Właściwości farmakodynamiczne
Amoksycylina

Amoksycylina, jako półsyntetyczna penicylina beta-laktamowa, działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórkowej bakterii. Jej skuteczność zależy od czasu utrzymania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC). Oporność na amoksycylinę wynika głównie z produkcji beta-laktamaz hydrolizujących pierścień beta-laktamowy oraz modyfikacji PBP, a także mechanizmów wspomagających, takich jak zmniejszona przepuszczalność błony i pompy wyrzutowe, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych. Połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym rozszerza spektrum działania poprzez inhibicję niektórych beta-laktamaz, jednak oporność może wystąpić także wobec beta-laktamaz niewrażliwych na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) oraz zmian w PBP. EUCAST określił wartości graniczne MIC dla amoksycyliny z kwasem klawulanowym, np. dla Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis wynoszą one 1 μg/ml, dla Staphylococcus aureus 2 μg/ml, a dla Enterobacteriaceae oporność definiowana jest przy MIC >8 μg/ml, przy stężeniu kwasu klawulanowego ustalonym na 2 mg/l.

Mechanizm działania amoksycyliny

Amoksycylina jest półsyntetyczną penicyliną (antybiotykiem beta-laktamowym), która działa poprzez hamowanie aktywności jednego lub więcej enzymów, często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę (PBP – ang. penicillin-binding proteins) w szlaku biosyntezy bakteryjnego peptydoglikanu. Peptydoglikan stanowi integralny strukturalny składnik ściany komórki bakteryjnej. Zahamowanie jego syntezy prowadzi do osłabienia ściany komórki, po czym następuje zazwyczaj liza komórki i śmierć bakterii.1

Amoksycylina podlega rozkładowi przez beta-laktamazy wytwarzane przez oporne bakterie, co powoduje, że zakres działania samej amoksycyliny nie obejmuje organizmów wytwarzających te enzymy. Dlatego amoksycylina jest często łączona z kwasem klawulanowym, który jest beta-laktamem o budowie podobnej do penicylin, ale niewykazującym klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego. Kwas klawulanowy unieczynnia niektóre beta-laktamazy bakteryjne, co zabezpiecza amoksycylinę przed rozpadem, rozszerzając jej spektrum działania przeciwbakteryjnego.2

Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne

Za główny wyznacznik skuteczności amoksycyliny uznawany jest czas, w którym stężenie leku utrzymuje się powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC). Parametr ten jest kluczowy dla określenia optymalnego dawkowania amoksycyliny w terapii zakażeń bakteryjnych.MIC) jest uznany za główny wyznacznik skuteczności amoksycyliny.”>3

Mechanizmy oporności bakteryjnej

Istnieją dwa główne mechanizmy oporności na amoksycylinę:

  1. Unieczynnienie przez beta-laktamazy bakteryjne – enzymy te hydrolizują pierścień beta-laktamowy antybiotyku, uniemożliwiając jego działanie.
  2. Zmiana struktury białek PBP – modyfikacje docelowych białek wiążących penicylinę zmniejszają powinowactwo antybiotyku do miejsca docelowego.

4

Dodatkowo istnieją mechanizmy wspomagające oporność bakterii, takie jak:

  • Nieprzepuszczalność błony komórkowej bakterii
  • Mechanizmy pompy wyrzutowej usuwające antybiotyk z komórki

5

Powyższe mechanizmy występują szczególnie często u bakterii Gram-ujemnych i mogą wywoływać oporność bakterii lub przyczyniać się do jej rozwoju.

W przypadku połączenia amoksycyliny z kwasem klawulanowym, istnieją dodatkowe mechanizmy oporności, w tym:

  • Unieczynnienie przez beta-laktamazy bakteryjne, które nie są hamowane przez kwas klawulanowy (klasy B, C i D)
  • Zmiana struktury PBP, co zmniejsza powinowactwo leku do miejsca docelowego

6

Wartości graniczne MIC

Wartości graniczne MIC (minimalne stężenie hamujące) dla amoksycyliny oraz amoksycyliny z kwasem klawulanowym zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST). Poniżej przedstawiono stężenia graniczne dla amoksycyliny z kwasem klawulanowym dla wybranych drobnoustrojów:

Drobnoustrój Wrażliwy (≤) Oporny (>)
Haemophilus influenzae 1 μg/ml 1 μg/ml
Moraxella catarrhalis 1 μg/ml 1 μg/ml
Staphylococcus aureus 2 μg/ml 2 μg/ml
Gronkowce koagulazo-ujemne 0,25 μg/ml 0,25 μg/ml
Enterococcus 4 μg/ml 8 μg/ml
Streptococcus A, B, C, G 0,25 μg/ml 0,25 μg/ml
Streptococcus pneumoniae 0,5 μg/ml 2 μg/ml
Enterobacteriaceae 8 μg/ml
Gram-ujemne bakterie beztlenowe 4 μg/ml 8 μg/ml
Gram-dodatnie bakterie beztlenowe 4 μg/ml 8 μg/ml
Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem 2 μg/ml 8 μg/ml

1 Moraxella catarrhalis Wrażliwy: ≤ 1, Oporny: > 1 Staphylococcus aureus Wrażliwy: ≤ 2, Oporny: > 2 Gronkowce koagulazo-ujemne Wrażliwy: ≤ 0.25, Oporny: > 0.25 Enterococcus Wrażliwy: ≤ 4, Oporny: > 8 Streptococcus A, B, C, G Wrażliwy: ≤ 0.25, Oporny: > 0.25 Streptococcus pneumoniae Wrażliwy: ≤ 0.5, Oporny: > 2 Enterobacteriaceae Wrażliwy: – , Oporny: > 8 Gram-ujemne bakterie beztlenowe Wrażliwy: ≤ 4, Oporny: > 8 Gram-dodatnie bakterie beztlenowe Wrażliwy: ≤ 4, Oporny: > 8 Wartości graniczne nie związane z gatunkiem Wrażliwy: ≤ 2, Oporny: > 8″>7

Uwagi do wartości granicznych

Dla celów oznaczania lekowrażliwości stężenie kwasu klawulanowego ustalono na poziomie 2 mg/l. Wartości graniczne podane w tabeli dotyczą stężeń amoksycyliny.8

Dla gronkowców koagulazo-ujemnych i Staphylococcus aureus, opisywane wartości dotyczą stężeń oksacyliny.9

Wartości graniczne dla Streptococcus pneumoniae opierają się na wartościach dla ampicyliny.10

Wartości graniczne dla szczepów opornych Enterobacteriaceae zapewniają, że wszystkie wyizolowane szczepy, w których występują mechanizmy oporności, są określane jako oporne.8 mg/l zapewniają, że wszystkie wyizolowane szczepy, w których występują mechanizmy oporności są określane jako oporne.”>11

Wartości graniczne dla Streptococcus A, B, C, G oparte są na wartościach granicznych penicyliny benzylowej.12

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Gatunki zwykle wrażliwe

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecalis
  • Gardnerella vaginalis
  • Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę)
  • Gronkowce koagulazo-ujemne (wrażliwe na metycylinę)
  • Streptococcus agalactiae
  • Streptococcus pneumoniae
  • Streptococcus pyogenes i inne paciorkowce beta-hemolizujące
  • Grupa Streptococcus viridans

13

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Capnocytophaga spp.
  • Eikenella corrodens
  • Haemophilus influenzae
  • Moraxella catarrhalis
  • Pasteurella multocida

14

Bakterie beztlenowe:

  • Bacteroides fragilis
  • Fusobacterium nucleatum
  • Prevotella spp.

15

Gatunki, w których może wystąpić problem oporności nabytej

Tlenowe bakterie Gram-dodatnie:

  • Enterococcus faecium

16

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Escherichia coli
  • Klebsiella oxytoca
  • Klebsiella pneumoniae
  • Proteus mirabilis
  • Proteus vulgaris

17

Drobnoustroje z opornością wrodzoną

Tlenowe bakterie Gram-ujemne:

  • Acinetobacter sp.
  • Citrobacter freundii
  • Enterobacter sp.
  • Legionella pneumophila
  • Morganella morganii
  • Providencia spp.
  • Pseudomonas sp.
  • Serratia sp.
  • Stenotrophomonas maltophilia

18

Inne drobnoustroje:

  • Chlamydophila pneumoniae
  • Chlamydophila psittaci
  • Coxiella burnetti
  • Mycoplasma pneumoniae

19

Częstość występowania oporności i znaczenie lokalnych danych

Częstość występowania oporności wybranych gatunków drobnoustrojów może zmieniać się z upływem czasu i być różna w różnych rejonach geograficznych. Konieczne jest odwoływanie się do lokalnych danych dotyczących oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.20

W niektórych krajach UE zgłaszano występowanie szczepów o zmniejszonej wrażliwości na amoksycylinę z kwasem klawulanowym u więcej niż 10% badanych szczepów.21

W razie konieczności należy zasięgnąć opinii specjalistycznej, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność leku jest wątpliwa, przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń.22

Szczególne uwagi kliniczne

Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na amoksycylinę, zarówno stosowaną samodzielnie jak i w połączeniu z kwasem klawulanowym.23

W leczeniu zakażeń wywołanych przez Streptococcus pneumoniae oporny na penicyliny nie należy stosować amoksycyliny z kwasem klawulanowym, zwłaszcza w niektórych postaciach preparatu.24

Amoksycylina wykazuje naturalne pośrednie powinowactwo do niektórych gatunków bakterii, co może prowadzić do umiarkowanej wrażliwości przy braku nabytych mechanizmów oporności.25

Stosowanie w szczególnych typach infekcji

W przypadku zakażeń wywołanych przez Streptococcus pneumoniae oporne na penicyliny, nie zaleca się stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym w większości postaci farmaceutycznych. Jednak niektóre preparaty, takie jak formuła o wysokiej dawce (np. Augmentin ES o stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego 14:1), mogą być odpowiednie w leczeniu zakażeń wywołanych przez oporne szczepy S. pneumoniae w zarejestrowanych wskazaniach.26

W leczeniu zakażeń dróg moczowych wywołanych przez Enterobacteriaceae, stosuje się specyficzne wartości graniczne dla amoksycyliny. Dla niepowikłanych zakażeń układu moczowego można stosować wyższe dawki amoksycyliny. 32″>27

Wartości graniczne aminopenicyliny dla enterokoków wyznaczono na podstawie podawania dożylnego. Podawanie doustne jest odpowiednie tylko w infekcjach dróg moczowych.28

Metody diagnostyczne w ocenie wrażliwości bakterii

Dla większości paciorkowców, w tym Streptococcus pneumoniae, test przesiewowy z zastosowaniem krążka z 1 µg oksacyliny lub test oznaczenia wartości MIC dla penicyliny benzylowej powinny być stosowane do wykluczenia mechanizmów oporności na antybiotyki beta-laktamowe.29

Jeżeli wynik testu przesiewowego jest negatywny (strefa zahamowania wzrostu wokół krążka z oksacyliną ≥20 mm lub wartość MIC dla penicyliny benzylowej ≤0,06 mg/l), dla wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, dla których dostępne są kliniczne wartości graniczne, można zgłosić wrażliwość bez przeprowadzania dalszych badań.30

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl