Działania niepożądane
Atoris 80 mg

Atorwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów oraz doświadczeniach postmarketingowych. W badaniach tych 5,2% pacjentów leczonych atorwastatyną przerwało terapię z powodu działań niepożądanych, w porównaniu do 4,0% w grupie placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, reakcje alergiczne, hiperglikemia, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Istotne klinicznie podwyższenie aminotransferaz (>3x GGN) wystąpiło u 0,8% pacjentów, a zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) powyżej 3-krotnej normy u 2,5%, z czego 0,4% miało wartości przekraczające 10-krotność normy. Działania niepożądane obejmują również rzadkie, ale poważne stany, takie jak rabdomioliza, miopatia immunozależna, reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona).

Działania niepożądane atorwastatyny (Atoris): analiza kliniczna

Atorwastatyna (produkt leczniczy Atoris) jest inhibitorem reduktazy HMG-CoA stosowanym w terapii zaburzeń lipidowych. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości występowania. Poniższa analiza przedstawia szczegółowy profil bezpieczeństwa leku na podstawie danych klinicznych oraz doświadczeń postmarketingowych.1

Częstotliwość występowania działań niepożądanych

W badaniach klinicznych obejmujących 16 066 pacjentów (8 755 otrzymujących atorwastatynę i 7 311 otrzymujących placebo), ze średnim okresem leczenia wynoszącym 53 tygodnie, 5,2% pacjentów w grupie leczonej atorwastatyną w porównaniu do 4,0% w grupie placebo przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych.2

Częstość występowania działań niepożądanych sklasyfikowano według następujących kategorii:<sup data-drug="Atoris" data-section="Działania niepożądane" title="Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: często (≥1/100, <1/10); niezbyt często (≥1/1 000, <1/100); rzadko (≥1/10 000, <1/1 000); bardzo rzadko (3

  • Często: ≥1/100 do <1/10 pacjentów
  • Niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100 pacjentów
  • Rzadko: ≥1/10 000 do <1/1 000 pacjentów
  • Bardzo rzadko: <1/10 000 pacjentów
  • Nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Zaburzenia parametrów laboratoryjnych

Istotnym aspektem bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny jest monitorowanie parametrów laboratoryjnych. W trakcie terapii obserwowano zwiększenie stężenia aminotransferaz w surowicy, które zwykle miało charakter łagodny i przemijający, niewymagający przerwania leczenia. Istotne klinicznie (>3 razy powyżej górnej granicy normy – GGN) zwiększenie stężenia aminotransferaz wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Zmiany te były zależne od wielkości dawki i odwracalne u wszystkich pacjentów.3 razy GGN) zwiększenie stężenia aminotransferaz w surowicy wystąpiło u 0,8% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Było ono zależne od wielkości dawki leku i odwracalne u wszystkich pacjentów.”>4

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy przekraczające 3-krotnie górną granicę normy zanotowano u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatynę, co jest zgodne z profilem innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zwiększenie aktywności CK powyżej 10-krotnej wartości górnej granicy normy wystąpiło u 0,4% pacjentów otrzymujących atorwastatynę.5

Szczegółowy profil działań niepożądanych atorwastatyny

Poniższa tabela przedstawia pełny profil działań niepożądanych atorwastatyny z uwzględnieniem częstości występowania oraz opisu klinicznego. Dane te opracowano na podstawie wyników badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu.6

Klasyfikacja układowa Działanie niepożądane Częstość występowania Opis kliniczny
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie błony śluzowej nosa i gardła Często Objawy przypominające przeziębienie, manifestujące się jako ból gardła, niedrożność nosa, katar
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość Rzadko Zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej normy, mogące potencjalnie zwiększać ryzyko krwawień
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne Często Różnorodne manifestacje nadwrażliwości, w tym wysypka, świąd
Anafilaksja Bardzo rzadko Poważna, zagrażająca życiu reakcja alergiczna wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia Często Podwyższony poziom glukozy we krwi, potencjalnie przyczyniający się do rozwoju cukrzycy
Hipoglikemia Niezbyt często Obniżony poziom glukozy we krwi mogący powodować objawy takie jak drżenie, pocenie się, dezorientacja
Zwiększenie masy ciała, jadłowstręt Niezbyt często Zmiany masy ciała, zaburzenia apetytu
Zaburzenia psychiczne Koszmary senne Niezbyt często Nieprzyjemne, intensywne marzenia senne powodujące zaburzenia snu
Bezsenność Niezbyt często Trudności z zasypianiem lub utrzymaniem ciągłości snu
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Często Zlokalizowany lub rozlany ból głowy o różnym nasileniu
Zawroty głowy Niezbyt często Uczucie wirowania lub niestabilności
Parestezje Niezbyt często Nieprawidłowe odczucia, takie jak mrowienie, drętwienie, pieczenie
Niedoczulica Niezbyt często Zmniejszona wrażliwość na dotyk lub inne bodźce
Neuropatia obwodowa Rzadko Zaburzenie funkcjonowania nerwów obwodowych powodujące osłabienie, drętwienie i ból
Miastenia Częstość nieznana Osłabienie mięśni, często nasilające się w trakcie wysiłku i ustępujące po odpoczynku
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Niezbyt często Zmniejszona ostrość widzenia, zamazany obraz
Zaburzenia widzenia Rzadko Inne zaburzenia percepcji wzrokowej
Miastenia oczna Częstość nieznana Osłabienie mięśni gałek ocznych, mogące objawiać się podwójnym widzeniem, opadaniem powiek
Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne Niezbyt często Odczuwanie dźwięków w uchu przy braku bodźca zewnętrznego
Utrata słuchu Bardzo rzadko Zmniejszenie ostrości słuchu lub całkowita utrata słuchu
Zaburzenia układu oddechowego Ból gardła i krtani Często Dyskomfort w obrębie gardła i krtani mogący utrudniać połykanie i mówienie
Krwawienie z nosa Często Krwotok z błony śluzowej nosa, o różnym nasileniu
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Często Rzadkie oddawanie stolca, trudności w defekacji
Wzdęcia z oddawaniem wiatrów Często Nadmierne gromadzenie gazów w przewodzie pokarmowym
Dyspepsja, nudności, biegunka Często Zaburzenia trawienia, uczucie mdłości, zwiększona częstość i płynność wypróżnień
Wymioty, ból w nadbrzuszu i podbrzuszu, odbijanie się Niezbyt często Dyskomfort w obrębie brzucha, wyrzucanie treści żołądkowej
Zapalenie trzustki Niezbyt często Stan zapalny trzustki, często objawiający się silnym bólem brzucha promieniującym do pleców
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątroby Niezbyt często Stan zapalny wątroby mogący objawiać się zmęczeniem, bólem brzucha, żółtaczką
Cholestaza Rzadko Zaburzenie przepływu żółci, objawiające się żółtaczką, świądem, odbarwieniem stolca
Niewydolność wątroby Bardzo rzadko Poważne uszkodzenie wątroby prowadzące do upośledzenia jej funkcji, stan zagrożenia życia
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pokrzywka, wysypka skórna, świąd, łysienie Niezbyt często Zmiany skórne o różnym charakterze i nasileniu, utrata włosów
Obrzęk naczynioruchowy Rzadko Obrzęk tkanki podskórnej i podśluzówkowej, często w obrębie twarzy, mogący zagrażać życiu
Pęcherzowe zapalenie skóry Rzadko Grupa chorób skóry charakteryzujących się tworzeniem pęcherzy, w tym rumień wielopostaciowy
Zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka Rzadko Ciężkie, zagrażające życiu reakcje skórne charakteryzujące się złuszczaniem naskórka i tworzeniem pęcherzy
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle mięśni, bóle stawów, bóle kończyn, kurcze mięśni, obrzęk stawów, ból pleców Często Różne manifestacje dyskomfortu w obrębie układu mięśniowo-szkieletowego
Ból szyi, zmęczenie mięśni Niezbyt często Dyskomfort w obrębie szyi, uczucie osłabienia mięśni
Miopatia, zapalenie mięśni, rabdomioliza Rzadko Schorzenia mięśni o różnym charakterze i nasileniu, rabdomioliza – rozpad mięśni prążkowanych mogący prowadzić do niewydolności nerek
Zerwanie mięśnia, tendinopatia, zerwanie ścięgna Rzadko Uszkodzenia strukturalne mięśni i ścięgien o charakterze mechanicznym
Zespół toczniopodobny Bardzo rzadko Zespół objawów przypominających toczeń rumieniowaty układowy
Immunozależna miopatia martwicza Częstość nieznana Postępujące osłabienie mięśni proksymalnych o podłożu autoimmunologicznym
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Ginekomastia Bardzo rzadko Powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Złe samopoczucie Niezbyt często Ogólne uczucie dyskomfortu
Osłabienie Niezbyt często Zmniejszenie siły fizycznej i odporności na zmęczenie
Ból w klatce piersiowej Niezbyt często Dyskomfort w obrębie klatki piersiowej o różnej etiologii
Obrzęki obwodowe, zmęczenie, gorączka Niezbyt często Gromadzenie płynu w tkankach, zwłaszcza kończyn, przewlekłe uczucie zmęczenia, podwyższona temperatura ciała
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi Często Zaburzenia wartości parametrów laboratoryjnych wskazujące na dysfunkcję wątroby i potencjalne uszkodzenie mięśni
Obecność białych krwinek w moczu Niezbyt często Leukocyturia wskazująca na potencjalny stan zapalny dróg moczowych

Działania niepożądane w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa atorwastatyny w populacji pediatrycznej (dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat) jest generalnie zbliżony do profilu obserwowanego u dorosłych. Najczęściej raportowanymi działaniami niepożądanymi, niezależnie od oceny związku przyczynowego, były zakażenia.7

W badaniu trwającym trzy lata nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu na wzrost i dojrzewanie płciowe na podstawie oceny dojrzewania i rozwoju według skali Tannera oraz pomiarów wzrostu i masy ciała.8

Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera informacje o 520 pacjentach pediatrycznych leczonych atorwastatyną, w tym:<sup data-drug="Atoris" data-section="Działania niepożądane" title="Baza danych bezpieczeństwa klinicznego zawiera dane dotyczące 520 dzieci i młodzieży leczonych atorwastatyną, spośród których 7 pacjentów było w wieku 9

  • 7 pacjentów w wieku <6 lat
  • 121 pacjentów w wieku 6-9 lat
  • 392 pacjentów w wieku 10-17 lat

Na podstawie dostępnych danych częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u pacjentów dorosłych.10

Działania niepożądane związane z grupą inhibitorów HMG-CoA

Oprócz specyficznych dla atorwastatyny działań niepożądanych, należy również zwrócić uwagę na efekty uboczne charakterystyczne dla całej grupy inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Należą do nich:30 kg/m², zwiększone stężenie triglicerydów, nadciśnienie tętnicze w wywiadzie).”>11

  • Zaburzenia funkcji seksualnych – problemy z potencją, zmniejszenie libido
  • Depresja – obniżenie nastroju, utrata zainteresowań, zaburzenia snu i apetytu
  • Śródmiąższowa choroba płuc – rzadkie przypadki, zwłaszcza podczas długotrwałego leczenia, mogące objawiać się dusznością, kaszlem i pogorszeniem tolerancji wysiłku
  • Cukrzyca – ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 zależy od obecności czynników ryzyka, takich jak:
    • Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥5,6 mmol/l
    • BMI >30 kg/m²
    • Zwiększone stężenie triglicerydów
    • Nadciśnienie tętnicze w wywiadzie

Monitorowanie bezpieczeństwa po wprowadzeniu do obrotu

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.12

Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych lub bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.13

Zalecenia kliniczne dotyczące monitorowania bezpieczeństwa

W związku z profilem działań niepożądanych atorwastatyny, zaleca się regularną kontrolę parametrów wątrobowych oraz monitorowanie objawów miopatii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka rozwoju rabdomiolizy, takimi jak zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy czy jednoczesne stosowanie leków mogących wchodzić w interakcje z atorwastatyną.

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności zgłaszania objawów takich jak niewyjaśnione bóle mięśniowe, tkliwość lub osłabienie mięśni, zwłaszcza jeśli towarzyszą im objawy ogólne (gorączka, złe samopoczucie) lub ciemne zabarwienie moczu, które mogą wskazywać na rozwój rabdomiolizy.

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl