kwas solny
Kwas solny (HCl) to silny kwas nieorganiczny, który odgrywa kluczową rolę w fizjologii układu pokarmowego człowieka. Jest głównym składnikiem soku żołądkowego, gdzie jego stężenie wynosi około 0,5-1%. Wydzielany przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka, kwas solny odpowiada za utrzymanie kwaśnego środowiska o pH 1-2.
W kontekście medycznym kwas solny pełni kilka istotnych funkcji: aktywuje pepsynogen do pepsyny – enzymu trawiącego białka, działa bakteriobójczo, niszcząc większość patogenów dostających się do przewodu pokarmowego, wspomaga wchłanianie żelaza, wapnia i witaminy B12 oraz stymuluje wydzielanie hormonów przewodu pokarmowego.
Zaburzenia wydzielania kwasu solnego mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych. Nadmierna sekrecja HCl jest związana z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, refluksem żołądkowo-przełykowym oraz zespołem Zollingera-Ellisona. Z kolei niedobór kwasu solnego (hypochlorhydria lub achlorhydria) może występować w przebiegu przewlekłego zanikowego zapalenia błony śluzowej żołądka, po gastrektomii czy w anemii złośliwej.
W praktyce klinicznej inhibitory pompy protonowej (IPP) oraz antagoniści receptora H2 są powszechnie stosowanymi lekami zmniejszającymi wydzielanie kwasu solnego w leczeniu chorób związanych z nadmierną kwasowością żołądka.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Właściwości farmakokinetyczne
Magnez wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest stosowany jako składnik aktywny w preparatach zobojętniających kwas solny w żołądku, takich jak Alumag (200 mg), Gastal (300 mg) i Maalox (400 mg). Działa miejscowo, neutralizując kwas solny i podnosząc pH żołądka powyżej 3, co łagodzi objawy dyspeptyczne. Wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego wynosi około 10% podanej dawki, co jest wyższe niż w przypadku związków glinu, jednak jego działanie ogólnoustrojowe jest minimalne u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Po reakcji z kwasem solnym powstaje chlorek magnezu, który wykazuje osmotyczne działanie przeczyszczające w jelicie cienkim, przeciwdziałając zapierającemu efektowi glinu w preparatach łączonych.
Alumag, chlorek magnezu, działanie przeczyszczające, działanie synergistyczne, działanie zapierające, działanie zobojętniające, Gastal, interakcja farmakodynamiczna, kumulacja magnezu, kwas solny, Maalox, magnez wodorotlenek, niewydolność nerek, objawy dyspeptyczne, pH żołądka, preparat zobojętniający kwas solny, przewód pokarmowy, związek glinu, związek zobojętniający kwas - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazole Mercapharm 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na wydzielanie kwasu solnego w żołądku oraz jest metabolizowany przez układ enzymatyczny cytochromu P-450, co warunkuje jego potencjalne interakcje farmakologiczne. Znaczące klinicznie interakcje dotyczą leków, których biodostępność zależy od pH żołądka, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, intrakonazol, posakonazol), erlotynib oraz leki antyretrowirusowe, zwłaszcza atazanawir. W tych przypadkach hamowanie wydzielania kwasu solnego przez pantoprazol prowadzi do zmniejszenia wchłaniania i obniżenia skuteczności terapii, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub rozważenia alternatywnych leków. Ponadto, u pacjentów przyjmujących pochodne kumaryny (fenprokumon, warfaryna) zaleca się monitorowanie INR podczas rozpoczynania, zakończenia lub nieregularnego stosowania pantoprazolu ze względu na ryzyko zmian wartości INR. Istotne jest także zwrócenie uwagi na możliwe podwyższenie stężenia metotreksatu przy jednoczesnym stosowaniu, szczególnie w wysokich dawkach stosowanych w onkologii lub ciężkiej łuszczycy, co może wymagać tymczasowego odstawienia pantoprazolu.
antagonista wapnia, antybiotyki, antykoagulanty, atazanawir, azole przeciwgrzybicze, biodostępność, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, doustny środek antykoncepcyjny, eradykacja H. pylori, erlotynib, glibenklamid, hormony antykoncepcyjne, inhibitor pompy protonowej, INR, karbamazepina, kwas solny, leczenie nowotworowe, lek antyretrowirusowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, łuszczyca, metoprolol, metotreksat, metyloksantyny, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nifedypina, P-glikoproteina, pochodna kumaryny, refluksowe zapalenie przełyku, środek zobojętniający, terapia antyretrowirusowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omeprazole Noridem 40 mg
Omeprazol, substancja czynna produktu Omeprazole Noridem, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) stosowanym w zaburzeniach wydzielania kwasu solnego w żołądku (kod ATC: A02BC01). Preparat dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierającego 40 mg omeprazolu (42,6 mg soli sodowej) na dawkę, co po rozcieńczeniu daje stężenie 0,4 mg/ml. Mechanizm działania opiera się na specyficznym, odwracalnym hamowaniu ATP-azy H+,K+ w komórkach okładzinowych, co skutkuje znacznym zahamowaniem zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Dożylne podanie dawki 40 mg powoduje natychmiastową redukcję kwaśności wewnątrzżołądkowej o około 90% w ciągu 24 godzin, a efekt ten koreluje z AUC omeprazolu w osoczu, bez obserwacji tachyfilaksji.
Campylobacter, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, enancjomer, eradykacja Helicobacter pylori, gastryna, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe, kwas solny, kwaśność wewnątrzżołądkowa, omeprazol, rak żołądka, roztwór do infuzji, Salmonella, sekrecja kwasu solnego, stężenie omeprazolu, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wlew dożylny, zakażenie przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Skład i postać leku – balance 1,5% z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l 1,5% glukozy + 1,25 mmol/l wapnia
Preparat Balance to roztwór do dializy otrzewnowej dostępny w stężeniach glukozy 1,5%, 2,3% i 4,25% oraz z zawartością wapnia 1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l. Produkt jest dostarczany w dwukomorowych workach, gdzie jedna komora zawiera zasadowy roztwór mleczanu, a druga kwaśny roztwór elektrolitów i glukozy. Po zmieszaniu obu komór uzyskuje się obojętny roztwór dializacyjny o pH około 7,0 i osmolarności od 356 do 511 mOsm/l, w zależności od wariantu. Skład elektrolitowy roztworu gotowego do użycia obejmuje m.in. wapń (1,25 lub 1,75 mmol/l), sód (134 mmol/l), magnez (0,5 mmol/l), chlorki (około 100 mmol/l), mleczan (35 mmol/l) oraz glukozę w zakresie 83,2–235,8 mmol/l. Preparat jest dostępny w systemach podawania dostosowanych do różnych metod dializy otrzewnowej (CADO, ADO, stay•safe, sleep•safe) i wymaga odpowiedniego przygotowania, w tym podgrzania do temperatury ciała i aseptycznego zmieszania roztworów.
ADO, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk cefalosporynowy, antybiotyk glikopeptydowy, CADO, cefazolina, ceftazydym, dializa otrzewnowa, elektrolit, gentamycyna, heparyna, insulina, kwas solny, mleczan sodu, osmolarność, system safe lock, system sleep safe, system stay safe, teikoplanina, wankomycyna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, worek dwukomorowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biorphen 10 mg/ml
Produkt leczniczy Biorphen dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg fenylefryny chlorowodorku/ml, co odpowiada 8,2 mg fenylefryny jako substancji czynnej. Każda ampułka zawiera 1 ml roztworu, a w składzie pomocniczym znajdują się m.in. 0,103 mmol (2,36 mg) sodu, kwas solny do regulacji pH oraz woda do wstrzykiwań. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 3,0-5,0 oraz osmolarnością 270-300 mOsm/L. Biorphen może być podawany w postaci nierozcieńczonej lub rozcieńczony w 500 ml roztworu glukozy 5% lub chlorku sodu 0,9% do podania dożylnego.
ampułka, chlorek sodu, fenylefryna chlorowodorek, fenytoina sodowa, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, osmolarność, pH leku, podanie dożylne, rozcieńczenie leku, roztwór alkaliczny, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sole żelaza, środek utleniający, szkło typu I, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oftahist 1 mg/ml
Oftahist to krople do oczu w postaci roztworu o stężeniu 1 mg/ml olopatadyny chlorowodorku jako substancji czynnej. Preparat zawiera również benzalkoniowy chlorek w stężeniu 0,1 mg/ml jako środek konserwujący, co zapobiega rozwojowi drobnoustrojów. Roztwór ma pH w zakresie 6,4-7,6 oraz osmolalność 260-320 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję i komfort stosowania. Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, disodu fosforan bezwodny, wodorotlenek sodu, kwas solny oraz woda do wstrzykiwań, które regulują ciśnienie osmotyczne i pH roztworu. Produkt jest dostępny w butelce LDPE o pojemności 5 ml z kroplomierzem i zabezpieczeniem gwarancyjnym.
chlorek benzalkoniowy, chlorek sodu, chlorowodorek olopatadyny, ciśnienie osmotyczne, fosforan disodu bezwodny, krople do oczu, kwas solny, nieotwarte opakowanie, niezgodność farmaceutyczna, olopatadyna, polietylen o niskiej gęstości, polietylen o wysokiej gęstości, regulacja pH, środek konserwujący, substancja buforująca, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zabezpieczenie gwarancyjne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Chorapur 5000 IU
Produkt leczniczy Chorapur zawiera wysoko oczyszczoną ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w dawkach 1500 IU oraz 5000 IU, pozyskiwaną z moczu kobiet w ciąży. Preparat występuje w formie liofilizowanego proszku oraz rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, sodu wodorotlenek, chlorek sodu, kwas solny 10% oraz wodę do wstrzykiwań. Po rekonstytucji roztwór zawiera odpowiednio 1500 IU lub 5000 IU hCG w 1 ml i musi być podany domięśniowo bezpośrednio po przygotowaniu, unikając podawania roztworu z cząstkami stałymi lub mętnym wyglądem.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omeprazol Medreg 40 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC01), działa selektywnie na komórki okładzinowe żołądka, hamując enzym H+K+-ATPazę i tym samym zmniejszając wydzielanie kwasu solnego. Podawany doustnie w dawce 20 mg/dobę, osiąga maksymalny efekt terapeutyczny po 4 dniach, redukując 24-godzinną kwaśność soku żołądkowego o około 80% oraz maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%. U pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy utrzymuje pH żołądka ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Omeprazol jest skuteczny w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori, szczególnie w skojarzeniu z antybiotykami (amoksycylina i klarytromycyna), co prowadzi do wysokiego odsetka wygojenia zmian błony śluzowej i remisji wrzodów. W badaniu u dzieci powyżej 4 lat odsetek eradykacji H. pylori wyniósł 74,2% przy stosowaniu omeprazolu z antybiotykami, w porównaniu do 9,4% przy samych antybiotykach.
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, enancjomer, gastryna, guz neuroendokrynny, H+K+-ATPaza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa, kwas solny, objawy dyspeptyczne, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, tachyfilaksja, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon substancji czynnych
Sód alginian – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Sód alginian, będący składnikiem preparatów takich jak Gaviscon duo tab, stosowany jest w terapii dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, jednak jego użycie powinno być ograniczone czasowo do 7 dni. Dłuższe stosowanie może maskować objawy poważniejszych schorzeń, w tym wrzodów żołądka, nowotworów przewodu pokarmowego czy zaawansowanego refluksu żołądkowo-przełykowego, co wymaga ponownej oceny klinicznej pacjenta. Preparaty te zawierają znaczące ilości sodu (223,7 mg w 4 tabletkach, co stanowi 11,18% maksymalnej dobowej dawki sodu wg WHO) oraz wapnia (300 mg w 4 tabletkach), co wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek, hiperkalcemią, kamicą nerkową oraz u osób na diecie niskosodowej, np. z zastoinową niewydolnością serca. U dzieci poniżej 12 roku życia oraz u pacjentów z hipofosfatemią lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko hipernatremii i innych powikłań.
azorubicyna, fenyloketonuria, Gaviscon, hiperkalcemia, hipernatremia, hipofosfatemia, kamica nerkowa, kwas solny, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, nowotwór przewodu pokarmowego, refluks żołądkowo-przełykowy, sód alginianu, wapnica nerek, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, wrzód żołądka i dwunastnicy, zaburzenia czynności nerek, zapalenie żołądka i jelit, zastoinowa niewydolność serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gemcitabine Accord 2 g
Gemcitabine Accord w dawce 2 g to liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający chlorowodorek gemcytabiny odpowiadający 2 g substancji czynnej. Po rekonstytucji w 50 ml jałowego roztworu chlorku sodu 0,9% (9 mg/ml) uzyskuje się roztwór o stężeniu 38 mg/ml gemcytabiny, z całkowitą objętością 52,6 ml. Roztwór powinien być bezbarwny lub słomkowy i klarowny, a maksymalne stężenie gemcytabiny po rekonstytucji nie może przekraczać 40 mg/ml. Produkt zawiera substancje pomocnicze takie jak mannitol, octan sodu, kwas solny i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH w zakresie 2,9-3,1. Każda fiolka zawiera 35 mg sodu (1,52 mmol). Do rekonstytucji i dalszego rozcieńczania należy stosować wyłącznie jałowy roztwór chlorku sodu 0,9% bez konserwantów. Produkt nie powinien być przechowywany po rekonstytucji w lodówce ze względu na ryzyko krystalizacji; stabilność chemiczna i fizyczna roztworu wynosi 21 dni w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie nie dłużej niż 24 godziny w temperaturze pokojowej w warunkach jałowych.
aluminiowe uszczelnienie, chlorowodorek gemcytabiny, ciężkie podrażnienie, cytostatyk, cząstki stałe w leku, gemcytabina, guma bromobutylowa, komora ochronna, kwas solny, lek cytostatyczny, mannitol, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, roztwór chlorku sodu, sodu octan trójwodny, sodu wodorotlenek, stabilność farmaceutyczna, substancja pomocnicza, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ultop 10 mg
Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (IPP) i substancją czynną leku Ultop, wykazuje selektywny mechanizm działania polegający na odwracalnym hamowaniu enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Podawany doustnie w dawce 20 mg/dobę u pacjentów z wrzodem dwunastnicy redukuje średnią dobową kwaśność soku żołądkowego o około 80%, a maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%, utrzymując pH żołądka ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, bez obserwacji tachyfilaksji. Omeprazol jest skuteczny w kontroli zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu, co przekłada się na zmniejszenie ekspozycji przełyku na kwaśną treść u chorych z chorobą refluksową przełyku.
amoksycylina, ATP-aza, Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, chromogranina A, Clostridium difficile, eradykacja Helicobacter pylori, gastryna, guz neuroendokrynny, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, klarytromycyna, komórki ECL, komórki okładzinowe, kwas solny, lek przeciwbakteryjny, nadkwaśność, niestrawność, pentagastryna, rak żołądka, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, tachyfilaksja, terapia eradykacyjna, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, wymioty, zapalenie błony śluzowej żołądka, zarzucanie treści żołądkowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ciprinol 10 mg/ml
Produkt leczniczy Ciprinol to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający cyprofloksacynę w stężeniu 10 mg/ml, co odpowiada 100 mg substancji czynnej w 10 ml ampułce. Substancje pomocnicze obejmują kwas mlekowy (stabilizator pH), kwas solny (regulator kwasowości), disodu edetynian (substancja chelatująca) oraz wodę do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik. Produkt ma charakterystyczną żółtozieloną barwę i jest dostępny w opakowaniach po 5 ampułek (łącznie 500 mg cyprofloksacyny). Koncentrat należy przechowywać chroniąc przed światłem, a okres ważności wynosi 5 lat. Roztwór do infuzji sporządza się bezpośrednio przed podaniem, rozcieńczając koncentrat w minimalnej objętości 50 ml odpowiedniego płynu infuzyjnego.
cyprofloksacyna, disodu edetynian, heparyna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas mlekowy, kwas solny, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, odpady medyczne, penicylina, płyn infuzyjny, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, roztwór fruktozy, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, roztwór soli fizjologicznej, substancja chelatująca, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Maalox (460 mg + 400 mg)/4,3 ml
Farmakokinetyka leku Maalox opiera się na metabolizmie dwóch substancji czynnych: glinu tlenku uwodnionego (460 mg) oraz magnezu wodorotlenku (400 mg). Oba związki charakteryzują się ograniczonym wchłanianiem z przewodu pokarmowego – glin ulega powolnej transformacji do chlorku glinu w kwaśnym środowisku żołądka, co umożliwia jego częściową absorpcję na niewielkim poziomie, natomiast magnez wodorotlenek wykazuje około 10% biodostępności systemowej. Po wchłonięciu jony glinu i magnezu podlegają dystrybucji w organizmie, jednak ich stężenia systemowe pozostają niskie ze względu na ograniczony stopień absorpcji. Metabolizm obejmuje reakcje z kwasem solnym w żołądku, prowadzące do powstania chlorków tych pierwiastków, które są formami częściowo wchłanianymi.
biodostępność systemowa, chlorek glinu, dystrybucja w organizmie, kwas solny, kwaśne środowisko żołądka, niewydolność nerek, stężenie systemowe, tlenek glinu uwodniony, transformacja biochemiczna, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wodorotlenek magnezu, wydalanie nerkowe, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Briglau PPH 2 mg/ml
Preparat Briglau PPH to krople do oczu zawierające brymonidynę winian w stężeniu 2 mg/ml (odpowiadające 1,3 mg brymonidyny w formie podstawowej na ml roztworu). Lek ma postać przejrzystego, lekko żółtawego roztworu i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na powierzchnię gałki ocznej. Skład preparatu obejmuje substancje pomocnicze takie jak benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/ml) pełniący funkcję konserwantu, alkohol poliwinylowy zwiększający lepkość, oraz składniki zapewniające izotoniczność i odpowiednie pH roztworu. Opakowanie zawiera 5 ml roztworu i jest wykonane z polietylenu (LDPE i HDPE), co zapewnia odpowiednią stabilność i wygodę aplikacji.
alkohol poliwinylowy, brymonidyna winian, chlorek benzalkoniowy, chlorek sodu, cytrynian sodu, krople do oczu, kwas cytrynowy jednowodny, kwas solny, miękkie soczewki kontaktowe, podrażnienie oczu, polietylen niskiej gęstości, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olamide 10 mg
Metoklopramid, będący pochodną benzamidu, wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący zarówno ośrodkowy, jak i obwodowy układ nerwowy. Jego główne właściwości przeciwwymiotne wynikają z antagonizmu receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodku chemiowrażliwym i wymiotnym w rdzeniu przedłużonym, co jest szczególnie skuteczne w leczeniu wymiotów indukowanych apomorfiną. Dodatkowo, metoklopramid blokuje receptory serotoninowe 5HT3 oraz działa antagonistycznie na receptory 5HT4, co ma kluczowe znaczenie w przeciwdziałaniu wymiotom związanym z chemioterapią przeciwnowotworową.
acetylocholina, apomorfina, chemioterapia przeciwnowotworowa, dolny zwieracz przełyku, dwunastnica, działanie antydopaminergiczne, kwas solny, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, nudności i wymioty, opróżnianie żołądka, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzamidu, przewód pokarmowy, rdzeń przedłużony, receptor 5HT4, receptor dopaminergiczny D2, receptor serotoninowy 5HT3, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, transmisja cholinergiczna, transmisja nerwowa, transmisja serotoninergiczna, właściwość przeciwwymiotna, wydzielanie żołądkowe, wymioty indukowane - Leksykon substancji czynnych
Distygmina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Distygmina, jako inhibitor cholinoesterazy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, bradykardią, niedokrwieniem mięśnia sercowego oraz niedociśnieniem tętniczym, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu klinicznego. Lek może również nasilać objawy choroby wrzodowej poprzez zwiększenie wydzielania soku żołądkowego i kwasu solnego, co wymaga monitorowania pacjentów z wrzodami żołądka lub dwunastnicy. U pacjentów po operacji jelit, stosowanie distygminy wiąże się z ryzykiem powikłań związanych z perystaltyką jelit. Ponadto, u osób z padaczką lek może obniżać próg drgawkowy, a u pacjentów z parkinsonizmem może nasilać objawy choroby przez zaburzenia neuroprzekaźników.
bradykardia, bromek distygminy, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, działanie cholinergiczne, hipotonia, inhibitor cholinoesterazy, kwas solny, mięsień wypieracz pęcherza, nadczynność tarczycy, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja galaktozy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parkinsonizm, perystaltyka jelit, próg drgawkowy, sok żołądkowy, układ przywspółczulny, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Irinotecan Accord 20 mg/ml
Irinotekan Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający irynotekanu chlorowodorek trójwodny w stężeniu 20 mg/ml (odpowiadający 17,33 mg czystego irynotekanu). Dostępny jest w fiolkach o pojemnościach od 2 ml (40 mg) do 50 ml (1000 mg). Substancją pomocniczą jest sorbitol (45 mg/ml), a pH roztworu mieści się w zakresie 3,0–3,8, z osmolalnością 270–330 mOsmol/kg. Lek podaje się wyłącznie dożylnie po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy w objętości 250 ml. Przygotowanie roztworu wymaga aseptycznych warunków, stosowania środków ochrony osobistej oraz unikania mieszania z innymi lekami poza wymienionymi roztworami. W przypadku obecności osadu preparat należy usunąć zgodnie z procedurami dla leków cytotoksycznych.
guma chlorobutylowa, komora ochronna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas mlekowy, kwas solny, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, odzież ochronna, osmolalność, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, sorbitol, substancja pomocnicza, uszczelnienie flip-off, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Glin wodorotlenek – Właściwości farmakodynamiczne
Preparat Gastal zawiera aktywne składniki: glinu wodorotlenek (450 mg) oraz wodorotlenek magnezu (300 mg) w formie żelu wysuszonego (Aluminii hydroxidum cum Magnesii carbonate gelatum desiccatum), klasyfikowane jako leki zobojętniające kwas żołądkowy (kod ATC: A02AD01). Mechanizm działania polega na buforowym zobojętnianiu soku żołądkowego poprzez reakcję z kwasem solnym, co skutkuje obniżeniem pH do fizjologicznego zakresu 3-5, bez indukcji następczego nadmiernego wydzielania kwasu. Pojedyncza tabletka neutralizuje 21,5 mmol HCl, a zalecana dawka 2 tabletek efektywnie eliminuje wolny kwas solny, zapewniając szybkie i długotrwałe działanie zobojętniające trwające około 2 godzin.
- Leksykon substancji czynnych
Ezomeprazol – Właściwości farmakodynamiczne
Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu, jest inhibitorem pompy protonowej (PPI) działającym poprzez specyficzne hamowanie H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po podaniu doustnym w dawkach 20 mg lub 40 mg, efekt działania pojawia się w ciągu godziny, a po 5 dniach stosowania dawki 20 mg raz na dobę obserwuje się redukcję maksymalnego wydzielania kwasu o około 90%. W badaniach u pacjentów z GERD, dawka 20 mg utrzymywała pH żołądka >4 przez średnio 13 godzin, a dawka 40 mg przez 17 godzin na dobę. W formie dożylnej (80 mg bolus, następnie 8 mg/h) pH >4 utrzymywało się średnio 21 godzin, a pH >6 przez 11-13 godzin. Leczenie ezomeprazolem wiąże się ze wzrostem stężenia gastryny i chromograniny A, co może wpływać na diagnostykę guzów neuroendokrynnych, dlatego zaleca się przerwanie terapii PPI na 5 dni do 2 tygodni przed oznaczeniem CgA. Długotrwałe stosowanie może powodować łagodną hiperplazję komórek enterochromafinopodobnych (ECL) oraz torbiele gruczołowe żołądka, bez istotnego znaczenia klinicznego.
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, chromogranina A, Clostridium difficile, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, Helicobacter pylori, hemostaza endoskopowa, hiperplazja, inhibitor pompy protonowej, komórka enterochromafinopodobna, komórka okładzinowa, kwas solny, pH przełyku, refluksowe zapalenie przełyku, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód trawienny, wrzód żołądka, zakażenie przewodu pokarmowego, zanikowe zapalenie żołądka, zgaga - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ranitydyna Aurovitas 150 mg
Ranitydyna, będąca antagonistą receptorów histaminowych H2 (kod ATC: A02BA02), wykazuje selektywne hamowanie sekrecji kwasu solnego w błonie śluzowej żołądka poprzez kompetycyjne blokowanie receptorów H2. Jej działanie obejmuje zahamowanie zarówno podstawowej, jak i poposiłkowej sekrecji kwasu żołądkowego oraz redukcję wydzielania pepsyny, co jest istotne w procesie trawienia białek. Farmakodynamicznie ranitydyna charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz stosunkowo długim okresem półtrwania, co umożliwia efektywne hamowanie wydzielania kwasu przez 12 godzin po pojedynczej dawce 150 mg.
antagonista receptora H2, blokowanie receptorów, błona śluzowa żołądka, chlorowodorek ranitydyny, działanie antagonistyczne, działanie farmakologiczne, działanie supresyjne, efekt farmakodynamiczny, kwas solny, kwas żołądkowy, okres półtrwania, pepsyna, produkt leczniczy, ranitydyna, receptor histaminowy H2, sok żołądkowy, tabletka powlekana - Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Właściwości farmakodynamiczne
Węglan wapnia wykazuje silne właściwości zobojętniające kwas solny w żołądku, co czyni go skutecznym środkiem w leczeniu nadkwaśności soku żołądkowego. Mechanizm działania opiera się na bezpośredniej neutralizacji kwasu solnego, prowadzącej do szybkiego wzrostu pH żołądka z poziomu 1,5-2 do 3 w ciągu 40 sekund, a do 4 w 1 minutę i 13 sekund, z maksymalnym pH osiąganym na poziomie 5,24 (dane z modelu sztucznego żołądka). Preparaty zawierające 800 mg węglanu wapnia, takie jak Manti Extra, wykazują zdolność neutralizacji kwasów na poziomie około 21 mEq na tabletkę. Działanie to jest miejscowe, niezależne od wchłaniania ogólnoustrojowego, co pozwala na szybkie i efektywne łagodzenie objawów nadkwaśności, takich jak ból i dyskomfort żołądkowy.
antagonista receptora H2, choroba wrzodowa, działanie zobojętniające, famotydyna, komórka okładzinowa, kwas solny, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, neutralizacja kwasów, pH przełyku, pH żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, sztuczny żołądek, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rennie Extra 625 mg + 73,5 mg + 150 mg
Rennie Extra, zawierający 625 mg węglanu wapnia i 73,5 mg węglanu magnezu, znacząco wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH soku żołądkowego oraz chelatację jonów wapnia i magnezu. Szczególnie istotne jest zmniejszenie biodostępności antybiotyków z grup tetracyklin i chinolonów, glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna), bisfosfonianów, dolutegrawiru, lewotyroksyny oraz eltrombopagu. Sole wapnia redukują również wchłanianie fluorków i preparatów żelaza, a sole magnezu utrudniają absorpcję fosforanów. W przypadku jednoczesnego stosowania z diuretykami tiazydowymi istnieje ryzyko hiperkalcemii, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia wapnia w surowicy. Długotrwałe stosowanie Rennie Extra może powodować wzrost pH moczu oraz obniżenie stężenia fosforanów i potasu w surowicy, co należy uwzględnić przy interpretacji badań laboratoryjnych.
alendronian, antybiotyk, biodostępność, bisfosfonian, błona śluzowa żołądka, chelatacja jonów wapnia, chinolon, ciprofloksacyna, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doksycyklina, dolegliwość dyspeptyczna, dolutegrawir, działanie zobojętniające, eltrombopag, fluorek sodu, fosforan potasu, fosforan sodu, fumaran żelaza, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hormon tarczycy, hydrochlorotiazyd, ibandronian, indapamid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas solny, lek moczopędny, lewofloksacyna, lewotyroksyna, liczba płytek krwi, minocyklina, moksyfloksacyna, niedoczynność tarczycy, opróżnianie żołądka, osteoporoza, pH moczu, pH treści żołądkowej, produkt zobojętniający sok żołądkowy, rizedronian, siarczan żelaza, stan zapalny, stężenie fosforanów w surowicy, stężenie potasu w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, tetracyklina, węglan magnezu, węglan wapnia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omeprazole Genoptim 20 mg
Omeprazol Genoptim w dawce 20 mg jest wskazany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego, takich jak czynna choroba wrzodowa dwunastnicy i żołądka, refluksowe zapalenie przełyku oraz zapobieganie nawrotom owrzodzeń u pacjentów H. pylori-ujemnych lub z niemożnością eradykacji. W przypadku opornych owrzodzeń dawka może być zwiększona do 40 mg raz na dobę, a w zespole Zollingera-Ellisona dawki indywidualizowane, początkowo 60 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę w dawkach podzielonych. Terapia eradykacyjna H. pylori obejmuje schematy z omeprazolem 20-40 mg oraz antybiotykami (klarytromycyna, amoksycylina, metronidazol lub tinidazol) podawanymi 2-3 razy na dobę przez 7 dni. W leczeniu dzieci dawkowanie zależy od masy ciała i wieku, np. 10 mg raz na dobę u dzieci 10-20 kg, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a w terapii skojarzonej z antybiotykami dawki omeprazolu wynoszą 10-20 mg dwa razy na dobę w zależności od masy ciała.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, Helicobacter pylori, klarytromycyna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas solny, metronidazol, niesteroidowe leki przeciwzapalne, omeprazol, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie oporne, owrzodzenie żołądka, peletki dojelitowe, profilaktyka owrzodzeń żołądka, refluks żołądkowy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia skojarzona, tinidazol, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gastrostad 20 mg
Pantoprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC02), działa poprzez nieodwracalne hamowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego zarówno w warunkach podstawowych, jak i stymulowanych. Substancja ta, po przekształceniu do formy czynnej w kwaśnym środowisku kanalików komórek okładzinowych, wiąże się z enzymem na poziomie receptora, co umożliwia skuteczne tłumienie sekrecji kwasu niezależnie od czynnika stymulującego (acetylocholina, histamina, gastryna). Efekt terapeutyczny jest osiągany zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, a ustąpienie objawów choroby obserwuje się zwykle po 2 tygodniach terapii. Leczenie pantoprazolem prowadzi do zmniejszenia kwaśności soku żołądkowego, co wtórnie indukuje odwracalne zwiększenie stężenia gastryny – w krótkotrwałej terapii stężenia pozostają zwykle w granicach normy, natomiast długotrwałe stosowanie powoduje około dwukrotne zwiększenie poziomu gastryny u większości pacjentów.
acetylocholina, antagonista receptora histaminowego H2, benzoimidazol, chromogranina A, enzymy wątrobowe, Gastrostad, gastryna, gruczoł tarczowy, guz neuroendokrynny, H+ K+ ATP-aza, histamina, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe, kwas solny, pantoprazol, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Remifentanil B. Braun 5 mg
Remifentanil B. Braun jest dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań/infuzji, zawierającego 5 mg chlorowodorku remifentanylu w fiolce o pojemności 10 ml. Po rekonstytucji z 5 ml rozcieńczalnika uzyskuje się roztwór o stężeniu 1 mg/ml, który można dalej rozcieńczać do stężeń od 20 do 250 μg/ml w zależności od metody podawania i potrzeb klinicznych (zalecane 50 μg/ml dla dorosłych, 20-25 μg/ml dla dzieci powyżej 1 roku życia). Do rekonstytucji i rozcieńczania dopuszczalne są wyłącznie woda do wstrzykiwań, roztwory glukozy 5%, chlorku sodu 0,9% i 0,45%, a także płyny Ringera podawane osobno do cewnika dożylnego. Produkt nie może być mieszany bezpośrednio z płynem Ringera, propofolem, krwią, surowicą ani osoczem w tym samym roztworze ze względu na ryzyko hydrolizy lub niezgodności fizykochemicznych.
cewnik dożylny, chlorowodorek remifentanylu, glicyna, hydroliza remifentanylu, kwas solny, niespecyficzna esteraza, niezgodność farmaceutyczna, płyn Ringera, podanie dożylne, proszek do sporządzania koncentratu roztworu, rekonstytucja, remifentanyl, sprzęt infuzyjny, warunki aseptyczne, wlew sterowany ręcznie, wlew sterowany stężeniem roztworu, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Famotydyna Ranigast 20 mg
Famotydyna, będąca antagonistą receptora H2 (kod ATC: A02BA03), jest stosowana w leczeniu choroby wrzodowej oraz refluksowej przełyku. Preparat Famotydyna Ranigast dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 20 mg substancji czynnej. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania wydzielania kwasu solnego, nawet w warunkach stymulacji pokarmowej lub pentagastrynowej. Dodatkowo lek obniża stężenie pepsyny w soku żołądkowym, co może wspierać terapię chorób trawiennych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Blissel 50 mcg/g
Blissel to żel dopochwowy zawierający estriol w stężeniu 50 μg/g, stosowany miejscowo na błonę śluzową pochwy. Preparat charakteryzuje się jednorodną, bezbarwną, przezroczystą do lekko półprzezroczystej konsystencji, co umożliwia równomierne rozprowadzenie substancji czynnej. Żel zawiera konserwanty: metylu parahydroksybenzoesan sodowy (1,60 mg/g) oraz propylu parahydroksybenzoesan sodowy (0,20 mg/g), a także substancje żelotwórcze (polikarbofil, karbomer), regulator pH (sodu wodorotlenek, kwas solny) oraz glicerol jako środek nawilżający. Produkt dostępny jest w tubach aluminiowych o pojemności 10 g lub 30 g, z kaniulami jednorazowymi lub wielokrotnego użytku oraz tłokiem wielokrotnym, co ułatwia aplikację.
aplikacja dopochwowa, błona śluzowa pochwy, estriol, glicerol, karbomer, kwas solny, metylu parahydroksybenzoesan sodowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, parahydroksybenzoesan, polikarbofil, propylu parahydroksybenzoesan sodowy, regulator pH, sodu wodorotlenek, substancja żelotwórcza, tuba aluminiowa, żel dopochwowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oftaquix sine 5 mg/ml
Oftaquix sine to roztwór do oczu w postaci kropli, zawierający lewofloksacynę jako substancję czynną w stężeniu 5 mg/ml (5,12 mg lewofloksacyny półwodnej/ml). Każdy pojemnik jednodawkowy o objętości 0,3 ml dostarcza 1,5 mg lewofloksacyny. Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu (izotonizacja), wodorotlenek sodu lub kwas solny (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Roztwór jest klarowny, o barwie od jasnożółtej do jasnozielono-żółtej, bez widocznych cząstek stałych, pakowany w pojemniki LDPE po 0,3 ml, dostępne w opakowaniach po 10, 20, 30 lub 60 sztuk.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pantoprazol SUN 40 mg
Pantoprazol SUN 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w leczeniu chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadmierną sekrecją kwasu solnego. Wskazania do podawania dożylnego obejmują refluksowe zapalenie przełyku (GERD), chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz zespół Zollingera-Ellisona i inne stany hipersekrecji kwasu. Forma parenteralna jest szczególnie zalecana u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków doustnie, wymagają szybkiego efektu terapeutycznego lub mają powikłania takie jak krwawienia czy perforacje. Pantoprazol dożylny umożliwia szybkie zahamowanie wydzielania kwasu, co sprzyja gojeniu nadżerek i owrzodzeń oraz zapobiega dalszym powikłaniom.
choroba refluksowa, choroba wrzodowa, eradykacja Helicobacter pylori, gastrinoma, górny odcinek przewodu pokarmowego, hiperplazja komórek G, hipersekrecja, inhibitor pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas solny, mastocytoza systemowa, nadżerka i owrzodzenie, owrzodzenie żołądka, pantoprazol dożylny, pantoprazol sodowy, podanie parenteralne, powikłana choroba wrzodowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, zaburzenia połykania, zapalenie przełyku, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diclofenac sodium Nutra Essential 40 mg/ml
Diclofenac sodium Nutra Essential to miejscowy aerozol na skórę zawierający diklofenak sodowy w stężeniu 40 mg/mL. Preparat jest podawany za pomocą pompki rozpylającej, gdzie pojedyncze naciśnięcie uwalnia 0,2 mL roztworu, dostarczając 8 mg substancji czynnej. Produkt zawiera również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak glikol propylenowy (150 mg/mL), lecytyna sojowa (97,98 mg/mL) oraz etanol 96% (33,26 mg/mL), które pełnią funkcje rozpuszczalników, środków zwiększających penetrację, buforów pH, przeciwutleniaczy i aromatów. Opakowanie zawiera 25 g roztworu (30 mL butelka), co odpowiada 125 naciśnięciom pompki, a okres ważności wynosi 3 lata, z 6-miesięczną stabilnością po otwarciu.
aerozol na skórę, alkohol izopropylowy, askorbylu palmitynian, bufor pH, diklofenak sodowy, disodu edetynian, disodu fosforan, etanol, fosfatydylocholina, glikol propylenowy, kwas solny, lecytyna sojowa, lizofosfatydylocholina, olejek eteryczny miętowy, przeciwutleniacz, regulator pH, sodu diwodorofosforan, sodu wodorotlenek, solubilizator, środek chelatujący, środek zwiększający penetrację, tokoferol - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bimatoprost + Timolol Genetic 0,3 mg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Bimatoprost + Timolol Pharmabide to roztwór do oczu zawierający 0,3 mg bimatoprostu oraz 5 mg tymololu (w postaci 6,8 mg tymololu maleinianu) na 1 ml roztworu. Pojedyncza kropla dostarcza około 8,34 µg bimatoprostu oraz 0,14 mg tymololu (0,19 mg tymololu maleinianu). Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml) jako konserwant oraz fosforany (0,96 mg/ml) pełniące funkcję buforu, co jest istotne przy kwalifikacji pacjenta do terapii. Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 6,80-7,80 oraz osmolalnością 250-330 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję miejscową po aplikacji do worka spojówkowego.
bimatoprost, bufor farmaceutyczny, chlorek benzalkoniowy, chlorek sodu, fosforan, izotoniczność, konserwant, krople do oczu, kwas cytrynowy, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pH, pierścień gwarancyjny, polietylen niskiej gęstości, roztwór, stabilność farmaceutyczna, tymolol, tymolol maleinian, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, worek spojówkowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas solny – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas solny (HCl) w stężeniu 25% jest składnikiem roztworu Aminomix 1 Novum, występującym w ilości 1,47 ml na 1000 ml roztworu do infuzji dożylnych centralnych. Preparat charakteryzuje się wysoką osmolarnością 1779 mOsm/l oraz pH 5,5-6,0, co wymaga podawania w dużych naczyniach krwionośnych i stopniowego zwiększania szybkości infuzji do maksymalnie 1,25 ml/kg mc./godz. (0,06 g aminokwasów i 0,25 g glukozy/kg mc./godz.). Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat wynosi standardowo 20 ml/kg mc./dobę (aminokwasy 1,0 g/kg mc./dobę, glukoza 4,0 g/kg mc./dobę), z dawką maksymalną do 30 ml/kg mc./dobę. U dzieci dawki są indywidualizowane, z orientacyjnymi wartościami dla wieku 2-5 lat (25 ml/kg mc./dobę, aminokwasy 1,25 g/kg mc./dobę, glukoza 5,0 g/kg mc./dobę) oraz 5-14 lat (20 ml/kg mc./dobę, aminokwasy 1,0 g/kg mc./dobę, glukoza 4,0 g/kg mc./dobę). Brak jest badań klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo u dzieci i młodzieży, co wymaga ostrożności.
aminokwas, bilans wodny, elektrolit, emulsja tłuszczowa, glukoza, glukoza w surowicy, infuzja, katabolizm, kwas solny, niedotlenienie, niewydolność narządowa, osmolarność, parametr biochemiczny, pierwiastek śladowy, podaż tłuszczu, pompa infuzyjna, proces kataboliczny, regulator pH, równowaga kwasowo-zasadowa, stan poimmunizacyjny, węglowodan, zdolność zobojętniania, żyła centralna, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levofloxacin Kabi 5 mg/ml
Levofloxacin Kabi to roztwór do infuzji zawierający 5 mg/ml lewofloksacyny (w postaci półwodnej), dostępny w opakowaniach 50 ml (250 mg substancji czynnej) oraz 100 ml (500 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują m.in. sód (3,54 mg/ml), chlorek sodu, wodorotlenek sodu i kwas solny, które regulują ciśnienie osmotyczne i pH roztworu. Produkt charakteryzuje się żółto-zielonkawą barwą i nie wymaga rozcieńczenia przed podaniem. Roztwór jest kompatybilny z 5% i 2,5% roztworami glukozy, 0,9% roztworem NaCl oraz złożonymi roztworami do żywienia pozajelitowego, natomiast nie należy mieszać go z heparyną, roztworami zasadowymi ani innymi niekompatybilnymi preparatami.
aminokwas, chlorek sodu, dieta niskosodowa, elektrolit, heparyna, kwas solny, lewofloksacyna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, oporność bakterii, płyn infuzyjny, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór zasadowy, substancja czynna, warunki przechowywania, węglowodan, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Elicea Q-Tab 15 mg
Produkt leczniczy Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w postaci escytalopramu szczawianu, dostępny w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg substancji czynnej oraz proporcjonalnie rosnącą ilość laktozy jednowodnej (od 58,935 mg do 235,74 mg). Tabletki mają płaski kształt, różnią się średnicą (od 7 mm do 12 mm) i są oznakowane numerem odpowiadającym dawce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. poliakrylinę potasową, kwas solny, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, słodziki (acesulfam potasowy, neohesperydyno-dihydrochalkon) oraz aromat mięty pieprzowej, co ułatwia rozpad tabletki i poprawia smak preparatu.
acesulfam potasowy, celuloza mikrokrystaliczna, dezintegrator, escytalopram, kroskarmeloza sodowa, kwas solny, laktoza jednowodna, neohesperydyno-dihydrochalkon, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, olejek mięty pieprzowej, poliakrylina potasowa, regulator pH, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, szczawian escytalopramu, tabletka ulegająca rozpadowi, utylizacja leków - Leksykon leków
Skład i postać leku – Septisse (1 mg + 20 mg)/g
Septisse to preparat w postaci aerozolu na skórę, zawierający dwie substancje czynne o działaniu antyseptycznym: oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g). Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny, co ułatwia kontrolę aplikacji na uszkodzone obszary skóry. Formuła zawiera również substancje pomocnicze, takie jak kokamidopropylobetaina, glicerol 85%, sodu glukonian, sodu wodorotlenek i kwas solny rozcieńczony, które wspomagają właściwości myjące, stabilizują pH oraz zapobiegają nadmiernemu wysuszaniu skóry. Preparat jest dostępny w opakowaniu 30 ml z butelką HDPE wyposażoną w pompkę rozpylającą, co umożliwia precyzyjną i higieniczną aplikację bez bezpośredniego kontaktu z raną.
aerozol na skórę, działanie antyseptyczne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, fenoksyetanol, glicerol, HDPE, humektant, kokamidopropylobetaina, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, octenidinum dihydrochloridum, oktenidyny dichlorowodorek, phenoxyethanolum, polietylen wysokiej gęstości, regulator osmotyczności, Septisse, sodu chlorek, sodu glukonian, sodu wodorotlenek, substancja chelatująca, surfaktant amfoteryczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hylosept 20 mg/g
Hylosept to krem zawierający kwas fusydynowy w stężeniu 20 mg/g, stosowany miejscowo jako antybiotyk o działaniu przeciwbakteryjnym. Preparat charakteryzuje się białą, jednorodną konsystencją, co ułatwia aplikację na zmiany skórne i zapewnia dobre wchłanianie substancji czynnej. W skład kremu wchodzą również substancje pomocnicze o znanym działaniu, takie jak butylohydroksyanizol (0,04 mg/g) jako antyoksydant, alkohol cetylowy (111 mg/g) stabilizujący emulsję oraz potasu sorbinian (2,7 mg/g) pełniący funkcję konserwantu. Produkt dostępny jest w tubach aluminiowych o pojemności 15 g lub 30 g, z zaleceniem przechowywania w temperaturze poniżej 25°C.
alkohol cetylowy, antybiotyk miejscowy, butylohydroksyanizol, glicerol, kwas fusydynowy, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, polietylen wysokiej gęstości, polisorbat, potasu sorbinian, stabilność farmaceutyczna, wazelina biała, właściwości fizykochemiczne, właściwości terapeutyczne, zmiany skórne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fluorescite 100 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 100 mg/ml
Produkt leczniczy Fluorescite to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 100 mg/ml fluoresceiny sodowej (113,2 mg soli sodowej fluoresceiny na 1 ml). Każda fiolka zawiera 5 ml roztworu, co odpowiada 500 mg fluoresceiny (566 mg sodu fluoresceiny). Preparat zawiera także sód w ilości do 1,45% (około 3,15 mmol) na dawkę, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze to wodorotlenek sodu/kwas solny do regulacji pH oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór ma charakterystyczne czerwono-pomarańczowe zabarwienie i jest przechowywany w fiolkach szklanych typu I, zabezpieczonych korkiem z gumy chlorobutylowej i uszczelnieniem aluminiowym. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, bez zamrażania, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.
dieta niskosodowa, fiolka szklana typu I, fluoresceina, fluoresceina sodowa, guma chlorobutylowa, kwas solny, lek przeciwhistaminowy, niezgodność farmaceutyczna, niezgodność fizyczna, odpady medyczne, roztwór do wstrzykiwań, sód fluoresceiny, sodu wodorotlenek, sól sodowa fluoresceiny, woda do wstrzykiwań