nieostre widzenie
Nieostre widzenie (visus nebulatus) to zaburzenie ostrości wzroku charakteryzujące się postrzeganiem obrazów jako rozmytych, zamglonych lub niewyraźnych. Jest to objaw wielu różnych schorzeń okulistycznych, które mogą dotyczyć każdej części układu wzrokowego – od rogówki, przez soczewkę i ciało szkliste, aż po siatkówkę i nerw wzrokowy.
Przyczyny nieostrego widzenia mogą być bardzo zróżnicowane, począwszy od wad refrakcji (krótkowzroczność, nadwzroczność, astygmatyzm), przez choroby oczu (zaćma, jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej, retinopatia cukrzycowa), po stany ogólnoustrojowe (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby autoimmunologiczne). Nieostre widzenie może mieć charakter przemijający lub trwały, dotyczyć jednego lub obojga oczu.
Diagnostyka nieostrego widzenia obejmuje badanie ostrości wzroku, ocenę refrakcji, badanie przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej, oftalmoskopię, pomiar ciśnienia śródgałkowego oraz w razie potrzeby badania dodatkowe, takie jak OCT czy angiografia fluoresceinowa. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować korekcję optyczną, farmakoterapię, zabiegi laserowe lub operacje okulistyczne.
W przypadku nagłego wystąpienia nieostrego widzenia, szczególnie jeśli towarzyszy mu ból oka, światłowstręt, ubytek w polu widzenia lub efekt „błysków”, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą, gdyż może to świadczyć o stanach wymagających pilnej interwencji, takich jak odwarstwienie siatkówki czy ostry atak jaskry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Solifenacin Stada 5 mg
Solifenacyna, lek o działaniu antycholinergicznym stosowany w terapii, może wpływać na funkcje psychofizyczne pacjenta, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Działanie blokujące receptory muskarynowe może wywoływać działania niepożądane takie jak nieostre widzenie, senność oraz uczucie zmęczenia, które bezpośrednio upośledzają percepcję wzrokową, wydłużają czas reakcji i obniżają czujność. Częstość występowania senności i zmęczenia określono jako niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100). Solifenacin Stada dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg, przy czym wyższa dawka może zwiększać ryzyko działań niepożądanych wpływających na zdolność prowadzenia pojazdów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, funkcje psychofizyczne, funkcjonowanie układu nerwowego, interakcja lekowa, nieostre widzenie, objawy niepożądane, percepcja wzrokowa, preparaty antycholinergiczne, receptory muskarynowe, senność, Solifenacin Stada, solifenacyna, solifenacyny bursztynian, terapia solifenacyną, uczucie zmęczenia, właściwości farmakodynamiczne, wydłużenie czasu reakcji, zaburzenie percepcji wzrokowej, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trileptal 60 mg/ml
Trileptal (okskarbazepina) w formie zawiesiny doustnej wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na szerokich badaniach klinicznych i doświadczeniach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane (>10%) obejmują senność, bóle głowy, nieukładowe zawroty głowy, diplopię, nudności, wymioty oraz uczucie zmęczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii, obserwowanej u 2,7% pacjentów, z poziomem sodu w surowicy poniżej 125 mmol/L, zwykle bezobjawowej, ale w rzadkich przypadkach prowadzącej do poważnych objawów neurologicznych i metabolicznych. Hiponatremia może pojawić się zarówno w ciągu pierwszych 3 miesięcy terapii, jak i po dłuższym czasie stosowania. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
AGEP, agranulocytoza, ataksja, białkomocz, blok przedsionkowo-komorowy, chwiejność afektu, diplopia, dyzartria, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, hamowanie czynności szpiku kostnego, hiponatremia, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość wielonarządowa, napad padaczkowy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niemiarowość, nieostre widzenie, nieukładowe zawroty głowy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk stawów, oczopląs, okskarbazepina, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, podwójne widzenie, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, układowe zawroty głowy, zaburzenie świadomości, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół nieprawidłowego wydzielania wazopresyny, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Transtec 70 mcg/h 70 mcg/h (40 mg)
Produkt leczniczy Transtec, zawierający buprenorfinę w systemie transdermalnym o dawkach 35 μg/h, 52,5 μg/h oraz 70 μg/h (odpowiednio 20 mg, 30 mg i 40 mg buprenorfiny, działanie przez 96 godzin), znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie istotne jest poinformowanie pacjenta o ryzyku podczas rozpoczynania terapii, zmiany dawkowania oraz jednoczesnego stosowania substancji działających ośrodkowo na układ nerwowy, takich jak alkohol, leki uspokajające i nasenne. Objawy neurologiczne i okulistyczne, takie jak zawroty głowy (vertigo, dizziness), senność, nieostre widzenie oraz diplopia, stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, a zakaz ten obowiązuje również przez co najmniej 24 godziny po usunięciu plastra.
alkohol etylowy, diplopia, dizziness, działanie niepożądane, lek nasenny, lek uspokajający, nieostre widzenie, objaw neurologiczny, objaw okulistyczny, senność, sprawność psychomotoryczna, substancja działająca ośrodkowo, system transdermalny, system transdermalny buprenorfiny, Transtec, układ nerwowy, vertigo, zaburzenie ostrości wzroku, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 500 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w dawce 500 µg/dawkę inhalacyjną, stosowany w preparacie Flixotide Dysk, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10 pacjentów), zapalenie płuc u chorych z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypkę i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku, reakcje alergiczne skórne, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra, hiperglikemia, bóle stawów, zaburzenia psychiczne oraz paradoksalny skurcz oskrzeli. Działania te wynikają zarówno z miejscowego, jak i ogólnoustrojowego działania kortykosteroidu.
bezgłos, ból stawów, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, flutykazonu propionian, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lek przeciwgrzybiczny, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, przełom nadnerczowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, siniaczenie, skurcz oskrzeli, twarz księżycowata, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aurodisc
Produkt leczniczy Aurodisc, zawierający salmeterol i flutykazon propionian w postaci proszku do inhalacji, nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia ostrych objawów astmy, a jego stosowanie wymaga monitorowania kontroli choroby. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzeń astmy, a w przypadku pogorszenia objawów pacjent powinien kontynuować terapię i niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów. Produkt może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (częstoskurcz nadkomorowy, skurcze dodatkowe, migotanie przedsionków), przemijające obniżenie stężenia potasu w surowicy, a także rzadkie zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Paradoksalny skurcz oskrzeli wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i zastosowania leków rozszerzających oskrzela. Produkt zawiera około 13 mg laktozy jednowodnej na dawkę, co może wywołać reakcje alergiczne u osób wrażliwych na białka mleka.
centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, drżenie mięśni, duszność, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadmierna aktywność psychoruchowa, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, niewydolność kory nadnerczy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja alergiczna, salmeterol, splątanie, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novain 4 mg/ml
Produkt leczniczy Novain, zawierający 4 mg/ml oksybuprokainy chlorowodorku w postaci kropli do oczu, wykazuje przede wszystkim miejscowe działania niepożądane ograniczone do narządu wzroku. Najczęściej obserwuje się podrażnienie oczu manifestujące się przejściowym uczuciem pieczenia i kłucia po aplikacji (częstość ≥1/100 do <1/10). Wielokrotne stosowanie może prowadzić do uszkodzenia rogówki, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Rzadziej występuje nieostre widzenie (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz reakcje alergiczne w obrębie oka i powiek o nieznanej częstości, które mogą wymagać przerwania terapii. Ze względu na niskie wchłanianie ogólnoustrojowe, działania systemowe są rzadkie, ale obejmują reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję, drżenia mięśniowe, bradykardię, niedociśnienie oraz zawroty głowy, wszystkie o częstości ≥1/10 000 do <1/1 000 lub nieznanej.
alergiczne zapalenie powiek, bradykardia, drżenie, działanie niepożądane produktu leczniczego, krople do oczu, niedociśnienie, nieostre widzenie, oksybuprokainy chlorowodorek, pieczenie i kłucie oka, podrażnienie oka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, uszkodzenie rogówki, wchłanianie ogólnoustrojowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu nerwowego, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvacard 80 mg
Profil bezpieczeństwa atorwastatyny został określony na podstawie danych z kontrolowanych badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 atorwastatyna vs. 7311 placebo) przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych był wyższy w grupie atorwastatyny (5,2%) niż placebo (4,0%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz bóle mięśniowo-szkieletowe. Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x górna granica normy) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (>3x górna granica normy) u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost >10x. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest rabdomioliza, a także immunozależna miopatia martwicza utrzymująca się po odstawieniu leku.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie kliniczne, bezsenność, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, łysienie, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, placebo, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szumy uszne, trójglicerydy, utrata słuchu, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Risperidon Vipharm 2 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Risperidon Vipharm, może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolności psychofizyczne pacjentów, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Mechanizmy tego działania obejmują zaburzenia funkcji poznawczych, spowolnienie reakcji psychomotorycznych, nadmierną sedację oraz zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie czy dysfunkcje percepcji wzrokowej. Ze względu na indywidualną wrażliwość pacjentów na lek, konieczne jest ostrożne podejście do aktywności wymagających pełnej sprawności psychoruchowej, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz przy zmianach dawkowania.
benzodiazepiny, dysfunkcja percepcji wzrokowej, działanie niepożądane, lek przeciwpsychotyczny, leki o działaniu ośrodkowym, leki przeciwhistaminowe sedatywne, nieostre widzenie, rysperydon, sedacja, senność, spowolnienie psychomotoryczne, sprawność psychoruchowa, wrażliwość indywidualna, zaburzenia akomodacji, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Estradiol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Estradiol, stosowany w hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet w okresie menopauzy, jest efektywny w łagodzeniu objawów, które negatywnie wpływają na jakość życia pacjentek. Terapia powinna być inicjowana wyłącznie przy istotnych dolegliwościach i wymaga corocznej oceny stosunku korzyści do ryzyka, z kontynuacją leczenia jedynie w przypadku przewagi korzyści. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet z historią mięśniaków macicy, endometriozy, zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, nowotworów estrogenozależnych, nadciśnienia tętniczego, chorób wątroby, cukrzycy, migren, tocznia rumieniowatego układowego oraz innych wymienionych schorzeń. Monitorowanie obejmuje regularne badania kliniczne, w tym ocenę narządów miednicy i piersi oraz diagnostykę obrazową, np. mammografię, zgodnie z aktualnymi wytycznymi. Leczenie należy przerwać w przypadku żółtaczki, pogorszenia czynności wątroby, istotnego wzrostu ciśnienia tętniczego, pojawienia się migrenowych bólów głowy lub ciąży.
astma, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba wątroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, endometrioza, estradiol, ginekomastia, globulina wiążąca hormony płciowe, globulina wiążąca kortykosteroidy, globulina wiążąca tyroksynę, gruczolak wątroby, guzek piersi, hiperplazja endometrium, hipertriglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, jaskra, kamica żółciowa, menopauza, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nowotwór estrogenozależny, obrzęk naczynioruchowy, ostuda, ostuda ciężarnych, otępienie, otoskleroza, padaczka, przedwczesna menopauza, przedwczesne dojrzewanie płciowe, rak jajnika, rak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, udar niedokrwienny mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, włókniak, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaćma, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telfexo 180 mg 180 mg
Feksofenadyny chlorowodorek w dawce 180 mg (odpowiadającej 168 mg feksofenadyny) stosowany w preparacie Telfexo 180 mg wykazuje profil bezpieczeństwa zbliżony do placebo w badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bóle głowy, senność, zawroty głowy oraz nudności, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Rzadziej zgłaszane jest zmęczenie (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również działania o nieznanej częstości, takie jak reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), tachykardia, kołatanie serca, biegunka, wysypka, pokrzywka, świąd oraz nieostre widzenie.
anafilaksja, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, duszność, działanie niepożądane, farmakovigilance, feksofenadyna chlorowodorek, kołatanie serca, koszmary senne, nerwowość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, placebo, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenia oka, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Titlodine 4 mg
Tolterodyna winian, substancja czynna preparatu Titlodine dostępnego w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg (1,37 mg tolterodyny) oraz 4 mg (2,74 mg tolterodyny), może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Główne mechanizmy tego wpływu to zaburzenia akomodacji oka oraz wydłużenie czasu reakcji psychomotorycznych, co może skutkować obniżoną ostrożnością i zdolnością szybkiego reagowania w sytuacjach nagłych. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący aktywności pacjenta, poinformować o ryzyku związanym z terapią oraz dostosować zalecenia indywidualnie, uwzględniając dawkę leku, wiek i stan zdrowia pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza na początku leczenia oraz przy zmianie dawkowania.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie farmakologiczne, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, nieostre widzenie, objaw uboczny, reakcja psychomotoryczna, sprawność psychomotoryczna, titlodine, tolterodyna, tolterodyny winian, wydłużony czas reakcji, zaburzenie akomodacji, zaburzenie akomodacji oka, zdarzenie niepożądane, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Meprelon 4 mg
Metyloprednizolon (Meprelon) w dawkach 4 mg, 8 mg i 16 mg może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, takie jak zaburzenia widzenia (np. zaćma, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego), zawroty głowy oraz bóle głowy. Choć występują one rzadko, mogą istotnie obniżać bezpieczeństwo pacjenta i innych uczestników ruchu. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u każdego pacjenta, szczególnie na początku terapii lub po zmianie dawki, oraz przeprowadzić szczegółową rozmowę informującą o możliwych ograniczeniach i konieczności monitorowania objawów alarmowych, takich jak nieostre widzenie czy zawroty głowy.
ból głowy, choroba układu nerwowego, choroba współistniejąca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, glikokortykosteroid, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, metyloprednizolon, nieostre widzenie, ostrość widzenia, percepcja przestrzenna, podeszły wiek, schorzenie okulistyczne, zaburzenie widzenia, zaćma, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tilaprox (50 mcg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Tilaprox, zawierający latanoprost 50 µg/ml oraz tymolol 5 mg/ml w postaci kropli do oczu, wykazuje klinicznie istotny, choć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Po aplikacji kropli może wystąpić przemijający okres nieostrego widzenia, co jest typowym działaniem niepożądanym dla preparatów okulistycznych i może znacząco wpływać na bezpieczeństwo pacjenta podczas wykonywania czynności wymagających pełnej ostrości wzroku. Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności odczekania do całkowitego ustąpienia zaburzeń widzenia przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą urządzeń mechanicznych, a także zalecić planowanie aplikacji leku w taki sposób, aby nie kolidowało to z tymi czynnościami.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Allerduo (137 mcg + 50 mcg)/dozę
Produkt leczniczy Allerduo, zawierający flutykazon propionian, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku, często związane z nieprawidłową techniką aplikacji aerozolu donosowego. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Do często występujących należą zaburzenia smaku, ból głowy, nieprzyjemny zapach, krwawienie z nosa, uczucie dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie oraz suchość w ustach. Rzadkie, ale istotne działania obejmują perforację przegrody nosowej, nadżerkę i owrzodzenie błony śluzowej nosa, a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i obrzęk naczynioruchowy.
aerozol donosowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, jaskra, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, nadwrażliwość, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy nosowej, zaburzenie smaku, zaćma, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 25 mg
Program badań klinicznych pregabaliny objął ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby. Profil bezpieczeństwa wskazuje, że większość działań niepożądanych miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny i 5% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy i senność, które również stanowiły główną przyczynę przerwania terapii. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego odnotowano zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania, obejmując zaburzenia neurologiczne, psychiczne, okulistyczne, metaboliczne, żołądkowo-jelitowe, wątrobowe, skórne, sercowe, naczyniowe, oddechowe, mięśniowo-szkieletowe, rozrodcze, ogólne, hematologiczne, immunologiczne, ucha i błędnika oraz nerek i dróg moczowych. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko uzależnienia, objawy odstawienia oraz konieczność stopniowego zmniejszania dawki.
anorgazmia, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bolesne miesiączkowanie, bradykardia zatokowa, brak miesiączki, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, drżenie, drżenie zamiarowe, dyskineza, działanie niepożądane OUN, ginekomastia, hipoglikemia, jaskra, jaskrawe widzenie, letarg, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedowidzenie, nieostre widzenie, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, omam, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczna nekroliza naskórka, uraz rdzenia kręgowego, utrata pola widzenia, uzależnienie od leku, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie pamięci, zaburzenie połykania, zaburzenie równowagi, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zawrót głowy położeniowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebbud 0,25 mg/2 ml
Lek Nebbud zawiera budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji i jest związany z ryzykiem działań niepożądanych typowych dla glikokortykosteroidów wziewnych. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo częstych (≥10%) do bardzo rzadkich (<0,01%). Do najczęstszych należą kandydoza jamy ustnej i gardła oraz podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej i gardła, kaszel, chrypka i podrażnienie gardła. U pacjentów z POChP obserwuje się zwiększone ryzyko zapalenia płuc. Rzadko występują reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zahamowania czynności nadnerczy, opóźnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości kości oraz zaburzeń psychicznych, takich jak lęk, depresja, nadpobudliwość czy agresja.
budezonid, dysfagia, działanie immunosupresyjne kortykosteroidów, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid wziewny, kandydoza jamy ustnej, kontaktowe zapalenie skóry, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteopenia, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, podrażnienie błony śluzowej, pokrzywka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenie głosu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc, zawiesina do nebulizacji, zmniejszenie gęstości kości - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rozaprost 0,05 mg/ml
Produkt leczniczy Rozaprost zawiera latanoprost w stężeniu 0,05 mg/ml (0,005 g/100 ml roztworu) i jest stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu. Lek ten może powodować przejściowe zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Po aplikacji leku pacjent może doświadczyć krótkotrwałego pogorszenia ostrości wzroku, co stanowi potencjalne zagrożenie w ruchu drogowym. W związku z tym, pacjenci powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu całkowitego ustąpienia objawów. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o tym ryzyku oraz zalecić odpowiedni czas przerwy w prowadzeniu pojazdów, dostosowując zalecenia do indywidualnych potrzeb, zwłaszcza u osób zawodowo prowadzących pojazdy.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budezonid LEK-AM
Budezonid w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych jest lekiem zapobiegawczym stosowanym w terapii astmy i POChP, wymagającym regularnego stosowania niezależnie od obecności objawów. Nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie konieczne jest stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z utajoną gruźlicą, zakażeniami grzybiczymi i wirusowymi dróg oddechowych, rozstrzeniami oskrzeli oraz pylicą płuc, ze względu na ryzyko zaostrzenia infekcji. U chorych z POChP stosujących wziewne kortykosteroidy, w tym budezonid, obserwuje się zwiększone ryzyko zapalenia płuc, zwłaszcza przy wyższych dawkach, a czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, starszy wiek, niski BMI oraz ciężką postać choroby. W przypadku zaostrzenia astmy zaleca się rozważenie zwiększenia dawki budezonidu, krótkotrwałe stosowanie doustnych kortykosteroidów oraz antybiotykoterapię przy współistniejącej infekcji.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, gruźlica płuc, inhibitor CYP3A4, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, niedobór laktazy, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, pylica płuc, rozstrzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, śluz oskrzelowy, stan astmatyczny, twarz księżycowata, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Skinatan
Emulsja Skinatan zawiera 1 mg/g metyloprednizolonu aceponianu (MPA) i wymaga stosowania zgodnie z zasadami bezpiecznego użycia miejscowych glikokortykosteroidów. Terapia powinna opierać się na najniższej skutecznej dawce i najkrótszym czasie leczenia, szczególnie u dzieci oraz przy aplikacji na duże powierzchnie skóry, nie przekraczające 40% powierzchni ciała, aby ograniczyć ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania i supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (obserwowano zmniejszenie stężenia kortyzolu po stosowaniu 0,1% MPA na 60% powierzchni skóry pod opatrunkiem okluzyjnym przez 22 godziny). Należy unikać stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym, chyba że jest to wskazane, ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, a także zwrócić uwagę na potencjalne działanie okluzyjne pieluch i obszarów wyprzeniowych. W trakcie terapii konieczne jest leczenie współistniejących zakażeń bakteryjnych i grzybiczych, gdyż miejscowe GKS mogą je zaostrzać i maskować objawy kliniczne, utrudniając diagnozę.
błona śluzowa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, jaskra, kortykosteroid, kortyzol, metyloprednizolon aceponowy, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, rytm okołodobowy, tłuszcz stały, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Seretide Dysk 250
Seretide Dysk, zawierający flutykazon propionian i salmeterol, nie jest wskazany do łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są szybko działające leki rozszerzające oskrzela. Leczenie nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzenia astmy lub znacznego pogorszenia stanu pacjenta. W trakcie terapii konieczna jest regularna ocena kontroli choroby, zwłaszcza przy zwiększonym zapotrzebowaniu na leki doraźne lub pogorszeniu objawów, co wymaga modyfikacji schematu leczenia. Nagłe i szybkie nasilenie objawów astmy stanowi zagrożenie życia i wymaga pilnej interwencji, w tym rozważenia zwiększenia dawki kortykosteroidów. U pacjentów z POChP zaostrzenia zwykle wymagają leczenia ogólnoustrojowymi kortykosteroidami. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki Seretide Dysk oraz stopniowe zmniejszanie dawki po uzyskaniu kontroli objawów, unikając nagłego odstawienia, które może prowadzić do zaostrzeń. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z aktywną lub przebyłą gruźlicą, zakażeniami dróg oddechowych oraz u osób z czynnikami ryzyka zapalenia płuc, zwłaszcza w POChP.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, dysfagia, flutykazon propionian, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, napad astmy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, ostry przełom nadnerczowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, potas w surowicy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rysy cushingoidalne, salmeterol, skurcz dodatkowy, splątanie, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalina Vivanta, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥ 1/10), które mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie i prowadzić do przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). Inne często występujące objawy to bóle głowy, ataksja, zaburzenia koordynacji, drżenia, zaburzenia mowy, parestezje oraz uspokojenie. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości (≥ 1/1 000 do < 1/100) znajdują się poważniejsze zaburzenia neurologiczne, takie jak omdlenia, drgawki kloniczne mięśni czy zaburzenia poznawcze. Profil bezpieczeństwa obejmuje również zaburzenia psychiczne, w tym nastrój euforyczny, splątanie, drażliwość, bezsenność, a rzadziej myśli i zachowania samobójcze oraz uzależnienie od leku.
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból neuropatyczny, bolesne miesiączkowanie, bradykardia zatokowa, dezorientacja, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, dysfagia, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokineza, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, napady padaczkowe ogniskowe, nastrój euforyczny, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wirusowe zapalenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia mowy, zapalenie trzustki, zaparcia, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal Retard 150 150 mg
Tramal Retard (chlorowodorek tramadolu) w dawkach 100 mg, 150 mg i 200 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami występującymi u ponad 10% pacjentów, takimi jak nudności i zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Do istotnych działań należą zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, hipotonia ortostatyczna), zaburzenia OUN (senność, bóle głowy, drgawki, zespół serotoninowy), reakcje alergiczne, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, zaparcia). Zahamowanie oddychania może wystąpić przy dawkach przekraczających zalecane lub w połączeniu z innymi lekami hamującymi OUN.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, derealizacja, drgawka padaczkowa, drgawki, duszność, dyzuria, hiperkinezja, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, napad paniki, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczyniowo-nerwowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśni szkieletowych, ośrodkowy układ nerwowy, paranoja, parestezje, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja farmakologiczna, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie lekowe, wymioty, wysypka, zaburzenie koordynacji, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Kalceks 50 mg/ml
Tramadol Kalceks w dawce 50 mg/ml podawany dożylnie lub w formie infuzji może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, sklasyfikowane według systemu MedDRA. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności i zawroty głowy. Inne często występujące objawy to bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia oraz suchość jamy ustnej. Rzadziej notuje się parestezje, drżenia, drgawki, zaburzenia koordynacji, omdlenia, a także reakcje alergiczne takie jak duszność, skurcz oskrzeli czy anafilaksja. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego wymienia się także zespół serotoninowy, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek lub w terapii skojarzonej z lekami obniżającymi próg drgawkowy. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów, w tym zwężenia źrenic, zapaści sercowo-naczyniowej, zaburzeń świadomości, drgawek i zahamowania oddychania.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leczenie opioidami, mimowolny kurcz mięśni, mioza, mydriaza, nadmierne pocenie, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, nieostre widzenie, nudności i zawroty głowy, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odruch wymiotny, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, pokrzywka, próg drgawkowy, przedawkowanie tramadolu, reakcja alergiczna, reakcja odstawienna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Propionian klobetazolu, stosowany miejscowo w szamponie leczniczym Clobex w dawce 500 mikrogramów/g, wykazuje minimalny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjenta, w tym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego jest ograniczone ze względu na krótki, 15-minutowy czas kontaktu leku ze skórą przed spłukaniem. Niemniej jednak, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, które mogą zaburzać sprawność psychomotoryczną, takie jak zaburzenia oka (kłucie, pieczenie, podrażnienie, uczucie ucisku, jaskra, nieostre widzenie) występujące niezbyt często (≥1/1000, <1/100) oraz bóle głowy, które mogą obniżać koncentrację. Długotrwałe lub nieprawidłowe stosowanie może prowadzić do efektów ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga czy zahamowanie czynności kory nadnerczy, również niezbyt często obserwowanych (≥1/1000, <1/100), które mogą pośrednio wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
ból głowy, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, efekt ogólnoustrojowy, hiperkortyzolizm, jaskra, kortykosteroid miejscowy, nieostre widzenie, pieczenie oczu, podrażnienie oka, propionian klobetazolu, przedawkowanie leku, szampon Clobex, ucisk oka, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie oka, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zdolność psychomotoryczna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gripex Noc 500 mg + 30 mg + 15 mg + 2 mg
Produkt leczniczy Gripex Noc, zawierający 500 mg paracetamolu, 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny, 15 mg bromowodorku dekstrometorfanu oraz 2 mg maleinianu chlorfeniraminy, wykazuje istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Maleinian chlorfeniraminy powoduje depresję ośrodkowego układu nerwowego, manifestującą się sennością, osłabieniem mięśniowym, zaburzeniami koordynacji oraz zaburzeniami widzenia (nieostre widzenie, diplopia). Bromowodorek dekstrometorfanu może wywoływać zmęczenie, zawroty głowy, senność oraz omamy, natomiast pseudoefedryna, mimo rzadszego występowania senności, może indukować zawroty głowy, tachykardię, zaburzenia rytmu serca, niepokój, bezsenność, drżenia mięśniowe oraz omamy. Paracetamol rzadko powoduje zawroty głowy. Kumulacja działań niepożądanych tych substancji znacząco upośledza funkcje poznawcze i motoryczne, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas stosowania leku.
ataksja, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorowodorek pseudoefedryny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diplopia, drgawki, dyskineza, dystonia, Gripex Noc, maleinian chlorfeniraminy, nieostre widzenie, oczopląs, omamy, omamy wzrokowe, osłabienie mięśniowe, osłupienie, paracetamol, parestezja, podwójne widzenie, produkt złożony, przedawkowanie, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flixonase
Flixonase (flutykazonu propionian) w postaci aerozolu do nosa wymaga szczególnej ostrożności klinicznej, zwłaszcza podczas przejścia z glikokortykosteroidów ogólnoustrojowych na terapię miejscową, ze względu na ryzyko niewydolności kory nadnerczy. Leczenie można kontynuować mimo współistniejących zakażeń górnych dróg oddechowych, pod warunkiem odpowiedniej terapii przeciwinfekcyjnej. Istotne są interakcje z rytonawirem i innymi silnymi inhibitorami CYP3A, które mogą prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, takich jak zespół Cushinga i zahamowanie czynności kory nadnerczy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania lub ścisłego monitorowania pacjenta. Działania ogólnoustrojowe kortykosteroidów donosowych, choć rzadsze niż przy podawaniu doustnym, obejmują m.in. zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia psychiczne oraz ryzyko zahamowania czynności kory nadnerczy, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, centralna chorioretinopatia surowicza, cushingoidalne rysy twarzy, działanie ogólnoustrojowe, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A, jaskra, kortykosteroid donosowy, nadmierna aktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, polip nosa, rytonawir, sezonowe alergiczne zapalenie, spowolnienie wzrostu, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budesonide Easyhaler
Budesonide Easyhaler 400 μg/dawkę, będący wziewnym kortykosteroidem, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, gdzie konieczne jest stosowanie szybko działających leków rozszerzających oskrzela. Terapia budezonidem ma charakter profilaktyczny i wymaga regularnego stosowania, nawet w okresach bezobjawowych, bez nagłego odstawiania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wcześniej leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów doustnych lub wziewnych, ze względu na ryzyko niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza w sytuacjach stresowych, co może wymagać dodatkowego podania kortykosteroidów ogólnoustrojowych. Monitorowanie osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (HPA) jest wskazane podczas zmiany terapii z doustnej na wziewną. Możliwe jest ujawnienie się wcześniej tłumionych objawów, takich jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, wyprysk czy bóle mięśniowo-stawowe, które powinny być leczone równolegle.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bóle mięśniowo-stawowe, budezonid wziewny, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, gruźlica płuc, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, jaskra, kandydoza jamy ustnej, ketokonazol, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, nadmierne wydzielanie śluzu, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, ostry napad duszności, paradoksalny skurcz oskrzeli, stan astmatyczny, wyprysk, zaburzenie czynności nerek, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proktosedon 5 mg + 5 mg + 10 mg + 10 mg
Proktosedon w formie czopków doodbytniczych zawiera hydrokortyzon (5 mg w postaci octanu), chlorowodorek cynchokainy (5 mg), siarczan neomycyny (10 mg) oraz eskulinę (10 mg w postaci półtorawodzianu). Działania niepożądane leku występują rzadko i obejmują głównie miejscowe pieczenie odbytu, które pojawia się sporadycznie, zwłaszcza przy uszkodzeniu naskórka w okolicy odbytu, oraz objawy ogólnoustrojowe związane z wchłanianiem hydrokortyzonu, szczególnie przy długotrwałej terapii. Wśród potencjalnych działań systemowych wymienia się supresję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespół Cushinga oraz zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie, które mogą sygnalizować zwiększone wchłanianie kortykosteroidu.
chlorowodorek cynchokainy, czopki doodbytnicze, działania niepożądane produktów leczniczych, eskulina, hydrokortyzon, konsultacja okulistyczna, kortykosteroidoterapia, nieostre widzenie, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, personel medyczny, pieczenie odbytu, siarczan neomycyny, wchłanianie hydrokortyzonu, zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia oka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Locatop
Locatop (dezonid 1 mg/g) jest miejscowym kortykosteroidem, którego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych typowych dla tej grupy leków. Długotrwałe aplikacje, zwłaszcza na skórę twarzy, mogą wywołać steroidowe zapalenie skóry z efektem z odbicia po odstawieniu, co wymaga stopniowego zmniejszania dawki. Stosowanie na dużych powierzchniach lub pod opatrunkiem okluzyjnym zwiększa ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania, prowadząc do zespołu Cushinga oraz opóźnienia wzrostu u dzieci. Nagłe przerwanie terapii może skutkować ostrą niewydolnością nadnerczy. Zaburzenia widzenia, takie jak zaćma, jaskra czy centralna chorioretinopatia surowicza, mogą pojawić się w trakcie leczenia i wymagają konsultacji okulistycznej. U niemowląt i dzieci stosowanie dezonidu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko okluzji fałdów skórnych i nasilonego wchłaniania.
centralna chorioretinopatia surowicza, dezonid, efekt z odbicia, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, łuszczyca, nadciśnienie śródgałkowe, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, opóźnienie wzrostu, ostra niewydolność nadnerczy, uogólniona łuszczyca krostkowa, zaćma, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oflodinex 3 mg/ml
Oflodinex w postaci kropli do oczu zawiera 3 mg/ml ofloksacyny i może wywoływać działania niepożądane, głównie miejscowe, dotyczące narządu wzroku. Najczęściej obserwuje się podrażnienie oka oraz uczucie dyskomfortu, natomiast z nieznaną częstością zgłaszane są zapalenie rogówki i spojówek, nieostre widzenie, fotofobia, obrzęk oka i okołooczodołowy, uczucie ciała obcego, zwiększone łzawienie, suchość i ból oka, przekrwienie gałki ocznej oraz reakcje alergiczne takie jak świąd. Ze strony układu nerwowego mogą wystąpić zawroty głowy, a ze strony przewodu pokarmowego nudności. Bardzo rzadko obserwuje się poważne reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcję anafilaktyczną i wstrząs anafilaktyczny, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
ciało obce w oku, fotofobia, nadmierne łzawienie, nieostre widzenie, obrzęk jamy ustnej, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk oka, obrzęk okołooczodołowy, obrzęk powieki, obrzęk twarzy, ofloksacyna, podrażnienie oka, przekrwienie gałki ocznej, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Medical Valley 80 mg
Atorvastatin Medical Valley, zawierający atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg i 80 mg, wykazuje profil działań niepożądanych oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, stawów, skurcze mięśni), układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, parestezje), przewodu pokarmowego (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz zaburzeń metabolicznych (hiperglikemia). Istotne klinicznie podwyższenie aktywności aminotransferaz (powyżej 3x ULN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a podwyższenie kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3x ULN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK powyżej 10x ULN. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest immunozależna miopatia martwicza (IMNM) z utrzymującym się osłabieniem mięśni i podwyższonym poziomem CK mimo odstawienia leku.
anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, bezsenność, ból gardła i krtani, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwawienie z nosa, leukocyturia, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, szum uszny, tabletka powlekana, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dermovate
Dermovate zawierający klobetazolu propionian, silny kortykosteroid miejscowy, wymaga stosowania z dużą ostrożnością ze względu na ryzyko ogólnoustrojowego wchłaniania i powikłań takich jak hiperkortyzolizm (zespół Cushinga) oraz zahamowanie osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza na dużych powierzchniach skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym lub na uszkodzoną skórę, zwiększa ryzyko działań niepożądanych, w tym martwicy kości, ciężkich zakażeń i immunosupresji. U dzieci poniżej 12 lat, ze względu na większe wchłanianie i ryzyko zahamowania wzrostu, leczenie powinno być ograniczone do kilku dni z cotygodniową kontrolą. W leczeniu łuszczycy konieczny jest ścisły nadzór lekarski z uwagi na możliwość tolerancji na lek, efektu z odbicia oraz rozwoju uogólnionej łuszczycy krostkowej.
centralna chorioretinopatia surowicza, efekt z odbicia, hiperkortyzolizm, immunosupresja ogólnoustrojowa, jaskra, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, martwica kości, metotreksat, mięsak Kaposiego, mykofenolan mofetylu, nadwrażliwość, niedobór glikokortykosteroidów, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, owrzodzenie kończyn dolnych, zaćma, zanik skóry, zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fludrocortisone Adamed 0,1 mg
Fludrokortyzon (Fludrocortisone Adamed) wykazuje działania niepożądane głównie związane z jego aktywnością mineralokortykotropową. Przy standardowej dawce terapeutycznej 0,1 mg działania niepożądane są rzadkie i obejmują m.in. zasadowicę hipokaliemiczną, hipokaliemię, bóle głowy, omamy, drgawki, omdlenia, nieostre widzenie, niewydolność i przerost serca, nadciśnienie tętnicze, biegunkę, osłabienie i zanik mięśni oraz obrzęki. Częstość występowania tych zdarzeń nie jest precyzyjnie określona na podstawie dostępnych danych klinicznych. Fludrokortyzon jest zwykle stosowany w terapii skojarzonej z glikokortykoidami, co może modyfikować profil bezpieczeństwa leczenia.
aktywność mineralokortykotropowa, choroba wrzodowa, cukrzyca utajona, fludrokortyzon, glikokortykoidy, hipokaliemia, jaskra, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nieostre widzenie, niewydolność serca, octan fludrokortyzonu, osłabienie mięśni, osteoporoza, otyłość centralna, przerost serca, twarz księżycowata, zaburzenia gojenia ran, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia smaku, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik mięśni, zanik skóry, zasadowica hipokaliemiczna, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide 0,5 mg/2 ml
Flutykazon propionian w postaci zawiesiny do nebulizacji (Flixotide) wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla wziewnych glikokortykosteroidów, z często występującymi działaniami niepożądanymi takimi jak kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10), chrypka i bezgłos (≥1/100 do <1/10) oraz łatwiejsze siniaczenie (≥1/100 do <1/10). Rzadziej obserwuje się kandydozę przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórnej (≥1/1000 do <1/100), a bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę, jaskrę, hiperglikemię, niestrawność, bóle stawów oraz zaburzenia psychiczne, w tym lęk i nadpobudliwość. Nieostre widzenie i krwawienie z nosa mają częstość nieznaną. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka kandydozy i chrypki oraz stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas terapii.
bezgłos, ból stawu, chrypka, cukrzyca, cushingoidalne rysy twarzy, depresja, dyspepsja, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwgrzybiczny, lek steroidowy, nadpobudliwość psychoruchowa, nebulizacja, nieostre widzenie, niestrawność, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, siniaczenie, skurcz oskrzeli, układ krzepnięcia, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Działania niepożądane
Pregabalina jest szeroko stosowana w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego oraz zaburzeń lękowych uogólnionych, a jej profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach obejmujących ponad 8900 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą ośrodkowego układu nerwowego i obejmują zawroty głowy oraz senność, występujące bardzo często (≥1/10), które są główną przyczyną przerwania terapii (około 12% w grupie leczonej vs. 5% placebo). Inne często obserwowane objawy to bóle głowy, ataksja, zaburzenia koordynacji, drżenia, zaburzenia mowy i pamięci, a także objawy psychiczne, takie jak nastrój euforyczny, splątanie czy bezsenność. Rzadziej występują poważniejsze reakcje, w tym myśli samobójcze, drgawki, reakcje alergiczne, wydłużenie odstępu QT oraz ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona). W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza senności, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, diplopia, drgawki, dysfagia, dyskineza, hipoglikemia, hipokineza, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy częściowy, napad paniki, nastrój euforyczny, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność serca zastoinowa, niewydolność wątroby, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, omamy, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, parkinsonizm, pokrzywka, refluks żołądkowo-przełykowy, skąpomocz, stan splątania, tachykardia zatokowa, uraz rdzenia kręgowego, utrata pola widzenia, uzależnienie lekowe, wydłużenie QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia poznawcze, zapalenie nosowo-gardłowe, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixotide Dysk 50 mcg/dawkę inh.
Flutykazon propionian w postaci proszku do inhalacji (Flixotide Dysk) wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), której profilaktyką jest płukanie jamy ustnej po inhalacji oraz leczenie miejscowe w przypadku objawów. U pacjentów z POChP często występuje zapalenie płuc (≥1/100 do <1/10). Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1000) mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, takie jak skórne reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, duszność, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów ubocznych charakterystycznych dla kortykosteroidów, w tym zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości, zaćmy i jaskry.
ból stawów, chrypka, depresja, duszność, dysfagia, Flixotide Dysk, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, krwawienie z nosa, lęk, lek przeciwgrzybiczny, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, POChP, proszek do inhalacji, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości skórna, rysy cushingoidalne, siniaczenie, skurcz oskrzeli, zaburzenia snu, zaćma, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Meprelon
Meprelon (metyloprednizolon) powinien być stosowany wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z aktywnymi zakażeniami wirusowymi (np. półpasiec, Herpes), przewlekłym zapaleniem wątroby z HBsAg+, zakażeniami grzybiczymi, bakteryjnymi, gruźlicą (tylko w skojarzeniu z lekami przeciwgruźliczymi), a także u osób z chorobami wrzodowymi, ciężką osteoporozą, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, jaskrą czy schorzeniami rogówki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko perforacji jelit w przebiegu ciężkich wrzodziejących zapaleń jelita grubego, zapalenia uchyłków oraz po operacjach jelit, gdzie objawy zapalenia otrzewnej mogą być maskowane przez glikokortykosteroidy. W trakcie terapii zgłaszano przypadki rozedmy pęcherzykowej jelit, wymagającej diagnostyki obrazowej (np. TK) i intensywnego leczenia. U pacjentów z cukrzycą może wystąpić zwiększone zapotrzebowanie na insulinę lub leki przeciwcukrzycowe, a u osób z nadciśnieniem tętniczym konieczna jest regularna kontrola ciśnienia krwi.
brak laktazy, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cukrzyca, echokardiogram, glikokortykosteroid, gruźlica, guz chromochłonny nadnerczy, HBsAg, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, kreatynina, lek przeciwgruźliczy, martwicze zapalenie jelit, metyloprednizolon, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, nowotwór układu krwiotwórczego, ospa wietrzna, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, perforacja jelit, poliomyelitis, półpasiec, przewlekłe czynne zapalenie wątroby, robak obły, rozedma pęcherzykowa jelit, sepsa, tomografia komputerowa, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wirus herpes, wirus opryszczki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie oportunistyczne, zapalenie otrzewnej, zapalenie rogówki, zapalenie uchyłków jelita, zarażenie pasożytnicze, zespół rozpadu guza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azecort (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Azecort to aerozol do nosa zawierający azelastyny chlorowodorek (137 µg/dawka) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawka), stosowany w otolaryngologii. Profil działań niepożądanych obejmuje krwawienie z nosa (bardzo często, ≥1/10), ból głowy, zaburzenia smaku i nieprzyjemny zapach (często, ≥1/100 do <1/10), a także uczucie dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie, suchość nosa i gardła, kaszel oraz podrażnienie gardła (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) to reakcje nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, zawroty głowy, senność, jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaćma, perforacja przegrody nosowej oraz nadżerka błony śluzowej. Występowanie tych działań wymaga szczególnej uwagi i monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu flutykazonu.
aerozol donosowy, azelastyny chlorowodorek, ból głowy, dysfagia, dyskomfort w jamie nosowej, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidów, flutykazonu propionian, jaskra, kaszel, kichanie, kortykosteroid donosowy, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza, owrzodzenie błony śluzowej nosa, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, suchość gardła, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego, zaburzenie smaku, zaćma, zahamowanie wzrostu, zawrót głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symflusal
Produkt leczniczy Symflusal, zawierający salmeterol (50 µg) oraz flutykazon propionian w dawkach 250 µg lub 500 µg na dawkę, jest wskazany do długoterminowego leczenia astmy i POChP, jednak nie do leczenia ostrych zaostrzeń. Należy podkreślić, że pacjenci powinni mieć zawsze dostęp do szybko działającego leku rozszerzającego oskrzela w celu łagodzenia nagłych objawów. Leczenie Symflusalem nie powinno być rozpoczynane podczas zaostrzenia astmy, a w przypadku pogorszenia kontroli choroby konieczna jest pilna konsultacja lekarska i ewentualna modyfikacja terapii, w tym rozważenie zwiększenia dawki kortykosteroidu. Stopniowe zmniejszanie dawki jest zalecane po uzyskaniu kontroli objawów, a nagłe przerwanie terapii może prowadzić do zaostrzenia choroby. U pacjentów z POChP stosowanie wziewnych kortykosteroidów wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zapalenia płuc, zwłaszcza u osób palących, w starszym wieku, z niskim BMI lub ciężką postacią choroby.
astma oskrzelowa, centralna chorioretinopatia surowicza, ciężka postać POChP, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, flutykazonu propionian, gęstość mineralna kości, gruźlica płuc, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, infekcja dróg oddechowych, inhibitor CYP3A4, kortykosteroid, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, nadczynność tarczycy, niedociśnienie tętnicze, nieostre widzenie, nietolerancja laktozy, ostre objawy astmy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przełom nadnerczowy, salmeterol ksynafonian, skurcz dodatkowy, splątanie, świszczący oddech, wydłużenie odstępu QTc, wziewny kortykosteroid, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaostrzenie astmy, zaostrzenie choroby podstawowej, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Spamilan 5 mg
Produkt leczniczy Spamilan, zawierający buspiron chlorowodorek, wykazuje działania niepożądane najczęściej na początku terapii, które zwykle ustępują przy kontynuacji leczenia lub redukcji dawki. W badaniach klinicznych zaobserwowano istotnie częstsze występowanie zawrotów głowy, bólów głowy, nerwowości, nudności, pobudzenia oraz nadmiernej potliwości skóry (p < 0,10) w porównaniu z placebo. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów z częstością: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Wśród najczęstszych objawów neurologicznych wymienia się zawroty głowy, bóle głowy i senność, a w zakresie zaburzeń psychicznych – nerwowość, bezsenność, zaburzenia koncentracji i depresję. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zespół serotoninowy, drgawki, zaburzenia pozapiramidowe oraz zaburzenia psychotyczne, które wymagają natychmiastowej interwencji.
akatyzja, amnezja, ataksja, bezsenność, biegunka, ból gardła i krtani, ból głowy, ból kostno-mięśniowy, ból w klatce piersiowej, buspiron chlorowodorek, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, depresja, drżenie, dyskinezy, dystonia, mlekotok, nadmierna potliwość skóry, nerwowość, nieostre widzenie, niepokój ruchowy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezje, parkinsonizm, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, stan splątania, suchość w jamie ustnej, szum w uszach, tachykardia, wybroczyny, wymioty, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia snu, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy