obrzęk naczynioruchowy
Obrzęk naczynioruchowy to nagła, miejscowa opuchlizna tkanek miękkich, przede wszystkim skóry i błon śluzowych, spowodowana zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Charakteryzuje się szybkim rozwojem obrzęku, który może dotyczyć twarzy, warg, języka, krtani, kończyn, narządów płciowych lub przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania obrzęku naczynioruchowego związany jest najczęściej z uwalnianiem mediatorów zapalnych, takich jak histamina, bradykinina czy leukotrieny. Wyróżnia się obrzęk alergiczny (mediowany przez IgE), niealergiczny (związany z działaniem leków, np. inhibitorów ACE), wrodzony (dziedziczny niedobór inhibitora C1-esterazy) oraz idiopatyczny (o nieznanej przyczynie).
Obrzęk naczynioruchowy górnych dróg oddechowych stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. W przypadku obrzęku alergicznego leczenie obejmuje podanie adrenaliny, kortykosteroidów i leków przeciwhistaminowych. W obrzęku bradykininowym (np. dziedzicznym) stosuje się koncentrat inhibitora C1-esterazy, antagonistów receptora bradykininowego lub świeżo mrożone osocze.
Profilaktyka polega na identyfikacji i unikaniu czynników wyzwalających, edukacji pacjenta oraz, w przypadku obrzęku wrodzonego, na długoterminowym leczeniu zapobiegawczym inhibitorami C1-esterazy, antagonistami receptora bradykininowego lub lekami antyfibrynolitycznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Egidon 60 mg
Etorykoksyb, substancja czynna leku Egidon dostępnego w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg i 120 mg, posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na etorykoksyb lub inne składniki preparatu, zwłaszcza u osób z reakcjami alergicznymi po NLPZ, takimi jak skurcz oskrzeli, ostry nieżyt nosa, polipy nosa, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka czy inne reakcje alergiczne. Ponadto, Egidon nie powinien być stosowany u pacjentów z czynną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym lub niedawno przebytym krwawieniem z przewodu pokarmowego oraz zapaleniem błony śluzowej jelit, w tym chorobami Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic obwodowych, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cyklooksygenaza-2, etorykoksyb, inhibitor cyklooksygenazy-2, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostry nieżyt nosa, pokrzywka, polipy nosa, przemijające niedokrwienie mózgu, reakcja alergiczna, skala Child-Pugh, skurcz oskrzeli, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jelit, zastoinowa niewydolność mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – PoltechColloid 0,17 mg
Produkt PoltechColloid stosowany w diagnostyce medycyny nuklearnej wiąże się z ekspozycją pacjenta na promieniowanie jonizujące, które musi być klinicznie uzasadnione korzyścią diagnostyczną. Dawka promieniowania powinna być minimalna, zapewniając jednocześnie odpowiednią jakość obrazu diagnostycznego, zwykle nie przekraczając 20 mSv, choć w wybranych przypadkach dopuszcza się wyższe dawki. Pomimo potencjalnego ryzyka indukcji nowotworów oraz wad dziedzicznych, aktualne dane wskazują na niskie prawdopodobieństwo wystąpienia tych powikłań przy standardowych procedurach. Monitorowanie parametrów życiowych pacjenta jest niezbędne ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obniżone ciśnienie krwi, bradykardia, zaburzenia naczynioruchowe, spłycenie oddechu czy reakcje skórne, których częstość nie jest precyzyjnie określona.
bradykardia, choroba nowotworowa, dawka promieniowania, dawka skuteczna, hipotensja, indukcja nowotworów, lek przeciwalergiczny, medycyna nuklearna, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, monitorowanie parametrów życiowych, obrzęk naczynioruchowy, promieniowanie jonizujące, przepływ krwi, reakcja dermatologiczna, skurcz oskrzeli, spłycenie oddechu, wada dziedziczna, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie naczynioruchowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Accupro 5
ACCUPRO, zawierający chinapryl, jest przeciwwskazany u pacjentów ze zwężeniem aorty oraz w skojarzeniu z sakubitrylem i walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Przerwa między terapiami powinna wynosić co najmniej 36 godzin. Należy monitorować reakcje nadwrażliwości, w tym plamicę, pokrzywkę, martwicze zapalenie naczyń, niewydolność oddechową i reakcje anafilaktyczne, zwłaszcza u pacjentów poddawanych odczulaniu jadem owadów, hemodializie z błonami typu AN69 lub aferezie lipoprotein. Obrzęk naczynioruchowy, szczególnie dotyczący krtani, wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i podania adrenaliny (0,3-0,5 ml roztworu 1:1000). Ryzyko jest wyższe u pacjentów z historią obrzęku naczynioruchowego oraz u osób rasy czarnej. Obrzęk jelit może manifestować się bólem brzucha z nudnościami lub bez i powinien być uwzględniany w diagnostyce różnicowej.
afereza lipoprotein, agranulocytoza, azotemia, brak laktazy, chinapryl, chinaprylat, choroba naczyń mózgowych, choroba niedokrwienna serca, dziedziczna nietolerancja galaktozy, hemodializa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor DPP-IV, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, klirens kreatyniny, kolagenoza, marskość alkoholowa wątroby, martwicze zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, plamica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl i walsartan, SIADH, skąpomocz, śpiączka wątrobowa, supresja szpiku kostnego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka, zwężenie aorty, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne (walsartan, hydrochlorotiazyd) oraz inne pochodne sulfonamidów, a także na składniki pomocnicze, w tym laktozę (100,70 mg na tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu wynikających z blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron. Ponadto lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (marskość żółciowa, cholestaza) oraz nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min, bezmocz), gdyż może to prowadzić do kumulacji substancji czynnych i nasilenia działań niepożądanych.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, dna moczanowa, hepatotoksyczność, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia objawowa, hipokaliemia oporna na leczenie, hiponatremia, hipotonia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, substancja czynna, sulfonamid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie odpływu żółci - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Synthon 50 mg
Sunitynib Synthon, dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu RCC, GIST oraz pNET, jednak jego terapia wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych powikłań takich jak ostra niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki różnego pochodzenia. Najczęstsze objawy niepożądane to zmniejszenie apetytu, dysgeuzja, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz zaburzenia przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej). W trakcie terapii należy monitorować funkcję tarczycy (ryzyko niedoczynności), parametry hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), a także funkcję wątroby i nerek, ze względu na możliwość wystąpienia niewydolności tych narządów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko kardiotoksyczności, w tym niewydolności serca, zaburzeń rytmu (w tym torsade de pointes) oraz konieczność regularnej oceny EKG i frakcji wyrzutowej lewej komory.
dysfagia, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, guz neuroendokrynny trzustki, jabłczan sunitynibu, kardiomiopatia, krwotok z nosa, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, torsade de pointes, zator tętnicy płucnej, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lynagex XR
Pregabalina w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Lusama) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na liczne potencjalne działania niepożądane i interakcje. U pacjentów z cukrzycą może powodować wzrost masy ciała, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania leków hipoglikemizujących. Istnieje ryzyko reakcji nadwrażliwości, w tym obrzęku naczynioruchowego, oraz ciężkich reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które mogą zagrażać życiu. Pregabalina może wywoływać zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, zmniejszenie ostrości widzenia, zmiany w polu widzenia), a także zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze. U pacjentów z niewydolnością nerek i serca konieczne jest dostosowanie dawkowania i ścisłe monitorowanie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej, zwłaszcza u osób z chorobami układu oddechowego, neurologicznymi, nerkowymi oraz u osób w podeszłym wieku.
ból neuropatyczny, cukrzyca, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, drgawki, encefalopatia, lek hipoglikemizujący, lek przeciwpadaczkowy, myśli samobójcze, napad padaczkowy grand mal, niedrożność jelita, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, objawy odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, porażenna niedrożność jelit, pregabalina, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, senność, splątanie, stan padaczkowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie lekowe, wady wrodzone, zaburzenia psychiczne, zaburzenia widzenia, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany w polu widzenia, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Valsacor 160 mg tabletki powlekane 160 mg
Valsacor 160 mg, zawierający walsartan jako substancję czynną, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Lek ten, będący antagonistą receptora angiotensyny II (ARB), skutecznie obniża ciśnienie tętnicze i stanowi alternatywę dla inhibitorów ACE, zwłaszcza u pacjentów z nietolerancją tych leków (np. kaszel). Ponadto, Valsacor 160 mg jest zalecany u dorosłych pacjentów stabilnych klinicznie po świeżym zawale mięśnia sercowego (w okresie 12 godzin do 10 dni po zawale) z objawową niewydolnością serca lub bezobjawowymi zaburzeniami kurczliwości lewej komory, co ma na celu poprawę rokowania i zmniejszenie ryzyka powikłań pozawałowych.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, ARB, badanie echokardiograficzne, frakcja wyrzutowa, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze pierwotne, niewydolność serca, objawowa niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, zaburzenia kurczliwości lewej komory, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mupina 20 mg/g
Produkt leczniczy Mupina, zawierający 20 mg/g mupirocyny wapniowej w postaci maści do nosa, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Na podstawie 12 badań klinicznych obejmujących 422 pacjentów zidentyfikowano niezbyt częste reakcje miejscowe ze strony błony śluzowej nosa, takie jak podrażnienie, pieczenie, nadmierne wydzielanie śluzu, niedrożność nosa oraz kichanie. Bardzo rzadko obserwowano reakcje nadwrażliwości skórnej oraz ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, uogólnioną wysypkę, pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy, które stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, duszność, działanie niepożądane, działanie niepożądane leku, hipersekrecja śluzu, hipotensja, kichanie, maść donosowa, Mupina, mupirocyna, mupirocyna wapniowa, niedrożność nosa, obrzęk naczynioruchowy, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie miejscowe, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna ogólnoustrojowa, reakcja błony śluzowej nosa, reakcja nadwrażliwości skórnej, stosunek korzyści do ryzyka, tachykardia, wysypka uogólniona, zaczerwienienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi 2000 mg + 200 mg
Amoxicillin/Clavulanic Acid Kabi (2000 mg + 200 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka, nudności i wymioty, występujące z częstością odpowiednio ≥1/100 do <1/10 oraz ≥1/1000 do <1/100 przypadków. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne reakcje hematologiczne, takie jak przemijająca leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza oraz niedokrwistość hemolityczna, a także zaburzenia krzepnięcia (wydłużenie czasu krwawienia i protrombinowego). Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i alergiczne zapalenie naczyń, stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, AGEP oraz DRESS, które charakteryzują się wysoką śmiertelnością.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk, antybiotyk beta-laktamowy, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, biegunka, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza, krystaluria, leczenie immunosupresyjne, leukopenia, nadmierny wzrost drobnoustrojów, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, padaczka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, podwyższone enzymy wątrobowe, polekowa reakcja z eozynofilią, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zespół choroby posurowiczej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meloxicam Genoptim 15 mg
Meloxicam Genoptim, zawierający meloksykam, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym w dawkach 7,5 lub 15 mg/dobę. Terapia meloksykamem wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu pokarmowego, gdzie bardzo często występują niestrawność, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Niezbyt często obserwuje się krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie żołądka, refluks czy owrzodzenia, a bardzo rzadko perforację przewodu pokarmowego, co może prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku. Długotrwałe stosowanie NLPZ, zwłaszcza w wysokich dawkach, zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Ponadto, meloksykam może powodować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza), zaburzenia czynności nerek (ostra niewydolność nerek, hiperkaliemia) oraz wątroby (zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby). Należy monitorować parametry morfologii krwi i funkcję nerek, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka i podczas terapii skojarzonej z innymi lekami mielotoksycznymi.
agranulocytoza, choroba wrzodowa, hiperkaliemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, napad astmy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra martwica kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, perforacja przewodu pokarmowego, podwyższona bilirubina, podwyższone aminotransferazy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenia morfologii krwi, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie okrężnicy, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acard 75 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 75 mg (lek Acard) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego, manifestując się zgagą, nudnościami, wymiotami oraz bólami brzucha (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się stany zapalne żołądka i jelit oraz chorobę wrzodową, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwotoki i perforacje. Zaburzenia czynności wątroby, objawiające się podwyższeniem aminotransferaz, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy i szumy uszne. Kwas acetylosalicylowy wpływa na hemostazę, zwiększając ryzyko krwawień różnego typu, w tym krwotoków okołooperacyjnych, krwiaków, epistaxis, krwawień z dróg moczowo-płciowych oraz dziąseł, a także rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu krwotoków z przewodu pokarmowego i mózgowych, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
astma, choroba wrzodowa, hemostaza, hipoglikemia, krwawienie dziąseł, krwawienie z dróg moczowo-płciowych, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok mózgowy, krwotok okołooperacyjny, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hemostatyczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niestrawność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, odczyn skórny, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny żołądka, świąd, szumy uszne, tabletka dojelitowa, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawroty głowy, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Valsartan Reddy 160 mg
Profil bezpieczeństwa walsartanu u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wykazuje częstość działań niepożądanych porównywalną z placebo, bez zależności od dawki, czasu terapii, płci, wieku czy rasy. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęściej zgłaszane działania obejmują hiperkaliemię (częstość nieznana u dorosłych z nadciśnieniem, często 12,9% u dzieci z PChN), zawroty głowy (niezbyt często u dorosłych i dzieci), bóle głowy (często u dzieci 5,4%), kaszel, bóle brzucha, zmiany w parametrach hematologicznych (np. neutropenia, małopłytkowość), zaburzenia czynności nerek (częstość nieznana do częstości niezbyt często) oraz reakcje skórne (obrzęk naczynioruchowy, wysypka). U pacjentów po zawale mięśnia sercowego i/lub z niewydolnością serca obserwuje się dodatkowo niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne (często), omdlenia (niezbyt często) oraz niewydolność serca (niezbyt często).
aminotransferazy, azot mocznikowy, bilirubina, ból brzucha, choroba posurowicza, enzymy wątrobowe, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotensja, kreatynina, leki przeciwnadciśnieniowe, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, przewlekła choroba nerek, walsartan, zapalenie naczyń, zawał mięśnia sercowego, zawroty błędnikowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Azelamed 1 mg/ml
Azelamed to aerozol do nosa zawierający azelastyny chlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml, gdzie pojedyncze rozpylenie (0,14 ml) dostarcza 0,14 mg substancji czynnej. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego do lekko żółtego roztworu o pH 6,7-7,1 oraz osmolarności 260-310 mOsmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję błony śluzowej nosa. Stosowanie Azelamed jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na azelastynę lub składniki pomocnicze preparatu. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak skórne reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, duszność czy reakcje anafilaktyczne, należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć odpowiednie leczenie.
aerozol do nosa, alergiczny nieżyt nosa, azelastyny chlorowodorek, błona śluzowa nosa, duszność, lek przeciwalergiczny, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, osmolarność, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Działania niepożądane – Abiazyt 500 mg
Lek ABIAZYT (azytromycyna) 500 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to biegunka (≥1/10), wymioty, ból brzucha, nudności oraz ból głowy (≥1/100 do <1/10). W badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu odnotowano również zmiany parametrów laboratoryjnych, takie jak zmniejszenie liczby limfocytów i wodorowęglanów oraz zwiększenie granulocytów kwasochłonnych, bazofilów, monocytów i neutrofilów. Szczególnie istotne są działania niepożądane dotyczące układu pokarmowego (np. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o częstości nieznanej), wątroby (rzadkie zaburzenia czynności, żółtaczka cholestatyczna, a także rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne przypadki niewydolności, piorunującego zapalenia i martwicy wątroby), układu sercowo-naczyniowego (torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca) oraz układu immunologicznego (reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy). Występują także liczne zaburzenia neurologiczne, psychiczne, skórne (w tym ciężkie reakcje jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i DRESS) oraz hematologiczne (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna). Warto podkreślić, że niektóre działania niepożądane, zwłaszcza te zagrażające życiu, wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
azytromycyna, częstoskurcz komorowy, drgawki, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czucia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon substancji czynnych
Owocnia fasoli – Działania niepożądane
Owocnia fasoli (Phaseoli pericarpium) jest składnikiem preparatu leczniczego Nefrol, występującym w stężeniu 0,71 g na 100 g produktu, w formie nalewki złożonej (Tinctura compositum) o proporcji ekstrahowania 1:7. Profil bezpieczeństwa owocni fasoli jest korzystny, a dostępne dane nie wskazują na specyficzne działania niepożądane bezpośrednio z nią związane. W preparacie Nefrol owocnia fasoli współwystępuje z zielem nawłoci, korzeniem mniszka z zielem oraz owocem aminka. Głównym zgłaszanym działaniem niepożądanym są reakcje alergiczne, które przypisuje się przede wszystkim obecności mniszka, a nie owocni fasoli. Produkt dostępny jest w postaci płynu doustnego zawierającego 61-69% etanolu (v/v), co stanowi istotny czynnik ryzyka u pacjentów z chorobami wątroby, epilepsją, uszkodzeniami mózgu lub chorobami psychicznymi.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba psychiczna, choroba wątroby, działanie niepożądane, efekt uboczny, epilepsja, korzeń mniszka, monitorowanie niepożądanych działań, nadwrażliwość, nalewka złożona, Nefrol, obrzęk naczynioruchowy, owoc aminka, owocnia fasoli, płyn doustny, pokrzywka, preparat ziołowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, składnik aktywny, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, surowiec roślinny, uszkodzenie mózgu, wysypka skórna, ziele nawłoci - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tensart
Produkt leczniczy Tensart 160 mg, zawierający walsartan jako antagonista receptora angiotensyny II, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub heparyny. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz dializowanych brak jest wystarczających danych bezpieczeństwa, a u chorych z GFR < 60 ml/min/1,73m² przeciwwskazane jest łączenie walsartanu z aliskirenem lub inhibitorami ACE. Ostrożność wskazana jest także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, zwężeniem tętnic nerkowych, po przeszczepie nerki oraz u osób z niedoborem sodu lub odwodnieniem, które mogą predysponować do objawowego niedociśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, azotemia, cholestaza, dializoterapia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, przeszczepienie nerki, układ renina-angiotensyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółciowa marskość wątroby, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solifenacin Vivanta 10 mg
Solifenacyna bursztynian, jako lek o działaniu cholinolitycznym, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, zależnym od dawki. Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej, obserwowana u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz u 22% przy dawce 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania obejmują zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha, refluks żołądkowo-przełykowy oraz suchość w gardle. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak niedrożność okrężnicy czy zaklinowanie stolca. Wśród działań niepożądanych ośrodkowego układu nerwowego dominują senność i zaburzenia smaku, a w rzadkich przypadkach obserwuje się omamy, dezorientację i majaczenie. Z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki Torsade de Pointes, wydłużenia odstępu QT, migotania przedsionków, kołatania serca oraz tachykardii.
dysfonia, działanie cholinolityczne, hiperkaliemia, jaskra, kołatanie serca, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, solifenacyna bursztynian, suchość jamy ustnej, systematyka MedDRA, tachykardia, torsade de pointes, trudność w oddawaniu moczu, wielokształtny częstoskurcz komorowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji pęcherza moczowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie układu moczowego, zaklinowanie stolca, zapalenie pęcherza moczowego, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Groprinosin Forte
Produkt leczniczy Groprinosin Forte (500 mg/5 ml, syrop) zawierający inozynę pranobeks może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, zwykle mieszczące się w granicach normy (górna granica 8 mg/dl lub 0,42 mmol/l). Zjawisko to jest szczególnie istotne u mężczyzn oraz osób w podeszłym wieku. Mechanizm polega na katabolicznej przemianie inozyny do kwasu moczowego, bez wpływu na enzymatyczną czynność nerek czy ich klirens. W związku z tym, u pacjentów z dną moczanową, hiperurykemią, kamicą moczową oraz zaburzeniami czynności nerek konieczne jest ścisłe monitorowanie stężenia kwasu moczowego podczas terapii. Długotrwałe stosowanie (≥3 miesiące) wymaga także kontroli parametrów czynności wątroby, morfologii krwi oraz funkcji nerek ze względu na ryzyko powikłań, w tym tworzenia kamieni nerkowych.
anafilaksja, czynność nerek, czynność wątroby, dna moczanowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica moczowa, kamień nerkowy, morfologia krwi, nietolerancja cukrów, obrzęk naczynioruchowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pokrzywka, reakcja alergiczna, stężenie kwasu moczowego, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valsartan Reddy
Valsartan Reddy, jako antagonista receptora angiotensyny II, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub innych leków podnoszących stężenie potasu. Należy monitorować stężenie potasu w surowicy. U pacjentów z niedoborem sodu i/lub odwodnieniem, szczególnie przyjmujących duże dawki diuretyków, istnieje ryzyko objawowego niedociśnienia tętniczego na początku terapii, dlatego przed leczeniem należy wyrównać niedobór sodu i objętość krwi krążącej. Walsartan wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza przy klirensie kreatyniny <10 ml/min, obustronnym zwężeniu tętnicy nerkowej lub zwężeniu tętnicy jedynej czynnej nerki, a także u pacjentów po przeszczepie nerki. Regularne monitorowanie czynności nerek jest wskazane, zwłaszcza w kontekście ryzyka oligurii, azotemii i ostrej niewydolności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, azotemia, brak laktazy, cholestaza, hiperkaliemia, kardiomiopatia przerostowa, marskość wątroby żółciowa, nadciśnienie nerkowo-naczyniowe, nefropatia cukrzycowa, niedobór sodu, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk głośni, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oliguria, ostra niewydolność nerek, pierwotny hiperaldosteronizm, podwójna blokada układu RAA, przeszczep nerki, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk – Etiologia i przyczyny
Obrzęk to patologiczne nagromadzenie płynu w przestrzeni międzykomórkowej, wynikające z zaburzenia równowagi sił Starlinga oraz niewydolności drenażu limfatycznego. Główne mechanizmy patofizjologiczne obejmują zwiększone ciśnienie hydrostatyczne w naczyniach włosowatych, obniżone ciśnienie onkotyczne osocza (np. hipoalbuminemia), zwiększoną przepuszczalność naczyń oraz niedrożność naczyń limfatycznych. Typowe przyczyny to niewydolność serca (obrzęki kończyn dolnych i wodobrzusze), choroby nerek (zespół nerczycowy z utratą białka >3,0 g/dobę i hipoalbuminemią), marskość wątroby (nadciśnienie wrotne, hipoalbuminemia), przewlekła niewydolność żylna, zakrzepica żył głębokich oraz obrzęk limfatyczny po usunięciu węzłów chłonnych lub radioterapii. Obrzęki mogą mieć charakter jednostronny (np. zakrzepica, obrzęk limfatyczny) lub obustronny (np. niewydolność serca, choroby nerek, marskość). W diagnostyce istotne jest rozróżnienie etiologii lokalnej od ogólnoustrojowej.
bloker kanału wapniowego, choroba nerek, ciśnienie hydrostatyczne, ciśnienie onkotyczne, drenaż limfatyczny, filarioza limfatyczna, hipoalbuminemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, kortykosteroid, marskość wątroby, nadciśnienie płucne, nadciśnienie wrotne, niedrożność limfatyczna, niewydolność serca, niewydolność żylna, NLPZ, obrzęk, obrzęk limfatyczny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, obrzęk zależny, przepuszczalność naczyń, przestrzeń międzykomórkowa, siły Starlinga, wodobrzusze, wodogłowie, zakrzepica żył głębokich, zapalenie tkanki łącznej, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cirrus Duo 5 mg + 120 mg
Cirrus Duo to preparat zawierający 5 mg cetyryzyny dichlorowodorku o natychmiastowym uwalnianiu oraz 120 mg pseudoefedryny chlorowodorku o przedłużonym uwalnianiu, którego profil bezpieczeństwa odpowiada sumie działań niepożądanych obu składników. Działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny, częstość ≥1/100), zaburzenia psychiczne takie jak nerwowość, bezsenność, niepokój, pobudzenie, omamy i stany splątania (częstość niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), a także objawy ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, drgawki, rzadkość rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Z układu sercowo-naczyniowego obserwowano tachykardię, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca oraz potencjalne ryzyko zawału serca (częstość nieznana). Ponadto, rzadko odnotowano poważne incydenty naczyniowo-mózgowe, takie jak udar mózgu, oraz niedokrwienne zapalenie jelita grubego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób naczyniowych.
aminotransferaza, bilirubina, cetyryzyna dichlorowodorek, dyzuria, działanie przeciwcholinergiczne, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, incydent mózgowo-naczyniowy, kołatanie serca, kryzys okulogiryczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, pseudoefedryna chlorowodorek, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, tachykardia, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawał serca - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Pharmascience
Lenalidomid wykazuje działanie teratogenne podobne do talidomidu, co potwierdzają badania na małpach, dlatego jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także wykonywać testy ciążowe o czułości ≥25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, nawet po wazektomii, przez cały okres leczenia i 7 dni po jego zakończeniu. Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻChZZ), szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem z deksametazonem, zaleca się ścisłe monitorowanie objawów zakrzepicy oraz rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej. Występuje także podwyższone ryzyko zakrzepicy tętniczej, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniejsze epizody zakrzepicy, palenie tytoniu, nadciśnienie czy hiperlipidemia.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, cholestatyczne zapalenie wątroby, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, cytolityczne zapalenie wątroby, delecja 5q, drugi nowotwór pierwotny, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, erytropoeza, hemoglobina, histerektomia, mutacja TP53, neutropenia, nietolerancja galaktozy, niewydolność jajników, obrzęk naczynioruchowy, ostra białaczka szpikowa, osutka polekowa z eozynofilią, płytki krwi, podwiązanie jajowodów, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, Program Zapobiegania Ciąży, przeszczepienie komórek macierzystych, reakcja anafilaktyczna, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wada wrodzona, wazektomia, wirus JC, wirus półpaśca, zapalenie wątroby typu B, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – INOVOX Ultra smak miętowy 8,75 mg
INOVOX Ultra smak miętowy zawiera flurbiprofen w dawce 8,75 mg, należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja, astma, skurcz oskrzeli oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). W trakcie terapii NLPZ obserwowano również obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca, a długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko tętniczych zdarzeń zakrzepowych, takich jak zawał mięśnia sercowego czy udar. Działania niepożądane flurbiprofenu obejmują m.in. niedokrwistość, małopłytkowość, zawroty głowy, bóle głowy, podrażnienie gardła, biegunki, owrzodzenia jamy ustnej, nudności, wysypki skórne oraz zapalenie wątroby.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, choroba wrzodowa, duszność, flurbiprofen, gorączka, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nekroliza naskórka, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, toksyczna nekroliza naskórka, udar mózgu, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie zakrzepowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Somatuline Autogel 60 mg/dawkę
Lanreotyd (Somatuline Autogel) stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych (GEP-NET) wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą przewodu pokarmowego, w tym biegunka i ból brzucha o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Inne często obserwowane efekty to kamica żółciowa, poszerzenie przewodów żółciowych oraz reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak ból, guzek czy stwardnienie. Zaburzenia metaboliczne obejmują hipoglikemię, hiperglikemię oraz cukrzycę, co wymaga regularnego monitorowania glikemii. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki, zapalenie trzustki, zapalenie pęcherzyka żółciowego czy reakcje alergiczne, w tym anafilaksja. Dodatkowo mogą pojawić się zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), kardiologiczne (bradykardia zatokowa), naczyniowe (uderzenia gorąca), dermatologiczne (łysienie, hipotrychoza), mięśniowo-szkieletowe (ból mięśniowy) oraz psychiatryczne (bezsenność).
akromegalia, anafilaksja, analog somatostatyny, biegunka, biegunka tłuszczowa, bilirubina, ból głowy, bradykardia zatokowa, cukrzyca, dyspepsja, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, guz neuroendokrynny, hemoglobina glikozylowana, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, kamica żółciowa, lanreotyd, niewydolność trzustki, obrzęk naczynioruchowy, parametry glikemii, uderzenia gorąca, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ibandronic Acid Viatris 150 mg
Kwas ibandronowy, stosowany w leczeniu osteoporozy u kobiet po menopauzie w dawce 150 mg raz na miesiąc lub 2,5 mg dziennie, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 1251 pacjentów. Całkowity odsetek działań niepożądanych wynosił 22,7% po roku i 25% po dwóch latach terapii. Najczęściej obserwowanymi objawami były bóle stawów oraz objawy grypopodobne, które miały charakter przejściowy i łagodny do umiarkowanego. Wśród poważnych działań niepożądanych odnotowano reakcje anafilaktyczne, atypowe złamania kości udowej, martwicę kości szczęki i/lub żuchwy, podrażnienie przewodu pokarmowego oraz zapalenie oka. Szczególną uwagę należy zwrócić na martwicę kości szczęki, występującą głównie u pacjentów onkologicznych, oraz na ryzyko reakcji anafilaktycznych po podaniu dożylnym, które w niektórych przypadkach zakończyły się zgonem.
astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, dysfagia, hipokalcemia, kurcze mięśni, kwas ibandronowy, martwica kości szczęki, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza pomenopauzalna, pęcherzowe zapalenie skóry, podrażnienie przewodu pokarmowego, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, sztywność mięśni, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie dwunastnicy, zapalenie nadtwardówki, zapalenie oka, zapalenie przełyku, zapalenie twardówki, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości udowej, zwężenie przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 40 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka zawiera 40 mg telmisartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce i jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil bezpieczeństwa preparatu wskazuje, że najczęstszym działaniem niepożądanym są zawroty głowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) może wystąpić ciężki obrzęk naczynioruchowy, stanowiący poważne zagrożenie dla pacjenta. Inne działania niepożądane obejmują hipokaliemię (niezbyt często), zaburzenia elektrolitowe, tachykardię, arytmie, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz reakcje skórne, w tym rumień i pokrzywkę. Wśród działań niepożądanych obserwowanych po wprowadzeniu leku do obrotu szczególną uwagę zwraca zwiększone ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry związane z hydrochlorotiazydem oraz przypadki nieprawidłowej czynności wątroby u pacjentów japońskich.
agranulocytoza, arytmia, cukromocz, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatynowa, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolememia, jaskra zamkniętego kąta, kwas moczowy, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, posocznica, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, tachykardia, telmisartan z hydrochlorotiazydem, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia elektrolitowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie naczyń skóry, zapalenie płuc, zapalenie żołądka, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concor Cor 5 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Concor Cor, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który może wywoływać różnorodne działania niepożądane, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym. Bradykardia występuje bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a niezbyt często u osób z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową. Pogorszenie niewydolności serca obserwuje się często u chorych z przewlekłą niewydolnością serca. Często występują również objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), zawroty i bóle głowy, uczucie zimna lub drętwienia kończyn oraz niedociśnienie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca. Astenia i zmęczenie są częste u tej grupy pacjentów. Niezbyt często obserwuje się skurcz oskrzeli u osób z astmą lub POChP, osłabienie mięśni, kurcze mięśni, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia snu i depresję. Rzadko występują podwyższone stężenia triglicerydów, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT), omdlenia, reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji, koszmary senne i omamy.
alergiczny nieżyt nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, ból głowy, bradykardia, depresja, dławica piersiowa, drętwienie kończyn, enzymy wątrobowe, koszmary senne, kurcze mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, triglicerydy, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenia erekcji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia słuchu, zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Normeg 250 mg
Lewetyracetam, substancja czynna leku Normeg, jest pochodną pirolidonu stosowaną w terapii padaczki. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na lewetyracetam, inne pochodne pirolidonu lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy), reakcje układowe (trudności w oddychaniu, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej) oraz reakcje anafilaktyczne (spadek ciśnienia tętniczego, utrata przytomności, wstrząs). Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, które różnią się jedynie kolorem i rozmiarem, a nie przeciwwskazaniami.
lewetyracetam, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pochodna pirolidonu, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, reakcja uczuleniowa, reakcja układowa, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, trudności w oddychaniu, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enterol 250 mg
Enterol 250 mg, zawierający liofilizowane drożdżaki Saccharomyces boulardii CNCM I-745, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Wśród najczęściej zgłaszanych objawów ze strony układu pokarmowego są wzdęcia (rzadko, ≥1/10000 do <1/1000) oraz zaparcia (bardzo rzadko, <1/10000). U pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza tych z wkłuciem centralnym i w stanie krytycznym, istnieje ryzyko wystąpienia fungemii (bardzo rzadko) oraz posocznicy (częstość nieznana), co stanowi poważne zagrożenie życia. Działania niepożądane ze strony skóry obejmują rzadko występującą wysypkę miejscową oraz reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka i świąd (częstość nieznana). Najpoważniejsze reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy i uogólniona osutka, również występują z częstością nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
fungemia, obniżona odporność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, perystaltyka jelit, pokrzywka, posocznica, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Saccharomyces boulardii, świąd, terminologia MedDRA, wkłucie centralne, wysypka miejscowa, wzdęcia, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie skóry, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakażenie pasożytnicze, zaparcie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Deflegmin EFFECT 30 mg/5 ml
Deflegmin EFFECT (ambroksolu chlorowodorek 30 mg/5 ml, syrop) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Najpoważniejsze reakcje dotyczą układu immunologicznego i skóry, w tym rzadkie reakcje nadwrażliwości oraz anafilaksję (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, świąd) o częstości nieznanej, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. Ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica, również o częstości nieznanej, wymagają pilnej diagnostyki i leczenia. Często obserwuje się zaburzenia smaku (częstość ≥1/100 do <1/10), nudności (często), niedoczulicę jamy ustnej i gardła (często), a także rzadziej wymioty, biegunkę, niestrawność, ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wysypkę. Objawy te są zwykle łagodne do umiarkowanych i ustępują po odstawieniu leku.
ambroksolu chlorowodorek, benzoesan sodu, biegunka, ból brzucha, dysfagia, glikol propylenowy, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewydolność krążeniowo-oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona krostkowica, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, sorbitol, suchość błony śluzowej, suchość gardła, toksyczna martwica naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie smaku, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramapar 37,5 mg + 325 mg
Produkt leczniczy Tramapar, zawierający tramadol chlorowodorek (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej (>10%) występują nudności, zawroty głowy oraz senność. Zaburzenia układu nerwowego obejmują bardzo często zawroty głowy i senność, często ból głowy, drżenia, kurcze mięśni, zaburzenia czucia i szumy uszne, a rzadziej ataksję i drgawki. Zespół serotoninowy, choć o nieznanej częstości, stanowi poważne zagrożenie. Zaburzenia psychiczne, takie jak splątanie, zmienność nastrojów, zaburzenia snu, a także depresja i omamy, mogą występować z różną częstością, a ryzyko uzależnienia od leku jest istotne przy długotrwałej terapii. Układ pokarmowy jest szczególnie narażony na działania niepożądane, z bardzo częstymi nudnościami oraz częstymi wymiotami, zaparciami, suchością w jamie ustnej i smolistymi stolcami. Często obserwuje się również nadciśnienie tętnicze, kołatanie serca, tachykardię i zaburzenia rytmu serca.
agranulocytoza, albuminuria, anafilaksja, astma, ataksja, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, bradykardia, czas protrombinowy, czkawka, depresja, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, dreszcze, drgawki, drżenie, duszność, dyspepsja, hipoprothrombinemia, kołatanie serca, koszmary senne, kurcz mięśni, lęk, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, nerwowość, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paracetamol, parestezje, pobudzenie, pobudzenie ruchowe, podwyższone aminotransferazy, potliwość, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcje skórne, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, stolec smolisty, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, tramadol chlorowodorek, trombocytopenia, uderzenia gorąca, utrata pamięci, uzależnienie lekowe, wymioty, wzdęcia, zaburzenia czucia, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przełykania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół serotoninowy, zmienność nastroju - Leksykon substancji czynnych
Eprosartan – Działania niepożądane
Eprosartan, będący antagonistą receptora angiotensyny II, wykazuje profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowanymi działaniami są bóle głowy (około 11%) oraz niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, biegunka i wymioty (około 8%). Inne często występujące działania obejmują niedociśnienie tętnicze, zapalenie błony śluzowej nosa, skórne reakcje alergiczne (wysypka, świąd) oraz obrzęk naczynioruchowy, który jednak nie występuje częściej niż w grupie placebo. Reakcje nadwrażliwości, mimo że zgłaszane bardzo często (≥1/10), nie wykazują wyższej częstości niż placebo. W trakcie badań klinicznych nie zaobserwowano działań niepożądanych występujących z częstością między 1/1000 a 1/100, natomiast po wprowadzeniu leku do obrotu zgłoszono zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u pacjentów z grup ryzyka (np. ze zwężeniem tętnicy nerkowej) oraz bóle stawów, których częstość występowania nie została określona.
antagonista receptora angiotensyny II, artralgia, astenia, biegunka, ból głowy, duszność, eprosartan, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niedrożność nosa, niewydolność nerek, nudności, obrzęk naczynioruchowy, perfuzja narządowa, reakcja alergiczna skórna, świąd, Teveten, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, charakteryzuje się szerokim profilem interakcji farmakologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak aliskiren, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne oszczędzające potas, NLPZ oraz heparyny. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Jednoczesne stosowanie litu z peryndoprylem i indapamidem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli. Ponadto, podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną, co powoduje siedmiokrotny wzrost AUC rozuwastatyny.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, rabdomioliza, rozuwastatyna, sakubitryl walsartan, torsades de pointes - Leksykon leków
Działania niepożądane – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg
Produkt leczniczy Auglavin PPH, zawierający 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego w formie proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym biegunka (≥1/10), nudności i wymioty (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występujące, ale klinicznie istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół choroby posurowiczej), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS), zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna), a także zaburzenia wątroby (zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa) i nerek (śródmiąższowe zapalenie nerek, krystaluria prowadząca do ostrego uszkodzenia nerek).
agranulocytoza, aminotransferazy wątrobowe, amoksycylina z kwasem klawulanowym, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, choroba posurowicza, czas protrombinowy, drgawki, kandydoza błon śluzowych, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre uszkodzenie nerek, ostre zapalenie trzustki, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zawiesina doustna, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nolpaza 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg (Nolpaza) podawany dożylnie charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem działań niepożądanych, które występują u około 5% pacjentów. Najpoważniejsze działania niepożądane dotyczą układu krwiotwórczego i obejmują agranulocytozę, małopłytkowość, leukopenię oraz pancytopenię, których częstość jest nieznana. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, również mają nieznaną częstość występowania. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia i hipokaliemia, mogą występować rzadziej, przy czym hipokalcemia i hipokaliemia często współistnieją z hipomagnezemią, co jest istotne klinicznie ze względu na ryzyko skurczów mięśni. Częstość występowania innych działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, depresja, polipy żołądka, czy podwyższone enzymy wątrobowe, mieści się w zakresie od niezbyt często do rzadko.
agranulocytoza, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, dezorientacja, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, lek przeciwwydzielniczy, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, uszkodzenie hepatocytu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie snu, zakrzepowe zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hiposem –
Hiposem jest lekiem zawierającym 340 mg nasienia kasztanowca (Aesculus hippocastanum L.) w każdej tabletce, z co najmniej 10 mg escyny jako substancji czynnej. Preparat wykazuje działanie lecznicze, jednak podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, choć są one rzadkie. Do najczęściej zgłaszanych należą podrażnienia błony śluzowej żołądka i jelit, manifestujące się dyskomfortem w jamie brzusznej, zgagą, nudnościami, bólem brzucha lub zaburzeniami trawiennymi, oraz reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy. Występowanie tych działań jest sporadyczne i zwykle nie stanowi poważnego zagrożenia dla pacjenta.
Aesculus hippocastanum, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, działania niepożądane produktów leczniczych, escyna, leczenie objawowe, nasienie kasztanowca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podmiot odpowiedzialny, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, wysypka skórna, zaburzenia trawienne, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Krka 40 mg
Atorvastatin Krka, zawierający atorwastatynę wapniową w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów przez średnio 53 tygodnie, 5,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) >3x GGN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK >10x GGN. Zmiany te były zwykle odwracalne i zależne od dawki. Profil działań niepożądanych obejmuje często występujące objawy takie jak bóle mięśni, stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia), a także rzadkie, ale poważne powikłania jak rabdomioliza, miopatia, zapalenie mięśni, immunozależna miopatia martwicza, niewydolność wątroby, anafilaksja oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona). W populacji pediatrycznej (10-17 lat) profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, bez istotnego wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, tendinopatia, wzdęcia, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Levosert 52 mg (20 mcg/24 h)
Levosert to domaciczny system terapeutyczny zawierający 52 mg lewonorgestrelu, uwalniający początkowo 20 µg/24 h, który charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są krwawienia z pochwy i/lub macicy (plamienia, skąpe lub brak miesiączki) oraz łagodne torbiele jajników, występujące u ponad 10% pacjentek. W badaniach klinicznych 12% kobiet miało powiększone pęcherzyki jajnikowe, które zwykle ustępowały samoistnie w ciągu 3 miesięcy. Do częstych działań niepożądanych należą także zakażenia bakteryjne i grzybicze pochwy i sromu, a także zaburzenia psychiczne (nastroje depresyjne, nerwowość, zmniejszone libido), bóle głowy, migreny, zawroty głowy, bóle brzucha, nudności, trądzik, łysienie, hirsutyzm, świąd, wysypki oraz ból pleców. Rzadko zgłaszano reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy, a także perforację macicy, której ryzyko wzrasta u kobiet karmiących piersią lub stosujących system do 36 tygodnia po porodzie.
ból brzucha, ból głowy, ból pleców, bolesne miesiączkowanie, choroba zapalna miednicy, ciąża pozamaciczna, dyspareunia, hirsutyzm, krwawienie z macicy, lewonorgestrel, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, obrzęk naczynioruchowy, perforacja macicy, reakcja wazowagalna, rozmaz Papanicolaou, sepsa, system domaciczny, trądzik, wzrost masy ciała, zakażenie grzybicze pochwy, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie szyjki macicy, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nurofen dla dzieci Junior 100 mg
Ibuprofen w dawkach dobowych do 1200 mg doustnie oraz do 1800 mg w postaci czopków, stosowany u dzieci w preparacie Nurofen Junior 100 mg, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależne od dawki i czasu terapii. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, nudności, dyspepsja, biegunka, wzdęcia, zaparcia, zgaga i wymioty, a także niewielką utratę krwi z przewodu pokarmowego, co może prowadzić do niedokrwistości. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak wrzody trawienne, perforacja, krwotok, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, a także uszkodzenia wątroby i nerek. Istotne jest ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych, oraz potencjalne zaostrzenie stanów zapalnych podczas zakażeń, np. wirusem ospy wietrznej, co może prowadzić do martwiczego zapalenia powięzi. Długotrwałe stosowanie wymaga monitorowania morfologii krwi ze względu na możliwe zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość czy agranulocytoza.
AGEP, agranulocytoza, anafilaksja, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, astma, choroba Crohna, choroba wrzodowa, dyspepsja, ibuprofen, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, martwicze zapalenie powięzi, mieszana choroba tkanki łącznej, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 2,5 mg
Amlodypina, substancja czynna preparatu Cardilopin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy, które pojawiają się zwłaszcza na początku terapii. Działania niepożądane sercowo-naczyniowe obejmują kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy, a rzadziej zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków) oraz niedociśnienie. Wśród objawów ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności, niestrawność oraz zmiany rytmu wypróżnień. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń czy ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). Obrzęki, zwłaszcza w okolicy kostek, są bardzo częstym działaniem niepożądanym, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z niewydolnością serca.
antagonista kanału wapniowego, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka, wzmożone napięcie, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zaburzenia wypróżnień, zaburzenie rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acetylcysteinum Flegamina 600 mg
Produkt leczniczy Acetylcysteinum Flegamina w dawce 600 mg acetylocysteiny w formie tabletek musujących może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządowe. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak wymioty, biegunka, ból brzucha i nudności, występujące z częstością od 1 do 10 na 100 pacjentów. Reakcje nadwrażliwości, w tym objawy skórne, duszność, skurcz oskrzeli oraz rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne, występują z częstością od niezbyt często (1-10 na 1000) do rzadko (1-10 na 10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na bardzo rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia leczenia objawowego.
acetylocysteina, agregacja płytek krwi, astma oskrzelowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, gorączka, krwotok, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, nadreaktywność oskrzeli, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk, wysypka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie hemostazy, zapalenie jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bimaroz Duo (0,3 mg + 5 mg)/ml
Profil bezpieczeństwa leku Bimaroz Duo, zawierającego bimatoprost i tymolol, opiera się na danych klinicznych potwierdzających, że działania niepożądane są zgodne z tymi obserwowanymi dla poszczególnych składników. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest przekrwienie spojówek, występujące u około 26% pacjentów, zwykle o łagodnym nasileniu i prowadzące do odstawienia leku u 1,5% chorych. Działania niepożądane dotyczą głównie oka i mają charakter miejscowy, choć tymolol może być wchłaniany do krążenia ogólnego, co niesie ryzyko efektów typowych dla beta-adrenolityków, jednak z mniejszą częstością niż przy podaniu ogólnoustrojowym. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych dominują objawy takie jak przekrwienie spojówek (≥10%), punkcikowe zapalenie rogówki, świąd, pieczenie, suchość oka, a także zmiany pigmentacyjne i periorbitopatia po zastosowaniu analogów prostaglandyn (PAP).
alergia oczu, alergiczne zapalenie skóry, anafilaksja, arytmia, astma, beta-adrenolityk, bezsenność, bimatoprost i tymolol, blefarospazm, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba bronchospastyczna, depresja, diplopia, duszność, dyspepsja, halucynacja, hipoglikemia, koszmar senny, łuszczyca, łysienie, miastenia, nadmierne owłosienie, nadżerka rogówki, niedokrwienie mózgu, niewydolność serca, nieżyt nosa, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk plamki, obrzęk powiek, obrzęk spojówek, odwarstwienie naczyniówki, omdlenie, parestezja, periorbitopatia, pigmentacja tęczówki, przekrwienie spojówek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, światłowstręt, udar mózgu, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie smaku, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie tęczówki, zastoinowa niewydolność serca, zawrót głowy, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alneta 10 mg
Alneta zawiera amlodypinę bezylanu w dawkach 5 mg lub 10 mg, stosowaną w terapii nadciśnienia i chorób układu sercowo-naczyniowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Zaburzenia układu nerwowego (senność, zawroty głowy), sercowo-naczyniowego (kołatanie, zaczerwienienie twarzy), żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, nudności) oraz mięśniowo-szkieletowego (obrzęk kostek) występują najczęściej, natomiast poważne reakcje, takie jak zawał mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, są bardzo rzadkie, ale wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnej opieki medycznej.
amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, dezorientacja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, nieżyt błony śluzowej nosa, nudności, obrzęk, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, rzadkoskurcz, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Stosowanie diklofenaku sodowego w postaci żelu 10 mg/g (Diclofenac APTEO MED) wiąże się głównie z występowaniem działań niepożądanych o charakterze miejscowym, przede wszystkim zmian skórnych w miejscu aplikacji. Najczęściej obserwowane reakcje to wysypka, wyprysk, rumień, zapalenie skóry (w tym kontaktowe zapalenie skóry) oraz świąd. Rzadziej mogą pojawić się cięższe reakcje, takie jak pęcherzykowe zapalenie skóry czy reakcje nadwrażliwości na światło. Ponadto, u pacjentów mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka oraz obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Bardzo rzadko zgłaszano astmę, co jest istotne u osób z wywiadem astmatycznym lub alergicznym. Dodatkowo, z nieznaną częstością mogą pojawić się wysypka grudkowata oraz uczucie pieczenia i suchość skóry w miejscu aplikacji.
astma, diklofenak sodowy, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, pęcherzykowe zapalenie skóry, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, sucha skóra, świąd, wyprysk, wysypka grudkowata, zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ontipria 18 mcg
Bromek tiotropiowy, substancja czynna preparatu Ontipria (18 µg tiotropium w proszku do inhalacji), jest długo działającym antagonistą receptorów muskarynowych (LAMA). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na bromek tiotropiowy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (~5,5 mg/kapsułkę), a także nadwrażliwość krzyżowa na atropinę i jej pochodne (ipratropium, oksytropium). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, anafilaksja) należy natychmiast przerwać terapię. Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni być oceniani indywidualnie pod kątem stosunku korzyści do ryzyka. Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w ostrych epizodach skurczu oskrzeli i wymaga prawidłowej techniki inhalacji dla optymalnej skuteczności.
anafilaksja, antagonista receptorów muskarynowych, bromek tiotropiowy, ipratropium, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na bromek tiotropiowy, niedrożność jelit, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oksytropium, pokrzywka, proszek do inhalacji, przerost gruczołu krokowego, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, właściwości antycholinergiczne, zatrzymanie moczu, zwężenie odźwiernika, zwężenie szyi pęcherza moczowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Explemed 30 mg
Lek Explemed zawierający arypiprazol dostępny jest w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 30 mg w postaci tabletek. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na arypiprazol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji nadwrażliwości na leki neuroleptyczne, w tym pochodne fenotiazyny, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Objawy nadwrażliwości mogą obejmować reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia oddychania oraz w ciężkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.
arypiprazol, charakterystyka produktu leczniczego, duszność, historia choroby, lek neuroleptyczny, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na arypiprazol, objaw nadwrażliwości, objaw ogólnoustrojowy, obrzęk naczynioruchowy, pochodna fenotiazyny, pokrzywka, reakcja alergiczna na arypiprazol, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd, wstrząs anafilaktyczny, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – RABADA 10 mg + 5 mg
Lek RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), wykazuje złożony profil działań niepożądanych wynikający z mechanizmów obu substancji czynnych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, osłabienie, uczucie zmęczenia oraz suchy, uporczywy kaszel (typowy dla inhibitorów ACE). Rzadziej obserwuje się skurcz oskrzeli, reakcje skórne, obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, hipoglikemię, neutropenię/agranulocytozę, trombocytopenię, zaburzenia czynności nerek i wątroby oraz zapalenie trzustki. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z najczęstszymi objawami występującymi u ≥1/100 pacjentów, a poważne reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy czy agranulocytoza, zdarzają się bardzo rzadko (<1/10000).
agranulocytoza, beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba autoimmunologiczna, ciężka reakcja skórna, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja MedDRA, lek moczopędny oszczędzający potas, morfologia krwi, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, ramipryl, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Aurovitas 20 mg
Atorvastatin Aurovitas, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA. W badaniach klinicznych z udziałem 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Najczęstsze działania niepożądane obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, zaparcia), a także podwyższenie enzymów wątrobowych i kinazy kreatynowej. Rzadziej obserwowano poważne reakcje, takie jak miopatia, rabdomioliza, reakcje alergiczne, czy zaburzenia wątroby.
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, sól wapniowa, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, układ nerwowy, zaburzenia widzenia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny