rumień wielopostaciowy
Rumień wielopostaciowy (erythema multiforme) to ostra, zazwyczaj samoograniczająca się reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem charakterystycznych zmian skórnych o typie tarcz strzelniczych (target lesions). Zmiany te składają się z trzech koncentrycznych stref: centralnego obszaru pęcherzowego lub martwiczego, otoczonego pierścieniem bladej skóry, a następnie zewnętrznym czerwonym pierścieniem.
Etiologia rumienia wielopostaciowego obejmuje najczęściej infekcje (głównie wirusa Herpes simplex typu 1 i 2), rzadziej leki (sulfonamidy, NLPZ, penicyliny), choroby układowe oraz nowotwory. Około 50% przypadków stanowi postać idiopatyczna, gdzie nie udaje się ustalić czynnika wyzwalającego.
Klinicznie wyróżnia się dwie postaci: rumień wielopostaciowy mniejszy (erythema multiforme minor) i większy (erythema multiforme major). Postać mniejsza charakteryzuje się zmianami skórnymi na dystalnych częściach kończyn i twarzy, bez lub z minimalnym zajęciem błon śluzowych. Postać większa obejmuje rozległe zmiany skórne i znaczące zajęcie błon śluzowych.
Diagnostyka rumienia wielopostaciowego opiera się głównie na obrazie klinicznym i wywiadzie. W przypadkach wątpliwych pomocna jest biopsja skóry. W leczeniu najważniejsze jest usunięcie czynnika wyzwalającego. W łagodnych postaciach wystarczające jest leczenie objawowe (leki przeciwhistaminowe, miejscowe glikokortykosteroidy), natomiast w cięższych przypadkach stosuje się ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy, a niekiedy leki immunosupresyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Accord 150 mg
Darunavir Accord, zawierający darunawir, jest stosowany w terapii zakażeń HIV, często w skojarzeniu z rytonawirem. W badaniach klinicznych u 51,3% pacjentów leczonych dawką 800 mg darunawiru i 100 mg rytonawiru raz na dobę odnotowano co najmniej jedno działanie niepożądane, przy średnim czasie terapii wynoszącym 95,3 tygodnia. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy i wymioty. Poważne powikłania obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości oraz zapalenie wątroby. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji skórnych (np. zespół Stevensa-Johnsona, zespół DRESS), powikłań kardiologicznych (w tym wydłużenie odstępu QT) oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak cukrzyca i hiperlipidemia.
aftowe zapalenie jamy ustnej, alergiczne zapalenie skóry, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, ból mięśniowy, bradykardia zatokowa, choroba Gravesa-Basedowa, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, częstoskurcz, darunawir, darunawir z rytonawirem, dehydrogenaza mleczanowa, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hemofilia, hipertriglicerydemia, insulinooporność, jadłowstręt, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, lek przeciwretrowirusowy, łojotokowe zapalenie skóry, małopłytkowość, martwica kości, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lek, nefropatia kryształowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, polidypsja, profil bezpieczeństwa leku, przekrwienie spojówek, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, stłuszczenie wątroby, tyreotropina, wirus opryszczki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zakażenie HIV, zapalenie mięśni, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Leflunomid Egis 10 mg
Leflunomid Egis (10 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które obejmują zaburzenia hematologiczne (leukopenia > 2 G/l, trombocytopenia < 100 G/l, niedokrwistość, a rzadko agranulocytoza), hepatotoksyczność (często podwyższone aminotransferazy, rzadko ciężkie uszkodzenia wątroby), reakcje skórne (wysypka, świąd, rzadko zespół Stevensa-Johnsona), oraz zwiększoną podatność na infekcje, w tym oportunistyczne i ciężkie zakażenia jak posocznica. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo często do bardzo rzadko, co wymaga systematycznego monitorowania parametrów hematologicznych, funkcji wątroby oraz objawów infekcji u pacjentów leczonych leflunomidem. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (np. zapalenie okrężnicy, biegunka), układu nerwowego (parestezje, neuropatia obwodowa), układu sercowo-naczyniowego (łagodny wzrost ciśnienia tętniczego), a także rzadkie, ale poważne powikłania pulmonologiczne, takie jak śródmiąższowe zapalenie płuc i nadciśnienie płucne.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, aminotransferaza, cholestaza, eozynofilia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, hipofosfatemia, hipokaliemia, hipourykemia, infekcja oportunistyczna, kinaza kreatynowa, kolagenowe zapalenie okrężnicy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfocytowe zapalenie okrężnicy, łuszczyca krostkowa, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parestezja, posocznica, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie płuc, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wyprysk, zaburzenia hematologiczne, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie pochewki ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Acetylcysteine Sandoz
Acetylocysteina w postaci roztworu do infuzji 100 mg/ml wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, nadreaktywność oskrzeli oraz niewydolność oddechowa, gdzie konieczny jest ścisły monitoring parametrów oddechowych i szybka interwencja w przypadku skurczu oskrzeli. U pacjentów z atopią i astmą istnieje zwiększone ryzyko reakcji rzekomoanafilaktycznych. Ponadto, ostrożność zaleca się u osób z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz żylakami przełyku. Dożylne podanie acetylocysteiny wymaga przestrzegania zaleceń dotyczących szybkości i dawki podania, aby uniknąć działań niepożądanych, a terapia powinna odbywać się pod ścisłym nadzorem medycznym. W początkowej fazie leczenia może dojść do upłynnienia i zwiększenia objętości wydzieliny oskrzelowej, co u pacjentów z ograniczoną zdolnością odkrztuszania wymaga zastosowania drenażu ułożeniowego lub odsysania.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, atopia, choroba wrzodowa, czas protrombinowy, drenaż ułożeniowy, hiperwolemia, hiponatremia, koagulologia, nadciśnienie tętnicze, nadreaktywność oskrzeli, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, odtrutka, parametry krzepnięcia, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, wydzielina oskrzelowa, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żylaki przełyku - Leksykon substancji czynnych
Karbocysteina – Działania niepożądane
Karbocysteina, stosowana jako mukolityk w terapii schorzeń układu oddechowego, może wywoływać szereg działań niepożądanych, które należy uwzględnić w monitorowaniu pacjenta. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, występujące z częstością od niezbyt często do rzadko, a także ból brzucha i dyskomfort w nadbrzuszu o częstości nieznanej. Bardzo rzadko mogą pojawić się krwawienia z przewodu pokarmowego oraz nadżerki żołądka, co stanowi potencjalnie poważne powikłanie. Reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, pokrzywka oraz rzadkie przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i rumienia wielopostaciowego, wymagają szczególnej uwagi ze względu na ich potencjalne zagrożenie życia. Ponadto, zgłaszano reakcje anafilaktyczne, rumień trwały polekowy oraz zapalenie błony śluzowej jamy ustnej i nosa u pacjentów nadwrażliwych.
ból głowy, ból mięśni, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, hemoroidy, karbocysteina, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, mukolityk, nadżerka żołądka, niedoczynność tarczycy, nietrzymanie moczu, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień trwały polekowy, rumień wielopostaciowy, schorzenie układu oddechowego, skurcz oskrzeli, śluzotok oskrzelowy, świąd, wysypka polekowa, wysypka rumieniowata, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ovestin 1 mg/g
Stosowanie kremu dopochwowego Ovestin (estriol 1 mg/g) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które obejmują głównie objawy miejscowe, takie jak podrażnienie i świąd w miejscu aplikacji, co może być związane zarówno z substancją czynną, jak i składnikami pomocniczymi (np. alkoholem cetylowym i stearylowym). Działania niepożądane dotyczą również układów: metabolicznego (zatrzymanie płynów, obrzęki), żołądkowo-jelitowego (nudności), rozrodczego (dyskomfort i ból piersi, pomenopauzalne plamienie, wydzielina z szyjki macicy) oraz ogólnoustrojowego (objawy grypopodobne). Warto podkreślić, że ogólnoustrojowa ekspozycja na estrogeny przy stosowaniu Ovestinu pozostaje w zakresie prawidłowym dla okresu pomenopauzalnego, co ogranicza ryzyko poważniejszych działań niepożądanych charakterystycznych dla systemowej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ).
alkohol cetylowy, demencja, estriol, hormonalna terapia zastępcza, krem dopochwowy, obrzęk, ostuda, plamica naczyniowa, plamienie pomenopauzalne, rak endometrium, rak jajnika, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowa, udar mózgu, udar niedokrwienny, wydzielina z szyjki macicy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solinco 10 mg
Produkt leczniczy Solinco, zawierający bursztynian solifenacyny, wykazuje działania niepożądane o charakterze cholinolitycznym, których częstość i nasilenie są zależne od dawki. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg raz na dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym moczowego, nerwowego, pokarmowego i sercowo-naczyniowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie poważne zaburzenia kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes, migotanie przedsionków oraz tachykardię, które mogą stanowić zagrożenie życia. Ponadto, rzadkie, ale istotne powikłania to zatrzymanie moczu, reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy) oraz reakcje anafilaktyczne wymagające natychmiastowej interwencji.
bursztynian solifenacyny, dezorientacja, dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-jelitowy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Taromentin 500 mg + 100 mg
Taromentin, będący połączeniem amoksycyliny i kwasu klawulanowego, jest antybiotykiem beta-laktamowym, który może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (często, ≥1/100 do <1/10), nudności, wymioty i niestrawność (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). W trakcie terapii mogą pojawić się wtórne infekcje grzybicze, np. kandydoza skóry i błon śluzowych (często), wymagające czasem leczenia przeciwgrzybiczego. Rzadziej obserwuje się przemijającą leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną oraz wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących leki przeciwkrzepliwe. Ponadto, mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenie naczyń (częstość nieznana), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, biegunka, ból nadbrzusza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, drgawki, enzymy wątrobowe, eozynofilia, IgA dermatoza, kandydoza, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, lek przeciwgrzybiczy, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nurofen Express Forte Tabs
Produkt leczniczy Nurofen Express Forte Tabs, zawierający ibuprofen, powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego, nerek, wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze czy zaburzenia czynności nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia incydentów zatorowo-zakrzepowych przy dawkach ibuprofenu powyżej 1200 mg/dobę, a także na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji skórnych (SCAR), które mogą pojawić się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. U pacjentów z astmą, toczniem rumieniowatym, zaburzeniami krzepnięcia oraz ostrą przerywaną porfirią konieczne jest szczególne monitorowanie i rozważenie ryzyka przed zastosowaniem leku.
acenokumarol, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cyklooksygenaza, dysfagia, hiperlipidemia, ibuprofen, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ospa wietrzna, ostra przerywana porfiria, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie, perforacja, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, synteza prostaglandyn, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, warfaryna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen Aurovitas 600 mg
Ibuprofen wykazuje dawkozależne działania niepożądane, z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty, biegunka, a także poważniejsze powikłania, w tym choroba wrzodowa, perforacja i krwawienia, szczególnie niebezpieczne u pacjentów geriatrycznych. Stosowanie dawek do 2400 mg/dobę wiąże się z niewielkim, lecz istotnym wzrostem ryzyka tętniczych incydentów zatorowo-zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Dodatkowo obserwuje się obrzęki, nadciśnienie tętnicze oraz niewydolność serca. Działania niepożądane obejmują także rzadkie zaburzenia hematologiczne (np. agranulocytoza), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), skórne ciężkie reakcje (SCAR) oraz nefrotoksyczność, w tym śródmiąższowe zapalenie nerek i martwicę brodawek nerkowych.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa, incydent zatorowo-zakrzepowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, niedowidzenie toksyczne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk, obrzęk twarzy, osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, perforacja, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szum uszny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie układu krwiotwórczego, zapalenie jelita grubego, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Esomeprazole Adamed
Esomeprazol w postaci do infuzji wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko maskowania objawów nowotworów żołądka, co może opóźnić diagnozę w przypadku utraty masy ciała, krwawych wymiotów czy smolistych stolców. Terapia może zwiększać ryzyko zakażeń przewodu pokarmowego bakteriami Salmonella i Campylobacter oraz prowadzić do zmniejszonego wchłaniania witaminy B12 w wyniku hipo- lub achlorhydrii, co jest istotne przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, po 3 miesiącach terapii istnieje ryzyko ciężkiej hipomagnezemii manifestującej się zmęczeniem, tężyczką, majaczeniem, drgawkami, zawrotami głowy i arytmią komorową, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia magnezu, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub leki moczopędne.
achlorhydria, arytmia komorowa, chromogranina A, ciężka skórna reakcja niepożądana, cyjanokobalamina, drgawki, dysfagia, ezomeprazol, guz neuroendokrynny, hipomagnezemia, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, majaczenie, osteoporoza, podostra postać skórna tocznia rumieniowatego, reakcja na lek z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, tężyczka, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, witamina B12, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibuprofen APTEO MED 200 mg
Ibuprofen APTEO MED w dawce 200 mg, jako NLPZ, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które są w dużej mierze zależne od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta. Szczególnie istotne są ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy zespół DRESS, które zwykle pojawiają się w pierwszym miesiącu terapii i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Stosowanie dawek dobowych do 1200 mg nie wykazuje istotnego wzrostu ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych, natomiast dawki 2400 mg/dobę mogą zwiększać ryzyko zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. U pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca (NYHA II-III) czy chorobą niedokrwienną serca, konieczna jest szczególna ostrożność i unikanie wysokich dawek. Ponadto, zgłaszano przypadki zespołu Kounisa, będącego reakcją alergiczną prowadzącą do zwężenia tętnic wieńcowych i zawału serca.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa żołądka, ciężkie skórne działania niepożądane, działanie nefrotoksyczne, hiperkaliemia, hipotensja, leukopenia, małowodzie, martwica brodawek nerkowych, neuropatia toksyczna nerwu wzrokowego, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, polekowa reakcja z eozynofilią, powikłania bakteryjne ospy wietrznej, pozaszpitalne bakteryjne zapalenie płuc, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxaliplatin Eugia 5 mg/ml
Oksaliplatyna, stosowana głównie w terapii raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 416 pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego oraz 1108 pacjentów leczonych uzupełniająco. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane podczas terapii oksaliplatyną w skojarzeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym (5-FU/FA) to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych), hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość) oraz neurologiczne (ostra i przewlekła obwodowa neuropatia czuciowa). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się według standardowej skali: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) i bardzo rzadko (<0,01%). Ostra neuropatia czuciowa manifestuje się parestezjami i dysestezjami, często wywołanymi ekspozycją na zimno, natomiast przewlekła neuropatia może utrzymywać się długo po zakończeniu leczenia, wpływając na funkcjonalność pacjenta.
5-fluorouracyl, ataksja, Clostridium difficile, cytostatyk, czkawka, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysartria, dysfagia, dyspepsja, krwawienie z odbytnicy, kurcz krtani, lek przeciwnowotworowy, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelita, nudności i wymioty, obwodowa neuropatia czuciowa, ogniskowy rozrost guzkowy wątroby, oksaliplatyna, ostry zespół wieńcowy, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia równowagi, zapalenie błon śluzowych, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zaparcie, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metotreksat Accord 100 mg/ml
Metotreksat Accord, stosowany do infuzji, może wywoływać liczne działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu ekspozycji oraz drogi podania. Najczęściej obserwuje się wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, leukopenię, nudności i wzdęcia, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze i zmęczenie. Wysokie dawki metotreksatu wymagają stosowania kwasu folinowego w celu łagodzenia toksyczności. W przypadku leukopenii zaleca się tymczasowe przerwanie terapii, a wznowienie leczenia powinno odbywać się z dużą ostrożnością. Metotreksat może powodować poważne powikłania hematologiczne (np. pancytopenia, agranulocytoza), zakażenia oportunistyczne, zaburzenia neurologiczne (w tym leukoencefalopatię), uszkodzenia wątroby (w tym marskość po dawce skumulowanej >1,5 g) oraz nefrotoksyczność, wymagającą monitorowania czynności nerek i stężenia leku w surowicy. Działania niepożądane mogą wystąpić w każdym momencie terapii i są w większości odwracalne przy wczesnym rozpoznaniu.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, azotemia, białkomocz, chłoniak, dyzartria, encefalopatia, hematopoeza, hepatotoksyczność, herpes zoster, hiperurykemia, hipogammaglobulinemia, immunosupresja, kwas folinowy, leukoencefalopatia, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, martwica kości szczęki, mielopatia, niedokrwistość aplastyczna, odczyn oponowy, oligospermia, pancytopenia, pleocytoza, Pneumocystis jirovecii, posocznica, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja rzekomoanafilaktyczna, retinopatia, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych, śródmiąższowe zapalenie płuc, tamponada serca, toksyczna martwica naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, wirus cytomegalii, włóknienie płuc, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, wysięk osierdziowy, zaburzenie limfoproliferacyjne, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Urocare 5 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Urocare w dawce 5 mg, wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze cholinolitycznym, z najczęstszym objawem suchości w jamie ustnej występującym u 11% pacjentów (22% przy dawce 10 mg). Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, niedrożność jelit), układu moczowego (trudności i zatrzymanie moczu), sercowo-naczyniowego (torsade de pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków), a także reakcje alergiczne i zaburzenia neurologiczne oraz psychiczne (omamy, dezorientacja). Wiele z tych działań, zwłaszcza poważnych, zostało zidentyfikowanych po wprowadzeniu leku do obrotu, co podkreśla konieczność monitorowania i zgłaszania niepożądanych reakcji. Terapia jest dobrze tolerowana, z wysokim odsetkiem kontynuacji leczenia (około 90% pacjentów kończy 12-tygodniowy cykl).
dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, majaczenie, migotanie przedsionków, niedobór laktazy, niedrożność jelit, niedrożność okrężnicy, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, przeszkoda podpęcherzowa, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoksiklav Quicktab 625 mg 500 mg + 125 mg
Amoksiklav QUICKTAB 625 mg (500 mg amoksycyliny + 125 mg kwasu klawulanowego) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, gdzie biegunka występuje bardzo często (≥1/10), a nudności i wymioty często (≥1/100 do <1/10). Poważne powikłania obejmują zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyku, ostre zapalenie trzustki oraz zapalenie jelit indukowane lekami, których częstość jest nieznana. Reakcje skórne mogą mieć charakter od łagodnych wysypek (niezbyt często) do ciężkich zespołów polekowych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy DRESS, wszystkie o częstości nieznanej, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Zaburzenia hematologiczne, choć rzadkie, obejmują leukopenię, małopłytkowość, agranulocytozę i niedokrwistość hemolityczną, które mogą stanowić zagrożenie życia.
agranulocytoza, aseptyczne zapalenie opon, choroba posurowicza, czas protrombinowy, dermatoza IgA, język włochaty, kandydoza, krystaluria, kwas klawulanowy, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, polekowe zapalenie jelit, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie jelita poantybiotykowe, zapalenie naczyń alergiczne, zapalenie nerek śródmiąższowe, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ambrosan
Podczas stosowania Ambrosanu (ambroksolu chlorowodorku) konieczna jest szczególna ostrożność u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy oraz u osób z niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością wątroby, ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów i konieczność modyfikacji dawkowania. Produkt zawiera 125 mg laktozy jednowodnej w każdej tabletce 30 mg, co przy maksymalnej dawce dobowej 120 mg (4 tabletki) daje 500 mg laktozy, dlatego jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Zaleca się regularne monitorowanie stanu skóry, błon śluzowych oraz parametrów nerkowych, a także edukację pacjentów w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów niepożądanych.
ambroksolu chlorowodorek, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka reakcja skórna, dysfagia, infekcja grypopodobna, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra uogólniona krostkowica, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, wysypka skórna, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Efectin ER 150 150 mg
Wenlafaksyna w dawce 150 mg (Efectin ER 150) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz nadmierne pocenie się, w tym poty nocne. Inne często występujące objawy obejmują bezsenność, zawroty głowy, senność, tachykardię, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaparcia, zmęczenie oraz zmiany masy ciała i stężenia cholesterolu. Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, drgawki, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia takotsubo oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych oraz agresji, które mogą pojawić się zarówno w trakcie leczenia, jak i po jego przerwaniu.
agranulocytoza, akatyzja, ból głowy, bruksizm, częstoskurcz komorowy, dysfagia, dystonia, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem, kardiomiopatia stresowa, krwotok poporodowy, martwica naskórka, migotanie komór, mioklonia, myśli samobójcze, nadmierne pocenie się, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w jamie ustnej, torsade de pointes, trombocytopenia, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia lękowe, zaburzenia snu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 4 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był badany klinicznie u około 4000 dorosłych i młodzieży (tabletki 10 mg), 1750 dzieci 6-14 lat (tabletki 5 mg), 851 dzieci 2-5 lat (tabletki 4 mg) oraz 1038 dzieci 6 miesięcy-5 lat (granulat/tabletki 4 mg) z astmą przewlekłą i okresową. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży, ból brzucha u dzieci 6-14 lat oraz nadmierne pragnienie u dzieci 2-5 lat. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci). Często obserwowano podwyższone aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT), co wymaga monitorowania funkcji wątroby. Rzadkie, ale poważne działania obejmowały zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zespół Churga-Strauss oraz eozynofilię płucną.
anafilaksja, astenia, astma przewlekła, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawów, drgawki, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, krwawienie z nosa, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, nadaktywność psychoruchowa, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania, trombocytopenia, wysypka, wzmożone pragnienie, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, zaburzenia snu, zaburzenia uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Angeliq 1 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Angeliq zawiera 1 mg estradiolu (półwodzian estradiolu) oraz 2 mg drospirenonu i jest stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból piersi oraz krwawienia i plamienia w początkowych cyklach leczenia (>10%). W trakcie terapii mogą wystąpić liczne działania niepożądane, w tym zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość), metaboliczne (zmiany masy ciała, hiperlipidemia), psychiczne (depresja, nerwowość), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), sercowo-naczyniowe (palpitacje, nadciśnienie, zakrzepica żył), żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha), skórne (trądzik, świąd), mięśniowo-szkieletowe (bóle stawów i mięśni), a także zaburzenia układu rozrodczego i piersi (m.in. łagodne nowotwory, zaburzenia miesiączkowania). U pacjentek z nadciśnieniem dodatkowo obserwowano hiperkaliemię, niewydolność serca, trzepotanie przedsionków oraz wydłużenie odstępu QT.
ból piersi, choroba wieńcowa, dysplazja piersi, estradiol i drospirenon, hiperkaliemia, hiperlipidemia, hiperplazja endometrium, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, kardiomegalia, krwawienie i plamienie, mięśniak macicy, niedokrwistość, ostuda, parestezje, plamica naczyniowa, półwodzian estradiolu, rak błony śluzowej trzonu macicy, rak jajnika, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, terapia estrogenowa, trzepotanie przedsionków, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valarox 80 mg + 20 mg
Valarox to preparat złożony zawierający rozuwastatynę wapniową oraz walsartan, dostępny w dawkach 10 mg + 80 mg, 20 mg + 80 mg, 10 mg + 160 mg oraz 20 mg + 160 mg w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku odzwierciedla działania niepożądane obu składników, z których większość ma charakter łagodny i przejściowy. W badaniach klinicznych mniej niż 4% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych rozuwastatyny, a częstość działań niepożądanych walsartanu była porównywalna z placebo, niezależnie od dawki, czasu leczenia, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
aminotransferazy, anafilaksja, antagonista receptora angiotensyny II, bilirubina, cukrzyca typu 2, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, GGTP, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotensja, immunozależna miopatia nekrotyzująca, kinaza kreatynowa, krwiomocz, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, polineuropatia, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, tabletka powlekana, trombocytopenia, walsartan, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paxtin 40 40 mg
Paroksetyna, substancja czynna leku Paxtin 40, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, które często ulegają zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii. Najczęstsze działania obejmują nudności (≥1/10), zaburzenia funkcji seksualnych (≥1/10), zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zaburzenia koncentracji oraz zwiększone pocenie się. Często obserwuje się także zaparcia, biegunkę, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zmniejszenie apetytu i zwiększenie stężenia cholesterolu. Rzadziej występują zaburzenia psychiczne, takie jak reakcje maniakalne, lęk, depersonalizacja, napady paniki, akatyzja, a także hiponatremia i zaburzenia kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą. Bardzo rzadkie, ale poważne działania to trombocytopenia, ciężkie reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), zespół serotoninowy, ostra jaskra oraz zaburzenia wątroby, w tym zapalenie i niewydolność.
akatyzja, anorgazmia, bradykardia, depersonalizacja, drgawki miokloniczne, drżenie, dystonia ustno-twarzowa, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, krwotok poporodowy, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita, mlekotok, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, ostra jaskra, paroksetyna, Paxtin, priapizm, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, SSRI, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wybroczyny, zaburzenia funkcji seksualnych, zaburzenia glikemii, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinoratio 20 20 mg
Lizynopryl, składnik aktywny leku Lisinoratio (dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg), jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy, kaszel, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie ortostatyczne), biegunka i wymioty. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego, incydent naczyniowo-mózgowy, zaburzenia hematologiczne (np. małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza), zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy. Zgłaszano także rzadkie przypadki poważnych reakcji dermatologicznych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, bezmocz, dławica piersiowa, dna moczanowa, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor ACE, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadpotliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piperacillin/Tazobactam Kabi 2 g + 0,25 g 2 g + 0,25 g
Produkt leczniczy Piperacillin/Tazobactam Kabi, będący połączeniem piperacyliny (antybiotyk beta-laktamowy) z inhibitorem beta-laktamaz tazobaktamem, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowaną reakcją jest biegunka, występująca u ≥ 1/10 pacjentów. Do poważnych powikłań należą rzekomobłoniaste zapalenie jelit (1-10/10 000), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz zespół Stevensa-Johnsona, których częstość jest rzadka lub nieznana. Wśród zaburzeń hematologicznych odnotowuje się małopłytkowość, leukopenię, agranulocytozę oraz pancytopenię (częstość nieznana), a także niedokrwistość hemolityczną. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, mogą mieć przebieg zagrażający życiu. U pacjentów z mukowiscydozą obserwuje się zwiększoną częstość gorączki i wysypki. Ponadto, lek może indukować encefalopatię i napady drgawek, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, antybiotyk beta-laktamowy, biegunka, Clostridioides difficile, czas częściowej tromboplastyny, drgawki, encefalopatia, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipokaliemia, inhibitor beta-laktamaz, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, leukopenia, majaczenie, małopłytkowość, mukowiscydoza, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, odczyn Combsa, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka polekowa z eozynofilią, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, plamica, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytoza, wstrząs anafilaktoidalny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowo-plamkowa, zakażenie drożdżakowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Lewofloksacyna – Działania niepożądane
Lewofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, jest stosowana w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, jednak jej podawanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), bóle głowy i zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia oraz bezsenność. W zakresie hematologicznym obserwuje się leukopenię, eozynofilię, trombocytopenię i neutropenię, a także rzadziej pancytopenię i agranulocytozę. Istotne są również reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, które mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Lewofloksacyna może powodować zaburzenia metaboliczne, takie jak hipoglikemia (zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą) oraz hiperglikemię i śpiączkę hipoglikemiczną. Ponadto, lek może wywoływać poważne zaburzenia psychiczne (reakcje psychotyczne, depresja, myśli samobójcze) oraz neurologiczne (drgawki, neuropatie obwodowe, zaburzenia pamięci i smaku).
agranulocytoza, arytmia komorowa, bezsenność, częstoskurcz komorowy, drgawka, działanie niepożądane lewofloksacyny, eozynofilia, fluorochinolon, fotodermatoza, hiperglikemia, hipoglikemia, kandydoza, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie śródczaszkowe, neuropatia, neuropatia czuciowa, neuropatia czuciowo-ruchowa, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedomykalność zastawki, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, rabdomioliza, rumień polekowy, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, tętniak aorty, torsade de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychotyczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Salbutamol WZF
Salbutamol WZF, będący β2-adrenomimetykiem, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ciężką lub niestabilną astmą, chorobami układu sercowo-naczyniowego (w tym chorobą niedokrwienną serca, zaburzeniami rytmu serca i nadciśnieniem tętniczym), a także u osób z padaczką, nadczynnością tarczycy oraz nadmierną reakcją na aminy sympatykomimetyczne. W przypadku ciężkiej astmy konieczna jest regularna kontrola czynności płuc i rozważenie stosowania doustnych lub wziewnych kortykosteroidów. Zwiększone zużycie β-adrenomimetyków, w tym salbutamolu, powinno skłonić do ponownej oceny terapii i ewentualnej modyfikacji leczenia. Salbutamol może wywoływać objawy pobudzenia układu współczulnego, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego oraz zmiany w EKG (spłaszczenie załamka T, wydłużenie QTc, skrócenie odcinka ST), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami serca. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, obrzęk głośni) oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona, zwłaszcza u dzieci po podaniu doustnym.
agonista receptorów beta-adrenergicznych, aminy sympatykomimetyczne, astma oskrzelowa, beta-adrenomimetyk, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynność skurczowa macicy, duszność, glikemia, kołatanie serca, kortykosteroidy doustne, kortykosteroidy wziewne, kwas mlekowy, leki rozszerzające oskrzela, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, napad astmy, niedobór laktazy, niestabilna astma, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QTc, padaczka, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, testy czynności płuc, układ współczulny, zaburzenia rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w EKG - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atostat 40 mg
Atorwastatyna (lek Atostat) stosowana w terapii zaburzeń lipidowych wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz nieznana. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy (istotne klinicznie u 0,8% pacjentów, >3x GGN). Zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x GGN) wystąpiło u 2,5% pacjentów, a znaczne (>10x GGN) u 0,4%. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, rabdomiolizę, zapalenie wątroby, cholestazę, reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona) oraz anafilaksję. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest podobny do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aktywność CK, aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zaburzenia lipidowe, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil kaszel 30 mg
Podczas stosowania ambroksolu chlorowodorku w dawce 30 mg (Envil kaszel) mogą wystąpić działania niepożądane obejmujące głównie układ pokarmowy, immunologiczny, moczowy oraz skórę. Objawy ze strony przewodu pokarmowego to zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, biegunka i zaparcia, które mogą prowadzić do dyskomfortu, zaburzeń wchłaniania leków oraz odwodnienia. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej, choć rzadkie, mogą przyjmować formę anafilaksji, wstrząsu anafilaktycznego, obrzęku naczynioruchowego, świądu, zmian skórnych, duszności czy kserostomii. Dyzuria występuje rzadko i może wymagać interwencji medycznej. W zakresie dermatologicznym obserwuje się wysypkę i pokrzywkę, a także ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka oraz ostra uogólniona krostkowica, których częstość jest nieznana i które wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz hospitalizacji.
ambroksol chlorowodorek, choroba dermatologiczna, dyzuria, kserostomia, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zinnat 250 mg/5 ml
Produkt leczniczy Zinnat, zawierający cefuroksym aksetyl w dawce 250 mg/5 ml w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla cefalosporyn. Najczęściej obserwuje się nadmierny wzrost Candida (często ≥1/100 do <1/10), zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, nudności, ból brzucha i wymioty (często), a także bóle i zawroty głowy. Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych jest również często notowane i ma charakter odwracalny. Rzadziej występują zakażenia oportunistyczne wywołane Clostridioides difficile (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100) oraz poważne reakcje hematologiczne, w tym eozynofilia, dodatni odczyn Coombsa, małopłytkowość, leukopenia i niedokrwistość hemolityczna (częstość nieznana). Cefuroksym może indukować reakcje alergiczne, w tym zespół Kounisa, gorączkę polekową, anafilaksję oraz reakcję Jarischa-Herxheimera, których częstość również nie została precyzyjnie określona.
anafilaksja, antybiotyk cefalosporynowy, cefuroksym aksetyl, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, dysbakterioza, dysfagia, enzymy wątrobowe, eozynofilia, gorączka polekowa, kandydoza, leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, ostry zespół wieńcowy, pediatria, pokrzywka, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Singulair 5 5 mg
Singulair 5 mg (montelukast sodowy) został oceniony w szerokich badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat). Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałego stosowania (do 2 lat u dorosłych i 12 miesięcy u dzieci). Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, m.in. zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, wysypka i gorączka (często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii, reakcji nadwrażliwości, zaburzeń psychicznych i zespołu Churga-Strauss. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000).
aminotransferaza, anafilaksja, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśni, mimowolne oddawanie moczu, montelukast sodowy, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, siniak, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ipozumax 100 mg
Ipozumax 100 mg, zawierający 100 mg itrakonazolu, jest stosowany w leczeniu infekcji grzybiczych skóry i paznokci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, ból brzucha oraz nudności. Jednakże, mimo rzadkości, należy zwrócić szczególną uwagę na poważne działania niepożądane, takie jak ciężkie reakcje alergiczne, zastoinowa niewydolność serca, obrzęk płuc, zapalenie trzustki oraz ciężka hepatotoksyczność, w tym przypadki ostrej niewydolności wątroby zakończone zgonem. Dane pochodzą z badań klinicznych obejmujących 8499 pacjentów oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu, co pozwala na kompleksową ocenę ryzyka. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od często (np. ból głowy, ból brzucha, nudności) do rzadko (np. leukopenia, reakcje anafilaktyczne, toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona). Wśród działań niepożądanych odnotowano również zaburzenia laboratoryjne, takie jak podwyższone stężenie fosfokinazy kreatynowej oraz zmiany w funkcji wątroby i nerek.
fosfokinaza kreatynowa, granulocytopenia, grzybica paznokci, grzybica skóry, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcja grzybicza, itrakonazol, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezje, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie erekcji, zaburzenie miesiączkowania, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Pęcherze – Objawy
Pęcherze skórne to wypełnione płynem wybrzuszenia powstające w górnych warstwach skóry w odpowiedzi na uszkodzenie tkanek, pełniące funkcję ochronną i wspomagającą gojenie. Mogą mieć różny kształt (owalny lub okrągły) i rozmiar od kilku milimetrów do kilku centymetrów, a ich zawartość to najczęściej przezroczysta surowica, choć w przypadku pęcherzy krwotocznych obecna jest krew, nadająca im barwę od czerwonej do czarnej. Objawy towarzyszące obejmują ból, zaczerwienienie, obrzęk, świąd i pieczenie, a w przypadku zakażenia pojawia się ropna wydzielina, żółtawe strupy, limfangitis oraz gorączka. Typowy przebieg pęcherza obejmuje fazę prodromalną (mrowienie, pieczenie), formowanie, dojrzewanie, pęknięcie, tworzenie strupa i gojenie, które zwykle trwa 1-2 tygodnie, choć czas ten zależy od wielkości, lokalizacji, przyczyny i obecności zakażenia.
celiakia, cellulitis, choroba autoimmunologiczna, choroba genetyczna, choroba ogólnoustrojowa, cukrzyca, epidermolysis bullosa, gorączka, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, limfangitis, liszajec zakaźny, nadżerka, naskórek, objaw grypopodobny, oparzenie drugiego stopnia, opryszczka, ospa wietrzna, pęcherz krwotoczny, pęcherz oparzeniowy, pęcherz skórny, pęcherz tarciowy, pęcherzowe oddzielanie się naskórka, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, półpasiec, pompholyx, posocznica, rumień wielopostaciowy, stan zapalny, treść ropna, uszkodzenie tkanki, wyprysk dyshydrotyczny, zakażenie, zapalenie tkanki łącznej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibuprofen Farmalider
Ibuprofen Farmalider 20 mg/ml zawiesina doustna powinna być stosowana w najniższej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego i układu krążenia. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami COX-2, ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić bez objawów ostrzegawczych. Szczególnie narażeni są pacjenci w podeszłym wieku oraz osoby z historią wrzodów, a także pacjenci przyjmujący leki zwiększające ryzyko krwawień (glikokortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, SSRI, leki przeciwpłytkowe). W takich przypadkach zaleca się stosowanie najmniejszej dawki oraz rozważenie leków ochronnych, np. inhibitorów pompy protonowej lub mizoprostolu.
agregacja płytek krwi, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, glikokortykosteroid, gorączka sienna, hiperlipidemia, incydent zatorowo-zakrzepowy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, nefropatia analgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, obrzęk Quinckego, ospa wietrzna, ostra porfiria przerywana, ostra uogólniona osutka krostkowa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, polekowy ból głowy, polip nosa, porfiria, rumień wielopostaciowy, toczeń układowy rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Działania niepożądane
Trimebutyna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu nerwowego (senność, ospałość, zawroty głowy, bóle głowy), przewodu pokarmowego (suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności, wymioty, zaparcia) oraz skóry (wysypka, świąd, pokrzywka). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest głównie jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) lub niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko zgłaszane są zaburzenia rytmu serca, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, głównie skórne. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy czy toksyczne wykwity skórne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnego leczenia.
AlAT, AspAT, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, ginekomastia, kontaktowe zapalenie skóry, maleinian trimebutyny, niestrawność, nudności, odrętwienie ust, omdlenie, osłabienie słuchu, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczny wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Paclitaxelum Accord 6 mg/ml
Paklitaksel w stężeniu 6 mg/ml (Paclitaxelum Accord) jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym, którego profil bezpieczeństwa został dobrze scharakteryzowany na podstawie badań klinicznych i doświadczenia porejestracyjnego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują hematologiczne zaburzenia, takie jak ciężka neutropenia (<500 komórek/mm³) u 28% pacjentów, niedokrwistość u 64% (ciężka u 6%), oraz małopłytkowość u 11%. Neurotoksyczność, głównie neuropatia obwodowa, występuje bardzo często, szczególnie przy dawce 175 mg/m² podawanej w 3-godzinnym wlewie (85% przypadków neurotoksyczności, w tym 15% ciężkich). Bóle stawów i mięśni dotyczą 60% pacjentów, a łysienie pojawia się u 78%, z utratą włosów ≥50% u większości z nich. Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie zagrażające życiu, występują rzadko (<1%), natomiast łagodne reakcje pojawiają się u 34% pacjentów. Miejscowe reakcje w miejscu podania mogą prowadzić do obrzęku, rumienia i w rzadkich przypadkach martwicy skóry.
encefalopatia wątrobowa, gorączka neutropeniczna, kardiomiopatia, kardiotoksyczność, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, martwica wątroby, mięsak Kaposiego, neuropatia autonomiczna, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, ototoksyczność, paklitaksel, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, substancja cytotoksyczna, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zator płucny, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ambroksol APTEO MED 15 mg/5 ml
Ambroksol APTEO MED w formie syropu (15 mg/5 ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania obejmują zaburzenia smaku (≥1/100 do <1/10), nudności oraz hipoestezję w obrębie jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, biegunka, dyspepsja i bóle brzucha (≥1/1000 do <1/100). W obrębie układu oddechowego mogą pojawić się suchość błony śluzowej jamy ustnej (≥1/1000 do <1/100) oraz suchość w gardle o nieznanej częstości. Reakcje immunologiczne, w tym reakcje nadwrażliwości (≥1/10 000 do <1/1000) oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, wymagają szczególnej uwagi ze względu na potencjalne zagrożenie życia.
ambroksol, biegunka, ból brzucha, dyspepsja, działania niepożądane, hipoestezja, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość błony śluzowej, suchość w gardle, świąd, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia skóry, zaburzenia smaku, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lambrinex 40 mg
Analiza danych klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych atorwastatyną (Lambrinex) przez średnio 53 tygodnie wykazała, że 5,2% pacjentów przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej (CK). Podwyższenie aminotransferaz powyżej 3 razy górnej granicy normy (GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a wzrost CK powyżej 3 razy GGN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost powyżej 10 razy GGN. Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują rabdomiolizę, immunozależną miopatię martwiczą oraz zespół toczniopodobny. Wśród działań niepożądanych odnotowano także reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadką anafilaksję, oraz zaburzenia skórne, takie jak rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa-Johnsona.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, ból głowy, cholestaza, cukrzyca, dyslipidemia, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, krwawienie z nosa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Fluxazol
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w postaci kapsułek twardych (lek Fluxazol), wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, zaburzeniami czynności wątroby oraz niewydolnością kory nadnerczy. Lek wykazuje ograniczoną skuteczność w leczeniu grzybicy skóry owłosionej głowy (odsetek wyleczeń <20%) oraz w przypadku głębokich grzybic endemicznych i kryptokokozy pozamózgowej, gdzie dane kliniczne są niewystarczające do precyzyjnego dawkowania. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności, która może prowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby, a także obserwacja objawów takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty i żółtaczka. Flukonazol może wydłużać odstęp QT, co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami mięśnia sercowego, zaburzeniami elektrolitowymi oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na rytm serca.
astenia, azole przeciwgrzybicze, Candida albicans, Candida auris, Candida glabrata, Candida krusei, CYP2C19, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, flukonazol, grzybica endemiczna, grzybica skóry owłosionej głowy, hepatotoksyczność, histoplazmoza, jadłowstręt, kandydoza, kryptokokoza płuc, kryptokokoza pozamózgowa, leczenie przeciwgrzybicze, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, nudności, parakokcydioidomikoza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sporotrychoza limfatyczno-skórna, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esomeprazole Adamed 40 mg
Ezomeprazol, substancja czynna leku Esomeprazole Adamed 40 mg (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji), charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa, spójnym dla podawania doustnego i pozajelitowego oraz różnych grup wiekowych, w tym pediatrycznej (0-18 lat). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, ból brzucha, biegunka i nudności, bez zależności od dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje w miejscu podania, zwłaszcza przy dużych dawkach przez 72 godziny. Rzadkie, ale poważne działania obejmują reakcje nadwrażliwości (np. wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, pancytopenia) oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Długotrwała terapia wiąże się z ryzykiem hipomagnezemii, często współistniejącej z hipokalcemią i hipokaliemią, co wymaga monitorowania elektrolitów, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących digoksynę lub leki predysponujące do hipomagnezemii.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, encefalopatia, ezomeprazol, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kandydoza przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, nadwrażliwość na światło, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, polip dna żołądka, pompa protonowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu podania, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, substancja czynna, świąd, toczeń rumieniowaty, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wypadanie włosów, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Jelfa 25 mg
Kaptopryl, inhibitor ACE, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz nefropatii cukrzycowej, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek. Inne rzadkie, ale istotne działania obejmują hiperkaliemię (szczególnie u chorych z niewydolnością nerek), zaburzenia neurologiczne (np. zawroty głowy, incydenty naczyniowo-mózgowe), kardiologiczne (tachykardia, tachyarytmia, rzadko zatrzymanie serca), oraz charakterystyczny suchy kaszel. Często obserwuje się także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha) oraz reakcje skórne (świąd, wysypka, łysienie), z rzadkimi przypadkami obrzęku naczynioruchowego i ciężkich reakcji skórnych (zespół Stevensa-Johnsona). Występują również rzadkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, a także zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak białkomocz, hiperkaliemia, podwyższone enzymy wątrobowe, leukopenia i trombocytopenia.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anoreksja, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból mięśni, ból stawu, dławica piersiowa, duszność, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, kołatanie serca, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudność, OB, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie aftowe, pancytopenia, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs kardiogenny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zastój żółci, zawrót głowy, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Bosutynib – Działania niepożądane
Bosutynib jest inhibitorem kinazy tyrozynowej stosowanym w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) z chromosomem Philadelphia, zarówno u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i tych z opornością lub nietolerancją na wcześniejsze terapie. W badaniu obejmującym 1372 pacjentów mediana czasu leczenia wyniosła 26,3 miesiąca. Działania niepożądane wystąpiły u 98,3% pacjentów, z czego 68,7% doświadczyło powikłań stopnia 3. lub 4. Najczęstsze objawy to biegunka (80,4%), nudności (41,5%), ból brzucha (35,6%), małopłytkowość (34,4%), wymioty (33,7%), wysypka (32,8%), zmęczenie (32,0%), podwyższenie aktywności AlAT (28,0%) i AspAT (22,5%), niedokrwistość (27,2%) oraz gorączka (23,4%). Ciężkie działania niepożądane stopnia 3. lub 4. obejmowały małopłytkowość (19,7%), wzrost AlAT (14,6%), neutropenię (10,6%), biegunkę (10,6%) i niedokrwistość (10,3%).
aktywność AlAT, aktywność AspAT, aktywność lipazy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, biegunka, ból mięśniowy, ból pleców, ból stawowy, chromosom Philadelphia, duszność, dysfagia, faza akceleracji, faza przewlekła CML, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipofosfatemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa BCR-ABL, krwawienie z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk płuc, odwodnienie, ostra białaczka limfoblastyczna, ostre uszkodzenie nerek, płyn w jamie opłucnej, płyn w jamie osierdzia, polekowe uszkodzenie wątroby, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, szumy uszne, tabletka powlekana, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia smaku, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie nosogardzieli, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zyban
Produkt leczniczy Zyban (bupropion, 150 mg) wiąże się z ryzykiem napadów drgawkowych, których częstość przy dawce maksymalnej 300 mg/dobę wynosi około 0,1%. Ryzyko to jest zwiększone u pacjentów z czynnikami predysponującymi, takimi jak stosowanie leków obniżających próg drgawkowy, uzależnienie od alkoholu, uraz głowy, cukrzyca leczona insuliną lub lekami hipoglikemizującymi oraz stosowanie leków stymulujących lub zmniejszających apetyt. W takich przypadkach zaleca się dawkę maksymalną 150 mg/dobę. Wystąpienie napadu drgawkowego wymaga natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto bupropion jest inhibitorem CYP2D6, co może prowadzić do interakcji farmakokinetycznych i nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza w połączeniu z lekami metabolizowanymi przez ten enzym, w tym tamoksyfenem. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
bupropion, choroba genetyczna, choroba posurowicza, cukrzyca, cytochrom P450 2D6, dysfagia, hipertermia, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakokinetyczna, kortykosteroid, lek hipoglikemizujący, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadrefleksja, napad drgawkowy, nastrój depresyjny, objaw maniakalny, objaw neuropsychiatryczny, objaw psychotyczny, obrzęk naczynioruchowy, odstawienie nikotyny, próg drgawkowy, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, SNRI, SSRI, tachykardia, terapia nikotynozastępcza, uzależnienie od alkoholu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Brugadów, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Actair 300 IR
Lek ACTAIR, zawierający standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego (Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae) w dawce 300 IR, wykazuje profil działań niepożądanych oparty na badaniach klinicznych obejmujących 3007 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe, takie jak świąd i obrzęk jamy ustnej, podrażnienie gardła oraz świąd ucha, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, ustępujące zwykle w ciągu 3 miesięcy terapii. W badaniach klinicznych u 1583 dorosłych i nastolatków z alergicznym nieżytem nosa, 57% zgłosiło działania niepożądane, głównie przejściowe. U dzieci w wieku 5-11 lat profil bezpieczeństwa był podobny, choć odnotowano dodatkowe objawy, takie jak martwicze zapalenie jelit czy ból oczu. U pacjentów z astmą alergiczną stosujących dawki do 2000 IR obserwowano podobny profil bezpieczeństwa, z częstszymi parestezjami wewnątrznosowymi.
alergia sezonowa, alergiczny nieżyt nosa, astma alergiczna, ból oka, choroba refluksowa żołądka i przełyku, ciężka reakcja alergiczna, ciężka reakcja anafilaktyczna, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, duszność, dysfagia, dysfonia, dyskomfort krtaniowy, dyspepsja, eozynofilowe zapalenie przełyku, hipestezja, immunoterapia podjęzykowa, kandydoza jamy ustnej, krwawienie z nosa, martwicze zapalenie jelit, nieżyt nosa, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk języka, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk twarzy, obrzęk wargi, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, owrzodzenie jamy ustnej, paradontoza, parestezja, parestezja wewnątrznosowa, podrażnienie gardła, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan lękowy, świąd jamy ustnej, świąd ucha, świszczący oddech, tabletka podjęzykowa, tachykardia, wyciąg alergenów roztoczy kurzu domowego, zaburzenie krtaniowo-gardłowe, zaburzenie smaku, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie oskrzeli, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zespół alergii jamy ustnej, zespół jelita drażliwego, zespół piekących ust - Leksykon substancji czynnych
Sulfacetamid sodowy – Działania niepożądane
Sulfacetamid sodowy w postaci kropli do oczu (100 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, obejmujących głównie reakcje miejscowe w obrębie oka, takie jak kłucie, pieczenie, niespecyficzne zapalenie i podrażnienie spojówek oraz bakteryjne i grzybicze owrzodzenia rogówki, które mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia wzroku. Rzadziej obserwuje się świąd, obrzęk powiek, przekrwienie reaktywne, zamazane widzenie, ból w okolicy brwi oraz przemijające nabłonkowe zapalenie rogówki. W wyjątkowych przypadkach, zwłaszcza u pacjentów z zespołem suchego oka, może dojść do zmętnienia rogówki. Sulfacetamid sodowy może również wywoływać nadkażenia bakteryjne i grzybicze oraz objawy ogólne, takie jak ból głowy i gorączka, a także nieprzyjemny, gorzki smak w ustach i podrażnienie błony śluzowej nosa.
agranulocytoza, anemia aplastyczna, choroba autoimmunologiczna, encefalopatia wątrobowa, krople do oczu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadkażenie bakteryjne i grzybicze, nadwrażliwość na światło, obrzęk powiek, oporność na leczenie, ostra niewydolność wątroby, owrzodzenie rogówki, piorunująca martwica wątroby, podrażnienie spojówek, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sulfacetamid sodowy, sulfonamid, szpik kostny, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie nabłonka rogówki, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acard Cor 75 mg
Lek Acard Cor zawiera 75 mg kwasu acetylosalicylowego w postaci tabletek dojelitowych i wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze dotyczą układu krwiotwórczego. Często obserwuje się zwiększoną skłonność do krwawień, wynikającą z hamowania agregacji płytek krwi, co może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak trombocytopenia, agranulocytoza, anemia aplastyczna czy pancytopenia. Krwawienia z nosa i dziąseł mogą utrzymywać się do 4-8 dni po odstawieniu leku. Istnieje także ryzyko ciężkich krwawień z przewodu pokarmowego, które mogą skutkować niedokrwistością z niedoboru żelaza, szczególnie przy wyższych dawkach. Dodatkowo, rzadko występują krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, anemia aplastyczna, astma oskrzelowa, ból głowy, duszność, hiperurykemia, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadżerka, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie żołądka, pancytopenia, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, skurcz oskrzeli, szumy uszne, tabletka dojelitowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wymioty, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie słuchu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefepime Accord 1 g
Cefepime Accord, cefalosporyna IV generacji dostępna w dawkach 1 g i 2 g do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominacją objawów żołądkowo-jelitowych oraz reakcji nadwrażliwości. W badaniach klinicznych (N=5598) najczęściej obserwowano wysypkę, biegunkę, zaburzenia hematologiczne (np. dodatni odczyn Coombsa, niedokrwistość, eozynofilia) oraz zaburzenia czynności wątroby (wzrost ALT, AST, bilirubiny). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona), poważne zaburzenia neurologiczne (śpiączka, encefalopatia, drgawki miokloniczne) oraz hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza). Ryzyko kumulacji leku i powikłań neurologicznych jest wyższe u pacjentów z niewydolnością nerek, u których może wystąpić także nefropatia toksyczna i niewydolność nerek.
Wśród działań niepożądanych o częstości niezbyt częstej do rzadkiej wymienia się kandydozę jamy ustnej i pochwy, leukopenię, neutropenię, małopłytkowość, zapalenie jelita grubego, nudności, wymioty, bóle stawów, duszność, szumy uszne oraz reakcje w miejscu podania. W populacji pediatrycznej profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, z wysypką jako najczęstszym działaniem niepożądanym. Monitorowanie parametrów hematologicznych, nerkowych i neurologicznych jest kluczowe podczas terapii cefepimem, a szybkie rozpoznanie i przerwanie leczenia w przypadku ciężkich reakcji alergicznych lub skórnych jest niezbędne. Ze względu na możliwość reakcji krzyżowych z innymi cefalosporynami, należy zachować ostrożność u pacjentów z historią nadwrażliwości na tę grupę antybiotyków.
agranulocytoza, aktywność ALT, aktywność AST, cefalosporyna IV generacji, Clostridioides difficile, czas protrombinowy, czas tromboplastyny częściowej, drgawki miokloniczne, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza zasadowa, kandydoza jamy ustnej, leukopenia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odczyn Coombsa, poziom bilirubiny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stan splątania, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, szum uszny, toksyczna nefropatia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie jelita grubego, zapalenie pochwy, zapalenie żyły, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ibufen
Podczas stosowania ibuprofenu w dawce 200 mg w postaci czopków należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, przewlekłe choroby zapalne jelit, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zaburzenia krzepnięcia oraz choroby odbytu i odbytnicy. U pacjentów z astmą oskrzelową i alergiami istnieje ryzyko skurczu oskrzeli. U osób starszych zwiększa się ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza krwawień z przewodu pokarmowego i perforacji. Dawkowanie powyżej 1200 mg na dobę wiąże się z podwyższonym ryzykiem incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem, niewydolnością serca (NYHA II-III), chorobą niedokrwienną serca oraz chorobami naczyń obwodowych i mózgowych.
aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma oskrzelowa, bakteryjne zapalenie płuc, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba przewodu pokarmowego, ciężkie skórne działanie niepożądane, cukrzyca, czynnik ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, hiperlipidemia, ibuprofen, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek antyagregacyjny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nefropatia postanalgetyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, objaw zakażenia, ospa wietrzna, ostra uogólniona osutka krostkowa, owrzodzenie przewodu pokarmowego, rumień wielopostaciowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz oskrzeli, tętniczy incydent zatorowo-zakrzepowy, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar, uszkodzenie nerek, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia krwi, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Storvas CRT 10 mg
Atorwastatyna, stosowana w dawkach 10-80 mg, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Najczęściej obserwuje się podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) przekraczające 3-krotnie górną granicę normy u 0,8% pacjentów oraz wzrost kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotności normy u 2,5%, z istotnym zwiększeniem CK (>10-krotność normy) u 0,4%. Do najczęstszych działań należą infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz bóle mięśniowo-szkieletowe i skurcze mięśni. Rzadziej występują poważne zaburzenia, takie jak miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza, a także poważne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwicze toksyczne oddzielanie się naskórka) i zaburzenia wątroby (zapalenie, cholestaza, niewydolność). Anafilaksja jest bardzo rzadka, ale stanowi zagrożenie życia.
anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin US Pharmacia 10 mg
Atorvastatin US Pharmacia, zawierający 10 mg atorwastatyny w postaci wapniowej trójwodnej, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 16 066 pacjentach przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, stawów, kończyn, skurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia), neurologiczne (ból głowy), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia). Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x GGN) u 2,5%, z cięższymi postaciami miopatii i rabdomiolizy rzadko obserwowanymi. Reakcje alergiczne były często spotykane, natomiast anafilaksja bardzo rzadko.
amnezja, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna wapniowa, ból głowy, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szumy uszne, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona