żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) to schorzenie obejmujące zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) oraz jej powikłanie – zatorowość płucną (ZP). Jest to trzecia co do częstości choroba układu krążenia, stanowiąca istotny problem kliniczny i epidemiologiczny.
Patofizjologia ŻChZZ opiera się na triadzie Virchowa: zastoju żylnym, uszkodzeniu śródbłonka naczyniowego oraz nadkrzepliwości krwi. Czynniki ryzyka obejmują unieruchomienie, zabiegi operacyjne, urazy, nowotwory, ciążę, stosowanie antykoncepcji hormonalnej, otyłość oraz wrodzone i nabyte trombofilie.
Diagnostyka ŻChZZ opiera się na ocenie klinicznej, badaniach obrazowych (USG żył kończyn dolnych, angio-TK tętnic płucnych) oraz oznaczeniach D-dimerów. Leczenie obejmuje stosowanie antykoagulantów: heparyn drobnocząsteczkowych, antagonistów witaminy K oraz doustnych antykoagulantów niebędących antagonistami witaminy K (NOAC).
Profilaktyka ŻChZZ jest kluczowym elementem opieki nad pacjentami z grupy ryzyka. Obejmuje wczesne uruchamianie, stosowanie farmakoprofilaktyki (heparyny drobnocząsteczkowe, NOAC) oraz metody mechaniczne (pończochy uciskowe, przerywana kompresja pneumatyczna). Właściwa profilaktyka zmniejsza ryzyko powikłań i śmiertelność związaną z ŻChZZ.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vines
Stosowanie złożonego hormonalnego środka antykoncepcyjnego Vines, zawierającego 60 µg gestodenu i 15 µg etynyloestradiolu, wiąże się z istotnym zwiększeniem ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to jest około dwukrotnie wyższe niż w przypadku preparatów zawierających lewonorgestrel, wynosząc 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 6 przypadków na 10 000 u użytkowniczek lewonorgestrelu oraz 2 przypadków na 10 000 u kobiet nie stosujących hormonalnej antykoncepcji. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentek w pierwszym roku stosowania oraz po przerwie dłuższej niż 4 tygodnie. Występowanie dodatkowych czynników ryzyka, takich jak otyłość (BMI >30 kg/m²), długotrwałe unieruchomienie, dodatni wywiad rodzinny, wiek powyżej 35 lat czy współistniejące choroby (np. toczeń rumieniowaty układowy, nowotwory), znacząco zwiększa ryzyko ŻChZZ i może stanowić przeciwwskazanie do stosowania preparatu.
choroba Leśniowskiego-Crohna, cukrzyca, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, gestoden, hiperhomocysteinemia, incydent naczyniowo-mózgowy, krwioplucie, lewonorgestrel, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad naczyniowo-mózgowy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, otyłość, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła zapalna choroba jelit, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, udar, wada zastawkowa serca, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica naczyń, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żyła wątrobowa, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Enoksaparyna – Wskazania do stosowania
Enoksaparyna sodowa, dostępna w preparacie Clexane w dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, jest niskocząsteczkowym heparynoidem stosowanym przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Wskazania obejmują profilaktykę u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem, zwłaszcza po zabiegach ortopedycznych, chirurgii ogólnej i onkologicznej, oraz u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne). Enoksaparyna jest również stosowana w leczeniu i przedłużonym leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub interwencji chirurgicznej. Szczególne znaczenie ma jej zastosowanie u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, u których ryzyko nawrotów powikłań zakrzepowo-zatorowych jest podwyższone.
aktywna choroba nowotworowa, aktywność anty-Xa, chirurgia onkologiczna, choroba reumatyczna, ciężkie zakażenie, dializoterapia, dławica piersiowa, enoksaparyna sodowa, hemodializa, heparyna, krążenie pozaustrojowe, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność oddechowa, NSTEMI, ostra niewydolność serca, ostre schorzenie, ostry zespół wieńcowy, przezskórna interwencja wieńcowa, STEMI, zabieg chirurgiczny ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zawał serca bez uniesienia odcinka ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Etiagen XR
Etiagen XR (kwetiapina) wymaga indywidualnej oceny bezpieczeństwa ze względu na specyficzny profil działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów poniżej 18. roku życia, u których obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, takich jak podwyższenie prolaktyny, objawy pozapiramidowe, podwyższone ciśnienie krwi oraz ryzyko zaburzeń rozwojowych przy długotrwałym stosowaniu (maksymalnie 26 tygodni badane). Kwetiapina wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25. roku życia, co wymaga ścisłej kontroli klinicznej, szczególnie w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki. Należy monitorować parametry metaboliczne (masa ciała, glikemia, profil lipidowy) oraz objawy pozapiramidowe, w tym akatyzję i późne dyskinezy, a także ryzyko niedociśnienia ortostatycznego i sedacji, które najczęściej występują na początku leczenia. W przypadku wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, ciężkiej neutropenii (neutrofile <1,0 x 10⁹/l) lub ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS) konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia.
agranulocytoza, akatyzja, choroba Parkinsona, ciężka neutropenia, ciężki epizod depresyjny, dysfagia, dyskinezy późne, działanie przeciwcholinergiczne, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, jaskra wąskiego kąta, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, objawy pozapiramidowe, remisja, samookaleczenie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zespół bezdechu sennego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Blissel
Blissel 50 mikrogramów/g żel dopochwowy jest wskazany do miejscowej terapii estrogenowej u pacjentek z objawami atrofii urogenitalnej, które znacząco obniżają jakość życia. Leczenie powinno być poprzedzone dokładną oceną kliniczną oraz indywidualną analizą ryzyka i korzyści, a kontrola powinna odbywać się co najmniej raz w roku. Produkt nie powinien być stosowany jednocześnie z ogólnoustrojowymi estrogenami ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa takiego połączenia. Należy uwzględnić możliwość miejscowych reakcji alergicznych na składniki konserwujące (E 217, E 219) oraz ryzyko urazów mechanicznych u pacjentek z ciężką atrofią pochwy. Przed terapią konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, badanie narządów miednicy i piersi oraz wykluczenie aktywnych infekcji pochwy.
astma, atrofia pochwy, atrofia urogenitalna, badanie narządów miednicy, biopsja endometrium, ból głowy migrenowy, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, endometrioza, gruczolak wątroby, guz estrogenozależny, hiperplazja endometrium, hipertriglicerydemia, kamica żółciowa, krwawienie z pochwy, mammografia, metylu parahydroksybenzoesan, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, nowotwór jajnika, obrzęk naczynioruchowy, otoskleroza, padaczka, propylu parahydroksybenzoesan, rak endometrium, rak piersi, reakcja alergiczna, retencja płynów, toczeń rumieniowaty układowy, udar niedokrwienny, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zakażenie pochwy, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mantreda 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna produktu Mantreda, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 2-4 godzin. Biodostępność wynosi 80-100% dla dawek 2,5 mg i 10 mg niezależnie od posiłku, natomiast dla dawki 20 mg wynosi 66% na czczo, a przyjmowanie z posiłkiem zwiększa AUC o 39%, co uzasadnia zalecenie podawania dawek 15 mg i 20 mg z posiłkiem. Farmakokinetyka jest prawie liniowa do dawki 15 mg, a większe dawki wykazują ograniczone wchłanianie. Rywaroksaban wiąże się z białkami osocza w 92-95%, ma umiarkowaną objętość dystrybucji (~50 l u dorosłych, ~113 l u dzieci o masie 82,8 kg) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz hydrolizę amidów. Klirens ogólnoustrojowy wynosi około 10 l/h, a okres półtrwania eliminacji u dorosłych wynosi 5-9 godzin (młodzi) i 11-13 godzin (osoby starsze). U dzieci okres półtrwania jest krótszy, zależny od wieku (1,6-4,2 godz.).
albumina, białko oporności raka piersi, biodostępność doustna, cytochrom P450, czas protrombinowy, czynnik Xa, dystalna część jelita cienkiego, farmakokinetyka, farmakokinetyka rywaroksabanu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, marskość wątroby, modelowanie farmakokinetyczne populacyjne, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, pole pod krzywą stężenia, proksymalny odcinek jelita cienkiego, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne w osoczu, zakrzepica żył głębokich, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, zawiesina doustna, zgłębnik żołądkowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Yasmin 0,03 mg + 3 mg
Lek Yasmin, będący złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE i ATE), które mogą prowadzić do zatorowości płucnej, zawału serca czy udaru mózgu. Nadciśnienie tętnicze wymaga regularnej kontroli ciśnienia krwi, a w przypadku jego rozwoju konieczne jest rozważenie odstawienia leku. Występowanie migreny z aurą u pacjentek stosujących Yasmin zwiększa ryzyko udaru mózgu i wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Ponadto, lek może powodować ostre lub przewlekłe zaburzenia czynności wątroby, które manifestują się m.in. żółtaczką i nieprawidłowymi wynikami badań wątrobowych, co wymaga przerwania terapii do czasu normalizacji parametrów. Zgłaszano także nieznacznie zwiększone ryzyko raka piersi oraz rzadkie, ale poważne nowotwory wątroby.
choroba Leśniowskiego-Crohna, depresyjny nastrój, etynyloestradiol i drospirenon, induktor enzymatyczny, kandydoza sromu i pochwy, krwawienie międzymiesiączkowe, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania, zakrzepica żył i tętnic, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony doustny produkt antykoncepcyjny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klozapol 100 mg
Klozapina, stosowana w leczeniu opornej schizofrenii oraz psychoz w przebiegu choroby Parkinsona, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których najpoważniejszym jest agranulocytoza. Ryzyko jej wystąpienia wynosi 0,78% w okresie do 11,6 lat terapii, z około 70% przypadków rozwijających się w pierwszych 18 tygodniach leczenia (32,0 na 100 000 osobo-tygodni). Konieczne jest systematyczne monitorowanie morfologii krwi, szczególnie w początkowym okresie terapii. Inne istotne działania niepożądane to napady padaczkowe (zależne od dawki), niedociśnienie ortostatyczne, częstoskurcz, zaburzenia metaboliczne (w tym hiperglikemia i przyrost masy ciała), a także rzadkie, ale potencjalnie śmiertelne powikłania kardiologiczne, takie jak zapalenie mięśnia sercowego i kardiomiopatia. Częstość występowania działań niepożądanych waha się od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), co wymaga indywidualizacji i ścisłej kontroli terapii.
agranulocytoza, aspiracja, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawka miokloniczne, dysfagia, eozynofilia, granulocytopenia, hiperglikemia, kardiomiopatia, klozapina, kwasica ketonowa, leukopenia, majaczenie, morfologia krwi, nadmierne wydzielanie śliny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudność, ostra reakcja odstawienna, ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre zapalenie trzustki, piorunująca martwica wątroby, późna dyskineza, priapizm, psychoza w chorobie Parkinsona, schizofrenia oporna na leczenie, śpiączka hiperosmolarna, uogólniony napad padaczkowy, uspokojenie polekowe, wysięk osierdziowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zaparcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Activelle 1 mg + 0,5 mg
Stosowanie złożonej hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) w postaci Activelle (estradiol 1 mg + noretysteronu octan 0,5 mg) wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to krwawienia z dróg rodnych oraz ból i tkliwość piersi (10-20% pacjentek). Inne często obserwowane objawy obejmują kandydozę narządów rodnych, nadwrażliwość, zatrzymanie płynów, depresję, bóle głowy, zakrzepowe zapalenie żył, nudności, zmiany skórne, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz obrzęki obwodowe. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano także rzadkie działania niepożądane, takie jak rak endometrium, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (bezsenność, niepokój, zmiany libido), udar, zawał mięśnia sercowego, nasilenie nadciśnienia, choroby pęcherzyka żółciowego oraz zmiany skórne i świąd sromu i pochwy.
choroba pęcherzyka żółciowego, choroba wieńcowa, dyspepsja, hiperplazja endometrium, hirsutyzm, hormonalna terapia zastępcza, kamica żółciowa, kandydoza narządów rodnych, krwawienie z dróg rodnych, łojotok, mięśniak macicy, nadciśnienie, nowotwór jajnika, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostuda, plamica naczyniowa, rak endometrium, rak piersi, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd sromu, tkliwość piersi, trądzik, udar krwotoczny, udar niedokrwienny, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Quetiapin NeuroPharma
Kwetiapina, stosowana w różnych wskazaniach psychiatrycznych, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, gdzie brak jest danych dotyczących długoterminowego wpływu na rozwój i bezpieczeństwo. U młodszych pacjentów obserwowano częstsze działania niepożądane, takie jak zwiększone łaknienie, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. Leczenie wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów pozapiramidowych (EPS), akatyzji oraz niedociśnienia ortostatycznego, szczególnie w początkowym okresie terapii. Istotne jest monitorowanie parametrów metabolicznych (masa ciała, glikemia, lipidogram) ze względu na ryzyko hiperglikemii, cukrzycy oraz dyslipidemii. W badaniach klinicznych u młodych dorosłych (<25 lat) z ciężką depresją w przebiegu choroby dwubiegunowej odnotowano zwiększone ryzyko prób samobójczych (3,0% vs 0% placebo), co wymaga ścisłej kontroli klinicznej, zwłaszcza we wczesnej fazie leczenia i po zmianie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciężka neutropenia, depresja w chorobie dwubiegunowej, dysfagia, dyskineza późna, działanie antycholinergiczne, epizod maniakalny, hiperglikemia, hipertermia, induktor enzymów wątrobowych, kardiomiopatia, napad padaczki, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, psychoza w otępieniu, schizofrenia, senność, triglicerydy, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienny, zespół wydłużonego QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xiltess 15 mg
Preparat Xiltess w dawce 15 mg rywaroksabanu w formie tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat, o masie ciała 30-50 kg) w leczeniu i profilaktyce chorób zakrzepowo-zatorowych. U dorosłych główne wskazania obejmują profilaktykę udaru mózgu i zatorowości obwodowej u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, posiadających co najmniej jeden czynnik ryzyka (zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wiek ≥ 75 lat, cukrzyca, przebyty udar lub TIA). Ponadto lek jest stosowany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG), zatorowości płucnej (ZP) oraz profilaktyce nawrotów tych schorzeń. W populacji pediatrycznej Xiltess jest zalecany po co najmniej 5-dniowym leczeniu pozajelitowym przeciwzakrzepowym (heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, fondaparynuks) w leczeniu i profilaktyce nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ).
cukrzyca, embolektomia płucna, fondaparynuks, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, powikłanie krwotoczne, profilaktyka nawrotów ZŻG, profilaktyka udaru mózgu, przemijający napad niedokrwienny, rywaroksaban, stan zakrzepowo-zatorowy, tromboliza, udar mózgu, zakrzepica żył głębokich, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość obwodowa, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Amisan
Amisulpryd, jako lek neuroleptyczny, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), charakteryzującego się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi, zaburzeniami świadomości oraz podwyższonym poziomem fosfokinazy kreatynowej (CPK). W przypadku podejrzenia NMS lub niewyjaśnionej gorączki, zwłaszcza przy dużych dawkach, konieczne jest natychmiastowe odstawienie amisulprydu i innych neuroleptyków. Lek może nasilać objawy choroby Parkinsona i powinien być stosowany u tych pacjentów tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności. Istotne jest monitorowanie funkcji wątroby z uwagi na zgłaszane przypadki toksyczności wątrobowej oraz kontrola EKG ze względu na wydłużenie odstępu QT, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających QT.
agranulocytoza, akatyzja, amisulpryd, bradykardia, choroba Parkinsona, cukrzyca, dyskineza, dystonia, działanie przeciwdopaminergiczne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia, leukopenia, napad drgawkowy, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność serca, padaczka, próg drgawkowy, psychoza związana z otępieniem, rabdomioliza, toksyczność wątrobowa, torsade de pointes, udar mózgu, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zapalenie płuc, zespół odstawienny, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rivahib 15 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku Varodoax, jest bezpośrednim, wybiórczym inhibitorem czynnika Xa, stosowanym w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych, takich jak żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ZŻG, ZP) oraz migotanie przedsionków niezwiązane z wadą zastawkową. Mechanizm działania polega na hamowaniu aktywności czynnika Xa, co prowadzi do zahamowania wytwarzania trombiny i powstawania zakrzepu, bez bezpośredniego wpływu na trombinę czy płytki krwi. Rywaroksaban charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym oraz zależnym od dawki wydłużeniem czasu protrombinowego (PT), szczególnie mierzonego odczynnikiem Neoplastin, z korelacją r=0,98 między stężeniem leku a PT. Wartości PT w szczycie działania dla dawki 15 mg 2×/dobę wynoszą 17-32 s, a dla 20 mg 1×/dobę 15-30 s, natomiast w najniższym punkcie stężenia odpowiednio 14-24 s i 13-20 s. W migotaniu przedsionków dawka 20 mg 1×/dobę powoduje PT 14-40 s (szczyt) i 12-26 s (dół), a u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek dawka 15 mg 1×/dobę daje PT 10-50 s (szczyt) i 12-26 s (dół). INR nie jest zalecany do monitorowania rywaroksabanu.
aPTT, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czteroczynnikowy PCC, czynnik Xa, HepTest, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia krwi, koncentrat czynników zespołu protrombiny, kumaryna, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, migotanie przedsionków, profilaktyka udaru, rywaroksaban, stan zakrzepowo-zatorowy, trójczynnikowy PCC, trombina, wada zastawkowa, zaburzenie czynności nerek, zakrzep, zatorowość obwodowa, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketipinor
Kwetiapina (Ketipinor) wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści w zależności od rozpoznania i dawki. Nie jest zalecana u osób poniżej 18 lat ze względu na brak danych bezpieczeństwa i częstsze działania niepożądane, takie jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, objawy pozapiramidowe, zmiany ciśnienia tętniczego i funkcji tarczycy. Leczenie depresji w przebiegu choroby dwubiegunowej wiąże się z ryzykiem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u młodych dorosłych (<25 lat) i pacjentów z historią prób samobójczych, co wymaga ścisłego monitorowania. Kwetiapina może powodować pogorszenie profilu metabolicznego (wzrost masy ciała, hiperglikemia, podwyższone triglicerydy, LDL i cholesterol całkowity, obniżenie HDL), objawy pozapiramidowe (EPS, akatyzja), senność, niedociśnienie ortostatyczne oraz ryzyko zespołu bezdechu śródsennego. Należy monitorować parametry metaboliczne i objawy neurologiczne, a w przypadku niedociśnienia ortostatycznego rozważyć dostosowanie dawki.
agranulocytoza, akatyzja, ciężka neutropenia, ciężkie skórne działania niepożądane, depresja w chorobie dwubiegunowej, dysfagia, dyskinezy późne, działanie antycholinergiczne, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokaliemia lub hipomagnezemia, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia i zapalenie mięśnia sercowego, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nietolerancja galaktozy, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, ostra uogólniona osutka krostkowa, reakcja na lek z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wydłużenie odstępu QT, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół bezdechu śródsennego, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levomentis
Lewomepromazyna, składnik leku Levomentis, wymaga ścisłej kontroli parametrów klinicznych podczas terapii, zwłaszcza u pacjentów z chorobami układu krążenia, wątroby oraz nerek. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego, funkcji wątroby, morfologii krwi z rozmazem, EKG oraz stężenia potasu w surowicy, szczególnie u osób z ryzykiem hipotonii, zaburzeń rytmu serca i wydłużonego odstępu QT. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest wykonanie EKG w celu wykluczenia przeciwwskazań kardiologicznych. Lewomepromazyna może powodować wydłużenie odstępu QT, arytmie, a także złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS), dlatego w przypadku hipertermii i objawów takich jak sztywność mięśni czy zaburzenia świadomości należy natychmiast przerwać terapię. Ponadto, lek obniża próg drgawkowy i może indukować zmiany padaczkopodobne w EEG, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z padaczką. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem późnej dyskinezy, której objawy mogą być nieodwracalne i obejmują mimowolne ruchy twarzy i kończyn.
agranulocytoza, arytmia typu torsade de pointes, badanie biochemiczne wątroby, bradykardia, choroba układu krążenia, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, działanie pozapiramidowe, działanie sedatywne, fenotiazyna, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, katatonia, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, lewomepromazyna, morfologia krwi z rozmazem, nadwrażliwość na substancję czynną, niedoczynność tarczycy, niewydolność oddechowa, objaw pozapiramidowy, objaw psychotyczny, padaczka, parkinsonizm, późna dyskineza, próg drgawkowy, rozrost gruczołu krokowego, sztywność mięśni, tachykardia, udar, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica z zatorami, zastoinowa niewydolność serca, zespół wydłużonego odstępu QT, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vibin 3 mg + 0,03 mg
Lek Vibin, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, który może powodować szereg działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości. Do najpoważniejszych powikłań należą żylne i tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego oraz udar mózgu. Ponadto, stosowanie leku może prowadzić do rozwoju lub nasilenia nadciśnienia tętniczego oraz nowotworów wątroby, zarówno łagodnych, jak i złośliwych. Istnieje także potencjalny związek z nasileniem chorób zapalnych jelit, padaczki, mięśniaków macicy, porfirii, tocznia rumieniowatego układowego, opryszczki ciężarnych, pląsawicy Sydenhama, zespołu hemolityczno-moczniczego oraz żółtaczki cholestatycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ostud oraz zaburzeń czynności wątroby, które mogą wymagać przerwania terapii do czasu normalizacji parametrów hepatologicznych. Złożone doustne środki antykoncepcyjne, w tym Vibin, wiążą się również z nieznacznie zwiększonym ryzykiem raka piersi, zwłaszcza u kobiet poniżej 40 roku życia, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
choroba Leśniowskiego-Crohna, depresja, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, induktor enzymatyczny, krwawienie śródcykliczne, mięśniak macicy, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedosłuch, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka ciężarnych, ostuda, padaczka, pląsawica Sydenhama, porfiria, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, reakcja alergiczna, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, trądzik, udar mózgu, wahanie nastroju, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne zaburzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 25 mg
Lenalidomid, stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaków, charakteryzuje się zróżnicowanym profilem bezpieczeństwa zależnym od wskazania i schematu terapii. Najpoważniejsze działania niepożądane obejmują żylne choroby zakrzepowo-zatorowe (zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna), neutropenię stopnia 3-4, gorączkę neutropeniczną, zapalenie płuc, niewydolność nerek (w tym ostrą) oraz zakażenia dróg oddechowych. W badaniach klinicznych u pacjentów po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) częstość neutropenii sięgała 60,8-79,0%, a zapalenie płuc występowało u 9,4-10,6%. W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem obserwowano m.in. niedociśnienie tętnicze (6,5%) i zakażenia płuc (5,7%). Typowe działania niepożądane to również biegunka (do 54,5%), zmęczenie (do 73,7%), trombocytopenia (do 72,3%) oraz wysypka (do 31,7%).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych, chłoniak, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk obwodowy, pancytopenia, szpiczak mnogi, trombocytopenia, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Risperidone Grindeks
Rysperydon, stosowany zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem umieralności (4,0% vs 3,1% placebo; OR 1,21, 95% CI: 0,7-2,1), szczególnie w połączeniu z furosemidem (7,3% śmiertelności). Ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych jest około trzykrotnie wyższe (3,3% vs 1,2% placebo; OR 2,96, 95% CI: 1,34-7,50), zwłaszcza u pacjentów z otępieniem naczyniowym lub mieszanego typu, co ogranicza wskazania do otępienia w chorobie Alzheimera. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu krążenia, ryzykiem udaru, odwodnieniem, a także monitorować objawy niedociśnienia ortostatycznego i zaburzeń hematologicznych, takich jak leukopenia, neutropenia i agranulocytoza. Wskazane jest stopniowe zwiększanie dawki i regularna ocena stosunku korzyści do ryzyka, zwłaszcza w terapii krótkotrwałej uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem.
agranulocytoza, atypowe leki przeciwpsychotyczne, choroba Parkinsona, choroby układu krążenia, drgawki, działanie przeciwwymiotne, furosemid, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipertermia, leki psychostymulujące, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, otępienie naczyniowe, otępienie z ciałami Lewy’ego, późne dyskinezy, priapizm, sedacja, tartrazyna, uporczywa agresja, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia zachowania, zdarzenia niepożądane naczyniowo-mózgowe, zespół wiotkiej tęczówki, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółcień pomarańczowa, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Androtop
Androtop, żel zawierający testosteron, jest wskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzonym hipogonadyzmem (zarówno hiper- jak i hipogonadotropowym), potwierdzonym dwoma oznaczeniami stężenia testosteronu w surowicy. Ze względu na zmienność międzylaboratoryjną, pomiary powinny być wykonywane w tym samym laboratorium. Monitorowanie terapii obejmuje regularne oznaczanie stężenia testosteronu, parametrów hematologicznych (hemoglobina, hematokryt), funkcji wątroby, profilu lipidowego, stanu gruczołu krokowego (badanie per rectum, PSA) oraz kontroli glikemii (glukoza, HbA1c). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko policytemii, progresji raka gruczołu krokowego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i z grup ryzyka. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego.
antygen PSA, badanie per rectum, bezdech senny, choroba niedokrwienna serca, funkcje wątroby, ginekomastia, hemoglobina glikowana, hemoglobina i hematokryt, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipogonadyzm, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hormon folikulotropowy, kontrola glikemii, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, migrena, nadciśnienie tętnicze, niedobór testosteronu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, padaczka, policytemia, profil lipidowy, rak gruczołu krokowego, stężenie glukozy, stężenie testosteronu, trombofilia, zaburzenia wzwodu, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył siatkówki, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pinexet 25 mg
Kwetiapina, stosowana w preparacie Pinexet, wymaga indywidualnej oceny profilu bezpieczeństwa w zależności od wskazań i dawki. Nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych klinicznych oraz zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost łaknienia, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe oraz nieznane u dorosłych podwyższenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia czynności tarczycy. U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, zwłaszcza poniżej 25 roku życia, obserwuje się zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych (3,0% vs 0% placebo), co wymaga ścisłego monitorowania szczególnie w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki. Ponadto, leczenie wiąże się z ryzykiem zaburzeń metabolicznych (przyrost masy ciała, hiperglikemia, zmiany lipidowe), objawów pozapiramidowych, senności, niedociśnienia ortostatycznego oraz potencjalnych powikłań sercowo-naczyniowych, w tym wydłużenia odstępu QT i kardiomiopatii.
agranulocytoza, akatyzja, dysfagia, dyskineza późna, epizod depresyjny ciężki, fenytoina, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, karbamazepina, kardiomiopatia, kwasica ketonowa, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, neutropenia ciężka, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, tarczyca, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon chorób i schorzeń
Zatorowość płucna – Epidemiologia
Zatorowość płucna (PE) pozostaje istotnym problemem klinicznym o wysokiej śmiertelności, mimo postępów diagnostycznych i terapeutycznych. Roczna częstość występowania PE w populacji ogólnej wynosi około 60-70 na 100 000 osób, a w USA wzrosła z 23 na 100 000 w 1993 roku do 65 na 100 000 w 2012 roku, z około 100 000 zgonów rocznie. PE dotyka głównie osoby starsze (60-80 lat), u których ryzyko jest sześciokrotnie wyższe niż u młodszych pacjentów. Nieleczona ostra PE wiąże się ze śmiertelnością sięgającą 30%, podczas gdy leczenie obniża ją do około 8%. Występują różne podtypy PE: masywna (5-10%, śmiertelność 25-65%), submassywna (20-25%, śmiertelność 3-15%) oraz niskiego ryzyka (~70%, śmiertelność 1%). Diagnostyka jest utrudniona przez niespecyficzne objawy i częste przeoczenia, zwłaszcza u osób starszych i z chorobami współistniejącymi. W diagnostyce stosuje się ocenę klinicznego prawdopodobieństwa, badanie D-dimerów oraz obrazowanie tomografią komputerową lub scyntygrafią wentylacyjno-perfuzyjną. Wzrost rozpoznawalności PE wiąże się z powszechniejszym stosowaniem TK i zmianami stylu życia.
angiografia płucna, angiografia tomografii komputerowej, antykoagulacja, D-dimer, duszność, dysfunkcja prawej komory, lek przeciwzakrzepowy, masywna zatorowość płucna, migotanie przedsionków, mutacja czynnika V Leiden, mutacja protrombiny, nadkrzepliwość, przewlekłe nadciśnienie płucne zakrzepowo-zatorowe, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, tachykardia, tachypnoe, tomografia komputerowa, wstrząs kardiogenny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół pozakrzepowy, zespół reagowania na zatorowość płucną, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Drosfemine 0,02 mg + 3 mg
Produkt leczniczy Drosfemine jest doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu w każdej z 24 różowych tabletek aktywnych, uzupełnionych 4 białymi tabletkami placebo bez substancji czynnych. Tabletki aktywne zawierają również 46,18 mg laktozy jednowodnej, natomiast tabletki placebo 50,56 mg laktozy jednowodnej. Preparat jest wskazany do stosowania u kobiet jako skuteczna metoda antykoncepcji hormonalnej, przy czym istotne jest rozróżnienie tabletek na podstawie ich koloru i wyglądu, co ułatwia pacjentkom prawidłowe stosowanie terapii.
antykoncepcja hormonalna, doustna antykoncepcja, drospirenon, etynyloestradiol, laktoza jednowodna, ocena czynników ryzyka, środek antykoncepcyjny, substancja pomocnicza, tabletka aktywna, tabletka placebo, tabletka powlekana, wywiad medyczny, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Razarxo
Produkt leczniczy Razarxo, zawierający rywaroksaban, wymaga ścisłego nadzoru klinicznego ze względu na ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min), stosujących jednocześnie inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P (np. azole, inhibitory proteazy HIV), a także u osób z chorobami nowotworowymi, zaburzeniami krzepnięcia, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym czy schorzeniami przewodu pokarmowego. W trakcie terapii należy monitorować objawy krwawienia oraz wykonywać badania laboratoryjne hemoglobiny i hematokrytu w celu wykrycia utajonych krwotoków. W przypadku poważnego krwotoku konieczne jest przerwanie leczenia. Rywaroksaban nie jest zalecany u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 mL/min, po przezcewnikowej wymianie zastawki aorty (TAVR), z zespołem antyfosfolipidowym oraz u hemodynamicznie niestabilnych zatorowością płucną wymagających trombolizy lub embolektomii.
angioplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, antykoagulant toczniowy, choroba nowotworowa, choroba refluksowa przełyku, choroba zapalna jelit, ciężkie nadciśnienie tętnicze, ciężkie zaburzenie czynności nerek, embolektomia płucna, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, inhibitor HIV-proteazy, klirens kreatyniny, koagulopatia, krwawienie płucne, krwawienie z błon śluzowych, krwiak podpajęczynówkowy, krwiak zewnątrzoponowy, krwotok, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie trombolityczne, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna azolowa, przeciwciała antykardiolipinowe, przeciwciała przeciwko β2-glikoproteinie I, przezcewnikowa wymiana zastawki aorty, retinopatia naczyniowa, rozstrzenie oskrzeli, rywaroksaban, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, stężenie hemoglobiny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie krzepnięcia krwi, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zatorowość płucna, zespół antyfosfolipidowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złamanie bliższego odcinka kości udowej, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vibin 3 mg + 0,03 mg
Produkt leczniczy Vibin to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 3 mg drospirenonu oraz 0,03 mg etynyloestradiolu w każdej żółtej tabletce powlekanej o średnicy około 5,7 mm. Tabletki placebo są białe i nie zawierają substancji czynnych, ale zawierają 89,5 mg laktozy bezwodnej, co jest istotne przy ocenie pacjentek z nietolerancją laktozy. Drospirenon działa jako progestagen o właściwościach antagonistycznych wobec aldosteronu, natomiast etynyloestradiol jest syntetycznym estrogenem. Przed przepisaniem Vibinu konieczna jest szczegółowa ocena indywidualnych czynników ryzyka, zwłaszcza dotyczących żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), uwzględniająca predyspozycje genetyczne, choroby współistniejące oraz styl życia pacjentki.
antagonista aldosteronu, antykoncepcja doustna, drospirenon, etynyloestradiol, incydent zakrzepowo-zatorowy, indywidualna ocena czynników ryzyka, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, progestagen, syntetyczny estrogen, tabletka placebo, tabletka powlekana, złożony hormonalny produkt antykoncepcyjny, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kefrenex 25 mg
Kefrenex, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące (≥10%) objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, suchość w jamie ustnej, objawy odstawienia oraz zaburzenia metaboliczne, takie jak wzrost stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego (głównie LDL), spadek cholesterolu HDL oraz zwiększenie masy ciała. Ponadto obserwuje się zmniejszenie stężenia hemoglobiny i objawy pozapiramidowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań kardiologicznych, w tym wydłużenie odstępu QT, przedsionkowe zaburzenia rytmu, nagłe zgony, zatrzymanie akcji serca oraz torsade de pointes, charakterystyczne dla leków neuroleptycznych. Występują także ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka i DRESS, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
agranulocytoza, ból głowy, dysfagia, dyskinezy późne, dyzartria, hipercholesterolemia, hiperprolaktynemia, hipertriglicerydemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, kardiomiopatia, koszmary nocne, kwetiapina, leukopenia, małopłytkowość, mlekotok, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, objawy pozapiramidowe, obniżony cholesterol HDL, podwyższone aminotransferazy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, senność, somnambulizm, suchość jamy ustnej, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększone łaknienie, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kardatuxan 10 mg
Rywaroksaban, substancja czynna leku KARDATUXAN (10 mg), charakteryzuje się szybkim i prawie całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmₐₓ) osiąganym w 2-4 godziny. Biodostępność wynosi 80-100% dla dawek 2,5 mg i 10 mg, niezależnie od przyjęcia pokarmu, co umożliwia podawanie leku zarówno na czczo, jak i z posiłkiem. Farmakokinetyka jest prawie liniowa do dawki 15 mg raz na dobę, z umiarkowaną zmiennością osobniczą (CV 30-40%), jednak w okresie okołooperacyjnym zmienność ekspozycji wzrasta do 70%. Rywaroksaban wiąże się z białkami osocza w 92-95%, a jego objętość dystrybucji (Vss) wynosi około 50 litrów. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, CYP2J2 oraz procesy niezależne od cytochromu P450, a eliminacja odbywa się zarówno przez nerki (w tym aktywne wydzielanie), jak i z kałem. Okres półtrwania wynosi 5-9 godzin u osób młodych i 11-13 godzin u osób starszych, bez konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.
AUC, białko BCRP, biodostępność, biotransformacja, Cmax, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, czynnik Xa, enzym CYP2J2, enzym CYP3A4, farmakodynamiczny punkt końcowy, farmakodynamika, HepTest, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, koagulopatia, marskość wątroby, model Emax, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, pole pod krzywą zależności stężenia od czasu, rywaroksaban, stężenie w osoczu, substancja czynna, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mantreda 10 mg
Lek Mantreda zawierający rywaroksaban w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych pacjentów po planowej alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w leczeniu oraz profilaktyce nawrotów zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) u dorosłych. Rywaroksaban skutecznie zapobiega powstawaniu zakrzepów w żyłach kończyn dolnych po zabiegach ortopedycznych oraz leczy istniejące zakrzepy i zatory, zmniejszając ryzyko ich ponownego wystąpienia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z hemodynamicznie niestabilną zatorowością płucną, gdzie konieczne jest zapoznanie się z dodatkowymi zaleceniami zawartymi w punkcie 4.4 Charakterystyki Produktu Leczniczego.
alloplastyka, laktoza jednowodna, niestabilność hemodynamiczna, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka nawrotów, profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, rywaroksaban, tabletka powlekana, wymiana stawu biodrowego, zakrzep krwi, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Lek Crusia zawierający enoksaparynę sodową dostępny jest w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, stosowany głównie w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Dawkowanie zależy od oceny ryzyka zakrzepowo-zatorowego: u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę podskórnie, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów z wysokim ryzykiem 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, najlepiej 12 godzin przed operacją. Profilaktyka powinna trwać co najmniej 7-10 dni, z możliwością przedłużenia do 5 tygodni po dużych zabiegach ortopedycznych lub 4 tygodni po operacjach onkologicznych jamy brzusznej i miednicy. U hospitalizowanych pacjentów internistycznych stosuje się dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę przez 6-14 dni. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schematy 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę u pacjentów bez powikłań oraz 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę u pacjentów z otyłością, chorobą nowotworową lub nawrotową ŻChZZ. Standardowa terapia trwa około 10 dni, z możliwością przejścia na doustne leki przeciwzakrzepowe.
choroba nowotworowa, dostęp naczyniowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna sodowa, fibrynoliza, hemodializa, kwas acetylosalicylowy, leczenie trombolityczne, niestabilna dławica piersiowa, ostry zespół wieńcowy, otyłość, pierścień fibrynowy, przezskórna interwencja wieńcowa, terapia przeciwpłytkowa, wstrzyknięcie podskórne, zabieg chirurgiczny, zabieg chirurgii ortopedycznej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica proksymalna, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem ST, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Midiana
Produkt Midiana, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ryzyko to jest około dwukrotnie wyższe w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron, które charakteryzują się najniższym ryzykiem ŻChZZ. Szacowana częstość występowania ŻChZZ u kobiet stosujących Midianę wynosi około 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, podczas gdy u kobiet niestosujących hormonalnej antykoncepcji jest to około 2 przypadki, a u stosujących preparaty z lewonorgestrelem około 6 przypadków. Ryzyko jest największe w pierwszym roku stosowania oraz przy ponownym rozpoczęciu terapii po przerwie ≥4 tygodni. W przypadku potwierdzonej lub podejrzewanej ŻChZZ należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozważyć alternatywne metody antykoncepcji, zwłaszcza podczas leczenia przeciwzakrzepowego, ze względu na potencjalne działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych, szczególnie pochodnych kumaryny.
choroba Leśniowskiego-Crohna, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, leczenie przeciwzakrzepowe, lewonorgestrel, naczynie krezkowe, naczynie nerkowe, naczynie siatkówki, naczynie wątrobowe, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, noretisteron, norgestimat, otyłość, pochodna kumaryny, przewlekła choroba zapalna jelit, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, toczeń rumieniowaty układowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie krążenia, zakrzepica naczyń krwionośnych, zespół hemolityczno-mocznicowy, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, żylne powikłanie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Egoropal
Produkt leczniczy Egoropal, zawierający palmitynian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, wydłużeniem odstępu QT oraz u osób przyjmujących leki mogące wpływać na ten parametr. Zaleca się regularne monitorowanie EKG oraz ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, zawałem, chorobą naczyń mózgowych czy stanami predysponującymi do niedociśnienia ortostatycznego. W trakcie terapii należy obserwować objawy złośliwego zespołu neuroleptycznego (NMS), takie jak podwyższona temperatura ciała, sztywność mięśni, niestabilność układu autonomicznego, zaburzenia świadomości oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatynowej, a w przypadku ich wystąpienia natychmiast przerwać leczenie. Ponadto, u pacjentów stosujących Egoropal zgłaszano leukopenię, neutropenię i agranulocytozę (rzadko <1/10 000), co wymaga monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza u osób z wcześniejszymi epizodami leukopenii lub neutropenii. W przypadku ciężkiej neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1 × 10⁹/L) konieczne jest przerwanie terapii i ścisła kontrola liczby leukocytów.
agranulocytoza, bezwzględna liczba neutrofilów, choroba Parkinsona, cukrzyca, działanie przeciwwymiotne, hiperglikemia, kwasica ketonowa, leukopenia, metylofenidat, mioglobinuria, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, ostra niewydolność nerek, otępienie z ciałami Lewy’ego, paliperydon, palmitynian paliperydonu, późne dyskinezy, priapizm, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, śpiączka cukrzycowa, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Triquilar 30 mcg + 50 mcg (jasnobrązowe), 40 mcg + 75 mcg (białe), 30 mcg + 125 mcg (w kolorze ochry)
Lek Triquilar, będący trójfazowym złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol (30-40 μg) oraz lewonorgestrel (50-125 μg) w trzech różnych dawkach, jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną i sacharozę. Przeciwwskazania obejmują aktywną lub przebytą żylną chorobę zakrzepowo-zatorową (np. zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną), dziedziczne lub nabyte predyspozycje do zakrzepicy (np. oporność na aktywowane białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także wysokie ryzyko zakrzepowości związane z rozległymi zabiegami operacyjnymi i wieloma czynnikami ryzyka. Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy tętniczych zaburzeniach zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, migrena z aurą oraz przy obecności czynników ryzyka, w tym cukrzycy z powikłaniami naczyniowymi, ciężkiego nadciśnienia tętniczego i ciężkiej dyslipoproteinemii.
antykoagulant toczniowy, ciężka choroba wątroby, ciężkie nadciśnienie tętnicze, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, czynnik V Leiden, dazabuwir, dławica piersiowa, dyslipoproteinemia, etynyloestradiol, hiperhomocysteinemia, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, lewonorgestrel, migrena z ogniskowymi objawami neurologicznymi, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, nowotwór hormonozależny, nowotwór wątroby, ombitaswir, oporność na aktywowane białko C, parytaprewir, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała antykardiolipinowe, przemijający napad niedokrwienny, rytonawir, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vixpo 3 mg + 0,02 mg
Lek Vixpo, zawierający drospirenon 3 mg oraz etynyloestradiol 0,02 mg, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentek z nadwrażliwością na składniki leku, a także u tych z ryzykiem lub występowaniem żylnej i tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE). Przeciwwskazania obejmują m.in. aktywną lub przebyłą zakrzepicę żył głębokich, zatorowość płucną, genetyczne defekty krzepnięcia (np. oporność na aktywne białko C, niedobory antytrombiny III, białka C i S), a także planowane rozległe zabiegi chirurgiczne z długotrwałym unieruchomieniem. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentek z udarem mózgu, migreną z ogniskowymi objawami neurologicznymi, ciężką chorobą wątroby, niewydolnością nerek, nowotworami zależnymi od steroidów płciowych oraz nieustalonym krwawieniem z pochwy. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność laktozy w preparacie (44 mg w tabletce z substancją czynną), co może mieć znaczenie u pacjentek z nietolerancją laktozy.
ciężka choroba wątroby, cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi, dławica piersiowa, drospirenon z etynylostradiolem, dyslipoproteinemia, glekaprewir z pibrentaswirem, hiperhomocysteinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, krwawienie z pochwy, migrena z objawami ogniskowymi, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S, niewydolność nerek, nowotwór wątroby, nowotwór złośliwy, ombitaswir z parytaprewirem, oporność na aktywne białko C, przeciwciała antyfosfolipidowe, przemijający napad niedokrwienny, sofosbuwir z welpataswirem, tętnicze zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, udar, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zakażenie HCV, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivanoptim 15 mg
Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu, substancji czynnej leku Rivanoptim, został oceniony na podstawie danych z 13 badań klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych pacjentów oraz badań pediatrycznych z udziałem 488 dzieci. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia i anemia, z krwawieniami z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%) jako najczęściej zgłaszanymi. Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego, dawkowania i czasu terapii, który w badaniach wynosił od 39 dni (profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawu) do 21 miesięcy (leczenie i profilaktyka nawrotów ZŻG i ZP). Ryzyko krwawień jest najwyższe u pacjentów pediatrycznych (39,5%) oraz dorosłych leczonych z powodu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej (23%).
alloplastyka stawu, anemia, działanie niepożądane, inhibitor czynnika Xa, krwawienie z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego, laktoza jednowodna, leczenie przeciwzakrzepowe, leczenie ZŻG, nietolerancja laktozy, objaw krwawienia, profilaktyka ŻChZZ, rywaroksaban, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG i ZP - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fraxiparine 3800 j.m. a.Xa/0,4 ml
Fraxiparine, zawierający nadroparynę wapniową, jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu stanów zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o stężeniach od 2 850 j.m. AXa/0,3 ml do 9 500 j.m. AXa/1 ml i podawany jest głównie podskórnie, z możliwością podania dożylnego w niektórych wskazaniach. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta oraz rodzaju procedury medycznej, np. w profilaktyce po zabiegach chirurgicznych nieortopedycznych stosuje się dawkę 0,3 ml (2 850 j.m. anty-Xa) raz na dobę, podaną 2-4 godziny przed zabiegiem, a w ortopedii dawkę oblicza się według 38 j.m. anty-Xa/kg mc., zwiększając ją o 50% od czwartego dnia po operacji. W hemodializie dawki są dostosowywane indywidualnie, a u pacjentów z ryzykiem krwawienia dawkę początkową zmniejsza się o połowę. W leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz niestabilnej dławicy piersiowej stosuje się podskórne podawanie dwa razy na dobę, z dawką 86 j.m. anty-Xa/kg mc., rozpoczynając jednocześnie terapię doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.
bolus dożylny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dysfagia, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, INR, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwzakrzepowy, nadroparyna wapniowa, niestabilna dławica piersiowa, podanie dożylne, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, ryzyko krwawienia, stan zakrzepowo-zatorowy, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wstrzyknięcie podskórne, zabieg chirurgiczny, zabieg ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Chlormadynon octan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Chlormadynon octan w dawce 2 mg w połączeniu z 0,03 mg etynyloestradiolu stanowi składnik złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (np. Madinette, Symbella). Preparaty te są bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży oraz w okresie karmienia piersią ze względu na potencjalne działanie toksyczne na płód oraz wpływ na laktację, w tym zmniejszenie ilości i zmianę składu mleka. Dane kliniczne, obejmujące ponad 330 kobiet, nie potwierdzają teratogenności chlormadynonu octanu, jednak konieczne jest wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem terapii i natychmiastowe odstawienie leku w przypadku jej wystąpienia. Po porodzie decyzja o wznowieniu stosowania powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie poporodowym.
amenorrhea, antykoncepcja hormonalna, chlormadynon octan, dysmenorrhea, działanie teratogenne, estrogen, etynyloestradiol, galaktorrhea, induktor enzymatyczny, krwawienie śródcykliczne, krwotok miesiączkowy, przemijający napad niedokrwienny, steroid antykoncepcyjny, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, udar, upławy, zakrzepica żylna, zakrzepica żylna i tętnicza, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół napięcia przedmiesiączkowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Losmina 150 mg/ml (15 000 j.m.)
Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową, jest dostępna w ampułko-strzykawkach o dawkach 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml, stosowana głównie w profilaktyce i leczeniu zakrzepowo-zatorowym. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od ryzyka zakrzepowo-zatorowego, ocenianego za pomocą modelu stratyfikacji ryzyka. W profilaktyce u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się dawkę 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów z wysokim ryzykiem – 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, zaczynając 12 godzin przed zabiegiem. Wysokie ryzyko wymaga przedłużonej profilaktyki, np. do 5 tygodni po dużych zabiegach ortopedycznych lub 4 tygodni po operacjach onkologicznych jamy brzusznej i miednicy. W leczeniu zakrzepicy i zatorowości stosuje się schematy dawkowania 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę, w zależności od ryzyka nawrotu i współistniejących schorzeń. W przypadku niestabilnej dławicy piersiowej i NSTEMI dawka wynosi 100 j.m./kg mc. co 12 godzin, a w STEMI stosuje się bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg) oraz podskórne 100 j.m./kg mc. co 12 godzin, maksymalnie do 10 000 j.m. (100 mg) dla pierwszych dwóch dawek.
antagonista witaminy K, bezpośredni doustny lek przeciwzakrzepowy, chirurgia ortopedyczna, DOAC, dostęp naczyniowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, enoksaparyna sodowa, hemodializa, klirens kreatyniny, krążenie pozaustrojowe, krwiak okołordzeniowy, kwas acetylosalicylowy, nakłucie lędźwiowe, niestabilna dławica piersiowa, NSTEMI, PCI, profilaktyka zakrzepowo-zatorowa, przezskórna interwencja wieńcowa, schyłkowa choroba nerek, STEMI, terapia przeciwpłytkowa, VKA, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zabieg chirurgiczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vixpo 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vixpo to doustny złożony hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu w każdej z 24 różowych tabletek powlekanych, uzupełnionych 4 białymi tabletkami placebo. Tabletki aktywne zawierają laktozę jednowodną (44 mg), natomiast placebo laktozę bezwodną (89,5 mg). Preparat jest wskazany do antykoncepcji, jednak przed jego zastosowaniem konieczna jest szczegółowa ocena indywidualnych czynników ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Lekarz powinien zebrać dokładny wywiad, wykonać badanie fizykalne z oceną ciśnienia tętniczego oraz przeanalizować dostępne wyniki badań laboratoryjnych.
antykoncepcja hormonalna, badanie fizykalne, badanie laboratoryjne, ciśnienie tętnicze krwi, czynnik ryzyka, doustny środek antykoncepcyjny, drospirenon, etynyloestradiol, laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, tabletka placebo, tabletka powlekana, wywiad medyczny, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Banxiol 2,5 mg
Apiksaban (Banxiol 2,5 mg) był oceniany w siedmiu badaniach klinicznych fazy III obejmujących ponad 21 000 pacjentów w trzech głównych wskazaniach: profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) po protezoplastyce stawów (ok. 5 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 20 dni), leczenie niezastawkowego migotania przedsionków (NVAF) (ponad 11 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 1,7 roku) oraz leczenie i zapobieganie nawrotowej zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) (ponad 4 000 pacjentów, średni czas ekspozycji 221 dni). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zdarzenia krwotoczne, w tym krwawienia z nosa, krwiaki i krwawienia z przewodu pokarmowego. Częstość działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła odpowiednio: 11% w profilaktyce ŻChZZ, 24,3% w NVAF (w porównaniu do warfaryny i kwasu acetylosalicylowego) oraz 15,6% i 13,3% w leczeniu i profilaktyce ZŻG/ZP. Poważne krwawienia z przewodu pokarmowego spełniające kryteria ISTH występowały z częstością 0,76% rocznie, a poważne krwawienia wewnątrzgałkowe 0,18% rocznie u pacjentów z NVAF.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anafilaksja, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia okołozabiegowa, krew utajona, krwawienie dokomorowe, krwawienie wewnątrzbrzuszne, krwawienie wewnątrzgałkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z żylaków odbytu, krwawienie zaotrzewnowe, krwiak pooperacyjny, krwiomocz, krwotok do móżdżku, krwotok do skorupy mózgowia, krwotok podtwardówkowy, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedokrwistość pokrwotoczna, nieprawidłowe krwawienie z pochwy, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, profilaktyka ŻChZZ, protezoplastyka stawu biodrowego, protezoplastyka stawu kolanowego, rumień wielopostaciowy, udar krwotoczny mózgu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zatorowość płucna, zdarzenie krwotoczne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vibin
Stosowanie złożonego hormonalnego produktu antykoncepcyjnego Vibin, zawierającego 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, wymaga szczegółowej oceny ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) przed rozpoczęciem terapii. Vibin wiąże się z około dwukrotnie wyższym ryzykiem ŻChZZ w porównaniu do preparatów zawierających lewonorgestrel, norgestimat lub noretisteron, z częstością występowania około 9-12 przypadków na 10 000 kobiet rocznie, w porównaniu do 6 na 10 000 dla lewonorgestrelu i 2 na 10 000 u kobiet niestosujących antykoncepcji hormonalnej. Ryzyko to jest największe w pierwszym roku stosowania oraz przy ponownym rozpoczęciu po przerwie ≥4 tygodni. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia żylnej lub tętniczej choroby zakrzepowo-zatorowej stosowanie Vibin należy natychmiast przerwać, a w razie konieczności leczenia przeciwzakrzepowego zaleca się zastosowanie alternatywnej metody antykoncepcji ze względu na potencjalne działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza pochodnych kumaryny.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Fulvestrant Fresenius Kabi 250 mg/5 ml
Fulvestrant Fresenius Kabi w dawce 250 mg/5 ml podawany domięśniowo wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie badań klinicznych (CONFIRM, FINDER 1, FINDER 2, NEWEST, FALCON) z medianą leczenia 6,5 miesiąca przy dawce 500 mg. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to odczyny w miejscu podania, astenia, nudności oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna). Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne (niezbyt często), żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (często), zaburzenia wątroby, w tym niewydolność i zapalenie wątroby (niezbyt często), oraz zaburzenia neurologiczne, w tym neuropatia obwodowa i nerwoból. Reakcje w miejscu podania, w tym krwotok i krwiak, wymagają monitorowania i odpowiedniej interwencji.
anoreksja, astenia, biegunka, ból głowy, ból pleców, bóle mięśniowo-stawowe, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotranspeptydaza, hiperbilirubinemia, kandydoza pochwy, krwawienie z pochwy, krwiak, krwotok, małopłytkowość, nerwoból, neuropatia obwodowa, niewydolność wątroby, nudności, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rwa kulszowa, uderzenia gorąca, upławy, wstrzyknięcie domięśniowe, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zakażenie dróg moczowych, zapalenie wątroby, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rivaroxaban OLIMP 10 mg
Farmakoterapia rywaroksabanem (Rivaroxaban OLIMP 10 mg), stosowanym jako bezpośredni inhibitor czynnika Xa w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, wykazuje niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego wskazuje, że działania niepożądane takie jak omdlenia (częstość niezbyt często) oraz zawroty głowy (częstość często, tj. 1/10 do 1/100 pacjentów) mogą znacząco zaburzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego wykonywania tych czynności. Wystąpienie tych objawów stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co wymaga od lekarza wyraźnego poinformowania pacjenta oraz dokumentacji tego faktu w historii choroby.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, funkcje psychomotoryczne, inhibitor czynnika Xa, lek przeciwzakrzepowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Marvelon 0,15 mg + 0,03 mg
Marvelon jest dwuskładnikowym doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,15 mg dezogestrelu (progestagen trzeciej generacji) oraz 0,03 mg etynyloestradiolu (syntetyczny estrogen). Tabletki mają postać okrągłych, obustronnie wypukłych tabletek o średnicy 6 mm, zawierających również laktozę jednowodną (<80 mg), co należy uwzględnić u pacjentek z nietolerancją laktozy. Preparat jest wskazany do stosowania u kobiet wymagających skutecznej antykoncepcji hormonalnej, po przeprowadzeniu dokładnej oceny indywidualnego ryzyka, zwłaszcza ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ).
dezogestrel, doustna antykoncepcja hormonalna, dwuskładnikowy preparat antykoncepcyjny, etynyloestradiol, hormonalny środek antykoncepcyjny, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, progestagen trzeciej generacji, receptor progesteronowy, syntetyczny estrogen, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa