Działania niepożądane
Pioglitazone Bioton 15 mg

Działania niepożądane leku Pioglitazone Bioton

Pioglitazone Bioton (tabletki 15 mg, 30 mg i 45 mg) zawiera substancję czynną pioglitazon w postaci chlorowodorku. W poniższym opracowaniu przedstawiono szczegółową analizę działań niepożądanych tego produktu leczniczego, bazując na danych z badań klinicznych oraz doświadczeń postmarketingowych, aby umożliwić personelowi medycznemu pełną ocenę profilu bezpieczeństwa. ^{0,5%) w porównaniu z grupą pacjentów przyjmujących placebo oraz występujące częściej niż w pojedynczych przypadkach podczas badań z podwójnie ślepą próbą.”>1}

Częstość występowania działań niepożądanych

Działania niepożądane pioglitazonu zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z terminologią przyjętą przez MedDRA. Częstość definiowano następująco:^{1/10); często (>1/100, 1/1000, 1/10 000, <1/1000); bardzo rzadko (2}

• bardzo często: >1/10
• często: >1/100, <1/10
• niezbyt często: >1/1000, <1/100
• rzadko: >1/10 000, <1/1000
• bardzo rzadko: <1/10 000
• częstość nieznana: nie można oszacować na podstawie dostępnych danych

Zestawienie działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane obserwowane u pacjentów leczonych pioglitazonem, zgłaszane z większą częstością (>0,5%) niż w grupie placebo w badaniach z podwójnie ślepą próbą. ^{0,5%) w porównaniu z grupą pacjentów przyjmujących placebo oraz występujące częściej niż w pojedynczych przypadkach podczas badań z podwójnie ślepą próbą. Działania niepożądane podano zgodnie z terminologią przyjętą przez MedDRA, klasyfikując je według układów i narządów oraz częstości występowania.”>3}

Opis wybranych działań niepożądanych

Reakcje nadwrażliwości

W badaniach postmarketingowych u pacjentów stosujących pioglitazon obserwowano reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy i pokrzywkę.⁴

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia widzenia zgłaszano głównie w początkowym okresie leczenia. Objawy te są związane ze zmianami stężenia glukozy we krwi, które wywołują przemijające obrzęki oraz zmiany współczynnika załamania światła przez soczewkę oka.⁵

Niewydolność serca

W kontrolowanych badaniach klinicznych przypadki niewydolności serca zgłaszano z taką samą częstością u pacjentów stosujących pioglitazon jak w grupach otrzymujących placebo, metforminę i pochodne sulfonylomocznika. Liczba przypadków zwiększyła się jednak, gdy pioglitazon stosowano w terapii skojarzonej z insuliną.⁶

W badaniu, w którym dodano pioglitazon do leczenia insuliną u pacjentów z ciężką makroangiopatią, częstość występowania ciężkiej niewydolności serca była o 1,6% większa w grupie otrzymującej pioglitazon niż w grupie placebo. Nie prowadziło to jednak do zwiększenia śmiertelności.⁷

Istotna obserwacja kliniczna dotyczy pacjentów starszych: u osób w wieku ≥65 lat przyjmujących pioglitazon i insulinę odnotowano wyższy odsetek niewydolności serca (9,7%) w porównaniu do pacjentów poniżej 65 lat (4,0%). Dla porównania, u pacjentów przyjmujących wyłącznie insulinę częstość niewydolności serca wynosiła 8,2% u osób ≥65 lat i 4,0% u osób młodszych.⁸

Zgłaszane po wprowadzeniu leku do obrotu przypadki niewydolności serca występowały rzadko, ale z wyższą częstotliwością w terapii skojarzonej z insuliną oraz u pacjentów z niewydolnością serca w wywiadzie.⁹

Złamania kości

Zbiorcza analiza działań niepożądanych z randomizowanych badań kontrolowanych obejmujących 8100 pacjentów leczonych pioglitazonem i 7400 pacjentów leczonych lekiem porównawczym przez 3,5 roku wykazała wyższy odsetek złamań u kobiet przyjmujących pioglitazon (2,6%) w porównaniu do kobiet przyjmujących lek porównawczy (1,7%). U mężczyzn nie zaobserwowano zwiększenia częstości złamań podczas leczenia pioglitazonem (1,3%) w porównaniu do leczenia lekiem porównawczym (1,5%).¹⁰

W badaniu PROactive, trwającym 3,5 roku, złamania wystąpiły u 44/870 (5,1%) pacjentek leczonych pioglitazonem w porównaniu do 23/905 (2,5%) pacjentek leczonych lekiem porównawczym. U mężczyzn nie obserwowano wzrostu częstości złamań w grupie pioglitazonu (1,7%) w porównaniu do leku porównawczego (2,1%).¹¹

Ważna informacja praktyczna: badania postmarketingowe wykazały, że złamania kości występowały zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.¹²

Obrzęki

Obrzęki zgłaszano u 6-9% pacjentów leczonych pioglitazonem przez rok. Częstość ta była wyższa niż w grupach porównawczych (pochodne sulfonylomocznika, metformina), gdzie wynosiła 2-5%. Obrzęki miały zwykle łagodne lub umiarkowane nasilenie i nie wymagały przerwania leczenia.¹³

Zmiany masy ciała

W kontrolowanych badaniach porównawczych średnie zwiększenie masy ciała u pacjentów stosujących pioglitazon w monoterapii wynosiło 2-3 kg po roku leczenia, podobnie jak w grupie otrzymującej pochodne sulfonylomocznika.¹⁴

W badaniach leczenia skojarzonego obserwowano:¹⁵

• Dołączenie pioglitazonu do metforminy – zwiększenie masy ciała średnio o 1,5 kg w ciągu roku
• Dołączenie pioglitazonu do pochodnych sulfonylomocznika – zwiększenie masy ciała średnio o 2,8 kg w ciągu roku

Dla porównania, w grupach kontrolnych:¹⁶

• Dołączenie pochodnej sulfonylomocznika do metforminy – zwiększenie masy ciała średnio o 1,3 kg
• Dołączenie metforminy do pochodnej sulfonylomocznika – zmniejszenie masy ciała średnio o 1 kg

Parametry wątrobowe

W badaniach klinicznych częstość występowania aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) przekraczającej trzykrotnie górną granicę wartości prawidłowych była taka sama jak w grupie placebo, ale mniejsza niż w grupach porównawczych stosujących metforminę lub pochodne sulfonylomocznika.¹⁷

Podczas terapii pioglitazonem obserwowano zmniejszenie średniej wartości aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko zgłaszano przypadki zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych i zaburzeń czynności hepatocytów w badaniach postmarketingowych. Bardzo rzadko zgłaszano przypadki zgonów, jednak związek przyczynowy ze stosowaniem leku nie został ustalony.¹⁸

Monitorowanie bezpieczeństwa po wprowadzeniu do obrotu

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.¹⁹

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:²⁰

• Adres: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
• Tel.: + 48 22 49 21 301
• Faks: + 48 22 49 21 309
• Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.²¹