ginekomastia
Ginekomastia to łagodne powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn, spowodowane najczęściej zaburzeniem równowagi hormonalnej między estrogenami a androgenami. Występuje u około 30-70% zdrowych mężczyzn w różnych okresach życia: u noworodków (wpływ estrogenów matki), w okresie dojrzewania (przejściowa fizjologiczna ginekomastia) oraz u starszych mężczyzn (związana ze spadkiem poziomu testosteronu).
Ginekomastię klasyfikuje się jako fizjologiczną lub patologiczną. Przyczyny patologiczne obejmują zaburzenia endokrynologiczne (m.in. hipogonadyzm, nadczynność tarczycy), nowotwory wydzielające estrogeny, choroby wątroby i nerek, a także stosowanie niektórych leków (m.in. spironolakton, leki przeciwpsychotyczne, inhibitory konwertazy angiotensyny, antagonisty receptora H2).
Diagnostyka ginekomastii obejmuje badanie fizykalne, badania laboratoryjne (m.in. poziomy testosteronu, estradiolu, LH, FSH, TSH), badania obrazowe (USG, mammografia) oraz w wybranych przypadkach biopsję dla wykluczenia raka piersi. Leczenie zależy od przyczyny – może obejmować odstawienie wywołującego lek, leczenie choroby podstawowej, farmakoterapię (tamoksyfen, inhibitory aromatazy) lub w przypadkach długotrwałej ginekomastii – leczenie chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Działania niepożądane
Olanzapina, atypowy lek przeciwpsychotyczny stosowany w schizofrenii i zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, z których najistotniejsze to zaburzenia metaboliczne. Po krótkotrwałym leczeniu (mediana 47 dni) u 22,2% pacjentów obserwuje się wzrost masy ciała o ≥7%, a po długotrwałym stosowaniu (≥48 tygodni) odpowiednio u 64,4% (≥7%), 31,7% (≥15%) i 12,3% (≥25%). Olanzapina powoduje także istotne zwiększenie stężeń cholesterolu całkowitego (≥6,2 mmol/l), LDL, triglicerydów (≥2,26 mmol/l) oraz glukozy (≥7 mmol/l), co może prowadzić do rozwoju lub zaostrzenia cukrzycy, w tym rzadkich, ale ciężkich powikłań jak kwasica ketonowa czy śpiączka. Ponadto, u około 30% pacjentów stwierdza się hiperprolaktynemię, manifestującą się ginekomastią, mlekotokiem i zaburzeniami miesiączkowania. Wśród działań neurologicznych dominują senność, akatyzja, parkinsonizm i dyskinezy, a rzadziej występuje złośliwy zespół neuroleptyczny oraz napady drgawek, szczególnie u osób z predyspozycjami.
akatyzja, astenia, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bradykardia, choroba Parkinsona, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, działanie antycholinergiczne, eozynofilia, ginekomastia, hiperglikemia, kwasica ketonowa, leukopenia, małopłytkowość, migotanie komór, mlekotok, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, otępienie, parkinsonizm, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, schizofrenia, senność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki lipidowej, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół odstawienia u noworodków, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, zwiększenie masy ciała, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon substancji czynnych
Rysperydon – Działania niepożądane
Rysperydon, lek przeciwpsychotyczny II generacji, jest szeroko stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej oraz zaburzeń zachowania u pacjentów z otępieniem. Najczęstsze działania niepożądane obejmują parkinsonizm (≥10%), sedację/senność, ból głowy oraz bezsenność. Objawy pozapiramidowe, takie jak akatyzja i dystonia, wykazują zależność od dawki. W terapii formą o przedłużonym uwalnianiu dominują bezsenność, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych oraz depresja. Istotne są również zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, cukrzyca, dyslipidemia) i hormonalne (hiperprolaktynemia prowadząca do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania i seksualnych dysfunkcji). Monitorowanie parametrów metabolicznych, masy ciała, poziomu prolaktyny oraz EKG (w tym odstępu QT) jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii.
agranulocytoza, akatyzja, anorgazmia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykinezja, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzycowa kwasica ketonowa, częstomocz, dysfagia, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokinezja, hiponatremia, hipotermia, infekcja górnych dróg oddechowych, katatonia, krwawienie z nosa, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, leukopenia, łysienie, migotanie przedsionków, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, nadmierne rogowacenie, napad drgawkowy, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie kału, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, otępienie, parkinsonizm, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, schizofrenia, sedacja, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lipidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienny noworodków, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabapentin Teva 400 mg
Gabapentin Teva 400 mg, stosowany zarówno jako terapia wspomagająca, jak i w monoterapii u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują zakażenia wirusowe (≥10% pacjentów), leukopenię, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), oraz objawy neurologiczne takie jak senność, zawroty głowy i ataksja. Często obserwuje się także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), zaburzenia widzenia (niedowidzenie, podwójne widzenie), oraz objawy ogólne jak zmęczenie i gorączka. Rzadziej występują poważniejsze reakcje alergiczne, zespół nadwrażliwości, hiponatremia, zaburzenia psychiczne o ciężkim przebiegu (myśli samobójcze, omamy), a także ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, dysfagia, dyskineza, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa z eozynofilią, padaczka, plamica, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxar 2 mg
Doksazosyna, stosowana w preparacie Doxar, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu krążenia (niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki), układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy, senność), układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność), układu pokarmowego (ból brzucha, niestrawność, nudności) oraz układu moczowego (zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, częstomocz). Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, czy zaburzenia czynności wątroby, w tym zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych. Działania niepożądane o bardzo rzadkiej częstości obejmują m.in. bradykardię, arytmie serca, skurcz oskrzeli, zapalenie wątroby oraz śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów poddawanych operacjom zaćmy. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby oraz obserwacja objawów niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza na początku leczenia, ze względu na ryzyko omdleń.
arytmia serca, bezsenność, bradykardia, częstomocz, depresja, dławica piersiowa, doksazosyna, DOXAR, drogi żółciowe, duszność, dyzuria, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, mezylan doksazosyny, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, nieżyt nosa, obrzęk, obrzęk krtani, parestezja, priapizm, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, układ nerwowy, układ pokarmowy, wielomocz, wsteczna ejakulacja, zaburzenie mózgowo-naczyniowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atractin 40 mg
Atorwastatyna, substancja czynna leku Atractin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony badaniami klinicznymi na 16 066 pacjentach (8755 na atorwastatynie, 7311 na placebo) przez średnio 53 tygodnie. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny vs. 4,0% w grupie placebo. Najważniejsze działania niepożądane obejmują podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3-krotnie powyżej normy u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (CK) (>3-krotnie u 2,5%, >10-krotnie u 0,4%), co jest dawkozależne i odwracalne. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, m.in. zakażenia (zapalenie błon śluzowych nosa i gardła ≥1/100 do <1/10), zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia rzadko), reakcje alergiczne (często), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia często, hipoglikemia niezbyt często), zaburzenia neurologiczne (bóle głowy często, neuropatia obwodowa rzadko), oraz mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśniowe często, miopatia i rabdomioliza rzadko). Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się rabdomiolizę, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona), anafilaksję oraz śródmiąższową chorobę płuc.
anafilaksja, atorwastatyna, enzymy wątrobowe, ginekomastia, górna granica normy, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, leukocyturia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie dróg moczowych, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka zastoinowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zypsila 20 mg
Zypsila, zawierająca zyprazydon w postaci wodorosiarczanu, była badana u około 6500 dorosłych pacjentów z schizofrenią oraz epizodami manii w zaburzeniu dwubiegunowym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. Lek powoduje dawkozależne, łagodne do umiarkowanego wydłużenie odstępu QT, z 12,3% zapisów EKG wykazujących wzrost QT o 30-60 ms oraz 1,6% z wydłużeniem powyżej 60 ms u pacjentów leczonych zyprazydonem (w porównaniu do 7,5% i 1,2% w grupie placebo). Incydenty QTc >500 ms wystąpiły u 0,1% pacjentów na zyprazydonie. Długoterminowo obserwowano podwyższone stężenia prolaktyny, które u większości pacjentów wracały do normy bez konieczności przerwania terapii. Napady toniczno-kloniczne oraz niedociśnienie występowały rzadko (<1%).
akatyzja, bezsenność, ból głowy, DRESS, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, mlekotok, nadciśnienie ortostatyczne, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, noworodkowy zespół odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezja, parkinsonizm, pobudzenie, pokrzywka, priapizm, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schizofrenia, senność, tachykardia, torsade de pointes, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie pozapiramidowe, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zyprazydon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ezehron Duo 10 mg + 10 mg
Ezehron Duo to lek łączący rozuwastatynę (statynę, inhibitor reduktazy HMG-CoA) oraz ezetymib (inhibitor wchłaniania cholesterolu w jelitach), stosowany w terapii hipercholesterolemii. Dane kliniczne wskazują, że działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przejściowe. Najczęściej obserwowane efekty niepożądane to podwyższenie aktywności aminotransferaz, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz bóle mięśniowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko miopatii, zapalenia mięśni oraz rzadko rabdomiolizy, zwłaszcza przy dawkach rozuwastatyny powyżej 20 mg. Aktywność kinazy kreatynowej (CK) może wzrastać, a jej poziom przekraczający 5-krotność górnej granicy normy (GGN) wymaga przerwania terapii. W badaniach klinicznych odsetek pacjentów z CK >10 x GGN wynosił 0,2% dla ezetymibu, 0,1% dla placebo, 0,1% dla ezetymibu ze statyną oraz 0,4% dla samej statyny. Podwyższenie aminotransferaz (ALAT i/lub AspAT ≥3 x GGN) występowało u 0,5% pacjentów leczonych ezetymibem i 1,3% przy terapii skojarzonej, zwykle bezobjawowo i przemijająco. Białkomocz, głównie kanalikowy, obserwowano u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg rozuwastatyny oraz u około 3% przy dawce 40 mg, bez związku z ostrą chorobą nerek.
aminotransferaza, anafilaksja, białkomocz, ból mięśni, ból mięśniowy, choroba śródmiąższowa płuc, cukrzyca, działanie niepożądane, ezetymib, gammaglutamylotransferaza, ginekomastia, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, kamica żółciowa, kinaza kreatynowa, krwiomocz, lek hipolipemizujący, małopłytkowość, martwicza miopatia, miastenia, mięsień szkieletowy, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, polineuropatia, rabdomioliza, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna i ezetymib, rumień wielopostaciowy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anesteloc 40 mg 40 mg
Produkt leczniczy Anesteloc 40 mg (pantoprazol) wykazuje działania niepożądane u około 5% pacjentów, z najczęstszymi objawami takimi jak biegunka i ból głowy, występującymi u około 1% leczonych. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (≤1/10 000) oraz o częstości nieznanej. Wśród zgłaszanych działań znajdują się m.in. agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), zaburzenia elektrolitowe (hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), zaburzenia psychiczne (depresja, dezorientacja, omamy), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (polipy dna żołądka, mikroskopowe zapalenie jelita grubego), podwyższenie enzymów wątrobowych, uszkodzenia wątroby, poważne reakcje skórne (zespół Stevens-Johnsona, zespół Lyella, zespół DRESS), złamania kości oraz śródmiąższowe zapalenie nerek prowadzące do niewydolności nerek.
agranulocytoza, ból głowy, depresja, dezorientacja, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osteoporoza, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczna nekroliza naskórka, triglicerydy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie elektrolitowe, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kamiren 4 mg
Lek Kamiren zawiera doksazosynę w dawkach 2 mg lub 4 mg i wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęstszych należą niedociśnienie ortostatyczne i tętnicze oraz obrzęki, które mogą prowadzić do omdleń i upadków, zwłaszcza u osób starszych. W układzie nerwowym często obserwuje się senność, zawroty głowy i ból głowy, a rzadziej incydenty naczyniowo-mózgowe, niedoczulicę czy omdlenia. Wśród działań niepożądanych sercowo-naczyniowych odnotowano dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego oraz rzadko bradykardię i zaburzenia rytmu serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, który może komplikować zabiegi okulistyczne. Ponadto, u pacjentów poddawanych terapii mogą wystąpić zaburzenia wątroby, takie jak cholestaza, zapalenie wątroby i żółtaczka, choć są one bardzo rzadkie.
bradykardia, cholestaza, dławica piersiowa, dna moczanowa, doksazosyna mezylan, ginekomastia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, nietrzymanie moczu, obrzęk krtani, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, priapizm, reakcja alergiczna na lek, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wielomocz, wytrysk wsteczny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna – Działania niepożądane
Ranitydyna, antagonista receptorów histaminowych H2, jest stosowana w leczeniu schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Profil działań niepożądanych obejmuje szerokie spektrum, z klasyfikacją częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich, należą zmiany hematologiczne takie jak agranulocytoza, pancytopenia i niedokrwistość aplastyczna, które mogą wymagać natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, również stanowią zagrożenie życia. Inne działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (dezorientacja, depresja, omamy), neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy), sercowe (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, asystolia), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek, które są zwykle odwracalne po odstawieniu leku. U pacjentów w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza psychicznych, jest zwiększone.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku kostnego, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dezorientacja, działanie niepożądane ranitydyny, ginekomastia, hipoplazja szpiku, impotencja, leukopenia, mlekotok, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Rozuwastatyna, substancja czynna leku Rosuvastatin Medical Valley, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla inhibitorów reduktazy HMG-CoA, z działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. Dawka 40 mg wiąże się z wyższym ryzykiem rabdomiolizy oraz poważnych zaburzeń nerkowych i wątrobowych, w tym istotnym wzrostem aktywności aminotransferaz. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (bóle mięśni, miopatia, rabdomioliza), układu pokarmowego (nudności, zaparcia, zapalenie trzustki), skóry (wysypka, świąd) oraz nerek (proteinuria, krwiomocz). Proteinuria, głównie kanalikowa, występuje u mniej niż 1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy dawce 40 mg, zwykle ustępuje podczas kontynuacji terapii i nie poprzedza ostrej choroby nerek. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej powyżej 5 x GGN wymaga przerwania leczenia.
aminotransferaza, aminotransferaza wątrobowa, ból brzucha, ból mięśni, choroba nerek, choroba wątroby, ginekomastia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Prochloroperazyna – Działania niepożądane
Prochloroperazyna, będąca pochodną fenotiazyny i substancją czynną preparatu Chloropernazinum (10 mg tabletki), wykazuje skuteczność terapeutyczną, jednak jej stosowanie wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Wśród hematologicznych powikłań najczęściej obserwuje się łagodną leukopenię (≥1/1 000 do <1/100), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek, wymagającą monitorowania morfologii krwi. Znacznie rzadsza, ale poważniejsza jest agranulocytoza (≥1/10 000 do <1/1 000), niezależna od dawki, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowego odstawienia leku. Prochloroperazyna może także indukować hiperprolaktynemię o nieznanej częstości, manifestującą się mlekotokiem, ginekomastią, zaburzeniami miesiączkowania i impotencją, co wpływa na jakość życia pacjentów i ich współpracę terapeutyczną.
agranulocytoza, alergia kontaktowa skóry, amenorrhea, bromokryptyna, Chloropernazinum, dantrolen, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, fototoksyczność, galaktorrhea, ginekomastia, granulocyty obojętnochłonne, hiperprolaktynemia, hipertermia, morfologia krwi, neuroleptyk pochodny fenotiazyny, pochodna fenotiazyny, prochloroperazyna, stężenie prolaktyny, system MedDRA, tachykardia, toczeń rumieniowaty, wtórny hipogonadyzm, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon substancji czynnych
Cylazapryl – Działania niepożądane
Cylazapryl, inhibitor ACE, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim kaszel, wysypkę skórną oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej lub hipowolemią. Niedociśnienie i niedociśnienie ortostatyczne, objawiające się omdleniami, osłabieniem, zawrotami głowy i zaburzeniami widzenia, mogą wystąpić zwłaszcza przy inicjacji lub zwiększaniu dawki, szczególnie u osób z chorobą mózgowo-naczyniową lub niedokrwienną chorobą serca, co może prowadzić do poważnych zdarzeń niedokrwiennych (TIA, udar, zawał). Inne istotne działania niepożądane to obrzęk naczynioruchowy, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka. W terapii skojarzonej z hydrochlorotiazydem ryzyko działań niepożądanych pozostaje porównywalne, jednak pojawiają się dodatkowe zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe, w tym hiponatremia, hipokaliemia, hipomagnezemia oraz hiperkalcemia, wymagające regularnego monitorowania elektrolitów i funkcji nerek.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dna moczanowa, dusznica bolesna, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kołatanie serca, liszaj płaski, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwienna choroba serca, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, plamica, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchość jamy ustnej, terapia skojarzona, toksyczna nekroliza naskórka, udar niedokrwienny, wysypka skórna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niedokrwienne, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna (Rosufa) wykazuje profil działań niepożądanych głównie łagodnych i przemijających, z koniecznością przerwania terapii u mniej niż 4% pacjentów w badaniach klinicznych. Częstość działań niepożądanych jest zależna od dawki, z wyższym ryzykiem przy dawce 40 mg. Najczęściej obserwowane działania obejmują bóle mięśni, zaparcia, nudności, bóle głowy oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej i aminotransferaz wątrobowych. Rzadziej występują miopatia, rabdomioliza, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), a także proteinuria i hematuria. W populacji pediatrycznej zaobserwowano częstsze zwiększenie kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku fizycznym.
aminotransferazy, aminotransferazy wątrobowe, ból mięśni, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, polineuropatia, postępująca choroba nerek, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, upośledzenie pamięci, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół podobny do tocznia, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Linefor 50 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, została przebadana w szerokim programie klinicznym obejmującym ponad 8900 pacjentów, z czego ponad 5600 uczestniczyło w badaniach kontrolowanych placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy i senność, występujące bardzo często (≥1/10), które stanowią główną przyczynę przerwania terapii (12% w grupie pregabaliny vs. 5% placebo). Profil działań niepożądanych obejmuje szeroki zakres objawów neurologicznych (ataksyja, zaburzenia koordynacji, drżenia), psychicznych (euforia, splątanie, depresja, myśli samobójcze), okulistycznych (nieostre i podwójne widzenie), sercowych (tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy I°), żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, zaparcia) oraz rzadkich, ale poważnych powikłań, takich jak rabdomioliza, niewydolność wątroby, zespół Stevensa-Johnsona czy niewydolność nerek. Objawy odstawienia, w tym bezsenność, lęk, drgawki i myśli samobójcze, wskazują na ryzyko uzależnienia i wymagają stopniowego odstawiania leku.
arytmia zatokowa, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depersonalizacja, drgawki, drgawki kloniczne, drżenie, dyskineza, dyzuria, ginekomastia, jaskrawe widzenie, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, napady padaczkowe częściowe, niedociśnienie, niedoczulica, nieostre widzenie, niepamięć, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy grypopodobne, obniżone libido, obrzęk obwodowy, obrzęk tkanki podskórnej, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, pregabalina, przeczulica, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, skąpomocz, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, uzależnienie lekowe, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia połykania, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół parkinsonowski, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asteloc 20 mg
Pantoprazol, stosowany w terapii chorób związanych z nadkwaśnością, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u około 5% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to biegunka i ból głowy, występujące u około 1% leczonych. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne powikłania, takie jak agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, pancytopenia, ciężkie reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia, hipokaliemia), uszkodzenia wątroby, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), śródmiąższowe zapalenie nerek oraz zwiększone ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa.
agranulocytoza, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, pantoprazol, parestezja, pokrzywka, polipy dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz mięśni, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, stężenie bilirubiny, toczeń rumieniowaty, toksyczna nekroliza naskórka, uszkodzenie komórek wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej, złamanie osteoporotyczne, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rosuvastatin Medical Valley 10 mg
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych zależny od dawki, z ryzykiem wzrostu przy dawkach powyżej 20 mg, a szczególnie 40 mg. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu mięśniowo-szkieletowego (ból mięśni, miopatia, rabdomioliza) oraz przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, ból brzucha). Wzrost aktywności kinazy kreatynowej, zwykle łagodny i przemijający, wymaga przerwania terapii przy wartości >5 x GGN. Rzadziej obserwuje się immunozależną miopatię martwiczą, zespół toczniopodobny, choroby ścięgien, a także podwyższenie aminotransferaz, żółtaczkę i zapalenie wątroby, szczególnie przy dawce 40 mg. Proteinuria kanalikowa występuje u <1% pacjentów przy dawkach 10-20 mg i u około 3% przy 40 mg, zwykle ustępując mimo kontynuacji leczenia. W badaniu u dzieci i młodzieży zaobserwowano częstsze zwiększenie kinazy kreatyniny >10 x GGN oraz objawy mięśniowe po wysiłku, jednak profil bezpieczeństwa był zbliżony do dorosłych.
aminotransferazy, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, choroba ścięgien, cukrzyca, DRESS, ginekomastia, hematuria, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, krwiomocz, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, polineuropatia, proteinuria, rabdomioliza, rozuwastatyna, śródmiąższowe zapalenie płuc, świąd, wysypka, zaburzenia pamięci, zaburzenia seksualne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zerwanie mięśnia, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predox 50 mg
Predox (itopryd chlorowodorek) wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z częstością działań niepożądanych wynoszącą 2,4% (14/572 pacjentów). Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka (0,7%), ból głowy (0,3%) oraz ból brzucha (0,3%). W badaniach klinicznych odnotowano również leukopenię (0,7%) oraz podwyższone stężenie prolaktyny (0,3%). Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA, z najczęstszymi reakcjami w kategorii „niezbyt często” (≥1/1 000 do <1/100), obejmującymi m.in. leukopenię, hiperprolaktynemię, drażliwość, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny, ból w klatce piersiowej i pleców oraz zmęczenie. Rzadziej występowały wysypka, rumień i świąd, a z częstością nieznaną zgłaszano trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, ginekomastię, drżenie, nudności, żółtaczkę oraz podwyższone enzymy wątrobowe i bilirubinę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, drażliwość, drżenie, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiperprolaktynemia, itopryd chlorowodorek, kreatynina, leukopenia, mlekotok, nudności, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, rumień, ślinotok, świąd, terminologia MedDRA, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie snu, zaparcie, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symamis 100 mg
Symamis, zawierający amisulpryd, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane (≥1/10) są objawy pozapiramidowe, takie jak drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza, akatyzja i dyskineza. Często (≥1/100 do <1/10) występują zaburzenia endokrynologiczne (hiperprolaktynemia, mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastia, zaburzenia erekcji), psychiczne (bezsenność, lęk, pobudzenie), neurologiczne (ostra dystonia, senność), okulistyczne (niewyraźne widzenie), kardiologiczne (wydłużenie odstępu QT), naczyniowe (niedociśnienie), żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej) oraz przyrost masy ciała. Rzadziej (≥1/1 000 do <1/100) mogą pojawić się leukopenia, neutropenia, reakcje alergiczne, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, splątanie, późna dyskineza, bradykardia, nadciśnienie, osteopenia, osteoporoza, zatrzymanie moczu oraz wzrost aktywności aminotransferaz.
agranulocytoza, akatyzja, amenorrhea, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hipokineza, hiponatremia, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, neutropenia, niedociśnienie, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteopenia, osteoporoza, pokrzywka, późna dyskineza, prolactinoma, reakcja alergiczna, torsade de pointes, zaburzenia erekcji, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół odstawienia u noworodka, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acurenal 40 mg
Lek Acurenal zawierający 40 mg chinaprylu (43,328 mg chlorowodorku chinaprylu) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy (7,2%), zawroty głowy (5,5%), kaszel (3,9%), zmęczenie (3,5%), zapalenie błony śluzowej nosa (3,2%) oraz nudności i/lub wymioty (2,8%). Istotne jest ryzyko poważnych powikłań hematologicznych, takich jak agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, neutropenia i małopłytkowość, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6-PDH. Ponadto, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) prowadzący do hiponatremii, a także hiperkaliemia wymagająca regularnego monitorowania elektrolitów. W zakresie układu nerwowego często obserwuje się bezsenność, parestezje oraz zawroty głowy, a rzadziej poważne zdarzenia naczyniowo-mózgowe.
agranulocytoza, białkomocz, chinapryl, diuretyki, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, neutropenia, niedobór G-6-PDH, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obniżony hematokryt, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita, pęcherzyca, podwyższony poziom kreatyniny, przemijający napad niedokrwienny, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia erekcji, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie naczyniowo-mózgowe, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apo-Atorva 30 mg
Atorwastatyna (Apo-Atorva) wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie leczonej atorwastatyną versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak bóle mięśni, stawów i kończyn, skurcze mięśni oraz obrzęki stawów. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz (>3 razy górna granica normy – GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie kinazy kreatynowej (CK) >3 razy GGN u 2,5%, z czego 0,4% miało wzrost CK >10 razy GGN. Rzadkie, ale poważne działania obejmują miopatię, zapalenie mięśni, rabdomiolizę oraz zapalenie ścięgien, a także immunozależną miopatię martwiczą o częstości nieznanej. W populacji pediatrycznej (249 dzieci i młodzieży) obserwowano podobny profil działań niepożądanych, jednak dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa są ograniczone.
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, biegunka, ból brzucha, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Risperidone Teva 37,5 mg
Risperidone Teva 37,5 mg, stosowany u kobiet w okresie reprodukcyjnym, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży. Chociaż badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, zaobserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję. Szczególnie istotne jest monitorowanie noworodków narażonych na lek w ostatnim trymestrze ciąży, które mogą wykazywać objawy pozapiramidowe (wzmożone napięcie mięśniowe, drżenie, zaburzenia motoryczne), objawy odstawienia, pobudzenie psychoruchowe, zespół zaburzeń oddechowych oraz problemy z karmieniem. Lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka i unikać stosowania Risperidone Teva w ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne.
9-hydroksyrysperydon, działanie teratogenne, ginekomastia, gonadotropina, hiperprolaktynemia, hormon uwalniający gonadotropiny, lek przeciwpsychotyczny, obniżone napięcie mięśniowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, rysperydon, steroidogeneza, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia motoryczne, zaburzenia pozapiramidowe, zespół odstawienia, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardilopin 10 mg
Amlodypina, substancja czynna leku Cardilopin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania terapii. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki kostek oraz zmęczenie. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (>1/100 do <1/10), niezbyt często (>1/1000 do <1/100), rzadko (>1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak leukopenia, małopłytkowość, reakcje alergiczne, hiperglikemia, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz neuropatie obwodowe. Występowanie tych działań wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i wdrożenia odpowiedniego postępowania medycznego.
amlodypina, bezsenność, ból brzucha, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, niestrawność, niewydolność serca, nykturia, obrzęk kostek, obrzęk Quinckego, parestezja, plamica, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Solian 200 mg
Amisulpryd, substancja czynna leku Solian, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze to objawy pozapiramidowe (≥10%), hiperprolaktynemia (≥10%), zaburzenia metaboliczne (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia) oraz zaburzenia układu nerwowego i psychiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, wydłużenie odstępu QT prowadzące do torsade de pointes, częstoskurczu komorowego i migotania komór, a także powikłania zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żylna, zatorowość płucna). Hiperprolaktynemia, wynikająca z antagonizmu amisulprydu na receptory dopaminowe D2, manifestuje się mlekotokiem, zatrzymaniem miesiączki, ginekomastią i zaburzeniami erekcji, a jej częstość jest bardzo wysoka (≥1/10). Późna dyskineza, często nieodwracalna, pojawia się po długotrwałym stosowaniu leku i dotyczy mimowolnych ruchów języka i twarzy.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, migotanie komór, mlekotok, napad padaczkowy, neutropenia, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, prolactinoma, rabdomioliza, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu komorowego, zachłystowe zapalenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie moczu, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia u noworodka, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – ApoAmlo 5 mg
Amlodypina, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w trakcie terapii. Najczęściej obserwowane objawy to obrzęk (bardzo często), uczucie zmęczenia i osłabienie (często), a także dolegliwości ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i ból głowy (często). Działania niepożądane obejmują również objawy sercowo-naczyniowe, w tym kołatanie serca i zaczerwienienie twarzy (często), a także zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze (niezbyt często). Ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności i niestrawność, a rzadziej wymioty i suchość błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne powikłania, takie jak zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, leukopenia, małopłytkowość oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN).
antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, depresja, drżenie, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nieżyt błony śluzowej nosa, nokturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmiana nastroju, żółtaczka, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Simvasterol 20 mg
Symwastatyna zawarta w preparacie Simvasterol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych, długoterminowych badaniach klinicznych, takich jak HPS (n=20 536) i 4S (n=4 444). W badaniu HPS stosowanie dawki 40 mg/dobę przez średnio 5 lat nie różniło się istotnie pod względem działań niepożądanych w porównaniu z placebo, z częstością miopatii poniżej 0,1% oraz podwyższeniem aminotransferaz (>3× ULN) u 0,21% pacjentów. Wysoka dawka 80 mg/dobę wiązała się z istotnie wyższym ryzykiem miopatii (1,0% vs 0,02% przy 20 mg/dobę). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży z heterozygotyczną hipercholesterolemią był podobny do placebo, jednak długoterminowy wpływ na rozwój fizyczny i płciowy pozostaje nieznany.
aminotransferazy, anafilaksja, działanie niepożądane, eozynofilia, fotowrażliwość, ginekomastia, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, immunozależna miopatia martwicza, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miopatia, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, symwastatyna, zaburzenia funkcji poznawcze, zapalenie naczyń, zapalenie stawów, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół toczniopodobny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvastatin Teva Pharmaceuticals Polska 10 mg
Analiza profilu bezpieczeństwa atorwastatyny (Atorvox) opiera się na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów leczonych średnio przez 53 tygodnie. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% w grupie atorwastatyny versus 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były infekcje górnych dróg oddechowych, bóle mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz podwyższenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK). Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie CK (>3x GGN) u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości >10x GGN. Działania niepożądane obejmowały także rzadkie przypadki miopatii, rabdomiolizy, reakcji alergicznych, zaburzeń neurologicznych i skórnych, a także metaboliczne, takie jak hiperglikemia i hipoglikemia. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży (10-17 lat) był zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
aminotransferaza, anafilaksja, anoreksja, atorwastatyna, badanie czynności wątroby, ból stawu, cholestaza, działanie niepożądane, ginekomastia, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zylena 10 mg
Lek Zylena zawiera olanzapinę w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej i charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1%) obejmują zaburzenia metaboliczne, takie jak istotny klinicznie przyrost masy ciała (do 64,4% pacjentów po 48 tygodniach terapii z przyrostem ≥7%), hiperlipidemia (wzrost cholesterolu całkowitego ≥6,2 mmol/L i triglicerydów ≥2,26 mmol/L) oraz hiperglikemia (stężenie glukozy ≥7 mmol/L). Ponadto występują objawy ze strony układu nerwowego (senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, dyskineza), hematologiczne (eozynofilia, leukopenia, neutropenia, trombocytopenia), kardiologiczne (bradykardia, wydłużenie QTc, rzadko częstoskurcz komorowy i nagła śmierć), a także zaburzenia wątroby (przejściowe zwiększenie aminotransferaz, zapalenie wątroby) i reakcje skórne (wysypka, DRESS). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rozwoju cukrzycy, w tym powikłań takich jak kwasica ketonowa i śpiączka, oraz na możliwość wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN).
akatyzja, aminotransferazy wątrobowe, BMI, bradykardia, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, częstoskurcz komorowy, dyskineza, dyslipidemia, dystonia, działanie przeciwcholinergiczne, eozynofilia, GGTP, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kinaza kreatynowa, kwasica ketonowa, leukopenia, migotanie komór, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, parkinsonizm, późna dyskineza, priapizm, przyrost masy ciała, rabdomioliza, senność, triglicerydy, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia glikemii, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tegretol CR 400 400 mg
Karbamazepina, substancja czynna leku Tegretol CR 400, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się działania ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ataksja, zawroty głowy, senność, podwójne widzenie oraz bóle głowy. W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić także nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne skórne. Zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia (bardzo często), trombocytopenia i eozynofilia (często), stanowią poważne ryzyko, a rzadko obserwuje się agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną czy pancytopenię. Hiponatremia i zmniejszona osmolarność krwi, wynikające z efektu podobnego do działania ADH, mogą prowadzić do zatrucia wodnego z objawami neurologicznymi. Wśród działań niepożądanych skóry wymienia się pokrzywkę, alergiczne zapalenie skóry oraz bardzo rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny odczyn skórny, aplazja czerwonokrwinkowa, ataksja, ból głowy, chłoniak rzekomy, choreoatetoza, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, hiponatremia, hirsutyzm, jałowe zapalenie opon mózgowych, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, karbamazepina, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość wielonarządowa, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osmolarność krwi, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona krostkowica, pancytopenia, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, retykulocytoza, rogowacenie liszajowate, ruchy mimowolne, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, Tegretol CR, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, uspokojenie polekowe, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia pigmentacji skóry, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrucie wodne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dasatinib Krka
Dazatynib, będący substratem i inhibitorem CYP3A4, wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z silnymi inhibitorami (np. ketokonazol, erytromycyna) oraz induktorami CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina), które mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać ekspozycję na lek. Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów H2, inhibitorów pompy protonowej oraz preparatów zawierających wodorotlenek glinu/magnezu może obniżać biodostępność dazatynibu, dlatego zaleca się unikanie ich stosowania lub zachowanie odstępu czasowego minimum 2 godzin. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę początkową można stosować zgodnie z zaleceniami, jednak z zachowaniem ostrożności. Monitorowanie morfologii krwi (CBC) jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszych miesiącach terapii, ze względu na ryzyko niedokrwistości, neutropenii i małopłytkowości, które występują częściej u pacjentów z zaawansowaną fazą CML lub Ph+ ALL. Zahamowanie czynności szpiku jest zwykle odwracalne po modyfikacji dawki lub przerwaniu leczenia.
antagonista receptora H2, chromosom Philadelphia, cytochrom P450, ginekomastia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, krwawienie śródczaszkowe, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, małopłytkowość, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi z rozmazem, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obrzęk płuc, opóźnienie wzrostu, opóźnienie zrastania nasad kości, osteopenia, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, reaktywacja zapalenia wątroby, retencja płynów, tętnicze nadciśnienie płucne, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Androstatin
Produkt leczniczy Androstatin zawierający finasteryd w dawce 1 mg wymaga szczególnej uwagi podczas przepisywania, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania. Finasteryd wpływa na stężenie swoistego antygenu gruczołu krokowego (PSA), obniżając je średnio z 0,7 ng/ml do 0,5 ng/ml po 12 miesiącach terapii, co wymaga podwojenia wartości PSA przy interpretacji wyników. Istotne jest również monitorowanie pacjentów pod kątem objawów raka piersi u mężczyzn, takich jak guzki, bolesność, powiększenie gruczołów sutkowych czy wyciek z brodawki, a także obserwacja stanu psychicznego z uwagi na ryzyko zaburzeń nastroju, depresji i myśli samobójczych. W przypadku wystąpienia objawów psychiatrycznych należy przerwać leczenie i skierować pacjenta do specjalisty.
farmakokinetyka finasterydu, finasteryd, ginekomastia, guzek, laktoza jednowodna, mastalgia, myśli samobójcze, nastrój depresyjny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, rak piersi u mężczyzn, swoisty antygen gruczołu krokowego, wydzielina z brodawki sutkowej, zaburzenia płodności, zaburzenie nastroju, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Propecia 1 mg
Finasteryd w dawce 1 mg (Propecia) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęściej obserwowane są zaburzenia funkcji seksualnych, takie jak obniżone libido, zaburzenia erekcji i ejakulacji, występujące u około 3,8% pacjentów w pierwszym roku terapii (w porównaniu do 2,1% w grupie placebo). Częstość tych działań zmniejsza się do 0,6% w kolejnych czterech latach leczenia. Inne działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje nadwrażliwości (wysypka, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój, myśli samobójcze), kołatanie serca, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy ze strony układu rozrodczego, takie jak tkliwość gruczołów sutkowych, ból jąder czy potencjalna niepłodność. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość utrzymywania się zaburzeń seksualnych po zakończeniu terapii oraz rzadkie, ale poważne ryzyko rozwoju raka piersi u mężczyzn.
ból jąder, depresja, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, hepatotoksyczność, kołatanie serca, myśli samobójcze, niepłodność, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie gruczołów sutkowych, profil bezpieczeństwa, Propecia, rak piersi u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, wydzielina z brodawek, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Darunavir Glenmark 800 mg
Darunavir Glenmark, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 400 mg i 800 mg, jest stosowany w terapii HIV, często w połączeniu z rytonawirem (600/100 mg dwa razy na dobę lub 800/100 mg raz na dobę). W badaniach klinicznych u 51,3% z 2613 pacjentów wcześniej leczonych zaobserwowano co najmniej jedno działanie niepożądane podczas średniego czasu terapii wynoszącego 95,3 tygodni. Profil bezpieczeństwa u pacjentów wcześniej nieleczonych był podobny, z wyjątkiem częstszych, łagodnych nudności. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka (≥1/10), nudności, wysypka, ból głowy i wymioty (≥1/100 do <1/10). Długoterminowa terapia (średnio 162,5 tygodni) nie wykazała nowych zagrożeń bezpieczeństwa. Ciężkie działania niepożądane obejmują ostrą niewydolność nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej, małopłytkowość, martwicę kości, zapalenie wątroby oraz gorączkę.
aftowe zapalenie jamy ustnej, białkomocz, bradykardia zatokowa, cytolityczne zapalenie wątroby, darunawir z rytonawirem, dławica piersiowa, ginekomastia, hipercholesterolemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, kamica nerkowa, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, stłuszczenie wątroby, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zapalnej reaktywacji immunologicznej - Leksykon chorób i schorzeń
Ginekomastia – Objawy
Ginekomastia to łagodny rozrost tkanki gruczołowej piersi u mężczyzn, wynikający z zaburzenia równowagi hormonalnej między estrogenem a testosteronem. Objawia się powiększeniem tkanki piersiowej, najczęściej jako guzek o konsystencji gumiasto-elastycznej pod brodawką sutkową, który może być bolesny i tkliwy. Ginekomastia może występować jednostronnie lub obustronnie, a jej nasilenie klasyfikuje się w czterostopniowej skali od stopnia I (łagodny) do stopnia IV (nasilony). Rozwija się w trzech stadiach: rozwijającym (do 4 miesięcy), pośrednim (do roku) oraz włóknistym, w którym regresja bez leczenia jest mało prawdopodobna. Występuje najczęściej u noworodków (ustępuje zwykle w 2-3 tygodnie), w okresie dojrzewania (dotyka 50-60% chłopców, ustępuje w 6 miesięcy do 2 lat) oraz u mężczyzn powyżej 50 roku życia (24-65% przypadków), gdzie często jest związana z obniżonym poziomem testosteronu i otyłością. Ginekomastia może być wywołana także przez leki (np. spironolakton, steroidy anaboliczne) oraz choroby przewlekłe (np. marskość wątroby, hipogonadyzm, nowotwory). Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie fizykalne, oznaczenia hormonalne i badania obrazowe, a w podejrzeniu nowotworu – biopsję.
badanie fizykalne, bolesność piersi, ginekomastia, ginekomastia noworodkowa, ginekomastia w okresie dojrzewania, hipogonadyzm, lek przeciwgrzybiczny, lipomastia, makromastia, mammografia, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, powiększenie tkanki piersiowej, powiększenie węzłów chłonnych, pseudoginekomastia, rak piersi u mężczyzn, rozrost tkanki gruczołowej, spironolakton, steroid anaboliczny, tkanka gruczołowa, tkanka tłuszczowa, tkliwość piersi, USG piersi, wyciek z brodawki sutkowej, zaburzenie równowagi hormonalnej, zespół Klinefeltera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Omeprazole Sandoz 40 mg
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej dostępny w formie proszku do infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie terapii. Najczęstsze objawy (1-10%) to bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, nudności i wymioty. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie reakcje skórne (SCARs), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, DRESS oraz AGEP, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Istotne są również zaburzenia elektrolitowe, zwłaszcza hipomagnezemia z możliwą hipokalcemią i hipokaliemią, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Rzadkie, ale klinicznie istotne są zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza i pancytopenia, co uzasadnia okresową kontrolę morfologii krwi podczas długotrwałej terapii.
agranulocytoza, agresja, bezsenność, ból głowy, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, depresja, drożdżyca przewodu pokarmowego, encefalopatia, fotowrażliwość, ginekomastia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor pompy protonowej, leukopenia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omeprazol, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, pobudzenie, polip dna żołądka, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie skóry, zapalenie wątroby z żółtaczką, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie kości biodrowej - Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność męska – Objawy
Niepłodność męska, odpowiadająca za 40-50% przypadków niepłodności par, definiowana jest jako brak ciąży po roku regularnych, niezabezpieczonych stosunków płciowych. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia funkcji seksualnych (zaburzenia erekcji, obniżone libido, zaburzenia ejakulacji), ból i obrzęk jąder, ginekomastię oraz zmniejszoną ilość włosów na ciele, co może wskazywać na zaburzenia hormonalne lub genetyczne. Parametry nasienia istotne diagnostycznie to: objętość 1,5-5 ml, koncentracja plemników ≥15 mln/ml, całkowita liczba plemników ≥39 mln, ruchliwość ≥40% oraz morfologia ≥4%. Zaburzenia hormonalne, takie jak hipogonadyzm z niskim testosteronem i podwyższonym FSH/LH, zespoły genetyczne (Klinefeltera, Kallmanna) oraz żylaki powrózka nasiennego (obecne u 35-40% pacjentów z niepłodnością) są częstymi przyczynami. Problemy ejakulacyjne, w tym wytrysk wsteczny, anejakulacja, przedwczesny i opóźniony wytrysk, wymagają specjalistycznej diagnostyki ze względu na ich złożoną etiologię (neurologiczną, hormonalną, anatomiczną, psychologiczną).
anejakulacja, astenozoospermia, azoospermia, biopsja jądra, czynnik męski, fragmentacja DNA plemników, ginekomastia, hipogonadyzm, hormon folikulotropowy, ICSI, niepłodność idiopatyczna, niepłodność męska, niepłodność pierwotna, niepłodność wtórna, obniżone libido, oligozoospermia, opóźniony wytrysk, przeciwciała przeciwplemnikowe, przedwczesny wytrysk, seminogram, stres oksydacyjny, teratozoospermia, testosteron, wytrysk wsteczny, zaburzenie erekcji, zapłodnienie in vitro, zespół Kallmanna, zespół Klinefeltera, żylaki powrózka nasiennego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symkinet MR 10 mg
Symkinet MR, zawierający chlorowodorek metylofenidatu w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, zidentyfikowanych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu leku do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z uwzględnieniem różnic między grupami wiekowymi. Najczęstsze działania obejmują zmniejszenie łaknienia (bardzo często), bezsenność i nerwowość (bardzo często), ból głowy (bardzo często), a także zaburzenia rytmu serca i nadciśnienie tętnicze (często). U dzieci długotrwałe stosowanie może prowadzić do opóźnienia wzrostu i umiarkowanego zmniejszenia masy ciała, natomiast u dorosłych częściej obserwuje się zaburzenia snu i objawy wegetatywne. Rzadkie, ale poważne działania obejmują incydenty naczyniowo-mózgowe, nagłą śmierć sercową oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję.
akatyzja, bezsenność, bradykardia, chlorowodorek metylofenidatu, drgawki, ginekomastia, incydent naczyniowo-mózgowy, jadłowstręt, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, mania, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła śmierć sercowa, nastrój depresyjny, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pancytopenia, plamica małopłytkowa, podwójne widzenie, pokrzywka, priapizm, psychostymulant, reakcja anafilaktyczna, ruchy choreoatetotyczne, rumień, skurcz dodatkowy komór, śpiączka wątrobowa, szczękościsk, sztywność mięśni, tachykardia, urojenie, wysypka polekowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie rytmu serca, zapalenie jamy nosowej i gardła, zapalenie naczyń, zapalenie tętnic mózgowych, zapalenie żołądka i jelit, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calipra 80 mg
Atorwastatyna, substancja czynna Calipra 80 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów, z czego 8755 otrzymywało atorwastatynę, a 7311 placebo. Średni czas terapii wynosił 53 tygodnie, a odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wyniósł 5,2% dla atorwastatyny. Najczęściej obserwowanymi zaburzeniami były przemijające, mało nasilone podwyższenia aktywności aminotransferaz (klinicznie istotne u 0,8% pacjentów, przekraczające 3-krotność GGN) oraz wzrost aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotności GGN u 2,5% pacjentów, z 0,4% przypadków przekraczających 10-krotność GGN. Profil działań niepożądanych u pacjentów pediatrycznych (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, z najczęstszymi działaniami niepożądanymi w postaci zakażeń, bez istotnego wpływu na rozwój i dojrzewanie płciowe. Istotnym ryzykiem jest zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak glikemia na czczo ≥ 5,6 mmol/L, BMI > 30 kg/m², podwyższone trójglicerydy czy nadciśnienie tętnicze.
aminotransferazy, anafilaksja, atorwastatyna, cholestaza, cukrzyca, ginekomastia, glukoza we krwi, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toczeń układowy, toksyczna nekroliza naskórka, trójglicerydy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enalapril Vitabalans 20 mg
Enalapril Vitabalans w dawce 20 mg, stosowany jako inhibitor ACE, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do najczęściej obserwowanych należą: nieostre widzenie (≥ 1/10), suchy kaszel (≥ 1/10), zawroty głowy (≥ 1/10), osłabienie (≥ 1/10), nudności (≥ 1/10), bóle głowy (≥ 1/100), duszność (≥ 1/100), bóle w klatce piersiowej i zaburzenia rytmu serca (≥ 1/100), a także hiperkaliemia i podwyższenie stężenia kreatyniny w surowicy (≥ 1/100). Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, pancytopenia, oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka. Wśród działań niepożądanych wymagających szczególnej uwagi znajdują się obrzęk naczynioruchowy z ryzykiem obturacji dróg oddechowych, hipotensja, zwłaszcza ortostatyczna, oraz zaburzenia funkcji nerek, które mogą wymagać modyfikacji terapii lub odstawienia leku.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, białkomocz, choroba autoimmunologiczna, depresja szpiku kostnego, dusznica bolesna, enalaprylu maleinian, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, incydent naczyniowo-mózgowy, kołatanie serca, leukocytoza, limfadenopatia, martwica wątroby, naciek w płucach, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność jelit, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachykardia, toksyczna martwica naskórka, trombocytopenia, wrzód trawienny, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diphereline SR 3,75 3,75 mg
Diphereline SR 3,75 zawiera 3,75 mg tryptoreliny octanu i jest stosowany głównie u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem gruczołu krokowego zależnym od hormonów. Lek podawany jest w formie zawiesiny o przedłużonym uwalnianiu do wstrzykiwań. Działania niepożądane występują u ponad 90% pacjentów, co utrudnia jednoznaczne przypisanie ich do leku, zwłaszcza że pacjenci są często w starszym wieku i mają choroby współistniejące. Najczęstsze objawy to uderzenia gorąca i spadek libido, będące efektem farmakologicznym obniżenia stężenia testosteronu, podobne do efektów kastracji chirurgicznej lub innych agonistów GnRH. Rzadziej obserwuje się reakcje immuno-alergiczne oraz odczyny w miejscu podania (występujące u <5% pacjentów).
agonista GnRH, aminotransferaza alaninowa, atrofia jąder, brak wytrysku, dna moczanowa, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, gruczolak przysadki, hiperlipidemia, jadłowstręt, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, rak gruczołu krokowego zależny od hormonów, reakcja anafilaktyczna, szum w uszach, trombocytoza, tryptorelin octan, udar przysadki, uderzenia gorąca, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku, zapalenie kości i stawów, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atorvagen 20 mg
Atorvagen, zawierający atorwastatynę wapniową trójwodną, wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, klasyfikowane od bardzo rzadkich (<1/10 000) do częstych (1-10%). Najczęściej obserwuje się podwyższenie aktywności aminotransferaz (>3x ULN u 0,8% pacjentów) oraz kinazy kreatynowej (>3x ULN u 2,5%, >10x ULN u 0,4%), co jest odwracalne i zależne od dawki. Do częstych działań należą m.in. zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, ból głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. Rzadziej występują małopłytkowość, neuropatia obwodowa, zapalenie wątroby, miopatia, rabdomioliza, a bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) i anafilaksja. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rabdomiolizy i niewydolności wątroby, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne.
aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna wapniowa trójwodna, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, miastenia, miastenia oczna, miopatia, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skala Tannera, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to złożony preparat hipotensyjny zawierający amlodypinę (do 10 mg), walsartan (do 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (do 25 mg). Bezpieczeństwo terapii potwierdzono w 8-tygodniowym badaniu klinicznym na 2271 pacjentach, z czego 582 otrzymywało terapię trójskładnikową. Najczęstsze działania niepożądane o częstości ≥1/100 obejmowały hipokaliemię, hipomagnezemię, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niestrawność, obrzęk kostek, częstomocz, zmęczenie, obrzęk oraz zwiększenie stężenia lipidów. Działania niepożądane miały przeważnie łagodny i przemijający charakter, a przerwanie leczenia było rzadkie (0,7% z powodu zawrotów głowy i niedociśnienia). Walsartan łagodził hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu, a zmiany w badaniach laboratoryjnych były zgodne z farmakologicznym profilem składników.
agranulocytoza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra zamykającego się kąta, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, preparat hipotensyjny, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawał mięśnia sercowego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torvalipin 40 mg
Atorwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla statyn, potwierdzony badaniami klinicznymi i nadzorem farmakoterapeutycznym. W badaniu obejmującym 16 066 pacjentów leczonych przez średnio 53 tygodnie, 5,2% przerwało terapię z powodu działań niepożądanych (vs. 4,0% placebo). Najczęstsze objawy to łagodne, przemijające podwyższenie aktywności aminotransferaz (0,8% z >3x ULN) oraz kinazy kreatynowej (2,5% z >3x ULN, 0,4% z >10x ULN). Do istotnych klinicznie należą zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, od mialgii po rzadką rabdomiolizę i immunozależną miopatię martwiczą. Ponadto obserwuje się hiperglikemię (często), hipoglikemię i zmiany masy ciała (niezbyt często), a także reakcje skórne od łagodnych (pokrzywka, świąd) po ciężkie, zagrażające życiu (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka). Profil bezpieczeństwa u dzieci (10-17 lat) jest zbliżony do dorosłych, bez wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe.
anafilaksja, atorwastatyna, bezsenność, cholestaza, cukrzyca, dyspepsja, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia gravis, miastenia oka, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, szum uszny, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atoris 80 mg
Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów oraz doświadczeniach postmarketingowych. W badaniach tych 5,2% pacjentów leczonych atorwastatyną przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotnej normy u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości przekraczające 10-krotność normy. Działania niepożądane obejmują również rzadkie, ale poważne stany, takie jak rabdomioliza, miopatia immunozależna, reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona).
aktywność CK, aminotransferaza, anafilaksja, atorwastatyna, badanie kliniczne, cholestaza, cukrzyca typu 2, defekacja, dyspepsja, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, leukocyturia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, miastenia, miopatia, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, parametr laboratoryjny, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, profil bezpieczeństwa, rabdomioliza, reakcja alergiczna, śródmiąższowa choroba płuc, tendinopatia, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie mięśni, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny