Dawkowanie i sposób podawania
Lewodopa

Lewodopa, podawana z inhibitorem dekarboksylazy (karbidopą lub benserazydem), stanowi podstawę farmakoterapii choroby Parkinsona, umożliwiając zwiększone przenikanie leku do OUN i redukcję działań niepożądanych obwodowych. Dawkowanie leku wymaga indywidualnego dostosowania, z uwzględnieniem obserwacji objawów takich jak nudności, dyskinezy czy kurcz powiek, które mogą wskazywać na przedawkowanie. Zalecane dawki początkowe dla preparatów z karbidopą to np. Dopamar 200 mg lewodopy + 50 mg karbidopy – jedna tabletka dwa razy dziennie, a dla preparatów z benserazydem (np. Madopar) 50-100 mg lewodopy + 12,5-25 mg benserazydu trzy do czterech razy na dobę. Optymalna dawka podtrzymująca mieści się zwykle w zakresie 400-1600 mg lewodopy + 100-400 mg karbidopy, podawana w dawkach podzielonych co 4-12 godzin. W przypadku preparatów o przedłużonym uwalnianiu dawkę dobową należy zwiększać stopniowo o około 50% po 2-3 dniach, a tabletki należy połykać w całości, aby zachować właściwości farmakokinetyczne.

Dawkowanie i sposób podawania – informacje ogólne

Lewodopa jest podstawowym lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona. Zwykle podawana jest w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy (karbidopą lub benserazydem), który zapobiega rozkładowi lewodopy poza ośrodkowym układem nerwowym, umożliwiając większej ilości leku dotarcie do mózgu i zmniejszając obwodowe działania niepożądane.1

Podczas dostosowywania dawki lewodopy konieczna jest dokładna obserwacja pacjenta, szczególnie pod kątem wystąpienia lub nasilenia nudności i ruchów mimowolnych (dyskinezie, ruchów pląsawiczych, dystonii). Kurcz powiek może być wczesnym objawem przedawkowania.2

Dawkowanie lewodopy powinno być zawsze indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta, zarówno pod względem wielkości dawki, jak i częstości podawania. Optymalizacja dawki ma na celu maksymalizację okresu dobrej sprawności ruchowej (faza „włączenia” – ON) przy jednoczesnej minimalizacji liczby i czasu trwania epizodów „wyłączenia” (OFF – bradykinezja) oraz minimalizacji czasu trwania stanów ON z uniemożliwiającymi prawidłowe funkcjonowanie dyskinezami.3

Zapotrzebowanie na inhibitory dekarboksylazy

Badania wykazały, że obwodowa dopa-dekarboksylaza ulega wysyceniu przez karbidopę podawaną w dawce około 70-100 mg na dobę. Pacjenci otrzymujący mniejszą dawkę karbidopy są bardziej narażeni na wystąpienie nudności i wymiotów.4 5

Czas podania leku

W miarę możliwości leki zawierające lewodopę w postaciach o natychmiastowym uwalnianiu należy przyjmować na 30 minut przed posiłkiem lub godzinę po posiłku, co pozwala uniknąć kompetycyjnego wpływu białek z pokarmu na wychwyt lewodopy i umożliwia szybszy początek działania leku. Niepożądane objawy ze strony przewodu pokarmowego, występujące głównie w początkowej fazie leczenia, można zazwyczaj zmniejszyć przyjmując lek z niewielkim posiłkiem ubogim w białko lub popijając go napojem.6

Formy o przedłużonym uwalnianiu można zwykle przyjmować niezależnie od posiłków.7

Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym

Istnieje duże doświadczenie dotyczące stosowania lewodopy w skojarzeniu z inhibitorami dekarboksylazy u pacjentów w wieku podeszłym. Zalecenia dawkowania są oparte na danych klinicznych z tego doświadczenia. U osób starszych dawkę należy zwiększać powoli i stopniowo.8 9

Choroba Parkinsona – dawkowanie

Dawki początkowe

Dla preparatów zawierających lewodopę z karbidopą w formie tabletek o standardowym uwalnianiu, zalecaną dawką początkową jest:10

  • Dopamar (200 mg lewodopy + 50 mg karbidopy): jedna tabletka dwa razy na dobę11
  • Dopamar mite (100 mg lewodopy + 25 mg karbidopy): jedna tabletka dwa razy na dobę12
  • Nakom mite (100 mg lewodopy + 25 mg karbidopy): jedna tabletka trzy razy na dobę13
  • Nakom (250 mg lewodopy + 25 mg karbidopy): pół tabletki jeden lub dwa razy na dobę14
  • Parkador (25 mg + 100 mg): jedna tabletka trzy razy na dobę15

Dla preparatów zawierających lewodopę z benserazydem w formie tabletek o standardowym uwalnianiu: we wczesnym stadium choroby Parkinsona, zaleca się rozpoczęcie leczenia od 50-100 mg lewodopy + 12,5-25 mg benserazydu trzy do czterech razy na dobę (Madopar 62,5 mg lub Madopar 125 mg).16

Reakcję terapeutyczną na leczenie lewodopą obserwuje się zwykle po upływie jednej doby, a niekiedy już po podaniu jednej dawki. W pełni skuteczne dawkowanie uzyskuje się w ciągu siedmiu dni leczenia, w porównaniu z tygodniami lub miesiącami w przypadku stosowania samej lewodopy w monoterapii.17

Dawka początkowa lewodopy nie powinna przekraczać 600 mg na dobę, a kolejne dawki należy podawać z zachowaniem co najmniej 6-godzinnych odstępów.18

W zależności od nasilenia choroby, uzyskanie optymalnego działania terapeutycznego może wymagać sześciu miesięcy leczenia.19

Dostosowanie dawki

Dawkę należy dostosowywać w odstępach co najmniej 2 do 4 dni.20 Zmianę dawkowania zaleca się przeprowadzać nie częściej niż co trzy dni.21

Po ustaleniu leczenia, wielkość dawki i częstość podawania leku można zwiększać lub zmniejszać w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Większość pacjentów z chorobą Parkinsona może być odpowiednio leczona dawką od 400 mg lewodopy + 100 mg karbidopy do 1600 mg lewodopy + 400 mg karbidopy, podawaną w dawkach podzielonych w odstępach od 4 do 12 godzin w okresie czuwania.22

Chociaż stosowano większe dawki (do 2400 mg lewodopy + 600 mg karbidopy) i krótsze odstępy między dawkami (mniej niż 4 godziny), zasadniczo nie jest to zalecane.23

Jeżeli dawki preparatu są podawane w odstępach krótszych niż 4 godziny lub jeśli dawki podzielone nie są równe, zaleca się podawanie najmniejszej dawki pod koniec dnia.24

Należy pamiętać, że u niektórych pacjentów działanie pierwszej dawki porannej może być opóźnione nawet o godzinę w porównaniu ze standardową odpowiedzią na pierwszą poranną dawkę lewodopy i karbidopy w postaci o natychmiastowym uwalnianiu.25

Dawka podtrzymująca

Ponieważ choroba Parkinsona ma charakter postępujący, zalecane są okresowe kontrolne badania kliniczne stanu pacjenta. Może być konieczne dostosowanie dawkowania preparatu zawierającego lewodopę z inhibitorem dekarboksylazy.26

Średnia dawka podtrzymująca dla preparatów zawierających lewodopę z benserazydem odpowiada 1 kapsułce Madopar 125 mg (100 mg lewodopy + 25 mg benserazydu), podawanej od 3 do 6 razy na dobę. Optymalny efekt leczniczy osiąga się zazwyczaj przy dawce dobowej odpowiadającej 300-800 mg lewodopy + 75-200 mg benserazydu, podawanej w co najmniej 3 dawkach podzielonych.27

Zamiana leków zawierających lewodopę

W przypadku zamiany samej lewodopy na preparaty złożone z karbidopą lub benserazydem:

  • Należy odstawić lewodopę co najmniej na 12 godzin przed podaniem pierwszej dawki preparatu złożonego (24 godziny w przypadku lewodopy o przedłużonym uwalnianiu)28
  • Dawka preparatu złożonego powinna wynosić około 20% dotychczas stosowanej dawki dobowej lewodopy29

Zamianę na preparaty o przedłużonym uwalnianiu należy rozpocząć od dawki, która zapewni najwyżej około 10% więcej lewodopy na dobę, jeśli wskazane jest stosowanie dawki ponad 900 mg na dobę. Odstęp między dawkami należy wydłużyć o 30% do 50%, w zakresie od 4 do 12 godzin.30

Zmiana postaci o standardowym uwalnianiu na postać o przedłużonym uwalnianiu powinna odbywać się z dnia na dzień, począwszy od pierwszej dawki porannej. Należy utrzymać tę samą dawkę dobową i ten sam rozkład porcji leku jak w przypadku postaci o standardowym uwalnianiu. Po 2–3 dniach dawkę należy stopniowo zwiększyć o około 50%.31

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny ≥30 ml/min) lub wątroby, dostosowanie dawki nie jest konieczne.32 33

Sposób podawania

Podczas leczenia lewodopą z inhibitorem dekarboksylazy można kontynuować podawanie większości innych leków stosowanych w chorobie Parkinsona (z wyjątkiem samej lewodopy), jednak może być konieczne dostosowanie ich dawek.34

Preparaty lewodopy z inhibitorem dekarboksylazy można stosować u pacjentów otrzymujących preparaty zawierające pirydoksynę (witaminę B6), gdyż inhibitor hamuje neutralizację działania lewodopy pod wpływem pirydoksyny.35

Uwaga dotycząca form o zmodyfikowanym uwalnianiu: Właściwości farmakokinetyczne tabletek o przedłużonym/zmodyfikowanym uwalnianiu mogą się zmienić, jeśli tabletki zostaną przełamane lub rozgryzione. Z tego względu tabletki/kapsułki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości.36

Sposób podawania specyficznych postaci leku:

  • Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej (np. Madopar): powinny być zalane niewielką ilością wody (ok. 25-50 ml), tworząc zawiesinę, którą należy wypić w ciągu pół godziny po sporządzeniu.37
  • Tabletki o standardowym uwalnianiu: mogą być rozkruszone w celu ułatwienia połknięcia38
  • Kapsułki: należy połykać w całości, bez rozgryzania39

Specjalne sytuacje kliniczne

Pacjenci, którzy odczuwają duże różnice w działaniu leku w ciągu dnia (zjawisko „on-off”) powinni otrzymywać odpowiednio mniejsze dawki częściej w ciągu dnia albo zaleca się zastąpienie postaci leku o standardowym uwalnianiu preparatem o przedłużonym uwalnianiu.40

U chorych z nocnym bezruchem pozytywne efekty można uzyskać przez stopniowe zwiększenie ostatniej dawki wieczornej preparatu o przedłużonym uwalnianiu podawanego bezpośrednio przed snem.41

Nadmierną odpowiedź (dyskinezy) po podaniu preparatu o przedłużonym uwalnianiu korzystniej jest zredukować przez wydłużenie odstępu czasu pomiędzy poszczególnymi dawkami leku niż przez zmniejszenie pojedynczych dawek.42

Przerwanie leczenia

W razie nagłego zmniejszenia dawki lub konieczności przerwania stosowania lewodopy z inhibitorem dekarboksylazy pacjenta należy uważnie obserwować, zwłaszcza jeśli otrzymuje on jednocześnie leki przeciwpsychotyczne.43

Jeśli to możliwe, należy unikać nagłego przerwania leczenia lewodopą.44

Jeśli konieczne jest zastosowanie znieczulenia, podawanie preparatu lewodopy z inhibitorem dekarboksylazy można kontynuować tak długo, jak długo pacjent może przyjmować leki doustne. W przypadku tymczasowej przerwy w stosowaniu, lek można podać w zwykłej dawce, gdy tylko pacjent będzie w stanie przyjmować leki doustne.45

Tabelaryczne zestawienie dawkowania

Zastępowanie leków o standardowym uwalnianiu

Poniższa tabela przedstawia wskazówki dotyczące zastąpienia standardowego produktu lewodopy z karbidopą produktem o przedłużonym uwalnianiu:

Lewodopa + karbidopa
Dotychczasowa dawka dobowa lewodopy (mg)
Lewodopa + karbidopa
Nowa dawka dobowa lewodopy (mg)
Schemat dawkowania
300 – 400 400 1 tabletka dwa razy na dobę
500 – 600 600 1 tabletka 3 razy na dobę
700 – 800 800 4 tabletki*
900 – 1000 1000 5 tabletek*
1100 – 1200 1200 6 tabletek*
1300 – 1400 1400 7 tabletek*
1500 – 1600 1600 8 tabletek*

* w 3 lub więcej dawkach podzielonych46

Dla produktu Dopamar mite (100 mg + 25 mg), schemat zastępowania:

Lewodopa + karbidopa
Dotychczasowa dawka dobowa lewodopy (mg)
Dawka dobowa Dopamar mite (100 mg + 25 mg) Schemat dawkowania
100 – 200 200 1 tabletka dwa razy na dobę
300 – 400 400 4 tabletki w co najmniej trzech dawkach podzielonych

47

Dla produktu Sinemet CR 200/50, schemat zastępowania:

Dawka dobowa lewodopy (mg) Dawka dobowa lewodopy Sinemet CR (mg) Sposób podawania
300-400 400 1 tabletka 2 razy na dobę
500-600 600 1 tabletka 3 razy na dobę
700-800 800 4 tabletki w co najmniej 3 dawkach podzielonych
900-1000 1000 5 tabletek w co najmniej 3 dawkach podzielonych

48

Dawkowanie w specjalnych formach podania

Duodopa – żel dojelitowy

Duodopa jest żelem do podawania dojelitowego w sposób ciągły. Podczas długotrwałego stosowania żel podaje się za pomocą przenośnej pompy bezpośrednio do dwunastnicy lub górnej części jelita czczego przez założony na stałe zgłębnik, wprowadzony przez przezskórną endoskopową gastrostomię.49

Całkowita dawka dobowa produktu Duodopa składa się z trzech indywidualnie dostosowanych dawek:

  • Dawka poranna (bolus) – podawana za pomocą pompy w celu szybkiego osiągnięcia poziomu dawki terapeutycznej (w ciągu 10-30 minut). Dawkę należy obliczyć na podstawie poprzednio przyjmowanej przez pacjenta dawki porannej lewodopy + objętości koniecznej do wypełnienia zgłębnika. Zazwyczaj całkowita dawka poranna wynosi 5-10 ml, co odpowiada 100-200 mg lewodopy. Całkowita dawka poranna nie powinna przekroczyć 15 ml (300 mg lewodopy).50
  • Ciągła dawka podtrzymująca – dostosowywana indywidualnie, powinna mieścić się w zakresie 1-10 ml/godzinę (20-200 mg lewodopy/godzinę) i zazwyczaj wynosi 2-6 ml/godzinę (40-120 mg lewodopy/godzinę). Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 200 ml.51
  • Dodatkowe dawki (bolus) – podawane w razie konieczności, w przypadku wystąpienia zespołów hipokinetycznych w ciągu dnia. Dodatkową dawkę należy dostosować indywidualnie, zazwyczaj wynosi ona 0,5-2,0 ml.52

Przykład obliczenia dawki:

Dobowa dawka lewodopy: 1640 mg/dobę
Dawka poranna (bolus): 140 mg = 7 ml (wyłączając objętość konieczną do wypełnienia zgłębnika dojelitowego)
Ciągła dawka podtrzymująca: 1500 mg/dobę
Dawka obliczana dla okresu 16 godzin: 1500 mg/dobę ÷ 20 mg/ml = 75 ml produktu Duodopa na dobę
75 ml / 16 godzin = 4,7 ml/godzinę53

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania lewodopy u pacjentów w wieku poniżej 18 lat. Produkty zawierające lewodopę z benserazydem (np. Madopar, Xevoben) są przeciwwskazane do stosowania u dzieci, młodzieży i pacjentów poniżej 25 lat.54 55

Dawkowanie w zespole niespokojnych nóg

Maksymalna dawka dobowa lewodopy w leczeniu zespołu niespokojnych nóg (RLS) nie powinna być większa niż 500 mg.56

Dawkowanie w różnych formach RLS

  • RLS z trudnościami z zasypianiem: Należy stosować postać lewodopy o standardowym uwalnianiu. Zalecana dawka wynosi 62,5 mg – 125 mg. Jeżeli objawy nie ustępują, zaleca się zwiększenie dawki do 250 mg.57
  • RLS z trudnościami z zasypianiem i zaburzeniami snu w ciągu nocy: Należy stosować 1 kapsułkę lewodopy+benserazydu o przedłużonym uwalnianiu wraz z jedną kapsułką o standardowym uwalnianiu na godzinę przed pójściem spać. Jeżeli nie doprowadzi to do wystarczającego złagodzenia dolegliwości w drugiej części nocy, można zwiększyć dawkę do 2 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu.58
  • RLS z dodatkowymi zaburzeniami w ciągu dnia: Zaleca się podawanie dodatkowej dawki 125 mg preparatu o standardowym uwalnianiu, przy czym całkowita dawka dobowa nie powinna być większa niż 500 mg.59
  • RLS związany z niewydolnością nerek wymagającą dializoterapii: Należy stosować dawkę 125 mg lewodopy+benserazydu o standardowym uwalnianiu, podawaną na 30 minut przed dializą.60

Uwaga dotycząca nasilenia objawów: Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej lewodopy, aby uniknąć nasilenia objawów (tj. wczesnego występowania objawów RLS w ciągu dnia, wzrostu nasilenia objawów oraz zajęcia innych części ciała). Jeśli wystąpi nasilenie lub efekt z odbicia, należy rozważyć leczenie uzupełniające ze zredukowaniem dawki lewodopy lub stopniowe odstawienie lewodopy i zastąpienie jej innym lekiem.61

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl