Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ambrisentan

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania ambrisentanu

Ambrisentan jest lekiem stosowanym w tętniczym nadciśnieniu płucnym (PAH), jednak jego stosowanie wymaga szczególnej uwagi ze względu na szereg potencjalnych zagrożeń i działań niepożądanych. Lek nie został przebadany u wystarczającej liczby pacjentów w klasie czynnościowej I PAH według WHO, co uniemożliwia jednoznaczne określenie stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentów. Należy również podkreślić, że nie określono skuteczności ambrisentanu w monoterapii u pacjentów w klasie czynnościowej IV PAH według WHO. W przypadku pogorszenia stanu klinicznego pacjenta należy rozważyć zastosowanie terapii rekomendowanych w zaawansowanych stadiach choroby, takich jak epoprostenol.¹

Monitorowanie czynności wątroby

Zaburzenia czynności wątroby często towarzyszą PAH. U pacjentów leczonych ambrisentanem obserwowano przypadki przypominające autoimmunologiczne zapalenie wątroby, w tym możliwe zaostrzenie wcześniej istniejącego autoimmunologicznego zapalenia wątroby, a także uszkodzenie wątroby i podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, potencjalnie związane z terapią.²

Przed rozpoczęciem leczenia ambrisentanem konieczna jest kontrola aktywności aminotransferaz wątrobowych (AlAT i AspAT). Nie należy rozpoczynać terapii tym lekiem u pacjentów z wyjściowymi wartościami AlAT i/lub AspAT przekraczającymi trzykrotnie górną granicę normy (>3xGGN).^3xGGN”>3

Podczas terapii zaleca się comiesięczne monitorowanie aktywności AlAT i AspAT oraz obserwację pacjenta pod kątem objawów uszkodzenia wątroby. W przypadku wystąpienia trwałego, niewyjaśnionego, klinicznie istotnego podwyższenia aktywności AlAT i/lub AspAT, lub gdy podwyższeniu aktywności tych enzymów towarzyszą objawy przedmiotowe lub podmiotowe uszkodzenia wątroby (np. żółtaczka), leczenie ambrisentanem należy przerwać.⁴

U pacjentów bez objawów klinicznych uszkodzenia wątroby lub żółtaczki można rozważyć ponowne rozpoczęcie leczenia ambrisentanem po normalizacji aktywności enzymów wątrobowych. W takich przypadkach zaleca się konsultację hepatologiczną.⁵

Kontrola parametrów hematologicznych

Stosowanie antagonistów receptora endoteliny (ERA), w tym ambrisentanu, wiąże się ze zmniejszeniem stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu. Większość przypadków obserwuje się w pierwszych 4 tygodniach leczenia, po czym stężenie hemoglobiny zwykle się stabilizuje.⁶

W badaniach długoterminowych prowadzonych na zasadzie otwartej próby (będących rozszerzeniem głównego badania klinicznego fazy 3) zaobserwowano, że średnie zmniejszenie stężenia hemoglobiny względem wartości wyjściowych (w zakresie od 0,9 do 1,2 g/dl) utrzymywało się podczas leczenia ambrisentanem do 4 lat. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki niedokrwistości wymagające przetoczenia komórek krwi.⁷

Nie zaleca się rozpoczynania leczenia ambrisentanem u pacjentów z klinicznie istotną niedokrwistością. Zaleca się monitorowanie stężenia hemoglobiny i/lub hematokrytu podczas terapii ambrisentanem: po 1 miesiącu, po 3 miesiącach, a następnie okresowo, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną. W przypadku zaobserwowania klinicznie istotnego zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub hematokrytu, po wykluczeniu innych przyczyn, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.⁸

Warto podkreślić, że częstość występowania niedokrwistości była większa w przypadku stosowania ambrisentanu w skojarzeniu z tadalafilem (częstość zdarzenia niepożądanego 15%) w porównaniu do częstości występowania niedokrwistości przy monoterapii ambrisentanem (7%) lub tadalafilem (11%).⁹

Zatrzymanie płynów

Po zastosowaniu antagonistów receptora endoteliny (ERA), w tym ambrisentanu, obserwowano obrzęki obwodowe. W większości przypadków w badaniach klinicznych obrzęki obwodowe miały charakter łagodny do umiarkowanego, chociaż mogą one występować częściej i być bardziej nasilone u pacjentów w wieku ≥65 lat. W krótkoterminowych badaniach klinicznych obrzęki obwodowe obserwowano częściej po zastosowaniu dawki 10 mg ambrisentanu.¹⁰

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zatrzymania płynów, które występowały w ciągu kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia ambrisentanem. W niektórych przypadkach konieczne było zastosowanie diuretyków, hospitalizacja lub odnotowano przypadki niewyrównanej niewydolności serca. Jeżeli u pacjentów występuje istniejące uprzednio zatrzymanie płynów, powinno być ono leczone zgodnie z zasadami leczenia przed rozpoczęciem stosowania ambrisentanu.¹¹

W przypadku wystąpienia klinicznie istotnego zatrzymania płynów, związanego lub niezwiązanego ze zwiększeniem masy ciała, należy ustalić przyczynę tego objawu, którą może być stosowanie ambrisentanu lub współistniejąca niewydolność serca oraz określić potrzebę zastosowania konkretnego leczenia lub odstawienia ambrisentanu.¹²

Należy zaznaczyć, że częstość występowania obrzęków obwodowych była większa w przypadku leczenia ambrisentanem w skojarzeniu z tadalafilem (częstość zdarzenia niepożądanego 45%), w porównaniu do częstości występowania obrzęków obwodowych przy monoterapii ambrisentanem (38%) lub tadalafilem (28%). Najwyższą częstość występowania obrzęków obwodowych odnotowywano w ciągu pierwszego miesiąca od rozpoczęcia leczenia.¹³

Stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym

Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem Ambrisentan AOP u kobiet w wieku rozrodczym, dopóki nie zostanie uzyskany ujemny wynik testu ciążowego oraz dopóki nie są stosowane skuteczne metody antykoncepcji. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wyboru odpowiedniej metody antykoncepcji, należy rozważyć konsultację ginekologiczną. Podczas stosowania ambrisentanu zaleca się comiesięczne wykonywanie testów ciążowych.¹⁴

Choroba żylno-okluzyjna płuc

U pacjentów z chorobą żylno-okluzyjną płuc podczas stosowania leków rozszerzających naczynia, takich jak antagoniści receptora endoteliny (ERA), stwierdzono przypadki obrzęku płuc. Dlatego, jeżeli u pacjentów rozwija się ostry obrzęk płuc podczas stosowania ambrisentanu, należy rozważyć możliwość wystąpienia u nich choroby żylno-okluzyjnej płuc.¹⁵

Jednoczesne stosowanie z innymi produktami leczniczymi

Pacjentów stosujących ambrisentan, u których rozpoczęto leczenie ryfampicyną, należy dokładnie monitorować.¹⁶

Substancje pomocnicze

Tabletki Ambrisentan AOP zawierają laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.¹⁷

Tabletki produktu leczniczego Ambrisentan AOP zawierają barwnik aluminiowy czerwień Allura AC (E129), który może powodować reakcje uczuleniowe.¹⁸

Tabletki produktu leczniczego Ambrisentan AOP zawierają lecytynę uzyskaną z soi. Nie należy stosować ambrisentanu u pacjentów, u których występuje nadwrażliwość na soję.¹⁹

Tabletki produktu leczniczego Ambrisentan AOP zawierają mniej niż 1 mmol sodu (23 mg), to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.²⁰

Zawartość substancji pomocniczych w poszczególnych dawkach produktu

²¹