Przedawkowanie
Crusia 100 mg/ml (10 000 j.m.)

Przedawkowanie leku Crusia

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej (substancji czynnej preparatu Crusia) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, które może prowadzić do niebezpiecznych powikłań, szczególnie krwotocznych. Lek Crusia dostępny jest w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce.¹

Objawy podmiotowe i przedmiotowe przedawkowania

Przedawkowanie enoksaparyny sodowej może wystąpić po niezamierzonym podaniu zbyt dużej dawki drogą dożylną, pozaustrojową lub podskórną. Głównym następstwem takich zdarzeń są powikłania krwotoczne o różnym nasileniu i lokalizacji. Warto zaznaczyć, że enoksaparyna podana doustnie wykazuje słabą biodostępność, dlatego nawet przyjęcie dużych dawek tą drogą zwykle nie prowadzi do poważnych konsekwencji klinicznych.²

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania enoksaparyny sodowej, działanie przeciwzakrzepowe może zostać w znacznym stopniu zneutralizowane poprzez powolne wstrzyknięcie dożylne protaminy. Skuteczność leczenia protaminą zależy przede wszystkim od czasu, jaki upłynął od podania enoksaparyny do zastosowania antidotum:³

• Podanie w ciągu 8 godzin od wstrzyknięcia enoksaparyny – zalecana dawka protaminy wynosi 1 mg na każde 100 j.m. (1 mg) enoksaparyny sodowej. Taka dawka umożliwia neutralizację działania przeciwzakrzepowego leku.⁴
• Podanie po upływie 8 godzin od wstrzyknięcia enoksaparyny lub w przypadku konieczności podania drugiej dawki protaminy – zalecane jest podanie protaminy w infuzji w dawce 0,5 mg na każde 100 j.m. (1 mg) enoksaparyny sodowej.⁵
• Podanie po upływie 12 godzin od wstrzyknięcia enoksaparyny – podanie protaminy może nie być konieczne ze względu na naturalny metabolizm leku w organizmie.⁶

Należy pamiętać, że pomimo zastosowania nawet dużych dawek protaminy, aktywność anty-Xa enoksaparyny sodowej nie zostaje całkowicie zneutralizowana. Maksymalny stopień neutralizacji wynosi około 60%, co oznacza, że pewien poziom działania przeciwzakrzepowego pozostaje aktywny. Jest to ważna informacja kliniczna, którą należy uwzględnić w monitorowaniu stanu pacjenta po przedawkowaniu.⁷

Podczas stosowania protaminy jako antidotum należy zapoznać się z pełną informacją o produkcie leczniczym zawierającym sole protaminy, aby zapewnić właściwe dawkowanie i monitorowanie pacjenta, mając na uwadze potencjalne działania niepożądane samej protaminy.⁸