Wskazania do stosowania
Aminokwasy
Preparaty aminokwasowe do żywienia pozajelitowego, takie jak Pediaven G15, są kluczowe w zabezpieczeniu potrzeb białkowych u pacjentów pediatrycznych, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Pediaven G15 dostarcza 15 g aminokwasów (2,14 g azotu całkowitego) oraz 150 g glukozy na 1000 ml roztworu, co odpowiada 660 kcal energii całkowitej, w tym 600 kcal energii pozabiałkowej. Preparat zawiera również elektrolity (Na 30 mmol, K 25 mmol, Ca 6 mmol, Mg 4 mmol, Cl 39 mmol, P 8 mmol) oraz pierwiastki śladowe (m.in. Cr 20 µg, Co 150 µg, Cu 255 µg, Fe 500 µg, F 500 µg, I 50 µg, Mn 100 µg, Mo 50 µg, Se 35 µg, Zn 2000 µg), co czyni go kompleksowym rozwiązaniem żywieniowym dla niemowląt, dzieci i młodzieży w stabilnym stanie klinicznym, bez ciężkiego niedożywienia i nadmiernych strat przez przewód pokarmowy.
Wskazania do stosowania aminokwasów w leczeniu żywieniowym
Aminokwasy jako składniki preparatów do żywienia pozajelitowego pełnią kluczową rolę w zabezpieczeniu potrzeb białkowych organizmu. Preparaty zawierające aminokwasy, takie jak Pediaven G15, są wskazane w przypadkach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane.1
Zastosowanie w określonych grupach wiekowych
Preparaty aminokwasowe takie jak Pediaven G15 są dedykowane specyficznym grupom pacjentów pediatrycznych. Wskazania obejmują zapewnienie dziennego zapotrzebowania na azot (w postaci aminokwasów lewoskrętnych), glukozę, elektrolity, pierwiastki śladowe oraz płyny u niemowląt, dzieci i młodzieży.2
Stan kliniczny pacjenta kwalifikujący do zastosowania aminokwasów
Szczególnie istotne jest stosowanie preparatów aminokwasowych u pacjentów w stanie stabilnym, przede wszystkim u tych, którzy nie doświadczają nadmiernych strat przez przewód pokarmowy i nie cierpią z powodu ciężkiego niedożywienia.3 W przypadku Pediaven G15, preparat ten dostarcza 15 g aminokwasów w 1000 ml roztworu, co odpowiada 2,14 g azotu całkowitego.4
Podstawowe wskazania kliniczne do zastosowania aminokwasów
- Stany uniemożliwiające przyjmowanie pokarmów drogą doustną
- Niewydolność przewodu pokarmowego uniemożliwiająca prawidłowe odżywianie dojelitowe
- Przeciwwskazania do żywienia dojelitowego
- Stany wymagające odpowiedniego dostarczenia azotu u pacjentów pediatrycznych w stabilnym stanie klinicznym
5
Aminokwasy jako element kompleksowej suplementacji żywieniowej
Warto podkreślić, że preparaty aminokwasowe jak Pediaven G15 stanowią część kompleksowego żywienia pozajelitowego, dostarczając nie tylko aminokwasów, ale również innych niezbędnych składników odżywczych. W przypadku Pediaven G15, oprócz 15 g aminokwasów, preparat dostarcza także 150 g glukozy, elektrolity (sód, potas, wapń, magnez, chlorki, fosforany) oraz pierwiastki śladowe (chrom, kobalt, miedź, żelazo, fluor, jod, mangan, molibden, selen, cynk).6
Wartości odżywcze preparatu aminokwasowego Pediaven G15
| Składnik | Zawartość w 1000 ml |
|---|---|
| Aminokwasy | 15 g |
| Azot całkowity | 2,14 g |
| Glukoza | 150 g |
| Energia całkowita | 660 kcal |
| Energia pozabiałkowa | 600 kcal |
| Elektrolity | |
| Sód | 30 mmol |
| Potas | 25 mmol |
| Wapń | 6 mmol |
| Magnez | 4 mmol |
| Chlorki | 39 mmol |
| Fosforany | 8 mmol |
| Pierwiastki śladowe | |
| Chrom | 20 µg |
| Kobalt | 150 µg |
| Miedź | 255 µg |
| Żelazo | 500 µg |
| Fluor | 500 µg |
| Jod | 50 µg |
| Mangan | 100 µg |
| Molibden | 50 µg |
| Selen | 35 µg |
| Cynk | 2000 µg |
7
Charakterystyka fizyczna preparatu aminokwasowego
Preparaty aminokwasowe do żywienia pozajelitowego, takie jak Pediaven G15, charakteryzują się określonymi parametrami fizykochemicznymi, istotnymi dla bezpieczeństwa podania. Roztwór aminokwasów jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego, wolny od cząstek stałych.8 Po zmieszaniu zawartości obu komór (aminokwasów i glukozy), produkt pozostaje przezroczystym roztworem, bezbarwnym do lekko żółtego, wolnym od cząstek stałych.9
Osmolarność preparatu wynosi około 1091 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie od 4,8 do 5,5.10 Parametry te są istotne dla prawidłowego podania i tolerancji preparatu przez pacjenta.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania