toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fiordatussi 30 mg/ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Fiordatussi, 30 mg/ml, syrop zawierającego wyciąg suchy z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium), są ograniczone. Przeprowadzony test Amesa nie wykazał działania mutagennego wyciągu, co wskazuje na brak potencjału mutagennego tego składnika. Jednakże brak jest kompleksowych badań toksykologicznych, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na płodność oraz badań karcynogenności, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów w wieku rozrodczym. Preparat Fiordatussi zawiera wyciąg suchy z liści babki lancetowatej w stężeniu 30 mg/ml, uzyskany przy użyciu 20% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego, w stosunku surowiec:wyciąg 3-5:1. Brak danych dotyczących wpływu na płodność oraz rakotwórczości wymaga ostrożności w stosowaniu, szczególnie u kobiet w ciąży i pacjentów wymagających długotrwałej terapii. Konieczne są dalsze badania toksykologiczne, aby w pełni określić profil bezpieczeństwa tego produktu leczniczego.
babka lancetowata, badanie toksykologiczne, genotoksyczność, karcynogenność, Plantago lanceolata, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wyciąg suchy - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane toksykologiczne dotyczące kromoglikanu sodowego, stosowanego w preparacie okulistycznym Allergocrom (20 mg/ml, roztwór izotoniczny), wskazują na niski potencjał toksyczny po jednorazowym podaniu w badaniach na różnych gatunkach zwierząt. W badaniach przewlekłych, podskórne podawanie wysokich dawek powodowało uszkodzenia nerek (zwyrodnienie cewkowe w okolicy pętli Henlego) u szczurów, natomiast inhalacje przez okres do 6 miesięcy nie wykazały toksyczności tkankowej u szczurów, świnek morskich, małp i psów. Dane dotyczące mutagenności są niepełne, jednak dotychczasowe badania nie potwierdzają potencjału mutagennego, a badania karcynogenności nie wykazały działania rakotwórczego ani inicjującego rozwój nowotworów.
Allergocrom, aplikacja okulistyczna, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kromoglikan sodowy, krople do oczu, pętla Henlego, potencjał karcynogenny, preparat okulistyczny, profil bezpieczeństwa, roztwór izotoniczny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskazanie kliniczne, zwyrodnienie cewkowe - Leksykon substancji czynnych
Protoescygenina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Protoescygenina, będąca głównym składnikiem aktywnym wyciągu z nasienia kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) w produkcie leczniczym Veinofytil, występuje w tabletkach dojelitowych w dawce 192-258 mg wyciągu suchego, co odpowiada 21 mg glikozydów triterpenowych przeliczonej na protoescygeninę. Proces ekstrakcji wykorzystuje 50% etanol jako rozpuszczalnik. Aktualnie brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania protoescygeniny u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Badania na modelach zwierzęcych nie dostarczają wystarczających informacji o potencjalnej toksyczności reprodukcyjnej, a brak jest danych o przenikaniu substancji czynnej do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w tych okresach. Lekarz powinien poinformować pacjentki o braku rekomendacji stosowania Veinofytil w ciąży i laktacji oraz rozważyć alternatywne metody terapeutyczne o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa.
Aesculus hippocastanum, badania kliniczne, badania przedkliniczne, funkcje reprodukcyjne, glikozydy triterpenowe, metody terapeutyczne, parametry płodności, profil bezpieczeństwa, protoescygenina, przeciwwskazania w okresie laktacji, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie substancji czynnej, stosunek korzyści do ryzyka, tabletki dojelitowe, toksyczność reprodukcyjna, Veinofytil, wiek rozrodczy, wpływ na płodność, wyciąg z kasztanowca, wyciąg z nasienia kasztanowca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rimal 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Rimal, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa w toksyczności ostrej u gryzoni i psów. Długotrwałe podawanie ramiprylu w dawkach do 2 mg/kg/d u szczurów, 2,5 mg/kg/d u psów oraz 8 mg/kg/d u małp było dobrze tolerowane, choć obserwowano zmiany elektrolitowe i hematologiczne oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego przy dawce 250 mg/kg/d u psów i małp. Ramipryl nie wykazał działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność szczurów, jednak dawki ≥50 mg/kg/d podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Badania mutagenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
aparat przykłębuszkowy, badania toksykologiczne, badanie mutagenności, dawka tolerowana, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, morfologia krwi, niewydolność nerek, oligospermia, opóźniony poród, poszerzenie miedniczki nerkowej, poziom testosteronu, ramipryl i amlodypina, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Perindopril + Indapamide Krka wykazały, że preparat złożony zawierający peryndopryl 4 mg i indapamid 1,25 mg charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak różnica ta nie wpływa istotnie na ogólny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych zaobserwowano specyficzne działania toksyczne: nerkowe u szczurów, które nie ulegają nasileniu w stosunku do monoterapii, toksyczność przewodu pokarmowego u psów bardziej wyraźną przy preparacie złożonym oraz zwiększony toksyczny wpływ matczyny u szczurów. Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa dla dawek klinicznych.
choroby nerek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, monoterapia, objawy nerkowe, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palifren Long 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące palmitynianu paliperydonu, substancji czynnej leku Palifren Long, wskazują na typowe dla leków przeciwpsychotycznych efekty farmakologiczne, takie jak sedacja oraz działania związane z hiperprolaktynemią, obejmujące zmiany w gruczołach sutkowych i narządach płciowych u szczurów i psów. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu domięśniowym (comiesięcznym) oraz doustnym podaniu paliperydonu zaobserwowano również miejscowe reakcje zapalne, w tym tworzenie ropni w miejscu iniekcji. Badania reprodukcji wykazały brak embriotoksyczności i teratogenności przy dawkach do 160 mg/kg mc./dobę (4,1-krotność ekspozycji u ludzi przy maksymalnej dawce 150 mg), mimo że doustny rysperydon, metabolizowany do paliperydonu, wpływał negatywnie na masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa. Zarówno palmitynian paliperydonu, jak i paliperydon nie wykazują działania genotoksycznego, co potwierdza brak potencjału do uszkodzeń DNA.
antagonista dopaminy, antagonizm receptorów D2, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak gruczołu sutkowego, gruczolak przysadki mózgowej, gruczolakorak gruczołu sutkowego, hiperprolaktynemia, hormonalnie czynny gruczolak trzustki, lek przeciwpsychotyczny, paliperydon, palmitynian paliperydonu, prolaktyna, reakcja zapalna, rysperydon, sedacja, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levirox 75 mcg
Przedkliniczne badania toksykologiczne lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej produktu Levirox, wykazały niski profil toksyczności ostrej, co wskazuje na minimalne ryzyko natychmiastowych efektów toksycznych po jednorazowym podaniu. W badaniach przewlekłych na szczurach i psach zaobserwowano istotne zmiany patologiczne przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, w tym objawy hepatopatii, pierwotny zespół nerczycowy charakteryzujący się białkomoczem i hipoalbuminemią oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, co sugeruje potencjalne toksyczne lub adaptacyjne reakcje na poziomie narządowym. Brak jest danych dotyczących wpływu na rozród, gdyż nie przeprowadzono specyficznych badań reprodukcyjnych u zwierząt doświadczalnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Donesyn 10 mg
Chlorowodorek donepezylu, stosowany w terapii choroby Alzheimera, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo. Lek wykazuje działanie zgodne z mechanizmem inhibitora acetylocholinoesterazy, bez istotnych działań niepożądanych niezwiązanych z układem cholinergicznym. Testy mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały właściwości mutagennych ani genotoksycznych, a działania klastogenne pojawiały się jedynie przy stężeniach ponad 3000-krotnie wyższych niż terapeutyczne. Długoterminowe badania karcynogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału onkogennego chlorowodorku donepezylu.
badanie karcynogenności, chlorowodorek donepezylu, choroba Alzheimera, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, działanie onkogenne, działanie teratogenne, inhibitor acetylocholinoesterazy, klastogenność, mutacja komórkowa, organogeneza, potencjał mutagenny, stymulacja układu przywspółczulnego, test mikrojądrowy, toksyczność ogólna, toksyczność okołoporodowa, toksyczność reprodukcyjna, układ cholinergiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Suprovia 100 mg
Suprovia (sytagliptyna) jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych grupach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach oraz przenikanie substancji czynnej do mleka samic, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. W związku z tym, pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania terapii lub karmienia piersią w przypadku konieczności stosowania sytagliptyny. Ponadto, brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu sytagliptyny na płodność u ludzi, choć badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic.
- Leksykon substancji czynnych
Szałwia – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Szałwia (Salvia officinalis L.) jest powszechnie stosowana w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, jednak jej bezpieczeństwo kliniczne wymaga uwagi ze względu na obecność tujonu, substancji o właściwościach neurotoksycznych. Zaleca się stosowanie chemotypów szałwii o niskiej zawartości tujonu, z dziennym spożyciem nieprzekraczającym 5,0 mg na osobę i maksymalnym okresem stosowania do 2 tygodni. Test Amesa przeprowadzony dla preparatu Dentosept, zawierającego liść szałwii, nie wykazał działania mutagennego. Niemniej jednak, brak jest pełnych badań przedklinicznych oceniających toksyczność reprodukcyjną, kancerogenność oraz genotoksyczność szałwii, co ogranicza kompleksową ocenę jej bezpieczeństwa. Preparat Tymsal-spray, zawierający nalewkę z ziela szałwii (0,3 ml na 1 ml produktu), również nie był poddany badaniom przedklinicznym na zwierzętach.
- Leksykon substancji czynnych
Alfa-escyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Alfa-escyna, będąca substancją czynną leków AESCIN w formie tabletek powlekanych 20 mg oraz żelu o stężeniach 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, toksykologiczne po wielokrotnym podaniu oraz testy genotoksyczności (m.in. testy na bakteriach Salmonella typhimurium i test mikrojąderkowy na myszach) nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Alfa-escyna nie wykazuje działania mutagennego ani genotoksycznego, co potwierdza brak uszkodzeń DNA i chromosomów w warunkach in vivo i in vitro.
alfa-escyna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, potencjał genotoksyczny, profil toksykologiczny, rozwój nowotworu, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, tabletka powlekana, test mikrojąderkowy, test płytkowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prograf 1 mg
Badania przedkliniczne takrolimusu, substancji czynnej Prografu, wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności są nerki i trzustka u szczurów i pawianów, a także układ nerwowy i oczy u szczurów. U królików stwierdzono odwracalne działanie kardiotoksyczne po dożylnym podaniu leku. Podczas szybkiego dożylnego wstrzyknięcia bolusowego w dawkach 0,1–1,0 mg/kg mc. zaobserwowano wydłużenie odstępu QT, przy maksymalnych stężeniach takrolimusu we krwi przekraczających 150 ng/ml, co jest ponad 6-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne stosowane w transplantologii. Te dane wskazują na konieczność monitorowania funkcji nerek, trzustki oraz parametrów elektrokardiograficznych u pacjentów leczonych Prografem.
badanie elektrokardiograficzne, działanie kardiotoksyczne, działanie toksyczne, funkcja nerek, leczenie immunosupresyjne, parametry sercowo-naczyniowe, płodność, Prograf, ruchliwość plemników, stężenie takrolimusu, takrolimus, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, transplantologia, układ nerwowy, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hedelix 40 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Hedelix, zawierającego wyciąg gęsty z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.) w stężeniu 40 mg/5 ml, wykazały brak mutagenności w teście Amesa, co jest istotnym wskaźnikiem braku potencjału mutagennego tej substancji czynnej. Test Amesa, będący standardową metodą oceny zdolności substancji do indukowania mutacji DNA, potwierdził bezpieczeństwo genetyczne wyciągu. Niemniej jednak, dostępne dane przedkliniczne są ograniczone i nie obejmują innych kluczowych aspektów toksykologicznych, takich jak genotoksyczność poza testem Amesa, rakotwórczość oraz wpływ na układ rozrodczy i rozwój płodu.
- Leksykon substancji czynnych
Anidulafungina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Anidulafungina, dostępna w formie proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o stężeniu 100 mg, po rekonstytucji zawiera 3,33 mg/ml substancji czynnej, a po rozcieńczeniu 0,77 mg/ml. Preparaty dostępne na rynku to m.in. Anidulafungin Fresenius Kabi, Sandoz, Synoptis oraz Accord. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania anidulafunginy u kobiet w ciąży, a badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, co stanowi podstawę do niezalecania stosowania leku w tym okresie. Decyzja o terapii powinna być podejmowana indywidualnie, uwzględniając korzyści dla matki i potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w ciężkich zakażeniach grzybiczych.
anidulafungina, badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, farmakodynamika, karmienie piersią, koncentrat roztworu do infuzji, leczenie anidulafunginą, lek przeciwgrzybiczny, mleko kobiece, model zwierzęcy, płodność, terapia anidulafunginą, toksyczność reprodukcyjna, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania przedkliniczne wskazują, że duloksetyna nie wpływa negatywnie na płodność samców, natomiast u samic obserwowano zaburzenia płodności jedynie przy dawkach toksycznych dla matek. W modelach zwierzęcych toksyczne efekty reprodukcyjne pojawiały się przy poziomie narażenia układowego (AUC) niższym niż maksymalna ekspozycja kliniczna u ludzi. Dane kliniczne z dużych badań obserwacyjnych (USA: 2500 kobiet, UE: 1500 kobiet) nie wykazały zwiększonego ryzyka poważnych wad wrodzonych, w tym wad serca, po ekspozycji na duloksetynę w I trymestrze ciąży. Jednak stosowanie duloksetyny po 20. tygodniu ciąży wiązało się z mniej niż dwukrotnym wzrostem ryzyka porodu przedwczesnego (około 6 dodatkowych porodów na 100 kobiet), głównie między 35. a 36. tygodniem. Ponadto, w USA odnotowano zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego przy stosowaniu leku w miesiącu poprzedzającym poród.
AUC, drgawki, drżączka, drżenie, duloksetyna, hipotonia, krwotok poporodowy, laktacja, mechanizm działania leku, mleko kobiece, nadciśnienie płucne noworodków, narażenie układowe, niewydolność oddechowa, pierwszy trymestr ciąży, płodność męska, poród przedwczesny, receptory serotoninowe, SNRI, SSRI, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wady serca, wady wrodzone, zaawansowana ciąża, zaburzenia karmienia, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kybernin P 50 j.m./ml; 500 j.m./10 ml
Preparat Kybernin P zawierający ludzką antytrombinę III w dawce 50 j.m./ml (500 j.m./10 ml) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Testy toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych nie wykazały żadnych objawów toksyczności ani dawek śmiertelnych, jednakże ze względu na ograniczenia metodologiczne, takie jak powstawanie przeciwciał przeciwko heterologicznemu białku, ocena toksyczności po wielokrotnym podaniu jest utrudniona i ma ograniczoną wartość. Badania mutagenności i onkogenności potwierdziły brak właściwości mutagennych i potencjału rakotwórczego preparatu.
antytrombina III, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, Kybernin P, ludzka antytrombina, model zwierzęcy, osocze ludzkie, potencjał onkogenny, reakcja immunologiczna, toksyczność dawki, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność reprodukcyjna, tworzenie przeciwciał, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Viru-Merz 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne chlorowodorku tromantadyny, substancji czynnej w produkcie Viru-Merz 10 mg/g, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa zarówno po aplikacji miejscowej, jak i ogólnoustrojowej. Wielokrotne podanie na modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnej toksyczności, a badania embriotoksyczności na szczurach i królikach nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego po dożylnym podaniu substancji. Testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności chlorowodorku tromantadyny do wywoływania mutacji genetycznych, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku w warunkach klinicznych.
aplikacja miejscowa, badanie embriotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek tromantadyny, działanie embriotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Radirex 11,3-13,9 mg związków antranoidowych w przeliczeniu na reinę
Produkt leczniczy Radirex zawiera 513,5 mg ekstraktu z korzenia Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon, co odpowiada 11,3-13,9 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę na jedną tabletkę. W dostępnej dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących toksyczności ostrej, przewlekłej, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Nie przeprowadzono również badań toksyczności przedklinicznej, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa preparatu na etapie eksperymentalnym. W praktyce klinicznej decyzja o zastosowaniu Radirexu powinna opierać się na danych klinicznych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa oraz na doświadczeniu związanym ze stosowaniem antranoidów zawartych w korzeniu rzewienia. Ze względu na obecność pochodnych hydroksyantracenowych w dawce 11,3-13,9 mg/tabletkę, konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych charakterystycznych dla tej grupy związków, takich jak zaburzenia elektrolitowe czy reakcje jelitowe. Brak szczegółowych danych przedklinicznych wymaga ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka w trakcie terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hascovir 800 mg
Stosowanie acyklowiru w dawce 800 mg (produkt Hascovir) u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są ograniczone, dlatego lek należy stosować wyłącznie, gdy przewidywana korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Acyklowir przenika do mleka matki w stężeniach od 60% do 410% stężenia w osoczu po dawce 200 mg pięć razy na dobę, co może skutkować ekspozycją niemowlęcia do dawki dobowej około 0,3 mg/kg masy ciała. W związku z tym zaleca się ostrożność, rozważenie przerwania karmienia, monitorowanie dziecka oraz stosowanie najniższej skutecznej dawki i optymalizację czasu podawania leku względem karmienia.
acyklowir, badanie farmakokinetyczne, działanie niepożądane, ekspozycja niemowlęcia, Hascovir, karmienie piersią, kobieta w ciąży, kobieta w okresie rozrodczym, liczba plemników, morfologia plemników, osocze krwi, parametry nasienia, płodność kobiety, płodność mężczyzny, ruchliwość plemników, stężenie substancji czynnej, toksyczność reprodukcyjna, zakażenie wirusowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bronchostop Duo na kaszel (120 mg + 830 mg)/15 ml
Produkt leczniczy Bronchostop Duo (120 mg + 830 mg/15 ml) został poddany szczegółowej ocenie genotoksyczności w badaniach przedklinicznych, obejmujących zarówno cały preparat, jak i jego składniki aktywne, takie jak wyciągi z tymianku (Thymus vulgaris L. i/lub Thymus zygis L.), olejek tymiankowy oraz suchy ekstrakt korzenia prawoślazu (Althaea officinalis L.). W żadnym z przeprowadzonych testów nie wykazano działania mutagennego, co wskazuje na brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego komórek przy stosowaniu syropu Bronchostop Duo. Ocena ta potwierdza bezpieczeństwo preparatu pod kątem potencjalnej genotoksyczności.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, Bronchostop Duo, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, olejek tymianku, potencjał mutagenny, prawoślaz, proces nowotworowy, rozwój płodu, rozwój postnatalny, toksyczność reprodukcyjna, tymianek, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość rakotwórcza, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ursofalk 250 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące kwasu ursodeoksycholowego (UDCA) wykazały brak toksyczności ostrej w różnych modelach zwierzęcych, co wskazuje na niski potencjał ostrego zatrucia. W badaniach przewlekłych na małpach, przy dużych dawkach UDCA zaobserwowano hepatotoksyczność objawiającą się zmianami enzymatycznymi i morfologicznymi, takimi jak proliferacja przewodów żółciowych, ogniskowe zapalenie wrotne oraz martwica hepatocytów. Efekty te przypisuje się metabolitowi – kwasowi litocholowemu, który u ludzi jest skutecznie detoksykowany, co potwierdza brak klinicznego znaczenia tych zmian u pacjentów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości na myszach i szczurach nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego UDCA, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku Ursofalk.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, enzymy wątrobowe, hepatotoksyczność, karcynogeneza, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica hepatocytów, mutagenność, potencjał rakotwórczy, proliferacja przewodów żółciowych, przestrzeń wrotna, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, zapalenie wrotne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zaranta 30 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest bezwzględnie przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na ryzyko teratogenne i potencjalne zaburzenia rozwoju płodu wynikające z hamowania syntezy cholesterolu, kluczowego dla prawidłowego rozwoju embrionalnego. Lekarze powinni szczegółowo informować pacjentki w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznych metod antykoncepcyjnych podczas terapii produktem Zaranta, dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg, 30 mg i 40 mg. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia należy natychmiast przerwać podawanie rozuwastatyny, poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu oraz wdrożyć odpowiednie monitorowanie i rozważyć alternatywne metody kontroli lipidów, jeśli są konieczne dla zdrowia matki.
działanie niepożądane, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karmienie piersią, kontrola lipidów, metoda antykoncepcyjna, obniżanie poziomu lipidów, przeciwwskazanie w ciąży, przemiana cholesterolu, przenikanie do mleka, przerwanie leczenia, rozuwastatyna, rozwój płodu, statyna, synteza cholesterolu, toksyczność reprodukcyjna, Zaranta - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefotaksymu, składnika aktywnego preparatu Cefotaxim-MIP, wykazały brak istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji fizjologicznych, w tym układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy farmakologiczne potwierdziły zgodność profilu działania z charakterystyką cefalosporyn, bez nieoczekiwanych efektów farmakodynamicznych. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały istotnych objawów toksyczności narządowej, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w granicach normy, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania leku w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, antybiotyk cefalosporynowy, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cefotaksym, Cefotaxim-MIP, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Wardenafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wardenafil, będący inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, karcynogenność oraz wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa. Badania te, przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi standardami, nie wykazały istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy czy układ oddechowy. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności, a badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, toksyczność reprodukcyjna nie ujawniła negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodka, płodu ani rozwój postnatalny.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, efekt mutagenny, genotoksyczność, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, karcynogenność, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, rozwój postnatalny, rozwój zarodka i płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wardenafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ciclopirox Ziaja 10 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyklopiroksu z olaminą w kremie 10 mg/g wykazały dobrą tolerancję miejscową po pojedynczym i wielokrotnym podaniu na skórę nieuszkodzoną oraz uszkodzoną u królików i świnek morskich, bez istotnych zmian patologicznych w badaniach klinicznych, kliniczno-chemicznych i histopatologicznych. Podanie do oka królika wywoływało podrażnienie, co wskazuje na potencjalne działanie drażniące na błony śluzowe. Długotrwałe badania (90 dni u królików, 6 miesięcy u psów) z roztworami 1%, 3% i 10% nie wykazały toksyczności miejscowej ani systemowej. Doustne podanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę było dobrze tolerowane, natomiast dawka 30 mg/kg m.c./dobę indukowała martwicę mięśnia sercowego u szczurów oraz zmiany w sercu i wątrobie u psów.
badanie przedkliniczne, błona śluzowa, cyklopiroks z olaminą, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, kancerogenność, martwica mięśnia sercowego, mutagenność, patologia serca, reakcja podrażnieniowa, test mutagenności, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, tolerancja miejscowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Levothyroxine Accord 175 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej Levothyroxine Accord, wykazały bardzo niską toksyczność ostrą, co wskazuje na minimalny potencjał toksyczny pojedynczych dawek u zwierząt laboratoryjnych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach zaobserwowano zmiany patologiczne przy podawaniu dużych dawek, obejmujące hepatopatię, zwiększoną częstość pierwotnego zespołu nerczycowego oraz zmiany masy narządów wewnętrznych. Brak jest danych dotyczących wpływu lewotyroksyny na funkcje reprodukcyjne, gdyż nie przeprowadzono specyficznych badań w tym zakresie.
działanie rakotwórcze, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hepatopatia, hormon tarczycy, karcynogenność, lewotyroksyna, lewotyroksyna sodowa, mutagenność, narządy wewnętrzne, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genomu, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Sałata – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść sałaty (Lactuca sativa var. capitata L., folium) jest składnikiem preparatu leczniczego Padma 28 Formuła, występującym w dawce 6 mg na kapsułkę twardą. Przedkliniczne badania toksyczności ostrej i przewlekłej całego preparatu, w którego skład wchodzi liść sałaty, nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani zagrożeń dla zdrowia człowieka. Ponadto, ocena genotoksyczności preparatu nie potwierdziła potencjału mutagennego ani kancerogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania substancji. Należy jednak podkreślić, że badania te odnoszą się do całego wieloskładnikowego preparatu, a nie do izolowanego liścia sałaty, co może wpływać na interpretację wyników ze względu na możliwe interakcje farmakodynamiczne między składnikami.
Brak jest natomiast danych dotyczących toksycznego wpływu liścia sałaty na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania preparatu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Pomimo braku tych danych, dostępne wyniki badań przedklinicznych dla dawki 6 mg liścia sałaty w preparacie Padma 28 Formuła nie wskazują na szczególne ryzyko dla pacjentów. W praktyce klinicznej należy uwzględnić, że bezpieczeństwo stosowania opiera się na badaniach całego preparatu, a nie pojedynczego składnika, co wymaga ostrożności przy interpretacji i stosowaniu produktu w populacjach wrażliwych.
- Leksykon substancji czynnych
Chlormadynon octan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlormadynon octan w dawce 2 mg w połączeniu z 0,03 mg etynyloestradiolu stanowi składnik złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (np. Madinette, Symbella). Preparaty te są bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na potencjalne działanie toksyczne na płód oraz wpływ na laktację, w tym zmniejszenie ilości i zmianę składu mleka. Dane kliniczne, obejmujące ponad 330 kobiet, nie potwierdzają teratogenności chlormadynonu octanu, jednak konieczne jest wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem terapii i natychmiastowe odstawienie leku w przypadku jej wystąpienia. Po porodzie decyzja o wznowieniu stosowania powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie poporodowym.
amenorrhea, antykoncepcja hormonalna, chlormadynon octan, dysmenorrhea, działanie teratogenne, estrogen, etynyloestradiol, galaktorrhea, induktor enzymatyczny, krwawienie śródcykliczne, krwotok miesiączkowy, przemijający napad niedokrwienny, steroid antykoncepcyjny, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, udar, upławy, zakrzepica żylna, zakrzepica żylna i tętnicza, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Midazolam hameln 2 mg/ml
Midazolam hameln, dostępny w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, został poddany standardowym badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologiczną mechanizmu działania, toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na rozród, potencjału genotoksycznego i rakotwórczego oraz tolerancji miejscowej. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny, o pH 2,9-3,7 i osmolalności 275-305 mOsmol/kg, zawierając mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, co czyni go odpowiednim dla pacjentów na diecie niskosodowej. Badania nie wykazały dodatkowych zagrożeń bezpieczeństwa poza tymi już opisanymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL).
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek midazolamu, dieta niskosodowa, mechanizm działania, midazolam, osmolalność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaran oraz ramipryl. Badania przedkliniczne bisoprololu wykazały brak działania teratogennego oraz negatywnego wpływu na płodność, choć w wysokich dawkach u ciężarnych samic zwierząt laboratoryjnych obserwowano toksyczne efekty, takie jak zmniejszenie masy ciała, zwiększona resorpcja płodów oraz opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl nie wykazywał ostrej toksyczności u gryzoni i psów, jednak długotrwałe podawanie w dawkach do 250 mg/kg/dobę u psów i małp powodowało powiększenie aparatu przykłębuszkowego, co jest efektem farmakodynamicznym. Tolerowane dawki dobowe ramiprylu bez objawów toksycznych wynosiły odpowiednio: szczury 2,0 mg/kg, psy 2,5 mg/kg, małpy 8,0 mg/kg. U młodych szczurów pojedyncza dawka ramiprylu wywołała nieodwracalne uszkodzenie nerek.
aparat przykłębuszkowy, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie teratogenne, inhibitor ACE, morfologia krwi, poszerzenie miedniczek nerkowych, ramipryl, resorpcja płodu, stężenie elektrolitów w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Laktoza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Laktoza, będąca disacharydem naturalnie występującym w mleku ssaków i powszechnie stosowana jako substancja pomocnicza w produktach leczniczych, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Dane z testów genotoksyczności, takich jak test Amesa in vitro oraz badania in vivo, nie wskazują na działanie mutagenne czy genotoksyczne laktozy. Dwuletnie badania rakotwórczości leków zawierających laktozę nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworowego przypisywanego tej substancji. Ponadto, badania reprodukcyjne i rozwojowe nie potwierdziły istotnego wpływu laktozy na płodność, rozwój embrionalno-płodowy ani toksyczność reprodukcyjną, a obserwowane efekty były związane z substancjami aktywnymi leków, np. dazatynibem czy pregabaliną, przy czym toksyczność płodowa występowała jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
badania na zwierzętach, dazatynib, disacharyd, działanie farmakodynamiczne, embriotoksyczność, etorykoksyb, fototoksyczność, genotoksyczność, immunotoksyczność, mutagenność, obumieranie płodu, płodność, pregabalina, reakcja fototoksyczna, rozwój embrionalno-płodowy, substancja pomocnicza, test Amesa, toksyczność ogólna, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przedkliniczna, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Famenita 200 mg
Przedkliniczne badania progesteronu wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po pojedynczej dawce oraz genotoksyczności, co sugeruje korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji przed zastosowaniem klinicznym. Jednakże wyniki dotyczące wpływu progesteronu na progresję nowotworów są niejednoznaczne – niektóre modele zwierzęce wskazują na potencjalne działanie promujące rozwój guzów, podczas gdy inne sugerują efekt hamujący. Ta rozbieżność podkreśla złożoność mechanizmów działania progesteronu w patogenezie nowotworów i wymaga dalszych badań klinicznych w celu pełnego wyjaśnienia tych zależności.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, duża dawka progesteronu, działanie teratogenne, genotoksyczność, model zwierzęcy, potencjał genotoksyczny, progesteron, rozwój płodu, supresja spermatogenezy, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję, wydłużenie ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symgliptin 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa sytagliptyny wskazują na toksyczność narządową (wątroba, nerki) u zwierząt przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie zaobserwowano efektów niepożądanych. U szczurów stwierdzono zmiany w uzębieniu przy ekspozycji 67-krotnej, jednak w badaniu 14-tygodniowym nie wykazano wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, nadmierne ślinienie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do szczurów, u których przy ekspozycji >58-krotnej obserwowano wzrost gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności. Szeroki margines bezpieczeństwa (brak efektów przy 19-krotnym narażeniu) wskazuje na niskie ryzyko karcynogenności u ludzi.
ataksja, drżenie, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipersaliwacja, margines bezpieczeństwa, miopatia szkieletowa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, nowotwory wątroby, przenikanie do mleka, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady wrodzone, wymioty, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Polfenon 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa propafenonu chlorowodorku, substancji czynnej Polfenonu (dostępnego w dawkach 150 mg i 300 mg w formie tabletek powlekanych), nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak nieoczekiwanych mechanizmów działania oraz efektów toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Ponadto, ocena genotoksyczności nie wykazała potencjału uszkadzania DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badania genotoksyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, potencjał karcynogenny, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, propafenon chlorowodorek, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, tabletka powlekana, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 5-Fluorouracil-Ebewe 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne 5-fluorouracylu wykazały istotne efekty niepożądane, w tym aberracje chromosomowe w spermatogoniach szczurów oraz przemijającą niepłodność, co wskazuje na potencjalne ryzyko wpływu na płodność u mężczyzn. Działanie teratogenne i toksyczne dla płodu zaobserwowano u różnych gatunków zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy) po podaniu dawek porównywalnych do stosowanych u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała). Należy jednak uwzględnić, że ekspozycja układowa u zwierząt mogła być mniejsza niż u pacjentów, co może wpływać na interpretację tych wyników.
5-fluorouracyl, aberracja chromosomowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, kancerogeneza, mechanizm działania farmakologicznego, narażenie układowe, płodność, spermatogonia, synteza DNA, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne