świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Iwabradyna Synthon 7,5 mg
Iwabradyna w dawce 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, z najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi w postaci zaburzeń widzenia (14,5%) oraz bradykardii (3,3%). Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia silnego światła, często w formie aureoli, efektu kalejdoskopowego lub stroboskopowego, pojawiające się głównie w pierwszych dwóch miesiącach terapii i ustępujące w trakcie leczenia u 77,5% pacjentów. Bradykardia, szczególnie w początkowym okresie leczenia (2-3 miesiące), dotyczy 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%. Ponadto, w badaniu SIGNIFY odnotowano zwiększoną częstość migotania przedsionków u pacjentów leczonych iwabradyną (5,3% vs 3,8% placebo; HR 1,26, 95% CI 1,15-1,39). Epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego występowały u 7,1% pacjentów w badaniu SHIFT, zazwyczaj przemijające i związane z modyfikacją leczenia nadciśnienia.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, dna moczanowa, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, eozynofilia, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, osłabione widzenie, podwójne widzenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe na siatkówce, rumień, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego, świąd, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, złe samopoczucie, zmęczenie, zwielokrotniony obraz - Leksykon substancji czynnych
Makrogol – Działania niepożądane
Makrogol (PEG) jest szeroko stosowanym środkiem przeczyszczającym oraz preparatem do przygotowania jelita do badań diagnostycznych. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują ból brzucha, skurcze, wzdęcia, nudności, biegunkę oraz podrażnienie odbytu, które zwykle mają charakter łagodny i ustępują po zwolnieniu tempa podawania lub przerwaniu terapii. Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność czy wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji. Stosowanie makrogolu może prowadzić do zaburzeń gospodarki elektrolitowej, w tym hiponatremii, hipokaliemii, hiperkaliemii, hipokalcemii, hipofosfatemii oraz zmian stężenia chlorków i dwutlenku węgla we krwi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i z chorobami współistniejącymi. Odwodnienie związane z biegunką i wymiotami stanowi dodatkowe ryzyko, zwłaszcza u osób z niewydolnością serca, nerek lub marskością wątroby.
astenia, biegunka, ból głowy, chlorki we krwi, drgawki, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, glikol polietylenowy, hiperkaliemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, lidokaina, makrogol, makrogolu eter laurylowy, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, PEG, pęknięcie błony śluzowej przełyku, podrażnienie odbytu, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, skurcz, środek przeczyszczający, stan przedomdleniowy, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wzdęcie, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaparcie, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, żel stomatologiczny, zespół Mallory’ego-Weissa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azucalen (470 mg + 470 mg)/ml
Azucalen, preparat zawierający wyciągi płynne z kwiatu rumianku (Matricaria recutita L.) oraz kwiatu nagietka (Calendula officinalis L.), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie skórne i immunologiczne. Do najczęstszych należą wysypka, pokrzywka, świąd, rumień oraz obrzęk, których częstość występowania jest nieznana. Szczególnie istotne są potencjalnie ciężkie reakcje alergiczne po kontakcie z błonami śluzowymi, takie jak duszność, obrzęk naczynioruchowy (zespół Quinckego), zapaść naczyniowa oraz wstrząs anafilaktyczny, które stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Preparat zawiera również etanol w stężeniu 58-66% V/V, co może nasilać reakcje drażniące, zwłaszcza przy aplikacji na uszkodzoną skórę.
bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja alergiczna, duszność, działanie niepożądane, etanol, klasyfikacja MedDRA, kwiat nagietka, obrzęk, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przestrzeń pozakomórkowa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórnej, rodzina astrowatych, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wyciąg z kwiatu rumianku, wysypka, zaburzenie układu immunologicznego, zaczerwienienie skóry, zapaść naczyniowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tobrex
Stosowanie kropli do oczu Tobrex, zawierających 3 mg/ml tobramycyny, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia nadwrażliwości na aminoglikozydy, objawiającej się m.in. rumieniem, świądem, pokrzywką, wysypką, reakcją anafilaktyczną lub pęcherzową. W przypadku pojawienia się tych objawów należy natychmiast przerwać terapię. Istotna jest również krzyżowa nadwrażliwość między aminoglikozydami, co ma znaczenie przy planowaniu dalszego leczenia. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego namnażania drobnoustrojów opornych, w tym grzybów, co wymaga monitorowania i ewentualnej zmiany terapii na podstawie badań mikrobiologicznych.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykooporność, benzalkoniowy chlorek, choroba Parkinsona, drobnoustrój oporny, krople do oczu, krzyżowa nadwrażliwość, miastenia, nadkażenie, nadwrażliwość na aminoglikozydy, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ototoksyczność, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja pęcherzowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, świąd, tobramycyna, uszkodzenie rogówki, wysypka skórna, zaburzenie filmu łzowego, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uprox XR 0,4 mg
Produkt leczniczy Uprox XR zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zawroty głowy (ok. 1,3% pacjentów), ból głowy oraz omdlenia, często powiązane z niedociśnieniem ortostatycznym. Zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie i zmiany percepcji kolorów, występują niezbyt często. Rzadko notuje się kołatanie serca, a bardzo rzadko niedociśnienie ortostatyczne. Istotnym ryzykiem jest śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), który może komplikować zabiegi okulistyczne, zwłaszcza operacje zaćmy i jaskry. Dodatkowo, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia błony śluzowej nosa, krwawienia z nosa oraz duszności, choć częstość tych zdarzeń pozostaje nieznana.
arytmia, astenia, biegunka, ból głowy, brak wytrysku, duszność, kołatanie serca, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, operacja zaćmy, pokrzywka, priapizm, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tamsulosyna, wymioty, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia wytrysku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wiotkiej tęczówki, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketonal 50 mg/ml
Ketonal (ketoprofen) w roztworze do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (np. niedokrwistość, hemoliza, plamica, agranulocytoza, małopłytkowość), reakcje alergiczne (w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hiperkaliemia), oraz objawy ze strony układu nerwowego i psychicznego (depresja, majaczenie, splątanie). Ketoprofen hamuje agregację płytek, co wydłuża czas krwawienia i może prowadzić do krwawień, np. z nosa. Często obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, a także poważniejsze powikłania, w tym krwawienia i perforacje, które mogą wystąpić u 1-4% pacjentów po długotrwałym stosowaniu NLPZ. Ponadto, mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aminotransferaz AspAT i AlAT) oraz reakcje skórne, w tym ciężkie zespoły pęcherzowe (Stevens-Johnson, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka).
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, drgawka, duszność, enteropatia, hemoliza, hiperkaliemia, hiponatremia, jadłowstręt, jałowe zapalenie opon mózgowych, ketoprofen, koszmar senny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, krwotok miesiączkowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, łysienie, majaczenie, małopłytkowość, marmurkowatość skóry, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wyprysk, wysypka, zaburzenie mowy, zaburzenie orientacji, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie gardła, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie okrężnicy, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał serca, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bilastyna – Działania niepożądane
Bilastyna, stosowana w dawkach 20 mg u dorosłych i 10 mg u dzieci (2-11 lat), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, spojówek oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo (12,7% vs 12,8% u dorosłych; 68,5% vs 67,5% u dzieci). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (4,01% vs 3,38%), senność (3,06% vs 2,86%), zawroty głowy (0,83% vs 0,59%) i zmęczenie (0,83% vs 1,32%) u dorosłych oraz ból głowy (2,1% vs 1,2%), ból brzucha (1,0% vs 1,2%), alergiczne zapalenie spojówek (1,4% vs 2,0%) i zapalenie błony śluzowej nosa (1,0% vs 1,2%) u dzieci. Działania te występowały z podobną częstością w grupach placebo, co potwierdza dobrą tolerancję leku. W trakcie badań odnotowano również rzadkie przypadki zaburzeń serca (blok prawej odnogi pęczka Hisa 0,24%, arytmia zatokowa 0,30%, wydłużenie QT 0,53%) oraz łagodne, przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych (GGT 0,41%, ALT 0,30%, AST 0,18%).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, arytmia zatokowa, bezsenność, biegunka, bilastyna, blok prawej odnogi pęczka Hisa, ból brzucha, ból głowy, ból w nadbrzuszu, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, gamma-glutamylotransferaza, kołatanie serca, lęk, lek przeciwhistaminowy, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka twarzy, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, senność, świąd, szumy uszne, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agapurin SR 600 600 mg
Stosowanie pentoksyfiliny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Agapurin SR 600) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, ze szczególnym uwzględnieniem reakcji ze strony układu pokarmowego, które są zależne od dawki i zwykle ustępują po zakończeniu terapii. Istotne są poważne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), które mogą pojawić się w ciągu kilku minut od podania leku i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz wdrożenia leczenia przeciwalergicznego. Ponadto, istnieje ryzyko powikłań krwotocznych, w tym krwawień do skóry, błon śluzowych, żołądka, jelit oraz siatkówki – w przypadku krwawienia do siatkówki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku. Zaleca się monitorowanie morfologii krwi ze względu na ryzyko niedokrwistości aplastycznej i trombocytopenii.
arytmia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, dusznica bolesna, hipoglikemia, krwawienie do siatkówki, leczenie przeciwalergiczne, małopłytkowość, morfologia krwi, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niepokój, niewyraźne widzenie, nudność, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, omam, palpitacja, pentoksyfilina, pokrzywka, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększona potliwość - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbactin 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci globulek dopochwowych zostało ocenione w badaniach klinicznych u kobiet niebędących w ciąży. Profil działań niepożądanych obejmuje głównie miejscowe reakcje i zaburzenia mikroflory pochwy, z częstością występowania 1-10%. Do najczęstszych działań należą zakażenia grzybicze (Candida), infekcje pochwy, ból głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty), świąd i wysypka, zapalenie nerek, kandydoza sromu i pochwy, zmiany w wydzielinie pochwowej oraz zaburzenia miesiączkowania. Miejscowe reakcje w miejscu aplikacji, takie jak ból, świąd i obrzęk, również występują często (1-10%).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból sromu, Candida, Clostridioides difficile, dysuria, farmakoterapia, gorączka, infekcja pochwy, kandydoza pochwy, klindamycyna dopochwowa, lek przeciwbakteryjny, mikroflora pochwy, nadkażenie grzybicze, nudności, obrzęk miejscowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, wydzielina z pochwy, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia sromu, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zapalenie miedniczek nerkowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Echinasal –
Echinasal to syrop o barwie czerwono-brunatnej zawierający wyciągi roślinne, w tym liść babki lancetowatej, ziele grindelii, owoc róży, ziele tymianku oraz sok z jeżówki purpurowej. Podczas terapii tym preparatem mogą wystąpić działania niepożądane, głównie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka i świąd, których częstość występowania jest nieznana. Reakcje te mogą mieć różne nasilenie i lokalizację, a ich obecność wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u pacjentów z alergią na rośliny z rodziny Compositae (Asteraceae), ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii jest kluczowe, a personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do odpowiednich organów regulacyjnych, takich jak Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Contrahist
Produkt leczniczy Contrahist w postaci roztworu doustnego zawiera lewocetyryzynę dichlorowodorek w stężeniu 0,5 mg/ml i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Należy unikać jednoczesnego spożywania alkoholu ze względu na ryzyko nasilenia depresji ośrodkowego układu nerwowego. Produkt zawiera maltitol ciekły (400 mg/ml), co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy. Lewocetyryzyna może nasilać napady padaczkowe, dlatego u pacjentów z padaczką lub ryzykiem drgawek konieczne jest ścisłe monitorowanie. Ponadto, u pacjentów z ryzykiem zatrzymania moczu (uszkodzenia rdzenia kręgowego, rozrost gruczołu krokowego) należy rozważyć korzyści i ryzyko terapii oraz kontrolować funkcje układu moczowego. Leki przeciwhistaminowe mogą hamować reakcję alergiczną w testach skórnych, dlatego Contrahist powinien być odstawiony co najmniej 3 dni przed badaniem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Aurovitas 4 mg
Montelukast Aurovitas, stosowany w terapii astmy u pacjentów w różnym wieku, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci w wieku 6-14 lat (tabletki 5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (tabletki 4 mg) oraz 1038 dzieci 6 miesięcy do 5 lat (granulat i tabletki 4 mg). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz pragnienie u dzieci 2-5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostaje stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci). Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji układów obejmuje m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz pokrzywkę (często). Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, występują niezbyt często, a bardzo rzadko obserwowano nacieki eozynofilów w wątrobie.
anafilaksja, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, granulat, hipoestezja, kołatanie serca, krwawienie z nosa, kurcz mięśnia, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższenie aminotransferaz, pokrzywka, pragnienie, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Crotamiton Farmapol 100 mg/g
Produkt leczniczy Crotamiton Farmapol w postaci maści zawiera 100 mg krotamitonu w 1 gramie i jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu świerzbu (scabies) oraz objawowego leczenia świądu różnej etiologii. Świerzb, wywołany przez Sarcoptes scabiei var. hominis, jest skutecznie leczony preparatem dzięki jego działaniu przeciwpasożytniczemu, eliminującemu zarówno świerzbowce, jak i ich larwy. Maść zapewnia odpowiednią penetrację substancji czynnej przez warstwę rogową naskórka, co umożliwia długotrwałe działanie terapeutyczne w miejscu aplikacji.
atopowe zapalenie skóry, choroba pasożytnicza skóry, choroba skóry, działanie przeciwpasożytnicze, krotamiton, maść do stosowania na skórę, penetracja substancji czynnej, pokrzywka, praktyka dermatologiczna, reakcja alergiczna skóry, Sarcoptes scabiei, schorzenie dermatologiczne, schorzenie ogólnoustrojowe, stan kliniczny, stosowanie miejscowe na skórę, świąd, świąd alergiczny, świąd po ukąszeniu owadów, świerzb, świerzbowiec ludzki, terapia pierwszego rzutu, warstwa rogowa naskórka, właściwość przeciwświądowa, wyprysk kontaktowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 1000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (1000 mg + 200 mg) jest związkiem beta-laktamowym z inhibitorem beta-laktamaz, którego stosowanie wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często, ≥1/100 do <1/10), nudności, wymioty i niestrawność (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Istotne są również potencjalne powikłania wątrobowe, w tym podwyższenie AspAT i/lub AlAT (niezbyt często), zapalenie wątroby oraz żółtaczka cholestatyczna (częstość nieznana). Reakcje skórne obejmują wysypkę, świąd i pokrzywkę (niezbyt często), a także ciężkie, zagrażające życiu zespoły, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, AGEP i DRESS (częstość nieznana). Zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna, mogą predysponować do powikłań infekcyjnych i krwotocznych.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, ból głowy, choroba posurowicza, drgawki, dysbakterioza, inhibitor beta-laktamaz, kandydoza, krystaluria, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wydłużenie czasu krwawienia, wydłużenie czasu protrombinowego, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bilobil 40 mg
Lek Bilobil 40 mg zawiera standaryzowany suchy wyciąg z liści miłorzębu japońskiego, dostarczający flawonoidów (8,8–10,8 mg), ginkgolidów A, B, C (1,12–1,36 mg) oraz bilobalidu (1,04–1,28 mg) na kapsułkę. Profil bezpieczeństwa preparatu jest korzystny, a działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000). Zidentyfikowano trzy główne kategorie działań niepożądanych: zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, nudności, biegunka, wzdęcia), bóle głowy o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu oraz reakcje alergiczne skórne (świąd, zaczerwienienie, obrzęk). Mechanizmy tych działań obejmują wpływ substancji czynnych na błonę śluzową przewodu pokarmowego, działanie wazoaktywne na naczynia mózgowe oraz nadwrażliwość na składniki wyciągu lub substancje pomocnicze.
biegunka, bilobalid, ból głowy, dyskomfort brzuszny, działanie niepożądane, flawonoidy, ginkgolidy, interakcje lekowe, miłorząb japoński, naczynia mózgowe, nadwrażliwość, nietolerancja glukozy, nietolerancja laktozy, nudności, objawy neurologiczne, obrzęk skóry, ośrodkowy układ nerwowy, reakcja alergiczna skórna, reakcja dermatologiczna, rumień, suchy wyciąg z miłorzębu, świąd, świąd skóry, układ pokarmowy, wzdęcia, zaburzenia trawienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Gedeon Richter 10 mg
Lenalidomid, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem bezpieczeństwa zależnym od wskazania klinicznego, schematu leczenia, dawki i indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥10% to zaburzenia hematologiczne (neutropenia 42,2-79,0%, trombocytopenia 21,5-72,3%, niedokrwistość 21,0-70,7%), zakażenia (zapalenie płuc do 10,6%, zakażenia górnych dróg oddechowych do 26,8%), zaburzenia neurologiczne (parestezje, neuropatia obwodowa do 71,8%), żołądkowo-jelitowe (biegunka do 54,5%, zaparcia do 56,1%), metaboliczne (hipokaliemia), oraz ogólne (zmęczenie, astenia, gorączka). Ciężkie działania niepożądane (stopień 3-4) obejmują gorączkę neutropeniczną (6,0%), niewydolność nerek (6,3%), zapalenie płuc (do 10,6%) oraz żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (częstość istotna, szczególnie w skojarzeniu z deksametazonem). Wysokie ryzyko powikłań występuje u pacjentów z dużym rozmiarem guza w chłoniaku z komórek płaszcza (20% wczesnych zgonów) oraz u osób z zaburzeniami hematologicznymi wymagających ścisłego monitorowania.
astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, biegunka, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, duszność, gorączka, gorączka neutropeniczna, hipokaliemia, leukopenia, limfopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudność, odwodnienie, parestezja, posocznica, skurcz mięśniowy, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wysypka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie neutropeniczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Atomoxetine NeuroPharma 40 mg
Przedawkowanie atomoksetyny manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka), neurologicznymi (senność, zawroty głowy, drżenie) oraz zaburzeniami zachowania, w tym pobudzeniem psychoruchowym i nadmierną aktywnością. Charakterystyczne są również symptomy stymulacji układu współczulnego, takie jak tachykardia, podwyższone ciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej. Objawy skórne, takie jak świąd i wysypka, występują zwykle w łagodnej formie. W rzadkich, ale poważnych przypadkach odnotowano napady drgawkowe oraz wydłużenie odstępu QT w EKG, co może stanowić zagrożenie życia. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne przedawkowanie atomoksetyny z innymi lekami, które może prowadzić do zgonów, co podkreśla konieczność ostrożności w przypadku politoksykomanii.
atomoksetyna, biegunka, ból brzucha, czynność serca, dializoterapia, drożność dróg oddechowych, drżenie, elektrokardiogram, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nudności i wymioty, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry życiowe, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclogel 10 mg/g
Diclogel to miejscowy preparat żelowy zawierający 10 mg diklofenaku sodowego na gram, stosowany w terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej. Pomimo miejscowego zastosowania, lek może wywoływać działania niepożądane, głównie dermatologiczne, takie jak wysypka, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd. Objawy te występują często i mogą być zarówno reakcjami alergicznymi, jak i podrażnieniowymi. Dodatkowo, mogą pojawić się uczucie pieczenia i suchość skóry, choć ich częstość nie jest dokładnie określona. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz astma, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
absorpcja przezskórna, astma, biegunka, ból nadbrzusza, diklofenak sodowy, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzykowe zapalenie skóry, pieczenie skóry, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna miejscowa, rumień, skurcz oskrzeli, suchość skóry, świąd, wymioty, wyprysk, wysypka, wysypka grudkowa, wysypka krostkowa, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clofarabine Vivanta 1 mg/ml
Klofarabina, stosowana w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) i ostrej białaczki szpikowej (AML) u pacjentów pediatrycznych i młodych dorosłych (wiek >1 do ≤21 lat), charakteryzuje się wysokim profilem toksyczności. W badaniach klinicznych niemal 98% pacjentów doświadczyło co najmniej jednego działania niepożądanego związanego z terapią, a 59% zgłaszało ciężkie powikłania. Najczęstsze działania niepożądane obejmowały nudności (61%), wymioty (59%), gorączkę neutropeniczną (35%), ból głowy (24%), wysypkę (21%), biegunkę i świąd (po 20%). Odnotowano również rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłania, takie jak niewydolność oddechowa z uszkodzeniem wątroby i zespół przesiąkania włośniczek, posocznica oraz wstrząs septyczny z niewydolnością wielonarządową. Przypadek hiperbilirubinemii 4. stopnia wymagał przerwania leczenia przy dawce 52 mg/m²/dobę. Trzy zgony związane z leczeniem podkreślają konieczność ostrożności i ścisłego monitorowania pacjentów podczas terapii klofarabiną.
antybiotykoterapia, biegunka, ból głowy, gorączka, gorączka neutropeniczna, hiperbilirubinemia, klofarabina, lęk, morfologia krwi, neutropenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności, odwodnienie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, posocznica, powikłania hematologiczne, profilaktyka przeciwwymiotna, przewlekłe zmęczenie, reakcja skórna, świąd, uderzenia gorąca, uszkodzenie wątroby, wstrząs septyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie błon śluzowych, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół przesiąkania włośniczek - Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Działania niepożądane
Permetryna, stosowana w preparatach takich jak Infectoscab 5% krem, Permetryna Scabinol, Permetryna Scabinol Forte oraz SORA FORTE, wywołuje przede wszystkim reakcje skórne o częstości ≥1/100 do <1/10, takie jak świąd, wysypka rumieniowata, suchość skóry oraz parestezje. Objawy te mogą utrzymywać się do 2-4 tygodni po zakończeniu terapii, co jest związane z reakcją alergiczną na martwe świerzbowce, a nie nieskutecznością leczenia. Rzadziej obserwuje się bóle głowy, a bardzo rzadko hipopigmentację, zapalenie mieszków włosowych, otarcie naskórka czy duszność u pacjentów z nadwrażliwością. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak podniecenie, drżenie mięśni i przeczulica skóry, występują szczególnie u osób często eksponowanych na permetrynę, np. personelu medycznego, co wiąże się z jej mechanizmem działania na kanały sodowe neuronów i neurotoksycznym efektem.
biegunka, ból głowy, drżenie mięśni, duszność, działanie neurotoksyczne, hipopigmentacja skóry, Infectoscab, infekcja bakteryjna, kanał sodowy neuronu, kontaktowe zapalenie skóry, nudności, obrzęk, odczyn skórny, otarcie naskórka, parestezje, permetryna, Permetryna Scabinol, pokrzywka, przeczulica skóry, pyretroid, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość skóry, świąd, świerzb, świerzbowiec, wymioty, wyprysk, wysypka rumieniowata, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kwiatów dziewanny – Przeciwwskazania stosowania
Wyciąg z kwiatów dziewanny (Verbasci floris extractum fluidum), pozyskiwany z gatunków Verbascum thapsus L., V. densiflorum Bertol. i V. phlomoides L., jest stosowany jako substancja czynna w preparatach przeciwkaszlowych, np. Noverban. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na wyciąg, objawiająca się wysypką, świądem, obrzękiem lub reakcjami anafilaktycznymi. Preparat zawiera 0,96 g wyciągu płynnego na 5 ml syropu (stężenie 0,5-1:1), a rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym jest 40% (V/V) etanol. Należy uwzględnić także obecność etanolu (4-7% V/V) oraz sacharozy (ok. 3,8 g/5 ml), które stanowią istotne czynniki ryzyka u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, cukrzycą, nietolerancją fruktozy, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
alternatywna metoda leczenia, charakterystyka produktu leczniczego, choroba OUN, choroba wątroby, cukrzyca, działanie przeciwkaszlowe, nadwrażliwość, nietolerancja fruktozy, Noverban, obrzęk, padaczka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, uzależnienie od alkoholu, Verbascum thapsus, wyciąg z kwiatów dziewanny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy – Leczenie
Pokrzywka (urticaria) i obrzęk naczynioruchowy (angioedema) wymagają leczenia dostosowanego do rodzaju i nasilenia objawów. Podstawą terapii są leki przeciwhistaminowe drugiej generacji, takie jak cetyryzyna, lewocetyryzyna, feksofenadyna, loratadyna, desloratadyna, bilastyna i rupatadyna, stosowane nawet w dawkach do 4-krotnie wyższych (np. cetyryzyna do 40 mg/dobę) w przewlekłej pokrzywce. W przypadku braku odpowiedzi można dodać leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji (np. hydroksyzynę) lub zastosować krótki kurs doustnych kortykosteroidów (prednizon 3-10 dni). Ciężkie ataki z obrzękiem dróg oddechowych wymagają podania adrenaliny (epinefryny) i natychmiastowej interwencji. Omalizumab (Xolair) jest rekomendowany jako leczenie trzeciego rzutu u pacjentów z przewlekłą pokrzywką oporną na leczenie przeciwhistaminowe, podawany w comiesięcznych iniekcjach, z efektywnością u około 65% chorych.
adrenalina, antagonista receptora leukotrienowego, berotralstat, cyklosporyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ekalantyd, ikatybant, inhibitor ACE, inhibitor C1-esterazy, inhibitor kalikreiny, kortykosteroid, kwas traneksamowy, lanadelumab, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, montelukast, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, przewlekła pokrzywka, świąd, świszczący oddech, terapia desensytyzacyjna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Actimodan
Modafinil jest wskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzoną narkolepsją zgodnie z kryteriami ICSD2, po wykluczeniu innych przyczyn hipersomnii. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) oraz zespół DRESS, które pojawiają się zwykle w ciągu 1-5 tygodni terapii. Częstość występowania wysypki prowadzącej do przerwania leczenia wynosi około 0,8% u dzieci i młodzieży (13/1585), natomiast u dorosłych ciężkie reakcje skórne nie były zgłaszane. Modafinil nie jest zalecany u osób poniżej 17 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz podwyższone ryzyko działań niepożądanych skórnych i psychiatrycznych. W przypadku pojawienia się wysypki lub objawów nadwrażliwości wielonarządowej (gorączka, zapalenie mięśnia sercowego, wątroby, eozynofilia, leukopenia, małopłytkowość) należy natychmiast przerwać leczenie.
badania czynnościowe wątroby, brak laktazy, ciężkie reakcje skórne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, EKG, eozynofilia, hipersomnia, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, narkolepsja, niemiarowość serca, objawy psychotyczne, pobudzenie maniakalne, przerost lewej komory serca, reakcja nadwrażliwości wielonarządowej, serce płucne, steroidowe środki antykoncepcyjne, świąd, wypadanie płatka zastawki mitralnej, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowania samobójcze, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany niedokrwienne - Leksykon substancji czynnych
Walacyklowir – Przeciwwskazania stosowania
Walacyklowir, prolek acyklowiru, jest stosowany w terapii zakażeń wirusem opryszczki, półpaśca oraz w profilaktyce zakażeń wirusem cytomegalii. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na walacyklowir, acyklowir lub substancje pomocnicze zawarte w preparatach, takich jak Vaciclor 500 mg i Vaciclor 1000 mg. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, świąd, obrzęk naczynioruchowy, objawy oddechowe (duszność, świszczący oddech) oraz reakcje anafilaktyczne. Przeciwwskazanie dotyczy wszystkich dostępnych dawek i postaci farmaceutycznych walacyklowiru.
duszność, lek przeciwwirusowy, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, półpasiec, prolek acyklowiru, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, świszczący oddech, tabletka powlekana, wirus cytomegalii, wirus opryszczki, wysypka, wywiad alergologiczny, zakażenie wirusem opryszczki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spastyna Max 80 mg
Produkt leczniczy Spastyna Max zawiera drotaweryny chlorowodorek w dawce 80 mg i może wywoływać działania niepożądane o częstości rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęściej zgłaszanych należą nudności i zaparcia (zaburzenia żołądka i jelit), ból głowy, zawroty głowy oraz bezsenność (zaburzenia układu nerwowego), kołatanie serca (zaburzenia serca) oraz niedociśnienie tętnicze (zaburzenia naczyniowe). Ponadto mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd (zaburzenia układu immunologicznego). Objawy te mogą wpływać na komfort pacjenta i wymagać modyfikacji terapii, zwłaszcza u osób z chorobami układu krążenia lub skłonnościami do reakcji alergicznych.
adherencja do terapii, bezsenność, ból głowy, choroba układu krążenia, drogi oddechowe, drotaweryny chlorowodorek, farmakoterapia, kołatanie serca, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, nudności, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postać farmaceutyczna, ryzyko upadków, świąd, wysypka, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia serca, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazole Noridem 40 mg, stosowany do infuzji, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują ból głowy, ból brzucha, zaparcia, biegunkę, wzdęcia oraz nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna rozpływna martwica naskórka (TEN), DRESS oraz AGEP, które mogą stanowić zagrożenie życia. Rzadko obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę i pancytopenię, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi u pacjentów długotrwale leczonych. Ponadto, rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciężkie reakcje skórne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omeprazol, osłabienie mięśniowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polip żołądka, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świąd, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, wzdęcia, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie cewkowo-śródmiąższowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tymsal-spray –
Lek Tymsal-spray, zawierający wyciąg z ziela tymianku oraz nalewkę z ziela szałwii, może wywoływać działania niepożądane głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości. Do najważniejszych objawów należą duszność, pokrzywka oraz miejscowe obrzęki, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycją alergiczną. Duszność, jako potencjalnie zagrażający życiu objaw, wymaga natychmiastowego przerwania stosowania leku i interwencji medycznej. Pokrzywka i obrzęki, choć mniej groźne, również wskazują na konieczność zaprzestania terapii i ewentualnej konsultacji lekarskiej. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla potrzebę uważnego monitorowania pacjentów podczas stosowania preparatu.
bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, duszność, działanie niepożądane, ekspozycja na alkohol, farmakonadzór, mediator zapalny, nalewka z szałwii, obrzęk miejscowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wyciąg z tymianku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Teva 125 mg; 80 mg
Profil bezpieczeństwa aprepitantu został oceniony na podstawie danych z około 6500 dorosłych i 184 pacjentów pediatrycznych, wykazując specyficzne działania niepożądane związane z jego stosowaniem w profilaktyce nudności i wymiotów po chemioterapii o wysokim (HEC) i umiarkowanym (MEC) ryzyku. U dorosłych z HEC najczęściej obserwowano czkawkę (4,6% vs 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcia (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W populacji pediatrycznej najczęstsze działania to czkawka (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Profil działań niepożądanych pozostaje stabilny przy wielokrotnym stosowaniu do 6 cykli chemioterapii. W leczeniu nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) aprepitant wiązał się z wyższą częstością bólu w nadbrzuszu, zaparć i innych objawów ze strony układu pokarmowego oraz neurologicznego w porównaniu do ondansetronu.
aminotransferaza alaninowa, aprepitant, bezsenność, ból głowy, ból nadbrzusza, chemioterapia o umiarkowanym ryzyku wymiotów, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, czkawka, duszność, gorączka neutropeniczna, infekcja gronkowcowa, niedoczulica, niedokrwistość, niedrożność przepuszczająca, niestrawność, nudności, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, upośledzenie wymowy, wrzód dwunastnicy, wymioty, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie jamy ustnej, zapalenie okrężnicy neutropeniczne, zapalenie spojówek, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie łaknienia, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Zespół flawonów – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparat Baikaderm zawiera 1,33 g zespołu flawonów izolowanych z korzenia Scutellaria baicalensis (75% bajkaliny) oraz 1,00 g alantoiny na 100 g kremu. Terapia wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza w ciągu pierwszych 7-10 dni stosowania – brak poprawy lub pogorszenie stanu skóry wymaga konsultacji specjalistycznej. Preparat nie jest wskazany u dzieci poniżej 12. roku życia. Należy uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak alkohol stearylowy (2,5 g/100 g) i benzoesan sodu (0,2 g/100 g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, w tym kontaktowe zapalenie skóry oraz podrażnienia błon śluzowych i oczu.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Silodosin MSN 4 mg
Sylodosyna, stosowana w dawce 8 mg raz na dobę w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, została oceniona w czterech kontrolowanych badaniach klinicznych fazy II-III oraz dwóch długoterminowych badaniach obserwacyjnych, obejmujących łącznie 1581 pacjentów, z czego 961 stosowało lek co najmniej 6 miesięcy, a 384 przez 1 rok. Najczęstszym działaniem niepożądanym były zaburzenia wytrysku nasienia (wytrysk wsteczny lub anejakulacja) występujące u około 23% pacjentów, które są odwracalne i ustępują zwykle w ciągu kilku dni po zakończeniu terapii. Inne często obserwowane działania niepożądane to niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz biegunka. Rzadziej występowały reakcje alergiczne, tachykardia, omdlenia, suchość w jamie ustnej, podwyższone enzymy wątrobowe oraz zaburzenia erekcji.
anejakulacja, badanie kliniczne, badanie obserwacyjne, biegunka, ciężka reakcja alergiczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, omdlenie, operacja zaćmy, placebo, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, senność, suchość jamy ustnej, świąd, sylodosyna, tachykardia, wysypka, wytrysk wsteczny, zaburzenie erekcji, zaburzenie wytrysku nasienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Livopill 1500 μg
Livopill, zawierający 1500 mikrogramów lewonorgestrelu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są nudności, występujące bardzo często (≥1/10). Często (≥1/100 do <1/10) pojawiają się bóle głowy, zawroty głowy, bóle podbrzusza, biegunka, wymioty oraz zaburzenia cyklu miesiączkowego, takie jak krwawienia niezwiązane z miesiączką, opóźnienie miesiączki powyżej 7 dni (wymagające wykluczenia ciąży), nieregularne krwawienia oraz tkliwość piersi. Bardzo rzadko (<1/10 000) zgłaszano ból brzucha, ból w miednicy, bolesne miesiączki, obrzęk twarzy oraz reakcje skórne, takie jak wysypka, pokrzywka i świąd, które mogą wskazywać na reakcję nadwrażliwości.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból miednicy, ból podbrzusza, bolesne miesiączki, działanie niepożądane, krwawienie międzymiesiączkowe, lewonorgestrel, Livopill, monitorowanie pacjenta, nieregularne krwawienie miesiączkowe, nudności, obrzęk twarzy, opóźnienie miesiączki, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tkliwość piersi, układ nerwowy, układ rozrodczy, wymioty, wysypka, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hylosept 20 mg/g
Przedawkowanie kwasu fusydynowego w kremie Hylosept (20 mg/g) jest mało prawdopodobne ze względu na miejscową formę podania oraz niskie ryzyko toksyczności przy przypadkowym połknięciu. Całkowita zawartość substancji czynnej w standardowym opakowaniu (30 g) wynosi 600 mg, co nie przekracza zatwierdzonej dawki dobowej dla większości pacjentów, z wyjątkiem dzieci poniżej 1 roku życia o masie ciała ≤10 kg. U osób bez nadwrażliwości nie spodziewa się objawów klinicznych, natomiast u pacjentów z alergią na kwas fusydynowy możliwe są reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, świąd czy obrzęk, wymagające obserwacji klinicznej.
alkohol cetylowy, butylohydroksyanizol, dawka dobowa, krem Hylosept, kwas fusydynowy, nadwrażliwość na substancje, obrzęk, postać farmaceutyczna, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, sorbinian potasu, stężenie leku, substancja pomocnicza, świąd, wysypka, zastosowanie miejscowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin przezroczysty 7 mg/24 h (36 mg)
System transdermalny NiQuitin Przezroczysty zawiera 36 mg nikotyny, dostarczając 7 mg nikotyny w ciągu 24 godzin. Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak przemijająca wysypka, świąd, pieczenie, drętwienie, obrzęk, ból oraz pokrzywka. Występują również działania niepożądane związane z farmakologicznym działaniem nikotyny lub zespołem odstawiennym po zaprzestaniu palenia, w tym zaburzenia snu (koszmary senne, bezsenność), nerwowość, ból głowy, zawroty głowy, kołatanie serca, nudności, wymioty, duszność, kaszel oraz objawy grypopodobne. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często (>10%) do bardzo rzadko (<0,01%), z uwzględnieniem specyficznych reakcji, takich jak drgawki u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leczenie przeciwdrgawkowe.
alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból mięśniowy, ból nadbrzusza, ból stawu, depresja, drętwienie, drgawka, drżenie, duszność, kaszel, kołatanie serca, kontaktowe zapalenie skóry, koszmar senny, lęk, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, nerwowość, niepokój, niestrawność, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, rozdrażnienie, rumień, senność, suchość jamy ustnej, świąd, system transdermalny, tachykardia, uczucie pieczenia, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, wysypka, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu, zapalenie gardła, zaparcie, zawrót głowy, zespół odstawienny, zmienność nastroju - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Proursan 400 mg
Lek Proursan 400 mg, zawierający kwas ursodeoksycholowy, stosowany jest w różnych schematach dawkowania dostosowanych do wskazań klinicznych oraz masy ciała pacjenta. W leczeniu kamieni żółciowych dawka wynosi około 10 mg/kg mc., co przekłada się na 1 do 3 tabletek powlekanych (400 mg każda) w zależności od masy ciała (od 47 kg wzwyż). Tabletki należy przyjmować wieczorem, regularnie przez okres 6-24 miesięcy, monitorując skuteczność terapii co 6 miesięcy badaniami obrazowymi. W przypadku braku redukcji kamieni po 12 miesiącach lub ich zwapnienia, leczenie należy przerwać. W pierwotnym żółciowym zapaleniu wątroby dawka dobowa wynosi 14 ± 2 mg/kg mc., podawana początkowo w 2-4 dawkach podzielonych, a następnie jednorazowo wieczorem, co odpowiada 2-4 tabletkom dziennie. U dzieci z mukowiscydozą w wieku 6-18 lat dawka początkowa wynosi 20 mg/kg mc. na dobę, podzielona na 2-3 dawki, z możliwością zwiększenia do 30 mg/kg mc.
badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, dawka podzielona, efekt terapeutyczny, kamienie żółciowe, kamienie żółciowe cholesterolowe, kwas ursodeoksycholowy, monitorowanie skuteczności leczenia, mukowiscydoza, objawy kliniczne, parametry czynnościowe wątroby, pierwotne żółciowe zapalenie wątroby, schemat dawkowania, substancja czynna, świąd, zwapnienie kamieni żółciowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finahit 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych (Finahit), wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, głównie dotyczących sfery seksualnej, takich jak impotencja, obniżony popęd płciowy oraz zaburzenia ejakulacji, które pojawiają się zwykle na początku terapii i u większości pacjentów ustępują w trakcie leczenia. Długoterminowe badania, w tym 7-letnie badanie kontrolowane placebo obejmujące 18882 mężczyzn, wykazały zmniejszenie częstości raka stercza (18,4% w grupie finasterydu vs. 24,4% w grupie placebo), jednak odnotowano nieznany związek z występowaniem nowotworów o wysokiej punktacji Gleasona (7-10) u 6,4% leczonych finasterydem. Finasteryd wpływa również na obniżenie stężenia PSA, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników diagnostycznych. Ponadto, rzadziej obserwuje się zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój), reakcje nadwrażliwości (świąd, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), a także powiększenie i tkliwość piersi (ginekomastia). W przypadku pacjentów z zaburzeniami wątroby konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych, gdyż zgłaszano ich podwyższenie.
badanie MTOPS, biopsja gruczołu krokowego, ból jąder, depresja, doksazosyna, finasteryd, ginekomastia, impotencja, niepokój, obniżony popęd płciowy, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, pokrzywka, powiększenie piersi, rak piersi u mężczyzn, rak stercza, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, stężenie PSA, świąd, tkliwość piersi, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zmniejszona objętość ejakulatu, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Stoperan 2 mg
Loperamidu chlorowodorek w dawce 2 mg, stosowany w preparacie Stoperan, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, które należy rozpatrywać w kontekście leczenia zespołu biegunkowego. Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Bardzo rzadko obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, zmęczenie, senność), układu pokarmowego (zaparcia, nudności, wymioty, wzdęcia, ból brzucha, suchość w jamie ustnej), a także poważne powikłania, takie jak niedrożność jelit, toksyczne rozszerzenie okrężnicy (megacolon toxicum) oraz ostre zapalenie trzustki o nieznanej częstości występowania, które może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Występują również rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczna rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i hospitalizacji.
ból brzucha, loperamidu chlorowodorek, megacolon, megacolon toxicum, niedrożność jelit, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flegtac Kaszel 1,6 mg/ml
Flegtac Kaszel, zawierający 1,6 mg/ml bromoheksyny chlorowodorku w postaci syropu, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Do najczęstszych należą rzadkie objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka oraz ból w nadbrzuszu, a także niestrawność o częstości nieznanej. Bardzo rzadko obserwowano objawy neurologiczne, w tym ból głowy, zawroty głowy i senność. Reakcje skórne, choć rzadkie, mogą mieć charakter poważny i obejmować wysypkę, pokrzywkę, a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu zmiany, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica. Rzadko występują również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i świąd. Z układu sercowo-naczyniowego zgłaszano obniżenie ciśnienia krwi o częstości nieznanej, a w badaniach laboratoryjnych obserwowano podwyższenie enzymów wątrobowych AST i ALT, co może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, bromoheksyna chlorowodorek, hipotensja, nadmierna potliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, senność, świąd, syrop przeciwkaszlowy, terminologia MedDRA, toksyczna martwica naskórka, transaminazy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydroxyzinum Bluefish 10 mg
Hydroxyzinum Bluefish to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 10 mg oraz 25 mg, zawierający chlorowodorek hydroksyzyny jako substancję czynną. Wskazaniem do stosowania u dorosłych jest objawowe leczenie stanów lękowych, szczególnie gdy objawy psychiczne i somatyczne wpływają negatywnie na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Ponadto, lek jest zalecany w objawowym leczeniu świądu u pacjentów od 6 roku życia, w tym dzieci, młodzieży i dorosłych, w przebiegu różnych schorzeń dermatologicznych. Tabletki 10 mg mają średnicę 5,0 mm, natomiast tabletki 25 mg są kapsułkowate o wymiarach 10,0 mm x 4,0 mm i posiadają linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki. Hydroxyzinum Bluefish zawiera laktozę jednowodną w ilości 22 mg w tabletce 10 mg oraz 55 mg w tabletce 25 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Benzacne 50 mg/g
Produkt leczniczy Benzacne, zawierający benzoilu nadtlenek w stężeniach 50 mg/g oraz 100 mg/g w formie żelu, wykazuje działanie keratolityczne i drażniące, co może prowadzić do miejscowych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to przesuszenie i nadmierne łuszczenie się skóry, zaczerwienienie oraz uczucie ciepła lub delikatnego kłucia w miejscu aplikacji, szczególnie w pierwszym tygodniu terapii. Zaleca się wówczas zmniejszenie częstości stosowania preparatu (np. z codziennego na co drugi dzień) oraz stosowanie łagodnych, bezwodnych środków nawilżających, co zwykle pozwala na kontynuację leczenia bez konieczności jego przerwania.
alergiczne zapalenie kontaktowe, benzoilu nadtlenek, Benzoylis peroxidum, działanie drażniące, działanie keratolityczne, leczenie objawowe, leczenie przeciwalergiczne, łuszczenie skóry, obrzęk, pęcherzyki, pieczenie skóry, przesuszenie skóry, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, rumień, świąd, wysypka skórna, zaczerwienienie skóry, zmiany grudkowe, zmiany plamisto-grudkowe, zmiany rumieniowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dutazyr 0,5 mg
Dutasteryd (Dutazyr 0,5 mg, kapsułki miękkie) nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn, co potwierdzają dane farmakodynamiczne oraz wyniki dwuletnich badań klinicznych fazy III obejmujących 2167 mężczyzn. Działania niepożądane związane z leczeniem występowały u około 19% pacjentów, głównie w pierwszym roku terapii, i dotyczyły przede wszystkim układu rozrodczego (np. impotencja 6,0% w pierwszym roku, zmniejszenie libido 3,7%, zaburzenia wytrysku 1,8%), które nie wpływają bezpośrednio na zdolności psychomotoryczne. Należy jednak zwrócić uwagę na rzadkie, ale potencjalnie istotne zaburzenia psychiczne, takie jak depresja o nieznanej częstości, które mogą upośledzać koncentrację i refleks, a tym samym pośrednio wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Reakcje alergiczne o nieznanej częstości, w przypadku nasilenia, mogą również obniżać komfort i zdolność koncentracji pacjenta.
charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, depresja, dutasteryd, działanie niepożądane, impotencja, objaw depresyjny, obniżone libido, obrzęk miejscowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, profil działań niepożądanych, przedawkowanie leku, reakcja alergiczna, schorzenie współistniejące, świąd, układ rozrodczy, wysypka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie wytrysku, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Furazek 100 mg
Furazek, zawierający furazydynę w dawce 100 mg, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się nudności (8%), bóle głowy (6%) oraz nadmierne oddawanie gazów (1,5%). Rzadziej (<1%) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak methemoglobinemia prowadząca do sinicy, niedokrwistość megaloblastyczna lub hemolityczna u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, a także neuropatia obwodowa, która może mieć ostry lub nieodwracalny przebieg, szczególnie u osób z niewydolnością nerek, cukrzycą, niedokrwistością, zaburzeniami elektrolitowymi lub niedoborem witaminy B. Ponadto, Furazek może wywoływać ostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości, w tym zwłóknienie płuc i śródmiąższowe zapalenie płuc, zwłaszcza u osób starszych stosujących lek powyżej 6 miesięcy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, dyspepsja, furazydyna, łysienie, martwica miąższu wątroby, methemoglobinemia, neuropatia obwodowa, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra reakcja nadwrażliwości, pochodna nitrofuranu, pokrzywka, polekowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, senność, sinica, skurcz mięśni, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wymioty, wysięk opłucnowy, wysypka, wzdęcia, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orocal D3 Lemon 500 mg + 10 mcg
Lek Orocal D3 Lemon zawiera 500 mg wapnia w postaci węglanu wapnia oraz 400 j.m. (10 µg) cholekalcyferolu (witamina D3) w jednej tabletce. Działania niepożądane tego preparatu zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Wśród zaburzeń układu immunologicznego zgłaszano reakcje o częstości nieznanej, takie jak obrzęk naczynioruchowy i obrzęk krtani, które mogą zagrażać życiu. Zaburzenia metaboliczne obejmują hiperkalcemię (>2,6 mmol/l) i hiperkalciurię, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko (<1/10 000) zespół mleczno-alkaliczny, związany z przedawkowaniem, objawiający się m.in. hiperkalcemią, zasadowicą i niewydolnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek istnieje ryzyko hiperfosfatemii, wapnicy nerek oraz kamicy nerkowej, co wymaga szczególnej ostrożności.
biegunka, ból brzucha, cholekalcyferol, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, kamica nerkowa, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość, niestrawność, niewydolność nerek, nudność, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, wapnica nerek, węglan wapnia, witamina D3, wysypka, wzdęcie, zaparcie, zasadowica, zespół mleczno-alkaliczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi i monitoringiem po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane występowały u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, a u 6,9% w grupie placebo. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami wątroby oraz historią nadwrażliwości na leki przeciwhistaminowe.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, desloratadyna, drgawki, duszność, fotowrażliwość, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcje nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tabletka powlekana, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, żółtaczka