pokrzywka
Pokrzywka (urticaria) to reakcja skórna charakteryzująca się występowaniem bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych zmian skórnych o różnej wielkości, często z towarzyszącym świądem. Zmiany mogą być blade lub zaczerwienione i typowo ustępują w ciągu 24 godzin, często pojawiając się w nowym miejscu.
Ze względu na czas trwania, pokrzywkę dzielimy na ostrą (trwającą do 6 tygodni) i przewlekłą (powyżej 6 tygodni). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje czynniki alergiczne (pokarmy, leki, jady owadów), infekcyjne, fizykalne (zimno, ciepło, ucisk), choroby autoimmunologiczne oraz idiopatyczne. W patofizjologii kluczową rolę odgrywa aktywacja komórek tucznych i uwalnianie mediatorów zapalnych, głównie histaminy.
Diagnostyka pokrzywki obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne oraz w wybranych przypadkach testy alergiczne, próby prowokacyjne i badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu opiera się na przeciwhistaminowych lekach drugiej generacji. W przypadkach opornych stosuje się zwiększone dawki leków przeciwhistaminowych, omalizumab, cyklosporynę A lub krótkotrwale glikokortykosteroidy systemowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ibuprom RR MAX 400 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii ibuprofenem w dawce 400 mg (Ibuprom RR MAX) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą zwiększać ryzyko powikłań. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na ibuprofen lub substancje pomocnicze, a także u osób z historią reakcji alergicznych na NLPZ lub kwas acetylosalicylowy, manifestujących się m.in. katarem, pokrzywką czy astmą oskrzelową. Choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy (czynna lub w wywiadzie), perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, zwłaszcza po NLPZ, stanowią istotne przeciwwskazania ze względu na ryzyko nawrotu poważnych powikłań. Ponadto, u pacjentów ze skazą krwotoczną ibuprofen może nasilać zaburzenia krzepnięcia poprzez hamowanie cyklooksygenazy i wpływ na funkcję płytek krwi.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, cyklooksygenaza, hemostaza, ibuprofen, inhibitor COX-2, klasyfikacja NYHA, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nieżyt nosa, perforacja, płytki krwi, pokrzywka, przewód tętniczy, reakcja krzyżowa, skaza krwotoczna, trzeci trymestr ciąży - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron B. Braun 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań, zawierający ondansetron chlorowodorek dwuwodny, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10). Często występują również zaparcia związane z przedłużeniem pasażu jelitowego oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia dożylnego. Rzadko zgłaszane są reakcje nadwrażliwości typu wczesnego, w tym anafilaksja, która może stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu nerwowego odnotowano bezwolne zaburzenia ruchowe (reakcje pozapiramidowe, dystonia, dyskineza) oraz napady drgawek (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Rzadko występują zawroty głowy, zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym, a bardzo rzadko depresja i przejściowa ślepota, która ustępuje zwykle w ciągu 20 minut, często u pacjentów leczonych jednocześnie cisplatyną.
anafilaksja, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chemioterapia cisplatyną, czkawka, depresja, dyskineza, napad drgawkowy, napad przymusowego patrzenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron chlorowodorek dwuwodny, pasaż jelitowy, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości typu wczesnego, reakcja pozapiramidowa, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, świąd, torsade de pointes, uderzenie krwi, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zamazane widzenie, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Althyxin 175 mcg
Lewotyroksyna sodowa (Althyxin) może wywoływać działania niepożądane głównie związane z przedawkowaniem lub zbyt szybkim zwiększaniem dawki, manifestujące się objawami nadczynności tarczycy. Do najczęstszych należą zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, skurcze dodatkowe), tachykardia, kołatanie serca oraz dolegliwości dławicowe, które mogą nasilać chorobę wieńcową i zwiększać ryzyko incydentów niedokrwiennych. Ponadto obserwuje się bóle głowy, rzekomy guz mózgu (idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe), osłabienie i kurcze mięśni, uderzenia gorąca, gorączkę, zmniejszenie masy ciała, wymioty, biegunkę, zaburzenia miesiączkowania oraz objawy ze strony układu nerwowego i psychicznego, takie jak drżenia, niepokój ruchowy i bezsenność. Częstość występowania tych działań niepożądanych nie została precyzyjnie określona.
bezsenność, biegunka, ból głowy, choroba wieńcowa, dolegliwości dławicowe, drżenie, dysfagia, gorączka, kołatanie serca, kurcz mięśni, lewotyroksyna sodowa, migotanie przedsionków, nadciśnienie śródczaszkowe, nadczynność tarczycy, nadmierne pocenie się, niepokój ruchowy, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie mięśni, pokrzywka, rzekomy guz mózgu, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenie gorąca, wymioty, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zmniejszenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arketis tabletki 20 mg 20 mg
Arketis Tabletki 20 mg zawierają paroksetynę chlorowodorku bezwodnego w dawce 20 mg i wykazują szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą występować z różną częstością. Do najczęstszych należą nudności (bardzo często), zaburzenia czynności płciowych, senność, bezsenność, pobudzenie, nietypowe sny, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia koncentracji, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, biegunka, wymioty oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często obserwuje się leukopenię, nieprawidłowe krwawienia, zaburzenia kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą, rozszerzenie źrenic, tachykardię zatokową, zmiany ciśnienia tętniczego, wysypkę, świąd, zatrzymanie lub nietrzymanie moczu. Rzadko występują trombocytopenia, hiponatremia, drgawki, zespół niespokojnych nóg, bradykardia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle mięśni i stawów, hiperprolaktynemia, zaburzenia miesiączkowania oraz zaburzenia psychiczne takie jak mania, lęk, napady paniki i akatyzja. Bardzo rzadko mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, zespół SIADH, zespół serotoninowy, ostra jaskra, ciężkie skórne reakcje (np. zespół Stevensa-Johnsona), zapalenie wątroby, priapizm oraz obrzęki obwodowe.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drgawka, dystonia ustno-twarzowa, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiperrefleksja, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, krwotoczna miesiączka, krwotok poporodowy, leukopenia, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, mioklonia, mlekotok, napad paniki, nieprawidłowe krwawienie, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, omam, ostra jaskra, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, stan splątania, szum uszny, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, zaburzenie kontroli glikemii, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego – Działania niepożądane
Wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego (Valerianae radicis extractum fluidum) stosowany w preparacie Doppelherz Energovital Tonik K w dawce 100 mg na 20 ml (100% wyciąg natywny DER 1:1, ekstrahent 40% m/m etanol) cechuje się dobrym profilem bezpieczeństwa. Działania niepożądane występują rzadko i są zazwyczaj łagodne oraz przemijające. Najczęściej obserwowane objawy dotyczą układu pokarmowego i obejmują mdłości oraz kolkę jelitową, które występują niezbyt często. Reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, są rzadkie lub bardzo rzadkie, jednak mogą pojawić się u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi, zwłaszcza uczulonych na rośliny z rodziny kozłkowatych (Valerianaceae).
działanie niepożądane, interakcja lekowa, kolka jelitowa, korzeń kozłka lekarskiego, mdłości, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, objaw alergiczny, objaw uczuleniowy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek podskórnych, perystaltyka jelit, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ pokarmowy, wyciąg płynny, wyciąg z korzenia kozłka, zaburzenie układu pokarmowego - Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na mleko – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Alergia na białko mleka krowiego (CMPA) to immunologiczna reakcja na białka mleka, dotykająca 2-3% dzieci poniżej 3. roku życia, z objawami od łagodnych (pokrzywka, biegunka, świąd) po ciężkie, w tym anafilaksję wymagającą natychmiastowego podania adrenaliny. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, testach skórnych, oznaczeniu specyficznych IgE oraz diecie eliminacyjnej i prowokacji, szczególnie istotnej w alergii nie-IgE-zależnej. Leczenie polega na całkowitym wykluczeniu mleka i produktów mlecznych, stosowaniu mieszanek o wysokim stopniu hydrolizy (eHF) lub aminokwasowych (AAF) u niemowląt, a także edukacji pacjentów i rodzin w zakresie unikania alergenów, rozpoznawania objawów i stosowania adrenaliny. Wspomagająco stosuje się leki przeciwhistaminowe oraz omalizumab, a w wybranych przypadkach immunoterapię doustną lub podjęzykową w celu indukcji tolerancji.
adrenalina, alergia na białko mleka krowiego, alergia na mleko, alergolog, anafilaksja, auto-wstrzykiwacz adrenaliny, biegunka, CMPA, dieta eliminacyjna, egzema, immunoterapia doustna, immunoterapia podjęzykowa, kolka niemowlęca, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, omalizumab, pokrzywka, przeciwciała IgE, reakcja IgE-zależna, reakcja nie-IgE zależna, refluks żołądkowo-przełykowy, suplementacja wapnia, świszczący oddech, testy skórne, wymioty - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Ventolin, zawierający salbutamol w postaci siarczanu, jest szeroko stosowanym lekiem w terapii chorób układu oddechowego, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnej częstości. Do najczęstszych należą drżenie mięśni szkieletowych oraz bóle głowy, występujące u ≥1/100 pacjentów, a także tachykardia (>100 uderzeń/min). Rzadziej obserwuje się hipokaliemię, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, oraz rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych skutkujące obniżeniem ciśnienia tętniczego. Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości obejmują obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, skurcz oskrzeli, obniżenie ciśnienia krwi i zapaść. Paradoksalny skurcz oskrzeli, nasilający świszczący oddech, wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
agonista receptorów beta2-adrenergicznych, bezsenność, ból głowy, choroby układu oddechowego, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, hipokaliemia, hipotensja, kołatanie serca, kurcz mięśnia, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pobudliwość, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, receptor beta2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, salbutamol, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tachykardia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapaść - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adproctin 500 mg
Dobezylan wapnia, substancja czynna leku Adproctin (500 mg w kapsułce twardej), może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najpoważniejszym, choć bardzo rzadkim (częstość <1/10 000, 0,32 przypadku na milion terapii) powikłaniem jest zahamowanie czynności szpiku kostnego z agranulocytozą, objawiające się zwiększoną podatnością na infekcje, gorączką i osłabieniem. Rzadko obserwuje się dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból w nadbrzuszu, nudności, biegunki i wymioty (częstość ≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje skórne, zarówno miejscowe (wysypka), jak i uogólnione (pokrzywka), również występują rzadko i mogą mieć podłoże alergiczne. Ponadto, rzadko zgłaszane są bóle stawów, bóle i zawroty głowy oraz gorączka, które mogą wpływać na komfort pacjenta i wskazywać na reakcję immunologiczną.
Adproctin, agranulocytoza, biegunka, ból nadbrzusza, ból stawów, dobezylan wapnia, dobezylan wapnia jednowodny, gorączka, monitorowanie działań niepożądanych, nudności, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja immunologiczna, reakcja skórna, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast Max 150 mg
Ranigast MAX zawiera ranitydynę chlorowodorek w dawce 150 mg (168 mg chlorowodorku ranitydyny). W trakcie stosowania leku odnotowano różnorodne działania niepożądane, z których wiele nie wykazuje jednoznacznego związku przyczynowego z ranitydyną. Najpoważniejsze, choć bardzo rzadkie, obejmują zmiany hematologiczne takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz pancytopenia, czasem związane z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej oraz wstrząs anafilaktyczny, mogą pojawić się nawet po pierwszej dawce. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwowano zaburzenia psychiczne (stany splątania, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia ruchów mimowolnych), a także zaburzenia widzenia i kardiologiczne (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy).
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek ranitydyny, enzym wątrobowy, ginekomastia, hipoplazja szpiku, impotencja, leukopenia, mlekotok, nefropatia, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, ranitydyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escytalopram, stosowany głównie w terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach leczenia, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do najczęstszych działań należą bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), bezsenność, senność, zawroty głowy, zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia oraz zaburzenia seksualne, takie jak zmniejszenie popędu płciowego i brak orgazmu. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, zespół serotoninowy, wydłużenie odstępu QT oraz arytmie komorowe, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (kobiety, hipokaliemia, choroby serca). Warto podkreślić, że odstawienie escytalopramu powinno odbywać się stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia czy kołatanie serca.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie kliniczne kontrolowane placebo, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, jadłowstręt, kołatanie serca, krwotok maciczny, krwotok miesięczny, krwotok poporodowy, mlekotok, myśl samobójcza, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, SSRI, stan splątania, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, wazopresyna, wydłużenie odstępu QT, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvacard 20 20 mg
Profil bezpieczeństwa symwastatyny został potwierdzony w dużych, długoterminowych badaniach klinicznych, takich jak Heart Protection Study (HPS) z udziałem 20 536 pacjentów oraz Scandinavian Simvastatin Survival Study (4S) z 4444 pacjentami. W badaniu HPS stosowano dawkę 40 mg/dobę przez średnio 5 lat, gdzie wskaźnik przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 4,8% w grupie symwastatyny i 5,1% w grupie placebo. Częstość miopatii była niska (<0,1%), a podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN) odnotowano u 0,21% pacjentów leczonych symwastatyną. Szczególną uwagę zwraca immunozależna miopatia martwicza (IMNM), autoimmunologiczna postać miopatii z utrzymującym się osłabieniem mięśni proksymalnych i podwyższoną kinazą kreatynową, wymagająca leczenia immunosupresyjnego. Ryzyko rozwoju cukrzycy jest zwiększone u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², podwyższone triglicerydy i nadciśnienie.
aminotransferaza, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, ginekomastia, glukoza w surowicy, hemoglobina glikowana, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, polekowe zmiany liszajowate, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, zaburzenia funkcji poznawcze, zapalenie mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linatra 5 mg
Linatra, zawierająca 5 mg linagliptyny, wykazuje profil bezpieczeństwa porównywalny do placebo pod względem ogólnej częstości działań niepożądanych (59,1% vs. 63,4%). Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, szczególnie w terapii trójlekowej (linagliptyna + metformina + pochodna sulfonylomocznika), gdzie wystąpiła u 14,8% pacjentów w porównaniu do 7,6% w grupie placebo. W badaniach kontrolowanych placebo hipoglikemia wystąpiła u 4,9% pacjentów stosujących linagliptynę, z podziałem na nasilenie: łagodne 4,0%, umiarkowane 0,9% i ciężkie 0,1%. Zauważono również rzadkie, ale istotne klinicznie zwiększenie częstości zapalenia trzustki (7 zdarzeń na 6580 pacjentów vs. 2 na 4383 w grupie placebo). Profil bezpieczeństwa uwzględnia różne schematy leczenia, w tym monoterapię i terapie skojarzone z metforminą, sulfonylomocznikami, empagliflozyną oraz insuliną.
aktywność amylazy, aktywność lipazy, choroba autoimmunologiczna, duszność, empagliflozyna, hipoglikemia, kaszel, linagliptyna, MedDRA, metformina, monoterapia, nadreaktywność oskrzeli, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, terapia podstawowa, układ narządowy, wysypka, zapalenie nosa i gardła, zapalenie trzustki - Leksykon leków
Działania niepożądane – CitraFleet (0,01 g + 3,5 g + 10,97 g)/160 ml
CitraFleet to doustny roztwór zawierający 0,01 g sodu pikosiarczanu, 3,50 g magnezu tlenku lekkiego oraz 10,97 g kwasu cytrynowego. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności oraz biegunka, która jest podstawowym efektem klinicznym preparatu. Dodatkowo mogą wystąpić objawy odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremia i hipokaliemia, które stanowią istotne ryzyko, zwłaszcza u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, zaburzeniami rytmu serca oraz u osób przyjmujących leki wpływające na gospodarkę elektrolitową. Hiponatremia może przebiegać z drgawkami, a u pacjentów z padaczką istnieje zwiększone ryzyko napadów drgawkowych, nawet bez współistniejącej hiponatremii. Ponadto, stosowanie CitraFleet może wywołać reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje rzekomoanafilaktyczne, związane także z obecnością substancji pomocniczych takich jak sodu pirosiarczyn (E 223) oraz parahydroksybenzoesany (E 219, E 217).
ból brzucha, ból głowy, choroby sercowo-naczyniowe, cytrynian magnezu, drgawki, hipokaliemia, hiponatremia, kwas cytrynowy, nadwrażliwość, napad grand mal, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie kału, nudności, odwodnienie, padaczka, parahydroksybenzoesan, pikosiarczan sodu, pirosiarczyn sodu, plamica, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozdęcie jelita, rumień, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, tlenek magnezu, wymioty, wysypka, wysypka grudkowo-plamista, wzdęcia, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Romilast 5 mg
Montelukast, substancja czynna preparatu Romilast w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) oraz 10 mg (tabletki powlekane), był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów powyżej 15 roku życia oraz 1750 dzieci w wieku 6-14 lat. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy u dorosłych i młodzieży oraz ból brzucha u dzieci. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z najczęstszymi działaniami takimi jak zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często), biegunka, nudności, wymioty, wysypka i gorączka (często). Wśród rzadkich i bardzo rzadkich działań wymieniono m.in. trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, zespół Churga-Strauss, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne jak rumień wielopostaciowy.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, eozynofilia płucna, gorączka, hipoestezja, jąkanie, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, kurcz mięśniowy, moczenie mimowolne, montelukast, myśli samobójcze, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, napad drgawkowy, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, skłonność do krwawień, somnambulizm, suchość jamy ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, tik, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fibrovein 1% (10 mg/ml)
Fibrovein (sodu tetradecylu siarczan) stosowany w skleroterapii żylaków wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęstsze to ból w miejscu wkłucia, pokrzywka, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych oraz tymczasowa pigmentacja skóry. Częstość powikłań różni się w zależności od formy leku: zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych występuje często przy płynie (≥1/100 do <1/10) i bardzo często przy piance (≥1/10), natomiast ból lub pieczenie w miejscu wstrzyknięcia jest częsty przy płynie (≥1/100 do <1/10) i niezbyt częsty przy piance (≥1/1 000 do <1/100). Bardzo rzadkie (<1/10 000) ale poważne powikłania obejmują wstrząs anafilaktyczny, zatorowość płucną, przypadkowe wstrzyknięcie do tętnicy prowadzące do martwicy tkanek i amputacji, a także poważne zaburzenia neurologiczne (niedowład połowiczy, TIA, udar). Zaleca się stosowanie najniższego skutecznego stężenia leku oraz dokładną kontrolę techniki podania, aby minimalizować ryzyko powikłań.
duszność, Fibrovein, hiperpigmentacja skóry, martwica skóry, martwica tkanek, niedowład połowiczy, parestezja, pigmentacja skóry, pokrzywka, pokrzywka uogólniona, porażenie połowicze, przemijający atak niedokrwienny, reakcja alergiczna układowa, reakcja wazowagalna, rumień, skleroterapia żylaków, sodu tetradecylu siarczan, tętnica piszczelowa tylna, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie skóry, zapaść krążeniowa, zatorowość płucna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metamizol Krka
Metamizol Krka, 500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji, jest pochodną pirazolonu, której stosowanie wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza, wstrząs anafilaktyczny oraz reakcje skórne typu SCAR (SJS, TEN, zespół DRESS). W przypadku neutropenii (<1500 neutrofili/mm³), małopłytkowości lub pancytopenii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i monitorowanie morfologii krwi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych na metamizol lub inne nieopioidowe leki przeciwbólowe, a także u osób z zespołem astmy analgetycznej, astmą oskrzelową, przewlekłą pokrzywką czy nietolerancją barwników i alkoholu. Podawanie pozajelitowe zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych w porównaniu do podania doustnego.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, ciężkie niepożądane reakcje skórne, dysfagia, dyskrazja krwi, eozynofilia, hipowolemia, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, niewydolność krążenia, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, pirazolony i pirazolidyny, podanie pozajelitowe, pokrzywka, polipy nosa, reakcja hipotensyjna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wywiad lekarski, zespół astmy analgetycznej, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pioglitazone Bioton 15 mg
Pioglitazon Bioton, dostępny w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z MedDRA. Najczęściej obserwowane działania to obrzęk (bardzo często), niewydolność serca, zakażenia górnych dróg oddechowych, niedokrwistość, zaburzenia czucia, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, złamania kości, ból stawów, ból pleców, krwiomocz, zaburzenia erekcji oraz zwiększenie masy ciała i aktywności fosfokinazy keratynowej. W badaniach klinicznych odnotowano, że u pacjentów stosujących pioglitazon w terapii skojarzonej z insuliną wzrasta ryzyko niewydolności serca, szczególnie u osób powyżej 65 roku życia (9,7% vs 4,0% u młodszych). Złamania kości były częstsze u kobiet (5,1% vs 2,5% w grupie kontrolnej), natomiast u mężczyzn nie zaobserwowano istotnego wzrostu częstości złamań.
aminotransferaza alaninowa, anafilaksja, białkomocz, chlorowodorek pioglitazonu, cukromocz, dehydrogenaza mleczanowa, duszność, fosfokinaza keratynowa, hipoglikemia, krwiomocz, makroangiopatia, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, rak pęcherza moczowego, reakcja alergiczna, zaburzenie czucia, zaburzenie erekcji, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solpadeine 500 mg + 8 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Solpadeine w kapsułkach zawiera paracetamol (500 mg), fosforan kodeiny (8 mg) oraz kofeinę (30 mg). Stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które występują z różną częstością, od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstości nieznanej. Paracetamol może powodować bardzo rzadkie zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia), immunologiczne (anafilaksja, alergie), oddechowe (skurcz oskrzeli u pacjentów uczulonych na NLPZ), wątrobowe (zaburzenia czynności wątroby), skórne (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) oraz nerkowe (sterylny ropomocz). Kofeina może wywoływać zaburzenia układu nerwowego, takie jak nerwowość i zawroty głowy, a jej łączne stosowanie z innymi źródłami kofeiny może nasilać objawy bezsenności, lęku, bólu głowy i kołatania serca.
anafilaksja, cholecystektomia, działanie niepożądane, kodeina, kołatanie serca, nadwrażliwość skórna, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, paracetamol, pokrzywka, ropomocz, skurcz oskrzeli, Solpadeine, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uczulenie na aspirynę, układ chłonny, układ nerwowy, uzależnienie lekowe, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie skóry polekowe, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Espumisan 40 mg
Lek Espumisan zawiera symetykon w dawce 40 mg jako substancję czynną i może wywoływać działania niepożądane, głównie o charakterze reakcji nadwrażliwości skórnej. Do najczęściej obserwowanych należą pokrzywka, wysypka, rumień, świąd oraz alergiczne zapalenie skóry, jednak częstość ich występowania jest nieznana ze względu na brak precyzyjnych danych klinicznych. Ponadto, preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218) w ilości 0,28 mg na kapsułkę oraz żółcień pomarańczową FCF (E 110) w ilości 0,002 mg na kapsułkę, które mogą wywoływać działania niepożądane u pacjentów predysponowanych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pevaryl 10 mg/g
Stosowanie kremu Pevaryl, zawierającego 10 mg/g ekonazolu azotanu jako substancji czynnej, jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na ekonazol lub składniki pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność kwasu benzoesowego (2 mg/g) oraz butylohydroksyanizolu (0,052 mg/g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia skóry, oczu i błon śluzowych. Pacjentom z historią reakcji alergicznych na ekonazol azotan należy odradzić stosowanie leku, a w przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak rumień wykraczający poza obszar aplikacji, nasilony świąd, obrzęk, pokrzywka, wysypka lub duszność, należy natychmiast przerwać terapię i zasięgnąć konsultacji medycznej.
błona śluzowa, butylohydroksyanizol, duszność, ekonazol azotan, krem Pevaryl, kwas benzoesowy, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy nadwrażliwości, podrażnienie skóry, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna miejscowa, rumień miejscowy, substancja pomocnicza, świąd skóry, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
Jad pszczoły – Przedawkowanie
Jad pszczoły stosowany w immunoterapii alergenowej, np. w preparacie ALUTARD SQ, charakteryzuje się wysoką aktywnością biologiczną wyrażaną w jednostkach SQ-U/ml (100, 1000, 10 000, 100 000 SQ-U/ml). Przedawkowanie jadu, czyli podanie dawki przekraczającej zalecane stężenie, może prowadzić do szerokiego spektrum reakcji klinicznych, od miejscowych (obrzęk, rumień, świąd) po ogólnoustrojowe, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne z zagrożeniem życia. Szczególnie niebezpieczne jest podanie dawki 100 000 SQ-U/ml zamiast 1000 SQ-U/ml, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli, hipotensję oraz zaburzenia rytmu serca. W przypadku wystąpienia objawów konieczne jest szybkie wdrożenie leczenia objawowego, w tym podanie adrenaliny domięśniowo (0,3-0,5 mg u dorosłych) oraz monitorowanie pacjenta na oddziale intensywnej terapii.
adrenalina, anafilaksja, choroba autoimmunologiczna, ciężka reakcja alergiczna, duszność, hipotensja, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, jad pszczoły, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, obrzęk krtani, obrzęk miejsca iniekcji, obrzęk naczynioruchowy, oddział intensywnej opieki medycznej, opóźniona reakcja alergiczna, płynoterapia, pokrzywka, postępowanie przeciwwstrząsowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tlenoterapia, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Podróżnik – Działania niepożądane
Korzeń podróżnika (Cichorium intybus L., radix), składnik produktu leczniczego Urosan fix, może wywoływać działania niepożądane głównie ze strony układu pokarmowego oraz reakcje nadwrażliwości. Do najczęściej obserwowanych objawów należą nudności, wymioty, biegunka oraz dolegliwości związane z nadkwaśnością, takie jak pieczenie, zgaga i ból w nadbrzuszu. Częstość występowania tych działań jest nieznana, co wskazuje na brak precyzyjnych danych epidemiologicznych. Szczególnie narażone są osoby z nadwrażliwością na związki goryczowe zawarte w korzeniu, które stymulują wydzielanie soków trawiennych i mogą nasilać objawy refluksu żołądkowo-przełykowego lub zaostrzać chorobę wrzodową.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, biegunka, choroba wrzodowa, działanie niepożądane, interakcja lekowa, korzeń podróżnika, nadkwaśność, nudności, pokrzywka, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, świąd, Urosan fix, wymioty, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga, związki goryczowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ansifora 50 mg
Ansifora (sytagliptyna), stosowana w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najważniejsze z nich to ryzyko zapalenia trzustki, w tym postaci martwiczej lub krwotocznej, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania to ból głowy, zaparcia, świąd, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o częstości nieznanej.
artropatia, badanie TECOS, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Ukąszenia meduz – Diagnostyka i diagnoza
Diagnostyka ukąszeń meduz opiera się przede wszystkim na charakterystycznym obrazie klinicznym, obejmującym natychmiastowy, intensywny ból palący lub piekący, widoczne ślady tentakli w postaci wąskich, czerwonych lub fioletowych linii krzyżujących się na skórze, zaczerwienienie, obrzęk, wysypkę, a w cięższych przypadkach pęcherze i krwawienie. Kluczowe jest różnicowanie z ukąszeniami innych stworzeń morskich oraz reakcjami kontaktowymi, a także uwzględnienie objawów ogólnoustrojowych takich jak nudności, wymioty, zawroty głowy, trudności w oddychaniu czy skurcze mięśni, które mogą wskazywać na poważniejsze zatrucie lub reakcję alergiczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół Irukandji, charakteryzujący się opóźnioną reakcją (5-40 minut po ukąszeniu) z silnym bólem, nadciśnieniem i tachykardią, wymagający pilnej interwencji medycznej. Diagnostyka obejmuje dokładne badanie fizykalne, monitorowanie parametrów życiowych (temperatura, tętno, częstość oddechów, ciśnienie krwi) oraz szczegółowy wywiad dotyczący okoliczności ukąszenia, gatunku meduzy, nasilenia i progresji objawów oraz historii alergii.
badanie fizykalne, ból w klatce piersiowej, duszność, dysfagia, kontaktowe zapalenie skóry, monitoring kardiologiczny, nadmierne pocenie, nematocyst, objaw kliniczny, objaw neurologiczny, obrzęk gardła, pęcherz, pokrzywka, problem kardiologiczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja systemowa, ropień, skurcz mięśniowy, tachykardia, taśma klejąca, ukąszenie meduzy, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, zespół Irukandji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Evastix 10 mg
Lek Evastix, dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 10 mg i 20 mg ebastyny, jest wskazany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz zapalenia spojówek u pacjentów od 12 roku życia oraz dorosłych. Standardowa dawka wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku ciężkich objawów. W leczeniu pokrzywki u dorosłych (>18 lat) stosuje się dawkę 10 mg raz na dobę, wyłącznie w formie 10 mg tabletek. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawki, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami nie należy przekraczać dawki 10 mg ze względu na brak danych klinicznych. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie wymaga korekty.
alergia sezonowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, compliance pacjenta, dysfagia, ebastyna, Evastix, objawy alergiczne, odpowiedź kliniczna, pokrzywka, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scavertin 3 mg
Stosowanie iwermektyny (Scavertin, 3 mg) wiąże się z występowaniem głównie łagodnych i przejściowych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie wzrasta u pacjentów zakażonych wieloma pasożytami, zwłaszcza gatunkiem Loa loa. U pacjentów z ciężkim zakażeniem Loa loa odnotowano rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu encefalopatie objawiające się bólem pleców, przekrwieniem gałek ocznych, krwotokiem podspojówkowym, dusznością, nietrzymaniem moczu i stolca, zaburzeniami świadomości, a także śpiączką. Rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). Działania neurotoksyczne mogą manifestować się obniżeniem poziomu świadomości, a w skrajnych przypadkach śpiączką. W przebiegu węgorczycy i filariozy obserwowano objawy takie jak osłabienie, ból brzucha, nudności, zawroty głowy, senność, a także przejściową hipereozynofilię, leukopenię, niedokrwistość oraz wzrost aktywności ALAT i fosfataz zasadowych. W przypadku filariozy Wuchereria bancrofti nasilenie działań niepożądanych koreluje z zagęszczeniem mikrofilarii we krwi, a nie z dawką leku.
Ascaris, astenia, działanie neurotoksyczne, encefalopatia, enzymy wątrobowe, filarioza Wuchereria bancrofti, hiperbilirubinemia, hipereozynofilia, iwermektyna, jadłowstręt, krwiomocz, krwotok podspojówkowy, leukopenia, Loa loa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, Onchocerca volvulus, ostre zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja Mazzottiego, śpiączka, świerzb, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, węgorczyca, zakażenie pasożytnicze, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie naczyniówki, zapalenie rąbka rogówki, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Anacard medica protect
Stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 75 mg (tabletki dojelitowe) wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet w pierwszym i drugim trymestrze ciąży oraz karmiących piersią, pacjentów z nadwrażliwością na NLPZ, chorobami wątroby i nerek, a także u osób z chorobą wrzodową lub niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Lek może wywoływać skurcz oskrzeli i reakcje nadwrażliwości, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową, przewlekłymi chorobami układu oddechowego, katarem siennym oraz polipami nosa. Ze względu na działanie przeciwagregacyjne, kwas acetylosalicylowy wydłuża czas krwawienia, co wymaga rozważenia odstawienia leku na 5 dni przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi, z uwzględnieniem ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa, dna moczanowa, działanie przeciwagregacyjne, hemoliza, hiperurykemia, kamica nerkowa, katar sienny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwisty wymiot, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, leczenie przeciwpłytkowe, lek gastroprotekcyjny, lek przeciwzakrzepowy, napad astmy, napad dny, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odczyn skórny, perforacja wrzodu trawiennego, pokrzywka, polip błony śluzowej nosa, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, smolisty stolec, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Juzina 100 mg
Lek Juzina zawiera 100 mg sytagliptyny i jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z istotnym ryzykiem zapalenia trzustki oraz reakcji nadwrażliwości. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7%-13,8%) oraz insuliną (9,6%). Inne często obserwowane działania to ból głowy (często), zawroty głowy i zaparcia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki trombocytopenii. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również śródmiąższową chorobę płuc, ostre i martwicze zapalenie trzustki, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia nerek, jednak ich częstość pozostaje nieznana.
artropatia, badanie TECOS, bezpieczeństwo sercowo-naczyniowe, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, ciężka hipoglikemia, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, krwotoczne zapalenie trzustki, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcia, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Laremid 2 mg
Loperamid chlorowodorek, substancja czynna preparatu Laremid 2 mg, jest szeroko stosowany w terapii ostrej biegunki, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczegółowej analizy. Na podstawie danych z 26 badań klinicznych obejmujących 2755 pacjentów (w tym dzieci powyżej 12. roku życia) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zaparcia (2,7%), wzdęcia (1,7%), bóle głowy (1,2%) oraz nudności (1,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana. Najpoważniejsze działania obejmują reakcje anafilaktyczne, porażenną niedrożność jelita, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ostre zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, których częstość jest nieznana i opiera się na raportach po wprowadzeniu leku do obrotu.
ból brzucha, ból głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, hipertonia, loperamid, niedrożność jelita, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra biegunka, ostre zapalenie trzustki, pokrzywka, porażenna niedrożność jelita, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, suchość w jamie ustnej, świąd, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wzdęcie, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie świadomości, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Kodeina – Przedawkowanie
Przedawkowanie kodeiny stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) i układu oddechowego. Dawka toksyczna u dorosłych to >350 mg jednorazowo, a u dzieci >5 mg/kg masy ciała. Objawy obejmują depresję oddechową, bezdech, senność, śpiączkę, drgawki (u dzieci już przy >2 mg/kg), bradykardię, zwężenie źrenic (mioza), nudności, wymioty, a także reakcje histaminowe (świąd, wysypka). W ciężkich przypadkach obserwuje się sinicę, zapaść krążeniową i zatrzymanie akcji serca. Szczególne ryzyko występuje przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, leków psychotropowych i innych depresantów OUN. U dzieci objawy mogą pojawić się już przy dawce progowej 2 mg/kg, z częstszymi drgawkami i bezdechem.
antagonista opioidów, ataksja, bezdech, bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, drgawki, funkcje wątroby, mioza, N-acetylocysteina, nalokson, niedociśnienie tętnicze, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie opioidów, sinica, śpiączka, świąd, szpilkowate źrenice, tlenoterapia, uwalnianie histaminy, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, węgiel aktywny, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Cetylopirydyna – Działania niepożądane
Cetylopirydyna, stosowana w dawce 1,5 mg w preparacie Halset, wykazuje działanie antyseptyczne w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Profil bezpieczeństwa tej substancji jest korzystny, a działania niepożądane występują rzadko. Najczęściej obserwowane reakcje to przemijające zaburzenia smaku, uczucie pieczenia w jamie ustnej oraz nudności, które mają charakter łagodny i ustępują po zakończeniu terapii. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy uwzględnić reakcje alergiczne manifestujące się pokrzywką i wysypkami, które wymagają monitorowania szczególnie u pacjentów z wywiadem alergicznym. Dodatkowo, obecność sorbitolu w ilości 742,35 mg na tabletkę może powodować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wzdęcia czy biegunka, zwłaszcza u osób wrażliwych na ten składnik pomocniczy.
biegunka, cetylopirydyna, chlorek cetylopirydyniowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort brzuszny, dyskomfort w jamie ustnej, działanie antyseptyczne, działanie niepożądane, farmakovigilance, leczenie objawowe, manifestacja skórna, nudność, objaw nadwrażliwości, objaw skórny, percepcja smaku, personel medyczny, pieczenie w jamie ustnej, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sorbitol, stan zapalny jamy ustnej, substancja pomocnicza, wzdęcie, zaburzenie odżywiania, zaburzenie smaku, zmiana skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cytosar 100 mg
Produkt leczniczy Cytosar (cytarabina) w dawce 100 mg do wstrzykiwań wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującą mielosupresją objawiającą się niedokrwistością, leukopenią, małopłytkowością oraz megaloblastozą, których nasilenie jest zależne od dawki i schematu podawania (50-600 mg/m² pc.). Charakterystyczny jest dwufazowy przebieg leukopenii po 5-dniowym ciągłym wlewie dożylnym, z pierwszym spadkiem liczby leukocytów do minimum po 7-9 dniach i głębszą fazą po 15-24 dniach. Występują także liczne zakażenia oportunistyczne, ryzyko których wzrasta zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. Zespół cytarabinowy, manifestujący się gorączką, bólami mięśni i kości, wysypką oraz zapaleniem spojówek, pojawia się zwykle 6-12 godzin po podaniu leku i może wymagać zastosowania kortykosteroidów.
bradykardia zatokowa, cytarabina, hiperbilirubinemia, kardiomiopatia, leukopenia, małopłytkowość, martwicza encefalopatia białaczkowa, martwicze zapalenie jelit, megaloblastoza, mielosupresja, neurotoksyczność, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk alergiczny, obrzęk płuc, obwodowa neuropatia czuciowa, obwodowa neuropatia ruchowa, owrzodzenie przełyku, pokrzywka, porażenie poprzeczne, posocznica, reakcja anafilaktyczna, retikulocyty, ropień wątroby, rozmaz szpiku kostnego, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne uszkodzenie nerwów, uszkodzenie wątroby, zaburzenie czynności móżdżku, zaburzenie czynności mózgu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rogówki, zahamowanie szpiku kostnego, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nerwów, zapalenie osierdzia, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie trzustki, zatrzymanie moczu, zespół cytarabinowy, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon substancji czynnych
Cefiksym – Przeciwwskazania stosowania
Cefiksym, cefalosporyna III generacji dostępna w formie tabletek powlekanych (Cetix 400 mg) oraz zawiesiny doustnej (Cetix 100 mg/5 ml), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, inne cefalosporyny lub składniki pomocnicze preparatu, w tym sacharozę (2517,40 mg/5 ml) i benzoesan sodu (E 211, 2,5 mg/5 ml). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowej u pacjentów uczulonych na penicyliny lub inne beta-laktamy, gdzie ryzyko alergii na cefiksym wynosi około 5-10%. Natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy czy skurcz oskrzeli, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku.
Przed zastosowaniem cefiksymu konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza dotyczącego wcześniejszych reakcji na antybiotyki beta-laktamowe. U pacjentów z cukrzycą należy preferować formę tabletkową ze względu na wysoką zawartość sacharozy w zawiesinie, która może utrudniać kontrolę glikemii. W przypadku wątpliwości co do charakteru reakcji alergicznej lub obecności nadwrażliwości na składniki pomocnicze, wskazane jest skierowanie na konsultację alergologiczną lub wybór alternatywnego antybiotyku spoza grupy cefalosporyn. Ostrożność i indywidualna ocena ryzyka są kluczowe dla bezpiecznego stosowania cefiksymu.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, cefalosporyna trzeciej generacji, cefiksym, Cetix, charakterystyka produktu leczniczego, konsultacja alergologiczna, kontrola glikemii, mechanizm IgE-zależny, nadwrażliwość na penicylinę, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, natychmiastowa reakcja nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, sacharoza, skurcz oskrzeli, sodu benzoesan, spadek ciśnienia tętniczego, spektrum przeciwbakteryjne, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Meropenem Genoptim 500 mg
Meropenem Genoptim jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na meropenem, inne karbapenemy (imipenem, ertapenem, doripenem) oraz na substancje pomocnicze, w tym węglan sodu (zawartość sodu: 45 mg w dawce 500 mg i 90 mg w dawce 1000 mg). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z ciężkimi reakcjami alergicznymi na beta-laktamowe antybiotyki, takie jak penicyliny i cefalosporyny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowej, które może prowadzić do anafilaksji, obrzęku naczynioruchowego, duszności czy spadku ciśnienia tętniczego. Wywiad alergologiczny jest kluczowy przed rozpoczęciem terapii, a stosowanie meropenemu u pacjentów z historią ciężkich reakcji alergicznych na beta-laktamy jest bezwzględnie przeciwwskazane.
alergolog, anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk karbapenemowy, cefalosporyna, ciężka reakcja skórna, desensytyzacja, doripenem, ertapenem, imipenem, karbapenem, nadwrażliwość na antybiotyki beta-laktamowe, nadwrażliwość na karbapenemy, nadwrażliwość na meropenem, obrzęk naczynioruchowy, penicylina, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alfuzostad 10 mg 10 mg
Alfuzostad 10 mg, zawierający alfuzosyny chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej zgłaszanym objawem są zawroty głowy, występujące u około 5% pacjentów. Do często obserwowanych działań należą zmęczenie, omdlenia, bóle głowy, bóle brzucha, nudności, niestrawność, biegunka, suchość w jamie ustnej, a także niedociśnienie ortostatyczne. Rzadziej występują zaburzenia widzenia, tachykardia, kołatanie serca, nieżyt nosa, wymioty, wysypka, świąd, obrzęk, uderzenia gorąca, bóle w klatce piersiowej oraz nietrzymanie moczu. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują zaostrzenie dusznicy bolesnej, hepatotoksyczność, obrzęk naczynioruchowy oraz priapizm wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
alfuzosyna, astenia, błędnik, ból brzucha, ból głowy, choroba cholestatyczna wątroby, dusznica bolesna, hepatotoksyczność, kołatanie serca, kserostomia, migotanie przedsionków, neutrofil, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, płytka krwi, pokrzywka, priapizm, świąd, tachykardia, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wysypka skórna, zawrót głowy, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Voltaren Express 12,5 mg
Diklofenak potasowy w postaci kapsułek miękkich Voltaren Express 12,5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywną chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, aktywnymi krwawieniami lub perforacją przewodu pokarmowego, a także u osób z historią nawracających owrzodzeń lub krwawień związanych z NLPZ. Leku nie należy stosować u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, w tym sorbitol (10,86 mg w kapsułce), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Przeciwwskazania obejmują również ciężką niewydolność wątroby, niewydolność nerek z GFR <15 ml/min/1,73 m² oraz choroby układu sercowo-naczyniowego, takie jak zastoinowa niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA), choroba niedokrwienna serca, choroby naczyń obwodowych i mózgowych.
astma aspirynowa, astma oskrzelowa, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak potasowy, filtracja kłębuszkowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na diklofenak, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nieżyt błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, skaza krwotoczna, sorbitol, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie krzepnięcia, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon substancji czynnych
Glicerol – Działania niepożądane
Glicerol, stosowany zarówno miejscowo (np. emoliumLEK z 200 mg/g kremu), jak i parenteralnie (np. Omegaven z 2,5 g/100 ml emulsji), wykazuje różnorodne działania niepożądane zależne od drogi podania i dawki. Preparaty miejscowe wywołują często przemijające reakcje skórne, takie jak pieczenie, świąd, kłucie i zaczerwienienie, które ustępują po zaprzestaniu stosowania lub adaptacji skóry. Preparaty parenteralne mogą powodować szersze spektrum działań niepożądanych, w tym małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, bóle brzucha, nudności, wymioty, reakcje anafilaktyczne, hipertriglicerydemię, zaburzenia krążenia (niedociśnienie lub nadciśnienie), a także objawy metaboliczne i hematologiczne przy długotrwałym stosowaniu, zwłaszcza u niemowląt. W przypadku wzrostu triglicerydów powyżej 3 mmol/l zaleca się przerwanie lub zmniejszenie dawki infuzji.
ból brzucha, bradykardia odruchowa, ciśnienie śródgałkowe, czas protrombinowy, dysgeuzja, emulsja do infuzji, enzym wątrobowy, erytrodermia, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nitrogliceryna, nudności i wymioty, pieczenie skóry, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, splenomegalia, świąd skóry, trądzik różowaty, trombocytopenia, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie krążenia, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Rozmaryn – Działania niepożądane
Rozmaryn lekarski (Rosmarinus officinalis L.) w dawce 18 mg na tabletkę drażowaną, jako składnik produktu leczniczego Canephron, może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego, które występują często (≥1/100 do <1/10). Do najczęstszych należą nudności, dyskomfort w jamie brzusznej oraz biegunka. Ponadto, rozmaryn może indukować reakcje immunologiczne o częstości nieznanej, obejmujące reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk) oraz reakcje nadwrażliwości, które w cięższych przypadkach manifestują się dusznością, spadkiem ciśnienia tętniczego i tachykardią. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Działania niepożądane mogą być również związane z innymi składnikami Canephron, takimi jak korzeń lubczyka i ziele centurii, a także substancjami pomocniczymi (glukoza ciekła 1,086 mg, laktoza jednowodna 45,0 mg, sacharoza 60,431 mg), które mogą powodować objawy u pacjentów z nietolerancją cukrów.
biegunka, duszność, dyskomfort w jamie brzusznej, działanie niepożądane, hipotensja, interakcje lekowe, korzeń lubczyka, nietolerancja cukrów, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek miękkich, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozmaryn lekarski, rumień, świąd, tachykardia, wysypka skórna, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, ziele centurii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadulan 10 mg
Lek Tadulan, zawierający tadalafil, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo zbadane w badaniach klinicznych obejmujących ponad 8000 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców oraz ból mięśni, z nasileniem zależnym od dawki. Działania te mają zazwyczaj charakter przemijający i umiarkowany. Wśród poważniejszych, choć rzadszych zdarzeń, odnotowano incydenty neurologiczne (udar, przemijające napady niedokrwienne, napady drgawek), zaburzenia widzenia (m.in. NAION, okluzja naczyń siatkówki), a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo często (np. reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, szum w uszach, nagła głuchota) do bardzo rzadko (np. priapizm, krwiomocz, nagłe zgony sercowe). W badaniach klinicznych zaobserwowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG u pacjentów stosujących tadalafil w porównaniu z placebo, jednak bez istotnych klinicznych konsekwencji.
ból brzucha, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, działanie niepożądane, hemospermia, incydent krwotoczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, nietętnicza przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotebal Max 10 mg
Biotebal Max, zawierający biotynę w dawce 10 mg, cechuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa, potwierdzonym zarówno badaniami klinicznymi, jak i doświadczeniem postmarketingowym. Jedynym udokumentowanym działaniem niepożądanym są bardzo rzadkie reakcje alergiczne, w szczególności pokrzywka, występujące u ≤1/10 000 pacjentów. Objawy te obejmują bąble pokrzywkowe, świąd skóry, zaczerwienienie oraz obrzęk. W dokumentacji stosuje się klasyfikację częstości działań niepożądanych, gdzie reakcje alergiczne zaliczono do kategorii bardzo rzadkich (≤1/10 000). Preparat zawiera również laktozę jednowodną (107,8 mg/tabletkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
bąbel pokrzywkowy, biotyna, czujność kliniczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, laktoza jednowodna, niepożądane działanie produktu leczniczego, nietolerancja laktozy, personel medyczny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, stosunek korzyści do ryzyka, świąd skóry, układ immunologiczny - Leksykon substancji czynnych
Empagliflozyna – Działania niepożądane
Empagliflozyna, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 15 582 pacjentów, z czego 10 004 otrzymywało lek. Częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo, z wyjątkiem hipoglikemii, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny. W badaniach EMPEROR-Reduced i EMPEROR-Preserved u pacjentów z niewydolnością serca najczęstszym działaniem niepożądanym było zmniejszenie objętości płynów (11,4% przy empagliflozynie 10 mg vs 9,7% placebo). Ryzyko hipoglikemii wzrastało zwłaszcza przy skojarzeniu z insuliną MDI (do 41,3% dla dawki 25 mg empagliflozyny). Ponadto, empagliflozyna zwiększa częstość zakażeń narządów płciowych (4,0% dla 10 mg i 3,9% dla 25 mg vs 1,0% placebo), częściej u kobiet, oraz zakażeń dróg moczowych (7,0-8,8% vs 7,2% placebo). Obserwowano także przejściowe zwiększenie stężenia kreatyniny i spadek eGFR, które stabilizowały się podczas terapii lub po jej zakończeniu. Wzrost lipidów w surowicy obejmował cholesterol całkowity (4,9-5,7%), HDL (3,3-3,6%), LDL (9,5-10,0%) oraz trójglicerydy (9,2-9,9%).
cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, dyzuria, EGFR, empagliflozyna, frakcja wyrzutowa, hematokryt, hipoglikemia, insulina podstawowa, kandydoza pochwy, lek przeciwcukrzycowy, linagliptyna, martwicze zapalenie powięzi krocza, metformina, niewydolność serca, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre uszkodzenie nerek, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, posocznica moczopochodna, stężenie kreatyniny, stężenie lipidów, świąd uogólniony, trójglicerydy, wielomocz, współczynnik filtracji kłębuszkowej, wysypka, zakażenie dróg moczowych, zakażenie narządów płciowych, zapalenie pochwy, zapalenie żołędzi, zaparcie, zgorzel Fourniera, zmniejszenie objętości płynów, zwiększone oddawanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pascolets –
Podczas terapii produktem leczniczym Pascolets, zawierającym Scrophularia nodosa TM, Echinacea D3 trit. oraz Hydrargyrum biiodatum D12 trit., mogą wystąpić działania niepożądane, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności oraz dyskomfort w obrębie brzucha. Ponadto, możliwe są reakcje alergiczne skórne (zapalenie skóry, pokrzywka) oraz systemowe (obrzęk twarzy, duszności, spadek ciśnienia krwi), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i pilnej konsultacji lekarskiej. Ze względu na obecność śladowych ilości związków rtęci, może pojawić się wzmożone wydzielanie śliny, co wymaga różnicowania z innymi przyczynami. Rzadko dochodzi do przejściowego nasilenia istniejących objawów (pogorszenie pierwotne), co również wskazuje na konieczność odstawienia leku i konsultacji medycznej.
biegunka, choroba przewodu pokarmowego, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, dyskomfort brzucha, Echinacea, Hydrargyrum biiodatum, nasilenie objawów, nudność, obrzęk twarzy, pogorszenie pierwotne, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja niepożądana, Scrophularia nodosa, spadek ciśnienia krwi, wzmożone wydzielanie śliny, zaburzenie układu pokarmowego, zapalenie skóry, związek rtęci - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefaleksyna TZF 500 mg
Cefaleksyna TZF 500 mg w postaci kapsułek twardych jest przeciwwskazana u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na cefalosporyny, penicyliny oraz substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowej między cefalosporynami a penicylinami, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu cefaleksyny u pacjentów z historią alergii na penicyliny. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność czy reakcje anafilaktyczne, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Meropenem Kabi 1 g
Meropenem, antybiotyk karbapenemowy dostępny w dawkach 500 mg i 1 g do podawania dożylnego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to biegunka (2,3%), wysypka (1,4%), nudności/wymioty (1,4%) oraz odczyny zapalne w miejscu podania (1,1%). W badaniach klinicznych odnotowano również zmiany w parametrach laboratoryjnych, takie jak trombocytemia (1,6%) oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (1,5-4,3%). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka oraz zespół DRESS, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
agranulocytoza, aminotransferaza, anafilaksja, antybiotyk karbapenemowy, biegunka, bilirubina, Clostridioides difficile, dehydrogenaza mleczanowa, delirium, drgawki, drożdżyca jamy ustnej, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, eozynofilia, flora bakteryjna, fosfataza zasadowa, kreatynina, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, małopłytkowość, mocznik, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, odczyn zapalny, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, proszek do sporządzania roztworu, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytemia, trombocytoza, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler zawiera budezonid w dawkach 100 µg i 200 µg na dawkę inhalacyjną, będący glikokortykosteroidem wziewnym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są kandydoza jamy ustnej i gardła, kaszel, podrażnienie gardła oraz chrypka. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, a także objawy ogólnoustrojowego działania glikokortykosteroidów, takie jak zahamowanie czynności kory nadnerczy i spowolnienie wzrostu, szczególnie u dzieci i młodzieży, co wymaga regularnego monitorowania. W badaniach klinicznych z udziałem 13119 pacjentów stosujących budezonid i 7278 pacjentów placebo, częstość występowania niepokoju wynosiła 0,52% vs 0,63%, a depresji 0,67% vs 1,15%, co wskazuje na brak istotnego wzrostu tych działań w grupie leczonej.
bezgłos, bezpieczeństwo farmakoterapii, budezonid, chrypka, depresja, drżenie mięśni, działanie immunosupresyjne, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid wziewny, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, nadmierna aktywność psychoruchowa, niepokój, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie gardła, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, wybroczyna, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc