie podrażnienie skóry, manifestujące się zaczerwienieniem, świądem lub pieczeniem w miejscu aplikacji. Częstość występowania tego działania wynosi ≥1/10 000 do <1/1 000 pacjentów, co wskazuje na jego rzadkość. Podrażnienia mogą być wynikiem miejscowego działania obu substancji czynnych, szczególnie u pacjentów o zwiększonej wrażliwości skóry. W przypadku wystąpienia podrażnienia zaleca się przerwanie stosowania leku oraz ewentualne zastosowanie emolientów łagodzących.
aplikacja maści, charakterystyka produktu leczniczego, działanie miejscowe, działanie niepożądane, lewomentol, maść lecznicza, metylu salicylan, monitorowanie działań niepożądanych, nadzór nad bezpieczeństwem leku, personel medyczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, reakcja skórna, reakcja skórna miejscowa, Reumatol, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, terapia miejscowa, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaczerwienienie skóry - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus gasseri – Działania niepożądane
Lactobacillus gasseri, stosowany w preparatach dopochwowych (np. inVag, gdzie stanowi 50% składu bakteryjnego), jest generalnie dobrze tolerowany, co potwierdzają wieloośrodkowe, randomizowane badania kliniczne, które nie wykazały ciężkich działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane mają charakter łagodny lub umiarkowany i występują z częstością ≥1/100 do <1/10. Należą do nich objawy ze strony układu rozrodczego, takie jak upławy, świąd, pieczenie, ból w podbrzuszu, plamienie, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych oraz erytroplakia. Dodatkowo zgłaszano zaburzenia układu moczowego (częstomocz, parcie na mocz), a także objawy ogólne, takie jak przeziębienie i ból głowy. W przypadku produktu Lakcid Intima (Lactobacillus gasseri DSM 14869) bardzo rzadko (<1/10 000) może wystąpić pieczenie w miejscu podania.
ból głowy, ból podbrzusza, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie działanie niepożądane, częstomocz, działanie niepożądane, erytroplakia, flora bakteryjna pochwy, infekcja górnych dróg oddechowych, lactobacillus gasseri, obrzęk warg sromowych, parcie na mocz, pieczenie, pieczenie w miejscu podania, plamienie, probiotyk dopochwowy, przeziębienie, randomizowane badanie kliniczne, świąd, upławy, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eloprine Forte 500 mg/5 ml
Eloprine Forte, zawierający inozynę pranobeks w stężeniu 100 mg/ml (500 mg w 5 ml syropu), jest skutecznym lekiem o charakterystycznym truskawkowym smaku, jednak jego stosowanie wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować. Najczęstszym i stale występującym efektem jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które zwykle normalizuje się kilka dni po odstawieniu leku. W trakcie terapii trwającej 3 miesiące lub dłużej obserwuje się często nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz azotu mocznikowego (BUN), a także reakcje skórne (świąd, wysypka) i objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty, zmęczenie). Bóle stawów, prawdopodobnie związane ze wzrostem kwasu moczowego, również występują często.
aminotransferaza, azot mocznikowy we krwi, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dyspepsja, działania niepożądane leku, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, nerwowość, nietolerancja fruktozy, nudności, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie kwasu moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamsulosin Aurovitas 400 mcg
Tamsulosin Aurovitas w dawce 0,4 mg chlorowodorku tamsulosyny, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych obejmujący układ nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy, pokarmowy, skórę oraz układ rozrodczy. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy (1,3%), zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny oraz brak wytrysku. Niezbyt często występują bóle głowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty) oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka). Rzadko notuje się omdlenia, obrzęk naczynioruchowy i priapizm, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zaburzenia widzenia, krwawienia z nosa, duszność, suchość w jamie ustnej, rumień wielopostaciowy oraz złuszczające zapalenie skóry.
astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, jaskra, kołatanie serca, krwawienie z nosa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, rumień wielopostaciowy, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wytrysku, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisopromerck 10 10 mg
Bisopromerck 10, zawierający 10 mg bisoprololu fumaranu, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii kardiologicznej, którego działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Do często obserwowanych (1-10%) należą zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, uczucie zimna lub drętwienia kończyn, niedociśnienie oraz zmęczenie, zwłaszcza na początku leczenia. Niezbyt często (0,1-1%) występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, pogorszenie niewydolności serca, bradykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, astenia oraz reakcje alergiczne. Rzadko (0,01-0,1%) mogą pojawić się omdlenia, zaburzenia słuchu, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (wzrost triglicerydów, aktywności AlAT i AspAT). Bardzo rzadko (<0,01%) notuje się łysienie i zapalenie spojówek.
alergiczny nieżyt nosa, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol fumaran, blokada receptorów beta-adrenergicznych, ból głowy, bradykardia, depresja, działanie niepożądane, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, świąd, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia triglicerydów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Polfenon 300 mg
Propafenon chlorowodorek (Polfenon) w dawkach 150 mg i 300 mg jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście bezpieczeństwa farmakoterapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia oraz kołatanie serca, występujące z częstością od 1% do 10% (często). Rzadziej pojawiają się bradykardia zatokowa, tachykardia, arytmie, a także poważniejsze zaburzenia rytmu, takie jak migotanie komór czy torsade de pointes. Działania niepożądane obejmują również objawy neurologiczne (omdlenia, ataksja, drgawki), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia), hematologiczne (trombocytopenia, agranulocytoza), a także reakcje skórne i zaburzenia wątroby, co wymaga kompleksowego monitorowania pacjentów podczas terapii.
agranulocytoza, arytmia, badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, cholestaza, drgawki, działanie niepożądane propafenonu, granulocytopenia, jadłowstręt, klasyfikacja układów i narządów, kołatanie serca, kontrola elektrokardiograficzna, leukopenia, migotanie komór, monitorowanie pacjenta, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, objaw pozapiramidowy, parametr laboratoryjny, parestezja, pokrzywka, Polfenon, propafenon chlorowodorek, rumień, stan splątania, suchość błony śluzowej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie krążenia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon substancji czynnych
Ziele rzepiku – Przeciwwskazania stosowania
Substancja lecznicza ziele rzepiku (Agrimoniae herba) jest stosowana w różnych preparatach zielarskich, jednak jej użycie wymaga uwzględnienia przeciwwskazań, przede wszystkim nadwrażliwości na składniki roślinne. Nadwrażliwość ta stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania, a u pacjentów z historią reakcji alergicznych na Agrimoniae herba należy unikać preparatów zawierających ten surowiec. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel), dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła. Ze względu na formę podania – zioła do zaparzania – preparaty te zawierają pełny profil związków biologicznie czynnych, co zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji alergicznych mimo naturalnego pochodzenia substancji.
Agrimoniae herba, alergen, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, kaszel, nadwrażliwość, objaw nadwrażliwości, objaw układu oddechowego, obrzęk twarzy, pokrzywka, postępowanie przeciwalergiczne, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja skórna, surowiec roślinny, świąd, wysypka, wywiad alergologiczny, ziele rzepiku, związek biologicznie czynny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tolperis VP 50 mg
Profil bezpieczeństwa tolperyzonu (Tolperis VP, 50 mg) opiera się na danych klinicznych z udziałem ponad 12 000 pacjentów, wskazując na najczęstsze działania niepożądane dotyczące układów: skórnego, nerwowego, pokarmowego oraz ogólnoustrojowych reakcji nadwrażliwości, które stanowią 50-60% zgłoszeń. Reakcje te, choć przeważnie łagodne i samoistnie ustępujące, mogą w rzadkich przypadkach prowadzić do zagrażających życiu stanów, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji MedDRA obejmuje m.in. anemię, powiększenie węzłów chłonnych, bezsenność, ból i zawroty głowy, tachykardię, hipotensję, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz łagodne uszkodzenie wątroby, z częstością od ≥1/1000 do <1/100 (niezbyt często) do <1/10000 (bardzo rzadko).
alergiczne zapalenie skóry, anemia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, brak łaknienia, dławica piersiowa, drżenie, duszność, hipestezja, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, letarg, mimowolne oddawanie moczu, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osłabienie mięśniowe, padaczka, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przyspieszony oddech, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, szumy uszne, tachykardia, tolperyzon, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wypiek, wysypka, wzdęcie, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie serca, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zaburzenie żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy, zwiększone stężenie bilirubiny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prostin VR 500 mcg/ml
Produkt leczniczy Prostin VR, zawierający alprostadyl w stężeniu 500 µg/ml, charakteryzuje się ograniczoną liczbą przeciwwskazań, z których głównym jest nadwrażliwość na alprostadyl lub substancje pomocnicze. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność bezwodnego etanolu w wysokim stężeniu 790 mg/ml (79% w/v), który również może wywoływać reakcje alergiczne. Przed zastosowaniem preparatu konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kierunku reakcji na prostaglandyny, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność, spadek ciśnienia tętniczego czy wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwwstrząsowe.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Adablix 10 mg
Lek Adablix w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej zawiera 10 mg bilastyny jako substancji czynnej. Preparat jest przeciwwskazany wyłącznie u pacjentów z nadwrażliwością na bilastynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, aby wykluczyć ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą manifestować się jako wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność lub reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie.
bilastyna, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, substancja pomocnicza, świąd, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wysypka, wywiad alergologiczny