Dawkowanie i sposób podawania
Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)
Lek Crusia zawierający enoksaparynę sodową dostępny jest w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml, stosowany głównie w profilaktyce i leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Dawkowanie zależy od oceny ryzyka zakrzepowo-zatorowego: u pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zaleca się 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę podskórnie, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, a u pacjentów z wysokim ryzykiem 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, najlepiej 12 godzin przed operacją. Profilaktyka powinna trwać co najmniej 7-10 dni, z możliwością przedłużenia do 5 tygodni po dużych zabiegach ortopedycznych lub 4 tygodni po operacjach onkologicznych jamy brzusznej i miednicy. U hospitalizowanych pacjentów internistycznych stosuje się dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę przez 6-14 dni. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schematy 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę u pacjentów bez powikłań oraz 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę u pacjentów z otyłością, chorobą nowotworową lub nawrotową ŻChZZ. Standardowa terapia trwa około 10 dni, z możliwością przejścia na doustne leki przeciwzakrzepowe.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Crusia
- Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych
- Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
- Przedłużone leczenie ZŻG i ZP u pacjentów z czynną chorobą nowotworową
- Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy
- Ostry zespół wieńcowy
- Postępowanie podczas przezskórnej interwencji wieńcowej
- Tabela dawkowania leku Crusia
Dawkowanie i sposób podawania leku Crusia
Lek Crusia zawierający enoksaparynę sodową występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce o różnych mocach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku w zależności od wskazań klinicznych.1
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych
Dawkowanie zależy od indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego, które należy oszacować na podstawie zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka. Wyróżniamy dwie grupy pacjentów:2
- Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem ŻChZZ: zalecana dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) enoksaparyny sodowej raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Podawanie leku należy rozpocząć 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. Leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta (np. przywrócenia mobilności). Profilaktykę należy prowadzić do momentu, gdy ustąpi istotne ograniczenie sprawności ruchowej pacjenta.3
- Pacjenci z wysokim ryzykiem ŻChZZ: zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) enoksaparyny sodowej raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie najlepiej rozpocząć 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. W przypadku konieczności wcześniejszego rozpoczęcia profilaktyki, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a ponowne podawanie rozpocząć 12 godzin po operacji.4
W szczególnych sytuacjach klinicznych zaleca się przedłużoną profilaktykę:
- Po dużym zabiegu chirurgii ortopedycznej: przedłużona profilaktyka ŻChZZ trwająca do 5 tygodni.5
- Po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej: przedłużona profilaktyka ŻChZZ trwająca 4 tygodnie.6
Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych
U pacjentów hospitalizowanych na oddziałach internistycznych zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta (np. mobilności). Nie określono korzyści ze stosowania leku przez czas dłuższy niż 14 dni.7
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
Enoksaparyna sodowa może być podawana podskórnie według dwóch schematów dawkowania:8
- 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę – schemat zalecany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.9
- 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę – schemat zalecany u pacjentów z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową ŻChZZ lub zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej).10
Standardowa terapia enoksaparyną sodową trwa średnio 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć w odpowiednim momencie (patrz „Zmiana leczenia enoksaparyną sodową na doustne leki przeciwzakrzepowe”).11
Przedłużone leczenie ZŻG i ZP u pacjentów z czynną chorobą nowotworową
W przypadku pacjentów onkologicznych, przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien dokładnie ocenić indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe oraz ryzyko krwawienia.12
Zalecane dawkowanie:13
- Faza początkowa: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę we wstrzyknięciu podskórnym przez okres od 5 do 10 dni
- Faza kontynuacji: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym przez okres do 6 miesięcy
Po 6 miesiącach należy ponownie ocenić korzyści z kontynuacji terapii przeciwzakrzepowej.14
Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy
Zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. Lek należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy.15
U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia należy zredukować dawkę:16
- 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) – przy podwójnym dostępie naczyniowym
- 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) – przy pojedynczym dostępie naczyniowym
Efekt standardowej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję hemodializy. W przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. podczas dłuższej niż zwykle sesji dializy, można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).17
Ostry zespół wieńcowy
Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST
Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym, w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta (zazwyczaj 2-8 dni).18
Zaleca się jednoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań:19
- Dawka nasycająca: 150-300 mg doustnie (u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej kwasu acetylosalicylowego)
- Dawka podtrzymująca: 75-325 mg/dobę doustnie przez długi czas
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
Zalecane dawkowanie:20
- Dawka początkowa: 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) + 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
- Dawki kolejne: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)
Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy doustnie w dawce 75-325 mg raz na dobę (o ile nie ma przeciwwskazań). Zalecany czas trwania leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.21
Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę), enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.22
Postępowanie podczas przezskórnej interwencji wieńcowej
Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny sodowej podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek.23
Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, wówczas należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.).24
Tabela dawkowania leku Crusia
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawkowanie | Czas trwania terapii |
|---|---|---|---|
| Profilaktyka ŻChZZ u pacjentów chirurgicznych | Umiarkowane ryzyko | 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę podskórnie | Co najmniej 7-10 dni, do przywrócenia mobilności |
| Wysokie ryzyko | 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie | Co najmniej 7-10 dni (do 5 tygodni po chirurgii ortopedycznej, do 4 tygodni po chirurgii onkologicznej w obrębie jamy brzusznej lub miednicy) | |
| Profilaktyka ŻChZZ u pacjentów internistycznych | – | 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie | 6-14 dni |
| Leczenie ZŻG i ZP | Pacjenci bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu | 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie | Średnio 10 dni |
| Pacjenci z otyłością, objawową ZP, chorobą nowotworową, nawrotową ŻChZZ lub zakrzepicą proksymalną | 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie | Średnio 10 dni | |
| Przedłużone leczenie ZŻG i ZP u pacjentów z chorobą nowotworową | – | Faza początkowa: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie Faza kontynuacji: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie |
Faza początkowa: 5-10 dni Faza kontynuacji: do 6 miesięcy |
| Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy | Standardowe ryzyko krwawienia | 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) | Na początku sesji dializy |
| Wysokie ryzyko krwawienia | 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) – dostęp podwójny 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) – dostęp pojedynczy |
||
| Niestabilna dławica piersiowa i zawał serca bez uniesienia odcinka ST | – | 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin podskórnie + ASA | Co najmniej 2 dni, zwykle 2-8 dni (do stabilizacji stanu klinicznego) |
| Zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST | – | 3000 j.m. (30 mg) jednorazowo dożylnie (bolus) + 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie, następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin podskórnie | 8 dni lub do wypisu ze szpitala |
Szczególne grupy pacjentów
U pacjentów w wieku ≥75 lat wymagana jest modyfikacja dawkowania podczas leczenia zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST.25
Należy pamiętać, że dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, o niskiej masie ciała oraz osób w podeszłym wieku mogą być wymagane dodatkowe modyfikacje dawkowania, które powinny być określone indywidualnie.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania