Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Voltaren SR 75 75 mg

Diklofenak sodowy, będący składnikiem aktywnym tabletek o przedłużonym uwalnianiu Voltaren SR 75, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), którego stosowanie w ciąży i okresie karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w kontekście rozwoju płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na wzrost ryzyka niepowodzeń ciążowych oraz wad rozwojowych, szczególnie układu sercowo-naczyniowego, gdzie bezwzględne ryzyko wzrasta z <1% do około 1,5%, z tendencją wzrostową przy wyższych dawkach i dłuższym czasie terapii. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie diklofenaku może powodować małowodzie wskutek zaburzenia funkcji nerek płodu, a także zwężenie przewodu tętniczego, które jest często odwracalne po odstawieniu leku.

Wpływ leku na płodność, ciążę i laktację

Diklofenak sodowy, główny składnik aktywny tabletek o przedłużonym uwalnianiu Voltaren SR 75, należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), których stosowanie w okresie ciąży, podczas karmienia piersią oraz u osób planujących ciążę wymaga szczególnej ostrożności. Kluczowym mechanizmem odpowiedzialnym za potencjalne działania niepożądane jest hamowanie syntezy prostaglandyn, co może mieć różnorodne konsekwencje kliniczne w zależności od okresu stosowania leku.1

Wpływ na ciążę

Stosowanie diklofenaku w okresie ciąży wiąże się z określonymi ryzykami, które lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką. Dane epidemiologiczne wskazują na podwyższone ryzyko niepowodzeń ciążowych oraz wad rozwojowych u płodu, gdy inhibitory syntezy prostaglandyn są stosowane we wczesnym okresie ciąży.2

Pierwszy i drugi trymestr ciąży

Badania wskazują na istotny wzrost ryzyka wystąpienia wad rozwojowych, szczególnie dotyczących układu sercowo-naczyniowego. Wartość bezwzględnego ryzyka wystąpienia tych wad wzrasta z poziomu poniżej 1% do około 1,5% i może dalej rosnąć przy zwiększaniu dawki oraz wydłużaniu czasu terapii.3

Szczególnie istotne jest, że od 20. tygodnia ciąży stosowanie diklofenaku może prowadzić do małowodzia w wyniku zaburzenia funkcji nerek płodu. To powikłanie pojawia się zazwyczaj krótko po rozpoczęciu leczenia, ale jest często odwracalne po jego przerwaniu.4

W drugim trymestrze ciąży raportowano przypadki zwężenia przewodu tętniczego u płodu, przy czym większość tych przypadków ulegała normalizacji po zaprzestaniu terapii diklofenakiem.5

Z uwagi na powyższe ryzyka, w pierwszym i drugim trymestrze ciąży nie należy stosować diklofenaku, chyba że jest to bezwzględnie konieczne z medycznego punktu widzenia. Jeśli lek musi być zastosowany u kobiety planującej ciążę lub będącej w pierwszym czy drugim trymestrze, należy przyjąć zasadę minimalnej skutecznej dawki oraz najkrótszego możliwego czasu terapii.6

Monitorowanie pacjentki w ciąży

W przypadku ekspozycji na diklofenak przez kilka dni u kobiety w ciąży, zaleca się rozważenie przedporodowego monitorowania pod kątem dwóch głównych powikłań:7

Dane z badań na zwierzętach

Istotnych informacji dostarczają również badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych. Wykazały one, że podawanie inhibitorów syntezy prostaglandyn, do których należy diklofenak, zwiększało:8

Dodatkowo, u zwierząt otrzymujących inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy (formowania się narządów) zaobserwowano większą częstość występowania różnych wad wrodzonych, szczególnie dotyczących układu sercowo-naczyniowego.9

Zalecenia dla lekarzy

Lekarz przepisujący diklofenak (Voltaren SR 75) pacjentkom w wieku rozrodczym powinien:

  1. Przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planowania ciąży lub jej ewentualnego występowania
  2. Poinformować pacjentkę o wszystkich potencjalnych ryzykach związanych ze stosowaniem leku w okresie ciąży
  3. W przypadku konieczności zastosowania leku u kobiety w ciąży:
    • Stosować najniższą skuteczną dawkę
    • Ograniczyć czas terapii do niezbędnego minimum
    • Wdrożyć odpowiednie monitorowanie stanu płodu
  4. Rozważyć alternatywne, bezpieczniejsze metody leczenia, szczególnie w przypadku pacjentek w pierwszym i drugim trymestrze ciąży
  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl