LEKsykon substancji czynnych

All-rac-α-tokoferylu octan

Kwas askorbowy (witamina C) jest stosowany w leczeniu niedoboru tej witaminy, spowodowanego długotrwałym nieprawidłowym odżywianiem oraz zaburzeniami przemiany materii. Wspomaga leczenie miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca oraz pełni rolę w profilaktyce tych schorzeń. Preparaty z tą substancją czynna stosuje się także w chorobach związanych ze stresem oksydacyjnym. Witamina C jest niezbędna dla utrzymania prawidłowej funkcji układu immunologicznego i działa jako silny antyoksydant.

Allicyna

Czosnek jest roślinną substancją czynną stosowaną pomocniczo w profilaktyce miażdżycy oraz w łagodzeniu objawów przeziębienia. Ma działanie przeciwzapalne i wspiera układ odpornościowy. Używa się go w celu ochrony naczyń krwionośnych i wspomagania organizmu w walce z infekcjami. Jego stosowanie zaleca się jako uzupełnienie codziennej profilaktyki zdrowotnej.

Allium cepa

Substancje czynne wchodzące w skład preparatu są stosowane wspomagająco w leczeniu stanów nieżytowych górnych dróg oddechowych, takich jak katar wirusowy i alergiczny oraz zapalenie zatok. Mają na celu łagodzenie objawów związanych z katarem i uczuciem zatkanego nosa. Preparat jest pomocny zarówno przy infekcjach wywołanych przez wirusy, jak i przy reakcjach alergicznych. Stosuje się go w celu poprawy komfortu oddychania i zmniejszenia dolegliwości nosa oraz zatok.

Allopurynol

Allopurynol to substancja czynna stosowana w leczeniu hiperurykemii, czyli podwyższonego poziomu kwasu moczowego we krwi, która nie może być kontrolowana dietą. Wykorzystuje się go w terapii dny moczanowej, nefropatii moczanowej oraz zapobieganiu powstawania kamieni moczanowych i nawracającej kamicy nerkowej z kamieniami o mieszanym składzie wapniowo-szczawianym. Lek jest także stosowany u dzieci i młodzieży w przypadkach wtórnej hiperurykemii, chorób nowotworowych oraz zespołu Lescha-Nyhana i innych zaburzeń enzymatycznych. Ponadto pomaga w zmniejszeniu produkcji kwasu moczowego w stanach, w których jego odkładanie się może prowadzić do powikłań klinicznych.

Almotryptan

Almotryptan jest lekiem stosowanym doraźnie w leczeniu bólu głowy związanego z ostrymi napadami migreny, zarówno z aurą, jak i bez aury. Substancja ta należy do grupy tryptanów i działa poprzez selektywne pobudzenie receptorów serotoninowych, co prowadzi do zwężenia rozszerzonych naczyń mózgowych oraz zmniejszenia stanu zapalnego. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których zdiagnozowano migrenę, z wykluczeniem niektórych jej rzadkich postaci, takich jak migrena podstawna, hemiplegiczna czy oftalmoplegiczna. Almotryptan pomaga szybko łagodzić objawy migreny i poprawia komfort życia podczas jej napadów.

Aloes

Związki antranoidowe pochodzące z aloesu i kory kruszyny stosuje się jako środek przeczyszczający. Substancja ta działa poprzez pobudzenie perystaltyki jelit i zmiękczenie mas kałowych. Stosuje się ją w krótkotrwałym leczeniu sporadycznych zaparć. Preparat jest wskazany u osób potrzebujących szybkiego i skutecznego działania przeczyszczającego.

Aloes drzewiasty

Aloes drzewiasty wykazuje działanie wspomagające w infekcjach górnych dróg oddechowych o podłożu bakteryjnym i wirusowym. Stosuje się go również pomocniczo w nawracających zakażeniach oraz stanach obniżonej odporności. Substancja jest dedykowana dla dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 5 roku życia. Może być stosowana po konsultacji z lekarzem w celu poprawy odporności organizmu.

Alona

Substancja czynna zawiera hydroksyantrachinony pozyskiwane z Aloe ferox, które stosuje się tradycyjnie w zaburzeniach trawienia takich jak wzdęcia, uczucie pełności czy odbijania, często będących skutkiem zaburzeń wydzielania żółci. Jest również używana w lekkich skurczowych dolegliwościach żołądkowo-jelitowych oraz do regulacji częstotliwości wypróżnień w przypadku sporadycznych zaparć związanych ze zmianą diety lub miejsca pobytu. Działa przede wszystkim jako środek wspomagający trawienie oraz ułatwiający perystaltykę jelit. Przyjmowanie tej substancji zalecane jest w przypadku łagodnych, niepowtarzalnych problemów trawiennych i zaparć.

Alprazolam

Alprazolam jest substancją czynną stosowaną w krótkotrwałym leczeniu objawowym stanów lękowych u osób dorosłych. Wskazany jest zwłaszcza w ciężkich zaburzeniach, gdzie objawy są nasilone i utrudniają prawidłowe funkcjonowanie pacjenta. Działa poprzez wpływ na układ nerwowy, przynosząc efekt uspokajający i przeciwlękowy. Alprazolam jest wykorzystywany wyłącznie w przypadkach, gdy objawy są bardzo uciążliwe.

Alprostadyl

Alprostadyl jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu wrodzonych wad serca u noworodków, gdzie konieczne jest utrzymanie drożności przewodu tętniczego przed zabiegiem kardiochirurgicznym. Wykorzystuje się go również u pacjentów z zaawansowaną chorobą zarostową tętnic obwodowych, którzy nie mogą przejść rewaskularyzacji lub u których ta metoda okazała się nieskuteczna. Działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, co poprawia przepływ krwi i umożliwia utrzymanie funkcji krążenia. Lek podaje się w formie infuzji lub iniekcji, dostosowanej do potrzeb klinicznych pacjenta.

Alteplaza

Alteplaza jest substancją czynną stosowaną w leczeniu trombolitycznym świeżego zawału mięśnia sercowego oraz ostrej masywnej zatorowości płucnej z niestabilnością hemodynamiczną. Ponadto używa się jej w terapii ostrego udaru niedokrwiennego, pod warunkiem rozpoczęcia leczenia w ciągu 4,5 godziny od wystąpienia objawów i wykluczenia krwawienia śródczaszkowego. Alteplaza działa poprzez rozpuszczanie skrzeplin, co przyczynia się do przywrócenia przepływu krwi w naczyniach. Jej skuteczność jest większa, gdy leczenie zostanie rozpoczęte jak najszybciej po wystąpieniu objawów.

Alweryna

Cytrynian alweryny jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu stanów skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych, moczowych i macicy. Używany jest w terapii zespołu jelita drażliwego, bolesnej uchyłkowatości jelita grubego oraz bolesnego miesiączkowania. Ze względu na brak działania atropinowego, może być bezpiecznie stosowany u pacjentów z jaskrą lub przerostem gruczołu krokowego. Działa przeciwskurczowo, łagodząc dolegliwości związane ze skurczami mięśni gładkich.

Alweryna cytrynian

Alweryna cytrynian jest substancją stosowaną do łagodzenia skurczów mięśni gładkich. Wskazana jest w leczeniu zespołu jelita drażliwego, bolesnej choroby uchyłkowej jelita grubego oraz pierwotnego bolesnego miesiączkowania. Działa rozkurczowo, co pomaga zmniejszyć ból i dyskomfort związany ze skurczami. Preparat jest polecany w stanach, gdzie występują napięcia mięśni gładkich przewodu pokarmowego i narządów miednicy mniejszej.

Amantadyna

Amantadyna jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołów parkinsonowskich, gdzie pomaga łagodzić objawy takie jak sztywność, drżenie czy akinezja. Ponadto wykorzystuje się ją w terapii pozapiramidowych działań niepożądanych neuroleptyków, w tym dyskinez i parkinsonizmu. Amantadyna może być również stosowana w leczeniu zakażeń wirusem grypy typu A oraz w terapii zaburzeń świadomości i stanu czuwania o różnej etiologii. Preparaty zawierające amantadynę dostępne są w różnych postaciach farmaceutycznych, co pozwala na dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjentów.

Amara

Substancja czynna zawarta w preparacie to nalewki ziołowe, w tym wyciągi z kozłka lekarskiego (Valerianae), mięty pieprzowej (Menthae piperitae), dziurawca zwyczajnego (Hyperici) oraz innych ziół gorzkich. Stosuje się ją tradycyjnie w zaburzeniach trawienia, braku łaknienia oraz niestrawności. Działa wspomagająco na układ pokarmowy, łagodząc dolegliwości ze strony żołądka i jelit. Preparat wykorzystuje się w celu poprawy apetytu i ułatwienia procesu trawienia.

Ambazon

Ambazon jest stosowany pomocniczo w leczeniu ostrych zakażeń jamy ustnej i gardła, takich jak zapalenie migdałków, dziąseł czy jamy ustnej. Substancja ta działa miejscowo, pomagając zwalczać infekcje bakteryjne w obrębie gardła i ust. Używa się jej również po zabiegach stomatologicznych, na przykład po usunięciu migdałków lub ekstrakcji zębów. Ambazon przyczynia się do łagodzenia objawów i wspomaga proces gojenia w miejscach zakażenia.

Ambenonium

Ambenonii chloridum jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu objawowym miastenii. Miastenia to choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem mięśni szkieletowych. Działanie tej substancji polega na poprawie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co prowadzi do zwiększenia siły mięśniowej. Preparat jest stosowany w celu złagodzenia objawów związanych z zaburzeniami mięśniowymi.

Ambrisentan

Ambrisentan jest lekiem stosowanym w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego, w szczególności u pacjentów z klasą czynnościową II i III według WHO. Działa poprzez blokowanie receptorów endoteliny, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i zmniejszenia ciśnienia w tętnicach płucnych. Jest skuteczny zarówno w formie idiopatycznego nadciśnienia tętniczego, jak i w przypadku powiązanym z chorobami tkanki łącznej lub wadami wrodzonymi serca. Lek może być stosowany u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży powyżej 8 roku życia.

Ambroksol

Ambroksol chlorowodorek jest substancją mukolityczną stosowaną w leczeniu ostrych i przewlekłych chorób dróg oddechowych z zaburzeniami wydzielania i transportu śluzu. Pomaga rozrzedzić wydzielinę oskrzelową, ułatwiając jej odkrztuszanie i poprawiając drożność dróg oddechowych. Preparaty z tą substancją są stosowane m.in. w zapaleniu oskrzeli, astmie oskrzelowej oraz mukowiscydozie. Można ją podawać zarówno dzieciom powyżej 1. roku życia, młodzieży, jak i dorosłym, także w formie doustnej, do inhalacji lub w postaci tabletek.

Ambrysentan

Ambrisentan jest lekiem stosowanym w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) u dorosłych oraz młodzieży i dzieci powyżej 8 lat, sklasyfikowanych według WHO do klasy czynnościowej II i III. Substancja ta pomaga w poprawie funkcjonowania serca i płuc u pacjentów z idiopatycznym PAH oraz PAH związanym z chorobami tkanki łącznej, wadami wrodzonymi i podłożem rodzinnym. Ambrisentan jest również wykorzystywany w terapii skojarzonej, co może zwiększać skuteczność leczenia. Lek ten przeciwdziała nadmiernemu zwężeniu naczyń krwionośnych w płucach, zmniejszając ciśnienie w tętnicach płucnych.

Amfoterycyna B

Amfoterycyna B jest silnym środkiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu ciężkich i zagrażających życiu zakażeń grzybiczych, takich jak inwazyjna kandydoza, aspergiloza, mukormikoza czy kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Substancja ta jest stosowana u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym, którzy nie reagują na inne leczenie przeciwgrzybicze lub mają przeciwwskazania do stosowania klasycznych form amfoterycyny B. Może być podawana w postaci liposomalnej lub w nośnikach lipidowych, co zmniejsza jej toksyczność, szczególnie wobec nerek. Amfoterycyna B nie jest stosowana w leczeniu łagodnych zakażeń powierzchniowych ani bezobjawowych zakażeń grzybiczych.

Amid kwasu nikotynowego

Lecytyna sojowa to kompleks fosfolipidów stosowany przede wszystkim w celu poprawy funkcji pamięci i koncentracji oraz jako wsparcie w stanach stresowych i wyczerpania fizycznego i psychicznego. Substancja ta wspomaga również pracę układu nerwowego oraz sercowego, działa korzystnie u osób starszych oraz rekonwalescentów. Znajduje zastosowanie profilaktyczne w miażdżycy naczyń oraz przy podwyższonym poziomie cholesterolu we krwi. Lecytyna sojowa często łączona jest z witaminami z grupy B dla wzmocnienia działania.

Amikacyna

Amikacyna jest antybiotykiem aminoglikozydowym stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie wrażliwe na tę substancję. Wykorzystywana jest w przypadku zakażeń dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, a także powikłanych zakażeń dróg moczowych oraz zakażeń wewnątrz jamy brzusznej, w tym zapalenia otrzewnej. Ponadto stosuje się ją przy posocznicach oraz zakażeniach ośrodkowego układu nerwowego, często w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Amikacyna jest również używana miejscowo w leczeniu bakteryjnych zakażeń oczu, takich jak zapalenie spojówki i rogówki.

Amiloryd

Amiloryd jest lekiem moczopędnym, który pomaga usunąć nadmiar wody i soli z organizmu. Stosuje się go w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz zastoinowej niewydolności krążenia. Jest również wykorzystywany w terapii marskości wątroby z wodobrzuszem i obrzękami. Substancja ta działa poprzez zwiększenie wydalania sodu i zatrzymanie potasu w nerkach.

Aminofluorek

Substancja czynna fluoru jest stosowana profilaktycznie do intensywnej ochrony przed próchnicą, zwłaszcza u dzieci, młodzieży oraz osób z aparatami ortodontycznymi lub protezami. Wykorzystuje się ją również leczniczo do remineralizacji wczesnych zmian próchnicowych oraz do leczenia nadwrażliwości szyjek zębowych. Fluor wzmacnia strukturę zębów, zwiększając ich odporność na działanie kwasów i bakterii. Dzięki temu pomaga w utrzymaniu zdrowia jamy ustnej i zapobiega rozwojowi ubytków.

Aminofluorki

Aminofluorki to substancje czynne stosowane głównie w stomatologii do kontaktowej fluoryzacji zębów. Wykorzystuje się je w profilaktyce próchnicy, leczeniu odwapnień szkliwa oraz nadwrażliwości szyjek zębowych. Pomagają także w przypadkach niedorozwoju twardych tkanek zębów oraz ochronie powierzchni zębów startych przez aparatami ortodontycznymi i protezami. Zalecane są dla dzieci powyżej 5 roku życia oraz dorosłych.

Aminokwasy

Substancja czynna to roztwór aminokwasów i glukozy stosowany w żywieniu pozajelitowym, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Zapewnia dostarczenie niezbędnych aminokwasów, energii, elektrolitów oraz pierwiastków śladowych organizmowi. Stosowany jest szczególnie u niemowląt, dzieci i młodzieży w stanie stabilnym, które nie mogą przyjmować pokarmów przez przewód pokarmowy. Pomaga zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na składniki odżywcze w przypadku braku możliwości normalnego żywienia.

Amiodaron

Amiodaron jest substancją czynną stosowaną w leczeniu ciężkich zaburzeń rytmu serca, takich jak groźne dla życia arytmie komorowe i nadkomorowe, w tym migotanie i trzepotanie przedsionków oraz napadowe częstoskurcze węzłowe i nadkomorowe. Jego zastosowanie jest wskazane u pacjentów, u których inne leki przeciwarytmiczne są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Amiodaron może być podawany dożylnie w sytuacjach wymagających szybkiego działania lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Terapię należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarską, często w warunkach szpitalnych.

Amisulpryd

Amisulpryd jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii, obejmującej objawy pozytywne takie jak urojenia czy omamy, a także objawy negatywne, np. stępienie uczuć i wycofanie społeczne. Substancja ta pomaga kontrolować również wtórne objawy negatywne oraz zaburzenia afektywne, takie jak depresja czy ociężałość umysłowa. Amisulpryd działa poprzez modulację receptorów dopaminergicznych w mózgu, co przyczynia się do poprawy funkcjonowania pacjentów. Lek ten jest dostępny w formie tabletek o różnych dawkach i może być stosowany u osób z przewagą objawów negatywnych i pozytywnych schizofrenii.

Amitryptylina

Amitryptylina jest substancją czynną stosowaną przede wszystkim w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych u dorosłych. Wykorzystuje się ją również do łagodzenia bólu neuropatycznego oraz profilaktyki przewlekłych napięciowych bóli głowy i migreny. Ponadto, amiprytylina jest stosowana w leczeniu moczenia nocnego u dzieci powyżej 6 lat, pod warunkiem wykluczenia patologii organicznych i braku skuteczności innych terapii. Przy stosowaniu tego leku wymagane jest doświadczenie lekarza w zakresie leczenia przetrwałej enurezy.

Amlodypina

Amlodypina jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz naczynioskurczowej dławicy piersiowej (typu Prinzmetala). Działa poprzez rozkurcz naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i poprawy ukrwienia serca. Jest wskazana zarówno w monoterapii, jak i w terapii łączonej z innymi lekami obniżającymi ciśnienie lub regulującymi poziom lipidów, szczególnie u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Produkt leczniczy zawierający amlodypinę może być stosowany także jako lek zastępczy u pacjentów dobrze tolerujących kombinacje składników w odpowiednich dawkach.

Ammonium bromatum

Substancje czynne zawarte w opisie są stosowane wspomagająco w leczeniu stanów zapalnych gardła. Mają działanie przeciwzapalne i łagodzące dolegliwości bólowe. Preparat jest podawany w postaci kropli doustnych. Jest przeznaczony do użytku w celu poprawy komfortu przy infekcjach błony śluzowej gardła.

Amoksycylina

Amoksycylina z kwasem klawulanowym jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, w tym zapalenia zatok, ucha środkowego, oskrzeli, płuc, pęcherza moczowego, nerek oraz zakażeń skóry, tkanek miękkich, kości i stawów. Składnik ten znajduje również zastosowanie w terapiach ciężkich zakażeń ucha, nosa i gardła, zakażeń jamy brzusznej oraz narządów płciowych u kobiet. Preparat jest wskazany zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, a także wykorzystywany w profilaktyce zakażeń okołooperacyjnych i zapaleniu wsierdzia. Zawsze należy uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

Amorolfina

Amorolfinum jest substancją czynną stosowaną w leczeniu grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity, drożdże i pleśnie. Preparaty zawierające amorolfinę podaje się miejscowo w formie lakieru do paznokci, co umożliwia bezpośrednie działanie na zmienione chorobowo miejsca. Lek stosuje się w przypadku łagodnej postaci grzybicy, ograniczonej do powierzchni paznokcia bez zajęcia jego macierzy i obejmującej zwykle do dwóch paznokci. Amorolfinum skutecznie hamuje rozwój infekcji i pomaga w odnowie zdrowej płytki paznokcia.

Ampicylina

Ampicylina jest antybiotykiem z grupy penicylin, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez bakterie wrażliwe na tę substancję. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, układu moczowego, jamy brzusznej, skóry, tkanek miękkich, a także bakteryjne zapalenie opon mózgowych i wsierdzia. Ampicylina jest używana zarówno w terapii ostrej, jak i przewlekłej, a także profilaktycznie przed i po zabiegach chirurgicznych. Lek podaje się, gdy doustne formy ampicyliny są nieodpowiednie lub niemożliwe do zastosowania.

Amsakryna

Amsakryna jest lekiem stosowanym głównie w terapii ratunkowej opornej oraz nawrotowej ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych. Działa przeciwnowotworowo poprzez hamowanie wzrostu i podziału komórek nowotworowych. Lek ten jest podawany zwykle w skojarzeniu z innymi lekami cytostatycznymi. Zastosowanie amsakryny ma na celu zwalczanie agresywnych postaci białaczki, które nie odpowiadają na standardowe leczenie.

Amylometakrezol

Lidokaina chlorowodorek jest substancją o działaniu miejscowo znieczulającym, stosowaną w celu łagodzenia bólu i dyskomfortu w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła. Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy oraz amylometakrezol wykazują działanie antyseptyczne, pomagając w zwalczaniu zakażeń i redukcji objawów stanów zapalnych. Preparaty zawierające te składniki są stosowane miejscowo u dorosłych i dzieci powyżej 6 lub 12 roku życia w przypadku bólu gardła, zapalenia gardła, krtani, oraz po zabiegach chirurgicznych takich jak usunięcie migdałków. Ich działanie pomaga zmniejszyć obrzęk, zaczerwienienie i ból w obszarze gardła oraz jamy ustnej.

Anagrelid

Anagrelid jest substancją czynną stosowaną w celu obniżenia zwiększonej liczby płytek krwi u pacjentów z nadpłytkowością samoistną (NS). Lek jest dedykowany szczególnie osobom, które nie tolerują wcześniej stosowanego leczenia lub u których dotychczasowe metody nie przyniosły odpowiedniego obniżenia liczby płytek. Wskazaniem do stosowania są pacjenci zagrożeni, zwłaszcza jeśli mają wiek powyżej 60 lat, liczbę płytek przekraczającą 1000 × 10^9/l lub przebyte zdarzenia zakrzepowo-krwotoczne. Anagrelid pomaga kontrolować zwiększoną liczbę płytek i związane z tym objawy kliniczne, zmniejszając ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Anastrozol

Anastrozol jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie, u których w guzie wykryto obecność receptorów estrogenowych. Preparat ten jest stosowany zarówno w terapii zaawansowanego raka piersi, jak i w leczeniu uzupełniającym wczesnych stadiów choroby. Może być również stosowany po zakończeniu 2-3 letniego leczenia tamoksyfenem. Anastrozol działa poprzez hamowanie enzymu aromatazy, co prowadzi do zmniejszenia produkcji estrogenów, hormonów mogących stymulować wzrost nowotworu.

Anetol

Substancja czynna ma działanie moczopędne oraz łagodnie rozkurczające na drogi moczowe, co ułatwia wydalanie małych złogów, takich jak piasek nerkowy. Stosuje się ją pomocniczo w leczeniu kamicy nerkowej, aby wspomóc usuwanie kamieni nerkowych. Ze względu na swoje właściwości, może zmniejszać napięcie mięśni gładkich dróg moczowych. Jest dostępna w postaci kropli do stosowania doustnego oraz kapsułek miękkich.

Angelica

Substancja czynna to kompleks wyciągów roślinnych stosowanych w celu łagodzenia zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, takich jak dyspepsja czynnościowa oraz zespół jelita nadwrażliwego. Preparat pomaga zmniejszyć objawy skurczów jamy brzusznej, ból brzucha, uczucie pełności, wzdęcia, nudności i zgagę. Stosowany jest u pacjentów z problemami motoryki przewodu pokarmowego. Dzięki właściwościom rozkurczowym i wspierającym układ trawienny wspomaga komfort trawienny.

Anidulafungina

Anidulafungina jest substancją czynną stosowaną w leczeniu inwazyjnej kandydozy u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży powyżej 1 miesiąca życia. Działa jako lek przeciwgrzybiczy, zwalczając zakażenia wywołane przez grzyby Candida. Podaje się ją w postaci roztworu do infuzji dożylnej, umożliwiając skuteczność w poważnych zakażeniach grzybiczych. Jest szczególnie wskazana w przypadkach, gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub przeciwwskazane.

Antazolina

Antazolina jest substancją przeciwhistaminową stosowaną w leczeniu alergicznych stanów zapalnych, takich jak alergiczne zapalenie spojówek czy reakcje skórne po ukąszeniach owadów. Wykorzystuje się ją również wspomagająco podczas ostrych reakcji alergicznych, w tym w wstrząsie anafilaktycznym, często w skojarzeniu z adrenaliną. Substancja ta może być podawana miejscowo w formie aerozolu lub kropli, jak również dożylnie w postaci roztworu do wstrzykiwań. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych, co zmniejsza objawy alergii i podrażnienia.

Antimonium tartaricum

Substancje czynne zawarte w granulowanych formach homeopatycznych są stosowane głównie w leczeniu kaszlu różnego pochodzenia, często towarzyszącemu infekcjom górnych dróg oddechowych. Mają na celu łagodzenie objawów związanych z podrażnieniem dróg oddechowych oraz wspomagają proces zdrowienia. Preparaty te są używane w medycynie komplementarnej i homeopatii, gdzie stosuje się je w celu łagodnego wpływu na organizm. Mogą być stosowane u osób dorosłych oraz dzieci, pod warunkiem zachowania odpowiednich dawek.

Antygen

Pseudomonas aeruginosa to bakteria wywołująca zakażenia i posocznicę, zwłaszcza u osób z rozległymi oparzeniami. Substancja czynna zawiera antygeny z kilku immunotypów tego patogenu, co pozwala na aktywne wytworzenie odporności. Stosuje się ją w profilaktyce w celu zapobiegania zakażeniom oraz leczniczo, aby zwiększyć odporność i zmniejszyć ryzyko powikłań takich jak bakteriemia. Jest szczególnie polecana dla pacjentów zagrożonych infekcją lub obecnie zainfekowanych tym drobnoustrojem.

Antygen koagulacyjny czynnika VIII

Zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII to preparat stosowany w leczeniu i zapobieganiu krwawieniom u pacjentów z hemofilią A i B powikłaną obecnością inhibitorów czynników krzepnięcia. Preparat zawiera aktywowane i nieaktywowane czynniki krzepnięcia, które omijają blokadę wywołaną przez inhibitory. Stosuje się go również u osób bez hemofilii, które posiadają nabyte inhibitory czynników krzepnięcia VIII, IX i XI. Terapia może obejmować także połączenie z koncentratem czynnika VIII w celu eliminacji inhibitorów.

Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B

Substancja czynna jest antygenem powierzchniowym wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg), uzyskiwanym metodą rekombinacji DNA w komórkach drożdży Saccharomyces cerevisiae. Stosuje się ją w szczepionkach przeznaczonych do czynnego uodpornienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B). Preparaty te są zalecane dla nieuodpornionych noworodków, dzieci, młodzieży oraz dorosłych, aby zapobiegać zakażeniom wywoływanym przez różne podtypy HBV. Szczepienie może również przeciwdziałać zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu D, który współwystępuje z WZW B.

Antytoksyna botulinowa typu A

Antytoksyna botulinowa typu A jest stosowana w celu unieszkodliwienia toksyny botulinowej, która jest odpowiedzialna za zatrucie jadem kiełbasianym. Podaje się ją w przypadku podejrzenia zatrucia tym jadem, aby zneutralizować jego działanie i zapobiec dalszemu uszkodzeniu organizmu. Lek jest podawany w formie roztworu do wstrzykiwań, umożliwiając szybkie działanie. Dzięki temu można skutecznie przeciwdziałać objawom zatrucia oraz wspomagać proces leczenia.

Antytoksyna botulinowa typu B

Antytoksyna botulinowa typu A jest stosowana do neutralizowania toksyny botulinowej typu A, która może być przyczyną zatrucia jadem kiełbasianym. Substancja ta zapobiega dalszemu uszkodzeniu nerwów przez blokowanie działania toksyny. Wskazaniem do jej użycia jest zatrucie toksyną botulinową wywołujące poważne objawy kliniczne. Preparat podaje się w celu leczenia osób zagrożonych skutkami zatrucia tą toksyną.

Antytoksyna botulinowa typu E

Antytoksyna botulinowa typu A jest stosowana w celu neutralizacji toksyny botulinowej, która jest odpowiedzialna za zatrucie jadem kiełbasianym. Działa poprzez unieszkodliwienie toksyny, zapobiegając dalszemu uszkodzeniu układu nerwowego. Wykorzystuje się ją w leczeniu zatruć wywołanych przez różne typy toksyn botulinowych, w tym typów A, B i E. Preparat podaje się w formie roztworu do wstrzykiwań w stanach zagrożenia życia związanych z zatruciem.

Leksykon substancjina literę „A”

Substancje czynne na „A”, strona 2 z 3

Leksykon substancji
na literę „A”