pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zalanzo 30 mg
Lek Zalanzo, zawierający lansoprazol w dawkach 15 mg lub 30 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się hematologiczne zaburzenia, takie jak małopłytkowość, eozynofilia i leukopenia, a także objawy ze strony układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej). Często występuje także zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy skórne, takie jak pokrzywka, świąd i osutka. Rzadziej notuje się poważniejsze stany, w tym agranulocytozę, pancytopenię, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa, a także śródmiąższowe zapalenie nerek i ginekomastię. Wśród działań niepożądanych o częstości nieznanej wymienia się hipomagnezemię, hiponatremię oraz podwyższenie cholesterolu i triglicerydów.
agranulocytoza, ból stawowy, dysfagia, dysgeuzja, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, halucynacje wzrokowe, hipertrójglicerydemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przełyku, kapsułki dojelitowe, lansoprazol, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pokrzywka, polipy dna żołądka, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie języka, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vocaflam 8,75 mg
Flurbiprofen w postaci pastylek twardych (Vocaflam 8,75 mg) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym aromaty miodowy i cytrynowy zawierające potencjalne alergeny (cytronelol, cytral, geraniol, limonen, linalol). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują także reakcje nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ, aktywną lub nawracającą chorobę wrzodową, krwawienia i perforacje przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenie jelita grubego, zaburzenia krwotoczne oraz ostatni trymestr ciąży. Flurbiprofen może nasilać niewydolność serca, nerek i wątroby, dlatego jest przeciwwskazany w ciężkich postaciach tych schorzeń. Każda pastylka zawiera 1536,51 mg sacharozy i 1280,43 mg glukozy ciekłej, co wymaga ostrożności u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją cukrów.
astma, choroba autoimmunologiczna, choroba wrzodowa, dysfagia, flurbiprofen, hematopoeza, interakcja lekowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na flurbiprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jelit, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, skurcz oskrzeli, trymestr ciąży, zaburzenia krwotoczne, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia wytwarzania krwi, zapalenie jelita grubego - Leksykon substancji czynnych
Sód jodohipuran – Działania niepożądane
Sód jodohipuran znakowany izotopem jodu-131 (131I) jest stosowany w diagnostyce funkcji nerek i charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, co potwierdzają dane literaturowe, m.in. z Journal of Nuclear Medicine (1996). Pomimo braku poważnych działań niepożądanych, u pacjentów mogą wystąpić rzadkie reakcje niepożądane o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, takie jak nudności, wymioty, wysypka, świąd, pokrzywka oraz obniżone ciśnienie tętnicze (poniżej 90/60 mmHg). Objawy te zwykle ustępują samoistnie, jednak wymagają monitorowania, zwłaszcza u osób z chorobami układu krążenia lub historią reakcji alergicznych.
charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie tętnicze, czynnik wywołujący, diagnostyka radioizotopowa, działanie niepożądane, funkcja nerek, hipotensja, Hipuran-131I, leczenie przeciwalergiczne, monitorowanie bezpieczeństwa, nudności, obniżone ciśnienie krwi, omdlenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, sód jodohipuran, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vessel due F 250 LSU
Sulodeksyd, substancja czynna leku Vessel due F, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, potwierdzony badaniami klinicznymi na 3258 pacjentach oraz danymi z monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwuje się działania ze strony układu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu, biegunka, ból żołądka i nudności, a także zawroty głowy w obrębie układu nerwowego i ucha. Rzadziej występują objawy skórne (wysypka, wyprysk, rumień, pokrzywka) oraz reakcje miejscowe po podaniu pozajelitowym (ból i krwiak w miejscu iniekcji). Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego, utratę przytomności, obrzęk naczynioruchowy, niedokrwistość oraz wybroczyny.
ból nadbrzusza, ból żołądka, dyspepsja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie żołądkowe, krwiak w miejscu podania, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, podanie pozajelitowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, smołowaty stolec, sulodeksyd, utrata przytomności, wybroczyna, wyprysk, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Xaleba 90 mg
Produkt leczniczy Xaleba zawierający etorykoksyb dostępny jest w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg w postaci tabletek powlekanych. Przeciwwskazania do stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze (w tym laktozę w ilościach od 1,2 mg do 4,9 mg w zależności od dawki), a także reakcje alergiczne po NLPZ lub inhibitorach COX-2, takie jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy czy pokrzywka. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, krwawieniem z przewodu pokarmowego, zapaleniem błony śluzowej jelit, zastoinową niewydolnością serca (klasa II-IV wg NYHA), niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym (>140/90 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i naczyń mózgowych ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i gastrologicznych.
albumina w surowicy, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polip nosa, przewód tętniczy Botalla, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pollinex + Rye 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml (leczenie podstawowe); 4000 SU/ml (leczenie podtrzymujące)
Mieszanka alergoidów pyłku 13 traw stosowana w immunoterapii swoistej, preparat POLLINEX+Rye, wymaga precyzyjnego dawkowania, aby uniknąć przedawkowania, które może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Kluczowe czynniki ryzyka to nieprzestrzeganie odstępów między dawkami, podanie dawki wyższej niż zalecana (szczególnie przy przejściu między stężeniami 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml) oraz błędna droga podania (donaczyniowa lub domięśniowa zamiast podskórnej). Przedawkowanie manifestuje się nasilonymi reakcjami miejscowymi (obrzęk, zaczerwienienie, świąd) oraz systemowymi, od łagodnych (świąd, pokrzywka, nieżyt nosa) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny, spadek ciśnienia tętniczego), z ryzykiem wzrastającym szczególnie przy podaniu donaczyniowym.
adrenalina, alergoidy pyłku traw, beta-2-mimetyk, immunoterapia alergenowa, immunoterapia swoista, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, nieżyt nosa, obrzęk miejscowy, obrzęk twarzy, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, pokrzywka, Pollinex+Rye, resuscytacja, skurcz oskrzeli, świąd uogólniony, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak epolaminy – Przeciwwskazania stosowania
Diklofenak epolaminy, stosowany miejscowo w formie plastrów (Diklofenak Viatris zawiera 180 mg substancji czynnej, co odpowiada 140 mg diklofenaku sodowego), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, kwas acetylosalicylowy, inne NLPZ oraz składniki pomocnicze takie jak metylu i propylu parahydroksybenzoesan (E218, E216) i glikol propylenowy. Należy unikać stosowania u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ (astma, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, ostry nieżyt nosa), uszkodzeniami skóry (wysiękowe zapalenie, wyprysk, zakażenia, oparzenia, rany), aktywną chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko powikłań okołoporodowych. Preparat jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aplikacja przezskórna, astma, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, diklofenak epolaminy, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, przewód tętniczy Botalla, reakcja fotouczuleniowa, trymestr ciąży, wchłanianie systemowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, wysiękowe zapalenie skóry, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażone zmiany skórne, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sylvie 30 30 mcg + 75 mcg
Lek Sylvie 30 to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 30 µg etynyloestradiolu i 75 µg gestodenu. Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zaburzeń zakrzepowo-zatorowych żył i tętnic, które mogą prowadzić do incydentów sercowo-naczyniowych takich jak zawał mięśnia sercowego, udar czy zatorowość płucna. Ponadto obserwuje się ryzyko nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby, co wymaga odpowiedniej diagnostyki i monitorowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość zaostrzenia objawów dziedzicznego i nabytego obrzęku naczynioruchowego oraz potencjalne zwiększenie liczby rozpoznań raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, choroba Leśniowskiego-Crohna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, etynyloestradiol, gestoden, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, nowotwór wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, pląsawica Sydenhama, pokrzywka, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tabletka drażowana, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, upławy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wymioty, wysypka, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zakrzepica, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zmiana nastroju, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna, zwiększenie libido, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Miotła zbożowa – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Perosall T13, zawierającego mieszankę alergenów pyłku traw, w tym miotłę zbożową (Apera spica venti) w stężeniach od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji niepożądanych, zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Objawy miejscowe obejmują świąd, pieczenie, obrzęk języka i warg oraz podrażnienie gardła, pojawiające się już przy dawkach od 10 JS/ml. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, spadek ciśnienia tętniczego, nudności, wymioty oraz wstrząs anafilaktyczny, występują głównie przy dawkach od 1000 JS/ml, a szczególnie przy 5000 JS/ml, stanowiąc zagrożenie życia pacjenta.
adrenalina, alergen pyłku trawy, beta2-mimetyk, biegunka, ból brzucha, duszność, grzebienica pospolita, kłosówka wełnista, kortykosteroid, kostrzewa łąkowa, kupkówka pospolita, lek przeciwhistaminowy, mietlica biaława, miotła zbożowa, nadmierne ślinienie, niepokój i lęk, nudności i wymioty, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, pieczenie jamy ustnej, podrażnienie gardła, pokrzywka, rajgras wyniosły, reakcja anafilaktyczna, roztwór podjęzykowy, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, świąd jamy ustnej, tachykardia, tomka wonna, tymotka łąkowa, wiechlina, wstrząs anafilaktyczny, wyczyniec łąkowy, życica trwała, żyto zwyczajne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cetigran 10 mg
Cetyryzyna dichlorowodorek, substancja czynna leku Cetigran (10 mg/tabletka), jest silnym i wysoce selektywnym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, należącym do pochodnych piperazyny (kod ATC: R06A E07). Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwalergicznego, skutecznie hamując napływ eozynofili w późnej fazie reakcji zapalnej skóry i spojówek u pacjentów atopowych. Badania kliniczne potwierdziły jej skuteczność w dawkach 5-10 mg w łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz w hamowaniu powstawania bąbli pokrzywkowych i zaczerwienienia skóry po podaniu histaminy. U pacjentów z astmą o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, cetyryzyna w dawce 10 mg/dobę nie wpływa negatywnie na czynność płuc, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania w tej grupie chorych.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma łagodna do umiarkowanej, atopia, bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo kardiologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwhistaminowe, eozynofil, hydroksyzyna, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, nietolerancja laktozy, odstęp QT, pochodna piperazyny, pokrzywka, późna faza reakcji zapalnej, receptor histaminowy H1, schorzenie alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletka powlekana, wiązanie z receptorem - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – BILARGENA 20 mg
Bilargena to lek przeciwhistaminowy II generacji zawierający bilastynę jednowodną w dawce 20 mg, dostępny w postaci białych, okrągłych tabletek o średnicy 7 mm. Preparat jest wskazany do objawowego leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno sezonowego, jak i całorocznego), alergicznego zapalenia spojówek oraz pokrzywki u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Bilastyna skutecznie łagodzi objawy takie jak katar, świąd, kichanie, uczucie zatkania nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu oraz bąble pokrzywkowe i świąd skóry, nie eliminując jednak przyczyny alergii.
alergen zwierzęcy, alergia całoroczna, alergia sezonowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, bąbel pokrzywkowy, bilastyna, działanie przeciwalergiczne, działanie sedatywne, lek przeciwhistaminowy II generacji, objaw alergii, pleśń, pokrzywka, pylica, roztocze kurzu domowego, świąd skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem AptaPharma 500 mg
Meropenem, antybiotyk z grupy karbapenemów, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie 4872 pacjentów (5026 zastosowań). Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (2,3%), wysypkę (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach laboratoryjnych dominują trombocytoza (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych u 1,5-4,3% pacjentów. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, z uwzględnieniem m.in. zakażeń drożdżakowych, zaburzeń hematologicznych (eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia), poważnych reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja), zaburzeń neurologicznych (ból głowy, drgawki), oraz powikłań skórnych (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, aminotransferazy, anafilaksja, biegunka, ból brzucha, Clostridioides difficile, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, hiperbilirubinemia, hiperkreatynemia, karbapenemy, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, meropenem, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytoza, zakażenie bakteryjne, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita poantybiotykowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Difortan 100 mg/g
Etofenamat, substancja czynna leku Difortan w postaci żelu o stężeniu 100 mg/g, wykazuje działania niepożądane głównie miejscowe, dotyczące skóry i tkanki podskórnej. Najczęściej obserwuje się świąd, rumień oraz miejscowe podrażnienie, występujące u 1-10% pacjentów, które zwykle ustępują po przerwaniu terapii. Rzadziej (0,01-0,1%) mogą pojawić się kontaktowe i alergiczne zapalenie skóry oraz fotodermatoza, wymagające przerwania stosowania leku i wdrożenia leczenia przeciwzapalnego lub przeciwhistaminowego. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje (<0,01%) obejmują pokrzywkę, zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), które wymagają natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia ogólnoustrojowego i dermatologicznego.
alergiczne zapalenie skóry, bąbel pokrzywkowy, błona śluzowa, etofenamat, fotodermatoza, infekcja wtórna, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie dermatologiczne, lek przeciwhistaminowy, miejscowy kortykosteroid, naczynie krwionośne, nadwrażliwość skóry, niesteroidowy lek przeciwzapalny, podrażnienie miejscowe, podrażnienie skóry, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja alergiczna typu IV, rumień, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia skóry, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Groprinosin Baby
Lek Groprinosin Baby w formie syropu zawiera 50 mg/ml inozyny pranobeks i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową lub żółciową oraz zaburzeniami czynności nerek. Podczas terapii obserwuje się przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy (górna granica 8 mg/dl lub 0,42 mmol/l). Wzrost ten wynika z katabolizmu inozyny, a nie z zaburzeń enzymatycznych czy klirensu nerkowego. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kwasu moczowego oraz parametrów nerkowych, a także wątroby i morfologii krwi podczas długotrwałej terapii, ze względu na ryzyko powstawania kamieni nerkowych i potencjalnych działań niepożądanych.
anafilaksja, cukrzyca, czynność nerek, dna moczanowa, enzym wątrobowy, glikemia, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamica żółciowa, kamień nerkowy, kwas moczowy, metylu parahydroksybenzoesan, morfologia krwi, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 200 mg
Tapentadol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i umiarkowanymi działaniami niepożądanymi, najczęściej dotyczącymi układu pokarmowego (nudności, zaparcia) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, bóle głowy). Długotrwałe badania kliniczne do 1 roku nie wykazały istotnego ryzyka zespołu odstawienia po nagłym przerwaniu terapii, choć zaleca się monitorowanie objawów odstawiennych. Wśród działań niepożądanych odnotowano również rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, depresję oddechową oraz drgawki. Ryzyko uzależnienia, choć rzadkie, wymaga szczególnej uwagi przy długotrwałym stosowaniu ze względu na opioidowy mechanizm działania tapentadolu.
adherencja, anafilaksja, ból przewlekły, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, dysfunkcja seksualna, dyzartria, działanie niepożądane, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, nadwrażliwość na lek, niedoczulica, objawy odstawienne, obniżenie ciśnienia tętniczego, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia motoryki, zaburzenia percepcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symleptic 100 mg
Produkt leczniczy Symleptic zawiera gabapentynę w dawkach 100 mg lub 300 mg i jest stosowany u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym. W trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu zaobserwowano liczne działania niepożądane, które sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do ≤1/100), rzadko (≥1/10 000 do ≤1/1000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych działań należą infekcje wirusowe, leukopenia, senność, zawroty głowy, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także uczucie zmęczenia i gorączka. Rzadziej obserwowano poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, oraz zaburzenia metaboliczne, w tym hiperglikemię i hipoglikemię, szczególnie u pacjentów z cukrzycą.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, drgawka, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niepamięć, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szum uszny, zaburzenie myślenia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół abstynencyjny, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyzyna – Działania niepożądane
Hydroksyzyna, lek przeciwhistaminowy o złożonym mechanizmie działania, wykazuje działania niepożądane wynikające z depresyjnego lub paradoksalnego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), działania przeciwcholinergicznego oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych z udziałem 735 pacjentów przyjmujących 50 mg/dobę hydroksyzyny, najczęściej obserwowano senność (13,74%), ból głowy (1,63%), suchość w jamie ustnej (1,22%) oraz zmęczenie (1,36%). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie, ale poważne działania niepożądane, takie jak wstrząs anafilaktyczny, drgawki, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, migotanie komór, torsade de pointes), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka) oraz zaburzenia psychiczne (pobudzenie, splątanie, omamy). Hydroksyzyna może wydłużać odstęp QT, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi lub stosujących inne leki wydłużające QT.
arytmia komorowa, badanie kontrolowane placebo, częstoskurcz komorowy, depresja oddechowa, depresja OUN, drgawki, dyskineza, dystonia, działanie paradoksalne, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra z wąskim kątem, lek przeciwhistaminowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie komór, napady przymusowego patrzenia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, rumień wielopostaciowy, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, tachykardia, testy czynnościowe wątroby, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydroxyzinum Teva 50 mg/ml
Hydroksyzyna w postaci roztworu do wstrzykiwań (50 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie wynikających z hamowania ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz działania cholinolitycznego. Objawy ze strony OUN obejmują zarówno sedację (uspokojenie, senność), jak i paradoksalne pobudzenie (bezsenność, pobudzenie), a także poważniejsze zaburzenia, takie jak drgawki, dyskineza, omamy, splątanie i dezorientacja. Działania cholinolityczne manifestują się suchością błon śluzowych jamy ustnej, zaburzeniami akomodacji oka, zatrzymaniem moczu oraz zaparciami, co wymaga ostrożności u pacjentów z jaskrą, przerostem prostaty lub innymi przeciwwskazaniami. Ponadto, hydroksyzyna może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny oraz szerokie spektrum reakcji skórnych, od świądu i pokrzywki po obrzęk naczynioruchowy i ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej.
dezorientacja, drgawki, dyskineza, działanie cholinolityczne, enzym wątrobowy, hydroksyzyna, jaskra, komorowe zaburzenie rytmu serca, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja nadwrażliwości, sedacja, skurcz oskrzeli, splątanie, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie akomodacji, zapalenie skóry, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pantopraz 40 mg 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, stosowany w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego, może wywoływać działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i ból głowy, występujące u około 1% pacjentów. Wśród poważniejszych działań niepożądanych, o częstości nieznanej, odnotowano ciężkie zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia oraz pancytopenia. Ponadto, lek może indukować reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowej interwencji. Niezbyt często obserwuje się hiperlipidemie, zmiany masy ciała, zaburzenia snu, a także zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferazy, γ-GT). Hipomagnezemia, hipokalcemia i hiponatremia występują z częstością nieznaną, co wymaga monitorowania elektrolitów u pacjentów długotrwale leczonych.
agranulocytoza, biegunka, bilirubina, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, pantoprazol sodowy, parestezja, pokrzywka, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, świąd, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie kości nadgarstka, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Streptococcus pneumoniae – Działania niepożądane
Streptococcus pneumoniae, jako składnik liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, wykazuje zdolność do stymulacji układu immunologicznego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Reakcje nadwrażliwości, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), mogą manifestować się wysypką rumieniową, obrzękami (powiek, twarzy, obwodowymi), świądem oraz dusznością, a w rzadkich przypadkach (częstość nieznana) obrzękiem naczynioruchowym, stanowiącym zagrożenie życia. W obrębie układu oddechowego najczęściej obserwuje się kaszel (często, ≥1/100 do <1/10), co wymaga różnicowania z objawami pierwotnej infekcji. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i bóle brzucha (często, ≥1/100 do <1/10), oraz nudności i wymioty (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100) mogą wymagać odstawienia preparatu ze względu na ryzyko odwodnienia i pogorszenia stanu pacjenta.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Broncho-Vaxom, drgawki gorączkowe, dwoinka zapalenia płuc, klatka piersiowa, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, monitoring działań niepożądanych, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, OM-85, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, śródpiersie, Streptococcus pneumoniae, systemowa reakcja immunologiczna, tkanka podskórna, układ oddechowy, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu octan – Działania niepożądane
Octan sodu, stosowany głównie w płynoterapii dożylnej jako składnik roztworów wieloelektrolitowych i buforujących, może indukować liczne działania niepożądane, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Jego metabolizm zwiększa zużycie tlenu i może zaburzać równowagę kwasowo-zasadową, co jest istotne u pacjentów z niedotlenieniem. Najczęstsze powikłania to hiperkaliemia i hiponatremia, zwłaszcza przy szybkim podaniu lub niewydolności nerek, z ryzykiem encefalopatii hiponatremicznej. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiperwolemia i hipermagnezemia, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne o różnym nasileniu (np. sinica, SaO₂ ≤ 92%, niedociśnienie < 90 mmHg). Występują także objawy ze strony układu oddechowego (tachypnoe, bronchospazm), wątroby (hiperamonemia, cholestaza, wzrost enzymów wątrobowych: AspAT, AlAT, fosfataza alkaliczna, GGTP) oraz nerek (azotemia, uszkodzenie nerek).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azotemia, bronchospazm, cholestaza, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik krzepnięcia, duszność, dyspnea, encefalopatia hiponatremiczna, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, hemodylucja, hemoliza, hiperamonemia, hiperkaliemia, hipermagnezemia, hipertensja, hiperwolemia, hiponatremia, hipotensja, kamica pęcherzyka żółciowego, małopłytkowość, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, octan sodu, płynoterapia dożylna, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, retikulocytoza, roztwór wieloelektrolitowy, skurcz oskrzeli, stłuszczenie wątroby, tachykardia, tachypnoe, trombocytopenia, uogólniony rumień, wynaczynienie, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zakrzepica żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żył, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nivalin 2,5 mg/ml
Bromowodorek galantaminy, zawarty w preparacie Nivalin (roztwór do wstrzykiwań 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml), wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinergicznym i nikotynowym. W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, stenokardię, kołatanie serca oraz zmiany ciśnienia tętniczego (hipotensja i nadciśnienie). W zakresie ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, bóle głowy i bezsenność. Działania cholinergiczne dotyczą także narządu wzroku (mioza, nadmierne łzawienie) oraz układu oddechowego (tachypnoe, skurcz oskrzeli, nadmierne wydzielanie śluzu), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami płuc. Najczęstsze objawy ze strony przewodu pokarmowego to nudności, wymioty, biegunka, ślinotok, nasilona perystaltyka i bóle brzucha, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak łaknienia, działanie parasympatykomimetyczne, galantamina, hipotensja, kołatanie serca, łzawienie, mioza, nadciśnienie, nadmierna potliwość, nieżyt nosa, nudności, odwodnienie, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, ślinotok, stenokardia, świąd, tachypnoe, utrata masy ciała, utrata świadomości, wymioty, wysypka skórna, wzmożona perystaltyka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia kardiologiczne, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Owoc anyżu – Działania niepożądane
Owoc anyżu (Pimpinella anisum L., fructus), stosowany jako składnik tradycyjnych produktów leczniczych, może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze reakcji alergicznych. Objawy te obejmują zarówno zmiany skórne, takie jak pokrzywka, świąd, wysypka czy zaczerwienienie, jak i reakcje ze strony układu oddechowego, w tym nieżyt nosa, katar, kichanie, świszczący oddech, kaszel oraz skurcz oskrzeli. Częstotliwość występowania tych działań niepożądanych pozostaje nieznana. Szczególnie narażone są osoby z historią alergii na rośliny z rodziny selerowatych (Apiaceae) oraz pacjenci z istniejącymi chorobami układu oddechowego, takimi jak astma, u których ryzyko nasilenia objawów oddechowych jest zwiększone.
Apiaceae, astma, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, farmakoterapia, katar, kichanie, monitorowanie działań niepożądanych, nieżyt nosa, owoc anyżu, pimpinella anisum, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna skórna, reakcja skórna, rodzina selerowatych, skurcz oskrzeli, świąd, świszczący oddech, tradycyjny produkt leczniczy roślinny, układ oddechowy, wysypka, zaczerwienienie, ziołolecznictwo - Leksykon leków
Działania niepożądane – AuroBetina 24 mg
Lek AuroBetina zawierający betahistynę dichlorowodorek wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z danymi z badań klinicznych oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności i niestrawność (często, ≥1/100 do <1/10), a także ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Działania te dotyczą głównie układu żołądkowo-jelitowego oraz nerwowego. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, oraz inne objawy ze strony układu immunologicznego, skóry i przewodu pokarmowego, których częstość występowania jest nieznana.
anafilaksja, badanie kliniczne, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądkowo-jelitowy, dolegliwość żołądkowa, działanie niepożądane, monitoring bezpieczeństwa farmakoterapii, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórna, świąd, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Supremin MAX 1,5 mg/ml
Butamiratu cytrynian, substancja czynna syropu Supremin MAX, wykazuje profil działań niepożądanych o rzadkiej częstości występowania (≥1/10 000 do <1/1 000). Do najczęściej zgłaszanych należą zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność i zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ponadto obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności i biegunkę, które mają zazwyczaj charakter przejściowy i ustępują po odstawieniu leku. Rzadko występują również reakcje skórne w postaci pokrzywki, wskazujące na możliwą nadwrażliwość, co stanowi przeciwwskazanie do ponownego podania preparatu.
biegunka, ból głowy, butamiratu cytrynian, choroba wątroby, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, działanie przeczyszczające, farmakoterapia, nudności, padaczka, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, senność, terapia przeciwalergiczna, uzależnienie od alkoholu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mepidont 2% z adrenaliną 1:100.000 (0,01 mg + 20 mg)/ml
Mepiwakaina, stosowana w preparacie Mepidont 2% z adrenaliną 1:100 000, może wywoływać działania niepożądane charakterystyczne dla amidowych środków znieczulających miejscowo, których nasilenie zależy od dawki oraz stężenia leku w osoczu. Do najczęstszych objawów należą nudności i wymioty, natomiast rzadziej obserwuje się pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego (drżenia, dezorientacja, drgawki przy bardzo dużych dawkach), zaburzenia rytmu serca, bradykardię, rozszerzenie naczyń, nadciśnienie oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Adrenalina jako składnik obkurczający naczynia może powodować specyficzne działania niepożądane, takie jak niepokój, pocenie się, zaburzenia oddychania, nadciśnienie tętnicze, ból zamostkowy i światłowstręt, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadczynnością tarczycy oraz utrwalonym nadciśnieniem tętniczym.
adrenalina, ból zamostkowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, idiosynkrazja, lek znieczulający miejscowo, Mepidont, mepiwakaina, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obkurczenie naczyń krwionośnych, ośrodek wymiotny, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pobudzenie układu współczulnego, podwyższona temperatura ciała, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie oskrzeli, rozszerzenie źrenic, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Działania niepożądane
Progesteron, jako hormon steroidowy stosowany w różnych formach farmaceutycznych (tabletki dopochwowe, kapsułki doustne, żele, globulki, roztwory do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i charakter zależą od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjentek. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują tkliwość piersi (do 10,4%), ból głowy (3,4%), nudności (2,2%), ból miednicy (3,1%), krwawienia z dróg rodnych (3,4%) oraz upławy (3,4%). Preparaty dopochwowe mogą powodować miejscowe objawy takie jak dyskomfort, pieczenie, suchość, a także specyficzne reakcje związane z żelem Crinone, w tym tworzenie się grudek i podrażnienie pochwy. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego to przede wszystkim bóle głowy (1,5-3,4%), senność i zawroty głowy, zwłaszcza przy niedoborze estrogenów, które ustępują po dostosowaniu dawki lub poziomu estrogenów. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne, takie jak depresja czy lęk, oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym wzdęcia, biegunka i wymioty.
brak miesiączki, częstomocz, grzybica pochwy, hirsutyzm, hormon steroidowy, hormonalna terapia zastępcza, kapsułka miękka doustna, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z dróg rodnych, krwawienie z odstawienia, nietrzymanie moczu, nocne pocenie, obrzęk sromu i pochwy, ostuda, podrażnienie pochwy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, skurcz macicy, świąd sromu i pochwy, tabletka dopochwowa, tkliwość piersi, uderzenie gorąca, utrzymanie ciąży, zaburzenie koncentracji, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie nastroju, zaburzenie sromu i pochwy, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawrót głowy, żel dopochwowy, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nervomix Forte –
Preparat Nervomix Forte w postaci kapsułek twardych zawiera ekstrakty roślinne: korzeń kozłka lekarskiego (210 mg), szyszki chmielu (52,5 mg), liść melisy (52,5 mg) oraz ziele dziurawca (35 mg). Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania leku jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (wysypka, pokrzywka, świąd), objawy ze strony układu oddechowego (duszność, skurcz oskrzeli), obrzęk naczynioruchowy, a w skrajnych przypadkach wstrząs anafilaktyczny. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie.
Cannabaceae, diagnostyka alergii, duszność, hypericaceae, hyperici herba, konsultacja alergologiczna, korzeń kozłka lekarskiego, Lamiaceae, liść melisy, Lupuli strobilus, Melissae folium, nadwrażliwość, Nervomix Forte, objawy układu oddechowego, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, świąd, szyszki chmielu, Valerianaceae, Valerianae radix, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wywiad alergologiczny, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olfen Patch 140 mg
Olfen Patch 140 mg, zawierający diklofenak sodowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak, inne NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, zwłaszcza przy historii reakcji nadwrażliwości dróg oddechowych (np. napady astmy, pokrzywka, ostry nieżyt błony śluzowej nosa). Nie należy stosować plastrów na uszkodzoną skórę (otwarte rany, oparzenia, infekcje, wypryski) oraz u pacjentek w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i hamowania czynności skurczowej macicy. Preparat jest również przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 16. roku życia. W plastrze obecne są glikol propylenowy (1400 mg) i butylohydroksytoluen (2,8 g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
atopia, atopowe zapalenie skóry, butylohydroksytoluen, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, glikokortykosteroid, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, miejscowa reakcja skórna, nadwrażliwość dróg oddechowych, napad astmy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, plaster leczniczy, pokrzywka, powikłanie sercowo-naczyniowe, przewód tętniczy, reakcja alergiczna skórna, reakcja krzyżowa, synteza prostaglandyn, trzeci trymestr ciąży, uczulenie kontaktowe, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi - Leksykon substancji czynnych
Kłosówka wełnista – Przedawkowanie
Kłosówka wełnista (Holcus lanatus) jest składnikiem preparatów stosowanych w immunoterapii swoistej, takich jak Pollinex+Rye, Catalet T oraz Perosall T13. Prawidłowe dawkowanie tych preparatów, których stężenia wahają się od 1 JS/ml (Perosall T13 stężenie 0) do 10000 JS/ml (Catalet T stężenie 4) oraz od 600 SU/ml do 4000 SU/ml (Pollinex+Rye), jest kluczowe dla uniknięcia przedawkowania. Przedawkowanie może wynikać z nieprawidłowego odstępu między dawkami, błędnej drogi podania (np. donaczyniowej lub domięśniowej zamiast podskórnej) lub pomyłki w dawkowaniu. W konsekwencji może dojść do szerokiego spektrum działań niepożądanych, od reakcji miejscowych (zaczerwienienie, obrzęk, świąd) przez objawy ogólnoustrojowe (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność) aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny i intensywnego leczenia ratunkowego.
adrenalina, alergen kłosówki wełnistej, astma, Catalet T, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia swoista, kłosówka wełnista, L-tyrozyna, lek przeciwhistaminowy, mieszanka alergoidów, nieżyt nosa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, Perosall T13, płyn infuzyjny, podanie donaczyniowe, pokrzywka, Pollinex+Rye, przedawkowanie preparatu, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, zestaw ratunkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na lateks – Objawy
Alergia na lateks jest reakcją immunologiczną na białka naturalnego lateksu pozyskiwanego z Hevea brasiliensis, manifestującą się w trzech głównych formach: kontaktowym zapaleniem skóry z podrażnienia, alergicznym kontaktowym zapaleniem skóry typu IV oraz natychmiastową reakcją alergiczną typu I, która może prowadzić do anafilaksji. Objawy obejmują od łagodnego świądu, zaczerwienienia i pokrzywki, po ciężkie reakcje takie jak duszności, świszczący oddech, obrzęk naczynioruchowy, a w najcięższych przypadkach – spadek ciśnienia tętniczego, utratę przytomności i wstrząs anafilaktyczny. Reakcje mogą pojawić się w ciągu minut do kilku dni po ekspozycji na lateks, a ryzyko rozwoju alergii wzrasta przy powtarzających się kontaktach, szczególnie u pracowników ochrony zdrowia, osób z rozszczepem kręgosłupa oraz pacjentów z innymi alergiami. Występuje także zjawisko reakcji krzyżowych z niektórymi owocami (np. banany, awokado, kiwi), co jest istotne w diagnostyce i edukacji pacjentów.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, anafilaksja, astma, autostrzykawka z epinefryną, duszność, egzema, katar sienny, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, lateks naturalny, lek przeciwhistaminowy, natychmiastowa reakcja alergiczna, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przeciwciało IgE, przepuklina oponowo-rdzeniowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja krzyżowa, reakcja typu I, reakcja typu IV, świszczący oddech, zapalenie spojówek, zespół lateksowo-owocowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elin 250 mcg + 35 mcg
Lek Elin, zawierający 250 µg norgestymatu oraz 35 µg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych (zawał mięśnia sercowego, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, incydenty mózgowo-naczyniowe, zakrzepica żył siatkówki), nowotworów (rak piersi, gruczolaki i nowotwory wątroby), zaburzeń układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze) oraz reakcji nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka). W przypadku wystąpienia tych objawów konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie stosowania leku i konsultacja lekarska, a także zastosowanie alternatywnych metod antykoncepcji niehormonalnej. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi w badaniach klinicznych były ból głowy (27,9%), zaburzenia miesiączkowania (40,4%), nudności (29,1%), krwawienia z dróg rodnych (26,3%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (24,6%), z tendencją do zmniejszania się częstości tych objawów w kolejnych cyklach terapii, z wyjątkiem zaburzeń miesiączkowania i wymiotów (11,8% w 12. cyklu).
drgawki, dyslipidemia, dysplazja szyjki macicy, gruczolak wątroby, hirsutyzm, hormonalna antykoncepcja, incydent mózgowo-naczyniowy, krwawienie z dróg rodnych, migrena, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, rak piersi, retencja płynów, rumień guzkowy, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar mózgu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył siatkówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pazopanib Zentiva 200 mg
Przy stosowaniu preparatu Pazopanib Zentiva w dawkach 200 mg i 400 mg, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, z których jedynym bezwzględnym jest nadwrażliwość na chlorowodorek pazopanibu lub substancje pomocnicze zawarte w leku. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad alergologiczny, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje na inhibitory kinaz tyrozynowych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), oddechowe (duszność, skurcz oskrzeli) oraz ogólnoustrojowe (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny). W przypadku ich wystąpienia podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania leku i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
chlorowodorek pazopanibu, duszność, inhibitor kinazy tyrozynowej, leczenie przeciwnowotworowe, nadwrażliwość, objaw oddechowy, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk naczynioruchowy, pazopanib, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, świąd, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Succus Echinaceae Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Preparat Succus Echinaceae Phytopharm, zawierający sok ze świeżego ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea L.), wykazuje silne właściwości immunomodulujące, co stanowi podstawę licznych przeciwwskazań klinicznych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi i autoagresyjnymi, takimi jak gruźlica, sarkoidoza, kolagenozy (w tym toczeń rumieniowaty układowy), stwardnienie rozsiane, zakażenie HIV oraz inne schorzenia o podobnym podłożu. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów onkologicznych poddawanych terapii cytostatykami ze względu na ryzyko interakcji i zakłócenia działania leków przeciwnowotworowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także stosowanie u osób po przeszczepach szpiku kostnego i narządów, gdzie istnieje ryzyko niekorzystnej stymulacji układu odpornościowego oraz interakcji z lekami immunosupresyjnymi.
agranulocytoza, alergia pokarmowa, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, białaczka, choroba autoimmunologiczna, choroba demielinizacyjna, choroba Hashimoto, choroba tkanki łącznej, choroba układowa, choroba układu krwiotwórczego, granulocyt obojętnochłonny, gruźlica, jeżówka purpurowa, kolagenoza, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, limfopenia, neutropenia, nowotwór układu krwiotwórczego, pokrzywka, reakcja krzyżowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rodzina astrowatych, sarkoidoza, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, transplantacja szpiku kostnego, właściwości immunomodulujące, zakażenie HIV