Działania niepożądane
Lewodopa

Lewodopa, stosowana głównie w terapii choroby Parkinsona w połączeniu z inhibitorami dekarboksylazy (karbidopa, benserazyd), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie ośrodkowych, związanych z neurofarmakologicznym działaniem dopaminy. Najczęstsze objawy to dyskinezy (pląsawicze, dystoniczne), nudności, skurcze mięśni oraz fluktuacje odpowiedzi terapeutycznej, takie jak fenomen „zamrożenia”, pogorszenie końca dawki („wearing-off”) i zespół „on-off”. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (np. Sinemet CR, Dopamar) wykazują większą częstość dyskinez. Ponadto, leczenie może powodować senność, rzadko zagrażające bezpieczeństwu epizody nagłego zasypiania, a także złośliwy zespół neuroleptyczny wymagający natychmiastowego odstawienia leku. Zaburzenia psychiczne (omamy, splątanie, depresja, epizody psychotyczne) oraz zaburzenia kontroli impulsów (patologiczna skłonność do hazardu, hiperseksualność, kompulsywne zachowania) są szczególnie istotne u osób starszych i z wcześniejszymi zaburzeniami psychicznymi.

Działania niepożądane lewodopy – wprowadzenie

Lewodopa jest podstawowym lekiem stosowanym w terapii choroby Parkinsona, najczęściej w skojarzeniu z inhibitorami dekarboksylazy, takimi jak karbidopa lub benserazyd. Działania niepożądane występujące podczas terapii lewodopą są głównie związane z jej ośrodkowym działaniem neurofarmakologicznym dopaminy. Większość z tych działań można zazwyczaj osłabić poprzez odpowiednie zmniejszenie dawki produktu leczniczego. Znajomość profilu bezpieczeństwa lewodopy jest kluczowa dla właściwego prowadzenia pacjentów, szczególnie w terapii długoterminowej.12

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej występujących działań niepożądanych podczas terapii lewodopą należą zaburzenia związane z układem nerwowym, zwłaszcza dyskinezy obejmujące ruchy pląsawicze, dystoniczne i inne ruchy mimowolne oraz nudności. Skurcze mięśni i kurcz powiek można uznać za wczesne objawy wskazujące na konieczność redukcji dawki.34

W przypadku produktów o przedłużonym uwalnianiu, takich jak Sinemet CR, wykazano częstsze występowanie dyskinez w porównaniu do postaci o natychmiastowym uwalnianiu.5 Podobną zależność zaobserwowano również dla produktu Dopamar o przedłużonym uwalnianiu.6

Zaburzenia układu nerwowego

Dyskinezy i fluktuacje ruchowe

Dyskinezy w postaci ruchów pląsawiczych i dystonicznych to jedne z najbardziej charakterystycznych działań niepożądanych lewodopy. Mogą one występować zwłaszcza w późniejszym okresie leczenia. W większości przypadków można je ograniczyć poprzez odpowiednie dostosowanie dawki.7

Istotnym problemem w terapii długoterminowej lewodopą są fluktuacje odpowiedzi terapeutycznej, takie jak:

  • Fenomen „zamrożenia” (ang. freezing)
  • Pogorszenie końca dawki (ang. wearing-off)
  • Zespół przełączenia „on-off”8

Bradykinezja (włącznie z epizodami „on-off”) może występować po upływie kilku miesięcy lub kilku lat od rozpoczęcia leczenia lewodopą i prawdopodobnie wiąże się z postępem choroby. W takich przypadkach może być konieczne dostosowanie schematu dawkowania i przerw między dawkami.9

Nadmierna senność i zaburzenia snu

Stosowanie lewodopy wiąże się z występowaniem senności. W rzadkich przypadkach obserwowano nadmierną senność w ciągu dnia oraz epizody nagłego zasypiania, co może stanowić istotne zagrożenie bezpieczeństwa, np. podczas prowadzenia pojazdów.1011

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Rzadko podczas terapii lewodopą może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, stanowiący stan zagrożenia życia. Wymaga on natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia.1213

Zaburzenia psychiczne

Objawy psychotyczne

Wśród częstych działań niepożądanych lewodopy znajdują się również zaburzenia psychiczne, takie jak: omamy, splątanie, koszmary senne, bezsenność, depresja (w bardzo rzadkich przypadkach z próbami samobójczymi), euforia, otępienie oraz epizody psychotyczne.14

Rzadziej występują: pobudzenie psychoruchowe, uczucie strachu, osłabienie zdolności myślenia, dezorientacja, zwiększenie popędu płciowego.15 Te objawy mogą występować szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z podobnymi zaburzeniami w wywiadzie.16

Zaburzenia kontroli impulsów

Szczególną kategorią działań niepożądanych są zaburzenia kontroli impulsów, które mogą wystąpić u pacjentów leczonych lewodopą i innymi lekami dopaminergicznymi. Należą do nich:

  • Patologiczna skłonność do hazardu
  • Zwiększony popęd płciowy i nadmierna aktywność seksualna
  • Kompulsywne wydawanie pieniędzy lub robienie zakupów
  • Nadmierne i kompulsywne objadanie się1718

Zespół dysregulacji dopaminowej (DDS)

Zespół dysregulacji dopaminowej (DDS) jest uzależnieniem obserwowanym u niektórych pacjentów leczonych lewodopą. Pacjenci, u których występuje to zaburzenie, wykazują zachowania kompulsywne związane z przyjmowaniem większych dawek leku niż zalecane do opanowania objawów motorycznych, co może w niektórych przypadkach prowadzić do ciężkich dyskinez.1920

Zaburzenia układu pokarmowego

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują głównie we wczesnym okresie leczenia. Najczęściej raportowane to:

  • Nudności
  • Wymioty
  • Suchość błony śluzowej jamy ustnej
  • Gorzki smak w ustach21

Niezbyt często występują: zaparcia, biegunka, ślinotok, zaburzenia połykania i wzdęcia.22

Objawy żołądkowo-jelitowe można w znacznym stopniu ograniczyć poprzez:

  • Przyjmowanie leku z niewielkim posiłkiem ubogim w białko
  • Popijanie leku odpowiednią ilością płynu
  • Powolne zwiększanie dawki2324

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Hypotensja ortostatyczna

Często występującym działaniem niepożądanym jest niedociśnienie ortostatyczne, które może prowadzić do zasłabnięć i omdleń.25 Można je zazwyczaj ograniczyć poprzez odpowiednie zmniejszenie dawki leku.26

Zaburzenia rytmu serca

Do często raportowanych objawów kardiologicznych należą kołatanie serca i nieregularna czynność serca.27

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Rzadko opisywano działania niepożądane związane z układem krwiotwórczym:

  • Leukopenia
  • Niedokrwistość hemolityczna i niehemolityczna
  • Trombocytopenia28

Bardzo rzadko może wystąpić agranulocytoza.29 Dlatego u pacjentów poddawanych długotrwałemu leczeniu lewodopą zaleca się regularną kontrolę morfologii krwi.30

Zaburzenia skórne i tkanki podskórnej

Niezbyt często zgłaszano obrzęki.31 Rzadziej występowały reakcje alergiczne, takie jak:

  • Obrzęk naczynioruchowy
  • Pokrzywka
  • Świąd
  • Zaczerwienienie twarzy
  • Wypadanie włosów
  • Wykwity skórne
  • Zwiększone pocenie się32

Charakterystyczną reakcją jest również ciemne zabarwienie potu, a w niektórych przypadkach plamica Schönleina-Henocha.33

Szczególnie istotnym powikłaniem jest czerniak złośliwy, który jest przeciwwskazaniem do stosowania lewodopy.3435

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często podczas terapii lewodopą występuje ciemne zabarwienie moczu.36 Jest to objaw, który nie wymaga interwencji, ale może być niepokojący dla pacjenta. Mocz zwykle przyjmuje odcień czerwony, a po odstaniu ciemnieje.37

Rzadko występują: zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu oraz priapizm.38

Działania niepożądane związane z postacią leku

W przypadku preparatu Duodopa, podawanego w postaci żelu dojelitowego przez zgłębnik, występują specyficzne działania niepożądane związane z wyrobem medycznym i zabiegiem implantacji, takie jak:

  • Bóle brzucha
  • Powikłania związane z założeniem zgłębnika
  • Nadmierne ziarninowanie
  • Rumień w miejscu nacięcia
  • Zakażenie rany pooperacyjnej
  • Wydzielina po zabiegu
  • Ból podczas zabiegu
  • Odczyn w miejscu zabiegu39

Większość z tych działań niepożądanych odnotowano we wczesnym okresie, w następstwie zabiegu wytworzenia przezskórnej endoskopowej gastrostomii.40

Tabela działań niepożądanych

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane lewodopy w zależności od częstości występowania i układów narządów, na podstawie danych z charakterystyk produktów leczniczych.

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia układu moczowego Zakażenie rany pooperacyjnej* Zapalenie tkanki łącznej w miejscu nacięcia* Ropień pooperacyjny*
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i niehemolityczna, trombocytopenia Agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Jadłowstręt Zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała
Zaburzenia psychiczne Omamy, splątanie, zawroty głowy, koszmary senne, senność, uczucie zmęczenia, bezsenność, depresja, euforia, otępienie, epizody psychotyczne Pobudzenie psychoruchowe, uczucie strachu, osłabienie zdolności myślenia, dezorientacja, zwiększenie popędu płciowego
Zaburzenia układu nerwowego Dyskinezy Pląsawica, dystonia, zaburzenia pozapiramidowe i inne zaburzenia ruchowe, efekt włączenia-wyłączenia („on-off”) Ataksja, nasilone drżenie rąk Złośliwy zespół neuroleptyczny, parestezje, upadki, zaburzenia chodu, szczękościsk
Zaburzenia oka Zamglone widzenie, kurcz powiek, uaktywnienie utajonego zespołu Hornera, podwójne widzenie, rozszerzenie źrenic, napadowe przymusowe patrzenie z rotacją gałek
Zaburzenia serca Kołatanie serca, nieregularna czynność serca
Zaburzenia naczyniowe Hipotonia ortostatyczna, skłonność do zasłabnięć, omdlenia Nadciśnienie tętnicze Zapalenie żył
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Chrypka, ból w klatce piersiowej Duszność, zaburzenia oddychania
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, gorzki smak w ustach Zaparcie, biegunka, ślinotok, zaburzenia połykania, wzdęcia Niestrawność, ból żołądka i jelit, ciemne zabarwienie śliny, bruksizm, czkawka, krwawienie z przewodu pokarmowego, pieczenie języka, owrzodzenie dwunastnicy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obrzęk Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie twarzy, wypadanie włosów, wykwity skórne, zwiększone pocenie się, ciemne zabarwienie potu, plamica Schönleina-Henocha
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Skurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ciemne zabarwienie moczu Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, priapizm
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Osłabienie, złe samopoczucie, pogorszenie stanu choroby

* dotyczy głównie podawania lewodopy w postaci żelu dojelitowego (Duodopa)

Działania niepożądane o nieznanej częstości

Dodatkowo zgłaszano działania niepożądane o częstości nieznanej, które obejmują:

  • Zaburzenia psychiczne: zespół dysregulacji dopaminowej, zaburzenia kontroli impulsów (patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub zakupy, napadowe objadanie się)41
  • Zaburzenia skóry: czerniak złośliwy42

Nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych

Podczas leczenia lewodopą mogą wystąpić następujące nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych, które należy brać pod uwagę przy monitorowaniu pacjentów:

  • Podwyższone stężenie azotu mocznikowego we krwi
  • Zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej
  • Zwiększenie aktywności AspAT, AlAT, LDH
  • Zwiększone stężenie bilirubiny
  • Zwiększone stężenie glukozy we krwi
  • Zwiększone stężenie kreatyniny
  • Zwiększone stężenie kwasu moczowego
  • Dodatni odczyn Coombsa
  • Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu43

Lewodopa może również powodować fałszywie dodatni wynik w teście paskowym na obecność ciał ketonowych w moczu, a reakcja ta nie ulega zmianie pod wpływem gotowania próbki moczu. Zastosowanie testu na obecność glukozy w moczu z wykorzystaniem oksydazy glukozowej może dawać fałszywie ujemne wyniki.44

Monitorowanie działań niepożądanych

Ze względu na szerokie spektrum możliwych działań niepożądanych, pacjenci przyjmujący lewodopę powinni być regularnie monitorowani. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • Objawy dyskinez, które mogą wymagać dostosowania dawki
  • Zaburzenia psychiczne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku
  • Objawy zaburzeń kontroli impulsów i zespołu dysregulacji dopaminowej
  • Periodyczne badania laboratoryjne, zwłaszcza podczas długotrwałej terapii

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.45

Bezpieczeństwo stosowania – uwagi praktyczne

Leczenie lewodopą, pomimo licznych potencjalnych działań niepożądanych, pozostaje podstawową opcją terapeutyczną w chorobie Parkinsona. Większość działań niepożądanych można ograniczyć poprzez odpowiednie modyfikacje dawkowania. W przypadku długotrwałej terapii kluczowe znaczenie ma:

  • Stopniowe zwiększanie dawki na początku leczenia, aby zminimalizować działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego
  • Regularne dostosowywanie dawki w zależności od odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych
  • Stosowanie najmniejszej skutecznej dawki
  • Rozważenie stosowania mniejszych, częstszych dawek w przypadku fluktuacji odpowiedzi na leczenie
  • Edukacja pacjenta dotycząca potencjalnych działań niepożądanych, szczególnie tych, które mogą budzić niepokój (np. ciemne zabarwienie moczu)

Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, którzy mogą być bardziej podatni na zaburzenia psychiczne, oraz na osoby z chorobami współistniejącymi, które mogą nasilać niektóre działania niepożądane lewodopy.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl