organogeneza
Organogeneza to kluczowy etap rozwoju prenatalnego, następujący po gastrulacji, podczas którego z trzech listków zarodkowych (ektodermy, mezodermy i endodermy) formują się zawiązki wszystkich narządów wewnętrznych. U człowieka proces ten rozpoczyna się około 3. tygodnia życia płodowego i trwa zasadniczo do końca 8. tygodnia, choć rozwój i dojrzewanie narządów kontynuowane są przez cały okres płodowy.
W przebiegu organogenezy z ektodermy powstają: układ nerwowy, naskórek, przysadka mózgowa, siatkówka i soczewka oka. Z mezodermy różnicują się: układ mięśniowy, układ kostno-szkieletowy, układ krwionośny, gonady, nerki i kora nadnerczy. Natomiast z endodermy rozwijają się: nabłonek przewodu pokarmowego, wątroba, trzustka, płuca i pęcherz moczowy.
Zaburzenia procesu organogenezy mogą prowadzić do wad wrodzonych, których częstotliwość występowania wynosi około 2-3% żywych urodzeń. Czynniki teratogenne działające w tym okresie, takie jak niektóre leki (np. kwas retinowy, talidomid), infekcje (np. różyczka), alkohol czy promieniowanie jonizujące, mogą powodować poważne malformacje narządów wewnętrznych. Z tego powodu pierwszy trymestr ciąży uznawany jest za okres najwyższej wrażliwości na teratogeny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość i rozwój płodów w modelach zwierzęcych, przy czym efekty te są zależne od dawki i ekspozycji względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD). U szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (~2× AUC przy MRHD) powodowała zmniejszenie masy płodów, 90 mg/kg/dobę (~3× AUC) zwiększała obumieralność płodów, a 150 mg/kg/dobę (~5× AUC) indukowała wady wrodzone palców. U królików jednoczesne podanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax przy MRHD) z L-dopą nasilało teratogenność w porównaniu do samej L-dopy. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach 120 mg/kg u szczurów i 20 mg/kg u królików. Toksyczność ropinirolu wiąże się głównie z jego farmakologicznym mechanizmem działania, manifestując się m.in. hiperprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zmianami behawioralnymi. U albinosów szczurów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
badanie przedkliniczne, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gen HERG, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, jednoczesne podawanie leków, komórki Leydiga, L-DOPA, maksymalna zalecana dawka, obumarcie płodu, organogeneza, poziom prolaktyny, prolaktyna, specyficzność gatunkowa, toksyczność leku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allopurinol Medreg 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa allopurynolu wykazały brak działania mutagennego, karcynogennego oraz teratogennego. Badania cytogenetyczne in vitro nie wykazały indukcji aberracji chromosomalnych przy stężeniach do 100 μg/mL, a badania in vivo nie potwierdziły takich efektów przy dawkach do 600 mg/dobę przez około 40 miesięcy. Allopurynol nie generuje związków nitrozowych in vivo i nie wpływa na transformację limfocytów, co potwierdza brak negatywnego wpływu na DNA w trakcie cyklu komórkowego. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały potencjału karcynogennego leku, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa przewlekłego stosowania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen B. Braun 200 mg/50 ml
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. W ciąży, zwłaszcza od 20. tygodnia, stosowanie ibuprofenu (np. Ibuprofen B. Braun 200 mg/50 ml, roztwór do infuzji) może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak małowodzie wskutek zaburzeń czynności nerek płodu oraz zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania i natychmiastowego zaprzestania leczenia w przypadku ich wystąpienia. W pierwszym i drugim trymestrze lek należy stosować wyłącznie, gdy jest to bezwzględnie konieczne, w najmniejszych dawkach i najkrótszym czasie, z uwagi na zwiększone ryzyko poronień oraz wad wrodzonych układu krążenia (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%). W trzecim trymestrze ibuprofen jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznych działań na układ krążenia i oddechowy płodu, dysfunkcję nerek, wydłużenie czasu krwawienia u matki oraz zahamowanie czynności skurczowej macicy.
cyklooksygenaza, czas krwawienia, czynność nerek płodu, czynność skurczowa macicy, diagnostyka niepłodności, dysfunkcja nerek, efekt antyagregacyjny, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, owulacja, toksyczność układu krążenia, trymestr ciąży, zagnieżdżenie zarodka, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen TZF 200 mg
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Mechanizm działania ibuprofenu może negatywnie wpływać na przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu, ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych, w tym wad układu sercowo-naczyniowego (wzrost z <1% do około 1,5%) i rozszczepu powłok brzusznych. Ryzyko to jest zależne od dawki i czasu trwania terapii. Po 20 tygodniu ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, które ustępują po przerwaniu leczenia. W trzecim trymestrze lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na serce i płuca płodu, zaburzeń czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz opóźnienia akcji porodowej.
diagnostyka niepłodności, działanie przeciwpłytkowe, faza poimplantacyjna, faza przedimplantacyjna, hamowanie skurczów macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, organogeneza, rozszczepienie powłok brzusznych, śmiertelność zarodkowo-płodowa, trudności z zajściem w ciążę, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACC 200 mg
Przedkliniczne badania acetylocysteiny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w modelach zwierzęcych, obejmując toksyczność ostrą i przewlekłą, potencjał genotoksyczny oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Jednorazowe podanie substancji charakteryzuje się niskim potencjałem toksycznym, natomiast długoterminowe badania na szczurach i psach (do 1 roku) nie wykazały toksyczności przy wielokrotnym stosowaniu. Testy genotoksyczności na modelach bakteryjnych dały wyniki ujemne, co wskazuje na brak mutagenności acetylocysteiny. Brak jest jednak dedykowanych badań oceniających potencjał rakotwórczy, co uniemożliwia pełną ocenę kancerogenności leku.
acetylocysteina, czynność gonad, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, laktacja, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wady rozwojowe płodu, współczynnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina końska – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina końska przeciw ludzkim limfocytom T (eATG), zawarta w preparacie Atgam, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na płodność nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na szczurach nie stwierdzono działania embriotoksycznego, fetotoksycznego ani teratogennego przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi. Natomiast u małp wykazano działanie embriotoksyczne i fetotoksyczne przy dawkach 20 mg/kg mc./dobę (toksyczność matczyna) oraz 40 mg/kg mc./dobę (zgony samic), jednak efekty te przypisano niedokrwistości wywołanej antygenem krwinek czerwonych specyficznym dla małp, nieobecnym u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Nie wykryto przenikania eATG do mleka makaków krabożernych w okresie laktacji powyżej granicy oznaczalności.
antygen krwinek czerwonych, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, immunoglobulina końska, immunoglobulina końska przeciw limfocytom T, laktacja, limfocyty grasicy, niedokrwistość, organogeneza, osmolalność, rozwój przed- i pourodzeniowy, surowica hiperimmunizacyjna, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tymocyty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Memocit 1000 mg/10 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne cytykoliny, składnika aktywnego Memocit, wykazały dobrą tolerancję leku przy różnych drogach podania i dawkach. W badaniach przewlekłej toksyczności doustnej u psów (1500 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy) oraz dootrzewnowej u szczurów (1000 mg/kg mc./dobę przez 12 tygodni) nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości. Podawanie dożylne u psów w dawkach 300-500 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące wywoływało jedynie przemijające objawy toksyczne (wymioty, biegunka, sporadycznie ślinotok) bezpośrednio po iniekcji, co wskazuje na ograniczoną toksyczność przy tej drodze podania.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprom Ultramax 600 mg
Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje istotny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. W okresie ciąży mechanizm działania ibuprofenu może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza sercowo-naczyniowych, z bezwzględnym wzrostem ryzyka z poziomu <1% do około 1,5%. Stosowanie leku w pierwszym i drugim trymestrze powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnej konieczności, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego czasu terapii. Po 20. tygodniu ciąży istnieje ryzyko rozwoju małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania i ewentualnego zaprzestania leczenia. W trzecim trymestrze stosowanie ibuprofenu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz hamowania czynności skurczowej macicy.
działanie antyagregacyjne, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, mała dawka, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, organogeneza, poronienie, przenikanie do mleka, śmiertelność zarodków i płodów, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen/Paracetamol Sandoz 200 mg + 500 mg
Lek Ibuprofen/Paracetamol Sandoz (200 mg + 500 mg) zawiera ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, oraz paracetamol, które mogą negatywnie wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz karmienie piersią. Ibuprofen zwiększa ryzyko poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost bezwzględnego ryzyka z <1% do ok. 1,5%) oraz wytrzewienia jelit, zwłaszcza przy stosowaniu w I i II trymestrze. Od 20. tygodnia ciąży może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia tych powikłań. Stosowanie ibuprofenu w III trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na serce i układ oddechowy płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz zahamowania skurczów macicy. Paracetamol jest względnie bezpieczny w ciąży, choć zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na niejednoznaczne dane dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego płodu.
działanie przeciwagregacyjne, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, organogeneza, paracetamol, poronienie, rozwój układu nerwowego, utrata zarodka, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie jelit, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Celbic 200 mg
Badania przedkliniczne celekoksybu wykazały brak istotnej toksyczności, mutagenności i rakotwórczości przy standardowych dawkach, jednakże w modelach zwierzęcych zaobserwowano specyficzne efekty teratogenne i reprodukcyjne. U królików podawanie dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 200 mg 2x/dobę, na podstawie AUC0-24) podczas organogenezy skutkowało wadami rozwojowymi, takimi jak ubytek przegrody międzykomorowej oraz anomalie układu kostnego (zrośnięte żebra, mostek lub jego brak). U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowały wzrost częstości przepukliny przeponowej, a ekspozycja we wczesnym okresie zarodkowym wiązała się z poronieniami przed- i poimplantacyjnymi oraz zmniejszonym przeżyciem zarodków, co wskazuje na mechanizm działania związany z hamowaniem syntezy prostaglandyn.
badanie toksyczności, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, rakotwórczość, ryzyko sercowo-naczyniowe, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, ubytek przegrody międzykomorowej, zakrzepica niezwiązana z czynnością nadnerczy, zrośnięcie mostka, zrośnięcie żeber - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DHC Continus 90 mg
Dihydrokodeina winian, substancja czynna preparatu DHC Continus (tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu 60 mg i 90 mg), jest opioidowym lekiem stosowanym w terapii bólu umiarkowanego do silnego. Jednakże, w dokumentacji przedklinicznej brakuje szczegółowych badań dotyczących genotoksyczności, w tym mutagenności i klastogenności, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa tej substancji. Ponadto, nie przeprowadzono standardowych długoterminowych badań kancerogenności, co uniemożliwia ocenę potencjału rakotwórczego dihydrokodeiny u zwierząt laboratoryjnych.
badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie kliniczne, badanie rejestracyjne, DHC Continus, dihydrokodeina, dihydrokodeina winian, doświadczenie kliniczne, działanie genotoksyczne, klastogenność, mutagenność, opioid, organogeneza, potencjał rakotwórczy, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia bólu, teratogenność, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, toksyczność ogólną oraz posiada określony profil farmakologiczny i toksykologiczny. U samic szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (około 2-krotność AUC względem MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, dawka 90 mg/kg/dobę (3× AUC) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× AUC) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego agonistycznym działaniem na receptory dopaminowe, manifestując się hipoprolaktynemią, zmianami zachowania, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się.
agonista receptorów dopaminowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mięsień sercowy, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja kardiomiocytów, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dexak 50 50 mg
Dexak 50, zawierający deksketoprofen 50 mg/2 ml, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na układ rozrodczy oraz rozwój płodu. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko poważnych powikłań, takich jak poronienia, zaburzenia budowy serca płodu, wytrzewienie oraz zwiększona śmiertelność embrionu. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie deksketoprofenu powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki i najkrótszego możliwego czasu terapii, przy jednoczesnym monitorowaniu stanu pacjentki i płodu. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko wad rozwojowych, szczególnie w okresie organogenezy, choć same badania na zwierzętach z deksketoprofenem nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej.
badanie farmakoepidemiologiczne, deksketoprofen, diagnostyka niepłodności, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, poronienie, przenikanie leku do mleka, rozwój płodu, synteza prostaglandyn, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, wada serca płodu, wada układu sercowo-naczyniowego, wytrzewienie, zagnieżdżenie jaja płodowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lactulosum Orifarm Forte 667 mg/ml
Laktuloza jest stosowana w leczeniu zaparć oraz encefalopatii wątrobowej, jednak brak jest odpowiednich, kontrolowanych badań klinicznych dotyczących jej bezpieczeństwa u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz wpływu na płodność. Badania przedkliniczne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach od 2 do 20 razy wyższych niż stosowane u ludzi, nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na reprodukcję. W szczególności, podawanie laktulozy w okresie organogenezy nie wpłynęło na liczbę płodów, masę urodzeniową, ani nie spowodowało wad wrodzonych czy resorpcji płodów. Również badania na szczurach i królikach potwierdziły brak wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój potomstwa, bez obserwacji działań niepożądanych u rodziców i potomstwa.
alternatywna metoda leczenia, badanie na szczurach, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, encefalopatia wątrobowa, karmienie piersią, laktuloza, organogeneza, płodność, resorpcja płodu, stosunek korzyści do ryzyka, trymestr ciąży, wada szkieletu, wada wrodzona, zaparcie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibenal 125 mg
Ibuprofen, substancja czynna czopków Ibenal 125 mg, wykazuje działanie inhibitorowe na syntezę prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronień, wad wrodzonych serca oraz wytrzewienia, ze wzrostem ryzyka wad układu krążenia z poniżej 1% do około 1,5%, zależnym od dawki i czasu terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększone ryzyko utraty ciąży w fazach przed- i poimplantacyjnej oraz podwyższone ryzyko obumarcia zarodka i wad rozwojowych, szczególnie serca i naczyń, przy stosowaniu ibuprofenu w okresie organogenezy. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży stosowanie ibuprofenu jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, przy minimalnej dawce i najkrótszym czasie terapii.
cyklooksygenaza, czynność skurczowa macicy, działanie antyagregacyjne, faza poimplantacyjna zarodka, faza przedimplantacyjna, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, poronienie, przewód tętniczy Botalla, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada układu krążenia, wada wrodzona serca, wytrzewienie - Leksykon substancji czynnych
Allopurynol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne wykazały, że allopurynol nie wykazuje właściwości mutagennych ani karcynogennych. W badaniach cytogenetycznych in vitro na ludzkich komórkach krwi w stężeniach do 100 μg/ml oraz in vivo u ludzi w dawkach do 600 mg/dobę przez średnio 40 miesięcy nie stwierdzono indukcji aberracji chromosomalnych. Długoterminowe badania na myszach i szczurach (do 2 lat) nie wykazały działania rakotwórczego. W zakresie teratogenności wyniki są niejednoznaczne: podanie dootrzewnowe allopurynolu u myszy w dawkach 50 lub 100 mg/kg m.c. w 10. lub 13. dniu ciąży spowodowało uszkodzenia płodu, natomiast podobne badania u szczurów (120 mg/kg m.c. w 12. dniu ciąży) oraz doustne podawanie u myszy (do 100 mg/kg m.c./dobę), szczurów (do 200 mg/kg m.c./dobę) i królików (do 150 mg/kg m.c./dobę) w okresie organogenezy (8.-16. dzień ciąży) nie wykazały działania teratogennego.
aberracja chromosomalna, badanie cytogenetyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, cykl komórkowy, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, kamica nerkowa, organogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, transformacja limfocytów, uszkodzenie płodu, właściwość karcynogenna, właściwość mutagenna, wpływ na DNA, związek nitrozowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Excedrin Duo 200 mg + 500 mg
Excedrin Duo, zawierający 500 mg paracetamolu i 200 mg ibuprofenu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko związane głównie z ibuprofenem. Paracetamol, choć szeroko stosowany i generalnie bezpieczny, powinien być podawany w najniższej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas, ze względu na niejednoznaczne dane epidemiologiczne dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego płodu. Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, zwiększa ryzyko poronienia, wad serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz innych wad rozwojowych, zwłaszcza przy stosowaniu we wczesnej ciąży. Po 20. tygodniu ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego, które są odwracalne po zaprzestaniu terapii. Z tego względu ibuprofen jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży, gdyż może powodować toksyczne działanie na serce i płuca płodu, zaburzenia czynności nerek, wydłużenie czasu krwawienia u matki oraz zahamowanie skurczów macicy.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie przeciwagregacyjne, Excedrin Duo, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, paracetamol, pierwszy i drugi trymestr ciąży, poronienie, śmiertelność zarodków i płodów, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa serca, wada układu krążenia, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voltaren Express 12,5 mg
Diklofenak potasowy, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, wykazuje potencjalnie niekorzystny wpływ na przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronień oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i powłok brzusznych, z bezwzględnym ryzykiem wzrastającym z <1% do około 1,5%. Szczególnie istotne jest unikanie stosowania diklofenaku od 20. tygodnia ciąży ze względu na ryzyko małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego u płodu, które pojawiają się zazwyczaj krótko po rozpoczęciu terapii i są w większości przypadków odwracalne po zaprzestaniu leczenia. Zaleca się stosowanie najmniejszych skutecznych dawek przez możliwie najkrótszy czas oraz monitorowanie płodu w przypadku ekspozycji na lek po 20. tygodniu ciąży.
diagnostyka niepłodności, diklofenak potasowy, działanie niepożądane, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie płodu, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, poronienie, śmiertelność zarodkowo-płodowa, Voltaren, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada sercowo-naczyniowa, wiek rozrodczy, zagnieżdżenie zarodka, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Zentiva 100 mg
W badaniach przedklinicznych imatynib wykazał toksyczność wielonarządową, ze szczególnym wpływem na wątrobę, nerki oraz układ hematologiczny u szczurów, psów, małp i królików. Zmiany hematologiczne były łagodne do umiarkowanych, a wątroba u psów wykazywała ciężkie uszkodzenia po 2-tygodniowym podaniu leku, objawiające się wzrostem enzymów wątrobowych i martwicą komórek. U małp obserwowano uszkodzenia nerek z mineralizacją i zwyrodnieniem cewek nerkowych oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. Długotrwałe podawanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną częstością zakażeń oportunistycznych. Poziom NOAEL ustalono na 15 mg/kg u małp, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki u ludzi (800 mg) przeliczonej na powierzchnię ciała. Imatynib nie wykazał jednoznacznej genotoksyczności in vivo, jednak w testach in vitro wykazano działanie klastogenne oraz mutagenne dla niektórych produktów pośrednich procesu produkcji.
aberracja chromosomowa, aminotransferaza, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, brodawczak gruczołu, cewka nerkowa, chłoniak mysi, dawka NOEL, działanie klastogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, mineralizacja, nefrotoksyczność, niewydolność serca, NOAEL, organogeneza, pęcherz moczowy, profil bezpieczeństwa imatynibu, przepuklina mózgowa, przewlekła choroba nerek, spermatogeneza, szpik kostny, teratogenność, test Amesa, toksyczność po podaniu, uszkodzenie nerek, zwyrodnienie cewek nerkowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aspirin C 400 mg + 240 mg
Aspirin C, zawierający 400 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 240 mg kwasu askorbowego w tabletkach musujących, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Kwas acetylosalicylowy działa poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, co w ciąży może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronień, wad wrodzonych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewień. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie leku od 20. tygodnia ciąży, gdyż może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, objawy te zwykle ustępują po przerwaniu terapii. W trzecim trymestrze kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu, zaburzeń czynności nerek, wydłużenia czasu krwawienia oraz zahamowania czynności skurczowej macicy, co może prowadzić do powikłań okołoporodowych.
drugi trymestr ciąży, dysfagia, działanie antyagregacyjne, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, obumarcie zapłodnionego jaja, obumarcie zarodka, organogeneza, wrodzona wada sercowo-naczyniowa, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie owulacji, zaburzenie płodności, zagnieżdżenie w macicy, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Vitabalans 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne chlorowodorku metforminy, substancji czynnej leku Metformin Vitabalans 500 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazały na specyficzne narządy docelowe ani efekty kumulacyjne, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe in vitro i in vivo, nie wykazały potencjału uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów przy różnych dawkach.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, bezpieczeństwo farmakologiczne, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, mutacja genowa, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa metforminy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Voltaren SR 75 75 mg
Diklofenak sodowy, będący składnikiem aktywnym tabletek o przedłużonym uwalnianiu Voltaren SR 75, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), którego stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w kontekście rozwoju płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost ryzyka niepowodzeń ciążowych oraz wad rozwojowych, szczególnie układu sercowo-naczyniowego, gdzie bezwzględne ryzyko wzrasta z <1% do około 1,5%, z tendencją wzrostową przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie diklofenaku może powodować małowodzie wskutek zaburzenia funkcji nerek płodu, a także zwężenie przewodu tętniczego, które jest często odwracalne po odstawieniu leku.
diklofenak, echokardiografia płodowa, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, śmiertelność zarodkowa, strata poimplantacyjna, strata przedimplantacyjna, synteza prostaglandyn, trymestr ciąży, ultrasonografia, wada rozwojowa płodu, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie funkcji nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dexketoprofen Sopharma 50mg/ 2ml
Dekskeptoprofen Sopharma (50 mg/2 ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu syntezy prostaglandyn. Jego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko powikłań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie deksketoprofenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia, wad wrodzonych serca (wzrost bezwzględnego ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. Po 20. tygodniu ciąży lek może powodować małowodzie (oligohydramnion) wskutek zaburzeń czynności nerek płodu, co wymaga monitorowania i natychmiastowego odstawienia preparatu w przypadku jego wystąpienia.
badanie eksperymentalne, deksketoprofen, działanie antyagregacyjne, hamowanie skurczów macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obserwacja przedporodowa, oligohydramnion, organogeneza, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, roztwór do wstrzykiwań, synteza prostaglandyn, toksyczność krążeniowo-oddechowa, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diagen 60 mg
Gliklazyd (Diagen, 60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu) jest lekiem stosowanym w terapii cukrzycy, jednak jego stosowanie w okresie ciąży i laktacji jest obarczone ograniczonymi danymi klinicznymi. Dostępne informacje dotyczą mniej niż 300 ciąż, w których stosowano gliklazyd, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego. Mimo to, ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i brak wystarczających danych, zaleca się unikanie stosowania gliklazydu w ciąży. Optymalna kontrola glikemii przed zajściem w ciążę jest kluczowa, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia, konieczne jest odstawienie gliklazydu i rozpoczęcie insulinoterapii, która jest lekiem pierwszego wyboru w tym okresie. Stosowanie gliklazydu w czasie ciąży jest niewskazane, aby minimalizować ryzyko wad wrodzonych i innych powikłań związanych z niewyrównaną cukrzycą matki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lorazepam TZF 0,5 mg
Lorazepam TZF, dostępny w dawkach 0,5 mg, 1 mg i 2,5 mg, jest benzodiazepiną, której stosowanie u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo. Szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, gdy zachodzi organogeneza, stosowanie lorazepamu wiąże się z podwyższonym ryzykiem wad rozwojowych oraz upośledzenia umysłowego u płodu. Długotrwałe stosowanie leku w ciąży może prowadzić do zespołu odstawienia u noworodków, objawiającego się m.in. obniżoną aktywnością psychomotoryczną, hipotonią mięśniową, hipotermią, niedociśnieniem tętniczym, depresją oddechową i problemami z karmieniem, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania dziecka.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gadovist 1,0 604,72 mg/ml
Gadobutrol, substancja czynna preparatu Gadovist 1,0, charakteryzuje się farmakokinetyką typową dla związków wysoce hydrofilnych i biologicznie obojętnych, eliminowanych głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Po dożylnym podaniu dawki 0,1 mmol/kg masy ciała, maksymalne stężenie w osoczu wynosi około 0,59 mmol/l po 2 minutach, a okres półtrwania wynosi średnio 1,81 godziny. Klirens nerkowy (1,1-1,7 ml/min/kg) jest zbliżony do klirensu inuliny, co wskazuje na eliminację głównie przez filtrację kłębuszkową. U dzieci i młodzieży farmakokinetyka jest zbliżona do dorosłych, z niemal całkowitym wydaleniem (ok. 99%) dawki z moczem w ciągu 6 godzin. U osób starszych (>65 lat) obserwuje się wzrost ekspozycji o 33-54%, wydłużenie okresu półtrwania o 33-58% oraz zmniejszenie klirensu osoczowego o 25-35%, jednak całkowite wydalanie następuje w ciągu 24 godzin. W przypadku zaburzeń czynności nerek okres półtrwania wydłuża się do 5,8 godz. (łagodne do umiarkowanego) i 17,6 godz. (ciężkie), a wydalanie jest opóźnione, co może wymagać hemodializy w celu przyspieszenia eliminacji.
działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, filtracja kłębuszkowa, gadobutrol, Gadovist, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, kurczliwość mięśnia sercowego, organogeneza, podanie dotętnicze, podanie pozanaczyniowe, przenikanie przez łożysko, przestrzeń zewnątrzkomórkowa, środek kontrastowy, środek kontrastowy oparty na gadolinie, toksyczność reprodukcyjna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, związek hydrofilny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dicloberl 75 mg/3 ml 75 mg/3 ml
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w okresie ciąży oraz laktacji. Inhibicja syntezy prostaglandyn przez diklofenak zwiększa ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, z częstością wzrastającą z <1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie diklofenaku jest dopuszczalne wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i najkrótszym czasie. Od 20. tygodnia ciąży istnieje ryzyko małowodzia oraz zwężenia przewodu tętniczego u płodu, co wymaga przedporodowego monitorowania i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wykrycia powikłań. W trzecim trymestrze diklofenak jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, zaburzenia czynności nerek oraz wydłużenie czasu krwawienia i hamowanie czynności skurczowej macicy u matki.
diagnostyka niepłodności, diklofenak, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, hamowanie czynności skurczowej macicy, inhibicja syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, lek przeciwzapalny, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, organogeneza, poronienie, śmiertelność embrionów, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona, wada wrodzona układu sercowo-naczyniowego, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek płodu, zagnieżdżenie jaja płodowego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Spironolactone Medreg 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa spironolaktonu wykazały, że długotrwałe podawanie dużych dawek tego leku u szczurów może prowadzić do rozwoju nowotworów, choć znaczenie tych wyników dla ludzi pozostaje nieustalone. Nie stwierdzono działania teratogennego, jednak u królików zaobserwowano toksyczność na zarodek i płód, co wskazuje na konieczność ostrożności w stosowaniu spironolaktonu u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Ponadto, badania ujawniły istotny wpływ leku na układ rozrodczy zwierząt laboratoryjnych, w tym antyandrogenne działanie u potomstwa szczurów, zaburzenia cyklu rujowego u samic oraz hamowanie owulacji i implantacji u myszy, co może przekładać się na potencjalne ryzyko dla płodności i rozwoju męskich narządów płciowych.
cykl miesiączkowy, działanie antyandrogenne, działanie teratogenne, efekt kancerogenny, funkcja jajników, gospodarka hormonalna, hamowanie owulacji, kancerogenność, narządy płciowe męskie, organogeneza, profil bezpieczeństwa, spironolakton, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ rozrodczy, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Solacutan 30 mg/g
Diklofenak w postaci żelu, mimo niższego stężenia ogólnoustrojowego w porównaniu do form doustnych, wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. W pierwszym i drugim trymestrze stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, przy czym zaleca się aplikację na mniej niż 30% powierzchni ciała i nie dłużej niż 3 tygodnie. Ekspozycja na NLPZ w tym okresie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronień, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia. Dane z badań na zwierzętach potwierdzają toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym zwiększoną śmiertelność zarodkowo-płodową i wady rozwojowe układu sercowo-naczyniowego.
diklofenak, diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, przedłużony poród, śmiertelność zarodkowo-płodowa, synteza prostaglandyn, toksyczność reprodukcyjna, utrata płodu, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wytrzewienie, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Leuzek 100 mg
Przedkliniczne badania toksyczności imatynibu na różnych gatunkach zwierząt (szczury, psy, małpy, króliki) wykazały istotne zmiany hematologiczne (łagodne do umiarkowanych) oraz uszkodzenia narządów wewnętrznych, zwłaszcza wątroby i nerek. U psów obserwowano ciężkie uszkodzenia wątroby po 2-tygodniowym podaniu, w tym martwicę komórek i rozrost przewodów żółciowych, natomiast u małp stwierdzono nefrotoksyczność z podwyższonym BUN i kreatyniną. W układzie moczowym szczurów zaobserwowano rozrost nabłonka przy dawkach ≥ 6 mg/kg przez 13 tygodni. Długotrwałe stosowanie imatynibu wiązało się ze zwiększoną podatnością na zakażenia oportunistyczne. Poziom NOAEL ustalono na 15 mg/kg u małp, co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej u ludzi (800 mg). Badania genotoksyczności wykazały brak działania mutagennego w testach Amesa i in vivo, jednak w niektórych testach in vitro stwierdzono działanie klastogenne i mutagenne, związane także z produktami pośrednimi procesu produkcji.
aberracja chromosomowa, albuminy, aminotransferaza, azot mocznikowy, białko całkowite, cholesterol, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak nerki, gruczolakorak jelita cienkiego, hepatotoksyczność, kardiomiopatia, kreatynina, martwica przewodów żółciowych, martwica wątroby, niewydolność serca, organogeneza, przepuklina mózgowa, resorpcja, rozrost przewodów żółciowych, spermatogeneza, szpik kostny, test Amesa, triglicerydy, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivares 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa iwabradyny obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po wielokrotnym podaniu, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość i rozwój płodu. W badaniach farmakologicznych potwierdzono selektywne działanie iwabradyny na kanały jonowe If odpowiedzialne za automatyzm zatokowy, bez istotnego wpływu na inne układy w dawkach terapeutycznych. Roczne badanie toksyczności na psach z dawkami 2, 7 i 24 mg/kg/dobę wykazało przemijające zmiany w siatkówce oka, związane z farmakodynamicznym wpływem na prądy Ih, bez trwałego uszkodzenia. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały mutagennego, klastogennego ani kancerogennego działania iwabradyny.
działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, iwabradyna, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prąd If, prąd Ih, rozwój płodu, ryzyko ekotoksykologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność reprodukcyjna, wady serca płodu, wpływ na rozrodczość, wrodzony brak palców, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Apo-Napro Fast 220 mg
Stosowanie naproksenu sodowego (Apo-Napro Fast, 220 mg naproksenu sodowego odpowiadające 200 mg naproksenu) wiąże się z wielokierunkowym wpływem na zdrowie reprodukcyjne, wynikającym z hamowania syntezy prostaglandyn. W pierwszym i drugim trymestrze ciąży lek może zwiększać ryzyko poronień, wad rozwojowych serca (wzrost bezwzględnego ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia, a ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. W trzecim trymestrze stosowanie naproksenu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na układ krążenia płodu (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek, małowodzie oraz powikłań u matki i noworodka, takich jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczy macicy prowadzące do opóźnionego lub przedłużonego porodu.
hamowanie agregacji płytek krwi, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, naproksen sodowy, niepłodność, niewydolność nerek, obniżona płodność, organogeneza, poronienie, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, skurcz macicy, śmiertelność płodu, utrata zarodka po implantacji, utrata zarodka przed implantacją, wada rozwojowa serca, wada rozwojowa układu krążenia, wytrzewienie, zaburzenie owulacji - Leksykon substancji czynnych
Cyklofosfamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Cyklofosfamid wykazuje silne działanie cytotoksyczne na komórki rozrodcze, prowadząc do zaburzeń oogenezy i spermatogenezy, co może skutkować niepłodnością u obu płci. U kobiet obserwuje się ryzyko przejściowego lub trwałego braku miesiączki oraz przedwczesnej menopauzy (przed 40. rokiem życia), zwłaszcza po terapii w okresie dojrzewania. U mężczyzn, szczególnie chłopców w okresie dojrzewania, może dojść do oligospermii lub azoospermii oraz zaburzeń rozwoju gonad. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z pacjentami możliwości zabezpieczenia materiału rozrodczego, takie jak kriokonserwacja nasienia u mężczyzn oraz komórek jajowych lub tkanki jajnika u kobiet. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji: kobiety przez 12 miesięcy, a mężczyźni przez 6 miesięcy po zakończeniu terapii.
antykoncepcja, azoospermia, cyklofosfamid, dysfagia, działanie cytotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka jajowa, komórka rozrodcza, kriokonserwacja nasienia, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niepłodność, odwodnienie, oligospermia, oogeneza, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, półokres eliminacji, przedwczesna menopauza, przenikanie do mleka matki, spermatogeneza, terapia cyklofosfamidem, tkanka jajnika, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atofab 10 mg
Atomoksetyna, substancja czynna preparatu Atofab, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. Maksymalne tolerowane dawki w badaniach nieklinicznych generowały ekspozycję na atomoksetynę zbliżoną lub nieznacznie wyższą niż u osób z wolno metabolizującym CYP2D6 przy maksymalnej zalecanej dawce dobowej 1,4 mg/kg mc. Badania na młodych szczurach wykazały nieznaczne opóźnienia w rozwoju drożności pochwy, opóźnienia w oddzielaniu napletka oraz zmniejszenie masy najądrza i liczby plemników przy dawkach ≥10 mg/kg mc./dobę, jednak bez wpływu na płodność i zdolność reprodukcyjną.
atomoksetyna, badanie farmakologiczne, cytochrom CYP2D6, drożność pochwy, genotoksyczność, liczba plemników, masa najądrza, oddzielanie napletka, organogeneza, parametry farmakokinetyczne, płodność, rakotwórczość, rozwój neurobehawioralny, tętnica podobojczykowa, tętnica szyjna, toksyczność matczyna, toksyczność rozwojowa, wczesna resorpcja - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flectorgo 12,5 mg
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje syntezę prostaglandyn, co ma istotne implikacje dla płodności kobiet oraz bezpieczeństwa stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. Stosowanie diklofenaku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i przewodu pokarmowego, z bezwzględnym ryzykiem wad sercowo-naczyniowych wzrastającym do około 1,5%. Od 20. tygodnia ciąży lek może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego płodu, co wymaga monitorowania po kilku dniach terapii. W trzecim trymestrze diklofenak jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla, nadciśnienia płucnego u płodu, niewydolności nerek, a także wydłużenia czasu krwawienia i hamowania kurczliwości macicy u matki.
diagnostyka niepłodności, diklofenak epolaminy, działanie przeciwagregacyjne, hamowanie kurczliwości macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obumieranie jaja po zagnieżdżeniu, organogeneza, poronienie, przewód tętniczy Botalla, wada rozwojowa, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nalgesin 275 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w wieku rozrodczym, szczególnie planującymi ciążę, będącymi w ciąży lub karmiącymi piersią, należy szczegółowo omówić wpływ naproksenu sodowego na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Naproksen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronień, wad serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewienia, zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu i wyższych dawkach. W okresie organogenezy u zwierząt obserwowano wzrost wad rozwojowych układu sercowo-naczyniowego. Stosowanie naproksenu w I i II trymestrze jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowych sytuacjach, przy minimalnej skutecznej dawce i najkrótszym czasie terapii. Po 20. tygodniu ciąży lek może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania płodu i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wykrycia tych powikłań.
działanie antyagregacyjne, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, naproksen sodowy, niewydolność nerek płodu, obumarcie zarodka, organogeneza, płyn owodniowy, poronienie, strata ciąży przedimplantacyjna, toksyczność układu krążenia, wada rozwojowa, wada serca, wada układu sercowo-naczyniowego, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie owulacji, zaburzenie płodności, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Laboratoria PolfaŁódź Przeziębienie i Grypa smak cytrynowy 500 mg + 300 mg + 200 mg
Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź Przeziębienie i Grypa smak cytrynowy zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbinowy (300 mg) oraz wapń w postaci wapnia laktoglukonianu (200 mg w 1,55 g). Kwas acetylosalicylowy, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu, zwiększając ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, szczególnie w pierwszym i drugim trymestrze. Ryzyko wad wrodzonych układu krążenia wzrasta z <1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. W trzecim trymestrze stosowanie kwasu acetylosalicylowego jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek u płodu oraz przedłużenia krwawienia i zahamowania czynności skurczowej macicy u matki. Dawkę należy ograniczyć do minimum terapeutycznego, a leczenie prowadzić możliwie krótko, monitorując stan pacjentki i płodu.
dysfagia, hamowanie agregacji płytek krwi, hamowanie czynności skurczowej macicy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, owulacja, poronienie, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona serca, wada wrodzona układu krążenia, wapń laktoglukonian, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flectorgo 12,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące diklofenaku w postaci kapsułek miękkich Flectorgo (12,5 mg i 25 mg) wykazały bezpieczny profil toksyczności ostrej oraz po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, bez istotnego ryzyka dla pacjentów. Badania genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, co potwierdza brak potencjału uszkadzania materiału genetycznego, wywoływania mutacji oraz działania onkogennego. Te wyniki stanowią podstawę do oceny bezpieczeństwa stosowania diklofenaku w terapii krótkoterminowej i długoterminowej, pod warunkiem przestrzegania zalecanych dawek.
diklofenak epolaminy, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, inhibitor syntezy prostaglandyn, obumieranie jaja po zagnieżdżeniu, obumieranie jaja przed zagnieżdżeniem, organogeneza, potencjał teratogenny, śmiertelność zarodka, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada układu sercowo-naczyniowego