niedoczulica
Niedoczulica, znana również jako hipestezja, to stan charakteryzujący się zmniejszoną wrażliwością na bodźce sensoryczne, głównie dotykowe. Pacjenci z niedoczulicą odczuwają dotyk, ból, ciepło lub zimno z mniejszą intensywnością niż normalnie.
Etiologia niedoczulicy może obejmować uszkodzenia nerwów obwodowych (neuropatie), choroby demielinizacyjne (jak stwardnienie rozsiane), urazy rdzenia kręgowego, choroby naczyniowe mózgu, czy zespoły uciskowe. Stan ten może być również objawem chorób metabolicznych, takich jak cukrzyca, lub efektem ubocznym niektórych leków.
Diagnostyka niedoczulicy obejmuje szczegółowe badanie neurologiczne z oceną czucia powierzchownego i głębokiego, badania elektrofizjologiczne (EMG, przewodnictwo nerwowe), oraz obrazowanie (MRI) w celu identyfikacji przyczyn strukturalnych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale może również obejmować fizjoterapię i rehabilitację neurologiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Klertis 12,5 mg
Produkt leczniczy Klertis (sunitynib) wykazuje niewielki, ale istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie ze względu na częste działania niepożądane takie jak zawroty głowy (występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów), uczucie zmęczenia, bóle głowy oraz zaburzenia widzenia (np. zwiększone łzawienie). Ponadto, sunitynib może wywoływać poważne neurologiczne działania niepożądane, w tym drgawki, neuropatię obwodową, parestezje, niedoczulicę i przeczulicę, które mogą znacząco obniżać kontrolę nad pojazdem i czas reakcji kierowcy. Rzadkie, ale krytyczne zdarzenia, takie jak krwotok mózgowy, udar mózgu czy zespół odwracalnej tylnej encefalopatii (RPLS), wymagają bezwzględnego zakazu prowadzenia pojazdów. W zakresie układu sercowo-naczyniowego, bardzo częstym działaniem niepożądanym jest nadciśnienie tętnicze, z ciężkim nadciśnieniem (ciśnienie skurczowe > 200 mm Hg lub rozkurczowe > 110 mm Hg) u 4,7% pacjentów z guzami litymi, a także niedokrwienie mięśnia sercowego, zmniejszenie frakcji wyrzutowej, zastoinowa niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego, które mogą prowadzić do nagłego pogorszenia stanu podczas prowadzenia pojazdu.
ból głowy, choroba wieńcowa, drgawki, działanie neurologiczne niepożądane, działanie niepożądane, Klertis, krwotok mózgowy, łzawienie, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk powiek, parestezja, produkt leczniczy, przeczulica, przerzuty do OUN, sunitynib, udar mózgu, zaburzenie widzenia, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zmęczenie, zmniejszenie frakcji wyrzutowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawierający montelukast w formie tabletek do rozgryzania i żucia był badany klinicznie u około 1750 dzieci (6-14 lat) oraz około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat). W badaniach 12-tygodniowych u dorosłych i młodzieży najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym był ból głowy (≥1/100, <1/10), natomiast u dzieci w wieku 6-14 lat – ból brzucha. Długoterminowe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano dodatkowe działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne (np. lęk, depresja, agresja), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, parestezje, drgawki), a także objawy ze strony układu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty) i podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko obserwowano poważne powikłania, takie jak zespół Churga-Strauss, eozynofilia płucna czy zapalenie wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, cholestatyczne uszkodzenie wątroby, depresja, dezorientacja, drażliwość, drgawka, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, lęk, miąższowe uszkodzenie wątroby, montelukast, montelukast sodowy, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadpobudliwość psychoruchowa, niedoczulica, niepokój, niestrawność, nudność, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pobudzenie, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, siniaczenie, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletka do rozgryzania i żucia, wymioty, wysypka, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zaburzenie uwagi, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss, złe samopoczucie, zwiększona aktywność aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eplerenon Medreg 50 mg
Profil bezpieczeństwa eplerenonu został szczegółowo oceniony w badaniach EPHESUS oraz EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były hiperkaliemia (wymagająca regularnego monitorowania stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z chorobami nerek), hipercholesterolemia, hiponatremia, hipertrójglicerydemia, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe takie jak lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków oraz niedociśnienie tętnicze, w tym niedociśnienie ortostatyczne zwiększające ryzyko upadków. Ponadto, często zgłaszano objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy, ból głowy), układu pokarmowego (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni, ból pleców). W badaniach odnotowano również zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy, co wskazuje na wpływ leku na funkcję nerek i wymaga regularnego monitorowania parametrów nerkowych, szczególnie u pacjentów z wyjściowymi zaburzeniami czynności nerek.
antagonista aldosteronu, badania kliniczne, bezsenność, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, kurcze mięśni, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, omdlenie, tachykardia, udar mózgu, układ chłonny, zaburzenia czynności nerek, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 200 mcg
Submena, zawierająca fentanyl, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z których najpoważniejsze to depresja oddechowa, niedociśnienie oraz wstrząs, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność oraz ból głowy. Pacjenci często przyjmowali jednocześnie inne opioidy (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny), co utrudnia jednoznaczne przypisanie działań niepożądanych wyłącznie Submenie. Działania niepożądane klasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie), oddechowe (duszność, depresja oddechowa) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia). Zgłaszano także objawy zespołu odstawiennego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój, dreszcze, drżenie i nadmierne pocenie się, co podkreśla konieczność stopniowego odstawiania leku.
amnezja, anoreksja, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból stawów, bradykardia, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawka, drżenie, duszność, dysforia, fentanyl, hiperhidroza, jadłowstręt, kserostomia, lęk, letarg, majaczenie, nadużywanie leków, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, niestrawność, noworodkowy zespół odstawienny, nudności, obrzęk obwodowy, omamy, opioid, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, pyreksja, senność, stan splątania, świąd, sztywność mięśniowo-szkieletowa, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie lekowe, wstrząs, wymioty, wysypka, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychiczne, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Feiba NF 500 j.m. = 500 j. FEIBA
FEIBA NF jest produktem leczniczym zawierającym zespół czynników krzepnięcia stosowanym u pacjentów z hemofilią A lub B z inhibitorem czynnika VIII lub IX oraz w nabytej hemofilii z inhibitorem czynnika VIII. Terapia tym preparatem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym powikłań zakrzepowo-zatorowych takich jak zakrzepica żylna, tętnicza, zatorowość płucna, udar mózgu oraz zawał mięśnia sercowego. Częstość występowania tych zdarzeń jest nieznana, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania pacjentów. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksję), rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC) oraz wzrost miana inhibitora czynnika VIII lub IX, co może wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Dodatkowo, często obserwuje się objawy takie jak ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie, wysypka, świąd oraz objawy ze strony układu oddechowego i pokarmowego.
częstoskurcz, duszność, hemofilia, hemofilia nabyta, inhibitor czynnika krzepnięcia, nadciśnienie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anamnestyczna, parestezja, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało anty-HBs, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, udar mózgu, udar zakrzepowy, udar zatorowy, układ limfatyczny, zakrzepica, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zakrzepica żylna głęboka, zapalenie wątroby typu B, zatorowość, zatorowość płucna, zawał serca, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Scandonest 30 mg/ml 30 mg/ml
Preparat Scandonest 30 mg/ml, będący lekiem znieczulającym miejscowo z grupy amidowej, wykazuje działania niepożądane typowe dla tej klasy leków, zależne od dawki i stężenia w osoczu, które mogą wynikać z przedawkowania, szybkiej absorpcji lub niezamierzonego wstrzyknięcia donaczyniowego. Najpoważniejsze działania niepożądane mają charakter ogólnoustrojowy, w tym objawy depresji ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak pobudzenie, lęk, drżenie, zaburzenia mowy, które wymagają natychmiastowej obserwacji i interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrzęk krtani i gardła, skurcz oskrzeli, objawy neurologiczne (parestezje, niedoczulica, zaburzenia czucia), niedotlenienie i hiperkapnię wtórne do niewydolności oddechowej oraz owrzodzenia jamy ustnej. Pacjenci z chorobami serca lub czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca są szczególnie narażeni na działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego.
bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba serca, częstoskurcz, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dyzartria, enoftalmia, hiperkapnia, idiosynkrazja, kołatanie serca, lek znieczulający miejscowo, nadciśnienie, nadwrażliwość, napad toniczno-kloniczny, nerwoból, neuropatia, niedociśnienie, niedoczulica, niedotlenienie, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, opadanie powiek, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stan splątania, szumy uszne, tachyarytmia, zaniewidzenie, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół Hornera, złuszczanie błony śluzowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Fresenius 30 mg
Ikatybant Fresenius (ikatybant 30 mg) stosowany w leczeniu napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, opartym na analizie 999 napadów leczonych podskórnie oraz doświadczeniach z 129 zdrowymi ochotnikami i 236 pacjentami z HAE. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje w miejscu wstrzyknięcia (rumień, obrzęk, ból, świąd, pieczenie), które występują bardzo często (≥1/10) i mają łagodny lub umiarkowany, przemijający charakter. Inne często występujące działania to zawroty głowy i bóle głowy (bardzo często), nudności, wysypka, rumień, świąd, pokrzywka, gorączka oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (AspAT, AlAT) – wszystkie klasyfikowane jako często (≥1/100 do <1/10). W populacji pediatrycznej (32 pacjentów, dawka 0,4 mg/kg do max. 30 mg) profil bezpieczeństwa jest zbliżony do dorosłych, z łagodnymi lub umiarkowanymi reakcjami miejscowymi, a także brakiem istotnych zmian w stężeniach hormonów płciowych.
ból głowy, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, enzymy wątrobowe, hormon płciowy, immunogenność, krwiak, nadwrażliwość, napad HAE, niedoczulica, nudności, obrzęk, parametry wątrobowe, personel medyczny, pieczenie, podanie podskórne, podrażnienie skóry, podwyższony poziom aminotransferaz, pokrzywka, populacja pediatryczna, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu podania, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, świąd, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxydolor 10 mg
Oksykodon w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Oxydolor) wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych. Objawy ze strony układu oddechowego obejmują duszność i skurcz oskrzeli (częste), a także depresję oddechową i nasilony kaszel (niezbyt częste). Do bardzo często obserwowanych działań niepożądanych należą nudności (zwłaszcza na początku terapii), zaparcia oraz wymioty. Ponadto oksykodon może powodować suchość w jamie ustnej, ból brzucha, biegunkę, niestrawność, a w rzadkich przypadkach smoliste stolce i krwawienia dziąseł. Ze strony układu nerwowego często występują senność, uspokojenie polekowe, zawroty głowy i ból głowy, a także drżenie i letarg. Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, splątanie, depresja, niepokój i bezsenność, są również często zgłaszane, z możliwością wystąpienia uzależnienia nawet przy dawkach terapeutycznych.
cholestaza, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki, dysforia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, enzymy wątrobowe, hipogonadyzm, kolka żółciowa, krwiomocz, letarg, migrena, mimowolne skurcze mięśni, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, nadwrażliwość bólowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedrożność jelit, odruch kaszlowy, odwodnienie, ośrodkowy bezdech senny, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, parestezja, przedawkowanie opioidów, reakcja anafilaktyczna, skurcz mięśni gładkich, skurcz oskrzeli, smoliste stolce, splątanie, tolerancja na lek, trudności w przełykaniu, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leków, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia łzawienia, zaburzenia smaku, zapalenie dziąseł, zatrzymanie moczu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny noworodka, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Binatta 50 mg
Lek BINATTA, zawierający tapentadol w postaci fosforanu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje działania niepożądane głównie ze strony układu nerwowego i pokarmowego. Najczęściej obserwowane objawy to nudności, zaparcia, zawroty głowy, bóle głowy oraz senność, występujące bardzo często (≥1/10). Inne często występujące działania obejmują lęk, nastrój depresyjny, zaburzenia snu, nerwowość, niepokój ruchowy, a także duszność i zmiany rytmu serca (często ≥1/100 do <1/10). Rzadziej notowano poważne reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny, a także majaczenie u pacjentów z czynnikami ryzyka (nowotwór, podeszły wiek). Depresja oddechowa, choć rzadka, stanowi potencjalne zagrożenie życia, szczególnie przy przedawkowaniu.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, częstomocz, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfunkcja seksualna, dyspepsja, dyzartria, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nadwrażliwość na lek, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, senność, stan splątania, tapentadol, układ monoaminergiczny, układ pokarmowy, uzależnienie od leku, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zaburzenia przytomności, zaparcia, zawroty głowy, zespół odstawienny, zmniejszenie apetytu, zmniejszenie ciśnienia tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Neurotoksyna Clostridium botulinum typ A – Działania niepożądane
Neurotoksyna Clostridium botulinum typu A, stosowana w preparacie Dysport, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które występują u około 25% pacjentów leczonych z różnych wskazań, takich jak kurcz powiek, połowiczy kurcz twarzy, kurczowy kręcz szyi, spastyczność w porażeniu mózgowym lub udarze oraz nadmierna potliwość pach. Najczęstsze działania niepożądane obejmują objawy ogólnoustrojowe (astenia, zmęczenie, objawy grypopodobne), reakcje miejscowe (ból, zasinienie, rumień) oraz zaburzenia neurologiczne (ból głowy, niedowład mięśni twarzy). Specyficzne działania zależą od wskazania i miejsca podania, np. dysfagia w kurczowym kręczu szyi, częstość której jest dawkozależna, oraz objawy ze strony układu moczowego przy leczeniu neurogennego nietrzymania moczu. Dawkowanie do 30 j./kg masy ciała lub 1000 j. nie zwiększa liczby działań niepożądanych przy jednoczesnym leczeniu spastyczności kończyn górnych i dolnych u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym.
aspiracja, astenia, atrofia mięśni, autonomiczna dysrefleksja, bakteriomocz, dysfagia, dysfonia, krwiomocz, kurcz powiek, kurczowy kręcz szyi, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna potliwość pach, nerwoból, neurogenna nadreaktywność wypieracza, neurotoksyna Clostridium botulinum typu A, niedoczulica, niedowład mięśni twarzy, niewyraźne widzenie, opadanie powiek, parestezje, podwinięcie powieki, podwójne widzenie, połowiczy kurcz twarzy, porażenie mózgowe, porażenie nerwu VII, reakcja nadwrażliwości, spastyczność, spastyczność kończyn, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie dróg moczowych, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Sód hydroksymaślan – Działania niepożądane
Sód hydroksymaślan (GHB) jest stosowany w leczeniu narkolepsji z katapleksją, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się zawroty głowy, nudności (częściej u kobiet), bóle głowy (10-20% pacjentów), a także zaburzenia psychiczne takie jak depresja, katapleksja, niepokój, koszmary senne, somnambulizm oraz zaburzenia snu. Do poważnych działań należą próby samobójcze, psychoza, depresja oddechowa i drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Depresja oddechowa, będąca efektem depresji ośrodkowego układu nerwowego, stanowi szczególne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu oddechowego lub stosujących inne leki depresyjne na OUN. Ponadto, stosowanie GHB może nasilać istniejące zaburzenia psychiczne i obniżać próg drgawkowy, co wymaga ostrożności u pacjentów z padaczką w wywiadzie.
astenia, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, choroba afektywna dwubiegunowa, częstomocz, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, fibromialgia, katapleksja, mioklonie, moczenie nocne, myśli samobójcze, narkolepsja z katapleksją, niedoczulica, niepokój, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, omamy, paranoja, parestezje, porażenie senne, próba samobójcza, psychoza, sód hydroksymaślan, somnambulizm, stan splątania, suchość w ustach, utrata świadomości, wymioty, zaburzenia myślenia, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrox 40 40 mg
Atrox 40 mg zawiera atorwastatynę (41,36 mg atorwastatyny wapniowej) i jest stosowany w terapii hiperlipidemii. Profil bezpieczeństwa leku został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, gdzie 5,2% przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle głowy, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka) oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3× GGN u 0,8% pacjentów) i kinazy kreatynowej (>3× GGN u 2,5%, >10× GGN u 0,4%). Rzadkie, ale poważne działania obejmują rabdomiolizę, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby oraz reakcje skórne zagrażające życiu (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka).
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, cholestaza, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, laktoza jednowodna, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Storvas CRT 80 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Storvas CRT, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA, z 5,2% pacjentów przerywających terapię z powodu działań niepożądanych w badaniach klinicznych (n=16 066, mediana leczenia 53 tygodnie). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego, w tym bóle mięśni, stawów i kończyn (często), a także rzadkie, ale poważne powikłania takie jak rabdomioliza i miopatia. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) >3 razy GGN wystąpiło u 2,5% pacjentów, a >10 razy GGN u 0,4%, co wymaga monitorowania w kierunku potencjalnego uszkodzenia mięśni. Ponadto, 0,8% pacjentów doświadczyło podwyższenia aminotransferaz w surowicy >3 razy GGN, zwykle przemijającego i zależnego od dawki, choć bardzo rzadko może dojść do niewydolności wątroby. Zalecane jest regularne monitorowanie funkcji wątroby, szczególnie u pacjentów z istniejącymi schorzeniami hepatologicznymi.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, cholestaza, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aprepitant Stada 125 mg; 80 mg
Profil bezpieczeństwa aprepitantu został oceniony na podstawie szerokich badań klinicznych obejmujących około 6500 dorosłych oraz 184 pacjentów pediatrycznych. U dorosłych leczonych chemioterapią o wysokim ryzyku wymiotów (HEC) najczęściej obserwowano czkawkę (4,6% vs 2,9%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (2,8% vs 1,1%), niestrawność (2,6% vs 2,0%), zaparcie (2,4% vs 2,0%), ból głowy (2,0% vs 1,8%) oraz zmniejszenie łaknienia (2,0% vs 0,5%). W przypadku chemioterapii o umiarkowanym ryzyku wymiotów (MEC) najczęstszym działaniem niepożądanym było zmęczenie (1,4% vs 0,9%). U dzieci najczęściej zgłaszano czkawkę (3,3% vs 0,0%) i zaczerwienienie twarzy (1,1% vs 0,0%). Dodatkowo, u dorosłych leczonych aprepitantem w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) zaobserwowano zwiększoną częstość występowania bólu w nadbrzuszu, zaparcia, dyzartrii, duszności, bezsenności oraz innych objawów ze strony układu pokarmowego i nerwowego, zwłaszcza przy wyższych dawkach.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aprepitant, bradykardia, chemioterapia o wysokim ryzyku wymiotów, dyzartria, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gorączka neutropeniczna, infekcja gronkowcowa, kołatanie serca, neutropeniczne zapalenie okrężnicy, niedoczulica, niedokrwistość, nudności i wymioty pooperacyjne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, świszczący oddech, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrzód dwunastnicy, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaczerwienienie twarzy, zakażenie drożdżakowe, zapalenie spojówek, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Konaten 10 mg
Konaten, zawierający atomoksetynę, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych u dzieci i dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci i młodzieży to ból głowy (19%), ból brzucha (18%) oraz zmniejszenie łaknienia (16%), które zazwyczaj mają charakter przemijający i rzadko prowadzą do przerwania terapii (0,1% dla bólu głowy, 0,2% dla bólu brzucha, 0,0% dla zmniejszenia łaknienia). W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty i senność u około 10-11% pacjentów, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. Istotne jest monitorowanie parametrów układu sercowo-naczyniowego, gdyż atomoksetyna może powodować przyspieszenie tętna oraz wzrost ciśnienia tętniczego, a także niedociśnienie ortostatyczne (0,2%) i omdlenia (0,8%).
anoreksja, astenia, badanie kontrolowane placebo, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek atomoksetyny, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz zatokowy, depresja, drażliwość, drżenie, duszność, dyspepsja, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, lęk, letarg, migrena, mydriaza, nadmierna potliwość, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, ostra niewydolność wątroby, parestezja, pobudzenie, priapizm, profil bezpieczeństwa, psychoza, reakcja alergiczna, senność, spowolnienie przyrostu masy ciała, świąd, tachykardia, tiki, układ noradrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, wahania nastroju, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zachowania samobójcze, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Raynauda, zmęczenie, zmniejszenie łaknienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sodium oxybate Accord 500 mg/ml
Terapia hydroksymaślanem sodu (Sodium oxybate Accord 500 mg/ml, roztwór doustny) jest związana z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to zawroty głowy, nudności oraz bóle głowy, występujące u 10-20% pacjentów. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z czterech wieloośrodkowych, randomizowanych badań klinicznych u chorych na narkolepsję i katapleksję. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak próby samobójcze, psychoza, depresja oddechowa oraz drgawki, które wymagają natychmiastowej interwencji. Ponadto, po zakończeniu terapii może wystąpić nawrót lub nasilenie katapleksji, a w rzadkich przypadkach obserwowano objawy zespołu odstawiennego, m.in. bezsenność, lęk, omamy i zaburzenia psychotyczne.
astenia, bezdech senny, bezsenność, biegunka, ból głowy, chodzenie we śnie, chrapanie, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, fibromialgia, gamma-hydroksymaślan, hydroksymaślan sodu, jadłowstręt, katapleksja, kołatanie serca, lęk, mioklonie, moczenie nocne, nadciśnienie, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica, niepamięć, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, niewyraźne widzenie, nudności, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, omamy, paranoja, parestezje, pokrzywka, porażenie przysenne, próba samobójcza, psychoza, senność, skurcz mięśni, stan splątania, suchość w ustach, szumy uszne, utrata świadomości, wymioty, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenie psychotyczne, zawroty głowy, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvagen 40 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, stosowana w leczeniu hiperlipidemii, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 16 066 pacjentach, z czego 8755 otrzymywało lek przez średnio 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny vs. 4,0% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x GGN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x GGN u 2,5%, >10x GGN u 0,4%), które są zazwyczaj odwracalne i zależne od dawki. Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemię, bóle mięśni i stawów, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz rzadkie, ale poważne powikłania jak rabdomioliza, hepatotoksyczność, reakcje anafilaktyczne i ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka).
aminotransferaza, amnezja, anafilaksja, atorwastatyna, ból głowy, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pregabalin Reddy 50 mg
Pregabalina, stosowana u ponad 8900 pacjentów w badaniach klinicznych, wykazuje przewidywalny profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosi 12% w grupie leczonej pregabaliną, w porównaniu do 5% w grupie placebo, z najczęstszymi przyczynami odstawienia będącymi zawrotami głowy i sennością. Do bardzo często występujących działań niepożądanych (≥1/10) należą zawroty głowy, senność oraz bóle głowy. W przypadku leczenia ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych ze strony OUN, zwłaszcza senności. Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów ze strony układów: nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątrobowego, skórnego, mięśniowo-szkieletowego oraz moczowo-płciowego, z częstością występowania od bardzo często do rzadko, w tym potencjalnie poważne reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) i rabdomiolizę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, duszność, dyskineza, dyzuria, enzymy wątrobowe, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, kurcz mięśni, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, napady padaczkowe częściowe, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk płuc, oczopląs, parestezja, parkinsonizm, pokrzywka, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, skąpomocz, tachykardia, tachykardia zatokowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telam 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Telam, zawierający telmisartan 40 mg oraz amlodypinę 5 mg, charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa wynikającym z farmakologii obu składników. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy oraz obrzęk obwodowy, występujące często (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane objawy to zmiany rytmu wypróżnień, takie jak biegunka i zaparcia. Poważne działania niepożądane, w tym ciężkie omdlenia, obrzęk naczynioruchowy oraz posocznica, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z pięciu kontrolowanych badań klinicznych obejmujących ponad 3500 pacjentów, z czego ponad 2500 otrzymywało kombinację telmisartanu i amlodypiny. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
amlodypina, arytmia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertonia mięśniowa, hipoglikemia, hiponatremia, infekcja dróg moczowych, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, migrena, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezja, posocznica, przerost dziąseł, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, śródmiąższowa choroba płuc, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, telmisartan, wzdęcia, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zapalenie gardła, zapalenie naczyń, zapalenie pęcherza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toksycznej nekrolizy naskórka, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adoben 100 mg
Adoben (tapentadol) w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu wykazuje profil działań niepożądanych głównie ze strony układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności, zawroty głowy, zaparcia, bóle głowy oraz senność, które występują bardzo często (≥1/10). Inne działania niepożądane o różnej częstości obejmują zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, zaburzenia snu, dezorientacja, majaczenie), neurologiczne (drżenie, drgawki, zaburzenia równowagi) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego i anafilaksji. W badaniach klinicznych stosowanie tapentadolu do 1 roku nie wykazało istotnych objawów odstawiennych, a jeśli się pojawiły, miały łagodne nasilenie. Należy jednak monitorować pacjentów pod kątem objawów odstawiennych po zakończeniu terapii.
anafilaksja, ból głowy, ból przewlekły, drgawki, drżenie, dyzartria, lęk, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, myśli samobójcze, nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, nerwowość, niedoczulica, niepokój ruchowy, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, senność, stan splątania, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, układ monoaminergiczny, uzależnienie lekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia percepcji, zaburzenia przytomności, zaburzenia równowagi, zaburzenia snu, zaburzenia układu pokarmowego, zaparcia, zawroty głowy, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – SILDEROS MAX 50 mg
Profil bezpieczeństwa syldenafilu (substancji czynnej leku SILDEROS MAX 50 mg) opiera się na danych z 74 badań klinicznych obejmujących 9570 pacjentów oraz ponad 10-letnim monitoringu po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, nagłe zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zatkany nos, zawroty głowy, nudności, uderzenia gorąca oraz zaburzenia widzenia, w tym widzenie na niebiesko i niewyraźne widzenie. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000 do <1/1000). Szczególną uwagę zwraca się na poważne powikłania kardiologiczne (nagła śmierć sercowa, zawał mięśnia sercowego, arytmie komorowe, migotanie przedsionków, niestabilna dławica piersiowa) oraz poważne zaburzenia wzroku, takie jak przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION), zamknięcie naczyń siatkówki i jaskra.
arytmia komorowa, ból głowy, choroba refluksowa przełyku, chromatopsja, drgawki, fotopsja, hemospermia, jaskra, kołatania serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok siatkówkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, neuropatia nerwu wzrokowego, niedociśnienie, niedoczulica, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, omdlenie, placebo, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, retinopatia miażdżycowa, senność, światłowstręt, syldenafil, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, udar naczyniowy mózgu, uderzenia gorąca, widzenie podwójne, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, zatkany nos, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ciprofloxacin Kabi 400 mg/200 ml roztwór do infuzji 400 mg/200 ml
Cyprofloksacyna, fluorochinolonowy antybiotyk, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, obejmujących zarówno łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka, wymioty), jak i poważne, zagrażające życiu reakcje, takie jak agranulocytoza, wstrząs anafilaktyczny czy śpiączka hipoglikemiczna. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od często (≥1/100 do <1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z niektórymi zdarzeniami o częstości nieznanej. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, drgawki, neuropatie), psychiczne (depresja, reakcje psychotyczne) oraz mięśniowo-szkieletowe (zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna Achillesa), które mogą być długotrwałe i potencjalnie nieodwracalne. Podanie dożylne zwiększa ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, takich jak wymioty, trombocytopenia, splątanie czy zaburzenia widzenia.
agranulocytoza, aminotransferaza, antybiotyk fluorochinolonowy, artropatia, arytmia komorowa, biegunka, cyprofloksacyna, drgawka, dyzestezja, eozynofilia, hiperglikemia, hipoglikemia, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, martwica wątroby, miastenia, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nadkażenie grzybicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość, niedomykalność zastawek serca, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezja, polineuropatia, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, śpiączka hipoglikemiczna, tachykardia, tętniak i rozwarstwienie aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytemia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgien, zapalenie wątroby, zerwanie ścięgna, zespół DRESS, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Fluoresceine Serb 100 mg/ml
Fluoresceine SERB (100 mg/ml), stosowany w angiografii fluoresceinowej, może czasowo upośledzać funkcje wzrokowe, zwłaszcza po rozszerzeniu źrenic, co znacząco obniża zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od tych czynności przez co najmniej 24 godziny lub do całkowitego ustąpienia zaburzeń widzenia. Ponadto, należy uwzględnić ryzyko działań niepożądanych fluoresceiny sodowej, takich jak utrata przytomności, omdlenia, drgawki, niedociśnienie, duszność czy nudności, które mogą nagle zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego.
afazja, angiografia fluoresceinowa, astma, ból brzucha, ból głowy, diagnostyka okulistyczna, drgawki, drżenie, duszność, działanie niepożądane, farmakokinetyka fluoresceiny, fluoresceina, fluoresceina sodowa, funkcja wzrokowa, kaszel, niedociśnienie, niedoczulica, nudności, obrzęk krtani, omdlenie, ostrość widzenia, parestezja, reakcja alergiczna, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, śpiączka, uderzenie gorąca, utrata przytomności, wstrząs, wymioty, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądka i jelit, zawrót głowy, zdarzenie naczyniowo-mózgowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tabagine 75 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Tabagine dostępna w kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej obserwowanymi działaniami są zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥1/10), co może zwiększać ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych, oraz upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W badaniach klinicznych z udziałem ponad 8900 pacjentów, w tym 5600 w badaniach kontrolowanych placebo, odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie pregabaliny versus 5% w grupie placebo. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi takimi jak senność, gorączka i infekcje górnych dróg oddechowych. Objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, lęk czy drgawki, mogą wystąpić po przerwaniu leczenia i wskazują na ryzyko uzależnienia fizycznego, z nasileniem zależnym od dawki.
arytmia zatokowa, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dyskineza, ginekomastia, hipoglikemia, hipokineza, leukopenia, napad padaczkowy, neutropenia, niedoczulica, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, parkinsonizm, podwójne widzenie, pregabalina, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, retencja moczu, senność, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie fizyczne, wydłużenie odstępu QT, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Teva 300 mg
Gabapentyna, stosowana w dawce 300 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującym wpływem na układ nerwowy, gdzie bardzo często obserwuje się senność, zawroty głowy i ataksję, a często drgawki, dyzartrię, niepamięć oraz zaburzenia czucia. Objawy psychiatryczne, takie jak wrogość, splątanie, depresja i lęk, występują często, a myśli samobójcze i omamy z nieznaną częstością wymagają natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka i zapalenie dziąseł, są częste, natomiast poważne powikłania, jak zapalenie trzustki, występują z nieznaną częstością. Reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, choć rzadkie, stanowią zagrożenie życia. Ponadto, obserwuje się liczne objawy ogólne, takie jak zmęczenie, gorączka i obrzęki obwodowe, a także ryzyko objawów odstawienia, które mogą pojawić się w ciągu 48 godzin od przerwania leczenia i manifestować się m.in. niepokojem, bezsennością i drżeniem.
ataksja, bezsenność, ból głowy, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, działanie niepożądane, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, labilność emocjonalna, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, niedoczulica, niepamięć, nietrzymanie moczu, objaw odstawienia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, omamy, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa z eozynofilią, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata przytomności, uzależnienie od leku, zaburzenie czucia, zaburzenie myślenia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrox 20 20 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atrox, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hipercholesterolemii. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych klinicznych i doświadczeniach po wprowadzeniu leku na rynek. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, bóle mięśni, stawów i kończyn, a także podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy, które u 0,8% pacjentów przekraczało 3-krotnie górną granicę normy i było odwracalne. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (>3 razy górna granica normy) wystąpiło u 2,5% pacjentów, a >10 razy u 0,4%. Częstość działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/100) do bardzo rzadko (<1/10 000), co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego.
aminotransferaza, amnezja, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, trójglicerydy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Naxalgan 75 mg
Pregabalina, badana na ponad 8900 pacjentach, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, z częstością przerwania terapii wynoszącą 12% w porównaniu do 5% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego, w tym zawroty głowy i senność (bardzo często, ≥1/10), a także ataksja, zaburzenia koordynacji i pamięci (często, ≥1/100 do <1/10), co zwiększa ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych. Często obserwuje się również zaburzenia widzenia, zwiększenie apetytu i masy ciała, a także objawy psychiczne, takie jak nastrój euforyczny, splątanie i bezsenność. Rzadkie, ale poważne działania obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz depresję oddechową, której częstość nie jest dokładnie znana. Wśród działań niepożądanych odnotowano także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia i blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, oraz ryzyko uzależnienia i objawów odstawienia, które mogą obejmować bezsenność, bóle głowy, nudności i drgawki.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawki kloniczne, dysfagia, dyskineza, działanie niepożądane pregabaliny, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, hipoglikemia, jaskrawe widzenie, myśl samobójcza, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, rabdomioliza, reakcja alergiczna, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, utrata pola widzenia, uzależnienie lekowe, zaburzenie erekcji, zachowanie samobójcze, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Atorva 10 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Apo-Atorva, jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii hiperlipidemii. Dane z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8755 leczonych atorwastatyną przez średnio 53 tygodnie) wskazują na dobrą tolerancję leku, z 5,2% przerwaniem terapii z powodu działań niepożądanych (w porównaniu do 4,0% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zaparcia, wzdęcia, nudności, biegunka), bóle mięśni i stawów oraz podwyższone enzymy wątrobowe (aminotransferazy >3x ULN u 0,8% pacjentów). Często obserwowano hiperglikemię, co jest istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka cukrzycy (glukoza na czczo ≥5,6 mmol/l, BMI >30 kg/m², nadciśnienie, hipertriglicerydemia). Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (>3x ULN) wystąpiło u 2,5%, a >10x ULN u 0,4% pacjentów, co wskazuje na ryzyko miopatii i rabdomiolizy.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niestrawność, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśnia, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szumy uszne, wzdęcie, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nonpres 50 mg
Analiza działań niepożądanych eplerenonu opiera się na wynikach badań klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF, które wykazały, że częstość występowania działań niepożądanych jest porównywalna z placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują hiperkaliemię (wymagającą monitorowania stężenia potasu w surowicy), hipercholesterolemię, zaburzenia sercowo-naczyniowe takie jak lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków i tachykardię, a także objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy, ból głowy) oraz układu pokarmowego (biegunka, nudności, zaparcia, wymioty). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000).
antagonista aldosteronu, bezsenność, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, Nonpres, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, omdlenie, tachykardia, udar mózgu, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, był oceniany w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z astmą i/lub sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. Dawkowanie wynosiło 10 mg u starszych pacjentów i 5 mg u dzieci. Profil bezpieczeństwa monitorowano do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci, nie wykazując istotnych zmian w czasie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były bóle głowy u dorosłych i młodzieży oraz bóle brzucha u dzieci. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano zgodnie z definicjami: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, eozynofilia płucna, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie z nosa, kurcze mięśni, lunatykowanie, montelukast, myśli samobójcze, nacieki eozynofilowe, niedoczulica, nieprawidłowe marzenia senne, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, siniaczenie, skłonność do krwawień, suchość w jamie ustnej, świąd, tabletki do rozgryzania i żucia, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relpax 40 mg
Eletryptan (Relpax) jest agonistą receptora 5-HT1 stosowanym w dawkach 20 mg, 40 mg lub 80 mg, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to astenia, senność, nudności i zawroty głowy. Częstość występowania działań niepożądanych według MedDRA obejmuje m.in. zapalenie gardła i nieżyt nosa (często), powiększenie węzłów chłonnych (rzadko), jadłowstręt (niezbyt często), zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie i depresja (niezbyt często), oraz zaburzenia układu nerwowego jak senność, ból głowy i zawroty głowy (często). Inne często występujące objawy to kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i uczucie ciepła. Rzadziej zgłaszano poważniejsze reakcje, w tym zaburzenia serca i układu naczyniowego, a także reakcje alergiczne i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
agonista receptora 5-HT1, astenia, astma, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból mięśniowy, ból stawowy, częstomocz, częstoskurcz, depersonalizacja, duszność, eletryptan, fascykulacje, hiperbilirubinemia, hipertonia, hipokineza, jadłowstręt, kołatanie serca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niestrawność, nieżyt nosa, nudności, nużliwość mięśni, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, rzadkoskurcz, senność, skurcz tętnicy wieńcowej, splątanie, suchość w jamie ustnej, świąd, światłowstręt, szum uszny, terminologia MedDRA, udar naczyniowy mózgu, wielomocz, wysypka, zaburzenia myślenia, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie języka, zapalenie przełyku, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zaparcia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranozek 375 mg
Ranolazyna, stosowana w leczeniu przewlekłej dławicy piersiowej, wykazuje profil działań niepożądanych o różnym nasileniu, najczęściej łagodnym do umiarkowanego, pojawiającym się głównie w pierwszych dwóch tygodniach terapii. W badaniu klinicznym III fazy (n=1030) najczęstsze działania niepożądane obejmowały zaparcia, wymioty, nudności (częstość ≥1/10), zawroty głowy i ból głowy (częstość ≥1/100 do <1/10), a także astenia. Rzadziej obserwowano hiponatremię, dezorientację, niedociśnienie tętnicze, zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia erekcji. W badaniu MERLIN-TIMI 36 potwierdzono podobny profil bezpieczeństwa, z rzadkimi przypadkami ostrej niewydolności nerek (<1%), niezależnie od stosowania ranolazyny lub placebo. U pacjentów z cukrzycą, niewydolnością krążenia klasy I/II oraz obturacyjną chorobą płuc nie odnotowano wzrostu częstości działań niepożądanych o znaczeniu klinicznym.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, cukrzyca, dysfagia, działanie niepożądane, filtracja kłębuszkowa, hiponatremia, klirens kreatyniny, krwiomocz, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła dławica piersiowa, przezskórna interwencja wieńcowa, ranolazyna, szumy uszne, udar mózgu, upośledzenie słuchu, zaburzenia erekcji, zapalenie dwunastnicy, zapalenie trzustki, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 4 mg
Montelukast Sandoz w postaci granulatu 4 mg był oceniany pod kątem bezpieczeństwa u różnych grup wiekowych pacjentów z astmą, w tym u 175 dzieci w wieku 6 miesięcy do 2 lat z astmą przewlekłą oraz 1038 dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat z astmą okresową. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były: u dorosłych i młodzieży (≥15 lat) ból głowy, u dzieci 6-14 lat ból głowy i hiperkineza, u dzieci 2-5 lat ból brzucha, biegunka, astma oskrzelowa, wypryskowe zapalenie skóry i wysypka, a u najmłodszych (6 miesięcy do 2 lat) biegunka, wymioty, gorączka, ból brzucha i pragnienie. Profil bezpieczeństwa pozostawał stabilny podczas długotrwałej terapii (do 2 lat u dorosłych, do 12 miesięcy u dzieci 2-14 lat, do 3 miesięcy u dzieci 6 miesięcy do 2 lat).
aminotransferaza, anafilaksja, astma okresowa, astma oskrzelowa, astma przewlekła, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja, enureza, eozynofilia, eozynofilia płucna, hiperkineza, kołatanie serca, kortykosteroid, krwawienie z nosa, lunatykowanie, małopłytkowość, montelukast, naciek eozynofilowy wątroby, napad drgawkowy, neuropatia, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, powikłanie kardiologiczne, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, wypryskowe zapalenie skóry, wysypka, wysypka naczyniowa, zapalenie wątroby, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Działania niepożądane – Inspra 50 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa eplerenonu opiera się na danych z badań klinicznych EPHESUS i EMPHASIS-HF, gdzie częstość działań niepożądanych była zbliżona do placebo. Najważniejsze działania niepożądane obejmują hiperkaliemię (częstość: często), niewydolność nerek (często), zaburzenia rytmu serca takie jak migotanie przedsionków i tachykardia (często), a także niedociśnienie tętnicze i omdlenia (często). Hiperkaliemia, wynikająca z antagonizmu aldosteronu, wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą, ze względu na ryzyko zagrażających życiu arytmii. Ponadto, obserwowano zwiększoną liczbę udarów mózgu u pacjentów ≥75 lat w badaniu EPHESUS, choć różnica nie była statystycznie istotna.
antagonista aldosteronu, arytmia, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, eozynofilia, eplerenon, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, hiponatremia, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odwodnienie, omdlenie, tachykardia, udar mózgu, wymioty, wzdęcie, zaburzenia krwi, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica tętnic, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabacol 100 mg
Gabapentyna (Gabacol) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) obejmują zakażenia wirusowe, zaburzenia układu nerwowego takie jak senność, zawroty głowy i ataksja oraz objawy ogólne jak uczucie zmęczenia i gorączka. Często obserwuje się również leukopenię, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia widzenia i słuchu, nadciśnienie tętnicze, duszność, nudności, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz obrzęki obwodowe. Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak hipoglikemia, depresja oddechowa, zapalenie trzustki, rabdomioliza, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka, DRESS). U pacjentów z niewydolnością nerek na hemodializach odnotowano miopatie z podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej. W badaniach pediatrycznych zgłaszano specyficzne działania niepożądane, w tym infekcje dróg oddechowych, drgawki i agresywne zachowania.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, duszność, dysfagia, dyskinezy, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkinezy, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, labilność emocjonalna, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, monoterapia, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedowidzenie, niepamięć, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, parestezje, podwójne widzenie, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, splątanie, szum uszny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, uzależnienie od leku, zakażenie dróg moczowych, zakażenie wirusowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardura 4 mg
Doksazosyna, dostępna w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne oraz obrzęki, co wynika z mechanizmu działania leku jako antagonisty receptorów α1-adrenergicznych. Często występują również kołatanie serca, tachykardia i ból w klatce piersiowej, a rzadziej zawał mięśnia sercowego czy arytmie. W obrębie układu nerwowego dominują senność, zawroty głowy i ból głowy, z rzadszymi przypadkami udaru naczyniowego mózgu czy parestezji. Działania niepożądane dotyczą także układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność), przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, zaparcia) oraz układu moczowego (zapalenie pęcherza, częstomocz, nietrzymanie moczu). Warto zwrócić uwagę na rzadkie, ale poważne reakcje hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość, oraz na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych i zaburzeń metabolicznych, w tym hipokaliemii i hipoglikemii.
arytmia serca, bradykardia, częstomocz, diureza, dławica piersiowa, doksazosyna, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, obrzęk, parestezja, priapizm, przeczulica, receptor alfa1-adrenergiczny, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, światłowstręt, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, uderzenie krwi do głowy, wielomocz, wsteczna ejakulacja, zaburzenie akomodacji, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zaburzenie ukrwienia, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – AzitroLEK 200 mg/5 ml
AzitroLEK (azytromycyna) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Szczególnie istotne są potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak ciężkie reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia rytmu serca (torsade de pointes, arytmie komorowe), niewydolność wątroby (w tym piorunujące zapalenie i martwica), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, DRESS) oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym biegunka (≥1/10), wymioty, ból brzucha i nudności (≥1/100 do <1/10). Ponadto, azytromycyna może powodować zmiany w obrazie krwi (leukopenia, neutropenia, eozynofilia, małopłytkowość), reakcje nadwrażliwości, objawy neuropsychiatryczne (nerwowość, bezsenność, majaczenie, omamy) oraz zaburzenia słuchu i wzroku.
AGEP, arytmia komorowa, azytromycyna, Clostridioides difficile, drożdżyca, dysfagia, dyzuria, eozynofilia, jadłowstręt, kompleks Mycobacterium avium, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, miastenia, neutropenia, niedoczulica, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śródmiąższowe zapalenie nerek, szumy uszne, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakażenie grzybicze, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zawroty błędnikowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Moloxin
Moloxin (moksyfloksacyna) wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza u pacjentów z historią ciężkich działań niepożądanych po chinolonach. Lek może wydłużać odstęp QTc średnio o 6 ms ± 26 ms, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii, szczególnie u kobiet, osób starszych, pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. W przypadku zaburzeń rytmu należy natychmiast przerwać terapię i wykonać EKG. Moksyfloksacyna może wywołać reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, AGEP, DRESS), zapalenie wątroby o piorunującym przebiegu oraz polineuropatię czuciową i czuciowo-ruchową. Należy monitorować objawy neuropatii, reakcje psychiczne (w tym depresję i myśli samobójcze) oraz zaburzenia glikemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą. Ryzyko tendinopatii i zerwania ścięgien, zwłaszcza Achillesa, jest zwiększone u osób starszych, z niewydolnością nerek, po przeszczepach i stosujących kortykosteroidy.
biegunka Clostridium difficile, biegunka poantybiotykowa, choroba Behçeta, encefalopatia wątrobowa, fluorochinolony, hiperglikemia, hipoglikemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, komorowe zaburzenia rytmu, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, MRSA, nadwrażliwość na światło, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoczulica, niedomykalność zastawki aortalnej, niepożądane reakcje skórne, niewydolność wątroby, obniżenie progu drgawkowego, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, polineuropatia czuciowo-ruchowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja hemolityczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień jajowodowo-jajnikowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, śpiączka hipoglikemiczna, tętniak aorty, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia stężenia glukozy, zaburzenia tkanki łącznej, zapalenie jelita grubego poantybiotykowe, zapalenie kości i szpiku, zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie ścięgna, zapalenie tętnic Takayasu, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Marfana, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Icatibant Universal Farma 30 mg
Icatibant Universal Farma, zawierający 30 mg ikatybantu podawanego podskórnie, wykazuje charakterystyczny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących 999 napadów dziedzicznego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u dorosłych oraz 32 pacjentów pediatrycznych (2-17 lat). Najczęstszym działaniem niepożądanym są reakcje w miejscu wstrzyknięcia, występujące bardzo często (≥1/10), obejmujące m.in. zasinienie, krwiak, pieczenie, rumień, obrzęk, ból i świąd, które zazwyczaj mają charakter łagodny do umiarkowanego i ustępują samoistnie. U dzieci odnotowano również ciężkie reakcje miejscowe, które ustąpiły całkowicie w ciągu 6 godzin. Inne często występujące działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wysypka, rumień, świąd oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz (≥1/100 do <1/10), co wymaga monitorowania funkcji wątroby, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi schorzeniami wątroby.
ból głowy, drętwienie, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, gorączka, ikatybant, krwiak, niedoczulica, nudności, obrzęk, odczyn w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie, podrażnienie skóry, podwyższone aminotransferazy, pokrzywka, przeciwciała przeciwko ikatybantowi, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, roztwór do wstrzykiwań, rumień, świąd, uszkodzenie wątroby, wstrzyknięcie podskórne, wysypka, zasinienie, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tavanic
Lewofloksacyna, stosowana w formie leku Tavanic, wymaga szczególnej ostrożności klinicznej ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym zapalenia i zerwania ścięgien (zwłaszcza Achillesa), które mogą wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia terapii, a także długotrwałych, potencjalnie nieodwracalnych zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego, nerwowego i psychicznego. Dawkę 500 mg należy podawać w infuzji trwającej co najmniej 60 minut, a w przypadku wystąpienia objawów takich jak bolesny obrzęk ścięgna, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia neurologiczne czy ciężka biegunka (możliwa Clostridium difficile), leczenie należy natychmiast przerwać. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (wymagana modyfikacja dawki), z miastenią, chorobami serca, a także tych przyjmujących kortykosteroidy lub leki obniżające próg drgawkowy. Oporność MRSA na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, jest wysoka, dlatego stosowanie leku w tych zakażeniach jest wskazane tylko po potwierdzeniu wrażliwości patogenu i braku alternatyw.
antagonista witaminy K, choroba Behçeta, choroba związana z Clostridium difficile, Escherichia coli, fluorochinolon, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, lewofloksacyna, martwica wątroby, miastenia, MRSA, nadwrażliwość na światło, napad padaczkowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedoczulica, niedomykalność zastawki serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, ostre zapalenie trzustki, parestezja, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, polineuropatia czuciowo-ruchowa, próg drgawkowy, reakcja hemolityczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ścięgno Achillesa, śpiączka hipoglikemiczna, Staphylococcus aureus, tachykardia, tendinopatia, tętniak i rozwarstwienie aorty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wrodzony zespół długiego odstępu QT, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zapalenie ścięgna, zapalenie tętnic Takayasu, zapaść krążeniowa, zerwanie ścięgna, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Lyella, zespół Marfana, zespół Sjögrena, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pozakonazol Altan 300 mg
Bezpieczeństwo stosowania pozakonazolu w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji oceniono u 268 pacjentów, głównie z ostrą białaczką szpikową (AML), zespołami mielodysplastycznymi (MDS) oraz po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT). Ekspozycja na lek po podaniu dożylnym była wyższa niż po podaniu doustnym, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Najczęstszym działaniem niepożądanym (>25%) była biegunka, występująca u 32% pacjentów przy dawce 300 mg raz na dobę. Stosowanie przez obwodowy cewnik dożylny wiązało się z wysokim ryzykiem zakrzepowego zapalenia żył (do 60% przy dawkach wielokrotnych), dlatego zaleca się podawanie leku przez centralny cewnik dożylny lub pojedynczy 30-minutowy wlew przez cewnik obwodowy, unikając dłuższego podawania.
anemia hemolityczna, biegunka, bradykardia, centralny cewnik dożylny, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, encefalopatia, eozynofilia, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedoczynność nadnerczy, niedokrwistość, obwodowy cewnik dożylny, ostra białaczka szpikowa, pancytopenia, parestezja, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, reakcja nadwrażliwości, światłowstręt, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zespół mielodysplastyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septolete ultra (1,5 mg + 5 mg)/ml
Produkt leczniczy Septolete ultra w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera chlorowodorek benzydaminy (1,5 mg/ml) oraz chlorek cetylopirydyniowy (5 mg/ml). W trakcie stosowania leku obserwowano działania niepożądane o różnej częstości występowania, w tym rzadkie reakcje anafilaktyczne (≥1/10 000 do <1/1000), objawiające się obrzękiem twarzy, trudnościami w oddychaniu i spadkiem ciśnienia krwi. Inne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, zaczerwienienie), bardzo rzadkie pieczenie błony śluzowej, niedoczulica jamy ustnej, skurcz oskrzeli, podrażnienie błony śluzowej jamy ustnej, pokrzywka oraz nadwrażliwość na światło. Produkt zawiera również etanol w ilości 267,60 mg/ml (26,76 mg na jedno naciśnięcie) oraz hydroksystearynian makrogolglicerolu 2,5 mg/ml (0,25 mg na jedno naciśnięcie), które mogą wpływać na ryzyko działań niepożądanych u pacjentów z predyspozycjami.
benzydamina, błona śluzowa, błona śluzowa jamy ustnej, cetylopirydyniowy chlorek, działanie niepożądane, etanol, hydroksystearynian makrogologlicerolu, monitorowanie bezpieczeństwa, monitorowanie niepożądanych działań, nadwrażliwość na światło, niedoczulica, obrzęk twarzy, pieczenie jamy ustnej, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, Septolete ultra, skurcz oskrzela, stosunek korzyści do ryzyka