toksyczność reprodukcyjna
Toksyczność reprodukcyjna odnosi się do niepożądanych efektów substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na funkcje rozrodcze organizmów. Obejmuje zaburzenia płodności u kobiet i mężczyzn, wpływ na przebieg ciąży, rozwój płodu, poród oraz wczesny rozwój potomstwa po urodzeniu.
W medycynie ocena toksyczności reprodukcyjnej stanowi kluczowy element badań przedklinicznych i klinicznych nowych leków. Substancje o potencjale toksyczności reprodukcyjnej klasyfikowane są według kategorii ryzyka dla kobiet ciężarnych (dawniej kategorie FDA: A, B, C, D, X, obecnie zastąpione szczegółowym opisem ryzyka). Toksyczność ta może objawiać się jako działanie teratogenne, embriotoksyczne, fetotoksyczne lub wpływające na laktację.
Mechanizmy toksyczności reprodukcyjnej są zróżnicowane i mogą obejmować: zaburzenia gospodarki hormonalnej (działanie jako dysruptory endokrynne), bezpośrednie uszkodzenie komórek rozrodczych, zaburzenia implantacji zarodka, uszkodzenia DNA, zakłócenia rozwoju narządów płodu czy zmiany epigenetyczne. Szczególne znaczenie kliniczne ma identyfikacja okresów krytycznych rozwoju, w których ekspozycja na dany czynnik niesie największe ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Caramlo 16 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Caramlo, zawierającego 16 mg kandesartanu cyleksetylu oraz 5 mg amlodypiny, wykazały istotne dane dotyczące toksyczności i wpływu na układ rozrodczy. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) indukowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków. W badaniach na szczurach, dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność maksymalnej dawki klinicznej 10 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednakże w innych modelach zaobserwowano obniżenie stężenia gonadotropin i testosteronu, a także zmniejszenie parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę nie wykazały działania kancerogennego, a testy mutagenności były negatywne.
amlodypina bezylan, aparat przykłębuszkowy, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemoglobina, hormon gonadotropowy, kanalik nerkowy, kandesartan cyleksetylu, komórka Sertoliego, kreatynina, krwinka czerwona, mocznik, mutagenność, płodność, spermatyda, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie chromosomu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostamol Uno 320 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wyciągu z owoców palmy sabal (Serenoa repens), będącego składnikiem aktywnym preparatu Prostamol Uno w dawce 320 mg, wykazały niski potencjał toksyczności zarówno w badaniach ostrej, jak i przewlekłej toksyczności na modelach zwierzęcych. Nie zaobserwowano objawów zatrucia ani po jednorazowym, ani po długotrwałym podawaniu substancji. Dodatkowo, badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na kluczowe układy organizmu, takie jak sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu w warunkach przedklinicznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, Serenoa repens, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wyciąg z owoców palmy sabal - Leksykon substancji czynnych
Karbocysteina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Karbocysteina, stosowana jako substancja czynna o działaniu mukolitycznym, mukoregulacyjnym i wykrztuśnym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania toksykologiczne na różnych gatunkach zwierząt nie wykazały toksycznego działania, a konwencjonalne testy farmakologiczne nie wskazały na istotne zagrożenia dla człowieka. Ponadto, wielokrotne podawanie karbocysteiny nie powodowało istotnych działań niepożądanych, co potwierdza jej dobrą tolerancję przy długotrwałym stosowaniu. Dane genotoksyczności oraz ocena potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego ani kancerogenności. Również badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych efektów niepożądanych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania w tych aspektach.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie kancerogenne, działanie mukolityczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie wykrztuśne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, karbocysteina, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nakom Mite 100 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu Nakom Mite, zawierającego 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Wielokrotne podawanie lewodopy i karbidopy nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych ani zmian w narządach wewnętrznych czy parametrach biochemicznych. Ocena genotoksyczności nie wykazała ryzyka uszkodzeń DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania produktu w długoterminowej terapii choroby Parkinsona.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie karcynogenności, choroba Parkinsona, lewodopa i karbidopa, mutacja genowa, Nakom Mite, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenie układu szkieletowego - Leksykon substancji czynnych
Fluor – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fluor, obecny w wielu produktach leczniczych, wykazuje ograniczone i niejednoznaczne dane dotyczące wpływu na płodność u osób w wieku reprodukcyjnym. Badania niekliniczne preparatów takich jak żel Elmex nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze ani embriotoksyczności. Jednakże toksyczny wpływ fluorku sodu na reprodukcję zaobserwowano u zwierząt jedynie przy bardzo wysokich dawkach, np. w badaniach pasty elmex DURAPHAT. Dane dotyczące stosowania fluorku u kobiet w ciąży są ograniczone (poniżej 300 przypadków) i większość preparatów nie była poddawana specjalistycznym badaniom w tym zakresie. Rekomendacje stosowania różnią się w zależności od preparatu: np. żel Elmex może być stosowany w ciąży w razie konieczności, natomiast elmex DURAPHAT i płyn Fluormex są przeciwwskazane lub wymagają oceny korzyści i ryzyka. Radiofarmaceutyki zawierające fluor-18, takie jak Glunektik i Natrii fluoridum (18F) Synektik, są przeciwwskazane w ciąży ze względu na ekspozycję na promieniowanie jonizujące.
ciąża, działanie embriotoksyczne, ekspozycja na fluor, fluor, fluor-18, fluorek, fluorek sodu, kontakt z niemowlęciem, mleko kobiece, pierwiastek śladowy, płodność, próchnica, produkt leczniczy, profilaktyka fluorkowa, promieniowanie jonizujące, przenikanie do mleka, radiofarmaceutyk, stężenie fluoru, suplementacja pierwiastków, suplementacja w ciąży, toksyczność reprodukcyjna, transport przezłożyskowy, wiek reprodukcyjny, związek fluoru - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – neoFuragina 50 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne furazydyny, substancji czynnej leku neoFuragina (50 mg), wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po podaniu wielokrotnym, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie potwierdziły potencjału mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania kancerogennego, co wskazuje na brak zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy stosowaniu furazydyny.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, funkcja rozrodcza, furazydyna, mutacja genowa, neoFuragina, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – VIXARGIO 20 mg
Dane przedkliniczne rywaroksabanu obejmują szeroki zakres badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, kancerogenności oraz wpływu na rozrodczość. Nie wykazano istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek leku. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano efekty związane z nasileniem działania farmakodynamicznego, w tym u szczurów wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu. Rywaroksaban nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, jednak wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję powiązany z mechanizmem działania leku, obejmujący poronienia, zaburzenia kostnienia, zmiany w łożysku oraz zwiększoną częstość wad rozwojowych przy stężeniach klinicznie istotnych.
badania farmakologiczne, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, kancerogenność, krwawienie okołoporodowe, plamki wątrobowe, poronienie, rywaroksaban, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotna, wady rozwojowe, zaburzenia kostnienia, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amoksycyliny, stosowanej w preparacie Duomox w dawkach 250 mg, 375 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1 g, wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy, nerwowy i wydalniczy w badanych dawkach. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie ujawniły zagrożeń toksykologicznych przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, potwierdziły brak potencjału mutagennego amoksycyliny. Ponadto, badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic, toksyczności dla zarodka i płodu oraz rozwoju prenatalnego i postnatalnego potomstwa, co uzasadnia względne bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, Duomox, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy, substancja lecznicza, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnych dawek, toksyczność zarodkowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układ wydalniczy, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Etylefryna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Etylefryna, substancja czynna Effortilu, wykazuje istotne różnice międzygatunkowe w toksyczności ostrej, z LD50 po podaniu doustnym wahającym się od 66,4 mg/kg u szczurów do 2300 mg/kg u myszy, natomiast dożylne podanie skutkuje znacznie niższymi wartościami LD50 (6,8-16,7 mg/kg u myszy, królików i psów). Objawy toksyczności obejmują m.in. jeżenie się sierści, wytrzeszcz oczu, sinicę, tachypnoe, ataksję i drgawki u gryzoni oraz rozszerzenie źrenic, drżenia i wymioty u psów. W badaniach przewlekłych NOAEL dla podania doustnego wynosił 3 mg/kg u szczurów i 0,6 mg/kg u psów, przy czym wyższe dawki indukowały zmiany zwłóknieniowe w mięśniu sercowym i zastawce dwudzielnej, a u psów dodatkowo wzrost masy serca i rozrost tunica media małych tętnic. Dożylne podanie przez 4 tygodnie u psów wykazało NOAEL na poziomie 0,625 mg/kg, z działaniami niepożądanymi przy 3,1 mg/kg, takimi jak wymioty i podwyższona aktywność fosfatazy alkalicznej.
akcja serca, aminotransferaza alaninowa, ataksja, badanie przedkliniczne, ciśnienie śródgałkowe, ciśnienie tętnicze, dawkowanie, drgawki, drżenia, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Effortil, etylefryna, fosfataza alkaliczna, LD50, NOAEL, potencjał mutagenny, przepływ maciczny, rozszerzenie źrenic, sinica, ślinotok, stężenie glukozy, tachypnoe, toksyczność ciążowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wada rozwojowa, wada wrodzona, wymioty, wytrzeszcz oczu, zastawka dwudzielna, zwłóknienie mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej (Raphanus sativus L., radix), będący głównym składnikiem produktu leczniczego Raphacholin C (150 mg wyciągu suchego, DER natywny 30-42:1, w połączeniu z węglem aktywnym w stosunku 1:1), nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z jego stosowaniem. Ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na doświadczeniu klinicznym i tradycyjnym zastosowaniu, a nie na standardowych badaniach wymaganych dla nowych substancji leczniczych.
Produkt Raphacholin C zawiera również inne składniki aktywne, takie jak wyciąg gęsty z ziela karczocha (47 mg), kwas dehydrocholowy (40 mg) oraz olejek eteryczny miętowy (15 mg), dla których również brak jest dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak tych informacji utrudnia kompleksową ocenę profilu bezpieczeństwa całego preparatu. W związku z powyższym, lekarze powinni zachować ostrożność przy przepisywaniu Raphacholin C, uwzględniając ograniczenia w dostępnych danych toksykologicznych oraz opierając się na dotychczasowym doświadczeniu klinicznym.
badania przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, genotoksyczność, kwas dehydrocholowy, olejek miętowy, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, Raphacholin C, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, węgiel aktywny, wyciąg suchy z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z korzenia rzodkwi czarnej, wyciąg z ziela karczocha - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ropivacaine Kabi, dostępny w stężeniach 2 mg/ml, 7,5 mg/ml oraz 10 mg/ml, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne potwierdzające bezpieczeństwo stosowania leku są ograniczone wyłącznie do znieczulenia zewnątrzoponowego w położnictwie. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych nie wykazały toksycznego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy, jednak brak jest pełnych danych klinicznych u ludzi, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści przed zastosowaniem leku w tych grupach pacjentek.
chlorowodorek ropiwakainy, karmienie piersią, model zwierzęcy, płodność, przenikanie leku do mleka, reprodukcja, ropiwakaina, roztwór do wstrzykiwań, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, środek znieczulający, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, znieczulenie zewnątrzoponowe w położnictwie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actusept 1,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa benzydaminy chlorowodorku w stężeniu 1,5 mg/ml (preparat Actusept) wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu terapeutycznym. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla podstawowych funkcji życiowych, a badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na kumulację substancji w tkankach ani na efekty toksyczne przy długotrwałej ekspozycji. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego, a badania długoterminowe nie potwierdziły działania karcynogennego benzydaminy chlorowodorku.
badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, benzydamina, benzydamina chlorowodorek, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, podanie wielokrotne, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, właściwość onkogenna - Leksykon substancji czynnych
Mannitol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mannitol, stosowany zarówno jako substancja czynna, jak i pomocnicza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa na podstawie dostępnych danych przedklinicznych. Badania toksyczności przewlekłej, przeprowadzone głównie na produktach zawierających mannitol jako substancję pomocniczą (np. Betahistyna Bluefish), wykazały dobrą tolerancję dawek do 500 mg/kg mc. u szczurów i 25 mg/kg mc. u psów, bez istotnych zmian biochemicznych i hematologicznych. Testy genotoksyczności produktów zawierających mannitol (np. ALYOSTAL z zawartością do 40 mg/ml mannitolu) nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego in vitro. Ponadto, długoterminowe badania toksyczności przewlekłej nie potwierdziły działania rakotwórczego, a badania reprodukcyjne betahistyny (substancji czynnej w Betahistynie Bluefish) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, implantację, przebieg porodu ani rozwój płodu przy dawkach do 250 mg/kg mc. u szczurów i do 100 mg/kg mc. u królików.
badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, dichlorowodorek betahistyny, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja zarodka, liofilizat, Mannitol 20%, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał mutagenny, substancja pomocnicza, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg alergenowy - Leksykon substancji czynnych
Sód – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Analiza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania sodu w produktach leczniczych potwierdza brak specyficznej toksyczności tej substancji, co wynika z jej fizjologicznej obecności w organizmie człowieka. Produkty takie jak roztwory do infuzji (np. Natrium Chloratum 0,9%, balance z 134 mmol/l sodu), preparaty do dializy otrzewnowej, żywienia pozajelitowego (Lipoflex, Nutriflex, Multimel, Finomel) oraz preparaty do oczyszczania jelita (Eziclen, Moviprep, CitraFleet, Clensia) nie wykazują istotnych działań toksycznych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania przedkliniczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję, nie wskazują na ryzyko teratogenności czy mutagenności w dawkach terapeutycznych. Wyjątkiem są wysokie dawki pikosiarczanu sodu (do 10 mg/kg mc./dobę), które mogą wywoływać embriotoksyczność i obniżenie przeżywalności potomstwa u szczurów, jednak nie wpływają na płodność przy dawkach do 100 mg/kg mc.
badanie kolonoskopowe, ciśnienie osmotyczne, dializa otrzewnowa, działanie embriotoksyczne, działanie przeczyszczające, działanie teratogenne, fluorek sodu, fluoroza zębów, genotoksyczność, gospodarka wodno-elektrolitowa, homeostaza, leczenie substytucyjne, ludzkie osocze, pikosiarczan sodu, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, przewodnictwo nerwowe, roztwór do dializy, roztwór do infuzji, siarczan sodu, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podawaniu, toksyczność reprodukcyjna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Parafina ciekła – Avena
Produkt leczniczy Parafina ciekła – Avena, stosowany doustnie i zewnętrznie, nie posiada szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, takich jak toksyczność ostra, przewlekła, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy czy wpływ na reprodukcję. Dokumentacja nie zawiera wyników badań przedklinicznych, co oznacza, że ocena bezpieczeństwa opiera się głównie na wieloletnim doświadczeniu klinicznym oraz danych dotyczących stosowania parafiny ciekłej (Paraffinum liquidum) w praktyce medycznej. Substancja aktywna występuje w stężeniu 1 g parafiny ciekłej na 1 g płynu.
- Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L.) wykazały niską toksyczność ostrą i przewlekłą wyciągów z korzenia tej rośliny. W badaniach na gryzoniach LD50 etanolowego wyciągu dootrzewnowego wyniosła 3,3 g/kg masy ciała, a dla waleranonu przekraczała 3 g/kg. Kwas walerenowy wykazywał dawkozależne efekty neurotoksyczne, od zmniejszenia ruchliwości przy 50 mg/kg do ciężkich drgawek i śmierci przy 400 mg/kg. Podawanie wyciągów etanolowych i olejków eterycznych przez 4-8 tygodni w dawkach do 600 mg/kg nie powodowało istotnych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych, masie ciała ani narządów. Testy genotoksyczności, w tym testy Amesa z różnymi stężeniami etanolu, nie wykazały działania mutagennego, choć pojedyncze badania sugerowały możliwy wpływ klastogenny, którego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. Walepotriaty i ich metabolity ulegają szybkiemu metabolizmowi i nie wykazują aktywności mutagennej in vitro. Brak jest systematycznych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i kancerogenności, choć pojedyncze badania na ciężarnych szczurach nie wykazały teratogenności przy dawkach do 24 mg/kg.
ataksja, badanie kancerogenności, ciśnienie tętnicze, dawka, drgawki, działanie alkilujące, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kozłek lekarski, kwas glukuronowy, kwas walerenowy, LD50, miąższ wątrobowy, midazolam, olejek eteryczny, parametry hematologiczne, parametry krwi, podanie dootrzewnowe, potencjał mutagenny, skurcz spastyczny, teratogenność, test Amesa, tiopental, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie oksydacyjne wątroby, walepotriaty, waleranon, właściwości klastogenne, wyciąg alkoholowy, wyciąg etanolowy, wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego, zmiany histopatologiczne, zmniejszenie ruchliwości spontanicznej, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eplerenon Medical Valley 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne eplerenonu, stosowanego w dawkach 25 mg oraz 50 mg w formie tabletek powlekanych, nie wykazały istotnych zagrożeń dla populacji ludzkiej. Analizy farmakologii bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, nerwowy oraz oddechowy. Testy genotoksyczności i ocena działania rakotwórczego nie wskazały na potencjał uszkodzeń DNA ani zwiększone ryzyko nowotworów. Ponadto, badania dotyczące toksyczności reprodukcyjnej nie ujawniły istotnych zagrożeń dla funkcji rozrodczych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście stosowania klinicznego.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na substancję czynną, eplerenon, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, skutki niepożądane, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zanik gruczołu krokowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citalopram Vitabalans 20 mg
Przedkliniczne badania cytalopramu (bromowodorku) wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych, bez istotnych zagrożeń farmakologicznych dla człowieka. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano odwracalną fosfolipidozę w narządach szczurów po wielokrotnym podaniu leku, co jest zjawiskiem znanym również dla innych kationowych substancji amfifilowych, jednak jego znaczenie kliniczne pozostaje niejasne. Standardowe testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego ani kancerogennego potencjału cytalopramu, co potwierdza brak ryzyka uszkodzeń genetycznych i indukcji nowotworów u ludzi.
aktywność farmakologiczna, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórcze, bromowodorek cytalopramu, dawka terapeutyczna, fosfolipidoza, implantacja zarodka, indukcja nowotworu, kumulacja fosfolipidów, nieprawidłowość nasienia, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, substancja czynna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, wskaźnik ciąży, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dasatinib SUN 140 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym myszach, szczurach, małpach i królikach. Główne działania toksyczne dotyczyły układu pokarmowego (jelito jako narząd docelowy), krwiotwórczego (zmiany parametrów erytrocytów i szpiku kostnego) oraz limfatycznego (zmniejszenie liczby limfocytów i masy organów limfatycznych), z odwracalnością tych efektów po przerwaniu leczenia. Zaobserwowano immunosupresję zależną od dawki, kontrolowaną przez modyfikację dawkowania. W długoterminowych badaniach u małp stwierdzono zwiększoną mineralizację śródmiąższową nerek bez innych istotnych zmian funkcjonalnych. Dodatkowo, dazatynib wpływał na agregację płytek i wydłużał czas krwawienia in vivo, jednak bez wywoływania samoistnych krwotoków, a badania EKG u małp nie wykazały wydłużenia odstępu QT pomimo wpływu na kanał potasowy hERG in vitro.
aberracje chromosomowe, agregacja płytek krwi, brodawczak, dazatynib, efekt klastogenny, fototoksyczność, genotoksyczność, hemostaza, immunosupresja, kanał potasowy hERG, limfocyty, mineralizacja śródmiąższowa, odstęp QT, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rak płaskonabłonkowy, repolaryzacja komór, rozwój embrionalno-płodowy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność nerkowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, układ pokarmowy, węzły chłonne, włókna Purkinjego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sobycombi 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan. Badania przedkliniczne bisoprololu nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości. W toksyczności reprodukcyjnej bisoprolol w dużych dawkach powodował toksyczność u matek (zmniejszone przyjmowanie pokarmu, ograniczony przyrost masy ciała) oraz negatywny wpływ na zarodki i płody, objawiający się zwiększonym ryzykiem resorpcji, zmniejszoną masą urodzeniową i opóźnieniem rozwoju fizycznego, jednak bez działania teratogennego. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Nie stwierdzono negatywnego wpływu amlodypiny na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²).
amlodypina, amlodypiny bezylan, badanie farmakologiczne, badanie mutagenności, bisoprololu fumaran, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, resorpcja zarodków, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa płodu, wpływ na rozród - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pregamid 25 mg
Pregabalina, dostępna w preparacie Pregamid w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg oraz 150 mg, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Ze względu na brak pełnych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych oraz potencjalne ryzyko teratogenne potwierdzone w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez pacjentki w wieku rozrodczym podczas terapii. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności stosowania antykoncepcji oraz rozważyć kontynuację leczenia w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. W przypadku karmienia piersią pregabalina przenika do mleka matki, jednak brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu na noworodki i niemowlęta, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ewentualnej modyfikacji terapii lub przerwania karmienia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nitrendypina Egis 10 mg
Nitrendypina, jako antagonista kanałów wapniowych, jest bezwzględnie przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz dowody z badań przedklinicznych wskazujące na toksyczny wpływ na rozwój płodu, w tym występowanie wad wrodzonych przy dawkach toksycznych dla matki. Lek przenika do mleka kobiecego, co stwarza potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt, a brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w laktacji powoduje, że jego użycie w tym okresie jest również przeciwwskazane. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności unikania nitrendypiny w ciąży i podczas karmienia piersią oraz o potrzebie natychmiastowego przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia.
alternatywna metoda leczenia, antagonista wapnia, antykoncepcja, bezpieczeństwo terapii, laktacja, nadciśnienie tętnicze, nitrendypina, preparat hipotensyjny, przeciwwskazanie w ciąży, przenikanie do mleka kobiecego, terapia nitrendypiną, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zapłodnienie pozaustrojowe, zdolność zapładniająca, zdrowie reprodukcyjne, zmiany biochemiczne plemnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esomeprazol Accord 40 mg
Esomeprazol Accord w dawce 40 mg, podawany dożylnie w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne, toksyczność oraz wpływ na różne układy organizmu. Badania nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksydynamiczne profile leku były zgodne z charakterystyką inhibitorów pompy protonowej, bez specyficznych efektów toksycznych. Testy genotoksyczności nie potwierdziły mutagennego potencjału, a badania reprodukcyjne nie wykazały ryzyka dla płodności, rozwoju płodu ani przebiegu ciąży. W badaniach dożylnej formy leku nie stwierdzono podrażnienia naczyń, choć podskórne podanie powodowało niewielkie reakcje zapalne, podkreślając konieczność prawidłowej techniki podawania.
działanie niepożądane, esomeprazol, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, kwas żołądkowy, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie dożylne, podrażnienie naczyń, potencjał rakotwórczy, przebieg ciąży, rakowiak, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sok żołądkowy, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Glibetic 3 mg 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa glimepirydu wykazały, że lek posiada akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Efekty niepożądane obserwowane w badaniach farmakologicznych i toksykologicznych były głównie związane z podstawowym mechanizmem działania leku, czyli indukcją hipoglikemii. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa, gdyż toksyczność pojawiała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających dawki kliniczne. Ponadto, testy genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały istotnego wpływu glimepirydu na materiał genetyczny ani zdolności do wywoływania nowotworów, co jest istotne dla długotrwałego stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, cukrzyca typu 2, dawka terapeutyczna, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, działanie toksyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, glimepiryd, hipoglikemia, karcynogenność, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wielokrotnej dawki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 500 mg
Inozyna pranobeksu, substancja czynna leku Isoprinosine, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szeroko zakrojonymi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej przeprowadzone na myszy, szczurach, psach, kotach oraz małpach wykazały bardzo niski poziom toksyczności, z dawką LD50 wynoszącą 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotną wartość względem maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe testy na modelach zwierzęcych nie wykazały właściwości karcinogennych, a kompleksowe badania mutagenności in vitro i in vivo, obejmujące również ludzkie limfocyty, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
dawka śmiertelna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, Isoprinosine, karcinogenność, LD50, limfocyty krwi obwodowej, mutacja genetyczna, mutagenność, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, testy in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fordiab 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Fordiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), nie przeszedł kompleksowych badań przedklinicznych jako gotowa formulacja. Bezpieczeństwo opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz ograniczonych badaniach terapii skojarzonej. W badaniach na psach przez 16 tygodni nie wykazano dodatkowej toksyczności przy terapii skojarzonej, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji u ludzi, a dla metforminy około 2,5-krotność. U gryzoni stwierdzono toksyczność wątrobową i nerkową sytagliptyny przy ekspozycji >58-krotnej, natomiast przy 19-krotnej ekspozycji nie zaobserwowano efektów toksycznych. U szczurów wykryto nieprawidłowości zębów siecznych przy ekspozycji >67-krotnej, a u psów przy ~23-krotnej ekspozycji obserwowano przemijające objawy toksycznego uszkodzenia nerwów oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych. Przy 6-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej nie stwierdzono działań niepożądanych.
ataksja, drżenie, dyspnea, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, Fordiab, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, NOEL, nowotwór wątroby, ślinotok, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie nerwów, wymioty, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sewelameru węglan Synthon 800 mg
Sewelamer węglan, stosowany w terapii hiperfosfatemii, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ wysokich dawek na reprodukcję. Istotnym aspektem jest zdolność sewelameru do obniżania wchłaniania kwasu foliowego, co może zwiększać ryzyko wad cewy nerwowej u płodu. W związku z tym lek powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, z zapewnieniem suplementacji kwasu foliowego i monitorowaniem parametrów biochemicznych matki i płodu. Brak jest danych potwierdzających przenikanie sewelameru do mleka kobiecego, jednak ze względu na brak wchłaniania z przewodu pokarmowego ryzyko jest niskie; decyzja o kontynuacji terapii podczas laktacji powinna uwzględniać korzyści dla matki i dziecka oraz wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego dziecka i parametrów biochemicznych matki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kwetaplex 200 mg
Kwetiapina, stosowana u kobiet w ciąży, wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza prowadzącego. Dane z około 300-1000 ciąż po ekspozycji na lek nie wykazują jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych, jednak brak jest ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję, co uzasadnia stosowanie kwetiapiny w pierwszym trymestrze wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych, odstawiennych, zaburzeń ciśnienia tętniczego, drżeń, senności, zaburzeń oddechowych i karmienia, co wymaga ścisłego monitorowania stanu dziecka po porodzie.
drżenie, hiperprolaktynemia, karmienie piersią, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie psychoruchowe, przenikanie leków do mleka, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia karmienia, zaburzenia oddechowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Passminum MED LUNIS 183 mg/5 ml
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ekstraktu z ziela męczennicy cielistej (Passiflora incarnata L.) w produkcie leczniczym Passminum MED LUNIS wskazują na relatywnie wysoki poziom bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i podprzewlekłej. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały brak objawów toksyczności przy dootrzewnowym podaniu ekstraktu w dawkach 500 mg/kg oraz 900 mg/kg masy ciała. W badaniach podprzewlekłych na samicach szczurów, którym podawano wodno-etanolowy ekstrakt w dawce 10 ml/kg masy ciała drogą podskórną i doustną przez 21 dni, nie stwierdzono istotnych zmian patologicznych ani negatywnego wpływu na masę ciała, temperaturę ciała czy koordynację motoryczną, co potwierdza dobrą tolerancję preparatu.
aberracje chromosomowe, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, ekstrakt wodno-etanolowy, ekstrakt z passiflory, genotoksyczność, karcinogenność, męczennica cielista, parametry fizjologiczne, podanie dootrzewnowe, potencjał rakotwórczy, rozwój prenatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ekstraktu, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, zaburzenia motoryczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bilabella 20 mg
Bilastyna w dawce 20 mg wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące stosowania bilastyny w ciąży są bardzo ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na rozród, przebieg porodu ani rozwój noworodka. Mimo to, ze względu na brak wystarczających danych klinicznych, zaleca się unikanie stosowania bilastyny u kobiet ciężarnych. W przypadku karmienia piersią brak jest badań klinicznych potwierdzających przenikanie bilastyny do mleka kobiecego, jednak dane farmakokinetyczne z badań na zwierzętach wskazują na takie przenikanie. Lekarz powinien indywidualnie ocenić korzyści terapeutyczne dla matki oraz korzyści karmienia piersią dla dziecka, podejmując decyzję o kontynuacji leczenia, czasowym przerwaniu karmienia lub zmianie terapii.
badania na zwierzętach, badania przedkliniczne, bilastyna, bilastyna a płodność, bilastyna w ciąży, bilastyna w mleku kobiecym, decyzja terapeutyczna, działanie szkodliwe leku, farmakokinetyka, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, model zwierzęcy, przenikanie leku do mleka, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Poldanen 46 mg
Produkt leczniczy Poldanen zawiera 46 mg wyciągu gęstego z kory śliwy afrykańskiej (Prunus africana), ekstrahowanego chlorkiem metylenu w stosunku 200:1. W dokumentacji brak jest danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, w tym badań toksyczności ostrej i przewlekłej, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego, wpływu na rozród oraz farmakologicznych badań bezpieczeństwa układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego. Taki brak danych wymaga, aby ocena bezpieczeństwa opierała się głównie na danych klinicznych i obserwacjach z praktyki medycznej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo stosowania, chlorek metylenu, dane przedkliniczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, indukcja nowotworów, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, Prunus africana, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na płodność, wyciąg z kory śliwy afrykańskiej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ovulastan Forte 0,15 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Ovulastan Forte, zawierający 0,15 mg dezogestrelu oraz 0,03 mg etynyloestradiolu, przeszedł szeroko zakrojone badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne i farmakologiczne nie wykazały żadnych nieoczekiwanych ani niepokojących efektów poza typowymi działaniami hormonalnymi tych substancji. W modelach zwierzęcych obserwowane efekty były zgodne z profilem działania hormonalnego, a toksyczność przewlekła nie ujawniła objawów wykraczających poza znane mechanizmy działania kombinacji dezogestrelu i etynyloestradiolu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF, oparte na danych zarówno z terapii skojarzonej, jak i monoterapii, wykazały brak dodatkowej toksyczności w porównaniu do stosowania poszczególnych składników osobno. W badaniach na psach, przy narażeniu na sytagliptynę przekraczającym około 6-krotnie, a na metforminę około 2,5-krotnie poziom ekspozycji u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych. W modelach zwierzęcych toksyczność sytagliptyny ujawniała się dopiero przy ekspozycjach znacznie przewyższających dawki terapeutyczne (np. 58-krotne narażenie u gryzoni skutkowało hepatotoksycznością i nefrotoksycznością). Objawy neurologiczne i zmiany w mięśniach szkieletowych u psów pojawiały się przy 23-krotnym przekroczeniu narażenia klinicznego, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie stwierdzono takich efektów. Genotoksyczność nie została wykazana, a potencjał rakotwórczy był obserwowany jedynie u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotne narażenie), co wiązało się z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi.
anomalia rozwojowa, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, margines terapeutyczny, nieprawidłowości zębów, objawy neurologiczne, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna z metforminą, toksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin Forte 100 mg/ml
Inozyna pranobeks, substancja czynna leku Inuprin Forte, wykazuje niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy, koty, małpy) przy dawkach do 1500 mg/kg mc./dobę. LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały właściwości karcynogennych, a testy mutagenności in vivo i in vitro potwierdziły brak potencjału mutagennego inozyny pranobeksu.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, czynność reprodukcyjna, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, LD50, limfocyt krwi obwodowej, potencjał mutagenny, teratogenność, test in vivo, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, właściwość karcynogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Bluefish 850 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, stosowanej w dawce 850 mg (Metformin Bluefish), obejmują szeroki zakres konwencjonalnych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Wyniki tych badań nie wykazały istotnych działań niepożądanych na funkcje fizjologiczne organizmu ani toksyczności przy wielokrotnym podawaniu dawek terapeutycznych na modelach zwierzęcych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak zdolności metforminy do uszkadzania materiału genetycznego, a długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów.
badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, płodność, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Avasart 80 mg
Walsartan, substancja czynna leku AVASART 80 mg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne obejmujące farmakologię, toksyczność wielokrotną, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach na szczurach podawanie walsartanu w dawce 600 mg/kg mc./dobę (około 18-krotnie wyższej niż maksymalna dawka u ludzi 320 mg/dobę dla 60 kg masy ciała) w okresie późnej ciąży i laktacji powodowało zaburzenia rozwojowe potomstwa, takie jak zmniejszona przeżywalność, opóźniony rozwój i mniejszy przyrost masy ciała. W dawkach od 200 do 600 mg/kg mc./dobę obserwowano u szczurów zmiany hematologiczne (obniżenie erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu) oraz zmiany nerkowe, w tym wzrost stężenia mocznika, rozrost kanalików nerkowych i bazofilię u samców. Dawki te były 6-18 razy wyższe niż maksymalne zalecane u ludzi.
bazofilia, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, erytrocyty, funkcja nerek, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, oddzielenie małżowiny usznej, parametry czerwonokrwinkowe, przerost aparatu przykłębuszkowego, rozrost kanalików nerkowych, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ krwiotwórczy, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatra Allergy 20 mg
Dane niekliniczne dotyczące bilastyny wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w konwencjonalnych badaniach farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej zaobserwowano wpływ na płód jedynie przy dawkach toksycznych dla matek, obejmujący przed- i poimplantacyjną stratę u szczurów oraz niepełne kostnienie kości u królików. Poziomy ekspozycji bez działań niepożądanych (NOAEL) były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja przy zalecanej dawce terapeutycznej, co zapewnia znaczny margines bezpieczeństwa klinicznego. Bilastyna przenika do mleka szczurów po podaniu dawki 20 mg/kg, osiągając stężenia około 50% stężenia w osoczu matki, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska u ludzi pozostaje nieokreślone.
autoradiografia, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, badanie płodności, bezpieczeństwo farmakologiczne, bilastyna, dawka toksyczna, dystrybucja tkankowa, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kostnienie kości, NOAEL, osocze matki, ośrodkowy układ nerwowy, OUN, stężenie substancji czynnej, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna